장음표시 사용
241쪽
,- pars I I. C ''II Lee ciantur, sed quδd ob Christum cruciatus serunt; m contra, latrones detestamur, non quia puniuntur, G sed quod ob malefacta puniuntur: ad consimilem - regulam,& in hoc negotio Iudaeorum, rationemo eorum quae fiunt subducito. J Hinc dico perspi Edemonstrari, quanti sit in perpessione martyrum, quod ex tali motissio sint passi ei quandoquidem nisi
ad id attenderemus, aequὲ latronum, atque Iudaeorum vexationes in laude ponendae ac celebrandae serent. Hanc ob causam merito S. Augustitius lib. I a. contra episto. Gaudae. Ιχ. ridet Gaudentium D nati stam . qui suos persecutionem patientes propter impietatem suam ac scelera, vocabat martyres , & beatos praedicabat, quod scriptum sit, Reatieritis cum vos persecuti fuerim homines. Ad haec re- . ponit Augustinus. f Recte ista dicerentur a vobis ex quaerentibus martyruiri gloriam, si haberetis mar-G tyrum causam. Non enim Delices ait Dominus qui , mala ista patiuntur, sed qui propter filium hominis G patiuntur, qui est Chiistus Iesus: vos autem non propter ipsem patimini: sed contra ipsum: Patimi- ni quippe ideb, quia non ei creditis, & toleratis ideo, ne eredatis. J Est' ergo maxima motiui ratio
Nimirum motivum dat speciem & am' actni. ale ergo seriit motivum, talis erit & a eeptatio. Ac proinde cum martyrium adulti non' placeit Deo, nec veri martyrij rationem habeat,nisi prout subest liberae acceptationi, attendendum diligenter est ex quo motivo quis mortem acce tet;nec tam intendendum in mortem quae est na teriale acceptationis obiectum, quam in Armale quoa in motivo consistit, ac penes quod definiet
242쪽
De acceptatione martyrij per adultum. 12 3
da est acceptationis honestas, vel turpitudo. Cum autem motivum acceptationis explicatae, vel sit vitiosum, vel indisserens, vel moraliter dinataxat, ac philosophice, aut etiam supernaturaliter bonum; dicendum est, inprimis acceptationem mortis in Christi odium illatae , factam ex motivo turpi aut moraliter indisserente, este ineptam ad rem pra sentem.Talis quippe acceptatio nullam habet proportionem cum gratia vero martyrio rependendMestque inepta ad illud veluti serinandum ex parte hominis subeuntis mortem pro Christo , qui nihili aestimat quaseunque sue actiones, siue passiones, ex germine motivi ves vitiosi vel inditarentis: pr
Isors ad aucupandam gloriam, quam absit
a martyrio. s. Quare omnium consensu, si quis morti in fidei odium inserendae se obiiceret, eamque sertiter exciperet, idcirco tantum, ut laudem apud homunes consequeretur, eiusque memoria in tabulis E clesiasticis publicisque monumentis aeternhm perstaret, nequaquam esset martyr, quia ex malo m riuo acceptaret mortem. Malum quippe est, vitam inter humana bona pretiosissimam , pro bono lon-:ge despicatio e prodigere. Ita aperte S. Hieronymusnia c. s. ad Gal. verbis illis. f Martyrium ipsem reli ideb fiat ut admirationi & laudi habeatur, Dustra re sanguis effusus est. Loquatur Apostolus, loquatur exivas electionis:si tradidero corpus meum ut glorier, charitatem autem non habeam nihil mihia rodest. ει Similitudine Graecorum verborum , uno duntaxat 'lii elemento
243쪽
elemento eoque vix integro discrepantium, καυθόσορ eι dc -υ ζήσομαι - est ut aliqui eum Apostoli locum ex I. Cor. r φ.verterent Isi tradidero Im meu n harissorier: quod Hieronymus secu
tus est loco citato. amuis lactio probanda quae editione vulgata continetur, & cum Apostoli scopo
sola cohaeret,ita atina ut ardeam. Mens tamen D.
Hieronymi explorata est, quis quili sit de locoquε profert. Itaque superitis ad idem caput tractans illa verba Sed per charitatem seruite inuicem, independenter ab eo Apostoli loco sic statuit, & refertur
.e apud Gratianum l.q. .cap.6s. Vide quantum b ismum sit charitatis. Si ita martyrium secerimus, ut M nostras velimus ab hominibus reliquias honorari; .. si opinionem vulgi sectantes intrepidi, sanguinem se se musin substantiam nostram usque ad mendi- citatem propriam dederimus , huic operi non tantv praemium, quam poena debetur, & perfidiae magis tormenta sunt, quam corona victoriae.JGregorius item Naziamentis orat. i. in Iulia. sit, .gularis stultitiae Iulianum damnat,quod coeteros ex .genio ac ingenio suo meties, Christianos a prota dendo ob Christum sanguine avocandos crederet
si non agnoscerentur pasti propter Christum,ideiaque se honore martyribus impendi solito fraudatam .dos existimarent: Sed stultissime sensisIe Aposta'. tam ait Naziandenus f si gloriae cupiditate , ac non
vi veritatis studio & amore, nos periculu adire existu e .mabat.Hoc sane apud illos velut animi causa faciato Empedocles,& Aristes,& Empedotimi quidam,ac Trophonij,atque huiusmodi mis orum hominum chorus. Ex quibus ille, cum per Sicula foramina diuinitatem,ut sibi opinione fingebat,comparasset,
244쪽
De acceptatione mari sper adultum. r et
seque ad meliorem sedem transmii Iet,charissimo iacalceo, nis aestu eiecto,proditus est: atque ita non MDeus post hominem ostentus est, vetiim inanis αgloriae studiosus,philosophiaeque pol raortem ex- pers, ac nec communi sciasu praeditus. Hi autem, cum eodem morbo gloriaeque amore affecti , in re
renitissimos quosdam terrae recessiis sese at didis , sent, deerehensa postea fraude , non plus honoris Mex huiuimodi furtivo secellu adepti sunt, quam contumeliae ob compertam fraudem. At Christiata mnis ilicundius est pietatis ciuisa pati, etiamsi nemo id resciturus sit, quam aliis cum impietate florere, atque in gloria vertari. Hominibus quippe placere,
parum admodum curamus id unum expetentes, ut
honorem a Deo consequamurrimo sublimius etiamasi urgimus: de iis lociuor, qui vere philosophi, ve- roque Dei amore praediti sunt: quippe sumino b
coniungi, propter ipsum summum bonum ex- optantes, non autem p opter honores in altero, no reconditos. Secundus enim hic honestonina, Je
laudabilium virorum gradus est, pretio ac mei cede aliquid ficere: quemadmodum in tertia claiIe col- locandi sunt,qui poenae metu a scelere dc maleficio Udeterrentur. Praeiverat Gregotio Tertullianus, qui 'l.ad Martyr. c. .& c. s. Apologaath demonstrat suta iectis plerisque singillaribtis exemplis , Ethnicos vana cupiditate gloriae actos, tormenta immania &mortem excepille: Christianos,gloria quae ex Deo est contentos, martyrium subiisso.
Iomum philosophise duntaxat bonum,
ineptum ad martyrium. ro. Necesse igitur est, motivum martyrij acce-
245쪽
ptancli , neque malum esse neque indisserens. Sed neque susticeret motiuum honestum,si ea honestas naturae finibus concluderetur nec asturgeret sup rius. Deus enim operai mere moraliter bona , aut perpessiones ex philosophica duntaxat honestate, exceptas,non tanti aestimat,ut eis velit gratiam sanctificantem rependere; sed quaecunque aliqua ut ita dicam fidei aspergine perlita non sunt , & omni prorsus ad eam ordine ac subiectione vacant,siabet pro inutilibus ad gratiae consecutionem. Nam ne mica quidem gratiae, aliter obtingit ulli adulto, quam per fidei interpositionem, sine qua impossibile est placere Deo. Quia ergo volitio acceptans martyrium, accedente mortis irrogatione conciliat adulto gratiam, necesse est acceptationem illam in aliquid fide propositum collimare:quod proinde etiam pertinebit ad fidem. Neque enim proponeretur per fidem, cui omnis cum gratia connexio est illigata,nisi aliquo tandem modo ad fidem pertineret.Motiuum itaque,mere naturaliter ac moraliter, sue philosophice honestum,nisi substernatur alti ii motivo quod supernaturale sit,& per fidem proponatur,inidoneum est ad veri martyrij acceptationem terminandam.Quod perspicue tradidit Victor Vticensis lib. 3. Persecut. Vandal. agens de cruciatibus Serui nobilis Tuburbitani pro seruando amici secreto exceptis. Q d enim Tuburbitanus ille,sola ciuili honestate quae in ea tenaci arcanorum amici custodia cerni potest, diustus suilIet ad cruciatus illos excipiendos , negat Victor eos ad martyrium pertinuisse:Necessarium quippe ad id Lisset,ut ex- ciperentur ex motivo Christiano, ita ut honestas mere naturalis in ea ad amicum fidelitate splendensa
246쪽
De acre atione martyriper rasilium. 1 27 dens , affusi, aliquo fidei diuinae honestatem illam
approbantis radio collustrata, non iam ut mere humana & philosophiea, sed ut Christiana obiicere tur. Motiuum enim acceptationis ad gratiam sanctificantem dis ne tis, cuiusmodi est inolivum acceptationis martyiij, necesse est esse supernaturale.
ciet praeiacentes de, etiamsi minuti .
II. Sunt verδ quibus visum est, non omne m tiuum moraliter honestum, aptum esse quod vel praelucente fide collustratum , ad formandam veri martyrij acceptationem adhibeatur. Imo neque omne motivum supernaturali honestate fictum, agnoscunt ad martyrium susscere.Nam Martinus de Magistris q. s. de martyrio conclus. 7.&9. &Angestus l. 1.de virtvt. c. 2.docum. 9.honestates minutas,cuiusmodi sunt,ut eorum exemplis utar, honestates affabilitatis & eutrapellae, negant posIe ad martyrium susscere 1, quamuis fide superfusas; sed
eorum duntaxat operum honestatem formandae veri martyrij acceptationi suffcere censent,quae eius modi sint, ut iis praetermissis , vel contrario opere exclusis, dissetuenda seret hominis amicitia cum Deo: siue ex se cadant sub praeceptum,ut sunt abstinentia a re,fama,vel coniuge aliena;siue tantum ex
consilio seggerantur, ut sunt secessio a seculi fluctibus,ac subitio religios portus,obseruatio perpetuae castitatis, aliique huiusmodi. Erit qui his Doctoribus suffragatum putet Menturium Carthaginensem Episeopum, qui ut est apud S. Augustinum in breviculo collationis diei tertiae e. I non modbreprobauit martyrij acceptationem ex fine minus Ρ 1 syncero,
247쪽
syncero , cuiusmodi est excutiendi creditores deponendi onerosam multis debitis vitam, vel acquirendi pecuniam, & perseuendi deliciis de obsequio fidelium durante custodia ; sed etiam purgandi se a
peccatis, de quasi abluendi facinora sua. Hoc enim postremum motivum acceptandi martyrii, non videtur potui sie a Mensurio reprobari cum sit apertEhonestum,nisi quia videbatur illi honestas praedicta
minor esse quam ut ad formandam martyru acceptationem satis ellet. Ac proinde videri potest mimi tam quampiam honestatem , tametsi supernatur tem , non censuille idoneam ut in motivum acceptandi martyrii assumeretur. I 2. Verum Mensurius non est illis aliis Doetoribus adiungendus,nec est unde assicinem iis, visum illi es Ie, honestatem aliquam supernaturalem eo quod tenuior vel minutior sit, non sufficere ad terminandam & sormandam martyrij acceptationem. Agebat enim Mensurius, contra eos qui temere ingerebant se ad martyrium:quod ne pro lionestis simo quidem motitio Aciendum est,ut insta dicam. Eos autem qui prudenter ac vi par est , martyrium acceptarent, ut culpas anteriores eo veluti lixivio abluerent, non improballet: Mensurius. Quare sistendum est in aliorum illorum Doctorum opinatione, quae certe lubrica est , nec nisi adhibito conuenienti temperamento ad n ittenda. Nempe sub . scribendum erit, si tantum amrment, stultum sere vitam abiicere pro minuto virtutis opere cuius exercitatio nulla tunc lege praescribatur, & absque
dispendio omitti possit, ac denique sit tale vi prudentia dictet consultius esse in eo rerum statu tale pus praetermittere. Qui enim imprudenter ac t
248쪽
T e acceptatisne mari 'per adustum. 229mere discrimen mortis vltri, adiret, ut tali operitiatem pestiue daret operam, improbandus es let,nec ellec martyr, si ex ea inconsulta atque ad ed iam vitiosa exilis honestatis captatione moreretur. Si autem asserinent,ne selle pro exili honestate non violanda aut honeste captanda, mortem oppetere,& mortem pro ea ho aestatis indemnitate, vel honesti studio oppetitam, martyrij decore Vacare, non sunt audiendi. Sanctum enim dc laudabile est, imo per istic charitatis cumulus, malle vita excedere, quam Deum quoquomodo violare. Et iuxta S. Ans lini doctrinam l. I. cur Deus hordio c. 2I. Praestaret non nostri duntaxat corporei exiiij neglectu, sed per milia quoque orbis uniuers eversione, & mortalium omnium clade , unius venialis labeculae amolitionem emercari. o autem quis tenaciorest honestatis iv inutioris,ita ut vel mortem oppetere malit quam tenuem licet honestatem violare, perspicue demonstrat quo animo ferretur
ad retinendam honestatem pretiosiorem, si eam quoque periclitari contingeret. Quae est egregia eius iem S. Anselmi doctrina, relata ab Edinero sub finem libri primi de eius vita.Cum enim S. Elphegus Archiepiscopus Cantuariensis eo nomine ab Anglis martyr audiret quod elegii Iet vitam perdere, quθm custodire persoluto immenso litro, quod non nisi exsugendis ac deglubendis suis postet
persoluere; dubitauit Lanistancas, an hoc acceptandae mortis motivum , esset ad formandam martyrii voluntatem idoneum: cui ea de re sententiam
suam exquirenti', sic respondille S. Anselmum refert Edinerus. f palam est quod is qui ne leue quidem contra Deum peccatum admittat, mori
249쪽
ia non dubitaret , multo maxime mori non dubi-V ct taret, priusquὶm aliquo graui peccato Deum exae cerbaret. Et revera grauius peccatum videtur esseis Christum negare, quam quemlibet terrenum D - minum pro redemptione vitae suae homines suos per ablationem pecuniae illorum ad modicum grare uare. Sed hoc quod minus est, Et gus noluit ia-i m cere. Multo igitur minus Christum negaret, si v
m sana manus eum ad hoc mortem intendendo con-
stringeret. Unde datur intelligi, miram pectus eius iustitiam possedisse , quando vitam suam maluit dare, quam spreta.charitate proximos suos scam dalizaro. Quamobrem longe fuit ab eo illud vae, quod Dominus minatur ei per quem scandalum V venit. Nec immerito ut reor, inter martyres com- putatur, qui pro tanta iustitia mortem sponte si- stinuisse veraciter praedicatur.J
Debet tamen es motinum inferendi mortemaque ac excipiendi.
i Omnis itaque supernaturalis honestas, quantumuis minuta , imo quaevis honestas mor iis prout supernaturali honestate conuestita, & per fidem proposita, si vel mors obeunda , vel honestatis illius dispendium incurrendum cum vitio sit, potest idoneum motivum ad veri martyrij acceptationem subministrare, & qui eam ob caulam mortem excipiet, censebitur Verus martyr, quantum
est ex hoc capite. od addo, quia mors acceptata ex idoneo martyrii motivo, quale proposuimus, posset aliunde non spectare ad martyrium. QNimiumcunque enim latro in patibulo sustigendus,ve-
250쪽
De acceptatione martyr per adultum. 23 I
lit mortem acceptare propter Christum , non erit martyr: quia quamuis adsint quae ex parte patientis interuenire debent, ut verum martyrium perficiatur , tamen ad completum martyrium interuenire praeterea debet aliquid ex parte persecutoris mortem inferentis , quem necesse est Christi aut fidei odio duci in irroganda morte, quod in eo euentu non cernitur. Imo ob eandem causam, non esset verus martyr is qui damnatus ad mortem ob admissa crimina, cum posset mentiendo declinare corporis exitium , mallet tamen iustis supplieiis mulctari & vita excedere, quam ea ratione Christianis legibus interdicta euadere. Quamuis enim
Tabienna v. Arari=rran. . 3. hominem sic morientem, martyrem esse contendat, tamen contrarium est omnino verum.Non enim ob euitatum mendacium morte assicitur qui eiulmodi est, sed ob perpetratum crimen: V. G. ob caedem innoxij, vel ob damnum rebus alienis illatum. Evitatio amem mendacii, est extra causam ob quam mors insertur : tantiimque est remotio obicis,quo iusta mors declinari potuit Iet. Quem obicem squippe viti sum,) apponere noluitie , laudabile est: mors t .men quae infertur eo non apposito , non est vexatio repensi propter hunc laudabilem actum, sed propter scelus antecedens cui obex ille male & cum nouo peccato obtendi potuisset: ac proinde talis mors, ad martyrium non sifficit.
de motivo, eximmato tantum aut dubio.