장음표시 사용
541쪽
Art. II., Utrum Romanus Ponti se habeat totam plenitudinem te 123
ad Romanum Pontificem appellare posse, Nicaenos Sardicenses canone protulit. Jus igitur appellationes recipiendi totum ex
ecclesiae decretis Oritur. Rem Dist ante: canones asseruntur ad determinandum jus in Se nego; uri exercitium, subdist. quia canone Sunt Pontis ei Romano norma quaedam et directiva, conci unica et
Summi Pontifices, ut meliori, qua seri posset, rati0ne ecclesiae prospicerent, multoties concilia conVocaverunt eaque adc0mmovendos infrmos allegarunt, quemadmodum et in concilio Tridentino sess. XIII, de appellati0nibus decretum latum est. Africani, quibus appellationes ex Asrica ob subreptionis perieulum displicebant, argumentationem seu excusationem quandam ad hominem adhibent, affirmantes, canones, quibu Z08imus rem illam urgebat et qui reapse Nicaeni n0 sunt in Xemplaribus suis desiderari. t appellationum praaein Sola conciliorum auct0ritate determinandam esse, 0 asseverant Sed ad Pontificem scribentes utuntur verbo: Deprecamurg, ut Supra. Mentem eam subjectam eodem fere tempore anno 23)S. Augustinus in alia causa Asrieana exhibuit. Nam cum Antonius episcopus u88alensis, ad Romanum Pontisdem appella88et, anetus pro utraque parte Caelestini Papae misericordiam his verbis imploravit: Utrique misericordiam mereantur tuam, illi ne mala patiantur, iste ne faciat . . . Si autem et membra
Christi, quae in illa regione sunt, ab exitiali timore ac tristitia
recreaveris et meam senectutem hae misericordiae justitia
sueri c0nsolatus, retribuet tibi, et in praesenti et in futuravita, qui per te nobis in ista tribulatione succurrit, et qui te in illa Sede constituit. Ep. 262. Urgebis. Jus recipiendi appellationes Sardicensibus canonibus III. IV. V. 0man Ρ0ntifici conce88um est. X quo iterum colligitur, R0manum Pontificem potestati plenitudine, Saltem quantum ad appellationes, non p0llere jure diVino. Rem. Dist antec. canonibus illis jus appellati0num
tribuitur, nego; appellationum ordo sancitur, conc. Ne unico
quidem illorum canonum vocabulo significatur, jus recipiendae appellationis Pontifici conferri. Contra ex ep. I. S. Julii Papae,
542쪽
124 Quaestio XV. me vi et ratione primatus Romani Pontificis.
ex historia S. Athanasii aliisque documentis et lactis comperimus, jus illud, in primatus essentia landatum, non e primum tempore exercitum fuisse. Sed patres jus non scriptum contra Arian08, qui episc0p08, etiam ad Romam appellantes, suis Sedibus poliarent, scripserunt et declararunt. Cf. Alex Nat. Η Ε saec. IV. dist. XXVIII. Hesele, Concilienseschichte, .H.
p. 569 et eqq. dit. 2.0M. IV. Pseud0- Isidori Collectio, id est, salsa decretalia
potestatis ontisciae plus aequo augendae causa fuerunt. Plenitudo ergo potestatis Pontisciae non est a Deo constituta. Resp. Dist antein ista collectio causa fuit plenioris potestatis Pontificia in se, nego; quantum ad raaeis appellandi,
subdist. substantialiter, nego accidentaliter, transeat.
O Collectio, cui nomen subdititium Isidori Mercatoris alias:
mercatus, peceator assxum est, circa annum 852, iqsciis omnino Romanis Pontificibus, confecta et in lucem edita, decretales epistolas Summorum Pontiscum a S. Clemente a Greg0rium II.
' 731 complectitur. In ea plura decretalia salsa. At ipsa
collectio primatum non creavit, sed fidem plenitudinis potestatis Pontificiae praeeaeistentem, eamque communissimamrarmi88imamque dem0nstrat. θ Plena potestas Pontificia documentis certissimis ac authenticis decretalibus probatur; nec ulla epistola salsa opus est Romani ontifices nunquam ante Leonem IX. 1049-1054), 0 est, non nisi duobus saeculis post collectionem editam ejusmodi decretalibus usi sunt, quamvis Nie0- laus I. et Hadrianus II collectionem quandoque indicaverint. 6 Denique primatus incrementum nee est,inis Isidori nec sectus; sed Fnis epise0p0rum libertas est, effectus modiseationes aliquae in usu appellandi, temporibus convenientes, quae vulgatis decretalibus ortasse saeilius invaluerunt. - s. De Schmedi, Les fausses decretales, in flat period Eludes religieuses, uillet 1870 Lap0tre, adrien II. et les fatisses decretales in sol. period Revue des question hist. Auri 1880 Fournier, εἰ origine des fausses decretales, et plura de litteratura dictae Collectionis apud Hergenr0ther, Nandbuch de aligem. Urchen-gesch. B. II.
Instabis maxima est in catholicis scholis S.Ih0mae Aqui-
543쪽
Art. II. Utrum Romanus Pontifex habeat totam plenitudinem te 125 natis auctoritas. Is autem suum Systema Papale, ex corruptis patrum textibus haustum, in opu8eulo Contra errores Graecorum
exponit. Scholae igitur cath0lieae systema homisticum de plenitudine potestatis Pontificia ex authenticis oeumentis n0n
Resp. Dist. min. S. Thomas suam doctrinam de Romano P0ntisce ex textibus corruptis hau8it, nego; in opusculo memorato textu aliquos minus exactos, ibi exhibitos, in capita quaedam distribuit, conc. Negamus objecti0nem quidquam omnino c0ntra d0ctrinam catholicam de primatu potestate plena valere, utp0te quae in S. Scripturis et traditione fundata sit. Nam a rangelicus doctrinam suam e consensu catholico sumpsit et ex S. Scripturis aliisque firmissimis argumentis probavit in Summa theologica textum nullum, ne maxime
quidem authenticum, e opu8cul Contra errores Graecorum
adhibet. In hoc ipso opusculo nequaquam id agit, ut doctrina
nova ex auctoritatibus Sanctorum patrum, sibi ab Urbano IV. missis, deducatur, sed ut textu nonnullos exceptos juxta faeam ecclesiae doctrinam in classes aliquas distribuat. 6 Praeterea idem textus, ex libello Urbani IV. ad primatum probandum excerpti, aut re authentici sunt, aut habent in Veterum peribus pares. )0M. V. celesia gubernari 088et etiam a multis, Supremae potestatis c0nsortibus. Argumentum igitur convenientiae, ex ne ecclesiae sumptum, potestatem in Summo 0ntisee
plenam 88 non probat. Resp. Dist ante: eo modo ecclesia gubernari posset, transeat ea gubernatio S8et optima, nego. Sunt enim plane
perspicua haec Angelici: id ad quod tendit intentio multitudinem gubernantis est unitas, Sive pag. Unitatis autem causa per se est unum Manifestum est enim quod plures multa unire et concordare non possunt, nisi ipsi aliquo modo uniantur. Illud autem quod est per se unum, potest esse causa unitatis
CL Leitner, De hi Thomas uber das usehi bare Lehrami; Uecelli Dei testi examinati, S. Tomaso 'Aquino eli opusculo contro gli errori dei greci relativamente ali infallibilita pontifcia.
544쪽
126 Quaestio XV De vi et ratione primatus Romani Pontificis.
convenientius quam multi niti; unde multitudo melius gubernatur per unum quam plures. I. quaest. III art. 3.
Utrum potestas Romani Pontificis in omnes e singulas ecclesias sit ordinaria et immediata.
I. Status quaestionis. Potestatem ordinariam intelligimus, quae principi vi muneris competit, ob eamque rem pro Semper et non tantum pro casibus extraordinariis immediatam autem dicimus, qua qui nullius potestate interposita utitur in subditos proprios. Ideo hoc agitur, utrum R0mani Pontisci potestas in omnes et singulas ecclesias ordinaria sitae immediata. Quid autem voce immediatae signiscetur, rectius intelligitur exauctoritate S. Thomae, explanantis, quare et Papa et episcopus habeant potestatem immediatam in dioecesin, archiepiscopus vero non habeat in illos, qui sunt de dioecesi episcopi. S. Thomas enim ad quae8tionem, utrum et Papae et episcopo potestas immediata in dioecesi competat, ita respondet: Constat enim quod Archiepiscopus non habeat
immediatam urisdictionem in illos qui sunt de dioecesi Episcopi,
nisi causa ad eum deferretur; sed piscopus habet immediatam jurisdictionem in parochianos sacerdotis, cum possit quemlibet coram e citare et excommunicare; quod Archiepi800pu8 non potest in subditis piseop0rum, ut dictum est. Cujus ratio 8t, quia potestas acerdotis naturaliter et eae jure divino
subditur p0testati pisc0pi, cum sit imperfecta respectu illius, ut Dionysius probat; sed piscopus subditur Archiepiseop080lum eae ordinatione Ecclesiae. Et ideo in quibus celesia statuit piscopum Archiepiscopo subjectum, in illis tantum subjectus est ei. Sacerdos autem qui ex jure divino Episcopo subditur, in omnibus est ei subjectus; sicut etiam Papa habet
immediatam jurisdictionem in omnes Christianos quia Romana ecclesia nullis synodici constitutis ceteris eclesiis praelatae8t, Sed evangelica voce Domini et Salvatoris nostri primatum obtinuit. Impugn. cap. IV.
545쪽
Art. III. Utrum potestas Romani Pontificis in omnes et singulas etc. 127II. Adversarii. Inter Ridherianos et Febroniano convenit, Papam in negotiis dioeceseo intervenire non posse ni8i extraordinario. Cui opinioni Febroniani ita avent, ut eant infitias, Pontificem Maximum in dioecesibus eximere p088e regulare ordines, di 8pensatione sibi reservare vel quicquam agere huju8modi, n0 c0D8entiente epi8copo. Nostra aetate viri aliquot Janus, te ), in8olentes ensus ecclesiastici, de Vaticanis decretis declamitarunt, conquesti apalem omnipotentiam atque deturbato dignitate sua prae8ules. - atres Vaticani, ut paulo superius, decreverunt: Si quis igitur dixerit . . . ejus Rom. Pontil. potestatem non esse ordinariam et immediatam sive in omnes et singulas ecclesias, sive in omnes et singul08 pastores et deles, a. s. CL Syli prop. 34. Thesis Potestas Romani Ponti cis est ordinaria et immediata in omnes et singulas ecclesias.
Arg. I. a Pote8ta ordinaria est, quae principi vi muneris pro emper competit et pro quibusvis casibus. Haec autem in Pontife Romano residet. Nam Dominus noster S. Petrum fundamentum ecle8iae, clavigerum caeli, pastorem gregi8, OUrma'. torem fratrum creavit quae munera sane simpliciter et pro casibus quibu8cunque coneredita sunt, non pro ea8ibus Xtraordinariis tantum Nullum enim discrimen a Christo actum e8t.b Potestas immediata est, quae nullius interposita p0te8tate, in subdito proprios exerceri potest. Jam X argumentis ante positis lacile intelligitur, totam ecclesiam, omne fratres, agn08 et oves, deles et pastores, etro ejusque succe880ribu8 directe et jure divino commissos esse. Ergo Summus Pontifex, solus habet totam plenitudinem auctoritatis, quam Christus Ecclesiae contulit . . . ubique in omnibus Ecclesiis habet illam sicut in speciali sua Sede Romana. S. Bonaventura, Quare
Corollarium. Dictis h0 articulo et praecedenti jungimus ea, quae patre Vaticani ut consecutiones supremae potestatis Romani Pontiscis docuerunt.
546쪽
128 Quaostio XV De vi et ratione primatus Romani Pontificis.
O Porro ex Suprema illa Romani Pontificis potestate gubernandi universam celesiam jus eidem e88 consequitur, in hujus sui muneris exercitio libere communicandi eum pastoribus et gregibus totius Ecclesiae, ut iidem ab ipso in via salutis doceri ac regi possint. Quare damnamus ac reprobamus illorum sententias, qui hanc supremi capitis cum pastoribus et gregibus communicationem licite impediri p0sse dicunt, aut eandem reddunt saeculari pote8tati obnoxiam, ita ut contendant, quae ab Apostolica Sede vel ejus auct0ritate ad regimen
Ecclesiae constituuntur, vim ac valorem non habere, nisi potestatis saecularis placito confirmentur. μM Et qu0niam divino Apost0lici primatus jure Romanus
Pontifex universae celesiae praeest, docemus etiam et declaramu8, eum esse judicem supremum fidelium, et in omnibus causis ad examen ecclesiasticum spectantibus ad ipsius posse judicium recurri Sedis vero Apostolicae, cujus auct0ritate major non est, judicium a nemine lare retractandum, neque cuiquam de ejus licere judicare judicio. Quare a recto veritatis tramite aberrant, qui affirmant, licere a judiciis Romanorum Pontificum ad ecumenicum Concilium tanquam ad auctoritatem Romano Pontisce superiorem appellare. Sess. III. cap. III.
0 . I. Plures in una eademque dioecesi praepositos ordinarios et immediatos esse, absurde dicitur. At episc0pi potestate immediata et extraordinaria in ecclesias sua pollent. Hicienda est igitur immediata illa et ordinaria p0testas R0mani Pontificis.
Resp. Dist majorem assertum salsum est, Si plures, qui ita praesunt, non sunt subordinati, conci si Subordinati, nego. hInconVeniens esset ait S. Thomas, quod duo aequaliter super eamdem plebem constituerentur Sed quod duo, quorum unus est alio principalior, super eamdem plebem constituantur,n0 est inconveniens et secundum hoc super eamdem plebem
immediate sunt et sacerdos parochialis, et Episcopus, et Papa: et quilibet eorum potest ea, quae sunt jurisdictionis ad ipsum pertinentia, alteri committere. In IV. Senti, dist. XVIII.
547쪽
Art. III. Utrum potestas Romani Pontificis in omnes et singulas ete 129
Instabis. Rectum illud est, ut episcopi suam tueantur dignitatem. Jam altero constituto in dioecesi ordinario, proprii episcopi dignita laeditur. Papa ergo cujuslibet ecclesiae
ordinarius 88 nequit. Resp. Dist minorem dignita episcoporum laesa censetur,e0nstituto altero praeposito eadem ratione, conci diver8a ratione,
nego. Nimirum episcopi sibi ducunt esse gloriam, obsequi Christo, p0testate ordinanti. Rur8u patres Vaticani: Tantum abest, ut haec Summi P0ntisseis potestas officiat ordinariae ac immediatae illi episcopalis urisdictionis potestati, qua Episcopi, qui positi a Spiritu S. in p0stolorum locum successerunt, tamquam veri pastores 88ignata sibi greges, singuli singulos, pascunt et regunt, ut eadem a Supremo et universali astore asseratur, roboretur et vindicetur. Sess. III. cap. III. 0bl. II. Si Romani Pontisci p0testas in omnes et singulas ecclesias immediata est ad ordinaria, atque adeo episeopalis, sequitur ut Summus Ponti se jure nominetur oecumenicus epi-8e0pus. Jam Vero S. Gregorius M. eum titulum repudiavit, quemadmodum legimus, En lib. V. 18. Resp. Dist majorem Summi Pontifices ure vocantur oecumenici episcopi, exclusi specialibus di0eceseon epi8copis, nego ut significetur Pontiscum p0testas immediata in easdem
dioeceses, subdist. eo epiSe0908 ecumenic08 eo Sensu Vocari,n0 repugnat per Se concis Velandum non fuit per accidens,
nego. Id ipsum S. homas docet. Sic enim loquitur: Quod autem Papa universalem Ponti cem e prohibet nominari, non ideo est quia ipse non habeat auctoritatem immediatam et plenam in qualibet Ecclesia sed quia non praeficitur cuilibet particulari celesiae ut pr0prius et specialis illius Ecclesiae
rector, quia sic ce88arent omnium aliorum pontificum potestates. Impugn. cap. IV. Instabis. Apud S. Cyprianum seriptum est: Episcopatus unus est, cujus a singulis in solidum pars tenetur. De unit. ecel. V. Cum igitur a singulis pars in solidum teneatur, nemini potestas ordinaria et immediata in omnes partes competit. Eesp. Diat ante: in singulis episcopis pars in solidum
548쪽
l30 Quasisti XV. De vi et ratione primatus Romani Pontificis. tenetur, Servata omnium subordinatione capiti totius ecclesiae, conci relicto centro unitatiS, Nego.
S. Cypriani propositum est, in idelibus et in de haud
8eeus atque in episcopis ecclesiasticae unitatis extollere concordiam. Hinc omnes eccle8iae parte ostendit inter e concinentes: Epi8copatus unus est, cujus a singuli in solidum pars tenetur Ecclesia quoque una St, quae in multitudinem latius incremento foecunditatis aetenditur. Et alias: cum sit a Christo una ecclesia per totum mundum in multa membra divi8a, item episcopatus unus piscop0rum multorum one0rdinumerositate diffusus; rursus: Una Ecclesia . . . et fide una in solidam corporis unitatem concordiae glutino copulata. μN0 tamen inde quidquam coneludi potest contra hΡetri cathedram et ecclesiam principalem, unde unitas acerdotalis exorta est. Cypr. p. 59.
Utrum jurisdictionis potestas mediante pontifice Maximo anim mediate a Deo in episcopos derivetur.
I. Status quaestionis 1 Non agitur de potestate ordinis, quae tota per sacramentum ordinis consertur et semel accepta nunquam amitti potest nec auferri; sed de potestate jurisdictionis, quae ab ordinis potestate distincta est ac separabilis. 2 Quaestionem non habemus de designatione aut electione personae, cui dignitas episcopalis conferatur, sed de ipsa potestate. Ea porro considerari potest a secundum ipsum ordinem et gradum episcopalem seu in abstracto, ut Munt sub quo respectu urisdietio episcopalis immediate a Deo procedit, inquantum scilicet ex immediata Christi ordinatione est, ut in ecclesia semper reperiantur, qui sint epi8copi et servata ub- Ordinatione debita Romano Pontifici, commissum ibi gregem regant. O Rursum potestas urisdictionis considerari potest
in individuis, potestatem illam obtinentibus. Atque illud quidem trifariam primo quantum ad aptitudinem secundo quan-
549쪽
Art. IV. Utrum jurisdictionis potestas mediante Pontifice te 13ltum ad eaeercitium tertio quantum ad actualitatem. Aptitudinem immediate a Deo esse remur, cum nemo dubitet, quin
ordinati episcopalis aptitudinem ad jurisdictionem episcopalem recipiendam conferat; et haec aptitudo ab aliquibus jurisdictio
incompleta Vocatur Mercitium ara Pontifice pendere et ab eo amplificari, tolli posse, universalis et constans ecclesiae praxis ostendit; non ita tamen, ut ipse tollatur ordo episcopalis, prout ex modo dictis c0n8picuum est. Restat igitur, ut de actualitate seu de actuali jurisdicti0ne epi8c0p0rum, quam alii completam Vocant, inquiratur.
II. Duplex sententia de origine jurisdictionis actualis episcoporum 1 Prima Sententia est, potestatem jurisdictionis episc0porum a Chri8t quidem tanquam a causa principali derivari, e mediante Romano Pontifice. Qua de re S. homas haec affirmat: Papa, qui est loco S. Petri, habet plenariam p0testatem, alii vero ab ipso. Eaepos in Mais h. XVI. . . cf. In II. Sent. dist. XLIV. quae8t. II. art. 3.; C. Gent. V. cap. LXXVL II. II. quaest. XXXIX. art. 3. Itaque episcopi jurisdictioni p0testatem non consecratione, edinjunctione aequirunt. Id etiam valet de jurisdictione collegiali, id est de jurisdictione in universalem ecclesiam ab episcopis exercenda in concilio, Summi Pontiscis auctoritate celebrato.
Haec enim sola c0nsecratione non acquiritur, sed consecratione
epise0pi gradum obtinent, quo judices ure divino constituuntur, quando Romanus Pontis ex ipsis participationem sollicitudinis
universalis confert. Quae participatio utrum episcopis etiam non residentialibus per se satis conseratur, extra dubitationis aleam non est. s. aggella, De relig. et ecclesia, disp. V.
Primae sententiae adstipulantur . 0naVentura, Quare fratres minores praedicent S. Ant0ninus, Summa p. ΙΙ tit. XXII. cap. III S. 3. Laineg, Disput. Trid. t. I. SuareZ, De eg. lib. IV. cap. IV. omnesque sere summi theologi. 2 Altera sententia eorum est, qui episcopos jurisdictionis potestatem immediate a Christo tenere existimant, ut Alphonsus de Castro, Vasqueκ, Schwane Aligemetae Morali heoἰδIII. Sententia eligenda. Eadem quaestio inter patres
550쪽
132 Quasistio XV. me vi et ratione primatus Romani Pontificis.
Tridentinos agitata est, sed nihil definitum. Nonnulli patres,
duce Gueri ero, Granatensi arehiepiscopo, secundam etitentiam contra ali08, prioris sententiae defensores tuebantur. Benedictus XIV. ait: Licet autem eorum opinio, qui etiam hanc potestatem jurisdicti0nis a Christo oriri propugnant, validis
fulciatur argumentis nihilominus tamen et rati0ni et auctoritati consormior videtur sententia opp08ita. De syn dioec. lib. I. cap. IV. n. 2. Igitur Angelici sententiam de origine episcopalis jurisdictionis in singulas dioecese sequendam 88e
IV. Utrum in utraque sententia de origine jurisdictionis episcopalis tum Romani Pontificis tum episcopi potestas in dioeces in ordinaria et immediata sit. Resp. In utraque ententia tam episcopi quam Papae potestas ordinaria et immediata censenda est. 1 Quod ad Papam attinet, sentiunt cath0lici omnes, et in utroque systemate, uri8dictionem episcop0rum dependere, saltem quantum ad eaeercitium, a tacito, et, ut jam si ab X- presso consensu Pontificis Eam vero Pontiscis p0testatem in episcoporum jurisdictionem, saltem quantum ad exercitium, ordinariam esse ac immediatam, ex thesibus proxime probatis apparet. 2 Episcoporum pote8sas ordinaria et immediata similiter in utraque sententia consistit. Nimirum quia Christus ordinem episcopalem instituit, ut ecclesia regulariter per episcop08 regatur, et quia ordini illi potestas pr0pria divinitus constituta est. Jurisdictio autem, quam episeopus consecratus a Romano Pontifice accipit, non est potestas Papae delegata, sed propria illa potestas, quam Christus muneri episcopali, dependentem tamen a Pontifice Romano, alligavit. Neque gradus episc0palis a Papa aboleri potest. Ita potestas jurisdictionis episcoporum ordinaria Semper erit. Eademque immediata; etenim sive immediate a Deo sive mediante Papa eam conferri sentias, nulla alia potestate inter episc0pum et dioecesin posita, Xercetur. Quae eum ita sint, jurisdictio episcopalis, quanquam in particulari immediate a Deo concedi n0 videtur, in gener6 tamen immediate a Deo procedit, qui episc0p08 eum jurisdictione ordinaria in ecclesia esse voluit.