장음표시 사용
221쪽
Loo quilis esset in puero baptigando innecessitatem grauem qualis esset in adulto, qui percontritionem saluari possct In priori ergo affirmat posse dati pecuniam non animo emendi , sed tantum tollendi impedimentum, satiandi avaritiae alterius , ut hoc impedimento remoto, ministrare sieramentum possit, excusat autem extrema necessitas ut hoc modo possit dari; quisque enim habet ius naturale vitandi damnationem proximi , ideoque nec erit simonia expressa ob de Stum intentionis, nec limrerpretativa ob mulsam rationabilem quam is habet vitandi apparentem simoniam ob necesistatem extremam proximi. In posteriori casu negat,qui cum non sit extrema necessitas, cecsat ratio excusans ab interpretatiua saltem ta
Tettia sententia idem asserit quod secunda, sed diuerso cum fundamento est Soti lib. s. m. Iu eos. c. ara . . licet date pecuniam pro paruulo , quia in eo casu licet emere, vendere
autem numquam licui licet autem emere, quia
non fit ob finem temporalem , sed ob necessitatem spiritualein, extremam; non licet autem in adulto hoc ipso quod non est extrema necessitas, ita vitanda occasio scandali videretur enim dando pecuniam , consentire iniquitati
Quarta conuenit cum secunda, quod liceat dare pecuniam non ut pretium sacramenti, sed ut remouetuem impedimentum prauae voluntatis&auaritiae, disteri autem quia non solum in p1ruulo id admittit, sed etiam in adulto. Alb. Mag. Gabr. Adrian. Maior, Mugol quos citat essequitur Suar. n. 3. Et cum hac tanquam probabiliore tenen- γm dari dum est. Et prima quidem pari , quod non erum ' senore dare pecuniam iniquo ministro perentiret 'et illam, nolenti aliter sacramentum ministra
re sit emere, patet tum ex dictis in prima sententia, tum ex eo quod non apparet cur non
possit separari per intentionem contrariam datis labentis ad hoc ius ex necessitate, datio pecuniae ab emptione, cum in eius potestate id sit. habeat tam magnam causam id agendi. Secunda vero quod eadem sit ratio in paruulo, in adulto constat ex eo, tum quia etiam in ' adulto potest datio pecuniae, per intentionem separari a ratione emptionis o tunc etiam estisissiciens causa ita operandi, tum quia maior
obligatio cuique est subueniendi sibi in spiri-rii libus, quam proximo; quare si id licet ad subueniendum proximior extremo indigenti, ikebit etiam ad subueniendum sibiipsi hinaequalitas necessitatis, quae esse polset in puero, non in adulto, computari potest inaequalitaternatoris obligationis ex charitate ad curandam propriam salutem in adulto quam alienam in puero, tum denique quia satis magna necessita sest illa adulti , cui tenemur subuenire etiam cum periculo vitae , ut distum est cum de poeni- . tentia sufficiet ergo ut iust separari possit per intentionem datio pecuniae ob alios honestos fines, ab emptione quod si separetur iam non . . critimociata consequente licebit etiam in
SEXTU QUAERO , an si petatur pecunia in pretiumn cranienti dari possit ab
synam, vel ad remouendum impedimentum 2 et 2
vel certe si non sit adeo capax, intendat dare omni meliori modo quo potest. Suar. n. s. ex .
Dico saecv Noo, si minister amplius m. iii urge ita petat, ut qui dat profiteatur se date et ' et si illam pecuniam in pretium sacramenti non in alios hiae dictos i quidem id faciat in iniuriam Christianae religionis haud dubie desiste- dum a pecunia danda . indestituendus puer, praeualet enim iniuria religionisti adultus autem relinquendus prouidentiae Dei, auxilio per contritionem etsi vero tantum id saeiat ex avaritia, reex odio priuato, tunc posset qui dat ut verbis amphibologicis accommodando illa ad mentem suam ilioqui dare in pretium, a firmare cum iuramento quod det cum hac intentione, nullo modo videtur licere, quam uis Sotus concedat, contra quem suar num
ti inducere ad dandum baptismum eum qui non vult dare ex odio. - .. Ras pono Eo affirina lueta quia ex parte N -- petentis nulla committitur simonia, neque n. Σ --
pecuniam offert animo emendi, sed tantum au ... et a
ferendi impedimentum , ut dictum est quasi cistam. aced nec inducit ad malum , sed ad minus malum, nempe ad baptirandum pecunia extreme indigentem, quod minus malum est , quae 'illum sine salutis remedio relinquere. Ideoque qui se offeri pecuniam, non simpliciter petit. ut det baptismum accepta pecunia, sed sub con- ditione altem tacita quod si non vult desistete grauissimo peccato non baptirandi , saltem vi baptiret accepta pecunia exilio titulo quare. hon petitur actio ab eo quae non possit nisi male fieri,posset enim bene fieri,s gratis ministrit,
cendum sit de sacramento Poenitentiae , iacEucharistia pro viatico.
de pre nitentia idem est dicendum,quod dictu in i m Arit . est de baptismo in specie stentim constitutus sit aliquis in extremis , inhabeat conscientiam . . peccati mortalis . di non sit nisi unicus iacet sis,qui non vult audire consessionem, nisi, cepta pecunia, posset illi dari modo explicato; quia hoc sacramentum est tantum necessitatis: respectu peccatoris baptietati, sicut baptismus. respectu adulti non baptiEati notat id in partis
culari Ugol. ex Suar. P. ia. Mur. 8. De aliis, a Malis.sacramentis non item, quia non sunt tantae ne nisi per ili.eessitatis vel accidens tamcn censet Suarer, etiam pol Ie extendi ad extremam unctionem in
casu quo infirmus nullum aliud sacramentum recipere pollet Idem de Eucharistia suo enim modo deficientibus aliis valde necessaria est. An autem necessitas recipiendi Eucharistiam pro viatico si sufficiens ratio etiamsi consessus
sit. non habeat conscientiam peccati mortalis,dii bitatio esse potest; pro qua Dico re Ecundo, probabile csse, idem diceydum de ea, tum quia probabilis seiuentia , id
est eam e II necessariam ad salutem neccssit .iterum seri, medii atque adeo adhibendam re ipsa quando Eliabaristia potest ibi uecmptione lucramenti habita de premetatuo. bii iluciatione, et dictum est; tum quia malitia
222쪽
Cap. II De materiasivernaturalisimonia.
ria altei Ius non debet innocente priuare tanto bono, ad quod habet alioqui iuss&potest bene uti malitia alterius ut tecte Suar num ibi. Qui deniqii addit alium casum,de Eucharistia consis culcanda, vel combureuda ab haeretico, Iudaeo, infideli, tunc enim data pectinia pollet eripi de eorum manibus ad iniuriam sacramcnt avertendam quod et laena cohaercns est Iupiadictis,
uvalde probabile. NUM O QUAERO, an sacramentalia sint in iteri simoniae. Pro responsione suppo-liciidiim ex Tractatiotie prima, de sacranientis in cominunt, sacramentalia elle omnes caer
moniac benedictiones sacras, quae fiunt in Ecclesia Sacramentalis autem actio duplex est una transiens, quae scilicet non habet offectum permanentem , ut benedictio nuptialis, exorcismus, qui iusmodi alia permanens,quae liabet et sectu perinanente, ut benedictio aque, consecratio calicis, uimilesu prior vocatur ab aliquibus benedictio inuocatiua , posterior
constitutiva. Nos utramque dictinus sacramentale transiens,rem autem sacram quae per benedictionem constituitur,sacramentale permanes: de utraque agemus. Moc Potito, E CDICO PRIMO, sacramentalia omnia transeunti esse materiam
simoniae. Talia sunt primo benedictiones mmnes constitutivae prout sunt in fieri. Securi' do inuocativae modo non sint priuate, quales alateis etiam fieri possunt, ut benedictio niensae paterna, similes, sed public , quae fiunt cuin ministris Ecclesiae ad hoc consecratis,ut nuptialis,domus, ciborum,paramentorum, uimiles. Tertio caeremoniae quae fiunt in sacramentis conferendis, ut exorcismus, catechismus in baptismo in aliae. Hae ergo omnes sunt materia simoni aeri tum quia omnes hae sunt actus ordinum, nec possunt fieri nisi a sacerdotibus, tum quia sunt propriae aetiones spirituales procedentes a potestate supernaturali hordinatae ad spiritualem sineim: hinc colligitur limoniam circa res eiusmodi esse contra ius diuinum jaturale;& prohibetitur etiam iure Canonico sub lege prohibente vendi sacra ministerim
Iini Cm fg cv Noo, sacramentalia omnia permanentia esse etiam materiam si ii in-niae, hoc est, res ipse coniecratae lenedict*,ut tales sunt,est communis Theologorum ex Sua- rex c.ip. q. numer 3. Probatur tum ex iuribus in cap. cum in Ecclesia de simon et cap. seruu obierit ineruaes p. s. ubi res consecratae prohibenta et se venales, ut Ecclesia templum sepultura tum latione, tui sunt res vere sacrae,&consequenter supranaturales, spirituales,ideoques carius vendantur ratione consecrationis , vel benedictionis simonia committitur vota tradiis diuinum naturale, ut pluribus Suar. N. 3. DECIMO A AE R O, an res consecratae vendi posunt ratione materiae,non obstante consecratior C. R E PONDE esse duplicem sententiam. Prima a non istes iam eiusmodi res semel consecratas,quamdiu coris cratiorem Tettineat, ve-
di non polle, sed filiae lint quae confractae, aut rescissae amittant consocrmionem , priu esse frangendas postea illam interiam vendi polle. Unde Calix patenata ex alia vasa lacra, quia possunt confracta, priuata forma illa artificiali, amittere consecrationem tollunt ira consaacta velidi rat chrisma,oleum, panis i
milia consecrata quia post conlccrationem iidpollunt amplius pii uari ea forma consecrationis, reuerti ad huinata os usus,ideo inuet id ibilia sunt etiam ratione materiae.glosi caP ea qua, O cap. non fuis, et cap. in tantum desimon ubi DD. Panor Angcl.Tablen. fauet S.Thom. q.
Secunda sententia est, res sacras vendi posseratione materiae, siue sint,c arte factet, ut cali .ces, patenae vasa iacia; liue naturales,ut oleu, chrisma,aqiia,panis, &c est comminus ex Suar. cap. q. numer c. v Duran Palud. Riccar. Caici Sylvest. Nauarr. cap. 13. numer m 8 Anmton. ipsius S. Thoni. d. an a . ad i. a.
attente legatur, hi enim indit Terenter loquun- , tur de rebus sacris, etsi nominent fer semper vasa, vestes sacras. Dicendum ergo cum hae secunda sententia, et t. Omnia scilicet, quae sunt tu edenter annexa non re spiritualibus, hoc est, secundum se,aiuecedunt pes
consecrationem ripiritualitatem, ut sunt vasa maum..
sacra vestes, oleum, chrisina, &o vendi poste spectata secunduin se , ratione materiae Ratio est, quia res eius odi ratione suae ubi lanistiae , innaturalis conditionis aestimabiles sunt
pretio, nec amittunt valorem ex consecratione,
quamuis nouum non acquirant ex illa Vpotc-runt ergo ratione illius vendi etiam postquam . consecratae lint. Nec obstat, qtiod non possint amplius ad profanos usus conuerti. Respondeo enim id elle accidentarium xpcrtiriere magis ad reuerentia debitam rebus sacris, quam ut amittant, orci ex consecratione. Denique is hic usus increbuit, ut calices sacri, ilia vasa vendantur absque eo quod si agatitur prius, nec aliter saluari potest , nisi ratione quam dixi-
admittenda aliqua exceptio,vel limitatio ad tegula gene alem iam datam.REsPoNDro duas limitationes a suferri solere a plerisque ex Caiet. v. sim a Prima est,nisi per Ecclesiam venditio talis rei consecratae prohibita sit. Sed primo hie non agimus iat si de simonia ex natura rei quare etiamsi Ecclesia prohibeat venditionem aliculiis rei consecratae,iton propterea ellet inuendibilis ex natura rei, sed tantum ex iure positivo Secundo non adducitur exemplum aliquod , nam quod affert Caiet de quibusdam ossiciis , non
videtur pertinere ad hoc caput rerum, ut dicetur infra. De chrismate non colligitis uniuersalis prohibitio, si quae autem esset, haberet locum etiam in foro conscientiae.D sepultura dicetur alibi. . . Secunda limitati, nisi in re composita ex et .m Meria, licet spirituali minus principale ellet serendas Vid, quod se icnet ex parte materiae. Sed refelli mi tali
turiatis ethcaciter a Suar. cap. q. numer. y tu .
quia semper spirituale debet eise principalius, cum sit altioris ordinis , tum quia dissicile estagnoi cie, itod non sit principalius, tum denique ilia etiamsi materiale sit miniis principale.
iir non poterit vendi res ratione eius quantum id valat.
Quid vera alii addunt de materia rei sacrae t e. quandocii imagnita vel parui valoris. si enim sit retia sita parii valoris,ut in aqua bcnedicta , vel Agnus loci, dicunt vendi non polle. Sed etiamsi sit pariti Ual iri ..cur noli potest vendi parito picti ol Dea qui vcio benedicta comniii inter docetur contrarium P ima limn
223쪽
xox Tract. XLV. Debitio fimonia.
tratium ex Suar mimer. io.&Agni Dei ratio REs Nollo Vor, o R ME, A li uti ne matellae sine scrupulo a viris timoratis veri non polle vendi cap. t. de rei invenerat finisduntur emuntur Romae ut saepe egomet vidi; liorum s loli ubi Adb d alis Sylvest. Reliquis ' 'Urem' &quamuis in uno Agno, si paruus iit, paruauit prohibetur autem non solum venditio earum,
nullis, vel in uno ex maiomataria,tamen in mu
bus, multum materiae ei poterit. Constitutio autem Greg. XIII omni certe studio , non rohibet venditionem Agnorum Dei absolute, ed pistonem eorum.& venditionem eorum sic depicla ruin,ut diximus alibi. Non obstat primo quod qui vendit rem quae sine alio sublistere non potest, neutrum inue-ditum relinquitur, ex cap. si quia uerit t. q. 3 ubi infertur propterea non posse vendi Ec-T, No etesiam. Respondeo enim temporale, cui sit adnexum spirituale, ut ius patronatus fundo, vel consecratio calici uvas sacro,posse vendi; non autem temporale quod sit adnexum spirituali vi praebenda spirituali ossicio. Et quamur videatur ibi sermo esse etiam de primo , ut de Eccles a tame dicendum, sermonem elle de Ecclesia formaliter ut spiritualis est , quo pacto vendi non potest ut omittam veram lectionem illius canonis alia esse ex Gregoriano Codice; quo pacto non est sermo de materiali Ecclesia, sed de dignitate Episcopi, vel Abbatis , an possit vendi ut aduertit Suar. n. Id. Non obstat secundo quod in amonibus ipsis
consecrandi,& conficiendi sacramentum inuenitur materiale, sormale,nam locutio, motio manus, verbi gratia, est materiale, ratio consecrationis, &habitudo ad potestatem, finem spiritualem est formale: tamen post coniu-ctionem materialis cum formali,materiale ven-ma di non potest ergo , c. Respondeo, in his materiale no antecederes male, sed esse con- comitans, intrinsece permixtum , ideo non consideratur separatum a formii,secus in aliis. Ideo S. Bonali ait in his materialc etiam tenere locum spiritualis,ut ex Suar. n. i . Non obstat tertio quod sepultura vendi non potest, nec ratione terrae est materialis, ex cap. tam in Ecclesia desiimon neque Ecclesia,ex . c.si qui obiecerit, nec balsainum in chrismate cap. dictum ea. i. qmst. t. Respondeo enim sepulturam hoc est, locum sacrum communem pro
sepulturis fidelium, prohibitum eis vendere alicui ad sepultitiam eap. abolenta desepust unde malum est,quia prohibitum,prohibitum autem intuitu religionis, ideo peccatum contra eam spectat ad simoniam. Et quidem respectit clericorum in ordine ad loca sacra in communi iure prohibitum est , quia ipsi non sunt domini et respectu vero alicuius particularis cuius is locus proprius sit, non ellet simonia ex natura rei,tamen ob speciem quamdam eius extenditur prohibitio etiam ad hunc casum , ut pluribus Suar num. Li ha sortior eiset monia accipere aliquid pro loco honoratiore sepulturae,ut idem mmer ra. Caeterum vendere terram communem ad v-
sum sepulturae non est simonia , ut idem numer. i . venderesautem illam rei oechi habito ad benedictionem absque dubio umonia clIct, ut numer i 8. De Eccles aiam dictiam est , quomodo vendi non possit Chrisma autem ex natu iare vendi posset, sed ex Canonica prohibitioi .e non potest absque specie simoniae , ut Stiar, num
v O DII CIMO O,an reliquiae Sanctorum possint venda absque simonia. maiori sed etiam venalis quaestus per ostensionem earum, vel locationem pro pretio Ratio autem est, quia in iis non distinguitur materiale formali, nec materiale est aestimabile pretio ipsecundum se spcctetur; quin potius secundum se sunt suo modo res spirituales, utpote partes hominis sancti. Quod si inclusae sint in vas argenteis, vel aureis, iam ratione illorum vendi poterunt, modo non plus vendantur propter relationem ad rem, quam continent. Idem dic de Rosariis,coronis,libris Euangelioruin,Antiphonarum, similibus. Dic rigetv Noo, licentiam vendeta g. di res cras ratione materie, non debere ex Non LMil rendi ad profanas negotiationes , ut ad locan CU
das Te sacras pro pretio, ut calicem pro usu a cet Idi
etificis, virtute enim est vendere usum sacrum, ad fractis quod Profana negotiatio ellet, etiamsi sacrifi nuatiasti .cium sit res sacrae.In vestibus autem sacris,si saepius id accideret, quia usu consumuntur con
etistae autem non possunt aliquid exigere pro pretiosoribus vestimentis , vel calice meliori, quae praebeant ad aerificandum , ut idem nu
De eadem materia vernatur i, in rebus
Piritualibus ex era crit. Phi, loco agendum de actibus ordinum procedciatibus a potestat ordinis generatim Secundo de iisdem in specie Tertio de diuinis ossiciis. Quarto de actibus soli optranti utilibus, ut an liceat dare alicui pecuniam ut fiat Christianus. Quinto quid si ria pactum exprellum vel tacitum. Sexto an ingrestus religionis sit materia simoniae. Septimo an doctrina Theologica si materia simoniae in ordine ad illam docendam. Octauo an sit materiasmoniae in ordine ad dandum consilium ex ea, e concionandum. Nonis,an aetiis iurisdictionis fori interni sint materia simoniae. Decimo an actiis iurisdictionis tari externi sint in atellasimonii. Vndecimo , an labor, defatigatio in operibus spiritualibus sit materias monte. Duodecimo an omissio ac tum spiritualium sit materia simoniae.
num procedentes a potes .ite ordinis generatim sui materia simoniae. R Espo MD so&DIC PRIMO, ita eisc, atque adeo illos emere aut vendere s-moniacum est communis sintantia ex Suater
signifieans aliquid est in iis spiiiiii ale quod, c- di non potest, aliquid material quod vel id potest. Ali Theologita. d. et s. vluestersimonia ei es p. anon istae in cap. constulere. A imon diis centes spiritualia quoad emaestim in maioriamsinoni eu dici ci iam politant piritualia litori causiuit quia disponunt Urialutem vel conne
tur actus spirituaru in se,in olle morali ex institutione
224쪽
op. IV. Te eadem materi vernaturali, dic.
stituti ne Spititiis sancti, ideoque pertinent ad spiritualem Dei cultum ex religione infusam. Hinc patet ratio conclusionis, quia omnes lia actus ordinum supernaturales sunt, proxime ordinati ad salutem animae, Mi suo est morali spirituales 'quare erunt materia simoniae. Confirmatur ex iure Canonico, in quo pro ministerio Ecclesiastico prohibetur acceptio pecu-
niq. e. ad nostram desim. c. ciem in Ecclesia. u. suam eo 2. Dico ri Ecv Noo, hanc simoniam
Et si mavia esse contra ius diuitian naturale, ideoque pro- - ni tam,qua inata Ratio patet , quia inaturalis, ideo lite non potest consuetudo praeualere contra illam ii qui unum vendit quod sine alio subsistere non potest, nihil inureditum derelinquit, ut dicitur . si quis olyiecerit. r.
ordinum in specie , an sint materia sim
Talii diu nem mire intecta simoniae e Tales sunt primo Io in lacerdote absoluere,in consecrare dare ex-HG- - . tremam Vnctionem , inter Deum de populumba trabire se intercedere sacrificium offerendo Secundo in timueridie. Episcopo.confirmare, late ordines Tertio baptietare solemnitet, de benedicere nuptiasse iam in secet dote. Dico circv Moo actus qui suam immediatam institutionem habent ab Eccle- Item, e sa sunt etiam materia simoniae Tales sunt pri
altaris , templi chrismatis in Agnorum Dei. Secundo aliae simpliciores benedictiones , ut aquae , vestimetitorum, sacrorum corpor ium. Tettio ali iure proprio sacerdotibus com petentes , ut quaedam ex dictis praeterea benedictio iptiatum aquae de salis, incens , ce- te paschalis , candelatum pro die Purificationis, de cinerum. de quibus sunt multa rura, quae
d subdiaconi suiu etiam ipsi materia mo- icti rabiae. Tales sint pii in m diacono, ministrante
Episcopo,vel sacerdoti sacra solemniter facien- ti. Secunda dispensatio Eucliaristiae in absentia sacerdotis,de urgente necessitate Olim etiam cum sub utraque specie continiani dabatur, dispensatio saliguinis. Tertio in subdiacono est peculiare suum ministerium in solemni Mici a lege te epistolam, due s tamen epistola crebretui eo modo quo solet etiam fieri a laico, probabile est etiamsi non sit ac iis ordinis, esse inateriam iii noniae , quia valde sacra actio est sacrum minasterium divi ex Vsol Suare nu
mire o cxv c To, actus inferiorum or- νε- .avi dinum. vr Exorcista, Aeolythi Lectori se et Hostiati suo modo sunt etiam in ateria unoniae. Dixi suo modo , quia in fingulis peculiaris ratio esset otest de prini acttis exorcietandi maxime spiti tualis, lupernatilialis est . non sinusquam actus gratiae gratis datae. Secundo actus Aeolythi si nat ex ot cies cum solemnitate, in ateria est simoniae , quia sacrin riainjlteri itinest e valde coniunctu cu diuino sacrificio; ut autem fit etiam amicis ob conitinctionetii eum secro ministerio gratisicri debet,ci non vena-
li modo; quamuis pro obligarione vel susten latione,vel aliis titulis, de quibus infra possit aliquid accipi. Tertio idem de actu lectoris,
qui est sacram lectionem veteris e noui Testamenti legere, ut in Matutino,Capitulis Horarum, o Quarto actus Hostiarq,ut fieri potest auctoritas ordinis,spirituale est , ut autem laico committi potest non videtur de se materia simoniae , quia valde materialis est, reemorus a sacro ministerio. Quinta osticium cantoris non est propictum ordinis, At prout fit 1 laico non videtur materia simoniae. Sexto,prima tonsura quamuis Ordo non sit, aliquid i mei spirituale est , cum per illain sanctificetur persona, specialiter Deo dicetur, ac proinde materia simoniae , Meomprehenditur subir hibitione, ne ordinationes emantur: vcndan-
nis olliciis , an sint inateria limoniae. Priarc*ώ-sione notandum, diuina ossicia generali significatione comprehendere actus praecipuos p testatis ordinis, ut sacramenta se maxime Misse sim hoc tamen loco tantum sei monem esse de
ac biis publicae orationis quae fit in Ecclesis, vini. . . vel in horris Canonicis, vel in exequiis , vel in tria m- publicis processionibus, qui distinguuntur ab M TUM Haeti tuis ordinum . quia sine ordinibus fieri po sunto cadere sub obligationem, sicut cadunt in beneficiatis monialibus, teligios non ordinatis. Hoc adnotato, MCC ora Eo&D C PRIMO,
diuina ostiet plout fiunt in Ecclesia ex eius institutione de per Ecclesiuisticos ministros esse' ''Ninateriam simoniae contra ius ditiinum natura sm m. le,communis D D ex Suare cap. I. Numer. 3. de probatur ex iure Canonico in cap. ad nostram cap. cum in Ecclesiae cap. non stris A simon.
in quibus generatim pro minast ri Ecclesia- illa aliquid recipi prohibitum est. Secundo ratione, quia sunt quid spirituale tum ex principiori potestate spirituali, nam fiunt nomine
Ecclesiae delegantis eiusmodi in illerium, tum ex conditione propria,utpote requirentia fidem gratiam Spiritus sancti, ut recte fiant, unde sunt opera in se spiritualia kcontinentia cultum Dei, ideoque religiosa tum denique,quia ordinantur ad satisfaciendum De pro peccatis, Impetrandam gratiam , quare etiam suo modo causae spirituales sunt. D. co rcv NDo, suffragia mortuo S. ruit esse diuina ostficia,ideoque materiam simo Iram' soniae, ac proinde ea vendi, iro iis pretium dari, minua maxime prohibitum est it Eliabetur cap id spo
stolicam. Oro p. si iam de limo'. Ratio, quia spiritualia sunt de Ecclesiastica osticia rideεque pretio illa aestimare simoniacum esset. An autem aliquid ressit accipi honesto modo&titulo, licetur infra nam loco stipendii, spontaneae oblationis ex consuetudine licitum esse potest;
non autem tamquam in pretium. In funere autem varis actus sunt,quidam spirituales, ut psalmo die litaniae lectiones, Antiphonae orationes , ea quae spectant ad pomphin spiritualem, vi procesti clericorum , Metiam confrascim-iat tim , concurruiu enim adipiti tua leni actionem desin auxilium animae, de ue quod recipitantur debent recipere per modum cleemosynae , vel sustentationis non per modum pre-t ij. Quidam teinporales sinere huniani , rdeserie corpus destineti, illud tradere simitu
225쪽
tae,cooperire tumulum sacere,ornate, re,usimilia, iro his licitum est pretium exigere Idem dicendum de aliis proccssionibus. Dic, TERTIO , priuatae orationes iam ia considerentur, sunt vel impe ratotiae, vel sa-im tisfactoriae , vel meritoriae de congruo pro eo se M'm ' pro quo sintduntur, sunt materia moniae. S. . a. Thom an s. ad 1. Qiammunis ex Suar numer. s. Ratio, quia sub ea cinditione sunt res merae spirituales, irocedentes a diuina gratia, Mordinantur ad effectum spiritualem Iura autem de his oeula non sunt, quia non ita necesse erat, sicut de publicis. Consuetudo autem, si quaestet accipiendi aliquid pro illis, intelligenda ut id quod diatur non sit per modum pre-t ij, sed eleemqsyne, in sui tentationem orantis,uel per modum stipendis. ii Ex his patet, quid dicendum de virtutum. -
mox M. ctibus ut surri inutili inciri proximi an vendi. -- vi sum possint. Primum enim est quatenus sunt in v- tui M' tilitaterri spiritualem Mad cibtinendam a Deo 'm aliquam rein temporalem , vel seiritualem scesse mat etiam simoniae, nec polle vendi quatenus vero sunt in utilitatem temporalem praestando seruitium corporale, sic non est materi rumin posse vendi vi pluribus Suareet cap. II.
bus spiritualibus qui soli operanti utiles sunt, an licitum sit dare pecuniam, ut quis Cliristianus fiat, vel religionis, vel requente secra
ma di R Espo Nullo omitia duplici distinctio- mine, in ne una Hostiensis qui distinguit de necessariis
aad salutem, ut baptismo, te non necessariis, ut religiones hin pluribus aliquid posse dari, non in posterioribus. Altera Abbatis , vel pecunia datur ad remouendum obstaculum conuersionis deuic licet dare vel ut sit motivum operandi ven id ad fidem, de sic non licet. Omissa, inquam, hac duplici distinctione, de qua tamquan iis sufficienti lagendus Suare r. promisso
quando fieret pactum exprellum vel do ut facias.REsro Nna esse duplicertiam. Primam fere communem , negantem te iis A licere donationem Per modum pacti S. Thom. ara. t. ibique Caiet Sot Arrag. Valent. Ang Amonia g. numer a G. Sylvest eu PF. S. Acalis apud Suarea CF. Ic. numer '. Secunda a
firmat licere pactum ubi agitur de conuertione alicuius ad fidem glosi cap. quam pio. I. Iuest. veis. interuenire re cap. Abel, D quas i. . Adrian maeib. s. an. i. ad 3. Sanch. lib. i. de mair. ZIq. 3o Less. lib. 2. M'. 3s Ab. r. alis apud eumdein n. o. Hoc posito, Dico PRIMO, dare aliquid de praesenti alicui ut faciat opus spirituale , vel de praecepto, vel de consilio, via vivitet peccata, . non et inalum,ita ut donatio fiat absolute , qui accipit statim acquirat dominium, non maneat tamcn obligatus ad opus spirituale Mo est lin. tract. a. in b. s. conclus N. Suare numer. ia. Ratio est, quia tunc re vera nullum fit pactumum alioqui actio illa ut donatio non est mala ex obiecto, nec ex fine, immo bona , nec ex modo mala elli quia donum illud non datur ut pretium hoc ipso quod non adest pactum.. Ita mater dat filio munera, ut bona operam quatur, klaeet interdum dicat se dare cum tam s. conditione, non est propoeconditiae, se dus quo intentio explicatur eodemque modo lieita est donatio adiuuitandum ad religionem, vel dem. Dixi ita viam accipit, non maneat obligatus, intellige dcterminate ad illud opus, i ut religionis, vel fidei; nam sub elisiunctione possiet, est enim donatio limitata pro arbitrio donantis , ut colligitur ex Oph. x de condit.
aliquid sub conditione expressa , si fiat opus C pi
spirituale , ita ut intendat quis se obligare ad cet
' dicamus , duobus modis posse aliquid dari alteri intuitu conuersionis eius. Primo simplicita conditione . de non
ter vel nomine eleemosynae,vel in signum amicitiae ut alter paulatim ataiciatur, Attacilius inducatur ad conuersonem. ccundo ex pacto expresso, vel tacito, do ut facias, ita ut qui r
cipit, promittatu Sc se obliget vi muneris. In hac quaest agetur de pyimo modo; pro quo
Ris suo D Eo de Dic, P ci M., modo licitiim est dare aliquid proximo intuitu conuersionis eius , vel ut alliciatur ad quodcumque exercitium virtutis. Recipitur fere ab omnib*s ex Suare eq. c. numer ut S. Thom an ad . Sot ibi, aliis. Probatur primo ex gloss. cap. auim pio, cap. debet L . . . O cap. au eius. 1. d. m. quemque debere proximum adducere ad Dei cuItum non solum do strina, sed etiam beneficentia, hoc est, donis tabeneficiis Secundo ratione , quia cum nouinterueniat pactum , non porc esse emptio, nec venditi, nec consequentc simonia cilla autem intentio optima est i quare nulla adest malitia ex se. Dixi ex seu qui ha excessu inu-netum potest committi culpari adeo ut alter principaliter conuerteretur proriri humanum respectum ne videatur ingratus sic autem exponitur periculo fictionisve circumstantiae, ut
aliter licitum est,nee est simo in labes, si ex taparte eius cui fit promissio nulla oritur obligatio Ratio estu quia talis promissio non excedit donationem liberxlem ordinatam ad incli inandam voluntatem alterius ad opus virtutis; haec autem donatio licita est ex praeced. coni 'clusione. . legatum sub conditione,si Petrus fuerit religiosus validum est , Ac licitiun , ex
communiori apud Suar numer i. . de manum
missio seruorum sub hac conditione, dumm do monachi fiant, de in monasterio perseuerent, non aliter, valida declaratur, siseruari praecipitur cap. a. de eond. a . Confirmaturi, quia in effectu est tantum optio quaedam gratuito homini oblata , ut hoc vel illud obligat suo arbitrio, non autem ci,actio, vel obligatio. consequentet neque pactio, neque simonia. Ita damnato ad mortem conceditur vita , si velit fieri religiosus. Infideli promittitur matrimonium cum ea contrahendum si convcitatur,domino etiain licet affiger seruum infidclem oneribus iustis, ut conuertatur, vexatio enim saepe dat intellectum. Dico TER Tio, dare vel promi teretemporale subpacto ut alter obligatus acaneat ad opus spiritii ales, monia est. Procedit concilisio iuxta priorem sententiam , alici via i. sino. duae iuxta secitndam. Probatur primo cx iure ames.
226쪽
op. IV e eae materia ematurali, et
Lorem permut cap. vlt de paclic Omnia enim pacta, conuentiones in materia pirituali reprobata sunt. Secundo ratione , qtii opus illud spirituale pro quo datur temporale donum est descendens a Patre turninui, qui ergo pro
illo munus accipit,donum Spiritus S. vendit,qui vero dat munus, emit. Denique ii licero hoc modo dare temporale donum alicui ut velit baptieari, eodem modo liceret dare, ut vellet baptirati quare ita pol h laluari omnis pactio limoniaca At illius docet Silar. n. c. qui etiam soluit arguntenta contrarianum II., detin
l8. SEXTO QUAERO, an ingrcuus religionis sit materia limoniae. Pro responsione eduertcdu reoparari posse ingressum ad mona-lterivi duobus modis , primo ut monasterium vendat statum religiosum, hingrediens illummat. Secundaevi monasterium emat personam ingrediente, de ingrediens vendat se ad monasteriu. Priori modo portinet ad hunc locu ,sec ad coplementum dicetur etiali de secundo,atque pertinet quaestio textus in . quampia cum enim quoddam monasterium Praelato caueret, ex alio ithim postularet, hoc nolebat illum concedere , niti facta libi aliqua recompensatione. Hoc animaduerso, ' EsPONDEO&DICO PRIMO, 3 assisitim si secundo modo comparatio fiat, tunc si pera m ram modum pacti detur aliquid temporale a mo-- p preme nasterio isto limpetranda persona ad praelati
t. i. I , nem Ecclesiae, siue detur ipsi, siue alteri, simos Mur nia est. Patet ex praeced. quaest., praeterea; quia qui se vendit, aut locat suam personain ad tale ministerium, vendit ipsum ministerium: re vendere ministerium spirituale pro tempo-porali emoluinent, simonia est. Nec obstat quod temporale illud poterat peti pro recompensatione damni ex priuatione religiosi . qui erat utilis tarte, ductosus monasterio Respondeo enim id esse per accidens . vitiinc locum haberet quando ellet omnino temporale, at in casti posito prouenit ex concomitantia, S adnexione ad spirituale in infra dicetur c. seq.1 o. riri et ois Ecvreno, ii primo modo eo- dere flatis paretur,tunc ex natura rei simonia est, recipetere enu pro aliquem inta eligionem,uendendo illi talem sta- . - . - tum in communis ex Suareccap. I. num. s. i,. . . si Ratio est, quia res quae venditur,maxime spirimata,' tualis est,tam ex parte principij,quod est Spiritus S. deducensi inspirans in viam ieci.im religionis, quam exin proximo , qui est cuilius Dei, spiritualis prosteriis ingredientis.
a. r. Dico rara .rram , ad sustentanda onerapis his in temporalia non est simoniacum ex natura rei,
viva mera aliquid recipere pio persona ingrediente. S. WE Thom. De eit. talis citandi in seq. conci Ratio sep i. , es tua hoc modo non accipitur temporale pronis. r. .i spirituali, sed pro temporali, ut dictum est de
matrimonio, qxiod ut sacramentui est. quid supern .iturale, gratis omnino conserendum est ivt autem est humanus contractus in habet adnexa onera temporalia, licitum est pro eo ab
utroque coniuge aliquid conferri ic ergoPro- sessio duo habet, primum esse statum qucndam spiritualem, genus quoddam consecrationis personae ad cultu Dei, istic nillil potest pro eo recipi. Secundum elle humanum quemdam contractum inter profitentem, religione illen totula se tradit religioni,&religiose obligatae illum sustentandum ut tecte Suar. n. c. c. illiscis Tom. i.
inis o v ARTO , nec etiam iure Eccle xx siastico sitnplicitet prohibitum est aliqiiid reci N. pere pro dictis oneribus sustentandis. b.Th. ara Tetts, 3- . de alibi. Caiet ibi. Sylvest Simonia. I. Ang. . q. Sor. lib. c. q. s. ara. a. Valli apud Suar. n. Rario, quia inithun est decretum id
ostendens, ut recte ponderat Suar. n. s. q. O
II. Vel en inire iii tum prohibetur id quod iure diuino prohibit uiri est, nempe receptio alicuius ro temporalis pro religionis Professione, ut ostqui spirituale, vel non absolute, sed supposito quod monasterium diues sit,unon egeat,ut di- .cemus vel si estet aliquod decretum, contraria consuetudine abrogatum est,ut patet communi usu in monialibus, nec aliter fieri moraliter poterat; si, plures recipiendi erant in religione,&ab ea sustentari non poterant, utique aliquid recipiendum erat ab ingredi volentibus. Dixi, non pliciter iure Ecclesiasti eo esse proti et a biton,qui duas limitationes adhibent DD. Pri Ni curamam ut reuera monasterium egeat, alioqiii non si h lavi,
solum esset iniustitia, quia reditus monasterii Ecclesiastici sunt ideoque gratis expendi debui in his operibus ad quae sui destinati ab Ecclesia, verum etiam simonia saltein supposita prohibitione Ecclesiae, quia intuitu religionis virtutis ea prohibitio facta est, tamini tua nos de simon. quam in c. quoniam eod. O in Extruet. Prima desim ut pluribus docet Suar. n. io.Secunda limitatio, ut pactum non intercedat. Verum haec noestesimunis,sed tratum aliquorum Iuristarii, semin Caiet.Nau. Sot de aliis no admittitur de iure, ninna quia no est illicitum seducere in pactum, quod licitia est petere,ita vini si detur opus non nat; tu quia impossibile serenit cocedere quod liceat recipere aliquid ad onera personae sustentandi,& prohibere pactu; moraliter n. sine pacto
inter homines haec no fiunt,ut recte Suar. n. a. Quare iuxta comui Iem sententia, non est prohibitu iure Can. in vero casu necessitatis aliquid recipere, Me illo pacti saccre,explicado illud elle pro necessaria sustetatione Coifirmatur ex Trid. Ite et s. c. io .deret disponente circa bonae ingredientium, Vconecdente posse aliquid recit pro si istentatione nouitis pro crupore prohibitionis, ut recte ponderat Suar. n. 38.
SEPTIMO QUAERO, an doctrina Theologi si materia simonii in ordine ad illa doceda.
Pro resposone adii eri edu,supernaturale doctrina no modo diei fide ipsam , ad qua reducuntur ' u ratagram omnes etiam gratis datae, Momnia dona, O, T supernaturalia quq cd serre solet Deus vel ad in E Ttelligenda Scriptura,vel adio errandum in doctrina fidei, verum etia dicitur docti ina superiraturalis, ipsa scieti Theolorie, siue Scholastice, siue positivq. Et fides litide ut habitus est,ve-dito potest ut actus; neque,sive ut est persectio ipsius habetis,uhabet rationen discipline,suevi traditur alteri, labet ratione doctrinae', se- pc n. donu supernaturale est pretio inaestima , bile ut pli tribus Suar. c. i S .n. a. Dubitatio solum superest de Theologiae doctrina, cuius functioncs tres precipue sunt. Prima,ut ea doceamus ad M. i. v. instituendas nientes Secunda,ut iuxta ea consi manet im. liu detur in ordine ad coiicientia.Tert i5,ut praedicetur populo in cocionibus,vel tradatur iudi- meta pueris in hac, sermo erit primo modo. g. R Esro, DEO&Dico PRIMO, , . vi pN pro docenda et neologia siue Scholastica sive 'Mium Mopositiva probabilius est recipi posse pretium ' - - absque simonia, haec est communis sentctti im
227쪽
, o Tracp. XLV. De vitio fimonia.
ex Suar. e. t 8. . . ut Adrian.Caiet Victor.Sot Dacos Rcv Ndo, heresilium detur ad est , aliorum ratio potissima est, quia licet parandam conscientiam hin illius foro,nee est, . si Ai- doctrina ipsa Theologiae in se supernaturalis materiaimoniae,dummodo sistat inputa instru adparandum rat modo cooperatur ad hoc, Auditores eam calo autem haec non est minus naturalis,quam si addiscant id quamuis assensus supernaturalis daretur in materia speculativa. Atque ita senis sit, tamentabim labor vendatur,&opera si tit S. Th. mic. s. ad i. iis verbis, licite potest pre-
opera sta in alio iuuando Confirmatur, quia si diu beneficium quod non habet coniunctum munus docendi, alicui cum pacto, doceret Theologiain,elIet smonia:sgnum ergo est docete Theologiam esse quid temporale, mpretio aestimabile pol Set tamen huic rationi rei p6deri , fore sinoniam, quia in datione beneficiorum omnis pactio prohibita est. Dixi proba- uus esse quod recipi passi pretium , quia contra, licite potest e-rium sua destrina, seu consili accipere idem Caiet.
Contraria utein sententia probabilis est quando consilium esset exhortatiuuin, iidi 'rarum naretur proxime ad animae corremonem veleste consilium potius pendens ex dono Spiritus sancti,quam ex sola doctrina&humano studio,ut pluribus Suar. n. Eo ct El. DICO TERTIO, actus concionandi, de da .ria sententia etiam probabilis est, si nempe dica consequenter doctrina Theologica ut consa dee Motur, recipi aliquid in sustentationem congriram, stit in concione , est materia moniae commu- Σ' 'non autem in pretium . nis VII ex buarra, mer. 22. S. Th. - ad maloia . .
et ratio, quia actus concionandi est verbum nia. cendunt Theologiam,non est simonia ex nat ira Dei hconcionator est veluti legatus missus a Di Cori ficu Noo, vendere licentiam ad do--- ea rei.Suar. n. i . ratio est, quia concedet, do alicui iureirem, mathedram datur licentia docendi Thelogiam, sandi neero at cathedram vendere licet absque simonia, s lioquin vendere suffragiuin m coincursu ad Cathed tam timoniacum esset,quod nullus dixit,ex eodem . sic etiams Princeps, vel Rector studiorum, pro conferenda Cathedia Theologiae ali- Deo ad exercendum illud munus ex Matth. vlt Euntes ergo praedicate, d. Verbum autem Dei est res spiruuabsta, praedicatio, pus Dei,cuius homo instrumentum est;eigo,&C. In sustentationem autem , pro labore concionandi, dicetur infra polle aliquid aeri DF i rampi, non autem tanquam pretium est enim pre e ι-
quid acciperet pollictist id c missi turpe lucra, iotior res , quam ut ullo pretio aestimari posinon tamen simonia, quia nee potestas ex qua tu ut ex Augustino id et docet numer as. datiar, iriritualis est, sed temporalis,nec actus ad Ex his patet quid dicendum sit de instrina quem datur spiritualis est. Atque ita sentiunt Christiana , an eam docere si actus, qui si quem datur spiritualis est. Atqui Innoc Abb., alia in c. t. demet quos refert
Suar. d. n. I . Dico TVRTVo, nec vendere magiste-- - , rium Theologiae simonia. . si proprie loqua gistram mur. ratio est , quia gradus eiusmodi solum sunt publicae quaedam approbationes ad osticium docendi, consulendi, insimilia cum aliquibus priuilegiis, talionoribus omnino temporalibus; ideoque habilitas illa ad docendum, quae nomi- materia simoniae. Respondenduin enim est ictum, doceatur solemni ritu , tanquam actus ordinis, Dan mscut fit in Baptismo materiam est simoniae,
est ministerium saccum , sicut ali actias ita ordinisu quo pacto recte dixit Lest cap. 3s Abit. uelle simoniam. Si vero doceatur modo persuasu , exhortando, .concionando, sic eandem esse rationem sicut de concione diximus. Si tertio doceatur tantum ad iuuan- ne gradus significatur , aestimabilis pretio est arri memoriam alterius, exercendatia illitin, Hine est ut iura quae prohibent contributiones pro recipiendis personis ad munera Ecclesiastica, vi cap. eis in Ecclesi de fimon non comprehendant hos gradus. Des QR Ho,qui ratione beneficii obligatur ad docendam Theologiam, si petat ali-
. A. quid pro ipsa doctrina,iniustus quidem erit ni
sicut solent docere magistri Grammatice, lii qui praeneiuntur in classibus puerorum scin rigore non est materia simoniae , est enim a
li consiletudine, vel alio titulo exclusetur, at si Dis forti uterni sintnratoria simoniae Periuris raras Ostre, Ciuia moniacus non erit ex naturaret,qui semper ac ' dictionem sori interiit, comprehenditur tota ilia inuram et, . . ., cipita temporale pro friinctione temporali tu laturisdictio, quae est adnexa irae pastorali pa-ί, re tamen Ecclesiastico prohiberi potuit laquam octiorum , siue tanquam necessaria ad valorem simoniacum prohibendo exactionem tanquam sacramenti,ut in Poenitentia tua ad rectum v- extortam pro re adnexa rei spirituali ei praecepto Ecclesiae .ut Suar. n. i . O CT AN Mo,an eadem doctri rea sit materia simoniae in ordine ad dandum consilium ex ea, concionandum. DO MUC, REspo Nollo,, Dico P mi mota sic consilium concernat solum forum externum ., ,- hi militiam in ordine ad illud, non est materia est,im via. moniae ratio, quia actus est mere naturalis..conditio Personae qui a sit Theologus .accidentaria est usus alitem doctrinae Theologicae in actibus et naturalibust, ad instructionem intellectus tantum , aestimabilis est
pietio Suare ni mer. I S. ex Uictor. inresect desum illius,ut in caeteris. Hoc postro, En mo D Ela, AD , O PRt Mo,om 3S nes ac iis eiusmodi iurisdictionis sunt materia aes smoniae Patet ex dictis ra. i. r. c s. quia nil n
vsus his consistit in ministerio Lacramentoriim, sacrificiorum, aliorumque orticioru diuinorum,&verbi diuini actus autem eiusmodi iam probatum sit esse materiam simoniae: quitur etiain actus curae pastoralis Parochi cile niateriam Ii
Id autem piaecipite verum est in sacramen 'aes rivro Poenitentiae . in qua usus iurisdichionis est sinulactiis ordinis , S de substantia se ramenei, ideoque non magis vcndi potest , quam sacramentum ipsum bel actus ordinis Ma
228쪽
C p. IV De eadem inresi erraturab et
communis S.Thq ioo. E. M p. Sylii Anton. Nauar de aliorum apud Suar. e. LI. m. i.
Dcco sacvrivo, multipliciter peccari ut iudicia tam in ciuilibus, quam mminalibus Ecclesiasticis in persenarum , siue sitit achiistiuis dictionis olimtariae,ut dispentationes pisa, misit vita potest in iurisdietione pertinente ad sacramen uilegia, conccssiones facultatum de similiata si ef -- mea Dim Poenitentiae. Primo, si suinatur preritim pro e contentiosae. vi actus raertinentes ad iussi . . ἔ- ' a' ci eonsessione audienda , inde enim inchoatur sa Hoc animaduerso, cramentum Secundo ii post confessionem pio conferenda absolutione pecunia exigatur, siue poenitens dignus sit, siue indignas semper e- uim est usus, vel abulus irisdictionis spiritualis vendit enim porcitarein spiritualcm quantum est ex parte sua. Tertio si neget absolutionem poenicentii opter pecuniam ab alio acce-pram, ut habetur . Nemo desimon. Est enim etiam illa denegatio actus clauium, quo eoenitens virtualiter declaratur indignus ablolutione
quibus communicatur iurisdictio spiritualis, -- -- ii in materia simoniae contra ius diuinum Estem communis ex Suarra cap. to numer m ratio est f
quia non pollunt vendi eiusmodi actus, nisi vendatur ipsa spiritualis iurisdictio simul vendere enim ictum quo res traditur est vendererem traditam, an vendere iurisdictionem Ee-eIesiasti eam monia est , est enim res supernaturalis &concessa ad finem spiritualem, suQuxrto , si pretium sumatur pro leui poenitcn pernaturalem. Confirmatur, quia si comm
tia mponenda , vel pro augenda. Quando autem imponerentur in satis aliquae eleemosynae pro pauperibus,vel pro Misus dicendis,siquidem conscisum cogat poenitentem , ut sibi tribuat eleemosynam, simoniacum esset; si vero relinquat illum in libertate,etiamsi eo animo fecerit, ut sibi imponeret dicendas . non est simoniacus Qvinto, si pro delegationeiurisdictionis quae fiat alteri consessario vel poenitenti: ut ipse eligar quem volirerit, pretium aenicetur iurisdictio ordinaria, id non fit nisi cώ- ferendo aliqtiam dignitatem , aut beneficium Ecclesiasticum haec autem vendere , simonia esset, ut infraus communicetur iurisdictio delegata . iam ipsa in se sicut aestimabilis pretio non est ita neque ipsa commissio. Hinc sequitiit primo neque Episcopi vicarium posse pretio constitui, nec aliquem iudi
cem spiritualem, siue ordinarium , sit delega et Aa et
tum Quod si in Romana Curiavedantur multi pitu
eipiat; nam ea eri Mnest actus spiritualis Sexto Clericatus Camene, de ipsemet Auditoratus si pio absolutione a censuris sumatur pecunia, quatenus ea hic praemitti absolutioni a peccati in sacramento Ponitentiae est enim aetiis spiritualis , dc procodica potestate spirituali. Quod si quis exetur per iniustam censuram Stoeerdos nolit illi dare , siquidem pecunia detur ineri ab eo qui absolutionem daturus est,ut vexantiae viis inferenti, secundum omnes non esset monia si vero detur eidem ad redimendam tantum vistationem, noli intentionem equae sunt inlinera constituta ad exerccndam Ecclesiasticam iurisdictionem duo in illis distinguenda sunt , ipsa iuristic o de emolumen Andit amirum temporale quod ex eius administratione R em, v prouenire solet primum alluia non vendatur,el re absque set enim lunonia contra ius diuinum. Secudum, a. vero ex se vendibile est inlicet quatenus coniunctum iurisdictioni spirituali vendimoni ite iure Canonico, tamen res chi Papae id I cum non habet, qui potest illa duo disiungere, da absalutIqndin,probabilis est sententia glos. - dare spirituale gratis, reseruarulo sibi e
p. dilectus esent i Anton. de Redoani quam etiam Suater num. S. diuit esse in rigore vetam, nempe non esse simoniam , ilia intentio dantis est tantum de tollendo prauo appetitu vel at&ctu qui impedit,c det absolutionem gratiis advit1ndam autem omnem suspicionem aliaune
lumentum temporale, vel partei eius ali inferiores Praelati non possunt. Sectindo sequitui non 'Me vendi ius Nigendi ad dignitates heneficia ex ca . Matth us. Deleti niti. de simu nec ius confirmandi electionem , aut ira humi Iom
conserendi tilia beneficia, vel instituendi in il- totum dia i in praxim debet , quando ec rus ratio generalis est , quia ius eiusmodi perearentia abhlutionis imminet aliquod dunnuo tinet ad potestatem iurisdictionis piritualis ivt. . in cap. ad aures.desimni Septimo si con quare etiam ipsum spirituale erir, Set conser- cedatur indulgentia pro pecunia, eoncessio. re ilicid actus iurisdictionis spiritualis idemnita illa est actus spiritualis iurisdictionis; idem que materiam iunoniae si pluribus Suare mι-rito quacumque gratia vel actu, qui solet in tu mer. a. ilaeis concedi a Pontifice ad indulgentiam ob Dicos Ecvre o, actu iurisdictionis vo ae
. ore talita suis subditis, materiae sunt simoniae: ad nostram, cap. contulere S c nemo'ed teroram. Mareolano in die sestori concedendi cibum de si more tum ratione , quia tales actus iurisdi-ptohibitum in aliquo die Ne liuiusmodi. De cincini suunt dispensationes vomum, relaxatio ista actu autem assistendi matrimoni, etiamsi non iuramentorum redispentationes in legibus sit iurisdictionis tamen quia est actus nisi Ecclesiasticis irregularitate impedimentis manetis eius uiuificii spui valis . ideo etiam it trimoni similibus machae dispensitIone lum vendere, simonia esset, ut pluribus Suas. iunt actus supernaturales potestatis iurisdicti tinendam At pro commutatione voti, vel dispo luntariae , quatenus ordinantu' s,urone pro absolutione et eseruatis, de simi ritualem sunt niateria simoniae
. . . .. libus Octauo licentiae omnes, Parochis con ex SuareE P. Eorinum. 8, Pro
r. bba. dictionis fori externi lint materi mnoniae Pro-ris. Sem responsione a uertendum. Inter actus iiiii ldi-
- etiams, alii sunt quibus ipsis confertur , ut euin datur alteri iurisdictavi ordinatia, uot de legatari ali quibus ipsa administratur, site pertineant ad directionem, ut Praecepta Llegerinis tum ex parte principis ut constat, tum ex parte finis , quia tollunt vincula quae ligant conscientiam Mordinantur ad sinitualen ut litatem. . gr. Non obstat stilus Romanae Curia i ,hlegato ratum Retri.
rum Pontificis qium obtinendas ejusmodi di 22 2 spensationes , solvitur pectinia. Respondeo in asi
cnim non exis pretium pro ipsa dispensati maxime Ecclesiastici fori siue ad executionent, ne id eni in ellet imonia contra ius diuinum; c. Sit cis Tom. s. sed
229쪽
sed vel in sustem alionem ispensantis, vel ad
arcendo homines ab iliis petentis, quia cum sint odiosae de contra his coinmuneri sic reddunt ut onerosae petentibus , vel non lint dispensationes purx, sed coinmutationes etiam unius operis ut voti, in aliud , ut eleemosynam. Aliquid etiam soluitur pro ossicialibus de repentis inscribendo expediendo, de limitibus. Id autem et ii prohibitum sit Episcopis, haliis Praelati su ipsi tamen Sumino Pontifici haud prohiberi potuit , immo etiam in Trid. intrititur, permittitur ipsi talis usus eis. 11. cap. s. de reformi legatis autem aliqua conceduntur ex priuilegi, de indulto et ut pluribus
Dico Tu strio, achiis iurisdictio-- . . . - nis Ecelesiasticae etiam contentiosae de inuo- tu maestae sunt materia simoniae, ideoque gram tis eleeti debent haec etiam est coinmunis D D ex Stiar numer is de ratio est, quia in omnibus eii modi actibus exercetur supernatum ratis potestas a Deo gratis concessa ad gubernationem Ecclesiae, ideoque gratis exerceri debet ex vi sit institutionis, unde si vendatur. simonia committetur ex natura tua , etiam linon esset per Ecclesiam prohibita, ut re verapiohibita etiam est. Tales autein aetiis uni primo vilitandi, ex cap. i. ex de tensibus in c. de Trid. fis 1 . q. t. reform in quo tamen debita procuratio recipi potest. Secundo actus iudicii Ecclesiastici usque ad sententiam ex cap.ram ab omni, cap. vendentes, cap. nemo de simon.
licet tamen uespere stipendium sustentationis, quo titillo excusantur sportulae sed quaedam alia dari solita iudicibus Tertio actus ligandi sub censura, vel loluendi ab eas c. . de sim . DII ibi. Ex dictis constat, ac iis iurisdictionis , qui
A. . . tu is sunt materia sunoniae debere procedere a post iii illis testate Ecclesiastica propria de spiritualia quae
et Ton ieet conueniat Praelatis, ut lint tales nam et his a quae conueniret illis visi incipibus temporali-- .s M. ita bus cum temporalis sit etiam actus illius tem- uuati porale sunt , de non sunt materia limoniae. Qui veto actus politici sum, iuuant, quia proxime vel tam ut in materia temporaliae humana ut licentia studendi, docendi, legitimationis ad honores tantum temporales, iudicio-ram in materia ciuili inter claraeos de bonis temporalibi is , de vitismodi et si censeant ali qui non esse materia simoniae probabilius a
Tnen putat Suar num r. s. eli materiam si
moni ei quia, qtiit isdictionis spiritualis semper spirituali est ex relatione ad finem spiritualem ad quem conducit , etsi proxima materia aruis videatur esse res politica, de temporalis,
ut plutibus idem c. cit. n. a G. .
materia iunoniae. Pro respontione praemit- 'tendae nonnullae illinctiones. Prima alius est labor ex puto ipsius opei is spectati secundum se filius ex parte subiecti e personae operantis, idem enim opus pote ille laboriosus vini qua alteri , ut nobilita insueto , debili &e. Secunda , alius est labor intrinsece coniunctus eum sacro ministerio ut dicendi Missam alius accidentarie additus , uti ad eam dicendam opus sit ite duorum , vel lim milliariorum pCragere Tertia, alii sunt labores . qui per se necessiarii sunt ad tale ministerium stout ab lae dads
hominibus exerceri silet, vi studium , Labor vis dendi pro celsum , audiendi partes in ludiae; in Episcopo visitantes, labor itimetis , studendi, legendi Ac seniles in concionantes, studium defatigatio in ea contentio in dicendo. similes. Alis per accidens coniumst , ut iter longam quod faciendum citet a iudice,vel concionatore, studium extraordinarium quod requireretur,.similia ex his ergo quaestio Ol-utnda erit. Hoc posito
labor opetis ex pate subiechi spectari non debet, hic enim non auget operis aestimationem,
aut valorem. Suare cap. i. numer T. Ex Du e
rand Patet exemplis, ut fossoris terrae nobi- Iis,hrustici; qiramuis cnim plus laboraturus sit nobilis quam rusticus, non propterea plus ciug. opera aestimaretur qu, in alicrius. Idem sit de iter ageret delicatus, fortis plus enim laboraret,non tamen dignus ellet propterea maiori lucro, uic de aliis. Et sicut facilitas operandi proueniens ex perfectione subiecti , non minuit valoremo iis, caeteris paribus ita nec disticultas augebit valorem. At vero labo ex parte ipsius operis , qui hic attendi per comparationem ad ordinariam hominum conditionem, mill cum facit ad ope tis aestimationein, ideoque in operibus corporalibus vendi solet.An autem in operibus spiritualibus . lacris vendi possit, constabit ex infla dicendis. Dico EcvNDo, labor intrinsece ais.coniunctiis cui sacro ministerio, non potest metrabsque simonia pretio aestimari secus de accidentario labore. Prima pars est communis fe-DD. viri Thom Sot Caiet. Durand Gabr.victor Host Archid de aliorum apud Suat ea
Ratio est, quia opiis de labor intrinsece illi coniunctus non sunt aestimabilia duplici pretio,
sed uno tantum, vel nullo clabor cnini olinis non ei dignus alia aestimatione, quam ipsunt opus, loquendo de labor ex parte plius operis. Cum ergo in materia hae spirituali Sc lacia,
pus ipsiun pretio aestimabile non sit absqtie simonia, nec etiam aestimabilis erit labor illi intrinsece conitinctus absque simonia labor . ut recte Suar. n. 8 non ei aestimabilis ex se, sed in ipso opere sicut ergo in operibais profanis non aestimatur distincto pretio opus de labor intime illi coniunctiis, ita in sacris non crit aestimandus labor operis. nisi opus ipsum assimetur. Hinc est,ut distinguentes in operibus sacris inter opus de laborem, opus inuendibile dicente , trirmant laborem esse vendibilem, non erre loquaretur cohaerenter,quia labor non Vst,cdi bisse . bili, si de intrinseco sermo si nisi cum opere, mi de ratione operis; nec fit opus vendibile ratione Ron test. laboris , si ratione suae emitatis substantiae vendibile non est. Sic recto habet regula illi
in Curii iis obiecerit. Inq. I. Mi horum alterum
vendiderit sine stuo nec alterumpi suemi, neutrum inuenditum derelinquit.
Secunda vero pars conclusionis , de labore accidetntario communis est, illam non esse materiam simoniae,sed pol se pretio aestimari Mita sorte conciliari possunt DD. dicentes polla pro labore coniuncto operibus spiritualibus rccipi
pretiir: per laborem tamen accidentariu non in . telligimus eum qui et per accidens coiugatur. Tamen prouenit ex parte subiecti, ut si saccidos Propter tarditatu luam , vel senectiitem nimiusati
230쪽
Cap. IV. De eadem in re supernaturaei et
iatigetur dicendo iisam, vel ministrando siccamentum hic enim non magis vendi potest quam opus ipsum cu quo per accidens uligitur, usi non potest pro illo pretium exigi. Sed in- intelligitur is, qui nascitur ex alio opere per accidens coniuncto cum opere sacramenti,ut si sa-eerdos cogatur agere iter unius leucae, vel expectare duas horas,ut sacrum faciat, hic enim labor accidentari iungitur ministerio acto , proco recipi potest pretium. 8 Dico gis iis, non solum labor&opera Neresseria mi quibus intrinsece quodammodo componitur a-' m , tu ipse spiritu1lis velum etiam qua per se ne-
TV vis uia sint ad tale factum ministerium prout
ab hominibus communiter exercetur, nonio
su iit pretio aestimari. Haec conclusio respondet tertiae distinctioni allatae initio quaestionis., patet sequia aliter iudex Ecclesiasticus qui non potest pro sententia vel actu iudiciali pretium sumere, pollet pro studio, pro labore videndo processum , ii milibus se concionator qui non potest ero concione pretium sumere , potest pro studio eius, pro labore mandandi memoriae concionem , pro lassitudine in ea sa-ciendari atque ita iustificari possunt omnia do
na&praemia temporalia Ratio autem est quia omnia eiusmodi compsinunt unum opus morale, quod totum factum est, Ctanquam thle aestimandum. At vero pro labor qui non ex Prata,-- , ministerii coniunctas est, sed per accidens
Meldensis ration circunstantiarum , aut locorum con-- iungat ut potest pretium sumi, qualis ellet lis imi et is unius leucae ad sacrum facienduin, dieere Missam statis horis . to eo obligati,i similia , pluribus Suare numere. s. qui etiam recte respondet argumentis corum, qui absolute dixerunt pro labore soniuncto operibus spiritualibuet suscipi posse pretium, vi
D--μ, ritualium actuum it materia simoniae. Respon-M . deo esse duas sententias. Primam absolute ne-i gantem .ut Adrian. Innocenti apud Suar. c. 22.n.3.tum quia omissio non est ali i hi supernatur te,nec fit per potcstatem supernaturalem,sed pernietam voluntatem operantis: tum quia tantum praecipitur Ministris rerum sacrarum , ut gratis dent, tu accepissu gratu date qui autem omittit,non facit contra praeceptum, quod est condition itum,ut si dent debeat dare gratis. Secunda absolute Et mat,ut S.I h. q. Lot. a. . ad 3. Palud Gab Sylvest simo . q. s. ab Amon. communis ex Suai num. q. tum quia in iure ex- pro Is dicitur committi simoniam omittendo, sicut committendo. c. nemo. des ora prohibetur enim ne detur poenitentia pretio, vel negetur, utrumque enim simoniaculast tum quia negare absolutionem sacramentalem, alias citi bitam,
pretium quod alter det,simoniacum est,est enimi tus clauium, utpote ligare; tum quia omissio est vera ptiuatio realis ,. reducitur ad actione, repotest habere eosdem enectus morales quos liabet actio vili quis omittat dare chemosynam extrem itidigenti, vel non defendat cum pol Sit eum qui occiditur in alioqui teneatur exostimo ergo His positis, i Dic obnito, in sola omissione potest ri
retrae se dum teperiti susticiens ratio simoniae Patet
piae tu ma extationibus pro secunda sentetnia. Dixi inter-DO; - , dum . quia non omnes omissiones actuum spiritu ium,ut summateria propriae simoniae Idcomine Filitisci Tora. s.
que haec distinguenda Primum aliud esse, dato pretium ne actus spiritualis indigne fiat aliud, ne fiat si iuste faciendus sit. Secundum aliud est varia mi in dare pretium pro omissione actionis non debitat , aliud pro omissione actionis debitae. Tertium aliquae omissiones sunt mere priuatior es
aliquorum, suum, vel potestatum v non orare, non audire Milaeam, similes aliquae sunt moralis usus potestatis spiritualis, ut non absolucre digne consessum, iuste petentem relaxationem censurae, usimiles. Quartum aliquando potest esse omissio materiae limoniae de iure di tui nori aliquando tantum simoniae de iure humano.Iam determinandum quando omissio sit suffaciens mattria. Dico ECvreno, dare pecuniam pro st. omissione actus spiritualis qui iniuste facien- - - - .dus esset, non est simonia est communis, ex P Suare num si ratio, quia id non est per se a Trai' lum , cum is qui dat pecuniam , non intendat emere ali mi id spirituale, sed tantum impedire, ne fiat sacra legium, quod bonum est , etiamsi fiat pecunia, licet enim inuitare ad bonum &retrahere a malo, media pecunia. Neque etiam id est prohibitum , nam in cap. nemo sermo tantum est de omissionibus quae sunt contra honestatem obligationem. Atque id probat, non elle timoniam ex parte dantis. Ex par- re autem accipientis neque est limonia , ut liquis accipiat nccligat indignum, vel ne celebrct cum peccato, quicquid sit de turpi lucro, vel de iniustitiari neque enim vendit, sum alicuius doni spiritualis . sed usum tantii suaelibertatis, insupponimus non omittere actionem spiritualem, ad quam alioqui tcneretur sed
tantum prauam circunstantiam, quam apponem re in ei is si tui erat libertate. Dico TER Tio dare pecuniam proo S 3. missione spiritualis actus iurisdictionis , quae sinunta astomissio moraliter censeatur prouenire tali iurisdietione imonia erit Paret argumentis prodit secunda lententia , aliquae enim Omi Iliones tales sunt, ut censeantiri prouenire a tali iurisi dictione, ut non absoluere digne consessum. vel iuste petentem relaxationem a censura , revera enim id , est usus quidam spiritualis potestatis , ut diximus' ideoque qui emit , vel vendit illum , virtute vendit ipsam iurisdictionein spiritualem , ut pluribus Suare nu
inire duo RIM , pro omissione actus s . spiritualis si non sit actus iurisdictionis , non obstupraestimonia dare vel accipere pretiuin, nisi in
tuitu alicuius boni spiritualis ematur, aut vendatur. Prima pars patet exemplo omissionis actus Ordinis, si enim detur pecunia sacerdoti, ne Missam celebret vel Episcopo , ne coim serat ordinesti nulla est simonia , illa enimoinissio est solus usus libertatis, non actus P testatis Ordinis V siquidem sacerdos vel Epi-
.scopus teneatur ad eos actus, peccare poterunt, sed non erit simonia caliquando, qtie peccabunt , si ad eos non teneatur. Dixi ne i intuitu . e. quia tune ellet simonia et non modo enim res spiritualis vendi non potest tanquam proxima materia venditionis , verum tiam neque ut ratio aestimationis alicuius rei pro prctio temporali tunc enim res spiritualis prelio emeretur propter quod numquodque tale, rei,d magis de quo Suarcet,