Trismegistus Christianus, seu, Triplex cultus conscientiae caelitum corporis

141쪽

LIBER I. . rQP inutilis habetur ac penitus extirpature Vites quamvis gemmantes spem laetam vinitori ostendant, nisi mites uvarum botros educent, a radicibus convulsae Vulcano consecrantur: Architectus quamvis alta palatiorum turriumque fundamenta recte jaciat , substructiones moliatur, parietes erigat,si desici at in tecto, exponit se ludibrio. Par fere ratio vir.e N virtutis ; frondemus, floremus , fructus spondemus, nullos damus; fundamenta jacimus, sed domum ad tecti fastigium non perducimus: cum oratoribus saepe exordiis mur a Cum nautis saepe vela damus, sed ingruente procella, ad littus, unde so

vimus. redimus; carceribus evolamus

cum cursoribus , sed medio in cursu frangimur, languemus, Iabimur, iacemus. Primus ultimus est Cacod;

monis aries quem admovet, ut a bene coeptis retardet, ubi hoc impetravit,

senum sine sensu ad alia atque alia , resemper ad deteriora pertrahit. ita quovis die si non pejores , ad malum certe

proniores evadimus , nisi coepta constantissime urgeamus. Quoties victrices manus cum Mose Exod tollimus, sed mox ad primam fatigatio-e II. nem,uictas iterum demittimus,sic nun-'V. II. quam serio vincimus. Heu vitam coninlumimus aedificando, destruendo , dc

saxum Sisyphi volvendo , quod ubi ad montis umbilicum ascendit, quasi poe-

142쪽

xor DE CULTU CONSC.

nitens tam ardui itineris, repentino lapsu ad imum revolvitur. Ita nos idenistidem post brevem pietatem ad inolitas Consuetudines revertimur, velut diutur nioris sanctimoni rej urati hostes. Ita Penelopes telam semper teximus, ac reteximus ; ita omnis aetas elabitur incrupiendo, & nunquam finiendo. Iob. Laedetur, inquit Iobus, quasi vinea, in primo flore botrus ejus,3c quasi oliva projiciens florem suum. Flos olivae delicatissimus, quamcunque caeli injuriam non sine grandi damno accipit. Reflorescimus nos, velut oliva quoties peccasse ingemiscimus,& mores emenis datiores promittimus; at ubi vel strictior malignae impugnationis, vel mollior amoenae occasionis aura no S ran git, mox omnem fioris opulentiam excutimus, arbores nimis delicatae. quar-Cunque temporis injuria aut vicissitudo Urere nos aut dejicere potest. Vide mihi Danielem vatem quotidie ter constantissime orantem. non eum aemulo rum insidiae, non leges regiae , non capitis periculum ab hoc vitae instituto Poterat absterrere. ita decreverat face . re, & quod recte ab se decretum fuerat, in eo constantissima mente censuit esse perseverandum. Nos crebro decemnimus pie vivere , sed decreris nostris non diu , non pertinaciter inhaeremus rcorpus habemus, sed nervos non habe-

emisi sidera sumus,sed errantia . manus

143쪽

LIBER I. Ioznus quidem aratro , sed oculi tergo inhaerent. Nimirum stultus sicut luna mu-EM.tatur : homo autem sanctus in sapien-e. 2 tia manet sicut sol. Vox illa prisca de v. Christianis hic verissima est: Mane psalterium, meridie convivium,vesperi con- vitium & propudium. Nimirum his gradibus ad caelum nos ascensuros somniamus. Sic stulti sumus, ut cum spiri- Gat.

tu coeperimuS , carne consummemur. c.3.

Non sic, o Christiani, non sic ad alta v-3 pervenitur; hoc non est ascendere. Attendite vobis,in disciplina perseverate; iaest facilis descensus Averni. Qui in via - δα

ad aeternitatem non continuo ascenis v I

dit, atque de die in diem proficit, is sane in declive fertur , de die in diem deficit. In Dei obsequio non progredi, est regredi. Quatuor animalia illa EEechieli visa, illuc gradiebantur, quospi- 'i'

ritus impetu ferebantur, & non reveris tebantur. In hoc itinere velle consistere, est velle reverti. Luna crescit, dum ad plenum orbem ditescat,flumina currunt dum in mare se provolvant,ascendit ignis dum ad suam sphaeram pertingat. Sic omnino dum vivimus, neces sum est crescere,currere,ascendere constanti virtutis cultu. Aristotele monitΟ-re, ad virtutem requiritur , firmiter & immobiliter operari. Qui monitis his parent, ibunt de virtute in virtutem. 83 X. GER. optime dicis, Polychroni, v d

& verissime dicis. Sed quicquid dicas.

144쪽

Homines sumus,qui ad allueta usque, Scusque, & usque relabimur. & quam facile est conquiniscere, cum sic s omnias urget i P o L. Hoc ipsum nos urgeat ut hunc animi lethargum acrius expellamus, cum ille nos tam nulla vi vincat. Si minus huic hosti pateremus , esset aliqua cessationi nostrae venia , nunc vero cum constet, nihil nobis facilius esse quam a bene coeptis deficere , dc male agere, quid est quod adeo in nostram perniciem torpeamus t An genium nostrae voluntatis ignoramus Θquae ubi virtutis consortium declinare incipit, in vitiorum amicitiam mox transit. Putei situlam mihi considera. haec etsi jam ad supremum os sontis asscenderir, si tamen manum ab ea reti nenda subducas, mox impetu deorsum ruit in imam scaturiginem e ita voluntas nostra sibimet permissa , sine duce ruit in vetitum, pane in dies aut pejor, aut certe ad bonum remissior. Idcirco illi Deo familiares viri quotidianis incrementis se uni constantiae parabant. Isaacum, Mosem Davidem aspice seipsis quotidie tortiores. Non est bonus, qui non vult esse inielior, dc ubi quis incipit nolle es se melior, ibi & bonus esse de-rhἱυ. sinit. Quae quidem retro sunt, inquit Apostolus, obliviscens , ad ea vero quae M. 23. sunt priora, extendens meipsum, ad de-:.δψ- stinatum persequor .Persequar inimico S

145쪽

LIBER I. Τ ΟΦ illos,& non convertar donec deficiant. O male fundatos conatus nostros, quos aut robur aut constantia destituit. Vitia nostra, hostes nostros quandoque caedimus , sed non persequimur caedendo, non comprehendimus; convertimur& deficimus. Pachomius suorum aures Met

assidue obtundebat hoc monito et Fru-phrast. stra ad salutis bravium currimus, nisi sic curramus ut comprehendamus ; frustra cum hoste confligimus, nisi certemus ut vincamus. Hoc ipsum nobis assiduiss- me & quot horis occentemus: Vrge negotium , urge, urge e coepisti mansuetus esset persevera hanc mansuetudinem. coepisti castus esse t lasciviam ne repete, retine castimoniam. ccepisti epigro laboriosus fieri y perpetua laborem. multas vitiorum sordes evomuist ne redi ad vomitum Hoc negotiumur

se, hic tibi sis similis , hanc telam per

texe & in bene coeptis perdura.Petrum Aldobrandinum purpuratum Romanum senatorem serunt solitum dicere e Perseverantia est virtutum baculus,quo

Misi nitan rur omnes, Corruunt. ParS certe magna prosectus est, quotidie idquestrio velle proficere. Bilanx aurifabri tam mobilis est, ut levissima quavis se-stucula deprimatur: ita nos vel ipsa Occasionis umbra, aut asperior iracundiae ventulus ab honesti rectique via deperuiit, & jam iterum ad vitae prioris sordes revertimur.&cum probe Oscum

146쪽

spexerimus, nos in ipsis principiis vitae bonae deprehendemus, quos pridem longius progressos putabamus. Ita dein mum fama de nobis non bona in caelo X e. inter Angelos spargitur: aeuia hic homos. I . coepit aedificare,&no potuit consumma-3Q- re. Exorsus est bene, progressus est aliquamdiu , collapsus est ad extremum. Geminae illae boves ad Arcam Domini ' trahendam junctae , nec dextra nec laeva δὴ declinab ni per viam Bethsames et licet vituli matrum absentiam inclama

rent, illae tamen coeptum iter perseverabant. Iugum Domini ah quoties in nos recipimus,& virtutis via incedimus, sed heu hrevi illud excutimus, & ad vitulos nostros redimus. Quid agis , non bos,sed homos progredere, non desiste ; ut coepisti, sic perget mugiant

licet concupiscentiar,invitet notum stabulum,tu perge: & quamvis Consuetudo reclamet,socii alio trahant, tu vero perge dc nec responso dignare avo-Σ. me. Cantes. Paulinum illud assidue cogita te. 3. Fratres nolite deficere benefacientes. 3- X I. Ergo, bonum facientes non de-ς ficiamus, tempore enim suo metemus non deficientes. In morte,bonum fuis-

' se,non lassiciet, sed ad mortem bonum δ' ' permansisse. Beatus servus ille, quem,t ' cum venerit dominus, invenerit ita fa-α.Rg. Ciemem, non, secisse. Si prudentia c. H. Samsonis, dc sapientia Salomonis adra, situm sinem ematuruislanti nec ille virea

147쪽

LIBER I. Testes amis siet, nec iste regnum scidisset. In Christianis non principium, sed finis attenditur.male coepit Paulus, bene finiit ; bene coepit Iudas & male siniit. Currit incassum qui prius succumbit quam cursum absolvit. Ad desertum cum Hebraeis perveniunt multi, in te ras illas fertiles vix ullus. Monstrosum Spus, cujus principium est ratio , finis libido. Centauros di chimaeras enit mur; habent hi partus nostri caput humanum , sed pedes equinos aut leoni- nos. Initia Saulis fuerunt optima, sed quia in recte coeptis non perstitit, morte pessima finivit. Uxor Lothi, vitae & Gς 'saluti consuluit urbem egrediendo, vi-: tam & salutem dc omnia perdidit, ad 'urbem respiciendo. Sunt qui im sapere incipiant, & fallacissimas mundi vanitates eXecrari; at mox cum Lothi conjuge curiosum oculum ad vetitas obteis elatiunculas reflectunt et vident,ardent, Vincuntur, pereunt. O miserit brevis est labor, praemium erit aeternum, moin mento stat pugna, aeternitate tota per

manet corona.

Narrat sacra pagina virum Leviten Iuli apud socerum suum diversatum, laute ς 39 ct humaniter habitum esse triduo, I 'quarto demum die Levites, ne hospitis N sui liberalitate abuteretur, prosectionem adornavit. Cui valedicenti socer et

148쪽

runtque simul, ae comederunt σ biber M. vesperascente die rogat iterum socer: Et si te,nt binis hic maneas lariterque la temur. Levites, evit quidem velis pro

res , sed non profectus est. sic ea die, hospitali domo pedem non extulit:

mansit, laetatus est. Postero mane, para hat rursum Levites iter. quem denuo socer blande detentans et Oro te, inquit,

tit paululum cibi eapias, ct assumptis viribus dum inerescat dira , postea proficisceris. Persuasus juvenis blandi isma hospitalitate, jentare coepit, sed hoc jentaculum nec ad meridiem finiit. Atque ubi solem

pomeridianum notavit, subito e mensa consurgens itineris jam certus valedia i t- xit, Cui rursum secer e Considera,inquit, dies ad oecasvim declivior sit , ct pra-ρρε. ρἐ U4t esserum: mane apud me etiam hodie, di due latum diem, oe cras profici - 1s. Talis omnino est, Gerarde, prosectio nostra in patriam, veram illam Sc beatam, moramur & tricamur dum dies abit. Iam hoc , iam illud vitium suaviis me invitans r Mane apud me, inquit, etiam hodie, ct duc latum diem , recrat proficisceris. Quid nos ad haec ρ incipimus vegeroci , non tamen pro ficiscimur, manemus etiam hodie,& ducimus laetum diem. Altero mane profectionis occasio urget, consurgimus velut jam jam abituri, cum autem tanta humanitate ad tentandum invitamur , non dissicillime persuademur a

149쪽

LIBER T. Tot manemus iterum, etiam hod e, 3c cras s dicimus in proficiscemur. Ita crastino, re perendino, ita quinto & septimo,ita multis diebus aliis manemus. Et licet quandoque pedem domo proferamusti in viam nos demus, mox redimus,& veterem noti hospitii benevolentiam inquirimus.Sc iter nullum absolvimus, etsi plurima ineamus, constanti, seu rectius , pertinaci inconstantia. Hoc illud voluntatis nostrae contagium est. Ο vacillantes animii 5 homines ventosisti simit Attendite, obsecro,ad extremam patientis Domini vocem : CONsVM

MATUM EST. Haec vox e cruce in Parain dissim iter aperuit, Standum, perseverandum, consummandum est. Patienistiae soror est Perseverantia , illam sibi non conciliat , qui hanc a se procula mandat.

XII. Abrahamum sacrificio intentum , subito agmine volucres advolarant, turbaturae virum, si ille se turbari

fuisset passus, sed enim in sacrificii pariste ponebat Abraham, constantiam non Perdere, aveS abigere, & carnes ab iis intactas servare. Et quanta cogitationum agmina nos invadunt, cum preces fundimus, 3c Numini supplicamus t Tu vero abige muscas, perge precari, Orationis exordio suum epilogum annecte, . quod inchoasti perfice. Verum, in ima sine pertransit homo. Imago hominis

quem pictor sedentem aut stare paran- 1 et tem

150쪽

tem pinxit, nunQuam surgit, i quam stat, etiamsi vicieatur velle sustere restare. Millies hanc imaginem intuere, dc nunquam surrexisse cernes, sed surgere tantum molientem Tales plerique omnes pictae imagines sumus, videmur velle surgere, velle stare,non surgimus, nec stamus. Surgere nos jubet dies Christi Nascentis,molimur surgere, non surgimus: surgere nos jubet dies Christi Resurgentis , nec jam aliud quam

antea facimus : surgere nos jubent Malii per annum sacratiores dies, sed nos moris nostri sumus , seque lenta sunt

nostra molimina ad surgendum, nec tum surgimus,aut certe mox iterum sedemus, cadimus, iacemus. ita sane, in imagine pertransit homo et cadit ut vivus,

surgit ut pictus. Hu- Apud aegyptias Thebas, Memnonis misis statuam olim fuisse Munt e nigro lapi-ιn At de ad ortum solis conversam. Haec imis iris berbem adolescentem reserebat, cujus/-3s- ambae manus sedi sic innitebantur, ut

ι... hominis surgere volentis similitudinem

exprimerent: videbatur enim saxeus is , ille adolescens orienti soli velle asser-Suι- gere. Oculorum autem & totius oris conformati hominem jamjam locutu Strabo. rum repraesentabat. Et sunt qui dicanto au/- ab hac statua sonum edi solitum , cum

illam sol oriens radiis suis attigisset. Huic simulachro nos prorsus simillimi

sumus. In molli vitiorum sede, dies Sc