장음표시 사용
541쪽
elatrationis potentiae activa. Discit me in. et potentia activam , & italem in ora ine ad eleuataone.
cognitio naturalis probabilis de Mysteiici
11 8 . Tract. II. De Visione beata.
36. Scio aliquos inolcste ferre laxam illam potentiam obedientialem , tam activam , quam passiuam insitam cuilibet creaturae ad quoscumque effectus possibiles producendos, & quascumque formas recipiendas. Quare illam restingentes docent, ad illoS tantum es chiis habere creaturam potentiam obedientialem, qui suapte natura exigunt produci a tali creatura,Vel in illa recipi ι esto creatura non exigat illos producere , nec recipere : sic angelus, echomo potentiam habent obedienti alcm ad agendos, dc recipiendos achus supernaturales , quia licet angelus , vel homo eos achus non exigant producere, vel recipere , ipsi tamen actus exigunt natura sua fieri ab angelo , vcl homi ne,in eisque recipi; quidquid tamen de his sit ; quibus non facile explicatur potentia obedientialis ad miracula patranda , nec potentia obedientialis aquae ad producenodam gratiam , idem est: de reliquis sacramentis. 37. Rc spondeo permisso antcccdente , negans consequentiam. Disparitas est, quia dependentia a sphera con- naturali obiecti contingit potentiis vitalibus, non praeci SE ratione virtutis achivae,& passiuae, sed ratione vitalitatis, dc virtutis perceptiuae, quod non competit potentiae activae, aut passiuae, praecise ut tali, unde nullo cogimur filiadamento ad minuendam Dei potentiam, aut dominium, quominus possit uti creatura ad quoscumque effectus s. bi placitos 38. Obij cies secundo. Intellectus potest eleuari ad vi dendum Deum ut trinum, & tamen nullo actu sibi con- naturalitcr possibili potest Trinitatem cognoscere : ergo licet potcntia materialis, nullo actu sibi connaturaliter possibili, possit attingere Deum , tamen poterit diuinitus ad illum vidcndum cleuari. Restondeo, concessia maiori,negans minorem : ostendi cnim tractatu de Trinitate possibile in eme cognitionem probabilem naturalem Trinita tis : & cognitionem falsam illius naturaliter eme possibilem, conuincunt errores negantium Trinitatem.
39. Obij cies tertio. Nostra potentia vi sua diuinitus elevari potest ad videndum colorem supernaturalem , & ta
542쪽
men nullo actu sibi connaturaliter possibili potest illum attingere : ergo. Resondeo, negans maiorem , si minor vera sit. Si vero potentia visua aliquo actu sibi connaturaliter possibili, quantumuis impersecto attingere valeat colorem stipemum , vera erit maior, sed falsa minor. Omitto alias aliorum obiectiones, quia ex dictis plana erit cuique, &facilis solutio .
E , ω unde omnis visio beata supernaturalis siti
t T A T v T A possibilitate visioni, beatae,' eius supernaturalitas inquirenda est. Tria hac disputatione dirimo. Primum; An Vitassio prout de facto sit supernaturalis in Obstantia. Secundum , An sit possibilis de absoluta potentia , visio Dei saltem ut unius, quae in substantia naturalis sit. Tertium, An sit possibilis substantia, aut potentia intellectiva , cui v sio supema connaturalis
e se possit, seu ut alij aiunt, an sit possibilis substan
SECTIO Lem visio prout de facto severnasit, s quo pacto
λ Rror fuit Anomaeorum afferentium Deum videri. posse scuti cst ab intellectu creato naturaliter, Vt naturaliter, a nobis videri pulti.
resert Nazianzenus oratione 41. In eandem haeresim pro- - ηφ
543쪽
3 2 o Traist. II. De Visione beata.
lapsi sunt Begardi, de Beguinae in Germania, qui , t refert Clementina ad nostram de haereticis, docuerunt , quamlibet creaturam intellectualem, in se i psa esse beatam , de ita posse consequi in hac vita beatitudinem , sicut obtinebit in futura. 'visio beata 3. Vcra tamen sententia fide est certa, asserens,visionem A. 's. . .. beatam , pro Vc de facto, esse supernam,& viribus natu est de fide. rae comparari non posse Probatur primo ex Scriptura. Nam Daulus i. ad Timotheum 6. ita scribit de Deo : qui lucem habitat inaccessibilem, quem nullus hominum vidit, sed nee videre potest id est viribus naturae: ergo visio Dei superna est,supra
totius naturae vires. Idem inculcat ad Romanos A. Gratia autem Dei vita aeterna, ubi vita aeterna, in visione Dei consistens, non adscribitur naturae viribus, sed supernaturali auxilio gratiae, necessario ad meritum vitae aeternae, Scripturis , Patribus, de Conciliis approbantibus. Probatur sc- cundo ex Concilio Viennensi sub Clemente III. In quo, ut habctur in clementina citata, damnantur Begardi, dc Be-guinae asserentes, creaturam intellectualem suis visibus pos se , Sc esse beatam , Nostra ergo conclusio certa est ex fide. Firmant Patres unanimes in hanc veritatem conspirantes, inter quos pulchre Anselmus in illud Pauli testimonium I. ad Timotheum 6. lucem habitat inaccessibilem : Deus inquit inaccessibilis est viribus nostris, acceditur autem ad Deum muneribus buis. Ritio uidi .6. Caeterum in reddenda huius asserti Catholici ratio
ra ne in discrepantes sensus Doctores abiere. Nam prim biis' ν ὰρε S.Thom. . contra Gente Scap. 2. dc I. 2. quaest. F.arti c. F. Ec prima parte quaest. I 2.art. .assumptum probat. Quia modus cognoscendi est proportionatus modo essendi ipsius cognoscentis, ita ut, cognoscens omnia alia, cognoscat iuxta modum suum: Pariter cognoscibilitas obiecti proportio-hata est perfectioni entitatiuae ipsius: ergo quo obiecttim est persectius in entitate, seu gradu essendi, eo est perfectiori modo cognoscibile, de quo cognoscens est similiter imperfectius, eo minus persecte cognoscit ἱ ac perconsequens,ex eo quod natura cognoscens, in modo seu gradux essendi Dissimod by Gorale
544쪽
Disp.XVI. Supernaturalitvi visionis. Seot. L 1 α x
e ssendi sit inserior obiecto cognoscibili, recte infertur non posse tale obiectum cognosci perfecte; prout in se est ab
illa natura propriis viribus ratione improportionis: scd modus essendi Dci longe excedit modum essendi cuiuscumque creaturae intelligentis, cum Deus si purissimus, dc simplicissimus actus,sine ulla admixtione compositionis,lc potentiae; creatura vero intelligens habeat compositionem aliquam & potentialitatem admixtam : ergo cognoscibilitas Dei longE superat modum cognoscendi connaturalem cuicumque creaturae intelligenti: ergo nulla creatura potest formare proprium conceptum Dei, prout est in se,id est, videre illum clarE. 3. Haec ratio Sancti Thomae, quam sequitur, ec longὲ Men prosequitur noster Ribas hic disp. 2. cap. et Cum Suario disp. 3o. Metaphysicae sect. I ianum. I 3. 8c lib. 2.de Attributis ne- Thomae. gati uis, displicuit Scoto in i .disp. 3. dc in .dist. 9. quaest. I I.
VasqueZ vero I. pari. circa art.4. quaest. Ι 2. indicare vide- seot M.tur eam rationem esta cacem non esse circa angelum , & , intellectum. Molina vero circa eundem articulum, licet probabilem censeat rationem illam; non tamen undequa
que firma ; quia si per impossibile daretur intellectus creatus ' ut con naturale esset lumen gloriae, eidem etiam esset naturale,videre Deum , 8c tamen modus essendi Dei lon-gE superaret modum essendi illius intellectus: ergo est census obiecti in modo essendi, non est firmum argumentum ad probandum , non posse naturaliter cognosci Deum
trout est in se. Confirmari posset, licet modus cssendi Deionge superet modum essendi luminis , tamen istud est
con naturalis causa visionis, dc idem est de coniuncto ex lumine, ec intellectu: ergo excessiis ilic obiecti non obstat, quominus visio connaturalis esse possit. 6. Diges cum Ribaz ,eam proportionem non requiri in- Proportio ter causam efiicientem visionis, quale est lumen, dc obie- ' '
ctum; sed tantum inter potentiam intelligentem & OblC- tiam,&obiactum. Contra, quia natura angelica longE superat huma- ς ''m mi nam in modo essendi simplici,& incomposito, & tamen suis.
potest in se ipsa ab humana potentia videri actu sibi con-V v v naturali;
545쪽
1 2 x Tract. II. De Visione beata.
na curali , idemque est de angelo superiori respectu inserio
ris: ergo neque inter potentiam intelligentena, & obiectum videndum ea proportio requiritur. Secundo, quia ea proportio intelligentis cum obiecto, requisita, tantum est a Theologis ad comprehcnsionem, ut salvetur Deus eriam de absoluta potcntia a creatura incomprehensibilis: Deus autem de absoluta potentia inuisibili, non est: ergo neque ea proportio ad videndum requisita. Tertio, quia coniunctum cx lumine, intellectu est principium connaturale visionis, quantumuis longe superctur ab entitativa obiecti
perfectione. Quidquid de his tamen sit.
Vnde visio 7. Probatur conclusio, quia nihil naturale creatum po- . . si hi xc si immediate cum Trinitate connecti; imo nec mediate: isialis su3 visio autem , prout de facto , re ipsa cum Trinitate immediate connectitur, cum sit euidens , intuitiua, & immediata Trinitatis expressior ergo visio prout de facto supernaturalis est. Confirmatur , quia visio, prout de facto, est finis totius ordinis superni, ad quem obtinendum nulla merita naturalia proportionata esse possunt, sed sola superna turalia: ergo visio in se supernaturalis est. An autem talis sit, etiam quatenus visio est unitatis Dei,constabit sectione
sequenti. sen et ix est. 8. Circa modum autem quo visio supernatura Iis est, disica mo um crepant Doctores, aliqui enim docuerunt visionem esse
iii, i ' , isto naturalem quoad substantiam; quoad modum autem a lumine derivatum supernaturalem. Quam Doctrinam commentitiam appellat vasqueZ I. pari. disp. 7. cap.6.num. 36 dc merito, nam ille modus, utpote supernaturalis , distinctus esset a visione naturali , vel ergo visio penderet essentialiter ab illo, cum eaque connecteretur, vel non 3 si primum ergo visio non e sici naturalis, sed supernaturalis in substantia, utpote cum ente supernaturali connexa . Si secundum ergo visio posset existere absque illo modo,atque adeo posset haberi viribus naturae, nam seorsim a modo illo naturalis tota esset, quod damnatum videtur in Concilio Viennensi allegato supra.'. Nec dicas,modum illum,etiam esse naturale, & tantum
546쪽
Disp. XVI.Supernaturalitas visionis. Seor. I. 32 3
supernum quoad modum. Tum quia modus ille exigit causam extrinsece supernam , scilicet lumen gloriae. Tum etiam quia inde fieret, visionem c sic supernam in eo tanatum genere , quo superna mortui suscitatio dicitur , Sc visus restitutio, quae simpliciter sunt entia naturalia , & intra naturae connexionem contenta , quod absurdissimum esset. Tum praeterea quia, non est ratio cur lumen sit superoum in substantia non vero visio. Denique displi iret modus iste, quia omnino superfluus cst, non enim potest communicare visioni maiorem claritatem, aut immediationem in obiectum ue haec enim supponuntur ab illo , tanquam praedicata intrinseca , N. invariabilia visionis. Io. Alij autem existimarunt esse naturalem secundum
Conceptum cognitionis, supernaturalem vero secundum conceptum visionis Dei. Isti enim aequivocatione foricdecepti sunt, aliud enim est, conceptUS commianes visioni, δc cognitioni naturali, quales sunt ratio qualitatis, dc cognitionis non esse formaliter supernaturales, Zc id verum est, siue obiective praescindas, siue tantum ex par te actus; sicut animal itas praecisa ab homine, dc leone, formaliter neque cst homo neque leo. Aliud aulcm est conceptus illos communes esse entia naturalia,& id falsum.Tum quia visio simul esset naturalis, & superna. Tum etiam quia conceptus communis in adaequatus identificatur realiter cum disserentia visionis superna , ista autem exigit ad sui productionem causam pCrnal ergo Ctiam conceptus ille communis eandem exiget, saltem realiter ; cum seorsim a differentia produci non possit: ens autem realiter exigens causam supernam non potest cile formaliter natural C : ergo. Tum denique, quia emi naturali creato repugnat' identificari conceptus supernaturali S: ergo etiamcnti superno conceptus naturali S.
II. Asicro ergo secundo, visionem beatam esse quoad substantiam supernam. Id probant argumenta primae conclusionis, dc impugnationes praecedentium opinionum. Confirmatur prim. , quia effectus postulans natura sua cau
sam in substantia supernaturalem,supernaturalis est quoad V v v a substantiam:
tantum superna quo. ad modum. Nee natura
lis quoad e5.ceptus ciam inmunes ipsi. Je enti nat tali.
547쪽
1 α Tract. II. De Visione beata.
substantiam: talis autem est visio beata, prout de facto exi stens: ergo, dcc. Minor probatur, quia visio postulat con- naturaliter oriri a lumine gloriae qaoad substantiam supe no. Secundo , quia visio beata est princeps totius ordinis superni cognitio: inseriores autem cognitiones fidei, sunt in substantia supernae: ergo & visio. Tenio, quia necessitas luminis in substantia superni statuitur ratione visionis ad firmandam imbecillitatem intellectus, nullatenus suis viribus valentis partum adeo nobilem concipere: ergo sub stantia visionis est supra omnes vires intellectus creati.
Denique , quia visio est Dei in se perfecta possessio, atque adeo exigens Deum quatenus potentem in s Uso a crea tura possideri, in quo stat supernaturalitas in substantia,ut
constat ex dictis disp. 13. & firmari potest possessione phy msica per unionem, quae in substantia superna est.
SECTIO ILO visio Dei, ut unus est ,sit necessario in se Uantia supernaturatis L
G. Issicultas est , an sit possibilis naturalis visio Dei L ut unius, id est: immediate, dc in se attingens
unitatem Dei seorsim a Personarum Trinitate. Nec disputo, an possit unitas Dei videri, intacta Trinitate Per - narum, sed hoc ad controuersiam supposito, inquiro, an visio, quae solum intueretur unitatem Dei, eo ipso necessario supernaturalis futura sit. visio Dei I 3. Afferendum est omnem visionem Dei esse in submia ux unius stantia supernaturalem , etiam quae intueretur Deum vira ἱδ ει unum, intacta Trinitate personarum. Probatur primo extrua est. Scripturae testimoniis libratis sectione praecedente. Nam Paulus ad Romanos 6. nulla facta mentione Trinitatis per visionem exprimendae ait. Stipendia enim peccati est mors, gratia autem Dei vita aterna, ubi omnem visionem Dei ad-- scribis
548쪽
Disp. XVI. Supernaturalis. visionis. Secti. II 1Σ s
scribit gratiae ,&. vitam aeternam comparat cum gratia, sicut peccatum CV m morte et omne autem peccatum lethale
possibile, est mors : ergo dc omnis visio possibilis est gratia. Idem firmat I. ad T imotheum 6. ubi Deus, qui unicus, & pro unitate Deitati, supponitur, dicitur, habitare lucem inaccessibilem: lux autem supponitur pro natura diuina intelligente, sic habitus ad intellectum pertinentes dicuntur lumen fidei, & lumen gloriae: ergo diuinitas inaccessibilis est viribus naturae, est quam nullus videt, sed
nec videre potest. i . Probatur secundδ, nam Concilium Viennense abso- Coneilium selute damnat asserentes, posIe creaturam propriis viribus ViςRRς se videre Deum, nec haeretici ea definitione damnati distin-iutautata vi guebant, inter visionem naturalem unitatis Dei, aut Trita simus. nitatis Personarum : ergo , si Concilium utramque damnare non intenderet, meminisset sine dubio visionis Trinita talis , quam solum damnabat: ergo cum absolute statuat Deum non poste a creatura propriis viribus videri, de quacumque intelligendum est visione. Idem confirmant Patres indiscriminatim omnem beatitudinem inter dona superna
referentes.. IS. Probatur tertio ratione, auulsb unico fundamento, Supe Mu-
quod huic Catholicae veritati refragari posset. Si visio Dei,
ut unus est, posset esse naturalis, maxime , quia Deus, utini debua,&Vnus, non ituperat immediatam creaturae connexionem, gh RV
cum actiones Creaturarum immediate cum Deo conne-to.
ctantur ut uno: id non obstat: ergo. Minor probatur, quia connexio illa creaturarum cum Deo oritur ex indigentia creaturae ad existendum; cum eaque stare potest odium, dc inimicitia ipsius cum Deo: connexio autem visionis cum Deo non oritur ex indigetia creaturae ad existendum, nec cum ea stare potest peccatum , aut inimicitia cum
Deo: imo ipsi debita est gratia sanctificans, & dona super na illam comitantia, & sorte ipsa visio est sanctitas excellentior gratia habituali,titulo immediatae possessionis Dei: ergo est supernaturalis in substantia. 16. Confirmatur, quia non obstante connexione imme V v v 1 diata
549쪽
1,6 Tract. II. De risione beata.
diata creaturarum cum Deo, Vt uno, impossibilis est connexio physica cum Deo naturalis, cui debita lit impeccabilitas,& amicitia cuin Deo ; idcirco impossibilis est unio physica Dei, etiam ut uniuS, cum natura humana, quae naturalis sit: ergo similiter non obstante connexione illa immediata creaturarum cum Deo Vt uno, impossibilis erit visio beata naturalis , secum trahens omnia illa dona ; vnde est perfecta Dei possessio, M indc supcrnaturalis in substantia, ut constat ex dictis disp. i 3. Item ex al- IT. Probatur quarto, quia vi sio Dei vi unius est in altioris M0ri ο 4,Rς ordine cognitionis, quam actus fidei credcns, Deum essem α unum , dc ad iustificationem disponens, ut non potest esse fidei super, dubium : actus autem fidei est in substantia supernus: ergo dc visio Dei vi unius. Confirmatur,beatitudo est supra omnia nostra naturalia merita , ut contra Pelagianos, Corumque reliquias, stabilitum est in Conciliis: visio autem Dei,
ctiam ut unius, esset perfecta beatitudo: ergo supra omnia nostra merita naturalia: non ex alio capite, nisi quia ea visio esset in substantia superna: Crgo. 1 8. Obij cies primo , si visio Dei vi unius,esset in substantati a superna, maxime, quia esset immediata connexio cum Deo ut uno: id sussiciens non est: ergo. Minor probatur, quia actiones Dei productivae creaturarum connCctuntur immediate cum Deo ut uno : nec inde supernae sunt: ergo neque visio. Respondeo, negans maiorem, illa enim visio non
ideo praecise a nobis asicritur superna, quia connectitur immediate cum Deo ut uno, sed quia est perfecta possessio Dei in se, incompossibilis cum eiusdem inimicitia,δc cui ex natura rei debita est gratia sancti ficans, illamque comitantia dona superna. DEsaElium I9. Obijcies secundo, potest dari desiderium naturale naturale Vi- videndi Deum : si autem visio aliqua naturalis Dei possi-ii'..his.cti bilis non esset, nec possibile esset desiderium naturale vitur. dendi Deum: ergo. Minor probatur, quia desiderium naturale essentialiter fertur in rem possibilem naturalem tantum, nam supernaturalis est extra sphoram potentiae naturalis. Respondeo, negans maiorem, dc ad probationem ante-
550쪽
Disp. XVII. Jubstantia seu ematur. Se et .I. 127
cedens. Ad desiderium enim naturale sussicit probabilis apprehensio possibilitatis termini ri visio autem quantumuis superna probabiliter potest cognosci pollis bilis, ex qua apprehensione prodire poterit desiderium naturale videndi
η sit possibilissi stantia, vel potentia intello
Gua creata, cui visio Dei esset
ligo modalem, etenim de facto unioni mi substis hypostaticae substantiali connaturalis est,& debita visio beata ; sed naturam substantialem creaturam propria substantiali terminabitalem , & principium physicum operationum suppositi. Tria sub hoc titulo discemuntur. Primum, an sit possi bilis substantia supematuralis creata. Secundum, an casu, quo possibilis esset, esset etiam illi conmmralis visio Dei. Tertium , an sitiem possibilis sit intellectus supertanus, cui visio Dei esset connaturalis.
1. Rior, Sc communis TheoIogorum sententia negat plieita D, I possibilem substantiam supernaturalem cum San- um. Ho Thoma I. pari. qu. I a. art. .ad 3.quem sequuntur com-- h' muniter