Iuris et iudicii fecialis, sive, iuris inter gentes, et quaestionum de eodem explicatio

191쪽

Parsa. De Iudicio inter Gentes Seet. 8. ἰδε

ercitus Hispani, qui a captivo vicena aureorum milli est consequutus Dicebat Praefectu partem pretii huius redemptioni os bi deberi, quod miles equo suo dimicaverat, qui aliis praelio interesse non potuit Petrinu Bellus affirmat se, cum esset Bruxellis in curia Hispaniarum Regi de hac quaestione consultum censuisse, pro Maefecto facere aequitatent, quae praecipue respicitur inter milites quorum controversiae ex aequo& bono dirimendae sunt; unde ultra conventa quis obligatur ad id , quod alterum alteri praestare oportet: Praefectum etiam proposuisse consuetudinem Castrorum, ut qui equum commodat, admittatur in partem lucri, id vero, secum a Curia recederet, hanc litem indecisam reliquisse postea autem audivisse fuisse pronuntiatum contra Praesectum, vire, an injuria non definit.

Si captus in praetio denuo capiatur , cuinam Redemptionis pretium debentur'INPraelio inter cohorte Caroli quinti Imperatoris, Trancisci

Regis Galliae, Gallu nobili in potestatem militis Caesariani redactus est , qui in igitum deditioni ensem tradidit, promisit non Rufugere, rem an it tamen in suo equo cum clava inciditque paulo postea in alium Caesarianum Equidem, qui clava ei abrepta, o dimissi de equi cervicibu habenis, ipsum captivum abduxit: supervenientibu vero Gallis, Caesarianorum turma fugat fecit, Equus eistaenis sua sponte Caesariano fugiente insequutus est, donec perventum est ad Pedites Caesarianos , qui fugam suorum

compresserunt, hine; repulerunt, captivumq; ilium , quem equus duceba , caeperunt; unde quariebatur , uiu captivus vere haberetur. an primi cui fidem Mensem dede at; an secundi , qui clavam ei eripuerat, Mi fraenum in equo fecerat: an Peditis qui tertio ipsum vagantes ii ceperat; dicebat Pellinus Bellus pro pedite pronuntiandum : quia quod ad eo attinebat, qui ipsum primo iecundo loco cepe ant, Galli irruentibus , Caesarianis tu fugam veritS, captivus pristinae libertati restitutus videbatur. Baldus incλsu prope conssimili distuaguir, an primu capiens, captivum claretinuerit;

192쪽

cetinuerit an sit fidei commiserit, odicit, quod si retinuit vel

abduxit aliquo tempore , est Vere in solidum captivus primi capientis . Si vero non retinuit, nec abduXit, sed sit fide relaxavit ejus verba promissionem non obstare, quo minus pes alium capiatur. et rino vero Bello indistincte concludendum videtur, sive manuductum, sive suae fidei commissum, non posse per alium capia Quia is quem fides obstringit , non minus capientis custodia coercetur, quam si manibus aut vinculi teneretur Haec vero obliment inter milites ejusdem partis, cum praesumitus primo capientem possessionem animo retinere : Recuperatus vero a suis , id est , a parte capienti adversa, Vel pro de selicto habitus , quod praesumem dum est ab iis qui fugiunt, quo minus ab alio denuo capiatur non impediunt.

e n Princeps a milite privato cap tu ab eo detineri possidCum duardo tertio Rege Anglia Calesiam obsidente David

Rex Scottae cum numeroso exercitu Angliam invasisset, Regina auspiciis Xercitu colle S, cum iis congressus cotos penitus fudit Re fi eorum a Iohanne optando armigero captus ad castrum cui ipse praefuit abductus est quod cum Reginarescivit, literis ad ipsum da is imperavit, Regem captivum ad se adducere: Quibus Copiandus respondit, sie nemini, nec Viro, nec mulieri, praeterquam Regi, Regem capti Vum cessurum. Itaq; Regina Literis ad Regem missis, de contumacia Coptandi quaesta est: Rexq; eum ad se Calesiam Obsidentem accersivit, qui cum comparuisset, factumq; excusasset, Rex ipsi condonavit, terras ad Valorem quingentarum librarum ipsi ejusq; posteris concessit; Sed tamen Regem captivum in manus Reginae tradere mandavit; quod Copiandus in Angliam reversus, Reginae etiam indignationem deprecatus, serio tumiliter praestitit.

193쪽

Pars r. De Iudici inter sentes Secst. 8. a 3 γ

ε o Divita bella capta amittat iura' Cum Alexander Thebas evertisset, invenit tabulas, quibus comtinebatur, eo centum talenta Themalis mutuo dedisse: Has. quia Thessalorum commilitio usus fuisset, iis ultro donavit. Alexander, postea Thebani a Cassandro restituti reposcunt Theς salos, apud Amphictionas agunt. Hotomannus pro Thebani amguit, quod Alexander non universalis& juris successit sed particularis, rerum particularium fuerit; Quia victores earum reruta Domini fiunt quae manu capiuntur Item quod Thebani iure postliminii ius suum pristinum recuperassent, Gentilis vero pro Thessalis defendit quod Alexander Thebanorum universialis successor habendus fuerit, cum eversat sint Thebae, quasi mortem passat estent, quod ante censiuit Erodius, qui omnia Hotomanni argumenta recenset, 4 Amphictionas pro Thessalis judicaste arbi

tratur. Mi . Hot man istu quae'. s. Seetilem, lib. I. cap. . Epodium lib. . titis. sat m, ι b. i. csp. s. nu. I. Iroitum, lib. I. 8. 9 q.

Utrum Ferdinandus Rex Hispania, regnum avare pus Το-

Cum Ludovicus duodecimus Galliae Rex contra civitates Pontificia in Italia bellum movered Iulius secundus Pontifex Ferdinandum Regem Hispaniae & Henricum octavum Angliae, ad quem ius ad Ducatum Aquitaniae pertinebat ut coni λUallum, bellum moverent, excitavit : Quorum copiae ut convenirent, Regi Hilpano opportunum visum est , per avarram exeγcitum ducere, idque a Iohanne Albretano Rege, missis Legatis petiit 4 cum non impetraret regnum invasit, Rege λ copiis, auxiliis imparato, cum coniuge Tiberis Bene1rnum, cis Pirenatum se recipiente, occupavit: etdinandum Regnum Navarrae iuste occupasse defenditur, quia transitus per regnum, qui de iure gentium debebatur, negatu esset ob ejusmodi causam Mosen Amorrhae rum Iudam Ephronitarum, Civitates evertisse: Insuper Iohannem

Navarra: Regem , quod in Galli, Ecclesiae Romanae hostis, partes propensitor

194쪽

propensior esset a Pontifice excommunicatum regno,quod in Hispanum translatum, exutum fuisse. Pro Johanne Albretano as seritur, ipsum regis Galliae fiduciarum fuisse , Multum patrimonii quod ii Hispano faveret,amissuru erat,ultra monIe PirenaeOS in Gallia habuisse : Hispanum non solum transitum, exercitui Permitti; sed, ut exercitui consuleretur, arces, cloca munis , quae armatis sine periculo concedi non potuerunt, flagitasse Pontificis Romani Censuram , non minus quod sine causa injustam , quam ranslationem regni, sine authoritate ineptam fuisse. Quemadmodum, cum Alexander sextus Pontifex Indiam Occidentalem Hispano donasset Attaba liba, Rex Peruanus di Sit, eum insigniter s.

tuum impudentem esse qui aliena tam liberaliter largiretur.

EManuel Rex Portu galliae filios habuit, Iohannem, Henriaim,

Ludovicum, Edvardum TliZabetham filiam , Johannes succeis Emanueli cujus stirpe deficiente,regnum Henrico Cardinali delatum est qui cum senex esset, orbus, de successione publicum judicium instituit, in quo camparuerunt Anconin Ludovici filius, sed habitus illegitimus Rainutius Farnesius DuXParmensis ex Maria Edvardi filia nepos , Catharina Ducissa Bra-Γ ntiae ejusdem Edvardi filia, Philippus Rex Castellae Elizab thae filius. Quaestione habita de natalibus Antonii, sententia lata est contra Antonii ,qua spurius pronuntiatur Henricus priusquam aliquid de successione decrevisset decessit Populusq; Ansonsum, Ludovici silium Regem elegit, coronari fecit, quem postea Philippus secundus misso exercitu, sub Albano Duce, fugavit, Tor- tu galliam totam sub potestate redegit. Pro Antonio dis Serebatur,

bententiam ab Henrico latam,qua Spurius pronunciatu est,aPOmrifice Romano improbatam fuisse LudoVicum pati eiu ejus cum

matre

195쪽

matre matrimonium, etsi clandestinum . ex causis aliquot dissi-ntulatum. legitimum tamen contraxisse , ita habitum, ni pedimento fuisse ne Henricus octavus Rex Angliae, filiani Mariam Ludovico desiponsaret: in minus legitime natus fuisset, quam plures filios naturales, non solum in Portu gallia , sed in Castella Maliis mgni S patribu succesisse. Praeterea hi in O gnatione regia, Linea masculina deficeret Populus Lusitanti ius eligendi regem ad se devolutum contendebat Pro Philippo arguebatur quod fati Sese ploratum fuit. Antonium illegitime natum fuisse, quod Henrici sententia Pontifici displicuit quia ipsitus authoritate posthabita. Rex in causa matrimonii judicatset Quod praetensium ius Antonii ab aliis omnibus cognatis improbaretur: Quod Populo eligendi Regem aliquibus ex regio sanguine existentibu S, nequaquam competeret: Quod priusquam regnum invasit Iurisconsultos alieologo consuluit, ter Deum ridem obtestatus est , ut de ejus iure quid statuendunt, veraciter edicerent,4 ex eorum consilio iussi iam ad regnum asseruisset.

Utrum Lusitam regnum Fortetalliae a Philippo quarto Rege Hispania, ad iohannem Ducem Bragantie juste transtulerim.

IN Iudicio quod de Successione in regno Portu galliae Henricus

Rex instituit, Rainutius Farnesius Dux Parmenst& ex Maria, Ed- vardi fratris Henrici filia seniore, natu contendebat, secundum ius purum, simplex , Reges quot filio , tot primogenitura relinquere , prima finita secundam in secunda finita tertiam , scdeincepSsuccedere, in proinde Iohannis, Henrici iudovici lineis deficientibus se ex Maria indvardi filia natu majori, ad B Ceissionem prae reliquis ad mittenaum. Pro Catharina Ducis a Br gantiae, immediate Edvardi filia arguebatur , Patrem Elvardum sit tempore mortis Henrici in vivi fuisset indubitatum futurum regni

haeredem, Edvardo defuncto ipsi ejus filiae superstiti dum jus co petere, eam R. inutio gradu proximiorem. Philippo Brotis filio,

Sa cum

196쪽

1 o Pars De Iudici inter sentes Sech. 8.

cum ipsa esset fratris filia, praeferendam. Pro Philippo Castellae r ge Isabellae Emanuelis filiae, Caroli quinti Imperatoris filio , Die rebatur Rainutium Edvardi nepotem, Gatharinam ejusdem filiam, beneficio uris Representationis niti, quod nihil aliud erat,

quam fictio juris civilis, nec ad regnorum successiones pertinebat, ipsum Rainutio gradus proximitate, Catharina seXus nobilitate, utrisq; aetatis praerogativa portorem. A Philippo quarto Philippi si cundi qui armis regno potitus est nepote Lusitani regiminis C stellani pertaest, desciscente Iohannem Bragantiae Ducem , Theodosii filium, Catharinae nepotem ad regnum promoverunt C

stellani id ut injuste, mequiter factum imulant Quod non χ-lum jure sanguinis, sed Justae Victoriae, Philippus secundus regnum adeptus sit. Quod Lusitani universi ejus haeredum imperio parere jurejurandis devineti erant. Quod Dux Bragantiae pro D catu, Regi praesenti fidelitatem debuit, dummae ingratitudinis Fussit, quod militari in regno potentia contra Regem abusus est; Lusitani contra defendunt Quod Philippus secundus, nullo sanguinis jure regnum obtinuit, eum Lege Fundamentale regni, Extraneos in regno succedere non permittant Quod regnum a mis subjugatum, armis se in libertatem vindicare posset. Quod possessis malae fidei nullo tempore, nedum se ginta annis pra scribere possit. Quod Reges Castellanici Lusitanis juramentorum

quibus obedientiam promiserunt, observationem expectare non debuerint, cum ab ipsis , quae tempore inaugurationi jurati pr miserunt, non Observarensur, nimirum cum Margareta Ducissa Mantuae gubernatri regni constitueretur , quae etiamsi erat regiiDnguinis, tamen non erat, intra designatos gradus: Cum negotia

ad regnum Porti alliae pertinentia, non consilio Lusitanorum in Hispania, prout debuerunt, sed arbitrio Castellanorum expedirentur: Cum in consilio Lusitania stupremo , nec non in Consiliis Pa. trimonii Regii,Castellani adhiberentur. Ad Duce Bragantiae quod attinet,Fidelitatis Regi promissionem uri proprio non derogasse, nec favoris Regii causa, ossicium erga patriam omittere debuisse; Cum multis aliis,quae ab authore Lusitaniae liberatae, recensentur.

197쪽

Parsa. De Iudicio inter Gentes. Sect. 8. a i

et trum Ferdinandus a Tob misi abdicatus, regnum armis juste occupavit 'FErdinanduς Caroli Archi ducis Austria filius, Matthiae Imperatoris consanguineus Pragae in Comitiis Ordinum , mense Iunii 161 7 succesta in regno Bohemiae designRtus est, Mense Iulii coronatus. Postea Matthia, mensis Martii insequente defuncto ordines Ferdinandum abdicant, Frederi cum quin um lectorem Palatinum in Regem elegerunt Bohemiae ordines eum juste abdicatum asserunt. Quod ipfis jus Electionis liberae competat, quod exemplis ab anno Christi J S. usque ad tempus Matthiae Ι-peratoris ostendum. Ferdinandi designationem , conditionatam fuisse scit ea lege quod scripto cavit ne vivo Matthia regimen usurparet & ne, prout iuramento se astrinxit quicquam contra

libertates, privilegia illius regni attentaret Ferdinandum vero Maetthia vivente regni negotii cse immiscuisse , Religionem Euan ge: ic Im exterminare molitum esse, Externos milites ad opprime dum incola induxisse Min praejudicium perpetuum liberae electiaonis cum Hispano Rege, Religioni Pontificiat assertore acerrimo paetum de transferendo regno injisse. Pro Ferdinando contendi . tur Ius Electionis quod habent Boheim ad familias Archi lucum &Regum semper fui sise in pustum, Iusque saccessionis, quam Electi nis, in eo regno p3tiaῖ semper habitum fuisse , Illum legitime ele-ctnm nec quicquam , cur abdicλretur, admisisse , Quod vivende Matthia nihil nisi ex ejus mancλto, ad siedando tumultus fecerit, quod nilui ex causia Religionis, contra Profestore Augustanae consessionis, qui soli in Germania tolerati sunt iusceperit. Quod

Bohemistinio contra Matthiam Imperatorem arma sumpserint eoque languende castrum Pragae, cum siceptro Corona Bohemit occupaverint Dire fu,re ad gubernaeneum regnum constituerint, Quod pactum cum Hispano de successione in regno cum consensu Imperatoris Matthae & fratrum suorum quorum interfuit pro bono publico ad evitandum scilicet bellum , cum potentissimo Principe. de Domo Austriaca,jus ad successionem praetendente initum fuerit. Vid Pro parte Fer ι di. -b reditari uam Ulai Gum, Gyl assum eisibemiae

198쪽

Utrum Ferdinandus Imperator, Fre ericum Palatinum c liberos Eleritoratu, ditionibus Juste 3ecerit PFErdinandus secundus Imperator Fsedericum quintum Comitem Palatinum,quod BObemiae regimen in se luscepisseet criminis lasae Majestatis condemnaVis,Palatinatu. Electorata e uit,ejusq; dignitates ditiones in Bavariae Duces transtulit. Quaesitum est. An Imperator,sine consensu Principum imperii, ipsum proscribere potuit a An juste liberos una cum patre Dignitatibus, Ditionibus privaverit. Qui partes Imperatoris sustinent , juste eum feci sise asserunt. Quod si quis Ferdinando Bohemiat Regi injuriam inserat,eandem idem Ferdinandus Imperator coercere possit,cum qui duas personasi sustinet,utriusque jure,& privilegiis uti non prohibeatur. Quod in causa manifesta, motorix, Consilium ordinum,aut Principum adhibere necesse non fuerit, Quod Et Iectores alii, saltem major pars eorum,prescriptionem ratam habuerint et 'uod ob crimen latis Majestatis non solum iire Civili, prout Arcadius monorius statuerunt liberi haereditate, successione paterna spoliantur , sed aliarum genrium consuetudine, Italiae scit Galliae,Hispaniae,Angli ob crimen a Patre commisesum,Posteri amittant lauda,cum tacitum pactum traditioni laudi intervenire censeatur,quo Dominus jus Commissi stipuletur, non modo ab ipso Donatario,sed etiam ab omnibus eidem substitutis, casu quo facinus Comistorium perpetratum fuerit. Qui Comitis Palatini partes agunt, aliter arguunt. Nullo jure licere, in propria causa Iudicem agere, Constitutionibus mapitulationibus Regum Romanorum,immo ipsius Ferdinandi, Imperat

rem astrictum in gravioribus causis,Ordinum aut Electorum consilium adhibere,Principes Imperii, e pri Vilegiis, in causis quae earum Ditiones,aut Dignitates concernunr, nullius praeterquam Parium judicio subjici Electores, qui Proscriptioni assensum postea Praebueruns,non collegialiter congregatos, sed seorsim singulos suffragia exhibuisse, Sententiam,ipsis use nullam confirmari non potuisse. Quod ad Frederici liberos spectat Alphenum Jurisconsultum, respondisse, Eum qui Civitatem amiserat,nihil aliud juris,

liberis adtinere,nisi quod ab ipso ad eos perventurum si , Quae Vero

199쪽

no 1 Patre sed i Natus 1 a Civitate, Genete tribuuntur, eam1- nete ii incolumia Germani Caseuda, laudi aliorum regnorum discrepare quippe in Italia Gallia, Hispania, seuda esse in patrim nio ea qui possident, Alienare amittere, M posteri avertere posse In Getmania seuda praecipue ignitatum illustrium Ex Provisione Legi fundamentalis, Consuetudini perpetua: Observantia,ita ad liberos,& Agnato Pertinere, ut Praedecestare S nullo facto , ius iis competenς,auferre, aut tranSferre possint, Cum virtute primae concessionis .investiturae non hareditati Spaternae deferantur Et G netiς non Patris sirn Beneficia, io siden es pro vita tantum, ius habeant. Itaque ne crimine laris Majestatis confiscantur,nee bello

iusto in praeiudicium liberorum amittuntur. Quod pro liberis Marchionis Montiferr1ti de Castris quibusdam seudalibus a Duee Bavariat captis,&λPλtre eorum , Paci Scausia dimissis, iudieaturi perhibetur. P muc reliqua Clarissimorum Iurisconsultorum a

toritatibus,& sententiis consentanea asseruntur.

Uirum Rex Suacia, cum Exercitu, Vermamam Iuste invaseriti

CU Ferdinandus secundus Imperator, Ferdinandum filium

Hungariae, Bohemiaeque regem coronari obtinuisset, Principes Germaniae, praesertim Electores, Cuti Baptista Burgus reserto eundem etiam ad regnum Romanorum promturum iusipicabantur.& proinde ne Austriaci haereditariam successioneni ad Imperi um praesic iberent His ani pluS aequo rebus Germanicis se immiscerent, Reformatae Religioni ProfessoreS, prout ex Austria & Bo- hemia ita etiam ex Getan λniae ditionibus pellerendur, consilium, inierunt amis. ωvi armata, I. ibertateS, privilegia mperii indicare,& Religioni suae consistere, Cumque de Germano Duce minime convenire Oistent, quod nemo ex Germanis alteri cedat, nec pro praesenti Caesari potentia, delectu milituni in Germanii fine periculo haberi posset consul iu duxertini Prmcipe in aliquem externum Gerinani gr. d. digia ita te eminentiorem , militiae praeficere

200쪽

i Pars a Dela dicio inter Gentes Seet 8.

praeficere , praecipue Sue iis Regem , Resormatae Religionis asse torem , bello innutritum , inVictum , utq; cum Caesare Simultates intercederant; idem igitur ima, pecuniam is omnian cessaria pollicenses, Regemo eorum partes pelleXerunt ut alieno periculo, propria glori in Germania bellum faceret. Gustavus vero in Sueciae , ut justae Rui, profectionis sua inn tescerent,Libellum, Latino. GermZnico sermone edidit, in quo

refert injurias, sibi. confedesλri suis, a Caesari ams illatas Sequod Strat fundam bisidione liberasset, indigne tractatum , Mostibus sup petias a Caesare mi illa Ps injuriis refert, i . Quod a

sariani suas ad Transilvaniae Principem literas interceperant Tabellario in carcerem conjecto, edi'; Conficta Verborum interpretatione, in ejus inVidiam publicaVera Π e. a'. Quod cum inter Regem, Tolonos pa frZ staretus, nihil omiserint, ut pacem interturbarent, Polonis ultro subsidi Rofferentes, concedentes' ut m lites in Germania conscriberent, in m contraherent Germanis vero, ne Regi militarent, in e disierent. 3'. Quod subditos suos Commercii causa, ad Germanis littora appellent , ablatis mercibus, comiscatis naVibus, 'oli ZVesans. ' Quod expulsis Me gapoleos DucibuS, Omnia totius Megdpoleos, Someraniae loca,

tam maritima, quam mediterra Hed , muniverans. '. Quod classem ad Ballicum mare infestand monstruxerant, WVollestanus Fridiandiae Dux pro Admiratio, Vel GenerZli maritimo , in praejudicium sui juris constitutus esset, Ad Strat sundam Urbem quod attinet Cum quod EXercitum RiseriS, qui adjacentes regiones hostiliter vastaverant, recipere recusassςt, donec mandatum a Caesare haberetur, arcta Obsidione premeretur, di posthabito praesidio Regis Daniae, quod is tum temporis hostis Imperii habebatur , Regis Meciae auxilium imploravit Is coactis militibus urbem obsidione, excidi , quod ei Exercitus Vol test/Πi minabatur, liberavit; Eamq; salvamin integram Caesari conservavit Cumq; tractatum Pacis inter Imperatorem Regem UZnia Lubecae instituendum intelligeret, suos Legatos eo mittendos censuit, qui Strat fundensis

urbis causam accomodarent, quo Re Maniae grate admisit Legati vero Caesaris, magna cum indignitdie rePulerunt; nec tantum

urbe Lubeca, sed toto etiam solo Germanico, sub e tremi periculi, interminatione facessere jusseruΠt. De Supetiis H0sti ministratis,

Quod