장음표시 사용
541쪽
firmissima , qua praegustant rependendam labor,bus in coelo quietem Z Inde is existit delibutae gaudio voluntatis suauissimus sensus , prae quo bona quaecunque sensibilia , dc quae in eis prinaas facile ferunt, sanitas, ac vita ipsa, quibus nihil caria lium hominum palato dulcius sapit , non desipiunt
mod3 , sed etiam amarescunt : nec tantum absque doloce, verum etiam cum gaudio conculcantur.
Mentior si non homines noui ac charos habui , quidum sanctum hoc ministerium ambirent , vere eandidati aeternitatis, cuius stipendiis tandem per hanc militiam ditati sunt, dilatam sibi certas ob causas occasionem, vitae pro Christo & proxim rum bono, expendendae discrimini, serebant aegerrime, & quantum per virtutem, & rectὸ compositam voluntatem licebat , impatientissime: Nullum enim sibi bonum occurrere profitebantur, , dignius in quod inuolarent uniuerso voluntatis impetu , quam quod cum diuinae gloriae tanto fructu,& cum aeternorum bonorum certa consecutione, nexum complicatiimque statuebant. Hoc erectitaniae in illis spei argumentum locuples , vel indicasse , celebrasse est. Mitas in Deum, qua,n succensa in mo-
4. Iam de charitate SS. Martyrum, cruore suo consessionem fidei obsignantium, tam multa Vbi que apud Patres prostant, ut sere superflua videra possit eius expressio.Itaque delibabo duntaxat non nulla , magno adhibito delectu ; & quo affectu in Deum , quo in proximum fuerint , bi enim duo rami.
542쪽
Spes o charitis virerumque maryrum. Jo F
rami, ex uno charitatis veluti trunco progerini- nant,) breuiter edocebo. S. Gregorius in c. 8. Cantici ad illud aqua multa , dcc. locum illunx aptans ad SS. Martyrum charitatem, ita scribit: Charit, ..te martyres iuncti vivaciter ardebant, quia in Dei αproximi dilectione mirabiliter flagrabant. Hanc in
charitatem, aquae multae extingtiere non poterant, is quia quantaecunque tribulationes eis fierent, ad ἐεodium eos itansmutare non valebant. Hoc nimia rerum seret charitatem extinguere, si in tribulationi-
bus quas inferebant,ad Dei aut proximi odium eos humiliare potui: Ient. Sed cum aquae dictae stat,quid mrursum per flumina, nisi aquarum ipsarum incrementa , & vivacitas intelligitur λ flumina quippe,
vivas aquas solere dici cognoscimus.Flumina crgo, mmaximas tribui. ationes accipimus: quae dum per totum orbem super martyres ebullierunt , ad ex- tinguendum charitatis ignem, grandi impetu coim msuxerunt. Sed quia inter sumina, aded charitatis vigor vixit , ut potius flumina consumeret, quam se ab illis extingui permitteret, ided multi etiam rapersecutorum, ad eandem charitatem se conuerte- bant, ita ut dimitterent quicquid in mundo posita debant,& seipsis morti darent, quam prius pa- tientibus crudeliter inserebant. J En fructum , in- ας Rache ad tantam horrendorum malorum molem,SS. martyrum charitatis. Ex eodem capite, superati timoris cruciatuum, de ingruentium tribulationum , charitatem SS. martyrum petit S. Ambrosius serm. 9. in psal. I IS. in praeludio ad illum Ochonarium, expendens mysticum sensum litterae Teth , eidem praefixae. Nam Praefatus , Teth Latine dici exclusionem , subdita . . Kk Genera
543쪽
Generaliter quidem charitas excludit timorem. re Ut miles qui Imperatorem diligit, bella pro Im- peratore suscepta non metuit. Vt seruus amans V Dominum , quamuis per dubia, & praerupta mit- tatur , tamen omnia pericula Domini amore con- temnit; ac si quis Dominum petat, seipsum osse re non trepidat: Ut qui trans mare politos filios via μ de re desiderat , non metuit naufragia , liberorum. charitate: ingreditur maris fluctus, subit incerta nauigij: sed metum discriminis leuant desideria filiorum. Quam pulchre etiam de martyribus dici- ρο tur, qui vere militant Cluisto, qui persecutiones, ungulas, gladios, incendia non timentes , infestis se Regibus obtulerunt λ Timorem etenim quem poterant habere poenarum , excluserunt amore martyrij Js. Ganto autem maiores sunt turbines affectuum,& ductus per haec flabra concitati in anima incomposita, tanto potentior & sortior proditur vis charitatis eos comprimentis: ut prae tanta asse ctuum serocia in eo genere, ob aestum quo quisque naturaliter in vitae suae custodiam 8c prorogationem sertur;ausit dicere Clemens Alexand. .sirom. cap. a. hanc esse charitatis consummationem. Sic enim scribit de martyre. Propter suam in Domi- num dilectionem, lubentissime ab hac vita libe- ' rabitur, habens fortasse gratiam, & ei qui causam praebuit ut hinc exiret, eu ei qui molitus est insi- dias: honesta accepta 'occasione , quam ipse non
' praebuit, seipsum ostendendi quisnam sit, illi qui
' dem per tolerantiam Domino verb,per charitatem per quam ostendebatur Domino, qui etiam anter quam nascatur, nouit institutum de liberam ani
544쪽
Spes charitas utrarumve martyrum. Io7ini voluntatem eius qui tulit testimonium. Bono itaque animo venit ad amicum Dominum , pro Mquo & corpus, atque etiam animam, ut iudices expectabant,tradidit:& a seruatore nostro, 6 si ater redite ste , sut dicam poetice,) compellatur. Iam
consummationcm vocamus martyrium, non quod
vitae. finem homo acceperit, ut reliqui, sed quod perfectum opus ostenderit charitatis.J 7. Quod Clemens. charitatis consummati nem , hoc Tertullianus c. 6. Scorpiaci, plenitudianem charitatis ex totis animae viribus prosese, nominaiie videtur, cum dixit. Proprie martyribus, α
nihil iam reputari potest, quibus in lauacro ipsam
vita deponitur. Sic dilectio operit multitudinem re delictorum , quae Deum scilicet diligens ex totis reviribus suis quibus in martyrio decertat, ex tota Manima sua quam pro Deo ponit, hominem marty- rem excudit. J Totam animam ex totis suis viribus oconniti in dilectionem, martyrium vel uti formantem asserit: Indeque plenam illam & summam nitelam martyris cruento baptismo abluti existere docet. Et quanquam nitelae illius originem, superius ex vero sonte suo repetiuerimus, tamen plena& consummata dilectio, qua Tertullianus hominem martyrem excudi dicit, indubitata videtur. Nam etiam S. Bernardus tract. de dilig. Deo , describens eminentissimum illum diuini amoris gradum, quo asserit hominem keificari ,& voluntatis motu descecatissimo in eundem cum Deo asse-etum transire , fui quonaodb Deus omnia esse vo-eeluit propter semetipsum, sic nos quoque, nec nos
ipsos,nec aliud aliquid fuisse vel este velimus nisi inaeque propter ipsum, ob solam videlicet ipsus v eo
545쪽
luntatem, non nostram voluptatem. J Hunc imquam sublimissimum amoris gradum describens
Bernardus , ita eum mortalibus abiudicat , quamdiu peregrinantur a Domino, ut tamen SS. mar-
tyres sin illis adhuc victoliosis corporibus consti- tui's, eam gratiam vel ex parte assecutos J non dubitet. Magna eniim ut aitὶ vis prorsus amoris,
illas animas introrsum rapuerat , quae ita sua cor- pora foris exponere , & tormenta contemne-
' re valuexunt. Idem , vel quisquis alius apud eum autor tractatus de passione Domini ex Christi cum vite analogia, cap- s. sancti cuiusdam stuporis,quo martyres non ad minas tantum, sed & ad cruciatus& horrotem immanium tormentorum , sine sensit visi perstare,resert in amorem , quo intiis mortui a
corde,& a seipsis abalienati, soli Christo vivebant. Esse e vim chatitatis proprium, spiritualem huius.
modi mortem conferre,tradit eleganter S.paulinus episto. - . 8. Idem fons despectionis cruciatuum quantumlibet immanium , ipsiusque mortis per martyrium flocci fultae, assignatur a S. Ephrem orat. in SS. 4O. M Martyres Sic enim di Ilerit. Martyres toto se corde bee ac animo tradiderunt Deo, ut deinceps & ipsam mortem , dc cunetas inimicas Tyrannorum in Gm dias contemnerent: parati ad perferenda verbera, & tormentorum necelsitates , diuersesque totius V corporis cruciatus. Terga in locorum dederunt siectiones , & in varias fibrarum, atque meduli rum concisiones, Ideoque imi ij Tyrannorum mi-
nistri,qudd sanguinarii & parricidae essent,arreptos sinias flagris diuellebant, unguibus autem latera acriter dilacerabant. Postea plumbatis dorsa ipsorum
546쪽
rum atroci animo crudeliter contundebant:pecto-ris veta iuncturam, acutis verunculis, instementes in atque rugientes truculentarum ferarum instar, dif- findebant,de eorum axillis globos ignitos admolien- tes, magna eas crudelitate adurebant: crura ac se- remora , cum neruis, ensibus pretecidebant: venarum .e
autem sititias, cultris discindebant; & membrum vel unum sine tormento atque supplicio non relin- ας quebant,Qujn & ossa ipsorum immaniter confinia Mgebant.Atque ideo virtutem a Deo accipiebant, Vt cunctas sortiter passiones sustinerent; de quasi sun - sus doloris experies,sese ad quascunque insidias ge- ς rebant, & tanu tram in alienis corporibus patercu- tur : imo & principibus ipsis atque iudicibus auda- cter insultabant, ad maiorem eos iram excita- bant,dicentes; si grauiora habetis tormenta , admo- uete nobis:haec enim millius momenti simi. Pre etiam illi magis incensi itaque effervescentes,velut immanissimae ferar aduersus ipsos rugiebant; voca- tisque lictoribus, vehementius sancta fortium p 'gilum corpora caedenda, dii. cerandaque curabant.
Illi verb vicisIim ad praefectos, ac iudices; ubi sitim inquiebant) suppliciorum vestrorum minae ὶ Nam ignis vester frigidus apparet,ac tormenta inussica- 'cia, percuitares imbecilles, & gladi j vestri, ligna 'marcida. Nihil quod nostrae respondeat prompti- ' tudini atque alacritati,habetis: Ad plura & maiora
toleranda,parati conuit imus. Addit postmodum S. Ephrem, luculentam frigoris nostri, imo rigoris, castigationem , prae tanto sanctorum martyrum aestu atque ardore , ab igne charitatis quo sunt correpti. Suspicit denique eundem charitatis in mar-
547쪽
. tyribus igi rem,& eundem illi ore in assignat Lai rentius Iustinia. lib. de instit.& regina. praelat0. c. 1 8. tractans illud Pauli,omnia possum in eo qui me conso lat. Qv d dictum Apolioli sic elucidat, prolatom marcyrum charitate succenserum,exemplo. DValet m profecto ille, in quo est charitas , sine qua non est
Deus,ignem,serrum,uincula carceres, seras supera- re, & mortem. Unde quaeso sanctis martyribus .tanta virtus, tantaque constantia Z Nunquid ex seὶ Prorsus minime. Inhabitantem sibi habebant Deum; profusa erat in eorum praecordiis charitas, diuinoque erant amore succensi. Propterea tam dira, tam diuturna, tamque intolerabilia laumanae
fragilitati, potuerunt perferre supplicia. Defecissent procul dubio in passionis agone, si absque Dei
amore certallent. Maxima siquidem est charitatis ' vis,quae in martyribus dimicando, naturam vincit. ' Fortis inquit sapiens,) ut mors dilectio, dura ve infernus aemulatio , lampades eius , lampades ignis , atque flammarum: aquae multae, non tueruiit extinguere charitatem, nec flumina obru- ent illam:Fortis quippe ut mors,esse charitas, dici-Ρ tur,quia quern perfecte absorbuerit, sicit vitam di- ' ligetndo perpetuam , corporalem mortem nullat
nus formidare: Ignis atque flammarum, illius lam' pades perhibentur else,quia ignitas, quibus insum ditur,essicit mentes.In quo utique silutari igne de- ' coctae,sonorae fiunt & solidae, adeo ut nullius tribra- lationis impetu, nulliusve persequentis impulsione' frangantur. Ut si impingant homines, hominem flamma charitatis adustum, blasphemiis, irrisioni' bus,persecutionibus, terroribus, minis, damnis, morietillius mentis habitaculum saper petram charitalia
548쪽
Spesocharitas et imumquc martyrum. F ir
ritatissendatuna,nequaquam euertere,neque a Dei mamore diuellere queam. Audi strenuissimum bella- ..torem virgis caesum, lapidibus percusium, nauis gium passum,maris profundo immersum, attenua- tum fame, stigore anticiunt, nuditate dehonesta- tum, persecutionibus attritum,sed vehementissimo - charitatis ardore accensum, quid dicat i Quis nos,
inquit,separabit a chai itate Christi Tribulatio i an
angustia i an persecutio λ an fames 3 an nuditas i an periculum i an gladius i Certus sum , quia neque mors,neque Vit neque Angcli,neque principatus, neque potestates, ncque virtutes , neque instantia, neque sutura,neque altitudo, neque sortitudo, iam ' que profundiim,neque creatura alia .poterit nos se. '. parare a charitate Dei, quae est in Christo Iesu D mino nostro. O charitas sancta, quanta sent praeco- nia tua,quam praeclara tua sunt testimonia, quanta ' laus,quanta gloria,qi tantae diuitiae,quanta dulcedo, quanta Virtus, quantaque est potestas inteὶJ 'Io. Sed unde haec tam succensa charitatis fornax in martyre,ignem suum a c flammas deuocet, pulcherrime exposuit Origenes in C. F. ad Rom.quamuis ad Apostoli literam minus apposite. in in ait Apostolus) secundum temptu pro impiis mortum enis Vix enim pro iusto 'uis moritur ; Nam pro bono forsia
tan quis audeat mori. In ea verba Origenes , multa
praefatus de summa Christi in nos charitate,subdit, martyres hanc tantam erga se boni mediatoris Eliaritatem contemplatos, pro hoc bono , pro Deo inquam in carne pallo, audere mori, ut vicem ei
aliquam tanti amoris rependant:cum tamen tantas
adeoque alte impressia cuiuis sit vitae dilectio , 'tetix iustum illud debitam moliendi , quo naturae
549쪽
omnes obstringimur, dis luere quis lubens ac volans deprehendatur. Ipsum Origenem,quo4 in rem praesentem concinnissime simul de doctissitne dispu- tet,audire operae pretium est. fCum vix aliquis pro. iusto moriatur, & dubitet unusquisque mortem subire,etiamsi mortis iusta sit causa,quantus est hic, & charitas eius erga nos quanta pensanda est,qui se cundum illud tempus quo passus est, pro impiis de ' iniustis mortem perpeti non refugitiIn quo utique summae illius diuinae bonitatis indicium est. Nis enim esset hic ex illa veniens substantia , & illius '' Patris filius, de quo dictum est quia nemo bonus,' nisi unus Deus Pater, tantam utique erga nos b . nitatem non potuisset ostendere. Vnde quia ex hoc' tantae bonitatis indicio, ipse esse hic agnoscitur bo-' nus, pro hoc bono forsitan quis & audeat mori.' Cum enim cognouerit unusquisque tantam erga ' se bonitatem Christi, charitatemque eius habu ' rit in corde diffusam , non solum mori pro hoc bo-' no, sed & audacter mori desiderabit. Quod robus '' ipsis & operibus , sepe videmus impleri , cum hi' in quorum cordibus abundanter diffusa est charitas' Christi, sponte etiam & cum omni audacitate se' metipsos persecutoribus osserunt, & nomen Chri- sti audiente mundo coram angelis & hominibus' confitentur: ut non solum iniuriam pati pro nomNoe ne eius, sed de mortem pro hoc bono subire au- deant, quam vix pro iusto quis persert: Est enim
' de amor vitae huius tantus, ut etiam cum iusta causare mortis aduenerit, vix unusquisque mortem p -tienter accipiat. Iusta autem causa mortis videtu Go cum naturae legi defertur. Et quamuis iustum sit conditiovi mortalitatis,uix tamen amplectitur animus
550쪽
mus naturae legibus cedere. vix ergo pro iusto quis is moritur. Nam pro bono audet quis mori, es au in dacter occumbit, praecipue si intellexit, quia chin αadhue secundiim tempus impij essemus & infirmi, in ipse prior pro nobis mortuus est. Et quomodb non e qui haee tibi ab illo praestita prius elle cognoscit, . mortem quam ille malis impendit , huic bono in reddet 3 J in
Martyrium fidei , charitatem in Deum, quam aemulenturis quorum causam agimus.
II. Haec de alia , ut vere de martyribus qui pro Christi side gloriosam mortem oppetunt, aiurna ri non dissitear, ita non posse quoque de martyr,bus charitatis pronunciari. constanter nego ;quai doquidem ministerium cui immoriuntur , non est minus Deo acceptum, quam fidei professio: atque adeo in eo propter Deum occumbere, non est tepentioris in Deum dilectionis argumentum.The doretus certe , ea illustrissima oratione de charitate in Deum, qua religiosam suam historiam obsignauit, secure ae intrvide sanctis illis anachoretis quorum res gestas descripserat, non aliqua tantlim vulgaria scripturarum loca de diligentibus Deum accommodat, sed & insignia quaedam , ac martyrum propria : ut illud ex Rom. 8. si uis nos separabit a charitate Christiὶ Tribulatio λ an angunia Z an fames λ an nuditas λ an periculum ξ an persecutio Z an gladim 3 Sicut scriptum est: quia propter te mort cmmur tota dis , aestimati sumus sicut oves occisionis. Sed in his omnibuι superamus propter rem qui dilexis nos. Et illud Cor. s. Charitvi Christi urget nos, Ub