장음표시 사용
191쪽
Carnotensis in ut in utroque modo Iudex rationem non excedat . l. de Poenis. De Prasisti. Septem autem πιυ- ιν , & adiuncta , siue ut vulgh vocant . Omnis ait, se olu ut με criminum, siue delictorum, diligenter exponit IC. in I. is. rima ex testiti to ff. Pomis. Prudentius , accuratius , Ac elegantius inultd, bus desumota quam qui verbosos de Casibus , quos conscientiae indigetant, Com coniuniisse. mentulos conscribunt, operos E & anxie nimis: quorum plerique, Iurit Civilis, vel Canonici, antiqui maximὸ , fontes integros , natium, &illimes, ne primis quidem labris degustarunt. Vnde rerum Diuinarum 8chumanarum oritur 1 epissime maxima perturbatio. Vctum pensculati)s, I accuratius canones supra citatos , & antiquiores alios similes, excutiemus Libro feta re, de Dispensuione Ecclesiastica, quem, Deo fauente , aliquando sumus edituri.
192쪽
Ο S T expositas varias Iuris Canonici constituendi formas; consequens est , ut de personis Ecclesiasticis agatur. Non admittuntur autem in Ecclesiam nisi legitime vocati ; siue de Cleticis, qui sine ulla dignitate , Ecclesiae inseruiunt ; siue de his tractetur, qui Dignitatibus , & honoribus Ecclesiasticis decorantur. Utrisque communes sunt duo vocationis
modi antiquissimi, Electio , de Postulatio. Electio quidem, Iuris est ordinarii ; Postulatio extraordinarij r eorum nempe , quorum ellactioni aliquid Canonicum obstat. Communes autem diximus, tam in Ordinanais , quam in promouendis Clericis. Fiebant enim ordinationes, vel per electionis viam, communi suffragio Clerici, ordinis, Plebis, de sub eorum testimonio , vel etiam , per l)ostulationem ; verbi gratia Extraricus Clericus & Peregrinus eligi non debet ; postulari potest,& consensu proprii Episcopi interueniente, ordinari. Conueniunt vero in multis, ut deinde dicemus, Postulatio. &Electio : imo & aliquando vocabula inter se commutantur , praecipue in antiquis Canonibus : dc Electus dicitur Postulatus :.contra Postulatus dicitur Electus ea π. SM-- mus , g. his omηisus, ean. Ostus, O sed . Dist. L xx. O cau. Ientini nus Dιψὶ x x III. Et qui in eap. r. ct 1. huius tit. Postulatus ; in Chrum Aurissiodori spag. xii. crq mors qσ. J Electus dicitur et M in epistati xi. lib. i. Registra Innocenti j RI. eligere dicuntur, qui postulant. Postulatio enim nihil est aliud , quam extraordinaria Electio : quare frequens electionis mentio in hoc tri. dc contra, tu tit. de electione, Postula. aonis, ut in cap. 33. m. 23. 28. 3 o. ct o. unde hic modus eligendi receptus , ut quoties dubitatur , an aliquis eligi possit, electionis illa sor ma valeat, Eligo, ct Postulo, prout melius deis e vase potest. Qui tamentierit nominatus, eligere debet, vel P ostulationem, vel Electionem eap. v. de Posti.&tione in v i. Definiri potest Postulatio, unanimis petitio, per quam is, qui secundum Canones, vel ad Clerum, vel ad Dignitatem Ecclesiasticam, etiam regularem, ad sumi non poterat; ex dispensatione tamen de gratia, causa emnita , a superiori admittitur. Petitio, siue Nominatio unanimis adipellatur , ut in cap. a . de Eletitione. Hoc vero habet commune cum Electione. Omnes personae , quae ius eligendi habent, debent vocari ad
Postulati em faciendam , tae sint Ecclesasticae . sue Laicae ι. verbi gra-
193쪽
Vide iusta ad tia Reges dia Principes . quorum saltem assensus requirituri t. de Electo. Electionibus, quam in Postulationibus : qui quidem etsi pupillubi de Iure re- eorum vice , consensus requiritur illorum, quibus tutela dc Regni curagio in Eletitio- commillia est. Quam in rem noxatu dignum est cap. c. hoe tu. t unctambus , ctc. .ant 7 ά: ex qua tamen Collector detraxit mentionem assensus Gubernatoris Rugii . Du Regent, cuius saepius fit mentio in Antiqua. Iunge cap. I 8. 2 o. & 28. infra de EDD. quae ad Regna Angliae, Scotiae, &Siciliae pertinent, & plenius habentur in antiquis Dec e talibus, sicut &cap. ν. hoc tιt. in quo consensus Philippi Augusti Regis in Postulatione Senonensis Archiepiscopi fit mentio. Qua de re plenius dicemus in tit. seq. Notandum etiam, sicut Electionis, ita & Postulati nis Decretum , solenniter in scriptis fieri debere , & subscriptionibus postulantium roborari , cap. 4. hoc rit. ex quo deprehenditur error Gratiani, qui in can. Io. Dist. Lx I. ait , Postulationem simplici per tione fieri, ct in eo disserre ab EDEtione. Dicitur unanimis siue con cors : omnium enim sussragia , vel duarum saltem partium requirus tur ; quamuis in Electione major pars sufficiat , cap. a. ct 3. i uncta antiqua, hoc tit. er cap. s. ni. seq. Differt ab electione potissimum; quia quaedam impedimenta , quae cicctionem morantur, Postulationi non obstant ; verbi gratia , Clericus alterius Dioecesis , vel rationibus obnoxius, vel bigamus , ad ordincs regulariter non admittitur;
postulari potest. ItAnque Neophytus . illegitimus , fili, Presbytero. - rum, ad Episcopatum eligi non possunt ; postulari possunt , Canon bus supra citatis, est capis as. tit. seq. iuncto cap. D. de Renunciatione: sicut & non professus in Abbatem eligi non potest; postulari potest, cap. r3. tit. seq. His tamen omnibus Casibus , causa cognita, postulatio admittitur. In eo vertitur causae cognitio , virlim cum damno disciplinae, compensari possit communis utilitas & necessitas E clesiae : diligenter attenduntur qualitas & merita Postulati Concurrit autem saepE Translatio cum Postulatione ; ut passim haerit. ct locis supra citatis. Quo casu duplici dispensatione opus est r i luendum primo est vinculum, quo Postulatus Ecclesiae tenetur ; deinde expenditur Postulatio, an ritὸ facta sit: quod quidem diligentissima causae cognitione opus habet. Vide Iuoncm Carnotensem in Pr fatione Decreti , quae etiam habetur in fine Epistularum , numera 288. Editionis a. Vtramque autem , & Postulationem & Transsarionem sui iuris fecerunt Romani Pontifices , hoc tit. ct toto tiri de
Translatio. ita ut si Postulatio unanimiter facta sit , & Postulati per- sona idonea ; possit tamen vitab & sponte a Pontifice reiici r pendet
enim ex gratia, & indulgentia, non autem ex iustitia, cap. 3. in fine hoc tit. Quare nec ante admissam Postulationem a Pontifice , ius vllum acquiritur Postulato, nec etiam si admittatur , praeiudicium ullum fit ei, qui vocatus non fuit ad postulationem faciendam , cap. s. hce rit. Aliud in Electione cap. 28. iuncta antiqua , ct cap. 9. tit. seq. Itemque post oblatam Summo Pontifici Postulationem , Electores nihil innovare possunt et expectare tcncntur Summi Pontificis Iudicium, caν ε . hoc tit. qui si irritam dcclaret Postulationem, nec tamen ulla culpa postulantium possit argui, permitterc solet, ut iterum persona
194쪽
AD LIBRI I. DECRETAL. TIT. V. DE POSTULATIONE. 1 os
persona idonea eligatur , vel postuletur , cap. 3. 9 4. hoc tis. cap. 1 o. extra de elemone, O cap. II. de Renunciatione. Quod si culpa postulantium argui possit; verbi gratia, quia indignum postulauerint i sicutaex ea causa , potest Pontifex , electione cassata, alium praeficere Ec-Hesiae di idem & in Postulatione continget; nisi Pontifex gratiam faciat postulantibus. Quam in rem elegantissima sunt cap. r. ct 2. hiatus est. iuncta antiqua. In his capit. reiicitur postulatio Episcopi Antissiodorensis r quia interdictum generale in toto Regno Galliae publicatum non obseruauerat ; 5c propterea suspensionis sententiam incurrerat, quam Legatus protulerat in eos , qui non erant Obtemperaturi. Quoniam tamen ae capitula species utilia multa continet , quod de Interpretes obseruant, praeter ea, quae de Postulatione dicuntur, quae
vix intelligi possunt, nisi Historiae explicatione diligenti adhibita; ex
Scriptoribus coaetaneis repetenda erit.
Anno Christi II99. Petrus Capuanus , sanctae Mariae in via Lata cardinalis Diaconus, ab 'Innocentio III. Legatus missus in Galliam. omnibus modis tentauit Philippo Augusto persuadere , ut dimissa Maria filia Ducis Morauiae 6c Bohemiae , quam superduxerat anno II 96. reciperet uxorem suam Ingebergen , Canuti Regis Danorum sororem, quam matrimonio non legitimὶ soluto , praetextu consanguinitatis Si maleficii dimiserat et 8c quidem post sententiam quorumdam Praelatorum Galliae , quibus praeerat L Guillelmus J Archiepiscopus Remensis. Hanc sententiam , ut nullam , dc contra ius latam,
appellante Ingerberge Regina , Celestinus , & Innocentius III. iseritam declarauerant. Cum itaque Philippus non posset adduci ad Mariam dimittendam, & uxorem legitimam recipiendam. Legatus in dil- cessu, Diuioni Concilium habuit Episcoporum , Abbatum, & Priorum totius Regni. Et quia Regnum Franciae sub tuterdicto ponere moliebatur , appellatum est a Nuntiis Regiis. Cardinalis appellationi non deferens, eo colore quod ab Executore non possit appellari, quo pertinet eap. 43. de Aspellation. in eodem loco , adstantibus Episcin Iob. ι-OGpis uniuerss. sententiam Interdicti protulit, cui non tantum Galliam, 'sed etiam finitimorum Principum Regiones subiecit : verbi gratia, Comitatum Antissiodorensem, cui eo tempore praeerat Petrus Comes e Episcopatum vero regebat Hugo de Nuceriis , genere , literis & facundia clarus ; qui quidem non obtemperauit interdicto, sicut nec alij multi Episcopi: quibus ob eam rem valde infensus fuit Innocentius I l Ι. ut in hoc nos o capitulo dicitur. Itaque cum codem anno ii yy. decessisset Michael Senonensis Archiepiscopus , Regis & Canonicorum communi cousensu Hugo postulatus est in Archiep. Senone sem. Quam Postulationem Innocentius III. irritam declarat in hoc cap. I in odium Hugonis , qui interdictum non seruauerat , 5c ideo suspensionem, ut diXimus, incurrerar. Suspensi autem, & excommunicati , sicut nec cligi , ita nec postulari possunt. In eius verb locum substituit Petrum de Corbolio, Innocentij III. quondam Magistrum, qui Parisiis in scholarum regimine floruerat , tam in Thcologia quam in caeteris aliis scientiis ; Bc de Cathedra Magistrati ad Cameracensis Ecesesiae Cathedram , primum promotus fuerat ; transatus dc inde in PAR s PMMA. Ο
195쪽
Metropolim Senonum. Quod quidem contigit anno IχOI. quo anno missus est Octavianus, Ostiensis Episcopus , Legatus in Galliam. Legati admonitionibus motus Rex, uxorem suam in qualemcumque gratiam recepit , dc superinductam ad tempus a se separauit. Hic Legam rus promotioni Petri vehementer fauit, nec tamen transferre cum p terat. Sicut enim diximus , Transsatio dc Postulatio ad summum Ponis ricem perrinent; dc ne eius quidem Legatis permittiantur, ut manifesta ex cap. 2o. apparet, dc cap. 3. ins de OF . Leg. Quamuis autem in Postulatione Antisti odorensis , vel Cameracensis Episcopi, mentio non facta fuerit consensus Rcgis ; certissimum t men est interuenisse. Et quidem de Cimeracensi , Chronicon Ant1m-dorense, his verbis: Legatus Petrum de ciori olio , tam de Gyrsu Regis;
Ecclesiam in ranisat. De Antilliodorensis Postulatione, Innocenti j III. G sta pag. 36. ita loquuntur. Vacante Metropo ti Senonens , Ant sedο-rensis as uniuerso Capitulo unanimiter est eleitus , Rege Iuum prae te 'sensum 1 1m yue sunt Nunti, honorabiles , or solemnes ad ιbtinendam
Transistionem 3 Pallium: quod Sc cap. r. exprimitur, & confirmatur cv. 4. hoc tit. in sin. Sc pluribus explicabimus, ad tit. de automate σvsu Palij. Haec omnia valdd illustrant capitulum t. er 2. h ius rat. Non omittendum, Episcopturi Antilliodorensem, dc reliquos Epist pos , grauissimas habuisse caulas ,. non obtemperandi interdicto. Primum, Interdicti sententia non fuerat prolata in Regno : sed in f Burgundiae Ducatu Diuioni habi sim primo Concilium , in quo regnum Franciae sub interdicto positum I ncque delarum appellationi Regis ad Sedem Romanam, Rigordus ad annum Christi Iis i. Sc Iurctus ad Iuonis Carnot. epist. 6. sis finem : dc promulgata postea sentcntia Viennae ut ex gestis Innocentij III. constas ;J & sic quasi extra territorinin lata.
non valebat. Cui difficultati respondet Pontifex in cap. No in de of sicio Legati. Obstabu etiam vetus & antiqua Galliae consuetudo, quae nunquam Interdicta generalia , tanquam noua dc veteribus Canoni bus incognita recepit. Quare Philippus Augustus Episcopos, qui interdicto faciendo consenserant, vel ei obtemperauerant, sedibus expulit : itemque parochos & Clericos interdicto parentes eiecit, & in eorum bona manus iniecit et ut notat Rigordus , ct gesta Innocenti, pag. 3 Nec tamen excommunicare ausus est Philippum quamuis interminatum fuisse excommunicationem Rogerius in Annalib. scribat,
pag. 8oi. Qujppe prudentissimus P tifex nouerat Galliae iura, edoctus scilicet, dc institutus in Academia Parisiensi , ut ingenuo fatetur, scribens Philippo Regi , super hoc ipso negotio , 58. i. Regiastra D stola i68. Reges enim Gallorum , nec a suis Episcopis, nec a
summo Pontifice excommunicari posse , pluribus autoritatibus confirmat. qui nuper summa curae, & iudicio, Ecclesiae Gulicanae Liberi res in unum collegit, dc huic materiae. tractatus δc titulos speciales asisgnauit. Ex quibns colligimus , grauissimas fuisse causas , Cur eiusmodi interdicto non obtemperauerit Episcopus Antissiodorensis. Postquam vero Rex Philippus rediit in gratiam cum Innocentio , dc regnum eius absolutum fuit ab interdicto per Octauiauum Legatum, idem Le-
196쪽
A D LIBRI I. DECRETA L. TIT v. DE POSTVLATIONE . to
gatus , Petri Corboli, Cameracensis Episcopi in Archiepiscopatum Senonensem Postulationem, de Transsationem promoui , vehementer id cupiente Pontifice, dc Philippo Rege , ut diximus , consentiente : qua& hoe beneficium singulate Hispano Petro de Corbolio , Pontificis olim Magistro , liberaliter indulsit ι cum non tantum ad apices Dignitatum Ecclesiasticarum, sed etiam ad quaelibet beneficia , citra Regum nostrorum concessionem , non pateat aditus extraneis e cuius
Iuris rationem agnoscit dc significat Innocentius I II. in eap. 4. haerat. in sine versic. vero non planam de Personis, cte. Omnia Vero quae super hoc negotio gesta fuerunt ab Octauiano Legato, confirmat Innocentius III. hoc col. 2.
Postremo quare Colocensis Archiepiscopus in Archiepiscopatum Strigoniensem tantopere postulari , & transferri studuerit, colligimus ex D la lues. lib. i . Registri Innocentii, de notis; in quibus cxplicantur Privilegia, iura praest.intissima Ecclesiae Strigoniensis. itemque notandum ad cap 3. ideo Innocentium III, postulationem non admisisse Suffridi, tituli sanctie Praxedis Cardinalis . in Archiepiscopum Rauennatensem , propter maiorem Ecclesiae utilitatem : quia nempe destinabat Pontifex eum auxilio dc recuperationi Terrae sanctae, cui toto animo Innocentius incumbebat, de reipsa Suffridus, siue Soffredus exerci rui praelit ; ut ex Gestis eiusdem Innocentij , ct integra Decretali nostra colligimus. Praeterea non solere Pontificem Cardinales inuitos compellere ad admittendam Postulationem, vel Electionem , illustri exemplo constat eiusdem suffridi, siue Soffredi Cardinalis, qui cum Legatum ageret in Orientis partibus, postulatus est, vel electus in Patriarcham Hierosolymitanum, a Ciero electus. a Populo expetitus, cum Regis assensu, & Suffagane rum fauore , Acta nuper edita in notis ad Epistolam to , lib. 1 . Registri Innocentij III. Quae plane eadem sunt cum iis, quae in Gestis Inno . III. reseruntur, pag. 8 i. & seq unde transcripta verbatim sucrunt: erratum tantum in nomine. Quem enim SisDedum, ves Soffredum Gesta Innocentii loco citato, & pag. 3I. 3c in antiqua , litera singularis S. designat, cap. s. de Postulatιone, .n a ri. Colleni. Exscriptor in notis ad d. stolam ιο . appellat Gosfredum, ct in indice. Aa rem Debberauit, ergo , summus Pontifex, ut idem Legatus induceretur, si posset, sed non cogeretur , si nollet, Patriarebatum ree pere , loquitur de Soffredo , Mittens Pallium alteri Cardinali, me illud ei, si consentiret, conferret: intelligit Petrum Cardinalem Presbyterum tituli sancti Marcelli , L gationis eiusdem Collegam. Sed ille, id est, Sof redus, noluit aliquatenus consentire, unde obtinuit de alterius Electione tractari. Reliqua videm Gestis Innocentij. Postremd notandum, quod diximus in definitione. Postulationem a Superiore, causa cognita, admitti debere. Intellige Superiorem immediatum : nec enim Episcopum, vel Archiepiscopum licet negligere,&statim ad summum Pontificem, omisso medio, postulationem referre perinde ac in electionis confirmatione : praesertim moribus nostris, Ut
197쪽
ATISSIME diffunditur hic titulus. Comprehendit enim generaliter omnem vocationem legitimam, qua, vel ad Clerum, vel ad Dignitates dc Honores Ecelesiasticos, siue Seculares , siue Regulares, solemus promoueri: quod statim definitione proposita declarabimus. Et quidem arctior videtur Fulberct Carnotensis Episcopi in Epistola Elemonem ne , Culacium T . ad Edictum τηεε F esse de plurιbus maxime complaciti, secundum liberam arbitrij -- Pauli tib . o. ad acceptio. Ista viderur plenior. Elactio est ordinaria vocatio ita , dictis Iera, . 3e personae, ad Clemm . potissimum vero ad Dignitates , ct Honores E Ioannem A HViasticos, S. cularus, vel Regulares . plurium Suffragiis Canonice facta, Costa iis. δε Absque enim consensu totius Ecclesiae , nullus admittebatur,. non tan-. Diale.. xssim ad Dignitates, sed ne ad Clerum quidem. Quod fluxit ab ipsis. Apostolis. s. Chrysosto- Et quidem Actor. 1. in s. conuocata Vniuersa Ecclesia Apostoli Ma naus hom. . in thiam in Apostolum, communi omnium decreto de suffragiis , elege-- a pag. 3 o. runt. Significat praeter alia, verbum G ω, κνι , id est, communi se tentia. aliquid constituere. Apostolorum autem locum Episcopos obtinere constat. Itemque per electionem constituerunt Apostoli Presby
electionem significat , ex eo ductum , quia in Electionibus consensus is. Chrysosto- significatur, porrectis &extensis manibus. Diaconos etiam communi t mus hom. 1 3. in tius Ecclesiae consensu constituerunt, Actorum cap. s. verso s..μαρ . -.e Acta pari33. , id est omnium testimonio probatos elegerunt. Vbi aper tissime separatur Electio , qua ab omnibus facta proponitur, ab impositione manuum , quae statim subiicitur in versic. seq. in quo ab Aposto- Iis solis, per impositionem manuum, Spiritus sancti gratia confertur -ο υμ-os , Apostoli nempe, ε-αὐrid ob χρω t Consecrationem vulgo vocamus. Quae quia statim & in continenti sequi solebat Electi nem, aliquando Ectionis tantum, aliquando vero Impositionis tantum manuum fit mentio, χειρων , & χιροθεσia : quibus casibus alterutra sub intelligenda est , ex iure communi. De imposuione manuum, vide Amalatium Fortunatum in bb. de Diuinis Catholica E
198쪽
AD LIBRI I. DECRET TIT. v I. DE ELECT. ET ELEC. POT. ies
Ex his colligimus, verissimum esse, quod doctissimE , ex Deis Anti m upra citatis, Diuus Cyprianus rescr ibit, ad Clerum Sc Plebes in His ld xς Philo-
max me h bear potestatem , vel eligendi dignos Saceidates , vel indigis., --/qU DF recusent, cum hoc tamen temperamento; quod oe Usum mirima, . d. I t ρηι saιuma autoritate defendere , ut Sacerdos, plebe praesente . sub omkium &flO- oeulis deligatur : re dignus atque idoneus , publico sudicio ae testimori. Ium in ex m omprobetΜV. Ex qua epistola sumptum est cap. ix. in prima Collectibisti e ε ς lcςm quod omisit Ray mundus; sicut dc ex eap. I. hee tit. detraxit haec ver Ago-Da , Conuocatis eisdem, id est Clericis , etiam Paracbranas, atque in unum amfntientibus. Aliae in hanc rem Epistola Cypriani occurrunt,
etiam de Subdiaconis, & Lectoribus. Dimia 13. de Subdiaconis. Et ita Apostolicam disciplinam suo exemplo confirmauit: quod & a Magistro, quem vocare solitus erat, Tertulliano didicerat , in soletericv. 39. P se ni prebui quique femores, honorem sum, non pretio, sed regi momo adepto. Ea denique de re plures extant Canones, Gn. aε. σδ . Causa x v i. I. Can. 3. I. Dsi xx I v. dc Dist. L x ti.& L x Iri. per totum. JInsignes loci extant in I. 49. Cod. Theodw. de Decurionib. I. s. s. oe 1 . de Diseu's. Ec ιeos, ct cier c. Od. eod. O uarum Legum non Iulianus; non Ualens, sed Constantinus, δέ eius Liberi inscribuntur autores. Verba d. I. . o. Sane si ροι ad Press erorum Ir Dr, Diaconorum etiam, βωSubdiaconorum, caterarimque perurnerant, ad ente curia , ac sub ebimt,bus Iudi ess premente eonsensum eum eorum Ut m insignem , atque in-.οerntem esse omnι probitate co murat 9 habere debet patrimonium Araba-ώιtis instituti, ut retineat proprias famitates maxime si totius populi τε-
cibus eu tatur. Et postea, si forte non Curial bus apud Imdicem profitentibus, non denique expetente populo , ad eos os diximus P gradΜs asstirent, aut studio fra-ulentε artis smetfrint, patrimonium suum liberis tradant, oec. Apertius in d. sege 49. declarant Constantius & Constans, Constantini filii , quod Pater ante statuerat ind. l. o. Neque vulgara consensu , nequη γ bUibet petentibus , cte. Sed eum defunetus fuerat Clericus , ad vicem defunm alius eligatur, eu, nulla ex Municipibus prosapia fuerat, neque ea est op leni AE facritatum, qua publicas funetiones Deillim queat tolerare. Et Postea: progenie munI ceps, vel patrimon a idoneus. opulentos enim secub subire nee states 'omtet ; pauperes Eeel farum diuitus sustentari. In d. l. i . Plebeios diuites ab Eulsassipi penitus arcemus. Concilium Sardi c. Can. 13. Dι gentissme tracteris , si forete avi diues , aut Sehola incus de foro, πλέονς, οῦ σχελ. Πυι σπη άγώς. Eximebantur & excipiebanrur iis tantum , quos vel Natalium splendor, vel facultatum tenuitas, de me
diocritas patrimonium probabilis instituri vocat d. t. 49. ; potissimum vero vitae probitas, dc merita commendabant. Ad quae dignoscenda non tantum Cleri, sed dc Populi, & Magistratus consensus adhibebatur. Ex quo iure pro parte fluxerunt , quae traduntur in formias Marculphi lib. I. cap. I9. Synodo Aurelian. I . . cap. 4. Cap/μι. tib. I
199쪽
Adde Germani De Praecepto de Iussione Regali , aut Iudicis licentia obtinendas Antissiodoren- quoties ad Clericatum, aut Monacharum, aliquis saecularium aspiria sis in Clericum re prael umebat, potestate a populo in principem transsata, quod se
ordinationem quentissimum esse solet. d. capv. Ia . Verba notanda. Hac raro , quia obtinendam audimmus aliquos ex illis , non tam causa deuotionis hoc feesse, quam
fuisse a Iulio pro exeretis, seu atia functione Regati fugienda. Usdam vero cupidi-
Praefecto Prae- tatis causa , ab his, qui res illor m concupi ni , cιrcumuentos audisti iatorio Galli mus: ct hoc ideo fieri prohibemus. lungc Can. vis, Camsa xx. 3. Eorum, in eiusdem iure nempe, & iisdem fere verbis Legum Romanarum usi sunt uva. per longissimum tempus Reges nostri. Prolixius ista, contra nostrum Codicis sci- morem , tum quia lucem afferunt his , quae prius obseruauit doct clia licet Theodo- mus Marculphi Interpretes, tum 'uia breuitare nimia quoia.. osten- sani, quo ute- dimus. Redeamus. baa ir Gallia, In ord ne Romano similiter. Populo conuocato , ordinandi estgun-rur , de eorum ordinatio publicatur , ut diximus ad cap. 17, e Res riptis. AEquum est enim, ut ille, qui praeeste debet Clero & Ple bi, communibus suffragiis cligatur : quam in rem vide Iuonis Ca notetas Samonem , in Duodo, de significat 'ne indumentorum jacerdota. lium , inter Scriptores , de diuinis Ecelesia Catholicae offriis. Quoniam vero paulatim abiit in desuetudinem Consuetudo illa Ee clesiae; ab eo forte tempore . quo per abusum, Ordinationes abs tate , desine rutulo, vel ad titulum patrimonii fuerunt admissae: ideo Raymun dus, vel omisit omnino, vel detraxit ea , quae pertinent ad iura Laicorum, in antiquis CollemonibUs; praecipuὸ motus 43. er 36, ca p. huiustit. Remansit tamen diutius ius Populi, & Cleri, saltem in Dignitati bus , dc Honoribus Ecclesiae conferendis , ut exemplis declarabimus insiquentibus is ex quibus reliquas partes definitionis facile erit expli
Definitione proposita, conuenienter totius tituli argumentum Ec seriem subiiciemus, 3c ad certa capita reducemus. Tractatur iraque non tantum, de simplicium Clericorum , vel minorum Praelatorum esectio. nibus, sed potissimum Epistoeorum, ut in cap. a. 7. oe passim, or in c. s.ctio. in I. Collect. Arcniepiscoporum cap. 4. oe 9, m I. Collect. iunctoean. i. Dim L x v I. Ipsius Pontificis, cap. 4. Imb & Imperatoris, in celebri capitulo 3 . Abbatum, dc Abbatissarum in aliquibus Capitula. Generaliter vero omnis Electio fieri debet canonicὸ , id est seeundum formam canonibus praescripam, de qua tractatur saeeissime in hoc titu
lo cap. 17. I . 24 28. 33. ct 9. maxime vero notanda lunt. cfp. I. 6 I. et r
yria seqq. quia ex Conciliis generalibus duobus Romae habitis, desumpta
sunt. Ad varias etiam obseruatione , dc ritus Electionum pertinent c. n.
i Triplex vero est forma Electionis, per Scr tinium, pir Compromissem, vel per Inspirationem, dicto cap. 4. Ad formam per Compromissum, quia saepius usurpabatur, petiinent
Aliquando etiam Pontifex specialem eligendi formam praescribit, cap. 3 ct vis. Post electionem ius aliquod competit Electo, maxime si ultra limites
200쪽
Italiae sit constitutus , cap. H. 21. 28. iuncta Antiqua z ct cap. 44. hoc tit. quo pertinci pars ultima rubricae, de Eusti Potestate: quae clausula etiam in tribus antiquis Collectionibus primis additur, ad differentiam Postula ti , qui nullum omnino ius habet, anicquam cius Postulatio fuerit admissa a Superiore, cupp. 23 er J9. boc tit. sicut pluribus superiore tu. con
Electionis deinde Confirmatio a Superiore petenda est , ad quam pem
tinent ca p. 3. q. T. 9. ii. λ9, 2I. 22, 36. Α - ct T. Cum cap. 3. huius tiniungendum cap. I . eod mlit in I. Coliectione. Confirmationem sequitur Consecratio cap. 7. ct 46. hoc tit. cap. 6. .crp. in Collea. I. In Electione autem confirmanda ante consecrationem , diligenter inquirendum non tantum de forma Elcctionis , sed etiam tam de personis Et Ggentium, quam eorum, qui fuerunt Elccti. Multa enim in utrisque desiderantur. Quid in eligentibus, tr.lctant can. 13. 19. 26. 2y. 26. i 29. I s.
39. 42. 4s. 46 47. 48 FS- & 37, J ud in his, qui sunt eligendi, vel
non cap. s. i 3.37. 27. ct S . in quibus haec Regula notanda , quae vulgo iactatur , Regularia Regularibus, Sccularia Semiaribus inburuata, cat .is.
Dispensatiuὸ tamen in hoc articulo , & aliis . vitiosas electiones, .
eausa cognita confirmat aliquando Pontifex cap. IO. 13. 2 o. er 27 . hoc tit.
ONeruandum, varias consuetudines Ecclesiarum in Electione, Conta firmatione , & Consecrarione, esse retincndas ; nisi manifeste canoni bus obuient, cap. 8. de Confluetudine , cap. 4. G Postillat one, cap. O. 47. . O s6. hoc tit. cap. D 9.ctio. in I. Compilatione. Quod si intra icmpus canonibus constitutum, elcctio negligatur; hi, quibus hoc ius ex ordine competit, propter negligentiam, ca vicc, iure suo priuantur. & deuoluitur ad immediatum Superiorem; de ita grada tim, usque ad summum Pontificem, cap. 4. φ . 6o. hcotii. GV toto tit.
et supienda negligentia Prataromm. His omnibus subiiciemus aliquid . de usu , & Iuribus Ecclesiae Gallica--:nae , & Regum nostrorum autoritate in electionibus Episcoporum , de Abbarum. Ilcmque exemplis aliorum Regum confirmabimus ;. de aliquid de Inuestituris Ecclesiasticis aspergemus. ' Conueniens est, ut de Episcoporum Electione agamus , quos vices De Erect Apostolorum obtinere diximus. Constat autem ex Attis Apostolorum, 's γε- de Eρistolis Cypriani , omnium voto factam fuisse: & confirmatur Sy- - .ricii Epistola I. cap. io. Celestini Epist. Σ. cap. D Leonis Magni celebri Vide infra Eprst. 67. ad Discopos minum sis p iemesa. f Augustini os . tio. quae se g. per est Vt, inscribitur: Acha excerpta a Notariis in d si gnando E radio Prs tera. Phi- VIque ad ψ.THπε Iostorgij mst. lib. s. cap. I 3. ubi de Ciaicenis , ct Dissertatio. pag. 38s. J G M- tnυ-- quibus iunge canonem D Dist. Lxxv O. can a Z. DUL Lxi . Quibus t norum. explicatur historia Nourlla Theodosi , de Episcoporum ord natione, im Od. Theodos. Ex his locis conficimus , in Electionibus Episcoporum, Vide Glossas expectari vota Ciuium, testimonia Populorum , Honoratorum arbi- Legum Antia trium, dc ut Leo loquitur , t AE atur subscri tio Clericorum, Honoratorum quarum in ver- ιmιnsum , Ordinis consensus 2 Plebis. bo Episcopus.