장음표시 사용
481쪽
Ds Iulla BEL Li ET PACI s. 627 Lilar. a pliciter intelligi potest: aut simpliciter, aut in casu casus sub hypothesi gloriae divinae: Po-ς sito quod hoc non sit praeceptum abselute des simpliciur, est tamen praeserptum in casai scandali sub hypothesi gloriae divinae, ubi utique potius relinquenda sunt bona temporalia, & postponenda gloriae divinae. Noviamus alias quid Ambrosius Catharinus stria pserit: hodie deploranda nulla natio est sub Sole, qua contra consilium sepostolisit litibus iam implicara, quam Christiana: nam Turca, , Tartari, Afri ct Indi omnes controversas pere obitros vel Judices de plano,'e strepitu judici' d finiunt. Alterum, quod resert de ab. II.Evitati. stinentia a juramenetis, itidem non fuit con silii, sed praecepti; abstinuerunt enim ideo a t juramentis, ne cogerentur per idola iurare, N prout hoc comprobat exemplum Basilidis . t apud Eusebium lib. 6. Ipse Grotius obscG- vat in notis ad Matth. ex Tertulliano, Christianos non jurasse ut caeteros per genium . Principis, quod juramentum Polycarpus de-
. trectavit, quia illi voci inerat falsi numinissensus, sed eosdem Christianos jurasse per salutem Principis, omnibus geniis augustio-- rem: Nec simpliciter concedi potest, primos Christianos prorsus non juraste, si sine com seientiae labe fieri poterat, oppositum patet 1 ex Vegetii lib. 2. cap. 3. de re milit. ubi me ininit juramenti Christiani, sed per DLuM,
non per genium. 3. Quod concernit secun m. ni. das nuptias ab illic dehortari non est lauda- rum secun
tu coasilium, tum, quia Apostolus Paulus D d 6 diserte
482쪽
diserte docet Rom. VII. z. cessare omne vin culum interveniente morte; tum quia, si u- stio urgeat, periculosum est abstinere a nuptiis secundis & contaminare corpus, peccare & remedium in Scriptura praescriptum non amplecti, quo cavetur peccatum; tum, quia legis necessitate a nobis exigitur secui darum nuptiarum amplexus; qui enim dixit, fatim est nubere uri L Cor. Vu. ille praecepit, in casu ustionis conjugium. alio m notum esse iniquiores justo fuisse nuptiis su- eundis Tertullianum, qui digamos peccat res voluit esse;Athenagoram, qui adulterium .' 1llas vocavit; Clementem Alexandrinum, qui fornicationes dixit,sed hoc inter naeros ven istatis deputandum.
, Ad Th. IX. OBsERVATIO IV. 'De Labaro Constantini non colu stans est omnium sententia. vallis sm- Thi eadem thesi pag. r . meminit militum
Libi is Aquos habuit Conltantinus an exercitu suo,
Constanti- Christianoruna, & vexilli, cui Christi nomentiae. inscripserit, de quo Prudentius. Suuabat labaruiveorum iu uiacirsuti non ita res est liquida. Sunt, qui putant f
iam crucem immissam aut commissam Com' stantino apparuisse cum literis: in hoc Vini L ce, siae duabus initialibus nominis Christiliteris & reliquo apparatu; adeoque hi Hatie i
483쪽
nomen non inscriptum fuerit, ted crucis figura apparuerit, & consequenter in labarum tra ducta fuerit. Sunt, qui crucem & vocabula,
in hoc vince, & nomen Christi & reli
quum apparatum exceptis imaginibus appas ruisse volunt. Sunt, qui putant x Graecorum majusculum cum inserto P de vocabula, in hoc vince, Constantino apparuisse, dei ipsum x esse crucem decussatam. Primami sententiam fovit Caesar Baronius, alteram sentemiam amplexus est Gretserus, tertiami noster beatus Brenavis. Si itaque prima se sistat, Grotii non subsistet, quamvis & caete- rae aliquo modo discedant a sententia Grotiana. Verba Eusebii vero lib. I. in Vita Constantini Magni cap. 23. ita Labent: - autem tali figura fabricata. Hastilo
εblongum, erectumque, auro undique obductumfuit: quod cornu habuit transνersum ad formam crucu constructum. Supra in fastiagis V operis, corona a a, tvidibus preci sis, ct auro polite cir meexta. In ea salutaris pellationis Servatoris nota iusiripta, duobm Dium expressi elementis: id est, duabim primis tueris nominis Christi erat enim Dura e imi se medio litera χ curiose Osibtiliter insemta qua totum Christi nomen peropicue sigrim carunt. Qura quidem bre ι aeinceps semper Imperator in galaa gestare consuevit. Ad cornu illiuι particulae, qua ex transverse erat per hastili trajesta, lamen quoddampertenue
484쪽
textura, mirabili varietate lapidum ciosiorum artificiose conjunstorum , lumque claritate pulchre resipiendescentium d μ- LB, ct multo auro intertexta: qua dici non po- rest, quantam sterilatoribu/ ob siuam pulchriatudinem excitarit admirationem. Is digituri. velamin ad cornu astixum, longitudinis latit dinisque crucis me uram penitus exaequavit.
Oblongum viro ct ere tam hastiis iη -blimi appensum, cujus pars inferior versiti basim loma , situ Ita fuit,sub ipsum crucis in ne ad rex tura discurrentis simbrias, auream ρj Impe ratoris pariter ac liberorum seorum efffigiem ad pectus mque concinne descriptam continuit. Isto ieitur salutarisigno Imperato tanquam hostilis estuque ct in sista violentiae propugnaculo, simper usu es i. Cujus expressae similitise
dines, mandabit ut universum exercitum Hr letuo antecederent.
Ad Th. IX. OBsE 'VATao ULTlMA. Tribuit hic Author Christiano irum bonitati, quae n0n undiquaque
Christianam inte positis precibus suisetvertisse pini spretes extim capi es morem quoque introductivo, ut, qui ad Eo etiam coniugissent, non nisi vitae serra daesde O;
485쪽
Yedderentur, & ut circa Pascha carcere emi terentur , quos sita crimina attinebant, quae vult esse signa Christianae bonitatis omnem rapientis clementiae occasionem. At primo num illa Interpositio precum, illa Intercessio fuit Chri-
Episcoporum & plebis Christianae semper
fuerit signum Christianae bonitatis merito pro scele. dubitatur cum suffamen justitiae & signum Christitanae bonitatis non conveniast. Secundo de more introducto , ut, qui id Ec- clesiam confugissent non nisi vitae servandae fide data redderentur, iterum disceptari potest, num laudabilis nec ne, num illa fuga ad Ecclesiam facinoris ultimo supplicio digni foeditatem expiarit, exercitio justitiae obesse . potuerit, impunitatem conciliare debuerit reoλ sane sequioribus temtoribus ab iis accessit detestandu*, ut vere Petrus de Ferrariis: Ego dico, quod hae jurafacta sint sine ratione , ct ad beneplacisum, imo ct contra 'u
ditanum. Si enim Deus noluit tolerare emen
tes s vendores in Ecclesia,sed eos ejecit, qua to magis non vult receptari in nim Ecclinia lairoises, ct homicidas ct similis. Tertio emis Nee eorun. so sceleratorum circa Pascha non debetur, k' pietati aut bonitatiChristianae, sed consuetu- missio.
lini vitiosae Iudaeorum, de qua Matth. 27.
v. IS. Luc. v. 37. Job. I 8. v. 39. am- vis autem Grotius hunc morem non ad Ju- daeos, sed ad Romanos referat, scribens: V orem hunc morom fuisse non eredo. Nam lex tisis erat ὀικτρεκῶν, ut ait scriptor ad us X, ar. ἡ νυμ, α νω ον , iv-
486쪽
Iab. Lea: ANNOTATIONrs laquit seriptor responsionum ad Orthodoxos. Nucuiquam homini data ignosiendi potestas: Noa
Regi, non Syneisio, non populo universo. Nam Ionathan, cujus poenam posiebatur a Patre , aut certe non ex lege Mosis sed ex nolo ea bcto regio. Nam in legem nihil peccaveratri . mpid Absalamo veniam dare ausio non esse,
donec forte propositum paterno affictui, Da
, , bo annitente,succubuit. Dabo quoque λου- cidi' poena dilata, non donata esZ, Rex etiam
Sedecias agnosiit se contra Synedrysententia nihil ρ6se. I autem *niariis Samevi ex
rium vaticinatus en, quod Herodem a msatum non condimnasser, quare creabile est . Romanis hoc esse. Nam in Ur, historia in Gnimus lictisterni' indicti diebin vinctis d-pta vincula: religioni deinde fuisse quibus eam opem distubissent vinciri. hoc exemplam putem ab Augusto hanc eratiam concessam puis iudaico; Idque m ndatis procuratorum fuisse comprehensium. Nam alioqui praesides m mani nullam haribant insendi libertatem iis
leges nos docent. Non tamen possumus proba
re hanc Originem, ham Johannes diserte di cit, Pilatu dixisse: est Consueιudo vobis, Judaeisse. quam ipsi introduxerint, vel in memoriam liberationis ex AEgypto, vel paschalis benes cit, ut dimittendo unum & reliquos captivos occidendo indicarent intersectionem filio. rum primogenitorum ab Angelo percussore, & gratiam lsraelitis a DEo factam. Secund 2 si ideo deducit hunc morem a Romanis, quia renes illos obtinuit, cum apud Graecos quo A quc
487쪽
ctos in M. sto pascha tis dimi tendi R manorum lectiste
Da Iusta BELLI ET PACIS. 433 Lib. I.cia. que invaluerit & alios populos Iudaeis vici
nos, cur non pari ratione alius ex Hellade illum in Iudaeam derivare possetλ Tertio non est con quens,aliquam similitudinem habuit haec consuetudo Iudaeorum cum lectisternii Romani sacris; ergo exinde natales suos: potuit Judaeus esse quoad faciem similis Romano,num itaq; filius fuit illius, quein lineamen. torum Effigie referebat λ neque laudare hanc consuetudine possumus, quo ut Cella illa gemituum, tristitiae domus, apud superos Plutonis hospitium, locus perpetua nocte coecatus aliqua infusione albesceret, ut loquitur Cassianus dimissi fuere reseratis carceribus captivi, de qua graviter noster B. Gerhardus
in Harmonia: Si rem recte expendere veli-min hae ceremonia fuit humana, non solὸm praeter legem introducta, sed etiam ιidem planὸ contraria. αm enim memoriam liberationu ex e fypto instituerat Prischa certis ritibin quotannis celebrandum, sed pocritae non contenti hoc memorali diνini tus instituto suerinduxerant hanc ceremoniam, qua initio fortassis fuit libιra , sed pr h. Pressione temporis, ut feri sis in ritibuι 2 traditionibus adhaesit isti vinio necum ii talis O cultuc
488쪽
tum is qui Iurisdictione gaudet, sed & sumis
Descriptio belli publici non ommnimode probari potest . IN hac thesi Author Bellum publicum
describit, quod sit illud , auctore eo geritur, qui jurisdi Onem hanc Verum haec sententia non potest subsistere, partim ex eo, quia etiam Magistratus inferior habet jurisdictionem, non tamen potestate bellum gerendi; potestas enim bellum g . rendi est penes illum tantum, qui habet jura Majestatis, & caput summum est in aliqua Republica, partim, quia Grotius aut loqui. tur de potestate belligerandi dependente, aut independente: si prius; habet quidem pol statem belligerandi, qui jurisdictionem habet, verum isa non describitur ratio belli publiei, qua talis,neque refunditur in proprium suum subjectum, radicem & principium: si vero loquatur de potestate independente , falsum est,qui jurisdictione habet,habere potestatem independentem bςlligerandi; cum eo ipso,quo quis jurisdictionem habet tam tum, praesupponatur dependens ab alio , &quidem determinate tantum respectu hujus facultatis ; partim quia , si haec sententia subsisteret, magnum accederet pondus
sententiae Paret , tribuentis potestatem belli-Grandi
489쪽
DE Juna BEL Li ET PACI . 63s Lib. i. e.3. gerandi etiam Magistratibus, cuius libereombustus est Londini, & cujus sentcntiam ipse Grotius in sequentibus reprobat. Accedit, quod jurisdictio in illos est, qui subject i; quum bellum non tam sit in subditos, quam in extraneos, in illos qui jiirisdieti0nem alterius partis non agnoscunt. Verum
Grotius ita describendo bellum publicum de contradistinguendo illud privato voluit pu- . blici nomine complecti, quicquid aliqua ratione publicum dici potest, cum illud, quod etiam ab inferiore Magistratu geritur Supe
riore annuente, aut non repugnante, vel ne
cessitate exigente, speciem habeat publici comparando ad privatum : interim non de tre exposuit naturam belli publici in tota laatitudine sua accepti,reticendo summae potestatis auctoritatem , & mentionem faciendo illius tantum,qui jurisdictionem habet quod deprehendo etiam notatum a Claris . Dia. Feldeno, Boeclero & Zieglero.
De bello mixto dubitari potest an
veram belli naturam referat. MEminit belli alicuius mixti, quod ex Bella mix.
una parte est publicum, cx altera privatum. An autem tale admittendum sit merito dubitatur: tum, quia bellum, quod ba curate
hel rationem propitie sic dicti belli, debet Ee a esse
490쪽
Lib. r.e.3. 436 ANNOTATIONrs INLia. H.Ggo esse ex utraque parte publicum; tum, quia tale bellum, quod privatum est ex altera pam te, non tam bellum quam latrocinium & de. praedatio vel seditio & tumultus; tum, quia bellum praesupponit potestatem belligerandi; Siataq; ex aliqua parte detur Exercitus quo- cunque modo collectus citra potestatem &i authoritatem publicam, non tam erit exe -' tus militaris , quam coetus privatorum vel rebellium, vel alio quocunque modo latrocinantium. Sed, ut omnia docent, Grotius in hae divisione belli vocem illam accepit IMtissime, cujus opinioni, fundamenta superius jam ponere voluit describendo illud per statum certantium per vim qua talium. '
tur esse ex facto humano. Iudicis να- Author noster iudicia publica non
- ΙJ a natur, esse, sed ἱ facto humano,au spis, admitti nequit, si
num san' humano, non essent originaliter iuris divini
n moralis, & naturalis Atqui demonstrari lais divini, potest l. esse juris divini, nain Deuteri Lipdicitur : Non accipietu cfisquam presonam aula DEI iussicium ιII. Ubi notanter no