장음표시 사용
41쪽
Ι. 19-20. 29dam nocte candentem niueis uestibus uidit sibi adosso personam, quae manu eXtensa iacentem uideretur adtollere,
eumque consistere firmis uestigiis imperabat. Post quam horam ita fugatis doloribus, recepit pristinam sanitatem, ut dio reddito itineris laborem subiret intrepidus.
20. Vt dein piscopi Brettonibus in pugna auxillum eaeIostetuIertnt teque domum reuersi sint.
Interea Saxonesilotique bellum aduersum Brettones
iunctis uiribus susceperunt, quos eadem necessitas in castra contraxerat; et cum trepidi partes suas pene inpares iudicarent, sanctorum antistitum auxilium petierunt: qui promissum maturantes aduentum, tantum pauentibus fiduciae contulerunt, ut accessisse minimus
crederetur exercitus. Itaque apostolicis ducibus Christus militabat in castris. Aderant etiam quadragesimae uenerabiles dies, quos religiosiores reddebat praesentia sacerdotum, in tantum, ut cotidianis praedicationibus instituti certatim populi ad gratiam baptismatis conuolarent. Nam maxima exercitus multitudo undam lauacri salutaris expetiit et ecclesia ad diem resurrectionis dominicae hondibus contexta componitur atque in expeditione campestri instar ciuitatis aptatur. adidus baptismate procedit exercitus, fides feruet in populo, et conterrito armorum praesidio, diuinitatis expectatur auxilium. Instituti uel forma castitatis hostibus nuntiatur, qui uictoriam quasi
de inermi exercitu praesumentes assumta alacritate festinant; quorum tamen aduentus Xploratione cognoscitur. Cumque emensa soliomnitate paschali recens de lauacro pars maior exercitus arma capere et bellum parare
temtaret, Germanus ducem se proelii profitetur, eligit expeditos, circumiecta percurrit et e regione, qua hostium sperabatur aduentus, uallem circumdatam mediis montibus intuetur. Quo in loco nouum componit exercitum ipse dux agminis. Et iam adorat sero hostium multitudo, quam adpropinquare intuebantur in insidiis constituti.
Tum subito Germanus signifer uniuersos admonet et praedicat, ut uoci suae uno clamore regpondeant securis-
42쪽
30 I. 20-21. que hostibus, qui se insperatos adesse confiderent, allo-luiam tortio repetitam sacerdotes exclamant. Sequitur
una uox omnium et elatum clamorem repercusso aere
montium conclusa multiplicant hostile agmen terrore prostemitur, ut super se non solum rupes circumdatas, sed otiam ipsam casti machinam contremiscunt trepidationiquo iniecta uix sufficere pedum pernicitas credebatur. assim fugiunt arma proiciunt, gaudentes uel nuda corpora eripuisse discrimini plures etiam timore praecipites flumen, quod transierant, deuorauit. Ultionem
suam innocens exercitus intuetur et uictoriae concessae
otiosus spectator efficitur. Spolia colliguntur exposita, et caelestis palmae gaudia miles religiosus amplectitur. Triumphant pontifices hostibus fiasis sine sanguine triumphant uictoria fide obtenta, non uiribus. Composita itaque insula securitate multiplici, superatisquo hostibus uel inuisibilibus uel carne conspicula, reditum moliuntur pontifices. Quibus tranquillam nauigationem et merita propria et intercessio beati martyris Albani parauerunt, quietosque eos suorum desideriis felix
Vt renaseentibus ulmuItis PeIagianae pestis sermanus eum Seuero Brittantam reuersus prius Iaud iuueni nees8uin, deinde et popuIo det, condemnatis siue emendatis haereuela, gressum emperarit Beel.
Nec multo interposito tempore nuntiatur ex eadΘm insula Ρelagianam peruersitatem iterat paucis auctoribus dilatari rursusque ad beatissimum uirum preces Saeerdotum omnium deferuntur, ut causam dei, quam prius obtinuerat, tutaretur. Quorum petitioni estinus obtemperat. Namque adiuncto sibi Seuero totius sanctitatis
uiro, qui erat discipulus beatissimi patris Lupi TrecasHonorum episcopi et tunc Treuiris ordinatus episcopus gentibus primae Germaniae uerbum praedicabat, mare On-scondit et consentientibus elementis tranquill nauigio Brittanias petiit. Interea sinistri spiritus peruolantes totam insulam
43쪽
I. 21. 31 Germanum uenire inuitis uaticinationibus nuntiabant in tantum, ut Elafius quidam regionis illius primus, ut in occursu sanctorum sine ulla manifesti nuntii relationo properaret, exhibens secum filium, quom in ipso flore adulescentiae obilitas dolanda damnauerat. Erat enim arescentibus neruis contracto poplite, cui per siccitatem cruris usus uestigii negabatur. Hunc Elafium prouincia tota subsequitur ueniunt sacerdotes, occurrit inscia multitudo, confestim benedictio et formonis diuini doctrina profunditur. Recognoscunt populum in ea, qua reliquerat, eredulitate durantem intellegunt culpam ess paucorum, inquirunt auctores inuentosque condemnant. Tum subito Elafius pedibus aduoluitur sacerdotum, offerens filium, cuius necessitatem ipsa debilitas etiam sine precibus adlegabat fit communis omnium dolor, praecipue sacerdotum, qui conceptam misericordiam ad dὶuinam clementiam eontulerunt: statimque adulescentem beatus Germanus sedere compulit, adtrectat poplitem debilitate curuatum et per tota infirmitatis spatia medicabilis dextera percurrit, salubremque tactum sanitas estina subsequitur Ariditas
sucum, nerui officia receperunt, et in conspectu omnium
Si incolumitas, patri filius restituitur. Implentur populi stupore miraculi et in pectoribus omnium fides catholica inculcata firmatur. raedicatio deinde ad iobem de
praeuaricationis emendatione conuertitur omniumque sententia prauitatis auctores, qui erant expulsi insula, sacerdotibus adducuntur ad mediterranea deserendi, ut et regio absolution et illi emendatione fruerentur. Factumque est, ut in illis locis multo ex eo tempore fides intemerata
Itaque, compositis omibus, beati sacerdotes ea, qua uenerant, prosperitato redierunt. Porro Germanus post haec ad Rauennam pro pace Armoricanae gentis suppli-eaturus aduenit ibique a Valentiniano et lacidia matroipsius vinma reuerentia susceptus migrauit ad Christum. Cuius corpus honorifico agmine comitantibus uirtutum peribus suam desertur ad urbem. Nec multo post V , tantinianus ab Aetii patricii, quem occiderat, satellitibus interimitur anno imperii arciani sexto, cum quo simul
44쪽
32 I. 22-23.22. Vt Brettones, uloseontibus ad tempus exteris, elutrihus sese eul eontriuerint, simu et malorihus flagitiis anh-
Interea Brittania os tum quidem est a per ab extemis, sed non a ciuilibus belua. anebant exterminia ciuitatum ab hoste dirutarum ac desertarum pugnabant contra inuicem, qui hostem euaserant, ciues Attamen recento adhuc momoria calamitatis et cladia inflicta aeruabant utcumque reges, sacerdotes, priuati et optimates sum quiquo ordinem. At illis decedentibus, cum nuccessisset aetas tempestatis illius nescia, o praesenti aiamnserenitatis statum experta, ita cuncta ueritatis ac iustitiae
moderamina concussa ac subuersa suns, ut earum non
dicam uestigium, sedis memoria quidem, praeter in paucis et ualde paucis ulla appareret. Qui intor alia inenarrabilium scelerum tacta, quae historicus eorum Gildasssobili formone dosoribit, et hoc addebant, ut numquam genti Saxonum siue Anglorum, secum Brittaniam incolenti, uerbum fidei praedicando committerent. Sed non tamen diuina pietas plebem suam, quam praesciuit, deseruit, quin multo agniores genti memoratae praecones ueritatis, per quos crederet, destinauit.
t sanetus papa Gregorius Augustinum eum monaehis ad praeeleandum genti angIomim mittens, epistula quoquo 1IIos exhortatoria, ne a Iahorando essarent, eonfortauΘrit.
Siquidem anno ab incamations domini D LXXX'ΙΡΜauricius ab Augusto quinquagesimus quartus imperium suscipiens, uiginti et uno annis tenuit. Cuius anno regni decimo rogorius uir doctrina et action praecipuus pontificatum Romanae et apostolicae odia sortitus rexit
annos XIII, menses Let dies X. Qui diuino admonitus
instinctu anno decimo quarto eiusdem principis, aduentus uero Anglorum in Brittaniam anno circiter L. misit sorvum dei Augustinum et alios pluros cum eo monachostimentos dominum praedicaro uerbum de genti Anglorum. Qui eum iussis pontificalibus obtemperantes memoratum
45쪽
opus aggredi coepissent iamque aliquantulum itineris confecissent, perculsi timore inerti redire domum potius, quam barbaram, seram incredulamque gentem, cuius ne linguam quidem nossent, adire cogitabant, et hoc esse tutius communi consilio decernebant. Nec mora, Augustinum, quem eis episcopum ordinandum, si ab Anglis susciperentur, disposuerat, domum remittunt, qui a beato Gregorio humili supplicatu obtineret, ne tam periculosam, tam laboriosam, tam incertam peregrinationem adire de-boront. Quibus ille exhortatorias mittens litteras, in opus eos uerbi diuino confisos auxilio, proficisci suadet. Quarum uidelicet litterarum ista est forma: Gregorius seruus seruorum dei seruis domini nostri. Quia melius fuerat bona non incipore, quam ab his,
quae coepta sunt, cogitatione retrorsum redire, summo
studio, dilectissimi filii, portet, ut opus bonum, quod
auxiliante domino coepistis, impleatis. Nec labor uos ergo itineris nec maledicorum hominum linguae detorrωant sed omni instantia omnique seruore, quae inchoastis, deo auctore peragite scientes, quod laborem magnum maior aeternae retributionis gloria sequitur. Remeanti autem Augustino praeposito uestro, quem et abbatem uobis constituimus, in omnibus humiliter oboedite scientes hoc uestris animabus per omnia profuturum, quidquid a uobis fuerit in eius admonitione completum. Omnipotens deus sua uos gratia protegat et uestri laboris fructum in aeterna me patria uidere concedat quatenus et si uobiscum laborare nequeo, simul in gaudio retributionis inueniar, quia laborare scilicet uolo. Deus uos incolumes
custodiat, dilectissimi filii.
Data die decima ΚHondarum Augustarum, imperante domino nostro auricio Tiberio piissimo Augusto anno decimo quarto, post consulatum eiusdem domini nostri anno decimo tertio, indictione decima quarta.'24.
Μisit etiam uno isdem uenerandus pontifex ad Etherium Arelatensem episcopum, ut Augustinum Brittaniam
46쪽
34 I. 24-25. pergentem benigno susciperet, litteras, quarum iste est
Reuerentissimo et sanctissimo fratri Ethorio coepiscopo Gregorius seruus seruorum dei.
Liost apud sacerdotes habentes deo placitam caritatem religiosi uiri nullius commendatione indigeant; quia tamen aptum scribendi se tempus ingessit, aternitati
uestrae nostra mittere scripta curauimus insinuantea, i toros praesentium Augustinum seruum dei, de cuius certi sumus studio, cum aliis seruis dei, illic nos pro utilitate animarum auxiliante domino direxisse quem necesse est, ut sacerdotali studio sanctitas uestra adiuuare et sua ei solacia praebere festinet. Cui etiam, ut promtiores ad suffragandum possitis existere, causam uobis iniunximus subtiliter indicare; scientes quod ea cognita, tota uos propter deum deuotione ad solaciandum, quia res exigit, commodetis. Candidum praeterea presbyterum, commmnem filium, quem ad gubernationem patrimonioli ecclesia nostrae transmisimus, caritati uestrae in uinibus commendamus. Deus te incolumo custodiat, reuerentissime rater. Data dis docima alendarum Augustarum, imperante domino nostro aurici Tiberio piissimo Augusto, anno decimo quarto, post consulatum eiusdem domini nostri anno decimo tertio, indictions decima quarta.'25.
Vt ueniens Brittaniam Augustinus primo in insuIa Tanato rege cantuariorum praeelearet; et si aecepta ab eo Ileentlacantiam praeeleaturus intrauerit.
Roboratus ergo confirmatione beati patris Gregorii Augustinus cum famulis Christi, qui erant cum eo, rediit in pus uerbi peruenitque Brittaniam. Erat eo tempore rex Aedilberctus in Cantia potentissimus, qui ad confinium usque Humbrae fluminis maximi, quo meridiani et septentrionales Anglorum populi dirimuntur, fines imporii tetenderat. Est autem ad orientalem Cantiae plagam Tanatos insula non modica, id est magnitudinis iuxta consuetudinem aestimationis Anglorum, familiarum sex-
47쪽
eentarum, quam a continenti terra secernit fluuius antsumu, qui est latitudinis circiter trium stadiorum et duobus tantum in locis est transmeabilis utrumque enim caput protendit in mare. In hac ergo adplicuit seruus domini Augustinus et socii eius, uiri, ut ferunt, forme XL. coeperunt autem praecipiente beat papa Gregorio degente Francorum interpretos o mittens ad Aedilborotum mandauit se uenisse de Roma a nuntium ferro optimum, qui sibi obtemperantibus aeterna in caelis gaudia et regnum sine fine cum deo uiuo et uero luturum sine ulla dubietate promitteret. Qui haec audians, manere illos in ea, quam adierant, insula et eis necessaria ministrari, dono uideret, quid eis faceret, iussit. Nam et antea amaad eum Christianae religionis peruenerat, utpote qui et uxorom habebat Christianam de gente Francorum regia, uocabulo Borcta quam ea condicione a parentibus acceperat, ut ritum fidei ac religionis suae cum episcopo, quem si adiutorem fidei dederant, nomine Liudhardo, inuiolatum seruare licentiam haborol. Post dies orgo uenit ad insulam rex et residens sub diuo iussit Augustinum cum sociis ad suum ibidem aduenire colloquium Cauerat enim, ne in aliquam domum
ad se introirent, uetere usus augurio, ne superuentu suo,
siquid maleficae artis habuissent, eum superando deciperint. At illi non dasmonica, sed diuina uirtute praedit uoniebant crucem pro uexillo ferentes argenteam, et imaginem domini saluatoris in tabula dopictam, laetaniasque canentes pro sua simul et eorum, propter quos et ad quos uenerant, salute aeterea, domino supplicabant. Cumque ad iussionem regis residentes uerbum ei uitae una cum omnibus, qui aderant, eius comitibus praedicaront, respondit ille dicens: Fulchra sunt quidem uerba et promissa, quae adsertis; sed quia noua sunt et incerta, non his possum adsensum tribuere, relictis eis, quae tanto tempore cum omni Anglorum gente seruaui. Verum
quia de longe huc peregrini uenistis, et ut ego mihi uideor perspeXisse est, quae uos uera et optima credebatis, nobis quoque communicare desiderastis, nolumus molesti
osse uobis quin potius bonim uos hospiti recipere et,
quas uictui sunt uestro necessaria, ministrare curamus:
48쪽
36 I. 25-26. nec prohibemus, quin omnes, quos potestis, fidei uestrae religionis praedicando societis. Dedit ergo eis mansionem in ciuitate Doruuernensi, quae imperii sui totius erat metropolis, eisque, ut promiserat, cum administratione uictus temporalis licentiam quoquo praedicandi non abstulit. Fertur autem, quia adpropinquantes ciuitati, more suo cum cruce sancta et imagine magni rogis domini nostri Iesu Christi hanc laetaniam consona uoce modularentur: Deprecamur te, domine, in omni misericordia tua, ut auferatur furor tuus et ira tua a ciuitate ista et de domo sancta tua, quoniam peccauimus. Alleluia.'26. Vt idem in cantia primitiuae ocelesiae et doctrinam sit imitatus et uitam atque in urbe regis sedem episcopatus
At ubi datam sibi mansionem intrauerant, coeperunt apostolicam primitiuae ecclesiae uitam imitari; rationibus uidelicet assiduis, uigiliis ac ieiuniis seruiendo, uerbum uitae, quibus poterant, praedicando, cuncta huius mundi uelut aliena spernendo, ea tantum, quae uictui necessaria uidebantur, ab eis, quos docebant, accipiendo, secundum ea, quae docebant, ipsi per omnia uiuendo, et paratum ad patiendum aduersa quaeque uel etiam ad moriendum pro ea, quam praedicabant, ueritate animum habendo. Quid mora Crodiderunt nonnulli et baptizabantur, mirantes simplicitatem innocentis uitae ac dulcedinem doctrinae eorum caelestis. Erat autem prope ipsam ciuitatem ad orientem ecclesia in honorem sancti artini antiquitus facta, dum adhuc Romani Brittaniam incolerent, in qua regina, quam Christianam suisse praediximus,
orare consueuerat. In hac ergo et ipsi primo conuenire, psallere, orare, missas facere, praedicare et baptizare coeperunt donec rege ad fidem conuerso, maiorem praedicandi per omnia et ecclesias fabricandi uel restaurandi licentiam acciperent.
At ubi ipse etiam inter alios delectatus uita mundissima sanctorum et promissis eorum suauissimis, quae ueruesse miraculorum quoque multorum ostensione firmauerant,
49쪽
L 26-2T. 37 erodens baptizatus est, coepere plures ad audiendum uerbum confluere ac relicto gentilitatis ritu unitati se sanctao Christi ecclesiae credendo sociare. Quorum fidei et conuersioni ita congratulatus esse rex perhibetur, ut nullum tamen cogeret ad Christianismum; sed tantummodo credentes artiori dilectione, quasi conciues sibi regni caelestis, amplecteretur. Didicerat enim a doctoribus auctoribusque suae salutis seruitium Christi uoluntarium, non coacticium osse debore. Nec distulit, quin etiam ipsis doctoribus Euia locum sedis eorum gradui congruum in Doruuerni motropoli sua donaret. simul et necessarias in diuersis
speciebus possessiones conferret. 27. Vt idem episeopus faetus Gregorio papae, quae sint Brittaniae gesta, mandarit et simu necessariis eius responsa petens acceperit.
laterea uir domini Augustinus uenit Arelas et ab archiepiscopo eiusdem ciuitatis Aetherio, iuxta quod iussa sancti patris Gregorii acceperant, archiepiscopus genti Anglorum ordinatus est reuersusque Brittaniam misit continuo Romam Laurentium presbyterum et Otrum monachum, qui beat pontifici Gregorio gentem Anglorum
fidem Christi suscepisso ac se episcopum factum esSereferrent simul et de eis, quae necessariae uidebantur, quaestionibus eius consulta flagitans. Nec mora, cougrua quaesitui responsa recepit; quae etiam huic historiae nostrae commodum duximus indere.
I. Interrogatio beati Augustini episcopi Cantuariorum ecclesiae De episcopis, qualiter cum suis clericis conuersontur, uel de his, quae fidelium oblationibus accedunt altario quantae debeant fieri portiones et qualiter episcopus agere in ecclesia debeat γRespondit Gregorius papa urbis Romae Sacra scriptura testatur, quam te bene nosse dubium non est, o specialiter beati aut ad Timotheum epistulae, in quibus eum erudire studuit, qualiter in domo dei conuersari debuisset. os autem sedis apostolicae est Ordinatis episcopis praecepta tradere, ut in omni stipendio,
50쪽
38 I. 27 quod accedit, quattuor debeant fieri portiones una uidelicet piscopo et familiae propter hospitalitatem atquo susceptionem, alia clero, tertia pauperibus, quarta ecclesiis reparandis. Sod quia tua ratemitas monastorii rogulis erudita, seorsum fieri non debo a clericis suis in eoo sis Anglorum, qua auctore deo nuper adhu ad fidem adducta est, hane debet conuersationem instituere, unctinitio nascentis ecclesiae fuit patribus nostris; in quibus nullus eomini ex his, quae possidebant, aliquid suum esso dicebat, sed orant is omnia communia. Siqui uero sunt clerici sxtra sacros ordinos constituti, qui se continere non possunt, sortiri uxores obses et stipendia sua extorius accipere. Quia et de isdem patribus, de quibus praefati sumus, nouimus scriptum, quod
diuidebatur singulis, prout cuique opus erat Aet 4 35).
De eorum quoque stipendio cogitandum atque prouidendum est, et sub occlesiastica regula sunt tenendi, ut bonis moribus uiuant et canendis psalmis inuigilent et ab omnibus inlicitis et cor et linguam et corpus de auctoris consorvent. Communi autem uita uiuentibus iam do
olendis portionibus usi exhibenda hospitalitato et adim- plonda misoricordia nobis quid ori loquondum Cum
omne, quod superest, in causis piis ac religiosis erogandum est, domino omnium magistro docente: Quod super-ost date elimosynam, et ecce omnia munda sunt uobis'
seu Luc. 11 41). II. Interrogatio Augustini: Cum una sit fides, sunt
ecclesiarum diuersae consuetudines, et altera consuetudo missarum in sancta Romana ecclesia atquo altera in
Galliarum tonetur' Respondit Gregorius papa Nouit aternitas tua Romanae ecclesiae consuetudinem, in qua se meminit nutritam. Sed mihi placet, siue in Romana siue in Galliarum seu in qualibet ecclesia aliquid inuenisti, quod plus omnipotenti de possit placero, sollicito eligas et in Anglorum ecclesia, quae adhuc ad fidem noua ast institutions praecipua, quae de multis ecclesiis colligere potuisti, in- tundas. Non enim pro locis res, sed pro bonis rebus loca amanda sunt. Ex singulis ergo quibusque ecclesiis, quae pia, quae religiosa, quae recta sunt, elige et haec