장음표시 사용
71쪽
lidos fingi it quodvi: mendacium Statim deprehendant. Xj pSa narratione apparet. Nam quod iudicavit Aristarchus dioe tum SSe verSum ab eo qui vim particula γαρ S. 490 non agn0Sceret, equidem, qui probe norim Saepe γαρ ad eam Sententiae partem referendum SS0, quae H τον συι φραγμένων Sit addenda, quia nulli voeabulis nuntiata sit, pertinacitur nego λίνὶν cco iiων εοκας ι λθ 0μεν iuStum esse allocutioni SeXordium. Ubi enim latere censeamus illud quod 00gitatione supplendum est Ad κ 100 provocatis, at illic ita γαρ positum est ut 110Strum locum ei Suos carere non poSSe quiVi Vident. Legitur enim c. φίλοι, υ γαρ ιδμεν πνὶ ζοφος υὁ 4πr γ ως i. e. amici ad VOS convertere deb00 110Scimus 'nies e. q. S. V NiSi illud Q φίλ0 praeeoderet verba γαρ Fωμεν
72쪽
Mihi in ptissima vid0tur Seh0lia Sta interpretati , Curae eum Somno XCitabant. V Etenim Vi quidquam Cogitari posSit ab Surdiu quam illud: Curae eum e Somno ἐν θυμω excitabant ' praeterea Si γειοε Vel γει00D hic St X citabant, male omittitur bi0 tum Fg. 0 hoc quid0m vitium Se olla Sino interpretationi commune est cum ieetione τειρον quam O et Naberii commenda 1iS. Ergo aut ἐνὶ θυue ' ἔλεJMis ατ εγειρειν HS fere: Cura cogitationesque animo VolVere V aut cum Nauckio legendum εχεσκε Sed illud veriSimilius homo enim dolore aliquo oppreSSu sua ipSe cura Vigile reddit. Et
Nau kii lecti nescioqui habet frigidi. 46 sq. Hi verbis Pisistratum e Somno exeitat TelemaehUS:
Tum, ut opinor, reet duo imperatiVi συνδέτως ponUntUr, Si prior, tamquam quaedam interiectio, nullam vim habet propriam Sed tantummodo alterius vim auget. Sed γρεο- ζευξ0ν nullo interstedente vinculo durissimum est et ViX ferendum. Quare e αγρεε illud εγρε natum SuSpicor. f. υ 119 Sq.
73쪽
C0rruptum Hostiam ab io qui X pergiscendi verbo puSeSSe, ubi aliqui e Somno Xeitetur, putaret minime mirum. 19 sqq. Ulii Pylum advortoriant a Pisistrato TelemachuSpotit ut se recta ad navem ducatis per urbem viam capienSapud Nestorem morari cogatur. Intelligit autem Se rogare aliquid quod haud facile Sit impetraturuS, ergo longo utitur XOrdio
Provocat ergo ad ilia Smodi res, quae emeero Soleant ut in petendo audaeiore Sint homines, id Si ad ea reS, quae d- Sunt jam non nil ea qua aliquando adfutura credit. Haud orgo eum mer Hrdeno facere dubito alteram lectionem νῆκε praeferente. Traeterea commune illud iter n0ndum auXit amicitiam, quando augebit Iam enim adest finis. 226 sqq. De Melampod haec narrantur
74쪽
Non admodum Verisimili mihi videtur coniectura qua tollere ineptum Stud Di σ0ισι θ0nὶσι conamini Sed fingit aliquo modorem0tam illam maeulam, reStabit tamen versu 300, qui totus est absurdiSSimVS, quia ἡμαίνειν en Structurn Sequente, quum nunc habemus, nihil aliud ignisseare potest quam: deliberare quid si di faciendum. Doliberat ergo Telemac utrum porseundum ibi Sit an mor Vitundat Utrumque VerSum equi-d0m delevorim utpote inSertum ab io qui versum se non osse aptam longiori narrationi ClauSulam putaret. 822 sqq. Proci Se mini Sterium Suum oblaturum Eumaeo hospe Significat numeratque re qua apte periteque a Coro possit se alia et has
Aliquo m0do 1liciendum puto ut istud 0ι6 quod hie, tamquam Si in Sermone pedeStri 01 Saremur, articuli vico fungitur, HXimntUr. 381 sq. proposito abdueere hospitem donatur Eumaeus narrando quam Sint formosi nitidique ministri quibus proci Utantur. Iuveno illi sunt
75쪽
de quo post tot virorum doet 0rum diSputatione tacere mallem. Sed quoniam nemo horum mihi persuasit, adiicienda tiam pagina videtur volumini Spisso quod iam de hac quaestioneos impletum Rido ergo eum C0bet grammati00 in aula Ptolemaeorum ViventeS, qui, ne caSta auro offenderet loquendi SimplieitaS, αἰδοι0ισι hic SS ma Seulini generi et supplices Significare commenti sunt. Minus tamen, Si fieri potest, ipsius Coboti mihi laeset opinio, qui hic Eumaeum aperte dicentem facit: hine di bibi amavi. V Nam absurdum Videtur in vitam
heroicam atque adeo insulae remotae remotum agrum auro Venalem onerem introducere. Quodsi rem pSam aliquo modo probare OSSem, tamen eam illi verbis hie nuntiari potuisso pertinaciter negarom: hine amavi V dicor turpe ViSum StAl0Xandrinis, Sed ad eam rem Signifieandam iis uti vocabulis, illae nunc Eumae dantur, non turpe fortasSe S Sod haud dubio ineptum; non nim rustica Simplicitatis illa sunt sed Scurrilis atque ridiculae impudentiae. Ergone coniectura moleSta illa VOX remoVenda, cumque abero h Θυσιν legendum Vel αλλοδαπ0ισιν Minime hercle. Quot enim mendicOS, quotVe pere grino ad Eumae tugurium, quamdiu ruri ille viXit, iam VenisseConSenmUS Unum, ut opinor, lySSem; pS Vero EumaeuSUllum venturum unquam non XSpecta Vit, neque veriSimile eum nummulorum aliquid SopoSutSS Unde ii ἐλενὶμ0συνην faceret. Nihil hic mutandum, retinendum Ed0ι0ισι, neutriuSgenoris illud est, ut igni eat quod norunt omnes. Nunc totum locum denuo aspiciamus. In quanto apud Laertem iuSque uXorem fuisset honore narravit EumaeUS, addiditque S eum eorum filia natu minima una educatum illam p0stea ora in matrimonium datam, S a domina ru miSSum eum pulchriSV0Stimentis calceamentisque: illa enim permagni me facio bat nil ἐφίλει ἰέ κ, ροθι μι H0 sequitur νυν ii
76쪽
i. o. Sed dum Solli hic Vivo deorum benevolontia fit ut largoso Agro me percipiam frU0tUS. V Paulo poSt: Sed a praeSente domina mea nunquam quidquam accipio, neque donum aliquod seque blanda Verba, calamita enim nova domum
tendum Vel Sum: hinc UCUSque est e. q. S. V Qua Si ero iam hac HXetur eurn UmneuS, quid Se futurum Sit, eum propter 90tatem labor rustie par non erit. Et ipsum illud lim e Vi qm , qu0 tamen aliquem huic lo00 SonSum praebere poterat, longe abeSt. OStremo Stud cui quo roferendum Sed iam tempus os di sero quid mihi velim. Totum ei Sum una litura delendum censeo. Audacem me dicitis Multo mihi videntur audaeiores, qui Moeabulum αἰδ0ίοισι onioeturi Sollicitant, certe ineptiores multo qui novam ei praebent Sententiam. Denique arida diei et quidvis ferre malo quam de empto amore Eumaeum hic spurci vocabuli loqui credam. At quomodo irrepSiSS VerSum dicamus 2 sem, ita ut mihi laeta Videtur, certe fieri potuisS0,eXplicabo Totum ei Sum nrodiam Super qui negabit Scrip tu forta Ss olim fuit in ludicro aliquo poemate, quod SatiSperite Sermone pie ConSni Sinavit homo aliquis rididuliis, coieri omnibus innotuit magiS, mox in ore erat populi, inhaerebat memoriae Tandem aliquando, cum totum Stud ἐπυλλιον iam oblivi0ne obrutum esset, illo tamen restitit se identidem, si res ita ferebat, ab hominibus citabatur. P0Strem genuinUS illo Homeri versu haberi coeptuS Si quaerendu ergo OCUS erat ubi nSeror0tur, atque nullii ViSu aptior quam hic, ut ij a quis de plebe homo de Sua narrat ita VietUque.
77쪽
ος τις dii μάλα πολλὰ πάθγὶ - π0λλ' 4παλγὶθ s. Omnino vobiscum facio versum 101 damnantibuS, Sed multo etiam illa sorte dignior S. 400 Vi lotur. Utroque autem eiecto Simul quomodo nata sit interpolatio apparet. Alter alteriuS delectemur halis Eumaeu nil crudolo hoc inepto grammatisto Visum it aliqua eXplicatione mitigandum. Nunc volun illo μναομένα manifestu tenetur Scioli1S. 40, sqq. Si do patria sua et parentibu narrare Eum neuSincipit
Hi linquam partieulum μέν, sicut fit A. 405, poSitam vidit in fine Sententia simul o vorsus, et cum particula ἀλλά negationi oppositam X modiocris quidem poetae illud SSe pin0r, sod olim lectum hic fuiSS SuSpicor O τι περιπλγὶθνὶς λίνὶν 060ν, ἀλλὰ μάλ' ἐσθλ i. Postquam μάλ' praecedenti ἀλλά absorptum est, aliqui ex
78쪽
circi θ, quod Supra ἐσθλ interpretandi causa positum orat,
uteumque iustam esseCit vel Su ClauSulam. 445 P 00nisSa mulier, cui Se puerum commiSSum sui Sese Eumaeu narrat, cum rectore Pl Oeniliae navis, forte ad insulam eius appellentiS, paciS0itUr Ut pSa in patriam Suam reducatur, tum Se puerum illum, regi filiolum, Secum elam abducturam ut longe a parentibu Venent: iusmodi enim puerum HSSe illum e u magnum fieri uerum posSit. Haec autem iVo Suo iubet αλλ' ἔχετ' εi φρεσὶ μυθον, ἐπείγετε ὁ ωνον δαιων.
primum ab hujus torra ineoli rerum, qua Venale habetiS, porS0lutum obi Sit pretium ' Sive facite ut hi homine quam primum o abSol Vant. V Sententia tamen eodem rodit pro protio enim Phoenice accipiunt non nurum argentumque Sed frumentum. Hoc est quod Versu 456 dicitur εν in γλαφυρν βιοτον π0λυν ἐμr0λάοντ0.45 In navem ergo Phosenice frumentum ilha pro pretio acceptum conjiciunt. Sequitur
Quid Stud 1ὶυ ηχθετο 0ισι νεεσθαι ibi Velit neSeio et neque quomodo Verba illa defendi neque quomodo probabilitoromendari poSSint video. 466 0inil de perfida illa ancilla haec narrantur miDρε δ ἐνὶ προδομω ο μεν δεπα id τραπεζας. Res qua S in eStibulo aedium invenis Se ancilla dicitur,
nimirum eae Sunt quarum unam alteramque furatur. Ergo ne
79쪽
ε γητερ ίμην γαμεειν καὶ Oδυσσῆ0ς γέρας ἴσχειν. Quid sibi vult ha00 urymachi commemoratio 2 MOX nimiussu Telemaehi non ab Eurymacho Sed a Piraeo recipi ho-Spitem legimuS. An primum neminem potiorem habet 0l0machus quem nominet quam futurum illum IthacenSium regem, Sed mutat consilium quin o avi quaedam certam portendit omnium procorum interitum 2 VS. 525 qq.).54 sqq. Paratum ergo declarat Piraeus ad hospitem recipiendum Sequitur
80쪽
Mira hic res narratur Sponte ad Piraeum imperium navis transire propter Telemachi abSentiam. Num ad Piraeum, quandoquidem eius fuerunt ultima Verba referenda Sunt Sta ςFειστων, neque Telemnchil eSSe poteS ille de quo legimus: εστι νηὸς βη, ἐκ λευσε δ' ἐταίρους
Telemachia enim OnVenienter rei, quam in animo habebat, ipse in terra remanen comite Sic modo G 03 sq. 0St all0cutus
dicebam, totus locus 42-55 ineptissimus est, additusque ab eo vid0tur qui illo Piraei responso apte Claudi librum non putaret. Nihil tamen dosidorat sector prudens ubi Telemachi nil omites verba 503 sq. audivit, et praeterea bene Theo- Clymen proSpectum cognoVit. Ea quae Sque ad Telemachi in Eumaei stabulum advontum 1 4 intor edunt nullo negotio cogitando Supplet.