장음표시 사용
681쪽
Art. IV. me regulis diseernendi traditiones. 263
fidelium. Re quidem vera, ubi cunctorum delium, inclusa docenti ecclesia, de dogmate tradito consensus, ibi tutissimum signum traditionis; sed regula dei non collocatur praecise in consensu omnium delium nititur in sensu eccle8iae, quem illi exprimunt, quorum munus est docere eum auctoritate. II. Quatuor regulae Cani, quibus the0log constare p08sit, h0 aut illud dogma ab apostolis, docente Christo antri Spiritu dictante, esse traditum, in Suprema regula commemorata nituntur. Istae vero regulae sunt:.1 Qu0d universa tenet ecclesia, nee concilii institutum, Sed Semper retentum est, non nisi uetoritate apo8tolica traditum rectissime creditur. s. S. Aug. Contra Donatist. lib. IV. cap. XXXIV. 2 Si quod de dogma patres ab initio secundum Suorum temp0rum Successionem c0neordissime tenuerunt, huju8que c0Π-trarium ut haereticum resutarunt, quod tamen e sacri litteris n0 habetur, id nimirum per ap0stolicam traditi0nem habetestete8ia. X empla sunt, perpetua . Mariae virginitas, certus
3 Si quicquam est nunc in ecclesia communi fidelium e0ΠSen8i0ne probatum, quod tamen humana potestas esseeren0 potuit, id ex ap08tolorum traditione necessario deriva
4 Si viri delesiastici aliquod d0gma, Vel unam quamlibet consuetudinem uno ore testentur nos ab apoStoli accepi 88e, Sine dubio certum argumentum est, ut ita esse credamus. Deloc. theol. lib. III. cap. IV. Cf. S. Iren Idv. aer lib. III. cap. IIL, IV. Tert. De praescr. cap. XXI. etc. III. De regula Lirinensi: quod ubique, quod Sem per quod ab omnibus. ' Vincentius Lirinensis, Common. cap. II. Xquirens, quonam modo po88imus certa quadam et quaSi generali a regulari via catholicae dei veritatem ab haereticae pravitatis falsitate discernere hanc regulam docet: h magn0pere curandum est ut id teneamus quod ubique, quod Semper, quod ab omnibus creditum est. Hoc est etenim Vere pr0prieque catholicum, quod ipsa vis nominis ratioque declarat, quae omnia dere universaliter comprehendit Sed 40es ita
682쪽
26 Quaestio XVII. De Traditione. Art. IV. me regulis etc. demum et, si sequamur universitatem, antiquitatem, conSeD-sionem. ' Haec regula intelligi potest aut in sensu affirmante, hoc esse dogma fidei, quod ubique, semper et ab omnibus creditur aut in sensu negativo, quasi nihil posset esse credendum, nisi quod dicto modo creditur primus sensus verissimus est; alter salsus, si de de e licita interpreteris, sicut nonnulli quandoque interpretati sunt. 3 Verum incentius fidei explicationem in eccle8ia egregie declarans: Drsitan, inquit dicit aliquis Nullusne ergo in ecclesia Christi profectus habebitur Habeatur plane, et maXimu . . . Sed ita tamen ut vere profectus sit ille dei, non permutatio. Siquidem ad prosectum pertinet ut in semetipsum unaquaequere amplificetur ad permutationem vero, ut aliquid ex alio in aliud transvertatur. Crescat igitur oportet tam singulorum quam omnium, tam unius h0mini quam totius ecclesiae, aetatum ac saeculorum gradibus, intelligentia, scientia, apientia, sed in suo duntaxat genere, in eodem scilicet dogmate, 0dem SeDSu eademque sententia . . . Ecclesia, edula et cauta dep08it0rum apud se dogmatum custos, nihil in his unquam permutat, nihil minuit, nihil addit, non amputat necessaria, n0n app0nit Superflua, non amittit sua, non usurpat aliena Sed omni industria hoc unum studet ut vetera deliter sapienterque tractando, si qua sunt illa antiquitus informata et inchoata, accuret et poliat; si qua jam expressa et enucleata, c0nsolidet, firmet si qua jam confirmata et definita, cust0diat. L. c. cap. XXIII. f. Berthier, Traet de locis theol. P. I lib. I. cap. I. Schrader, De theologico testium fonte deque edito idei
testimonio seu traditione commentarius Frangelin, De divina Traditione et Script.
683쪽
Quaestio XVIII. De sanctis Patribus. 265
Sextus locus theologicus patrum auctoritate eontinetur. Gravissima haec quidem docent enim ipsim et patre veram Codicum sacrorum expositionem et traditam ecclesiae fidem divinam, sed ita docent, ut eorum in docendo auctoritas a Christo et ecclesia avelli omnino nequeat. Nam de doctrina fidei agitur. Spirituali autem doctrinae et dei primus et principalis doctor est Christus . . Unde manifestum est quod in Christo excellentissime fuerunt omnes gratiae grati datae, sicut in primo et principali dei doctore. Thom. III. quaest VII art. 7. Porro Christi magisterium ab ecclesia continuatur praestantes fide ecclesiae testes sancti patre habentur.
Itaque quaerendum est: Prim O. Utrum consensus omnium patrum de doctrinasdei theologo certum prae8tet argumentum. Secundo De auctoritate patrum, si singillatim pectentur, in doctrina idei. Tertio. De auctoritate sanctorum patrum aetra res idei
Quarto. De regulis veri usus patrum.
ARTICULUS I. Utrum consensus omnium patrum de doctrina fidei theologo
certum praestet arsumentum. I. De titulo sancti patris. Patres sensu proprio dicuntur scriptores sili ecclesiastici, qui doctrina orthodoaea, Sanctimonia, antiquitate notabiles ab ecclesia approbati sunt. Qui istas qualitates 1 doctrinam orthod0xam, ' Sanctitatem vitae,
684쪽
266 Quadstio XVIII. me sanctis atribus.
3 antiquitatem, ' celesiae approbationem habent, illi vere patres ecclesiae sunt; doctrina enim et exemplis ecclesiam, adjuvante Christo, primo genuisse et enutriVi88e censentur. Cf. S. Thom si os in I. Cor. cap. IV. 15. Titulus autem, patris dei' S. h0mae, quia s0lius Christi estμ, displicet.
Contra errores Graecorum, in fine.
Ob desectum doctrinae rihodoxae vel sanctitatis Clemens Alexandrinus, Origenes, ertullianus, Eusebius Cae8ariensis, Theodoretus Cyrensis patre n0n habentur, e scriptores ecclesiastici. Patres in tres aetates distribuuntur, quarum prima priorum trium saeculorum 70-325 patres c0mplectitur. Inter eos ap0stolorum discipuli eminent, qui nomine patrum apostolicorum decorantur, S. Clemens R0manus auctor epist0lae, qui
dicitur . Barnabae S. Ignatius Antiochenus S. Polycarpus; auctor Martyrii P0lycarpi; auctor epistolae ad Di0gnetum; Papias Hermas. Altera aetas ad obitum S. Leonis M. 46 l)pertingit tertia in ecclesia Latina clauditur a S. Gregorio M. ' 604), in ecclesia Graeca a S. Joanne Damasceno ' 54).
Ab aliis tamen secunda aetas a Gregorium M. et Joannem Damascenum, tertia ad S. Bernardum extenditur, qui novissimus patrum appellatur. ΙΙ. De titulo doctoris ecclesiae. 1 Doctore ecclesiae sunt scriptores ecclesiastici, doctrina ortihodoaea, eruditione, sanctimonia praestantes, qui ab ecclesia doctores ecclesiae declarati sunt. Ex qu perspicuum est, in doctore eruditionem eminentem Vicem antiquitatis praestare patris vero nomine, etiam Si tantae eruditionis non videatur, illum tamen insigniri, qui ceteris qualitatibus doctrinae canitiem adjungit, quam Aegyptius ille Graecis adjudicat. Juvenes, inquit 8ti Omne8 quod ad animas spectat. Nam nullam in his habetis ex antiqua auditione veterem opinionem, neque oetrinam, quae tem poris diuturnitate canitiem contraxerit. Plato, Tim. cf. PetaV., Dogm theol. Proleg. cap. II. 2 In numerum igitur doctorum viri sancti doctique omnium aetatum ab ecclesia adscisci possunt a Patre et doctores per eminentiam habentur quatuor Latini, Ambrosius, Hierony-
685쪽
Art. I. Utrum consens omnium patr. etc. certum praestet argument. 267
mus, Augustinus et Gregorius M. nec non quatuor Graeci, Athanasius, Basilius Gregorius Nagiangenus et Chry808tomus. b Patres et doctores sunt et Leo M. Hilarius Pictavicus, Petrus Chrysologus, Joannes Damascenus, etc. c EX Saneti8 aetatis recentioris declarati sunt doctores Thomas quinas a
Pi V. i567), Bonaventura a Sixto V. 1588 , Franciscus Salesius a Pi IX. 1877), Alphon sus M. de Ligu0ri ab eodem Pontifice 1871). Cf. Bened. XIV. De servorum Dei beatis.
lib. IV. p. II. cap. XI. Semel ad totam hanc quaestionem dicamus, Sanctorum patrum numero in his c0ntroversiis etiam illo scriptores eccle-8ia8tico conjungi, qui, ut ecclesiae doctores, ad patre pr0pius
III. De variis modis, quibus sancti patre considerari p0ssunt. 1 Patres considerari possunt ut testes doctrinae ecclesiae vel ut doctores priuati. 2 In patribus citandis, adduci potest a patris unius aut alterius pr0prium placitum, O plurium consensus, o omnium concor Sententia. 3 Inter patres sunt dii disputationum genera, alterum earum rerum, quae Vere ad dem spectant, alterum earum, quae eosdei 0gmata sunt, neque ex illis derivantur. 4 In eadem di8putati0ne patres alia argumenta ex penu dei, alia ex phil080phia proserunt. Cf. Canum, De loc. theol. lib. VII. cap. ΙΙ. In hac thesi auctoritas patrum defenditur, in quantum Sunt a testes doctrinae ecclesiae, O per omnium concordem en tentiam, o in rebus dei et morum. IV. Adversarii. Plurimi protestantes auctoritatem patrum, etsi tot ac talium virorum praestantissimorum scriptan0n plane et omnino contempserint, pro eo ac debuerunt, non prorsus venerati sunt. Namque 1 principia illa spiritus privati et solius suffcientisque Scripturae sicut ecclesiae ita et patrum quamlibet auctoritatem decisinam stirpitus auferunt. 2 Luther et Calvinus arbitrantur seri posse, ut unanimis patrum d0ctrina cum Christo discordet ille nimirum affirmat: , Mille Cyprian08, mille Augustinos nihil valere, nisi aeterno Dei verbo concordent μ, Contra regem Angliae hic autem: , Sic tamen im eorum patrum scriptis versamur, ut Semper
686쪽
268 Quaestio XVIII. me sanctis atribus. meminerimus, Omnia nostra e88e, quae Obi Serviant, non dominentur nos autem Diu Christi, cui per Omnia, in eX-ceptione, parendum est. Instit. Praef. - Dein Dallaeus, J. Clericus et Basnage vim consensu communi patrum debilitare c0nati unt.
V. Decretum ridentinum: ad coercenda petulantia ingenia, S. Synodus decernit, ut nemo suae prudentiae innixus, in rebus dei et morum ad aedifieationem doctrinae
christianae pertinentium, Sacram Scripturam ad u08 en8u8 contorquenS, contra eum Sen8um, quem tenuit et tenet sancta mater Ecclesia, cujus est judicare de vero sensu et interpretatione scripturarum Sanctarum, aut etiam contra unanimem con8enSum patrum, ip8am Scripturam sacram interpretari audeat. μ
logo certum argumentum praeStat.
Arg. I. Eae S. Scriptura. Mod ecclesiae patres optimo jure creduntur spectare Christi Verba: Vos estis sal terrae. Vos estis luae mundi Matth. V. 13, 14. Porro si patres omnes in doctrina fidei, 0 est, in rebus dei et morum deficerent, sal terrae et tuae mundi non essent. Repugnat igitur, patres simul omnes in rebus fidei et morum errare. Explicatur major. Etsi verba Christi proxime ad apostolos pertinent, ad patre tamen, quos Providentia divina prae ceteris doctores et institutores ecclesiae delegit, eadem verba extetidi videntur. Unde S. homas: sal, id est praedicator, Vel praelatu8, vel doctor. omni in Matth. l. c. b Quod divinitus datur in aediscationem corporis Christi,
Seu ecclesiae, penitu non corruet. Patres autem divinitus dantur ad aediscationem ecclesiae. Itaque penitu corruere, hoc est, omnes simul in de errare non OSRunt. Prob. min.
exaphes. IV. 11, 2. Et ipse dedit quosdam quidem Apostolos,
quosdam autem Prophetas, alios ero Evangelistas, alios autem pastores et doctores, is consummationem sanctorum tu puβ
687쪽
Art. I. Utrum consens. Omnium patr etc. certum praestet argument. 269
ministerii, in aediscationem corporis Christi. Apostolus iterum: Et quosdam quidem posuit Deus in Ecclesia primum Apostolos, secundo Prophetas, tertio Doctores. . Cor. XII. 28. t explico. S. Scriptura in primo teX tu duo munia pastores et doctores, conjungens, Xplicite praelatos, hoc est, doct0res dei anthenticos designat. s. S. Thom. In Ephes. IV leel. IV.; Frangelin, De in trad thes. 25. Doctores alteri u textu8, etiamsi hoc vocabulo hic episcopos designari non cen8eas, ubepi8copi tamen uis, cum essent presbyteri, scripserunt. nutroque ea8u, patres, quoniam ad ecclesiae aedis eationem dati sunt, omnes simul in fide errare n0n potuerunt. Arg. II. Doctrina ecclesiae praestat certissimum et in- fallibile argumentum. Atqui unanimis patrum conSeDSUS X- primit doctrinam ecclesiae, quam in de et moribus nunquam errare suo loco ostendimus Ergo Prob. min. a Patres sancti simul omnes ecclesiae doctrinam cirep0tuerunt, cum essent docti et tenaces dei investigat0res, eamque Xprimere voluerunt, cum essent sancti. Ergo serin0 pote8t, ut in testando ecclesiae doctrinam omne decepti sint.b Fieri n0n potest, ut illi testes ecclesiae d0ctrinam per- Ver8e Xprimant, quos ipsa ecclesia approbat. Atqui patres, in doctrina qualibet side consentientes, ab ecclesia approbantur. Ergo Prob. min. 1 Approbantur implicite, quia eorum d0ctrina publica nusquam et nunquam ab ecclesia improbatur;
2 expresse, quia ecclesia universalis nunquam non profes Sae8t, e sequi unanimem OBSen Sum patrum.
6 Patres, cum essent Spiritu divino repleti et mundo corde, tanto ad veram doctrinam Xprimendam lumine collustrati videntur, ut eorum omnium On8en8u nihil censeatur esse certius.
Arg. III. Eae veterum testimoniis a S. Irenaeus, Adv. haer. et ertullianu8, De praescr. manife8t docent, eorum omnino tenendam esse doctrinam, qui praedicatae in ecclesia fidei sunt testes authentici. S. Hieronymus ait: Doctores
ecclesiae non tam ipsi docent, quam in ipsis Deus, rect0 et habitator illorum, qui sibi eos utilia vasa formavit et sancta tenapta construxit. In Ep. ad Gal. cap. I. 11 12. S. Augu-
688쪽
270 Quaestio XVIII. me sanctis Patribus.
stinus: Qui ero ab unanimi patrum consensu discedit, ab universa ecclesia di8cedit. Qui sanctos patre rejicit, fatetur, se uniVei Sam eccle8iam ejicere. Contra Iulian Pelag. lib. II cap. XXXVIII. S. 6hanasitis de de Nicaena: nos quidem demonstravimus istiusmodi sententiam a patribus ad patres qua8 per manu e88 traditam. Vos autem, o noVi Judaei et Caiphae discipuli, qu08 demum assertionum veStrarum patres stendere valeti8 Ne unum quidem e prudentibus et cordati n0minare pole8iis. Cuncti Vos aversantur. V De decr. Nic. syn. cap. XXVII. S. Basilius: , Patrum vestigiis non insistere nec sua Sententia Vocem illorum potiorem ducere, re8 est, reprehen8ione digna, ut plena arrogantiae s. p. 52. n. 1.
b Eae conciliis. Concilia ecum enica Nicaenum cs. S. Athan. p. ad Afros, . .), politanum I. cf. Socrat. Η Ε. ad a. 38 l), Ephesinum, omnia denique oecum enica concilia passim dem ex patribu probant patrum dem tenendam docent; ut qui iis bl0quatur, non patiuntur. Quare patre8 Ephesin id credendum affirmant, quod aera ibi c0nsentien8
patrum tenuisset antiquitas Aet. I. Patres Chalcedonenses decreta sua rmissima esse hi verbi significant: Docuerunt enim patres, et in scripti cu8todiuntur, quae ab eis uni X- posita, et citra ea dicere non possumus. et II. f. Conc. Nicaen. II., cf. IV. Cpolitanum IV. Act. X. an. I. etci; Fratres a Walenburch, Tractatus V. De perpetua probationesdei per te8teS. Quaeres . Quando communi patrum con8ensu ade88ecensentur.
Resp. a Unanimi patrum OBSen8us, ut Verbis utar card Perronii, cumulate probatu aeStimari debet, cum singularum nationum eminentissimi in alicujus rei a8sertione consentiunt, ita ut inter illos nemo, qui Semper orth0doxus, rthodoxis semper adhaesit, dissentiat. b inanimi patrum e0nsen-Sus con8tat, i patre citati sunt tales, ut illos non aliud vere SenSi88 quam cetero omnes collega su0s nemo dubitet. s. Vinc Lirin Common. cap. XXX. S. Augustinus ex Ocelden-
689쪽
Ar I. Utrum consens omnium patr etc. certum praestet argument. 27l
talium patruin eo inmuni mente idem sentientibus hunc in modum argumentatur: Puto tibi eam orbis partem susscere debere, in qua primum ap08tolorum suorum Voluit Dominus gloriosissimo martyri coronare . . . Non Si ergo cur proVoce ad
Orientis antistites, quia et ipsi utique Christiani sunt, et utriusque partis terrarum de ista una est, quia et des ista Christiana est Contra Iulian Pelag. lib. I. cap. IV. Quaeres II Quaenam sint regulae judicandi, utrum patres loquantur veluti traditionis et dei testes. Resp. Patres ut testes traditionis fideique ecclesiae l0qui censetitur, a si id vel expresse Vel aequivalenter affirmant, puta hac sormula credimus cum ecclesia catholica; D si doctrinam aliquam ut ab omnibus credendam inculcant o si doctrinam c0ntrariam tanquam haereticam aut receptae in ecclesia doctrinae repugnantem explodunt si nunquam quemquam aliter sentire patiuntur. Quaeres III. Quid statuendum it de certitudine argumenti,
si patres ad unum omne qua de re OnSentiunt. Resp. a Si patres aliquod doctrinae caput formula quadam, ad regulas modo enumerata reserenda, proponunt, e0rumc0DSensus unanimis argumentum infallibiliter certum suppeditat. 9 Si vero doctrina quaepiam ratione quidem Suae materiae ad fidem et mores pertinet, sed ut ab omnibus
tenenda non proponitur, omnium patrum in e0 genere auctoritas argumentum theologice certum praebere videtur. Cf. quae8t. IX.
Quaeres V. Quaenam sit patrum auctoritas, si doctrinam fidei ut doctores privati Xponunt. Resp. Patres ut doctores privati auctoritatem habent SU0rum argumentorum. Patres autem ut 0ctores privati loquuntur, quando non e traditione et doctrina ecclesiae, sede rati0ne propria aliquid asserunt. Verum i patre consensu unanimi doctrinae caput aliquod ad fidem Christianam pertinere pro certo affirmant, hoc ipso e0rum effata non a doctoribus privatis prodiisse OnStat.
690쪽
272 Quaestio XVIII. De sancti Patribus.
0 . I. Errare in de potest, qui non est insallibilis.
Nullus autem pater est insallibilis. Ergo omnes simul patres in fide errare p088unt. Resp. Dist minorem nullus pater est insallibilis seorsum, concis patre Simul omne non sunt insallibiles, subdist. ut doctore privati, cono. ut testes de ecclesiae, nego. Patrum omnium auctoritas in eo maxime nititur, quod eorum consensus dem exprimit ecclesiae, cui insallibilitatis charisma datum est divinitus. Quare . homas: Ipsa doctrina catholic0rum doctorum ab Ecclesia catholica auctoritatem habet. H. II. quaeSt. . art. 12. Instabis. Probare per patres ecclesiam, per eccle8iam patres, 8 petitio principii Atqui catholici per patres probantecele8iam, quae patres approbatione sua facit. Ergo. Resp. Dist. M. est petitio principii, si hoc sat sub eodem reSpectu, cono. Sub diverso, nego. Et dist. minorem: catholici probant ecclesiam per patres, ut sunt testes historici, concis ut Sunt patre8, ab ecclesia approbati, nego. Similiter alteram minori partem disL: ecclesia patre approbatione uafacit praecise testes historicos, nego testes suae dei authenticos, subdist. per8pectis in eo genere meritis approbati, cono temere, nego. Capti 08a nobis objici, satis apparet. Probantes enim religionis catholicae veritatem et eccle8iae auctoritatem, catholici patres tanquam testes historicos adversus catholic08 citant inter eo autem, qui ecclesiae auctoritatem admittunt, patres adducuntur ut testes dei, quam prostetur eccle8ia. 0 . II. Usu venit, ut patres in doctrina fidei ab invicem dissentiant. Ergo locus ex patrum auctoritate nullum argu mentum certum theologo subministrat. Resp. Dist ante: patres in d0ctrina dei ab invicem dissentiunt, dist. in fide definita, nego; in de n0ndum desinita, subdist. quandoque et in aliquibus cono. Semper et in omnibus, nego. Nemo sane dixerit, ob discordem patrum in aliquibus ententiam, argumentum ex eorundem concordi de alii rebus doctrina quidpiam infirmari.