장음표시 사용
341쪽
3 2 r. Pura I I. V. tiam per martyrium collatam. Quo eodem modo accipiendus est locus adductus ex Apostoloe. In alio autem testimonio quod ex D. Thoma opponebatur , considerandus est scopus S. Doctoris; qui erat conserre heptismum flam is, cum baptisino guinis: Assirmat autem baptismum sanguinis esse persectiorem, quia includit baptismum flaminis.&non viceversa. Haec autem quamuis sonare videantur , quod martyrium semper adiunctum h beat persectum actum charitatis, tamen suffςienter veritatem retinent, dummodb ut plurimum verum sit, includi in martyrio charitatem actualem impe- Perantem; quamuis extra martyrium,charitas persecta quae est baptismus flaminis, nunquam includat egusionem sanguinis. Id enim sussicit ad pr ponendum baptismum sanguinis, baptismo flaminis : quia praecellentia maior suscienter desumitur ex iis quae ut plurimum ac fere semper accidunt: etiamsi spectando baptismum sanguinis, prout a selute potest elici absque baptismo flaminis , seucharitate persecta antecedente, quod rard videtur contingere, deficeret argumentum illud praece, lentiae baptismi sanguinis supra baptismum flami-ius , ob huius in illo inclusionem, de non viceversi. Qui d si D. Thomas non accipiatur eo modo quo diximus, collidetur plane cum seipso: quandoquidem alibi tam diserte agnoscit, martyrium purga re a peccato quocunque, & esse gratiar sertile si-
gnant cum necessaria illa charitatis persectae ant cessione ad martyrium. Ratio denique a Banne as
342쪽
De alias aristi ad mar num distosis. 3i3
hibita,est manifeste nulla iuxta sententiam infra ponendam de tempore quo datur gratia martyrij: Dicemus enim gratiam martyrii, dari aliquo breui tempore alite mortem: atque ita salsum est, iuxta nos hominem ad mortem usqne peccato mortalisbrdentem saluari , & quidem sine Purgatorio. Qifid quod ut aduersarius etiam fallus est, ea ratio, dato etiam quod. gratia martyri j daretur in sola morte, ellet tamen inanis, quandoquidem innocentes antea non expiati, salui facti sunt per martyrium , & iuxta suppositionem praedictam, fuerunt in peccato usque ad mortem.
Itemque poenitentia aequivalem.
27. Ratum ergo sit poenitentiam quidem martyri futuro elIe neces lariam si sit peccator, susticere tamen imperfectam; siue attritionem, cum is est status rerum quem proposuimus. Quin etiam admittebam martyrium sere peccatori fructuosum, si is nulla concepta sormali poenitentia, eius tamen Voto non careret: quo nomine intelligitur alia ipsius hominis operatio quae meti id iudicari possit foeta actu formalis poenitentiar : Nempe plena &persecta Dei dilectio , quae dici potest poenitentia aequivalens: quandoquidem huiusmodi actus sep- posita peccatoris bona fide, censetur posse poenitentiae cuiusuis sermalis desectum supplere extra martyrium. Mulio ergo magis idem poterit in pati statu, accedente martyrio: ac proinde peccator qui sic assectus trucidaretur in odium fidei, esset vere martyr: 'id negabam assirmari polle de peccatore, morte in odium fidei illatam excipiente, si nul-
343쪽
lam prorsus sue formalem siue aequivalentem po nitetitiam, supra mortis perpessionem adhiberet, quia destitueretur absolute necessario medio salu
tis, quod nulla bona fides supplere potest. peccatorem prosin poenitentiae exsortem, fructuum martyri, participem voluerint.
Non me latet, graues rccentiores liberius hac in patete philosophatos. Nam Solus lib. 2. de nat:&ῖrat. c. I 6. saliter tamen sentiens in A.d. i 3. q. 2 art. i.ad a. & Vega lib. in Trid. c. alij quos refert & late impugnat Canus relech.de poenit. p. I. peccatorem in procinctu excipiendae pro Christo
mortis constitutum, exolvunt omni cura recogitandi peccata , & dolorem de eis concipiendi quamuis non ignoret se peccatum graue inexpiam in habere, quod possit , per consessionem , aut
ea negata per contritionem eluere, aiunt tamen
heroicum actum acceptandae pro Christo mortis, abunde illi elle ad peccatorum abstersonem dc gratiae conciliationem. Alij vero saltem cum graue peccatum omnino latet ,& interuenit bona fides excusans a praecepti violatione,salutem adulto peccatori spondent accessu mortis pro Christo, luamuis excludatur quatilis a peccato inuincibiliter latente retrocessio , per sormalem aut aequivalentem poenitentiam explicatam. Ita SuareZ t. q. 3. p. d. 29. s. 3. conclus Henri l. l. 2. c. 6. n. 2. BOnac. q. I,
de baptism. p. i. n. 9. Insuper alij in eo euenm coimienti sunt ea martyrij acceptatione, quae sit virtualiter dolor de peccato , cuiusmodi aiunt esse eam, qua Peccator ita assicitur , ut si peccata occurrorent,
344쪽
De aliis adulti ad martyrium dis VP. 3r s
rent, ea detestaretur. Sic Lessius lib. de sortitud. c. I. num. F o. Tandem alij eam poenitentiam in tali euentu sussicere censuerunt , quae intacto prorsus Peccato latente, attingat aliud aliquod peccatum: ob particularem eius finditatem,Sc ob motivum quod ad peccatum latens non porrigatur. Reiiciuntur.
12. Nullum tamen horum placet.Nam qui peccatorem, conspicuo vel abdito peccato sordentem, propter b'nam fidem, liberant necessitate cuiu uis poenitentiae , aperte elidunt necessitatem med i , ex cuius institutione , poenitentia est peccatori ad salutem necessaria itisupplebiliter. Si enim poenitentia , neque in se neque in actu aliquo vicario interuenit , quomodb est medium necessarium ad salutemZ Neque enim bona fides necessitatem m
dis supplere pote ii, quamuis usum suum habeat ad
laxandam necessitatein praecepti, quam nunc non attendimus. AEque inane est , quod addebatur de duplici acceptatione. Nulla quippe acceptatio,prς-cise ex eo quod sit acceptatio , aliud est quam a ceptatio : ac proinde perperam dicitur aliquam acceptationem esse virtualem peccatorum detestationem. Quod si acceptatio non sumatur est mortis inserendae volitio, qua una ratione fungitur a ceptationis munere,) sed ut volitio mortis concepta ex moti persectae chal itatis, aut contritionis, sic mutatur controuersicae status , tollitiirque obex martyrij in quo versamur, quia adhibetur medium ad saluteira neces Iarium. Postremum placitum, eo dem modo euertitur quo primu M. AEquὶ enim ex
345쪽
Pars II. Cap. V. cindit necessitatem medij quae peccatorem premere supponiti it ad poenitentiam adhibendam,qua a bono finito quod male concupiscens a DF exe rauerat, saniori mente suscepta, auertatur, & re-grudiatur ad DE V M. At quamuis posito trecellii ab uno peccato coutracto , potest perstate adhaesio ad aliud, eum motivum recellus est peculiare illivnia quo receditur. Tune ergo , respectu alterius maculae superstitis, perinde res se habet, ac si nulla suillet adhibita poenitentia: atque adeo vel poenitentia non est peccatori medium ad salutem necessarium, vel neganda est peccatori situs in eq
et '. Itaque statuendum est , ut adultus peccator possit vero martyrio defungi, excludendum ei esse obicem in quo versamur: hoc est , reueniendum illi esse ad D t v M , detestando peccatum commis sum, seque ab eo auertendo: vel recessu Armati, in omnia aut singula peccata eadente, vel recessi virtuali, quo persectus in D E v M amor tatus est,& per accidens potest sussicere absque sermali poenitentia, iuxta probabile placitum alibi stabilitum.
Horum alterutrum si desit, quanticunque cruciatus pro Christo irrogati, & mors patientissimc excepta , ad marturium satis non erunt. Quanquam nulla ratione dubitandum est, quin is qui per actum aded saperantem naturae fines, vitae amore conculcato, ad mortem pro Christo se accingit,& tanto diuinae erga se beneficentiae munere stultur, coelesti impulsu ad concipiendum de peccatis id neum dolorem percellatur. Ideoque Ecclesia,duni- modo constet, Catholicum hominem, morte pro Christo irrogata esse consummatum, non solet ei
346쪽
De LMart u gratia se gloria. 317
se sollicita de statu eius anteriore, & an concepto peccatorum dolore e vita excesserit. Re tamen ad eum quem diximus statum deducta , & metaphysice agendo, statuendum foret ut fecimus.
Depretiosi u martyri rurisiu in via in
patria: hoc est de gratia, ct subita
gloria veris martyribus constituta. a. ortem, passis de quibus hactenus irroga.. IVL tam iis adhibitis quae praescripsimus,Verii,
martyrii titulus,eiusque fiuctus consequuntur.Frinctus illos, possumus in duos ordines tribuere:aliqui enim ad gratiam,alij ad gloriam pertinent ; pricres in via, posteriores in patria conceduntur. Vtri autem ordini h ferenda sit,plena reatus serte piae- iacentis abstersio, quam certum est martyri conferri , sut insinuaui, gloriam eius vocans IAbitarw, quia nullus eam reatus flammis expiati icibus ab- 'stergendus remoratur ;) ad rem praesentem parum reseri; & mox discutietur. Alios praeterea eficetus non agnosco. Hallucinatus enim est Aureolus in A. d. 4.q. 2.artic. I.qui censuit, imprimendum vi martyrij characterem , si martyr nondum baptizatus obiret.Funda inentum est,quia martyrium est baptismus sanguinis: debet ergo , sicut alios baptismi aquae effectus ita Sc characterem sipplere. Verum
ut recte notat Durandus in A.d. q.q. 8.num. I I. mar
tyrium non dicitur baptistius, quod omnes bap-
347쪽
3is pars II. Cap. VI. - tismi effectus conserat, eunive quoad Onania suppleat , sed ex eo tantum quod peccati maculath &reatum extergat, ut facit baptismus: alioqui coim tritio quae aeque dicitur baptismus,deberet catechumenum nondum expiatum , de cum sola contritione obeuntem, charactere consignare, quod est contra communem sensum, qui fert, characteris inpressionem,sicramenti solius propriam esse, non supplementorum eius quoad gratiam , atque adeo neque martyrij. Recte itaque Guido Brian sonis in 4.q.4.conclus. 3.document. I.litera N. & Soto a. de natura & gratia cap. i 6.assirmant, si homo nondum Ecclesiae per baptismum illatus martyrio allicere- tur, moxque diuina vi reuocaretur ad vitam, baptizandum omnino fore; quod non liceret,si per martyrium character filii Iet impressus. Eo igitur spurio martyri j effectu dimis., in prioribus qui legitimi
In martyrio, confertur sanctitas opsona
reatus Auersio. a. Gratiam sanctificantem conferri in martyrio, ac proinde & peccatum originis in insante martyre obliterari, & omnia plane peccata, in adulto ad modum supra propositum dispotito , extergi, clara videtur Patrum sententia. Agnoscunt enim,
martyrium vice baptismi fungi polle; & qui mam
tyr excesserit,illico certum gloriae ac aeternae salutis habendum , nec nocere martyribus quaecunque peccata praeterita: Qira: omnia valent ob gratiam in martyrio collatam , qua omnis peccati rubigo quoad maculam eraditur,uniuersusque reatus sorte
348쪽
CNaryris gratia se Horia. 3 α'
superstes,aboletur per diuinam condonationem,ac indulgentiam vere plenariam, collationi gratiae 'Ediunctam: fue martyr diu cruciatus ac tortus sit, siue breui fierit eonsummatus: contra friuolam&plane salsam distinistionem nonnullorum, qui ut Yesert & late refellit S. Eulogius in Apologetico. aiebant, martyribus breui consummatis, sola ant Hora peccata remitti,reliquas vero martyrij praer gatiuas iis tantiim obuenire, qui longiore martyrio
ellent perfuncti. Quasi verb promissiones Christi
quibus praerogatiuarum illarum collatio nititur, arctentur ad longam carnificinam, nec ad quamcunque vitae pro Christo abiectionem , porrigantur. Hoc igitur commento exploso, tria illa quae apud
Patres rata elle diximus,excutiamus.
fugia patrum, quibin martyrimm es baptisimus quidam.
3. Inprimis, posse martyrium fungi vice baptismi,& esse baptismum quendam,tradit S. Basilius
orat. in SS. o. martyres, agens de carcerario adaucto. Astipulantorque acta S.Agnetis .apud Am-' brosium serm. o.cum de B.Emerentiana, it Smque Clemens Romanus l. I. constit. c. item s. ctim de martyre catechumeno, pro quo fide iubet aureis illis verbis. Qui martyrio hab sest dignus, is e laetitiam animo percipi t quod tantam coronam ce adeptus sit, & quod propter consessionem, ex hac ι. vita exeat.Et si catechumenus sit,recedat ad Deum laetiis. Cruciatus enim quo est propter Deum affe- mctus,erit ei verior baptisnus,quod is quidem expe- rientia ipsa mortis commoritur Christo , reliqui m
349쪽
. verb mysticii repraesentatione. J S. Hieronimus in m Psal. i is .f Vere inagnae secticitatis est ire ad Domiam nuna , ut non hinosit conscientiam inquinatam. V Quicunque sanctus moritur stia morte , licet sit - sanctus qui misericordias operatus sit, secerit signa, daemones eiecerit, non vadit ad Dominum securus; liorrescit eius conscientia quando v idet Dominum. Martyr autem si & post baptismum peccauerit, tamen secundo baptisinate martyrij ablutus, secu rus vadit ad Dominum JNon dissimilitet S. Augustinus l. 1 3. civit. c. 7. verbis illis. Γ Qψcunque , etiam non percepto re- ' generationis lauaero, pro Christi contestione m riuntur; tantum eis valet ad dimittenda peccata, quantum si abluerentur sacro sonte baptismatis. Qui enim dixit; nisi quis renatus silerit ex aqua ia ' spiritu sancto , non intrabit in regnum coelorum alia sententia istos fecit exceptos ; ubi non minus '' generaliter dixit : Qui me confestus fuerit coram ' hominibus, confitebor & ego eum coram patre '' meo qui in coelis est. Et alio loco: qui perdiderit ' animam sitam propter me, inueniet eam. Hinc '' est quod scriptum est:preciosa in conspectu domi- ni mors sanctorum eius. Qivid enim preciosius' qutin mors, per quam fit, ut etiam delicta omnia dimittantur , merita cumulatius augeanturii Adhaesit de more Augustino Prosper epigram. 87.ίSi niundo moritur diuino fonte renascens, Dique nouus vita,qui sepelitur aqua.
Fraudari non sani sacro baptimate Christi, F.ns quibu, psa sui sanguinis unda fuit. Et quicquid sacriferi mystica forma lauacri,
350쪽
De inartyris uua es gloria. 33i
4. S.I'atiens, aut ut alii malum, S. Paulinus. in martytio S. Genesii, luculenter idem tradit, imosvera quam exposcimus, animare videri poterit, nisi temperatio debita accedar. Ait enim de S. Genesio adhuc catechumeno. Diuersa latendi loca,ut exitus docet,non infirmitate spiritus, sed caruis tr pidatione, mutauit. Atque interim, licet superssub, de praesumptae fidei confirmatione selicitus, quin niam nondum erat ex aqua & spiritu sancto rena- tus, per fidos internuncios, a Catholicae religionis
antistite donum baptismatis postulauit. Sed ille ' vel temporis angustiis impeditus,vel inuenili aetati dissidens, ardentia vota distulit; ac fideliter indiis
cauit,qudd pleuam consummationem etiam huius muneris, daret prompta pro Christo cruoris ef&so. Et haec quidem cunctatio sacerdotis, diuino, ut 'aestimo , prompta nutu,atque iudicio, procurata dispositaque est: vi circa eius selemnem consecra- tionem ossicia humana cessarent, cui unius baptis Umatis duplex gratia, ex utroque s ilicet Christi 'latere,& aqua & sanguis,parabatur. Q d dixit, S. Genesium, superflub baptismum aquae petiisse,non ita accipiendum est, quasi cat Chumenus nondum baptismo expiatus, liber sit ad non siscipiendum baptismum aquae , si eius reipsa suscipiendi facultas suppetat.Hoc enim Alfh asser retur; quandoquidem mortis pro Christo perpessio
Vt supra monstrauimus,non exoluit hominem aliis diuinis legibus tune urgentibus,quarum una quoad
G techumenum est susceptio baptismi aquae,si per circunstantias liceat. Id quod etiam supra confirmatum est exemplo Ss. Martyrum Nicomedien sum . qui subito intercepti , moxque omnes'