장음표시 사용
421쪽
4or. Pars III. Cap. II. causa praestitiste ait S S martyres, quod illi ciuit
tum per culo suo redemptores, in mala. Neque enim bonum elle potuit, mortem oppetere, ad salutem publicam , mi santhropi Satanae placatione curandam. Iuxta sensum tamen Ethnicorum,quem Oligenes ea ex parte non improbat , imo ratum habet , anmutque S. Ambrosius i. .in Lucam in
ipso fine, seruatores illi, sancti ssime & simili cum
Christianis martyribus consilio ac laude , alienae saluti suam impenderunt,utrique idipsum praestan-ctantes quod Christus ad uniuersorum salutem praestitit. s. Non obscul e igitur Origenes eo loco, martyrij decus in illis agnoscit, qui non ad Satanae nequitiam maleficio nouo auertendam', sed praelucente fide , ex Christiana charitate , aemulati eum qui animam suam pro nobis posuit, certo se exitii periculo alacres committΗnt : optabiliore quam Ethnici illi sorte ac euentu , facti aliorum peripsemata, ut etiam Rustinus allegatum Eusebij locum expressit, prolatis illis Apostoli verbis I. Cor. . Tanquam purgamenta huius mundi fasti summ , omnium peripsema et Aue adhuc. Vbi non placent qui Apostolum verbis illis fimo se ac exuerris cotulille existimant, quod purgamenta sint, quae loco alia quo em dato eolliguntur: peripsema autem sit, quicquid deterendo decidendoue deiicitur, scobs, puluisculi ,& huiusmodi alia. Tametsi enim Apostolus, non inscite, iuxta praeclaram D. Augustini de marturibus ratiocinationem de qua iusta. fimo se ac sordibus quae scopendo aggeruntur , conserre
potuerit: Tamen Gr aecae voces quibus utitur κα-
αρμα & πεσί η aperte alludunt ad exitiales illos
422쪽
Patres pro vera sententia. clo 3
ac piaculares homines, quos ex Origene retuli; homines inquam sacros, qui per tenapus pestilentiae, alteri uiue publicae calamitatis , deuouebant sese saluti cateroium. Quales Typhoni j illi quos Pilitarchus in Iside ex Manethone resut ii, in Mithyis uiuicomburio affectos, ut ellent ciuitatis pi culum , ac pliarinaci , ut nominat qui eum ritum describit TZeetes chiliade 3. eri. Tales.item illi quos Seruius ad 3. AEneid. Mutiliae de publico per annum lautissimc pactos , tandem exacto anno Vc-1tibus sacris ornatos , in orbem cum exsecrationibus circumductos, Sc proiectos in mare, ad publicae calamitatis exorationem testatur. Nec dissimilia insinuantur apud Libanium declamat. 43. in ips e. Chalciaeus item filia Λεω ut est apud S. Hieronymum l. r. in Iovinia. vel ut est apud Suidam, tres Leo filiae virgines, spontanea morte, patriae
pestilentiam soluerunt. Ad has persenas Aludit Apostolus, ut Gagneius ibi recte vidit. Insignis D.Auguaini DIU in rem no am.
6. Locus S.Augustini ex epistol. igo. huc recte cadit laque praetermittendus non est.Tractat enim eo loco S P. euentum qui ambitu qliaestionis propostae generaliter spectatae comprehcnditur, de ad mortem in lue ex charirate oppetitam , nullo negotio aptari potest. Quaerit ergo S. Doctor quae sint partes Ecclesiastici pastoris in publica calamitate, cx qua ipsi quoque pastori, possit exitium creari. Quod enim per Vandalorum eluvionem in Africam,omnia caedibus raptiusque completilium,inulti animarum rectores, desertis iis populis quibus Cc a prae
423쪽
praeerant,saluti suae fuga prospicerentii consultus ab Honorato & Quodvult Deo Episcopis S.Augustinus ; respondit cum periculum non est Praesulis aue unius alicuius e Ciero peculiare, quale Diuo Athanasilo a Constantio Imperatore Ariano olim impendit,sed est omnium aeque commune,nullo more do es le permittendum s ut qui aliis indigent, dese-- rantur ab iis quibus indigent. Aut igitur ad loca
ac munica omnes transeant,aut qui habent remanen-
, di necessitatem, non relinquantur ab eis, per quos .. illorum est ecclesiastica supplenda necessitas , ut aut M pariter vivant,aut pariter susserant,quod eos pater- familias volet perpeti.Qu'd si contigerit ut sue iij maius, alii minus , siue omnes aequaliter patian- tur, qui eorum sint qui aliis patiuntur apparet: illi scilicet qui cum se possent talibus malis eripere fu-
giendo,ne aliorum necessitatem desererent, mane- re maluerunt : hinc maxime probatur illa charitas, quam Ioannes Apostolus commendat,dicens Sicut
Christus animam suam pro nobis posuit,sic de nos V debemus animas pro fratribus ponere. Nam qui su- giunt, vel suis deuincti nece uitatibus sugere non ' possunt,si comprehensi patiuntur, pro seipsis , non ' pro fratribus utique patiuntur. Qiu vero propterea ' patiuntur,quia fiat res qui eis ad Christianam salu- tem indigebant,deserere noluerunt, sine dubio suas ' animas pro fratribus ponunt. t Et mox hanc animae pro fratribus abiectionem , antefert ei martyrio quod subitur ab eo,qtii fiigiens persecutorem comprehenditur,ac ne Christum perdat, perdit vitam.
Qui clades inquis) hostiles ideb non fugit, cum possit effugere, ne deserat ministerium Christi, si- ne quo non possunt homines vel fieri vel viuere
424쪽
Christiani maiorem charitatis inuenit studium, quam qui non propter fratres, sed propter seipsum in giens atque comprehensus,non negat Chriitum, in suscipitque martyrium.JBel e item in hunc locum cadunt , & aperte D. Augustini testimonio astipulantur illa Laurentii Iustiniani de S. Martino, qui noluit periculum ab iratis principibus declinare fugiendo, sed perstitit, cum periculum quod Ecclesiae ab haeres imminebat, Sancti Antistitispraesentiam deposceret. Quo- modi, martyri j gloriam ipsum non habere censen- adum est,qui flagrans amore martyrij pro fidei testi- reficatione Catholicς,teirenorum principuin nec ex- pallit potentiam, neque haereticorum saeuitiae ces- sit, quin constanter veritatis propalaret regulam, Cotumque consularet errores. Magnuinprorsus est
hoc martyril genus, vitrb se pro Christi honore dare periculis,quum secedendi etiam Sanctis a D mino facultas tribuatur. Contempsit Sanctus hic sugam , malens gloriose occumbere, quam ex passionis metu , humaniter occultari.J I. Haec sc D. Augustini & Laurentij Iustiniani dicta, aeque ut vides cadunt in rem praesentem. Q d enim de morte consequente expositionem ad p ricnia pro fide , dixit Iustinianus , eodem iure de morte consecuta discrimen aditum pro quavis virtute per Christit m approbata. dici potest. Quod item de hostili inculsu & periclitantibus per eum animabus, tradidit Augustinus, agnoscens subuemtionem in eo euentu praestitam fidelibus, ad verum
martyrium consecuta morte pertinere, eimque:
Christi testis fidelis expressionem, qua pro nobis ex chatitate Deo digna animam posuit , hoc toti-
425쪽
dem verbis , de alio quouis communi incommodo
quod charitas depellendum aut subleuandum suadest, S nominatim de strage pestilentiae dici potest , immutatis paucis voculis: eamque paritatem recte admittit Elpenc. etis lib. 3.digress cap. I9 Maxime sane peracmpus pestis vrgent rationes illae, quas ad fugam in propolito euentu improbandam,vstri pat S. Augustinus eadem epistola. Si hostilem incursum quod est Augustini eo loco institutum, commutes in pestilentiae cladem de qua agimus, . dixeris factas fictasque in rem praesentem. Cumia plebs manet & ministri fugiunt, ministeriumque is subtrahitur, quid erit mercenarioru illa fuga dam- nabilis, quibus non est cura de ovibusὶVenit enimia lupus,nsi homo sed diabolus, qui plerunque fidelesia apostatas esse persuasit,quibus quotidianum mini- sterium Dominici corporis defuit: & peribit infir- o mus in tua non scientia. sed ignorantia frater, pro- . pter quem Christus mortuus est. Et non ita multo post. Magis timeamus,ne membra corporis Chri-- iti: destituta spiritali victu necetur, quam ne mem-- bra corporis nostri, oppres la hostili impetu tor- queantur. Non quia ista non sunt vitanda cum pol - sunt, sed quia potitis serenda sunt, quando vitari sire ne impietate non polliint. Nis sorte quisquam con- tenderit non esse ministrum impium qui tunc subri trahit ministerium pietati necellarium , quando
magis est necessarium. An non cogitamus, cum ad istorum periculorum peruenitur extrema, nec est
potestas ulla fugiendi, quantus in Ecclesia fieri sta
Ieat ab utroque sexu, atque ab omni artate concur-
sus;aliis baptismum flagitantibus , aliis reconcilia- tionem, aliis etiam poenitentiae ipsus actionem,t omnibus
426쪽
omnibus consolationem x Sacramentorum cou- refectionem & erogationem Z ubi ii ministri delint, iaquantum exitium sequitur eos , qui de isto seculo .. vel non regenerati exeunt , vel ligati ὶ quantus est ..etiam luctus fidelium seruorum , qui eos secum in iavitae aeternae requie Don habebunt quantus deni- iaque gemitus omnium, & quorundam quanta blas iaphemia de absentia ministeriorum& ministrorum3 4. Vide quid faciat malorum temporalium timor, & ee quanta in eo sit acquisitio malorum aeternotum. Si .e autem ministri adsint pro viribus,quas eis Dominus resubministrat, omnibus subuenitur: Alij baptizan- .etur , alij reconciliantur, nulli dominici corporis edcommunione fraudantur,omnes consolantur, aedi- eeficantur,exhortantur,ut Deum rogent, qui potens est omnia quae timentur auertere, parati ad utrum-
que & si non potest ab eis calix iste transire,fiat vo- celuntas eius qui mali aliquid non potest velle. Certe Miam vides quod te scripseras non Videre, quantum boni consequantur populi Christiani, si in praesen- tibus malis non eis desit praesentia ministrorum Christi: orum vides etiam quantum obsit absen- tia,dum sua quaerunt non quae Iesii Christi,nec ira bent illam de qua dictum est, non quaerit quae sua sunt,nec imitantur eum qui dirit; non quaero quod mihi utile, sed quod multis ut salvi fiant.J Hae rati
Nes,commutatis paucis Voculis, quam non oblique
aut indirecte , sed recta cadant in rem de qua agimus,vel lippus perspiciat. Quare cum D. Augustinus , veri martyri splendorein in ea proximi sub uentione prudenti Sc sancta agnoscat; ita in quacunque simili plane causa,atque aded in ea quoque qua iuuantur peste contacti,idem assereret.
427쪽
EFugium ad declinandam D. Augustini
8. Video tamen elidi in speetem, vel eludi potius polle vim huius testimonij,declinarique D.Augustini autoritatem,ut in re nostra non urgeat, ducendo ; S. Augustinum non rideri admittere Ecclesiasticum ministrum donari martyri j laurea , si manens ad iuuandum populum , ingruente barbarico incurse,caedatur. Refert enim hoc meticulosi Epis
copi dictum. Si Dominus nobis imperauit fugam, is in eis persecutionibus ubi potest fructus esse mar- ω tyrij, quanto magis debemus fugere steriles pas es siones , quando est barbaricus & hostilis incur-- sus3 J Steriles passiones vocabat hic filius Ephrem, quae martyrij decore careant , eo quod barbarum hostem , non in Christi odium sevire , sed ex innata tantum saeuitia & insaturabili rapacitate, grassari supponeret. Hoc igitur Episcopi illius dictum referens Diuus Augustinus, non insimulat illud falsitatis , nec reponit huiusmodi passionem non sore sterilem : quae suisset plana & expedita via respondendi, si niteretur veritate: Sed admisse meticulos illius Episcopi diisto, viget Ecclesiastici ossicii vincula: id est obligationem sus.' cepti per pastores muneris,cui vel morte propositast satisfaciendum.Idque exequentem Ecclesiae ministrum , maiore charitatis suae, non ait, martγrθὶ fructu donandum docet, quam si martyrium subiisset,comprehensus in fuga.Si igitur S. Augustinus, ininistruiti Ecclesiasticum in hostili incursu pe stantem,ac caesum,uon agnoscit martyrem, quam-
428쪽
uis ad suos in spiritu de quoquo modo poterit, iuuandos perlitterit,non est quod eiusmodi decus, extanti Patris mente arrogetur alteri, qui in alia mat
ria eodem plane modo te gerit.Et ut daretur, S.Αugustinum in re proposita martyrii decus agnoscere; tamen est iliter eum euentum de quo agebat, Arem praesentem, discrimen patentissimum. Siquidem in eo incursu , infertur morsa persecutore in odium fidei, sin minus ut credentis , at saltem veoperantis. Nam sacer minister, plebi hostiliter im- N. petitae sanctam operam nauans , interimitur a persecutore Christianitati insense. At in exemplo morientium iuuando peste contactos, nihil tale cemitur.Non enim a persecutore, neque in fidei odium mortem subeunt, sed ex morbo per causam vere naturalem immisti. Itaque autoritas D. Augustini extranea plane videtur huic cauta.
Praecluditur.'. Non erit tamen dissicile hoc effugium prae- .cludere, ac demonstrare germanam D. Augustini mentem elle quam dixi. Nam quod Ecclesiasticum ministrum, in hostili incursu fugere renuentem,& iuuandae Christianae plebi intentum, si caedatur, martyrem agnoscat D. Augustinus ; ex eo liquet, quod docet illum aliis pati, qui cum se posset talibus malis eripere fugiendo manere maluit,ne alios in tanta necessitate, subsidio selatioque priuaret: quam elle ait animae positionem pro fiatribus, &
expressissimam imitationem Christi testis fidelis, qui animam incensissima charitate pro nobis p siit. At hoc satis suserque esse ad martyrium pre GEC c s acce
429쪽
acceptum, cum ex dictis parte a. constare potest, tum insta martyrum cum Christo analogiam expo- , nens, manifesti esticiam. iijd quod S. Augustionus, in antithesi illa,qua componit viau,perstantena Vt iuuet proximos, ideoque cadentem ; & alium comprehensum in fuga,& idcirco caesum, quod deficere a Christo detrectaret,agnoscit priorem spleia-didius ac fiuctuosius occumbere , quam posteri rem ξ At hunc, diset te appellat martyrem. Igitur martyrem quoque statuit priorem,cui prae heroica charitate, nobiliorem & stuctuosionem assignat obitum; nequaquam id facturus- si martyrij exsors esset. Nam ex S. Augustini sententia , martyres in Ecclesia verticem tenent sinistitatis & dignitatis, ut videre est lib. de sancta virginit. c. s. & patentissime in Psal 6 .ad illud Principes iuda. ubi mar- tyres vocat fuerissimos principes Ecclesiarum, dig-m nos ducatu , dignos imitatione, dignos honoribus. M Martyres namque in Ecclesijs locum fiammum te nent , atque apice sanctae dignitatis excellunt. Qiure quod de meticulosi illius Episcopi dicto,caedem pastoris in hostili incursu, inerilem passionem appellante,ita pronunciat , verum est quidem cr ac-; accipiendum est in sensit quem cons quentia verba ferunt. Addit enim.sed iis quos Ecclesiastici osci non tenent vincula. ut nimirum sensus sit,caedem a barbaro illatam nullo modo in odium fidei, sed ut etiam supponebat ille Episcopus, ex mera Levitia, nequaqtia spectare ad martyrium Illatam tamen ei qui perstat,ut ex ossicij vinculo,aut quod aeque laudabile,vel etiam laudabilius foret,)ex mera clivitate iuuet proximos in tanto discrimine constitutos,non esse spoliandam martyrij gl
430쪽
Sensius Ecssae pro eadem sententia. 4 ra
ria , nec esse vocandam sterilem passionem: qualis esset sex opere quidem operato,) caedes cuiusuis de plebe , m barbarico incursu trucidati, ex mera aduersarij saeuitia. Quod verb colacessa tali caedi ministri Ecclesiastici gloria martyris, addebatur, disparitatem esse inter euentum illum, & eum in quo versamur; eo quod Ecclesiastico illi ministro,aiors ab alio inferatur , non item ei qui iuuat peste contactos ; id quiadem exigui momenti este liquebit,cum algumenta capite. I. proposita enodabimus. ibi enim perspicuum fiet.in hoc quoque euentu,mortem ab alio inferri.Nego autem in elaentu de quo D. Augustinus agebat, mortem fuisse irrogatam in odium fidei. Alioqui enim D. Augustinus, non admisisset ii mini libero & nullis ad perstandum causis idoneis impulso, & tamen subita hostium irruptione oppresse, aut absque graui noxa saltem ob errorem inuincibilem non abscedenti , mortem illam esse si erilem passionem.Nam in odium fidei irrogata,&patienter excepta,suisset verum martyrium. '
Sensus Ecesesia pro eadem sententia.
I. Vanti apud Catholicum hominem sint E clesiae non dico pronunciata & scita,sed nutus, non est quod exponam. Est enim Ecclesia, columna δc firmamentum veritatis, ut proinde qua
liscunque sgniscatio Ecclesiastici pro aliquo placito se gij,omnibus aliis creatis suffragationibus, lange sit antoponenda. Qirare prolatis Patrum gra uissimo