[Opera;

111쪽

P VIRGILII MARONIS

DELIA, Tucca, tibi venit sed saepe videro Ion lico occulitur limine clausa Viri. Delia saeps tibi, non venit adhuc mihi : namque Si occulitur, longe est, tangere quod neque S.

Vonorit illa tibi od iam iam mihi nuntius iste Quid prodes, illi dicito, qua rediit ΙΙ. IN C. ANNIUM CIMBRUM RHETOREM

Corinthiorum amator At Verborum, Thucydides Britannus, Attice febris, Tai Gallicum, min, at sil ut male elisit, Ita omnia ista verba miscuit fratri.

III. IN NOCTUINUM.

Socer, beato nec tibi nec alteri, Gonerque Noctuine, uti dum caput, Tuone nunc puella talis, heu tuo StuPore pressa rus abibit Moi mihi lUt ille versus usquequaque pertinet Gener ocerque perdidistis omnia. DC. IN EUNDEM. Superbo Noctuine, putidum caput, Datur tibi puella, quam petis, datura Datur, superbe Noctuine, quam Petiru

112쪽

l02 1 RGILII CATALECTA.Sed, o Superbe Noctuine, non Vides Duas habor filias Milium, Duas, et hanc et alteram, tibi dari.

Adeste nunc adeste ducit, ut decet, Superbus, ecce Noctuinus herneam.

Iacere me, quod alta ΠΟΠ POSSUm, Platas, Ut ante Vectari freta, Nec ferro durum frigus aut aeStum pati, Neque arma victori Sequi.

Valent, Valent mihi ira et antiquus furor, Et lingua, qua adsiem tibi, Et prostitutae turpe contubernium Sororis quid in incitas Quid impudico et improbaude Caesaria Sed furta dicantur tua, τῖEt holuat sera patrimonio In fratre parSimonia, Vol acta puero cum Viri conVi Via, Udaeque per Somnum nutOS, Et inscio repente clamatum Super Thalassio, ThalaSSio.

Quid palluisti, femina ' an ioci dolonis

facta cognoscis tua l Non me vocabis pulchra per Cotyttia Ad fortatos fascinos Nec dein movere lumbos in crocotularionsis videbo altaribuS, Flavumque propter Thybrim olentes nauticum Vocare, ubi appulsae rates Stant in vadis coeno retentae sordido Macraque luctante aqua Neque in culinam et uncta compitalia Dapesque duces Ordidas, Quibus repletus, ut salivosi aquiS, obesam ad uxorsem redis, Et aestuantes nocte solvi Pantices, Olusque lambis saviis.

113쪽

VIIRGILII CATALECTA. 10: LQuue laede, hinc laceSse, si quidquam Vale lEt nomen adscribo tuum. Cinaodo Luci, a te reliquerunt OPES, Fameque genuini crepant Videbo habsentem praetor ignavos nihil Fratres et iratum IOVem. SeiSSumque ventrem, et herniosi patrui Podes inedia turgidOS.

VL AD VENEREM.

Si mihi suscopium fuerit decurrere munus, Paphon, o sedes quae colis Idalias, Τroius Aenea Romana per oppida digno Iam tandem ut tecum carmine Vectus eat Non ego iure modo aut picta tua tompla abolla ornabo, et puris serta feram manibus Corniger hos aries humilis et maxima taurus Victima sacrato tinguet honore OCOS, Marmoreusque tibi, dea, Versicoloribus alis In morem picta Stabit Amor pharetra. Adsis, o Cytherea tuus te Caesar Olympo Et Surrontini litoris ora Oent.

VIL RELICTIS ALIIS STUDIIS PHILOSOPHIAM EPICUREAM AMPLECTITUR.

It hinc inanes, ite, rhetorum ampullae, Inflata rore non Achaico Verba Et vos Silo Albuti Arquitique Varroque, Scholasticorum natio maden pingui, It hinc inanis cymbalo iuventutis.

Vulo Sabino iam Valete, formOSi. Nos ad beatos vela mittimus ortuS, Magni petentos docta dicta Syronis, Vitamquo ab omni vindicabimus cura. Ite hinc Camenae, Vos quoque limit SaeVue, Dulce Camenae nam fatebimur Vel um, Dulcos fuistis Et tamen Gas chartas Revisitote, sed pudenter et raro.

114쪽

104 VTRGILII CATALECTA.

Sabinus illo, quem Videtis, hospites,

Ait fuisse mu1io celen IIS, Neque ullius volantis impetum cisi Nequisse praeterire, Sive Mantuam Opus foret Volare, SiVe Brixiam. Et hoc negat Tryptionis aemuli domum Negare nobilem, insulamVe Caeruli, Ubi isto, post Sabinus, ante Quinctio Bidotito dicit attotonse forcipe Comata colla, ne qua sordidum iugo Premente, dura Vulnus edere iuba. Cremona frigida et lutos Gallia, Tibi lino fuisse et esse cognitissima Ait Sabinus ultima ex origine Tua totissu dicit in Voragine, Tua in palude deposisSe nrcinas, Et indo tot per orbitos millia Iugum tulisse, laeva sive dextera Strigare mula Sive utrimque coeperat Neque ulla vota omitatibus deis Sibi osse facta, praeter hoc ΠΟViSSimum,

Paterna lora proximumque pectinem. Sod haec prius fuere nunc bHTnon

Sedetque sede, seque dedicat tibi, Gemelle Castor, et Gemelle Castoris. IX. AD VARIUM. Scilico hoc in fraude, Vari dulcissime, dicam: Dispeream, nisi me perdidit iste putus.

Sin autem praecepta vetant me dicere Sane Non dicam, ex me perdidit iste puer.

X. AD VILLAM SYRONIS.

Villula, quae Syronis eras, et nuper agelle, Verum illi domino tu quoque divitiae, M tibi se hos una mecum, quo Semser amari, Si quid do patria tristius audiero,

115쪽

VIRGILII CATALECTA. 105 Commendo, in primisque patrem au nunc eri illi, Mantua quod fuerat quodque Cremona Prius.

XI. AD M. VALERIUM MESSALAM

Pauca mihi, niveo sed non incognita Phoebo, Pauca mihi docta dicite egasides. Victor adest, magni magnum decus ecce triumphi, Victor, qua terrae quaque patent maria, Horrida barbarica portans inSignia pugnae, Magnus ut enides, utque Superbus EryX;

Nec minus idcirco nostros expromere ADtUS Maximus, et saneto dignus inire choros.

Hoc itaque insuetis iactor magis, optime, curis, Quid de te possim scribere, quidve tibi.

Namque-fatebor enim-quae maxima deterrendi Debuit, hortandi maxima causa fuit. Pauca tua in nostra Venerunt carmina ChartaS, Carmina cum lingua, tum Sale Cecropio, Carmina, quae Pylium Secti accepta futuris, Carmina, quae Pylium Vincere digna Senem. Mollitur hic viridi patula sub tegmine quercus Moeris pastores et Meliboeus erant, Dulcia iactantes alterno carmina VOTSu, Qualia Trinacria doctus amat iuVeΠis. Certatim ornabant omnes heroida divae,

Folio in ante alias tanto scriptore puellam Aliora non fama dixerit esse prior Non illa, Hesperidum ni munere capta fuisset, Quae Volucrem cursu vicerat Hippomenem ;Candida cycne non edita Tyndari ovo Non supero fulgens Cassiopea polo Non defons diu volucrum certamine equorum, optabant Graia quam sibi quaeque maΠHS, Saepe animam generi pro qua pater impius hausit, Saepe rubro Eleis sanguino fluxit humus Regia non emoto, non Inachis Acrisione,

Immitti xporta fulmine et imbro Iovem Cuius et ob raptum pulsi liquero Ponates Tarquinii patrios filius atque Pater, 3

116쪽

l00 VIRGI ID CATALECTA. Illo quo primum dominatus Roma Superbos Mutavit placidis tempore conSulibus. Multa, neque immeritiS, donavit praemia alumnis, Praemia Messalis maxima Poplicolis. 'Nam quid ego immensi memorem studia ista laboris Horrida quid durae tempora militia i

Castra foro olitos, urbi praeponere QRStra, Tam procul hoc nato, tam procul hac patrias Immoderata pati iam frigora, iamque calor a Stertere Vel dura posse super silice lSaepe trucem adverso perlabi sidere pontum Saepe mare audendo vincere, saepe hiemem l Saepe etiam densos immittere corpus in hostes,

Communem belli no timuisso doum i 'Nunc celeres Afros perituraque millia gentis, Aurea nunc rapidi flumina adiro Tagi lJXunc aliam ex alia bellando quaerere gentem l incero et oceani finibus ulterius

Non nostrum est, inquam, tanta attingere laudes Quin ausim hoc etiam dicere, Vix hominum St. Ipsa haec ipsa ferent rerum monumenta Per orbem,

Ipsa sibi egregium facta decus parient No ea, quae tecum finxerunt carmina divi, Cynthius et Musae, Bacchus et Aglaie. Si laudos adspirem humili sit adire Camena; Si patrio Graios carmine adire sales Possumus optatis plus iam procedimus ipsis. Hoc satis est pingui nil mihi cum populo.

XIL IN M. ANTONIUM.

Adspice, quem viduo subniXum gloria regno Altius ot couli sedibus extulerat Terrarum hic bello magnum concusserat orbem, Hic reges Asiae fregerat, hic populo ;Hic grave servitium iam iam tibi, Roma, ferebat ,

Cetera namque viri cuspide conciderant Cum subito in medio rerum certamine praecePSCorruit, e patria pulsus in Xsilium. Tale deum numen ; tali mortalia nutu

Falla momento temporis hora dodit.

117쪽

VIRGILII MATALECTA. 107

XIII. AD ANTONIUM MUSA M.

Quocumque ire ferunt Variae nos tempora Vitae, Τangere qua terras, quosque Vistere homines Dispeream, si te fuerit mihi carior alter. Altor uim qui te dulcior SSe poteSt, Cui onus ante alios, divi, divumquct Sorores Cuncta, neque indigno Musa, dedere bona,

Cuncta, quibus gaudet Phoebi chorus ipsoque Phoebus Doctior o quis te, Musa fuisse potest δ quis to in terris loquitur iucundior uno Clio tam certo candida non loquitur. Quar illud satis est, si te permittis amari

Non contra ut Sit amor mutuus inde mihi.

XIV. IN OCTA VII MORTEM.

Quis deus Octavi, te nobis abstuli, an quas Dicuntur nimio pocula dura mero 'Vobis si culpa est bilisci sua quemque equuntur Fata : quod immeriti crimen haboni cyathi Scripta quidem tua nos multum mirabimur, et to Raptum et Romanam flebimus historiam Sod tu nullus eris Perversi, dicite, Manes, Hunc Superesse patri qua fuit invidia l

FRAGMENTA EX EPISTOLA, QUA AD AUGUSTI ΜCAESAREA SUPER AENEIDE SUA SCRIPSIT.

Ego vero frequentes a te literas accipio. Et infra Aonsa quidem meo, Si me Hercules, iam dignum auribus haboromtuis libenter mitterem. Sed tantum inchoata re est, ut paene vitio mentis tantum opus ingressu mihi Videar eum praeSertim, ut scis, alia quoque studia ad id opus, multoque potiora, -- peritur.

118쪽

COP Syrisca caput Graia redimita mitella, Crispum sub rotat docta movere latus, Ebria famosa saltat lasciva taberna, Ad cubitum rauco excutiens talRmos. Quid iuvat aestivo defossum pulvere abesses Quam potis es bibulo decubuisse toro Sunt cupa et calices, cyathi, OSa, tibia, chordae, Et trichil umbriforis frigida arundinibus En et Maenalio quae garrit dulce Sub antro, Rustica pastoris fistula in ore Sonat. Est et vappa cado nuper defvS Picato,

Et strepitatis rauco murmure TiVHS quao. Sunt etiam croceo viola de flore corollae, Sertaque purpurea lutea mixta OSR,

Et quae virgitio libata chelois ab amno Lilia viminois attulit in calathis. Sunt et caseoli, quos iuncea fiscina siccat

Sunt autumnali cerea pruna die, CaStnDeneque nuces et suave rubentia mala Est hic munda Ceres, est Amor, est Bromius. Sunt et mora cruenta, et lentis uva racemi S, Et pondet iunco caeruleu cuerimiS. Est tuguri custos, armatus falce aligER. Sed non et vasto est inguine terribilis. Huc Calybita veni : las u iam sudat asellus Parce illici vostrum delicium est asinus. Nunc cantu crebro rumpunt arbusta cicadae Nunc viii iis golida ope lacerta latet. Si sapis, aestivo secubans te prolue Vitro, Seu vis crystallo ferre OVCS caliceS.

119쪽

VIRGILII COPA. 109Eia age pampinea fessus requieSee sub umbra, Et gravidum roseo necte caput Strophio, Formosus tenerae decerpen ora puelluo. Ah pereat, cui Sunt prisca supercilia Quid cineri inmato serva bono olentia sertas qAnne coronato vis lapido ista togis Pone merum et talos Pereat, qui crastina eurat Mors aurem vellens Vivit V ait otiio. V

120쪽

MORETUM.

ΙΑΜ nox hibernas bis quinque peregerat horas, Excubitorque diem cantu praedixerat ales Simulus exigui cultor cum rusticia agri, Tristia venturae metuens ieiunia lucis, Membra levat sensim vili demi Ssa grabato, Sollicitaque manu tenebras explorat in ea teS, Vestigatque focum, laeSus quem denique e Sit. Parvulus exusto remanebat stipite fumus, Et cinis obductae celabat lumina Prunae. Admovet his pronam submissa fronte lucernam, Et producit acu stupas humore carentes,

Excitatis crebris languentem flatibus ignem. Tandem concepto tenebrae fulgore recedunt Oppositaque manu lumen defendit ab aura,

Et reserat casulae, quae praeVidet, Stia claVi. Fusus erat terra frumenti pauper ReerVus

Hinc sibi depromit, quantum menSura patebat, Qua bis in octona eXcurrit pondere libras. Indo abit adsistitque molae, parvaque tabella, Quam fixam paries illos AerVabat in Sus, Lumina fida locata omino tum veste lacertos

Liberat, et cinctus villosae tegmine Caprae, Praeverrit cauda silices geminumque molarem. Advocat inde manus operi, partitia utrimque Laeva ministerio, dorira est intenta labori. Haec rotat assiduis gyris et concitat orbem Tunsa Ceres rapido silicum decurrit ab ictu. Interdum fossae succedit laeVa Orori, Alternatque vicos odo rustica carmina cantat, Agrestique suum solatur voce laborem