De prima et altera quae fertur Nubium Aristophanis editione ad Elvenichium dissertatio

61쪽

dum esse cognovissent, quod ad Lil es gene Tatim provocet hoc loco Diogenes et non potius eam editionem, ex qua Versus hosce deprompsisset, Suo proprio nomine UΠCupet.

Quod quidem eo maiore iure a Diogene X pectandum videtur, si in prima editione', oblittorata fere hoc tempore, non in OCunda, et Scholiastis adhuc bene Cognita et a priore illa, ut sertur , mirifice discrepante, locum in venerint. Νihil sane facilius esset opinari: quam ante Νεφελαις apud Diogenem ex idisse

προτεραι , Si talem audaciam , Cuius mox CX

empla Videbimus, ars Critica, Sobria disciplina, non respueret et omnino repudiaret. At nupe rus ubium meritissimus editor, Carolus Rei sigius, in Praestat. V. XX. Seqq. VerSUS OS, quum ad priores Νubes Pertinuerint, ad posterio res pariter pertinere censet, et in his locum habere perquam Commodum et idoneum, si post

ersum centesimum SeCundum et nona resinium

inducantur. Quin adeo mira sagacitate Cisque eo procedit vir praeclarus , ut necessitatem demonStrare conetur, nostris eos ubibus inseri oportere. Quae Sententia quum Prorsu nova

sit et ingeniosissime Xcogitata, paullo accuratius nobis Xaaninanda est BOna nimirum fide cum

62쪽

Brunchio et aliis pro certo habet Reifigius, Primam quondam ubium editionem extitisse; aut , si vidit dissicultatem aliquam, eam tamen non tetigit quidem, nedum sustulit. Iusto audacius igitur egit hoc loco, quum illa tanquam omnino certa accipit, quae priusquam iudicium

statuatur, religiosissime examinanda erant, PraeSertim quum Versuum istorum auctoritati Omnis hae nova a Communi maxime discre

pases de Nubibus sententia vel innitatur potis simum, vel saltem iis mirifico confirmetur. Et de hoc quoque probe disserendum erat Reifigio, num Diogenes ille, quem errantem toties et clau dicantem , absurda Saepe et insi-pida narrantem deprehendimus , hoc praecipue loco, quo novae interpretationi illi favet egregie, fidem summam et indubitatam auctoritatem, nulli prorsus discrimini obnoxiam necessario

mereatur. Verum ut in eo consentiamus, in

quo consentit eisigius, usum fuisse Comicum versibu illis in ubibus primum editis, tamen. nobis non tam clarum Videtur, poetam illos postea retinere debuisse et non potuisse reiicere. His enim, qui ubes postea emendatas esse arbitrantur , ScholiaStarum testimonia summam

et unica in sere auctoritatem esse decet; at hi

63쪽

multa, ut pr us diximus, Aristophanem postea correxisse tradiderunt. Veram haec hactenus Versus isti p)ssunt esse Aristophalais, possunteliam ad ubes pertinere , licet non CONSOΠ-tiamus in eo, usum iis fuisse Comicum in Nubibus primum editis; nam in ipsa fabulae ditione, quam et nos habemus, Diogenes illos invenire Poluit, ex qua, ut Veterum Scriptis mala sorte toties contigit, postea fortasse EX ciderunt. Quare in eo lubentissime assentior. Reifigio Versus isto optimum in ubibus invenire domicilium , si post versum CentesimumseCundum et nonagesimum inducantur. Verum reponi debere in hoc loco Versus Stus, nuta quam mihi persuadebit vir doctissimus , obrationes illa , quae cuilibet statim in promptu sunt. Quum enim Diogenem negligentissimum scriptorem in rebus tam multis et tantis omni prudentium hominum fide prorsus indignum conspicimus ecquis negaverit, illum quoque dum ad hos versus ex ubibus proVocaret, ita memoria falli potuisse, ut fortasse X. alia

quadam Aristophanis fabula sententiam adscriberet, quam in ubibus legisse putaret. Quod aliis optimae notae scriptoribus, incommodo certe librorum inspiciendorum et pervolven-

64쪽

tortina subsulio instructis, toties accidit, id Diogeni accidere non oluisse contendemus QVaro ob unicam quotidiani scriptoris auctoritatem versus hos vel ad primam vel ad se cundana ubium editionem perliaere non tali iam , d eo tandem a iussis doctorum virorum 3 eprehensionibus moliorum codicum fide, qui in Anglia atore dicuntur, aliquatenus Saltem absolvaturri cuius quidem rei initium non omnino spernendum factum est a Sol meidero, Saxotie in Analecti. Iitior. F. A. Wolfit Tom. II. Pag. 272 seqq. Et Uurti in libris omni

bus, quotquot ubium hodie seriantur, quin

aliquid deesse cognoscatur, bini Versus XCidissent hoc ipso Diogenis testimonium Velie menter enervatur, quin opus sit Slulle credere, nullam unquam suisse lacunam in veterum scriptis, aut in th ira Omnia tibstram aeta lem tulisse. Si ab alio quodam scribtore, quem Sinceriam , quem eruditum ob gravia argumenta

habere cogim tir, si Alexandrini versus istos dae Nubibus commemorarent, licet in omnibus libris' qui ad nos pervenerunt, prorsus deSiderentur certo cedendum foret eorum auCtoritali et probe circumspiciendum, an in nostra subula locum inveniant, aut Propter eos PriO-

65쪽

rem quandam ubium edition pna extitisse,suiri tuendum Si te Quae Si non hi tur et lutemPestive, sed ob severam artis Criticae aluxum putillo accuratius disputula sunt ho iam rustat accurate definiendiam, quid versibus istis su-ciendunt sit. Audacter saltem illi ob unicum Diogenis Laertii estimonium contra omnium librorum auctoritatem nostris ubibus inser rentur, est post Versum I92 idoneum et praeclarum sane locum inveniant. Verum longe ineptius foret, Versus illos ad priores quasdam Nubes reser rennum, quia hi Ceadem Prorsus quam prius ratio valet tum, quia si Diogenes de primis ubi hiis quidquam perceptum habuisset, id eum hoc loco non Silentio praeteriisse, sed

Quare nihil nunc statuendum de versibus istis, nisi aliorum scriptorum fide digniora accedant testimonia, quae illis vel in nostris ubibus locum assignent, Vel priores Nubes extitisse

doceunt.

Sed in his de sortis derelictisque versibus, quorum modo Suscipere patrociuium frustra conati sumus , Iacobsius ad Sulgeri Theoriam Vol. V. pag. 549. mendum laterae suspicatur et pro Κυριπιδης , Συρι ri δου positum fuisse antiquitus.

66쪽

Ipsum iri iri, qui loquitur Verta haec, quasi digito indicasse Strepsiadi Socratem , cuius ingentia hi laudibus celebraret, Viro doctissimo nulli dubitationi obnoxium videtur. Et sic

prosecto melius Constaret, quam Obrem Socrates συμποiειν Κυριπιδη dicatur; quod appareretnUnquam , si in Versibus his Εορ ἐδii Iegei dum esset. Sensum huius sententiae lacillima emendatione Sanandae patrio Sermone egregie expressit Iacobsius

Sic vero si legendum est, Versus Sti non possunt referri in loco illo , in quem eos induxit Reifigius , neque in alio quodam ubium no strarum loco satis commode reponi, quapropter ad ias pertinere ulla ratione possent. Verum enimvero, ut latear quod Sentio, in Versibus his ullius non latet et si recte intelli gantur, Vulgata Scriptura non solum ob omnium Isbrorum fidem, sed etiam ob sacelissimum sensum, ab omnibus interpretibus ignoratum,

omnino retinenda est. Haec enim, ne rem

obscuritate Perturbemus , haec perspicue dicit de Socrate Diogenes, ἐδοκει δε συμποι i Lu-

67쪽

ριπιδη, quod statim Veterum poetarum testi monii comprobare aggreditur. Illa autem, quae e veteribus assert eXempla, Sine ContextUS, ut dicunt, ratione commemoranturi; quapropter verisimile aut quidni dicam, Certum sit, noSiros

Σας Γερ λαλουσμ ουτος ἐστὶ τας οφάς etiam nulla orationis iuncturae et neXus rationΘhabita a Diogene allatos esse. Sed e eo, cuius causa locus iste a Diogene apponitur, nimirum ut Constet, Socratem συμ ποιμν hi ριπiδγη, magna cum Persi icuitate lucet VerSusillos necessario a Socratem, non ad alium quendam referendos esse Socrates igitur ex iis, quae Versus nostro anteceSSerunt, iam

satis cognitus esse debuit, aut persona ipsiustam distincti notata coloribus, ut ad nullum alium reserri potuerint. Sed iam qHaero, universus hi facetiorem sensum habere possint,

quam si ille, qui profert haec Verba, Strepsiadi Socratem monstret eumque Euripidem dicat, loquaces et sapientia resertas tragoedias conscribentem Versuum istorum tum hic erit salsissimus, Aristophanis ingenio et moribus ac Commodatissimus sensus: mihi Pr uri Marte

68쪽

ηci Euripides , soci quae sub ipsius nomine

ii scotiam tra sediti committuntiam, Omnes a Socrate prosciscia itur. Possem alias easque gravissinias ratione addere, quae tui interpretationi imirificatu auctoritatem conciliant. Sic

ΡCrandum exemplum statuisse veritatis illius, quam ars critica seVera lege Coniecturarum amatoribus toties insusurrat conieCiuris locum non SSE, SQ vilipendendas omnes , licet ingeniosissimae sint, et prorsus repudiandas, nisi prius demonstratum Sit, PUS omnino CSSO emendatione et Vulgatam e codicibus petitam lectionem niligore medicina, ne medico, imperito praecipue , iusto citius arcessito sano et bene valenti morbus gravis aut Vulnus Vix Sanandum inculcetur.' ostra aulem interpre-

ς Alii pruritu sane in udandi cruciantur, lactu- quana nihil adsit, quod eniendatione ui efflagitat; alii, Si opus est meu latione, illi quam ASSequuti Coniectura utat, Oepe iniis religiose dissidunt ipsi. Ut ianuin aut uiri exemptu in Proseraria, quod recenti adhuc nae moria viget, in Lycurgi Oratione Leocrate pag. ReiSL. 15 O vulgata lectio haec est: ως καὶ ιιεγαλα καὶ βλάβους rn, quod ulti rinomnino SenSta in Praebet i leoque emen lationem

69쪽

talio si vera est, quod affirmare quisque, quiveritatem fateri vult, non diu obloctabitur; bini hi versus in nostris ubibus locum ut Ιum inveniunt et collocarentur pessime, si illis

cum Reifigio post Versum I92 locum Velles assignare. Nam non Ulto PoSt, V. 218. So crates ipse nomine suo compellatum quid vero ineptius esset, quam notum Sati Superque, noVo etiamnum omine, ut cognoscatur, indicares Quamobrem versus hi ad priores ubes Pertinere non potuerunt. Verum, Ut diXimus, graviora Ob infirmam Diogenis auctoritatem testimonia accedant oportet, ut Propter Versus necessaria in facit. At duplex illud καὶ quod in hoc loco nulla ratione ferri potest, clare id innuit,

duas in autographo diversa Sententia expreSSas fuisse. Ecce egregiam emendatione tu C. F. Ηe inrichii, viri celeberrimi, nuper huius Ora tionis meritissimi vindicis: co καὶ ἱμεγαλα την πο- λιν κοινῆ πασαν ηδίκηκε , καὶ ἰδια πολλοῖς βλαβους

Pletu S, quanquam Optiuae conveniat rationis iuncturae, atticam dictionem Servet et omnia Omnino codicum vocabula retineat nam etia in illud αττοῖς in cod. ratistaU. reperitur , tame IIob iustam veri Critici religionem noluit vir pra a Clarus in textum Tecipere instauratam sententiam tali periculo. η

70쪽

hos, qui X ubibris laudantur, Priores quas dam Nubes extitisse StatuamuS. Veniamus ad Athenaeum Issi Pag. 299. et 545. versus e secundis ubibus assert, qui etiam in nostris V. 555. et 81 leguntur. At idem Athenaeus pag. 71 e prioribus Nubibus quinque VerSu commemorat , qui et ipsi re periuntur in OStri V. I97-2ΟI. Quare Suspicatus est Brunckius in Athenaei verbis mendum latere atque ibrarios in tituli scriptura ErrasSE, ut πρOΤεραις ibi scriptum sit pro δευτερ&ις , quam Coniecturam Iibenter suscepit Godolaedus Hermannus. Attamen Verba scri ploris tam turpiter depravata esse a librariis sine summa necessitate non crediderim. sed sed ipsum Athenaeum in errorem lapsum fuisse mallem arbitrari. Verum non opus est hoc loco isto remedio. Potuerunt nimirum Athe naei temporibus ubes Aristophaneae duplici forma circumferri; una, quae retinebat Primam illam et Veterem, Si Ve Uae Parabas carebato altera, cui parabasis erat adiecta. Illae igitur primam, hae ecundae Nubes commode appellari potuerunt. Licet enim in hoc non Volis mecum consentire, quod tamen omnino certum videtur a Poetae inde temporibus Pro-