[Opera;

121쪽

VIRGILII MORETUM. illΙnterdum clamat Cybalon Erat unica custos, Afra genus, tota patriam testante figura,

Torta comam, labroque tumen et fuSe colore, Poetore lata iacens mammis, compreSSiO RIVO,

Cruribus exilis, spatiosa prodiga latita Continuis rimis calcanea Scissa rigebant. Hanc Vocat atque arsura focis imponere ligna Impurat et flamma gelidos adolere liquores. Postquam implevit opus iustum versatilo finem Transfert inde manu fusas in cribra farinas Et quatit: ac remanent summo purgamina dorSO,

Subsidit sincera foraminibusque liquatur Emundata Ceres laevi tum protinus illam Componit tabula, tepidas super ingerit undas Contrahit admixtos tum fontes atque farinaS,

Transversa durata manu, liquidoque coacto Interdum grumos spargit sale Iamque subactum LaeVat pus, palmisque Suum dilatat in orbem, Et notat impressis aequo uiserimine quadris. Infor indo foco Cybale mundaverat aptum Anto locum estisque tegit, Super aggerat ignes. Dumque sua peragit Vulcanu teStaque partes, Simulus interea Vacua non cessat in hora Verum aliam sibi quaerit opem, et Sola palato Sit non grata Ceres, qua iungat, comparat SCAS. Non illi suspensa focum carnaria iuXta, Durati sale terga suis truncique Vacabant: Traiectus medium parto sed RSeu orbem, Et vetus adstricti fascis pondebat anellii. Ergo alium molitur opem sibi proVidus heros. Hortus erat iunctus caSulae, quem Vimina pauca

Et calamo recidiva levi munibat arundo, Exiguus spatio, Variis sed fertilis herbis. Non illi deserat, quod pauperis Xigit usus

Interdum locuples a paupere multa petebat. β Nee Sumtus erat illud opus, Sed regula curae. Si quando vacuum caSula pluviaeve tenebant

Festave lux, si forte labor cessabat aratri Horti opus illud erat. Varias deponere plantas

Norat, et occultae committere semina terrae, FVicinosque apte cura Submittere rivos.

Hic olus o lato fundentes brachia betao

122쪽

li 2 VIRGILII MORETUM.

Fecundusque rumex malVaeque inulaeque Virebant, Hic siser et capiti nomen debentia Porra,

Hic etiam nocuum capiti gelidumque papaver,

Graiaquo nobilium requie lactuca ciborum, Et gravis in latum demissa cucurbita ventrem. Verum hic non domini quis enim contractior illo

Sei populi proventus erat, Muisque stiebus

Venales humero fasces portabat in urbem 'Indo domum cervice levis, gravi aere, redibat, Vix umquam urbani comitatus merce macelli. Copa rubens sectique famem domat area Porii, Quaeque trahunt acri vultus naSturti morSH,

Intubaque et Venerem reVocans mea morantom.

Tunc quoque tale aliquid meditans intraverat hortum, Ac primum, leviter digitis tellure refossa, Quatuor educit cum spissis allia fibris Inde comas apii gracile rutamque virentem Vellit et exiguo corianstra trementia filo. NHauc ubi coli git, laetum consedit ad ignem,

Et clara mulam poscit mortari Voce. Singula tum capitum nodoso cortice nudat, Et summis spoliat coriis, contemtaque paSSim

Spargit humi atquo abicit servat cum gramine bulbum 'βΤinguit aqua, lapidisque cavum demittit in orbem. Hinc salis adspergit micas sale durus adeso Caseus adiicitur dicta super ingerit herbas. Et laeva sestem et sta sub inguina fulcit; DeXtera pistillo primum fragrantia mollit

Allia, tum pariter mixto terit omnia Suceo. It manus in gyaeum: paullatim singula vires Deperdunt proprias color est e pluribus unus, Nec totus viridis, quia lactea frusta repugnant, Nec de lacte nitens, quia tot variatur ab herbis. iope viri naros acer iaculatur apertaS Spiritus, et simo damnat sua prandia Vultu Saepe manu summa lacrimantia lumina tergit, Immeritoque irrens dicit convicia fumo. Procedebat opus nec iam SalebrOSUS, ut ante,

Son gravior lonios ibat pistillus in orbes. Ergo Palla d gutta instillat olivi, EXiguique super vires infundit aceti,

Atque iterum commiscet Pus mixtumque retractat.

123쪽

RGII W MORE M. l. Τum demum digitis mortaria tota duobus ih

Circuit, inque globum distantia contralii umim, Coti tot ut offecti species nomenque moreti. Eruit intorsi Cybale quoque Sedula Panem Quom laetus recipit manibus, pulsoque timCre a famis, inque diom securus Simulat dian Ambit crura creis paribus, tectusque galero Sub iuga purentes cogit larat iuVeneos, Atquo agit in segetes, Loterea dondit ar trum.

125쪽

ECLOGUE I. TITYRUS.

126쪽

genistae.

5. reo iure Imaryllida, set ring again illi maryllis.' Resonareis generali accomi ante With tho ablativo of tho hin Whieli causos

resonant mihi Cynthia silvae. -Amaryllida is tho Gros sormi tho

6. 'ia. 'his ase V i. e. his repos and tranquillity. Tho pluralis sed poeticali for tho singular Tho god allude locis Augustus Caesar and Virgil representes his οὐ fortune by the happines of Tityriis Noto the emphati iis of illo' in tho followin Enos: ille mihi somper pus illius aram,' i c. ille mons errare boves. 8. imbuet o inbuet. shal imbuo,V i. e. hal Soah oriodronch. Soim uti sanguine Hodii, 4word strippin With lood: V anguis novus imbutit arma, En VII 554. 10. quo vellem, ,hateve Pitho. The subjunctivo oon ives an indefinito character to tho phraso. ut tho usa of the ense a lavdsmatter for thought foris per nisi may bo translatex ho sermitted, oro lis has sermittod,' permisit ludere quae ellem' ought o mean is sermitte me to play ha I liked V heroas lis has si miti sed morio play lia I ke' shouldiu permisit ludore quae elim. V NON Telim ould no Auit ho motro ypt tho sensu sequires ,ha I lihe, and not What I lihed. ' The studstitia explain his ache chooses; hut that presens time is referre to a b conclusivel inferred hom

127쪽

d caelo malia. Id. XXIX. 14 duo Sole visos e nocte interluxiisse,. . . et multi loci murum de coelo laetum. V Aristophanes Cloia is, v. 400 ridiculos his notion, an say that Jupiter omelime Atri es his own templo auxilio ak-troes: ut et thematis could neve havsoffended him the could uot have OPS OrithemSelves

128쪽

38. 8ud in arbore, upo thoi troe singula for plural ADto theuSe of Sua, Compare Georg. II. 82, here the poetispeuk of grasting: Exiit ad coelum ramis felicibus arbos,

42. nec tam proe8sntf8, α, io god Eo propitious. Hercules tantuS, et tam praesens habetur deus, Nic.

130쪽

Ecl. V. 70: Anio focum si frigus erit, si moSSi in umbra. An in Georg. II. 470, he mentions his leasure among the deligitisona couutry life . . . at frigida TempoMugitusque boum, mollesque Sub arbore Somui

Compare ais Eul. II 8 Nun etiam pecudes umbras et frigora captant. 54. Hinc tibi . . . usurro These three verses have ive great tro ubi to the commentators. The diAlike quin emper, hieli, thoysay, is bal aud ithout force. Burmann proposed quin reruit, O quin Ierpit Man other changes an conjecture have bos offored butthu have nos improuod the lines. agnor ahe them a the are, an after arguin that o Ahould join hinc ith icino ab limite hogivos tho follo ruiti versio :- Hine a Vicino limite, Sepes, quae Semper

Hyblaeis apibus florem salieti depasta est), sepe tibi levi apum)