장음표시 사용
71쪽
Decimoquarto Zc vltimo colligitur ex temnostro, eos, quorum fauore bona prohibentur alienari,vocari fideicomissarios, idem dicit tex. ind. l. peto. f. fratre, infri tit. g. 8c ex isto tex. insertur hic per Gotiad notab. 8 c quotidianam quaestionem,quae fere totam L nostri materiam . respicit,cum semperisquamur de prohibitiones s. faeta per testatorent.Quaestio est talis: 'Quid iuris esset reteto isto themate, si aliquis prohibistus alienare,interpellasset illos de familia an vellent emcre, & illi recusarent an propter hanc tim terpellatione factam,iste prohibitus possct ven-dcre extraneo. Hanc quaest. originaliter mouet Dyn .in I. qui Romae.=.cohaeredes, de verb. obl.vbi per illum tex. tenet facta huiusinodi inte Pellatione,haeredem posse vendere extraneis, Scvalidam esse alienationem non obstate testa toris prohibitione.Bari ibi no simpliciter sequitur sententiam Dyni,sed ita demum si testator vl t rius non addidisset,Quia volo ista bona prohi-hi ta alienari,semper manere in famiIia, tunc secus esset in illo casu. Crotus qui hanc quaesti nem mouet, diuidit inmunes conclusiones, Per quas magis confundithanc quaestionem quam declaret. et Sed cisca hanc quaestionem Dyni ind. f. cohaeredes, dicendum videtur, quod nec
72쪽
Dy. nee Bar. recte senserint, & primo sententia
ista contra Dy. confunditur Per rex. nostrum, dum I C. dicit, validum esse praeceptum testae toris de non alienandis bonis accedente causilegitima,& illae per me, quarum intuitu facta est talis prohibitio,dicuntiar fideicommissarii. Si ergo appellantur fideicommissam, apparet, ut supra dicebam ex text. nostro inductum este fideiconrisium, S per consequens bona huiuD modi subiecta restitutioni, virtute fideicomissino possunt aliquo pacto alienari,etiam faeta interpellatione seu requisitione, per Auth. Resquar. C. Comm. de leg. Item est contra texti ind.l peto.*. fratre,ubi testator prohibuit domum alienari,Sc addebat:cam remanere volo in familia: ubi dicitur, quod haeredes prohibiti non possint contra uenire testatoris volutati: sequi tur ergo,quod alienatio nullo modo fieri pos sit nec facienda est illa subauditio,Bar. quae siue
addatur siue non addatur, nihil immutat circa testatoris volutatem, sed potius accedere vid tur ad maiorem declarationem, ut exprimatur illud quod tacite inerat. Quo casii expressio eorum quae tacite insunt,nihil operatur , l. 3. Ω-Pra eod. tit. a ostro,i. non recte, cum similib. C.
de fideiussi. Et hoc videtur sentire Cuma. &
73쪽
Nex. in d. 9. cohaeredes, & Bari rectius senties aliter dicit in d. l. codicillis. D instituto, ubi s
eurus est sententiam Dy. indistincte nulla o ha addendo, forsan ob nullam aliam rationem, quam per nosdictum est. Sententia Bar.in prindicta additione, in d. 9. cohaeredes, sequuntur Ιmol. 8c Arct.ind. 3. cohaeredes,& etiam Cast. hoc sentire videtur. Contraria vero sentcntiam indistincte voluerunt Cyn. SMy. Alex. Cast. sibi csitrarius in d. l. quoties ab omnib.C. de fideico. ide voluit Iasin d.9. cohaeredes,& in esse Hi h die magis comunis sententia est contra Dyn. 8c Bar. qus vltra pridicta cofirmat ut bona phibseta alienari , nullo modo possint alienari in te minis qugstionis nostrs. Ratio est manifesta, visu p.dictu est,Quia p ista verba, prohibeo bona
mea alienari extra familia, inductu est fideic missiim. Ideo omnib. de familia acquisitu est in spe ius, ideo iniquit essct,quod alη agnati emere
cogeretur cotra iuris reg. l. nec crc. C. de iundelibe. l. inuitum.C. de contrah.emptio. 8c so san propter egestatem non possent emere, ideo propter ista interpellatione factam non debent perdere ius suum. Secudb unica ratione oste
ditur,quia pristipponendo inductum esic fidei comitam ut dictu est,ius acquis tum est omni-- bus
74쪽
bus de familia, non solum in rerum natura exi stetibus sed etia nascituris:ideo requisitio facta, dc recusatio emendi non debent aliquod praesindicium aflerre,quum istud fideicomissi ius non habeant ex secto & iure recusantiu , sed ab illo
antiquo testatore, qui sic disposuit, ut bona romaneret in familia,propterea non tollituT arg. l. emancipatum. f. sina. de Sena. I. adoptiuum.
9. fin.de in ius voc. Et ita in specie reperio velle Bolog. in addi. ad consilia Io. de Anania,nu.4 Et ita tenendo non obstant duo iura per Bar. 8c Dy. adducta, S primo tex.in d g. coli edes: so
cundo tex.ini. sin.C.deiiir.empli. Quantum adtex. in d. 9. cohaeredes. Dd. pluribus modis r
spodent,prima resposio est Rapha. Cuma. pr ut ibi refert meae. quod ille tex. loquatur quado prohibitis facta fuerit in contractu, in quo non potes: considerari fideicommisium,secus in vltima voluntate, prout Quaestio nostra loquitur. Ista resposo nullo modo procedere potest, quia ratio diuersitatis no potest assignari. Cum
eontractus ita nos obligent sicut ultimaevolun tales,& de contractibus ad ultimas voluntates,
75쪽
prs alleg.4 . quod ille tex.loquatur in casu pro hibitionis factae inter vivos, quae non est tanti effectus sicut prohibitio facta de bonis non ali nandis in ultima voluntate, oc in hac responsi , nc relidet hic Crol. Istic responsiones ad idem
tendunt,quae tamen fuerunt prius, Bald.in c. 1.
f. aut si libellario. Quib. m . seud. amitt. Scconfunditur ista ratio pari modo, uti supra di
ctum sitit ad prima, quia sortior est prohibitio
quae sitit in vivis facta,quam quae in ultima v avtate. Et privsertim clim csiet apposita ibi pα na, si contrauentum suerit. Et nihilominus ibi dicitur, quod si requisiti fuerint cohaeredes, an velint emcre,quod tunc isto casu, si prohibitus vendiderit extraneo, quod non incidat in p*nam. Duobus quoin aliis modis respondet Io. de Ana. in loco praealleg. Primo, quod ibi Ddio modo facta fuit interpellatio, nam ibi duo
Oflerebantur, ut emerent vel Vcderent, quod se cus est in casu nostror quaestionis, cum tantum
interpellentur illi de familia ad emendum, Sc sic sunt casus diuersi, Sc ex diuersis non debet fieri
illatio, l. Papinianus exuli de minor. l. naturat, teng. nihil commune, de acqui.poss. l. inter stis Pulantem. g. sacram .de vcssi ita responsio, o Ias quoq; animaduertit, ibi non videtur Proc dere
76쪽
dere nam ut ibi Cum.& Cast. dicunt, huiusmo
di conuentiones Iu pacta non erat ab initio coistractus apposita,sed ista verba: duod aut v edo rent aut emerent,sucrunt addita in dcnuntiatione ad abudantem cautelam, quae non solet mimtare vel vitiare scripturam,i.testamcntum. C.detesta. I. si pupillis. t. de neg. gcs. l. non solent, de reg.iuril. quae ctatrinsecus, de vessi. oblig. Item alia ratione non procedit ista responsio, Io. de
Ana. Nam posito quod ibi poena esset apposita
in conuentione,non tamen induceretur decisi Dis diuersitas, & liccidiuersa paeta vel denutiationes es ent faetie,satis tamen constaret per de nuntiationem & recusationem prohibita bona alicnari posse extraneis, quod tamen negamus. Secuda erat responso quod ideo ibi decidatur, ut facta requisitione fieri possit alienatio extraneis quia illa bona erant communia, ut ibi ex presse dicitur:Ideo siverum esset,quod fusta re quisitione non posset cohaeres vendere partcm suam,sequeretur abirdum, quod ille compelli Icretur stare in communione,contra l. fin. Com. diuid. Confirmatur ista resposio: Nam pactum factum, ut bona sempcr in communione remuneant,non valci, l. in hoc itidicium. si covcniat Commu.diuta. Immb nec iuramento cosi mam
77쪽
tur huiusmodi pacta 8 omientiones, ut Dd.
comuniter dic ut in I.nemo potest, Vbi nos quo
que diximus infricidinostro, δέ ad hoc ponder bat tex. ibi,qui hoc sentire videbatur in fine, dudicit: Doli mali exceptione,&c. quod ex qua-da aequitate naturali hoc dispensatu erat, ut tale pactum no teneat facta requisitione, ea ration ut proxime dictum est, ne quis in communione Perpetuo manere compellatur, quae comunio, ut dicitur, solet parere discordias,l.cum Pater.f. dulcissimis, infri tit. Et licet ista responsio vi deatur satis probabilis esse, tamen ista responsio videtur esse contra text. ibi. cum non Perpetuo praediu debet esse in comunione, cum data erat Potestas cuilibet vendere partem suam, licet deo hcat vendere cohaeredibus suis subprecio taxoto,ut ibi dicitur, ideo non sumus in terminis. d. I. fina. C. Cornu. diuid.& in d.f. si coueniati Alio modo respondet ad textiin d. 3. cohaeredes. Iasibi:Quod qugstio nostra diuersa erat a terminis illius rex. Nam ex quo bona subiecta crant re stitutioni,& omnino dcbeat peruenire ad illos,uticy merito Potcrant recusare emere,cum bona sint ad eos peruentura uti de familia, verum ista Sol. non procedit. Nam posito, Sc non cocello,
qtiod essent bona subiecta fideicommista in
78쪽
quaestione nostra, non tamen poterant recusare alii de famisia, qui omnino consecuturi gratis erant, quia si decessissent sine filiis, vendere volentes , vendere non poterant, quia filii erant omnino praeserendi cum parentibus succedant,
8c prima successio sit filiorum, Audi. Cessante, 8c Audi. post fratres. C. Com.de sue. Item ista responsio non differt a primis responsionibus. Ego autem ultimo loco ad illum texti facillime responderem: Quod ideo ibi non mirum sit, si facta denuntiatione & illis recusantibus potuit fieri alienatio extraneis;vt ibi dicitur, quia nori fuit ibi expressa prohibitio alienationis, sed suis conditionaliter facta prohibitio. Nam indiuisione, ut dicitur ibi in text. suit conuentum in ter cohaeredes, ut praedium illud debeat rem nere in communione , 8c hoc sorsitan fecerunt. gratia commodioris culturae vel alterius ratio nis. Et si quis eorum voluerit vendere, deberet vendere, atris cohaeredibus,taxado pretium,
ut ibi dicitur,& poenam apposuerunt,si contra uentu fiterit,ex quibus apparet quod no Lmpliciter fuit sacta alienationis prohibitio: immodata fuit Iicentia vendedi,sed suis cohaeredibus. hincessim si requisiti fuerint,an velint emere,&illi recusant, quod tali casu quilibet ex cohaer
79쪽
dibus potuisset vendere extraneis, quia ibi ista bona non erant prohibita alienari virtute fide commissi,ut essent subiecta restitutioni,natis &nascituris. Quod secus est in Quaestione no stra,cum per testatorem fuerit dictum simpliciter. Prohibeo res alienari extra semiliam nec vi terius processit testator dando licentia vendendi re sic indistincte. absolute secta suit prohi-hitio alienationis,&propterea denutiatio fusta, an illi de familia velint emere, nil operatur, ne dat licentiam ut positiat cxtraneis Medere Sc sic apparet manifeste tex. ind. 9. cohaeredes omni no diuersum esse a terminis nostrς Quaestionis.. Nam tex. in L 3. cohaeredcs ut dicium est, non laquitur in abloluta prohibitione alienationis, Sc propterea dentitiatio operatur. Pro quo optime secit dictum Bari in simili in l. si cum dotem. Leo aute tempore. Sol. manλubi voluit: Quod si ius municipaIc extaret, ut mulieres no possint contrahere sine consensu propinquorum, quod Propterea non dicatur auferri facultas vendendi, vili affines omnino recusarent, abso iusta caula ipser non pollent vedere. Nam si adierint iudicem Sc iustas causas allegauerint, iudex potest concedere authoritatem vendendi inuitis
affinibus, quod idem est in proposito, d. g. co
80쪽
haeredes,& in hanc responsionem videtur tacite consentire Cast. m d.3. cohaeredes, S per hoc imferri posset eodem modo ad seudoru naturam, ut si ius quaesitum esset natis & nascituris virtu te antiquae inuestiturae, etiam quod agnati sint requisiti an velint emere, & illi recusarent, non tamen posset fieri alienatio in praeiudiciu agri torum,ad hoc est optimum dictum Bald. in c. g. de alienat. seud. pater. Et alias ita vidi in secto obseruatu, ut diximus in nostro seudom compendio. Non obstat secundo loco d. l. fina. C. de iur. emphi. ubi probatur emphiteolam prinhibitum esse vendere meliorationes suas domino non requisito, si tamen requisitus recusaret emere,potest atris Vedere,per quam legem Barti in d.9.cohaeredes,damnat Dyn. sed ille tex. non urget, sicut tex. in d.*.cohaeredes, nem aduersutur sententiae nostr quia parum probat sententiam Bari& Dy. quia loquitur, quado facta est prohibitio a lege, 8c lex ulterius disponedo statuit,sormamdando,ut in alienatione rei emphseleutic requiratur domini cosensus,& ulterius lex procedit, ut requisito domino S recusante
Possit fieri alienatio, quod totu de directo comtingit in questione nostra,quia testator dicebat, Prohibeo vos bona mea alienare extra familia, ii nec