장음표시 사용
101쪽
l Quantum ad materiam 3. nosti, qui Ioquse
tur in prohibitione facta in testamento, appe latione alienationis venit venditio, donatio, insus fructus, hypothecae, pignorisve obligatio, serui tutum constitutio, concessio in emphite ,' prout hos casus enumerat Imp. in d. l. fili. C. de reb. alle. non alici ide tradit summus Pontifex in c. nulli, exi. de reb. eccI. non alte. 8c ut generalitet habeatur materia istius verbi, mi γα nationis, ponatur regula: t Quod si quis pro hibitus sit per testatorem alienare bona, cense tur prohibitus omnes adius seu contractus cere, per quos deuenitur ad dominii translati . ne,ut dicit tex.in I prima. C.de fund.dota. Item verbu,alienationis,porrigitur,ut quis n5 possit cosentire usucapioni nec priscriptioni,l. alien tionis verbo,de verti. sig. ne* no Hedo serui tu te amittere d. l. alienatioriis. Continetur quocν haeredis institutio,ut dicit tex. in d.I.peto. 9. Da tre, in se. tit. a. Quomodo autehoc procedat,infloco filo dica. Intelligitur etiam prohibita prae scriptio, Sc Iocationis contra His perpetuus, d. I. fin. VeIuti contraditas emphileuticus. Intelligitur quoque prohibita cofiscatio opter prohi- . biti deIiAum,d. l. Imperator, Scibi Barino. de fideicom.liboeta. Alexi ind. cosa3. &latissime ibi
102쪽
sti dixi. ' Item qui est prohibitus alienarcinori
potest compromittere seu trafigere c. cum tem-Pore, ubi Butr.&alij,ext.de arbit. Et not.in l. si Prosundo. C. de transact. Bal.in cons. 4 i. & in cons. 93. lib.6. Decius in cons. 233. col. 3. post medium vers. ergo sequituraib. 3. Crauetia in cons. 29 . quanquam, nu.7. lib. 1. 3c iidem dicunt in rebus alienari prohibitis Iocum no esse compromisso,& ibi Io. And. voluit , iurates no alienare inconsulto pontifice uxta c. ode tu Teiu.no posse compromittere,& ratio est,' quia Per compromissum seu transactionem deueni tur ad dominii translationem, d. l. a.C.de fund. EOt.&I.sin.C.deris. alle.non alte.& ita in spe cie voluit Rom.in consi7 1. Dictum ultimum, colia, in cons. 363.Circa primum,col. 4. LMPus allega. 3.Late prsceptor meus,in cons. 3 oo. l. 3.li. 2.& in cons473.nu.4x.ls.4. Et in effoctu regula procedit, ut omnes actus censeantur
Prohibiti, per quos dominium transfertur, &hoc procedit,siue directum domitatu, siue utile
trafferatur.Nam per contractu emphileuticum transfertur utile dominiu,l.i.f.qui in Perpetuu,
iuncta gl. in verb. Domini. si ager vectig. vel emphi.peta.hoc idem locum habet in felicii cincessione per quod dominium utile transfertur,
103쪽
aee.missi, & ibi Dd. vi qui sit prohibitus aIi narsino possit dare in scudum, ita Dyn.& post
ipsum Barivolunt ind. l. codicillis. 9. instituto, σ3. ὶnfra Pallit tame hoc in nota. c asu quando nudi concestio estet sacta ex causa remune ratioriis,tunc tali casu qui es Iet prohibitus est nare,non ceseretur prohibitus dare in scudum. 74- 1 Nam qui dat seu donat ex causa renumcratio nis,non proprie Sc mere donare videtur,prout
est rex. iurusta gI. ibi in verbo, Non etiam, in I. Aquilius Regulus,asia, Attilius de donatio. Scita in specie hoc dicit Bald. iii l. cum multa. C. de bon. Iiberi. Cuius dictum habet in se rati ncm. Nam ut didium est qui donat ex causa re munerationis, non dici;iir donare. 1 Nam ilIedicitur propti. donare, qui nullo iure cogente facit, i donari videtur de dona. Sed ille qui donat ex causa remuneratic is tenetur salte ita tu
γε. raliter. 1 Nam natura dictat uti benefacienti benefaciamus.l. sed si lege.3. consuluit, cuin f, milibus,depet. haer. ' Iuxta pnaedi sta quaerendum est accessorie, An si prohibita suerit ali natio per testatorem, ccnseatur prohibita locutio, Sc in hac quaestione prima facie dicendum videtur quod non sit prohibita, Sc de hoc vid xi esse casus in s. l.codicillis.j.instituto, Sc ibigi.
104쪽
pl.expresse dicit, quod appeIIatione alienationis non contineatur locatio, ad idem facit tex. ind. c. nulli,du vult,quod appellatione alien tionis non cotineatur locatio. Ad ide facit tex. ind. l. fin.C. de reb.aticino alte. & clarius appa
non alte.ibi, In Perpetuum locauerit. Ergo sim- γῖplex locatio ad tempus non videtur prohibita. Tu autem in hac quaestione distingues nonnullos casus, 3c primus sit: Quod si loquimur de
Iocatione perpetua,tunc non est dubium, quin appellatione alienationis contineatur Perpetua locatio, ut in supra dictis iuribus apparet, ratio manifesta est & saepius adducta, quia tali casu transfertur dominium utile, ergo contineri debet iste casus per d. l. t. C. defund. dota. d.l. sim C. de reb. alicinon alte. Nccp obstat gl.ind. g.instituto,qus extendebat illum tex. ad cetum, seu mille annos, quia illa gl. comuniter reprobatur,& pauci eam sequuntur, utinis.dicam. Aut loquimur secundo casu de Iocatione ad I gum tempus, utputa ad vitam hominis,& tune
eodem modo dicatur, quod qui est prohibitus
alienare,censeturetia prohibitus locare ad lon- .gum tempus,id es vitam hominis, faciut nota. Per Bari in l. iurisperitos, in princ. de excusati.
105쪽
tuto. M in I. siissici de condicti.1ndin. Quod id
od conceditur ad beneplacitum, licet ad nutu ipsius concedetis reuocari possit,tamen per petuum reputatur. Sic in casu nostro censetur facta locatio perpetua,quando ad longu lepus fit, quia vita hominis exteditur ad centu annos.
hcr. dicunt, Are.in cons sis. Alexan cos. ε .li. 1. Panor. per illii tex.inc, ad audientia,reprobando,ol. ind. 3. instituto,cum gi. aperte dicat con
tra Leges,&in terminis istis cosuluit priceptor' meus in cons. a 4 in principio lib. i. ubi plura adducit,pro quorum sentetia optime facit text. in l. r. pro socio, ubi IC. interpretatur societatem factam perpetuo durare usque ad vita hominis, ita huiusmodi locatio sic facta interprotari dinet, & per consequens censetur prohibi ta,ad idem pro hae sententia facit tex. in d.l. sin
C.de reb. alle. non alte. ubi appellatione aliena tionis continetur dotatio usus fructus,qui concedi solet ad vitam hominis,morte enim finitur usus seu fhus.9. finitur. Instit.de usuis. ' Aut i eatio facta est ad decennium, non ad vitam h minis , 8c tunc Dd.omnes volunt appellatione alienationis contineri istum cotractum hac so- p. tum ratione, Τ quia decennium reputatur longum
106쪽
gunt tempus,sic voluit Accuriin1 3.Si ager ve ctig. vel emph. peta. Cuius opinionem secutus est Bar.in l. i. g. quod autem, de superfici.& in istis terminis secutus eli Bald. in L hibemus,coL3.C.de SS.eccl. Vbi attestatur Φ ita de consu tudine seruetur, cuius dicto standum est Nam ut Bar voluit in l. de quibus, de legib. lexce, lenti Doctori attestati de consuetudine credem dum est,& ideo videmus comuniter obseruari, quod quando fiunt contractus a personis Prohibitis alienare, utputa a praelatis ecclesiarum, quod semper Iocationes denouenio ad noue nium fiat, non ob aliam rationem, quia lacita ad decennium sapit alienatimnem, quo casu Prae dictae personae non possunt,per totum titulum,ext. de reb. eccles non alte. &hanc sententiam secuti sunt plures, scilicet Butr. in c. 6n.extide reb cccl. non alte. Card. Hor. in Cle. x.9.fin. de rin. cccl. non alte. & hanc sententiam de consuetudine seruari attestatur Alex. in cons in
col. a. lib. 4. Cori in consis. 293. col. 3. num. ao.. lib. a. Decius in consit. ao4. lib. a. Noe .
Dissime Ias in cons. as. col. a. lib. x. Et ista sententia non habet contradictorem . t Ve- Him salua pace tot doctissimorum virorum in Puncto iuris contrarium, verius esse videtur.
107쪽
Nam Dd. sentetia duntaxat sussulta est auili
ritatibus,non legibus, nec rationibus, & vid Sa. tur aduersari textui l in d.f.instituto,&wdelux facta esse maxima restrictio ad illum tex. cum I C. ibi indistincte abscp vlla praefixione temporis cocedit prohibito alienare,ut Jocare pos set,& rcstringere illum text. ad decem annos estris,cum tex. generaliter loquatur,& ideo gene raliter intelligendus est,i. r.3. generaliter, infra deleg.praest. l. non distinguemus, cum similita de arbitr. Et propterea non mirum est, si gl. ibi
sumit argumentum ex illo tex. ut locatio valeat facta a prohibito alienare non solum ad cetum, scd 8c mille annos,quod tame mihi non placet, quia in tam longissimo tempore trafferreretur dominium, nec remaneret simplex contractus locationis,pro hac sententia facit quo texti ind.c. nulli, k maxime in d. c. ad audientiam,ibi. In perpetuum. In quibus iuribus apparet perpetuum contractum locationis cotineri appellatione alienationis, non autem ad decennium,s,. dc licet dictio, t perpetuu,verificetur pluribus modis, tamen non verificatur in decennio, ut Bart. 8c alii dicunt in l. i. pro socio. Licet Barti sit sibi contrarius,in l. t.9. quod autem de stipe
svi ficte. Facit quoq; viva ratio : t Nam locatio sui
108쪽
natura non immutat, nec transfert dominium, l. non solet,Locati.quem tex. d.gl. sin. ind. I. adducebat, ad idem est tex. ini. qui rem propriam.C. eod. titu. quia ita demum alienationis verbo venit locatio, quando dominium trans sertur M. t. ade fund.dota. Sed ut diebim est, locatio non trans seri dominium. Ergo non cintineri debet appellatione alienationis. Nec ob stat tex.ind.3.qui in perpetuum,cum l. sequenti,& subsequenti,d. l. 1.3. quod ait de superficie, in quibus iuribus datur actio in rem. quae praesupponit dominii translationem, ut non possit competere rei vendicatio, nisi praesupponatur dominium,l. inrem,derei vend.s,unica,cum si milib. C. de alte.iud. mu.cau. sic. Nam respondetur praedicta locum habere, quando locatio intimeret contractus emphitcotici natura, V
luti quia secta misset perperub, ut patet in disetis iuribus,quo casu dominium utile translatum est. Non mirum est, si iudicatur diuersus contractus, 3c per consequens alienatio, quod secus est, quando locatio sit ad decennium, &possemus dicere bene cotractum locationis lindicari perpetuo, quado ad triginta vel quadraginta annos facta fuisset', tunc iudicari posset contractus perpetuus.
109쪽
Secundo successive quaeritur denota. Quae stio est.' An prohibitus alienare censeatur Pr hibitus dare rem in emphiteosim vel in seudu, qus estet solita concedi in dictos usus, S prima facie absque dissicultate dicendum. videtur ex supra dictis,prohibitum alienare non possed re rem in emphiteo sim vel in studii, 8c hoc pertex. ubi casus,ind. l. sina. deris. alla. non alte. ubi appellatione alienationis concinetur comtractus emphileuticus, idem dicitur in c. nulli,
d. cia ad audiciatiam, exi. de reta ecdleo non alie
s s. l Contrarium dicendu est. quod isto casti prohibitus per testatorem, potest concedere talein rem solitam concedi in emphiteo sim vel in dum. Ratio est quia isto casu non dicitur ali
natio, ex quo solita erat res concedi in seudum vel emphiteo sim,ita Corn. dicit incos. 93.col.λ.
lib. i. qui ad hoc nihil adducit, tamen pro hac sententia nonnulla adduci postlint. Nam in is his terminis,ut dictumei nulla censetur alienatio Propter consuetudine, quia res soliis erant comcedi ad istos usus,propterea cessare videtur ra tio prohibitionis, ideo cessat prohibitio, l. adsegere. A. quamuis,detur. patro. 8c ad hoc adduci Potest optimus tex. ubi Bari expresse in l. tutor
rerum,supra.de adminis . tuto. ubi probatur, si venditio
110쪽
si veditio facta est a tutore cuna decreto iudicis, 8c venditio no sortita fuerit effectu, quod ipso met tutor potest retinere re vendita pro se abs decreto iudicis. Nem obstat quod tutor no p test esse sibi author in rebus pupilli,l. et A.pupillus.g. item, supr.de autho. tuto.Quia ex quo est antiqua emptio 8c non noua forma quae requi ritur in alienatione reru pupillariu cum decreto iudicis non est necessaria, sicut si esset noua venditio,ad ide sacere videtur in l.pupillom. si pupillus,de reb. eoo,ubi Bal.per illu tex. dicit,Quod ecclesia quae obligauit pratalia ereditori cu decreto episcopi, creditor potest illamve reuedere absq;aliqua solenitate iuris,satis est quod semel forma interuenit, & ita per praedicta iura alias in s. sciendu.de verb.obl. diceba isemilado regula illa,quod solenitas extrinseca nomaesumie. l.quscumori si de publici, cu simit. Ut locu no habeat in reb. solitis alienari. Sic e go in casu nostro dicendu est,q, ex quo res sol seta est in seudu vel emphiteosim dari, cessare dobet prohibitio, 8 c in terminis seudi sic voluit
la quae solet comuniter adduci ad hoc, i Quod res facta semel alienabilis,semper remanet ali