장음표시 사용
331쪽
liam a Prudentio celebratam hymno 3. peristeph
aliasque non paucas sacras virgines , quae cum ad idola adducerentur ut venerationem eis impenderent , calcibus illi sis , cons aecta abiiciebant. Gen ratim confractores Idolorum SS. martyres , celebrat magnificc ntissime S. Ephrem in priore SS. martyrum laudatione, eodem modo accipiendus. ro. Erit cui idem statuendiam videatur de S. Theodoro , quem Ecclesia 9. Nouembris martyrem agnoscit: cum tamen eam irrogatae illi necis
causam prodat S. Gregorius Nyssenus in eiusdem Theodotiencomto , quod ignes immissici in sanum quoddam Amasenum. Itemque de S. Audaves Abda, Episcopo Persa, cuius martyrium tabulae Ecclesiasticae consignant i 6. Mail: Nam Theodoretus i s. histor. c. sy caesum scribit S. Audam ob subuersum Pyrarum , qtioderat apud Persas ignis templum. Verum quamuis cauta trucidatorum praedictorum sanctorum, temotae ac med alae, fuerint quae propositae sunt, tamen si proximas & immediatas causas attendamus, non erit quod addiuini spititus impetum confugiamus, ut salua sit veritas martyiij eorum , quasi ceciderint ob causam alioqui ambiguam , & audaces ausus quos sola diuini aillatus occupatio honestare possit. Nam The dorus quidem idcirco occubuit, quod non admi
teret impiam illam inchiasi fani expiationem quae ab Ethnicis indicebatur ; nempe fidei Christianae
eiurationem. Audas vero , eam ob causam Isde-gerdis in se furorem deuocauit, quod dirutum Py- rarum nollet sitis sumptibus excitare, sicque idololatriae velificari reaedificato fano. Quod facinus Theodoretus meritis vocat admirabile ac coronis dia
332쪽
De ahis adulti ad maryrium dis sit. 3 i 3
gnum. Et a S. Ambrosio in laudata ad Theodosium epistola, proponitur tanquam idoneum martyrii Christiani arga et uiri. Nazianzenus quoque orat. 3. quae est: I. inaulia. ea ex causa passiim immania Marcum Arethusium splendidissimo ornat elogio.
Stentu non fugere ,sit prouocare, er culpam
contineat; iave vacet. ai. Tandem in eundem ordinem cum damna tis martyrij prouocatoribus , S. Petrus Chrysolo
gus reserre videtur, omnes illos, qui praeseij secuturae si pernent )complehensionis , non dant se infligam pilusquam ab ingruente aduersario opprimantur. Sic enim disterit serio. I s i. f Christus su-git ut nostras fugas in persecutionibus temperaret. Martyr comprehensus debet tenere constantiam, mnon comprehensus debet sugere persequentem: ut de persecutos indulgeat resipistendi tempus, si- mbi tempus non auferat si applicandi , dicente Domi- mγ: si vos persecuti fuerint in hac ciuitate, sugite in aliam. Persecutorem qui prouocat, facit; corrigit qui declinat. Fugere debemus ergo, prouocare non debemus , si saluari persecutores nostros volu- ' mus , pro quibus praeceptum est nos orare. Orate, inquit, pro Dersequentibus vos. Orandum est, D
giendum est , ut & ille qui per ignorantiam furit, Usu etiar, & ille qui patitur, de patientia palmam
subeat, non subeat de temeritate discrimen. Fratres ,si Pauluin martyres non sugi sient, Paulum non feci sient. Hoc faciendum docuit Christus ioc nobis reliquit exemplum, ut fugiente Domino,n-
gere indignum non putet seruus.J ας
333쪽
Hoc tamen accipiendum est cum ea temperatio ne quam verba illa innuuiat,non subeat de temeritate discrimen. Retiera enim velle incontulte perstare,& fugam semper auersari , ad temerariam prouocationem vitio vertendam pertinere potest. Cori roqui enim sic it improbatur I ertullianus iam ha reticus, omnem in persecutione fugain damnans, nam Catholicus eam admiserat l. de patient. c.I 3. ita etiam improbantur, qui omnem recessum a turbine, damnant ignauiae, aliterue vitio vcrtunnsue capitibus populorum & animarum praefectis, siue reliquis, ut S. Athanasius in Apologia de iuga
sua late confirmat. Praefectis tamen animarum ,
praesertim si non ipsi soli. & personaliter ut sic diacam impetantur , laudabilissimum est , perstare,& ut permanendi necessitas eis iniiciatur facilius est; hosque potissimum impetit Tertullianus vesaradoxo 2 o. notatiit Pamelius : Eit item facile veaudetur perseuerantia in coeteris, qui cum non sint i perseme, quas seruari plurimum intersit Reipublicae , nee nominatim , & quasi personaliter in petantur, bene interim animati, dc constantiae in se responsum habentes a spiritu ; incendi se ac imperuli ad gloriosam perseuerantiam sentiunt. 22. Qua ratione S.Caius Papa ut in S. Seb stiani & sociorum actis proditur , duos Christ:anis
gradus constitutos affirmauit, ea coneione q iam recrudescente persecutione habuit unum ma
Urij, alterum confessionis siue secessionis ob fidei consessionem. Sic enim accipiendam eo loco con- fgisnu vocem , scopus Pontificis declarat, & ex orationis contextu, est perspicuum. Ait enim S. Caius.ΓDominus noster I Es Vs CHRISTUS, praescius .
334쪽
De altu adulti ad martyrium dis fit 3 is
praescius flagilitatis humanae, duos credentium in Mie gradus constituit; confessionis scilicet &mar-tyrij: ut qui martyrij pondus se non posse serre vi-
derent , consessionis gratiam teneant, & conce-
dentes laudem bellaturis Christi militibus'pro
eius nomine pugnaturis, illorum silicite curam gerant. Pergant itaque qui volunt, una cum filiis mnostris Chromatio,& Tiburtio; & mecum in hac urbe, qui voluerint, remaneant. J En qui voluerint remaneam. Hoc est, quos tite subductis rationibus suis , & non fallaciter aestimato interno censu , be- ne a constantia & firmitate, in tanta procella exci-.Pienda , constitiitos esse Spiritus sanctus docuerit. iis perstare liberum est: coeteris liberum esto sic dere, & nec istis vitio fuga, nec illis perseuerantia vertatur. Noluere sanc nonnulli, quibus geneiose incocta honesto pectora, datam secedendi facult tem , apud se locum habere : quos inter Tiburtius, licet neophytus ,& genere ac opibus clarissimus,
aetate autem iuuenis, quo esset fidei vigore testatum secit, ea exclamatione quam consequenter
reserunt acta.Pergunt enim. Haec & his similia di- . cente Papa Cato; exclamauit Tiburtius filius hic merat Chromatil, nuper cum patre sectus Christianus, voce magna dicens: Obsecro te pater &
Episeoporum Episcope, ne me patiaris terga per- sed uentibus dare. Mihi enim valde iucundum est & optabile, pro Deo vero, millies , si possim , Oc- cidi: Tantum ut illius vita dignitatem apprehen- dam, quam nullus mihi succesIbi eripiat,& cui nulla tempora finem imponant.J 'a . S militer S. Antonius ut in eius vita sen-Ιtum est a s. Athanasio c. a 3. quamui. animo iam
335쪽
martyr, tamen quodsi tradere vltro non valeret, ait
S.Athanasius, id est quod per Christiali in martyris legem nefas esset persecutorem prouocare , clusa causa extraordinaria & aifatu peculiari Spiritus sancti; firmitatem animi sui probabat in stabiliendis iis qui comprehensi ecini: & edicente ii dice ut monachi omnes urbe excederent, haesit niam hilominus. DEt alia die stans in quodam eminenti loco , candente praecinctus veste , procedentem - iudicem suo prouocabat aspectu. J Non voce aut professione inconsulta, sed anfectiu duntaxat & obiectu sui, neglecta secessione , quod prouentum non vulgarem diuinae gloriae & boni proximorum, secuturum praeciperet, si perstaret, in magno licet discrimine. itaque martyrii perpessio ex se sancta, potest interdum sine labe temerariς prouocationis, imo cum laude captari, persistendo: siue ob fidem periclitaturam si abscedas , siue ob affulgentem spem luculentam promouendae diuinae gloriae . si perlictas,
1 . Imo interdum ob has smilesve causas, non modb laudabile est perstare, sed etiam 'neces satium, qtramuis mors non dubitetur inserenda, de consummandum martyrium. Et plerunque quidem martyrium non proponitur ut ex obligatione subeundum , sed tanquam oblatio gratuitae operae& voluntariae: unde tunc culpa vacat, vel subduc
re se martyrio per secessionem, vel si lex assῆrmativa indicens opus ob quod inferenda est mors, in tanti damoi discrimilae euigescat, tali opere abstinere
336쪽
De altas adulti ad mamyriam distosit. 3i
alere & martyrium declinare : quamuis posset etiam honeste captari excipique martyrium, ob spem se ictus ostentatam , quod pertinet ad volum rium factificium. Aliquando tamen martyrium c
dit sub praeceptum; siue quia praecepti assirmativi
vigor, non obstante damni grauissimi intentati ne , non laxatur: ita enim interdum contingit. Siaue quia intentatur mors nisi violetur praeceptum negativum , cuius firmitas est tanta, ut conuelli iaut siccenti nequeat per circunstantiarum mutati nem. Tunc siquidem, etiam si praeceptum seruanti mors intentetur,par&um est nihilominus, & mors
oppetenda: nec ses est fugiendo, aut quod Hugo Victorinus epistola ad Praesulem Apollatam fiise
exagitat,) implexe ac vafrc negotiando , subducere se martyrio , si aperta praecepta executio depo catur , sitque ad eam necessarium perstare , nec . 'gradu moueri. Ita re ste de necessatate martyrij si tuit Turrecremata q. 2. Euangelica ad sesium S. Barnabae,& Martinus de Magistris q. vltima de martyrio dubio s. annexo. Specialiter autem de fugae necessitate aut libertate, videndus S. Auoustianus epist. ι8o. Maior in . d. 9. q. Zy. concius.7. Suarea disp. i . de fide a n. 3. x Maideriis 2.2.q. s. art. 2. membro 1. Ipse quidem Domi misnuuc secedendo , nunc perstando, exemplum Praebuit & intrepiditatis cum res fert , & prudentis subductionis cum est operaepretium ad maiorem Dei gloriam. Et ita prouocat ad Christum in hac sparte S.Cyprianus l.delapsis sic scribens. Dominus in persecutione secedere & sugere mandauit,atque ut id fieret,& docuit & secit. Nam cum cotona de
Dei dignatione descedat,nec possu accipi nisi fuerisi 'hora
337쪽
α hora sumedi, quisquis in Christo manes interim c o dit, no fidem denegat sed tempus expectat.Qui a m tem cum no secederet,cecidit,negaturus remansit.JQgod autem eiusmodi subduAio nihil fortit dini deroget, monstratum est cum de sortitudine,& recte alseritur ab Origene lib i, contra Celsum, retundente cauillos Epicuraei illius blateronis con-estra Christum secedentem. Non ea ingenerosium sale in E contra Origenes in pro tempore cauisle pericula, is non mortis metu , sed ut vitae esset utilis, degendo inter homines, dia iuuando alios dum tempus op- portunum veniat, quo mortem subiret nominire bus utilem , qui humanam naturam sumpserat. J Et non ita multo post. ΓHuic I E s v discipulorum-m que calumniosae insectationi simile est quod rese tur de Aristotele. Is enim cum intellexistet parari sibi iudicium, ut impio, propter quaedam dogmam ta ipsius suspecta impietatis Atheniesbus,digressus Athenis apud Chalcidem scholam habuit,sic rati ne reddens familiaribus:Abeamus Athenis,ne prae-- beamus Atheniensibus secundam occasionem se leris quale prias perpetrauerunt in Socratem, neue iterum per impietatem violent philosophiam. JNon est dissicile in hoc responso Philosephi recognoscere germanam causam superius assignatam, cur prouocatio hostium fidei, & inconsulta fugarauersio, siue temeraria persistentia, vitio Vertatur.
statis medium mari i futuro dimittendumatque adeo neque paenitentia peccatori.
a I. Tertium martyrij obicem adulto excludendums
338쪽
De aliis adisi ad martyrium distest. 3ry
dendum , preponebam, praetermithonciri Omnimodam medij absolute necesIarij, etiam si innoxiam , & ratione ignorantiar inuincibilis , siue bonae fidei contrariae culpa vacantem. Hoc pacto, sit vacua & veri martyrij praerogatiuis destituta, habenda esset'caedes adulti peccatoris, qui lethiserae sibi noxae conscius , omnem de ea dolorem ciens ac volens bona sile missum faceret, ratus eam esse fluctuum martyrij ubertatem, eamque tam heroici operis praerogatiuam, ut nulla poenitentiae amaritudine se inspergenda eius flauitas. Nec aliter statuendum ellet de adulto, qui nullius quidem grauis culpae sibi conscius esset;reipsa tamen aliqua in pectore abditam & inexpiatam retineret,ac bona fide ob omnimodam perstantis maculae ignorationem, omnem de anteacto scelere dolorem omitteret. Hi adulti ellent ad verum martyrium initionei, nec excepta ad eum modum nece in fidei odium, denominandi e flent veri martyres. Omnibus enim qui propria voluntate a Deo recesserunt, poenitentia aliqua eiu ve votum, est medium ad salutem abs lute necellarium, ita ut eo secluso pereundum sit peccatori, non ob violationem alicuius praecepti, quam bona fides excusire posset, sed ob talem diuinam institutionem, quae a salute peccatorem im- poenitentem excludit, quaecunque demum conditiones ex parte eius sepponaturiid est siue aduertat, sue inculpabiliter non aduertat.
Posset tamen poenitentia imperfectas ceu
Dixi autem, hanc: tantam necessitatem cadere
duntaxat in scenitentiam aliquam vel votum eius, quia
339쪽
3ro Pars II. Cap. V. 'quia poenitentia formalis multiplex est,nempe contritio & attritio. Et quamuis contritio sit indubit, eius ac certius salutis medium , tamen attritionem iunctam martyrio & externae perpessioni mortis, accedente bona fide, aeque existimo susicere ad expiandum peccatorem, ac Sacramentum in simili statu & pari dispositione susceptum a peccatore, quem fructibus sacramenti exquisitiorem caeter qui dispositionem exigentis, non c. ariturum , pro
babilissima sententia sert cui suo loco subscrips-mus. Parem enim esse , martyrii hac in parte , Sacramenti efficaciam, atque aded utrique suppinsita bona fide, idem dispositionis alias diminutae rudimentum susscere polle, ex infra dicendis perspicuum euadet. Itaque quamuis peccator qui negata Consessarh copia, persectam contritionem quaevi,nsessioni in eo euentu sussicienda est,) concipere nos et, habendus esset ad martyrium indispositus per se loquendo; posset tamen martyrii decore& fi uctibus gaudere, si bona fide persuaderetur,se
peccatorum quae confiteri non possit, persectam conti itionem aut elicuisse, aut non teneri clicere, sed posse attritione cognita esse contentum. Quia ratione bonae fidei qua duceretur, existimans se ad hoc tantum teneri , non violaret praeceptum de adhibenda contritione persecta, cum Consessionis facultas non suppetit. Aliunde vero qualiscunque dolor quem adhibet ,martyrio adiunctus, potest ad conciliationem gratiae valere, ut ostendi ex propoItione ad Sacramentum vivorum : V. G. Eucharistiam in simili statu & pari dispositione susceptam
a peccatore. Et potest dolor ille martyrio concomitans , necessitati medij qua peccator ad poeniten'
340쪽
. De alis, adulti ad martyrium dis VP. 3 2 r
dum adigitur, sitisfacere. c. are non male ager tur cum tali peccatore, laec mustibus martyrij e cluderetur, ut recte censuit Soto in A. d. IS. q. 2.
p. d. 2 9. f. s. 16. Contrarium habet Canus relech. de poenit. p. 3. quatenus affirmat, martyrium debere elle acliaritate. Idem tradit Bannes χχ. q. 24. art. 6. dub. 3.ad 7. ubi contendit hanc elle expressam D. Thoniae sententiam 2.2.q. I 24.art. a. ad a. ubi ait, quod martyrium nisii a charitii te existat, non valet ad culpae mortalis remissionem. Et 3. p. q. 66. art. I 2.
ad a. ait, quod effuso sanguinis, non habet rationem baptismi, si sit sine charitate. Confirmatur ex I. Cor. is . ubi Apostolus diserte contestatur, sine charitate, ne viuicomburium quidem pro Deo eraceptum , este fiuctuosum. At charitas non remittit mortale peccatum, nisi interueniat plusquam attritio , Ut ait D. Thomas 3. p. q 84. art. s. ad 2. Ergo neque martyrium. Addit Bannes rationem,quia ex opposita sententia, sequeretur aliquem ad mortem usque labe mortali oblitum, saluari, etiam ab Lque pilrgatorio. Petrus enim peccator, si cum sola attritione martyrium subeat, erit in malo statu quamdiu vita durabit, & tamen siluus erit, nec
Verum haec me de sententia non dimouent. Et inprimis D. Thomas primo loco prolato, tantum est, martyrium sine charitate nihil valere: quod est longe diuersum ab eo qnod ex S. Din fore reserebatur ,& inserebatur. Vere enim dicitur, martyrium nihil valere sine charitate , quamuis id valeat tantum de cliaritate habituali , subsequente gra-X tiam