장음표시 사용
151쪽
citate stipe lane universa, quae ingessisti ei, perseverat in simplicitate. Et quis, inquit, post hoc ex his, qui audierint in), vel agnoverint, non me reprehendat, qui tantum permisi tuae crudelitati adversus iustum illum insurgere, et ita immisericorditer innocentem vexare Post quae universa perseverat in simplicitate. Ecce, inquit, antea Iaudavi testificans tibi, quis fuerit Job, ecce nunc adiicio super Iahidem ejus dicens: perseverat Lin simplicitate. Perseverat, ait, id est, exspectat. Quid ergo δὶ exspectat Exspectat tolerantiae remunerationem, EXSPectat coronas innocentiae. Aut adhuc exspectat, inquit.
Quid, inquit, exspectat Te, ait, exspectat, o diabole, tanquam audax belligerator, tanquam constantissim is proeliator, tanquam admirabilis vir fortis. Sic itaque ait, exspectat, non diibitat non terga dedit, sed adhuc exspectat. Adhuc, inquit, exspectat, ut te superet atque devincat, conculcet atque humiliet, et omnimode deiectum atque confusum demonstret. Cum talem ergo noveris esse ob et ita promte te exspectantem ad secundam congressionem, si audes approxima, incipe, ap-Preliende, paratum invenies te exspectantem. Adhuc inquit, exspectat in simplicitate tu autem terram Circuis, et ea, quae sub Oulo sunt, peragras, it idola fundas, ut adulterium germines, ut homicidium multiplices, ut sanguinem effundas, ut artes magicas, et auguria, et divinationes atque maleficia dissemines, it infidelitatem doceas, ut Dei blasphemia atque omnibus malis ea, quae sunt sub Coelo, repleas, ut castos vel castas polluas, ut ios ad
impietatem declines, ut iustis molestias atque tribulatiOnes suscites. Pro his, inquit, Omnibus tu, o di Ole, terram CircuiS et ea, quae sunt sub coelo, Peragras. Iob Τ Edd. M. audierit, vel agnoverit.
152쪽
vero non ita, sed exspectat adhuc in no loco tanquam in eadem patientia, ct veritate, in eadem fide et pietate atque Dei cultura fundatus, stabilitus atque confirmatus, et inquam ab ea declinatus, aut praevaricatus. Sic itaque exspectat immobilis, atque innocens. Adhuc y exspectat in simplicitate. Columba, inquit, est simplex, rationabilis, spiritualis, incorruptione digna, acceptabilis, angelis Dei familiaris. Idcirco tanquam columba simplicitatem ostendit. Nam sicut columba de nido effugata
sublatis sibi pullis atque ante oculos mactatis, non indignatur, neque terretur, neque nidum deserit, neque ad malitiam immutatur: ita et beatus ob cum Didius ab eo auferretur, hoc est, divitiae atque substantia, et silii ejus interficerentur ante oculos ejus, non est indignatus, neque ad malitiam, hoc est, ad lasphemiam, aut ad maledictionem est immutatus, sed cuncta sustinuit cum innocentia atque gratiarium actionibus. Pro his ergo omnibus dicit: isperseverans y in innocentia. isTu vero dixisti perdere rem . eius sine causa: Dixisti, ut perderes: post paululum autem carnes eius dicis, ut perdas, ut ista in simplicitate sustinens Job, augmentum gloriosarum coronarum accipiat, et tu, inquit, versute diabole, aragmentum confusionis et dejectionis atque ruinae Percipias, utpote et de coelo deiectiis, et in terris a Job prostratiis, etiam et in hoc ultimo exspectans, quando a Dona in Job atque omnium rectore Deo uni genito per cruccm prosternaris, atque in infernos demergaris. Tu, inquam, dixisti rem ejus perdere Sine causa, neque ut praecipiens, neque ut imperans Caruisti enim hoc, o diabole, ut cum potestate dicas iubendo, vel prae
δὲ Edd. M. iem ejus in causa. Nunc rem ejus diis diisti ut A et , ed. vero . rem ejus dixisti ut etc.
153쪽
cipiendo sed dixisti quaerens, Postulans, supΡlicans, Petens. Sic, inquam, dixisti reni ejus perdere sine causa.
Age, inquit, quod ille, hoc est diabolus ita dixerit, iapetierit, ita quaesierit, ita supplicaverit: it Ver cur exaudisti, cur acquievisti, cur dedisti, cur sine causa rem illius iusti perdere permisisti ob hoc, inquit, exauclivi ),
ob hoc rem atque illos ejus perdere permisi, ut appareret Job iustitia, et diaboli iniustitia, ut appareret mea veritas, et diaboli mendacium, ut clareret meum testimonium, et iniqui illius blasphemia. Dixisti, inquit, sed non ut iubens. Nisi, inquit, exaudirem, et acquiesce
rem atque traderem Omnem rem ob in potestatem dia boli, et perdere omne peculium ac filios iuxta voluntatem Suam permitterem, nunquam Utique cognosceret diabolus, quia non propter rem coluerit nae Job, sed propi ex caritatem nunquam utique quiesceret blasphemando sanctos ante Deum et homines, sed in hoc staret atque Omnes homines scandaligaret, quia et Deus favorabiliter colentibus se rem daret, et colentes illum non propter
dilectionem, sed propter rei familiaris gratiam ei servi-xent Merito ergo ne posset haec dicere diabolus, dedit illi in potestatem et rem Job, et filios, et post paululum apsuria corpus ejus ad supplicium. Si ergo cum tanta ingessisset Job, et ille in iisdem gratiarum actionibus atque Onfessionibus perseveraret adhuc, super haec Omnia eadem usus est impudentia atque improbitate dicens: corium )Pro corio: quid faceret, si omnium bonorum ob potestatem non acciperet ' Ob hoc, inquit, in potestate ejus tradidi, non quod diabolo placere oluerim, sed totum mundum informare festinans, quae sit me justitia, et diaboli iniquitas, livor quoque eius atque invidia, et quae sit justorum fides et tolerantia, vel dilectio eorum circa me. y Edd. M. , exaudivit ob hoc acquievi ob hoc te.
154쪽
Similiter petiit, et petet usque in sinem saeculi pro omnibus sanctis, ut potestatem accipiat ut corpora eorum asstigat, et animas eorum tangat. Sic afflixit marib res per principes huius mundi, igni et gladio consumens carnes eorum. Haec namque fuit voluntas et petitio diaboli, ut sanctos tormentis afficeret, atque torqueret. Et haec suit sanctorum ratio, ut Omnia Supplicia Propter Deum sustinentes aeternae gloriae apud eum in fide efficerentur haeredes. Quod autem haec elat diabolus, ostendit evidenter Dominus, dicens: Satanas in petiit, ut vos libraret
tanquam triticum, et celera. Hae namque Universa pro
pter improbitatem, atque impudentiam, elum quoque ac invidiam maligni, quam habet circa sanctos, dicta sunt. Adritiem de istis loquens Deus dicit: tu δ autem petisti rem eius perdere sine causa. Cujus rem Justi ac pii atque credentis ob. Desiderasti rem ejus perdere sine causa: pro tuo, inq1iit, et atque invidia, pro tua maligna suspicione, calidissime diabole. Ρetisti rem eius perdere sine causa: nihil eragens, e perficiens, nisi solam iniviitatem tuam atque malitiam. Petisti
rem eius perdere sine causa. Porro sine causa periit.
Quare periit Diabolo, inquit, sine causa periit. Nilii lenim eregit, neque erfecit, cum rem eius erderet, nisi suam deiectionem atque humiliationem Ostendit. Job vero hac res non sinu causa r avenit, sed ad ingentem gloriam et Iaiidem atque honorem liuius ei perditi provenit coran Deo et angulis eius et apud Deum gloriae augmentatio ei Iovenit, et super terram duplex ro remuneratione recepti atque retributio. Sic itaque diabolo quidem sine causa sacta est liuius rei perditio. Job vero non est facta sine causa, sed pro aeternae beatitudinis remuneratione, et in coelis coram angelis Dei, et in terra
155쪽
In conspectu orna Ium gentium. Increpans ergo et redarguens atque Obiurgans diabolum, dixit: tu' vero elisit rem eius Perdere sine causa: tu desiderasti, tu etisti, tu quaesisti, tu rem eius festinasti perdere Sine causa, tanquam si diceret ubi est praesumti tua, o diabole, quod mox ut rem ejus abstulisses, continuo eum a pia Dei cultura atque ejus gratiarum actionibus discedere fecisses pUbi est, inquit, arrogantia tua bonorum omnium inimice,
diabole Ubi tumultuatio tua atque seditio Vbi labortuus atque sollicitudo Ubi contenti tua atque altercatio Laborasti enim atque certasti bella diversa conficiendo, et castra statuendo, et equites demonstrando, et igne exurendo, et ventos admOVendo, et fundamenta qua .
tiendo, et domos deiiciendo, atque Omnem sollicitudinem demonstrando, ut justi ob rem atque filios perderes sed frustra exstitit ingens tuus labor atque sollicitudo. Rem enim Job perdidisti, sed iustitiam ejus non perdidisti, sed fidem ejus ac pietatem non dissipasti. Idcirco audi, inquit, cum increpatione: petisti rem ejus perdere sine causa: sed olim quidem rem Job sine causa perdidisti: post hoc autem cum Dominus venisset ad terras, illius unguenti perditionem gratis fieri aestiitiasti, dicens per os Judae: ,,ut i quid haec perditi liuius unguenti facta est y Et unguentum sane, quod pro bono cum side effusum est, perditionem judicasti rem vero Ob quae cum iniquitate periit, perditionem non aestimasti. Et quod maius est hoc, unguentum illud, quod a Juda effusum est, iocesi sanguinem unigenii perditionem reputasti. Nam sicut cum illic unguentum illud essi deretur, repleta est domus illa unguenti odore ita et istic, id est, in passione Domini, cum sataguis Dormini effunderetur, repletus est orbis terrae salutis suavitate. Sed in liis μ omnibus non
156쪽
cessavit nequissimus, et improbus atque impudens diabolus, neque confusum se recognovit sed tanquam canis rabidus ad baculum infelix cucuirit, cum Priorem suauidesormitatem non intelligit, sed sperat, quod per a Ovissimum belluri priorem ruinam posset resarcire, nesciens miser quod novissima peiora prioribus ei essent efficienda. Idcirco post haec universa respondit diabolus ante Deum, et dixit: corium Τ pro corio. impudentia atque improbitas tua, o diabole tantam deformitatem atque confusionem tuam non consideras sed inverecunde atque identidem, hoc est, iterum atque iterum recurris contraria
tibimet ipsi loquendo ac dicendo atque quaerendo, et temetipsum destruendo. Primum enim dixisti, cum ad Deum de Job locutus suisses aufer illi rem, ptiva eum divitiis, minue eum opulentia, uitillia eum do altitudine, denuda illum bis, quae dedisti, si non continuo in faciem naaledixerit tibi, et detraxerit, atque blasphemaverit, quasi Tnagnum fuerit hoc, ut divitiae atque res ejus familiares
auferrentiir. Quod ergo tunc magnificasti, ut ei res sana iliares auferrenuit', hoc nunc inairumniinoras. Quod tunc
singulare atque indubitabile judicasti, quod sublatis divitiis ob continuo esset blasphematurus, hoc nihilominus nunc ad nihilum redigens dicis: corium' pro corio.
Corium divitiarum pro corio corporis, corium bonorum pro corio ossium. Haec namque duo coria repetit, ac memorat istic diabolus rem amiliarem et divitias exterius corium interius vero corium corpus et Ossa. O-xium, quod non valde doleat, rem amiliarem corium, quod valde doleat, corium corporis. Haec scilicet cogitans malignissimus diabolus, a quo nunquam malae cogitationes desciunt, haec ergo nequissimus diabolus Nequater atque callide tractans, dicit ad Dominum de Iob: eo-rium hiro corio: ac si diceret quid magni Passus est
157쪽
Job Quid grave sustulit hic, quem defendis Rem familia
rem et silios amisit, sed sperat, quod mirsus et rem et filios aequirat, considit quod et identidem des sicut et ante de disti. Pro hac ergo spe atque considentia necdum a te recessit, necdum te reliquit, necdum te detraxit, necdum te blasphemavit, quia nec duri tetigerunt illum dolores corporis, quia necdum Apprehendit eum ossium poena. , Corium in pro corio. Exteriore, inquit, corio decoriatus, lao est, rem familiarem ablatam contemsit atque ad nil illum reduxit tange interius corium ejus hoc est, o mentis assice carnes eius et contere carnes illius, et apparebit constantia eius, quam nunc habere videtur. Supervacua enim est y fides eius, quam nunc circa te habere se putat. Corium ' pro Orto : ac si diceret, dolorem minorem pro dolore majore , OeNam moderatiorem pro poena fortiore Minorem, inquit, ac leviorem atque moderatiorem sustinens Job dolorem Videtur adhuc constantiam habere, pro gravioribus leviora facile sustinens, pr acrioribus' mitiora leniter sufferens. Nam omnis poena, et omnis dolor, qui foris fuerit a corpore, levior videtur esse magis quam illi dolores, qui sunt in corpore. Ideo corium Φ pro corio, hoc est, poena minor pro poena maiore, dolor levior pro dolore vehementiore. Nam aliud est rem familiarem amittere, et detrimenta sustinere, aliud sane est carnibus ipsis putrescere, et vermibus repleri, et in pulverem terrae commassari
humore ulcerum, qui ex ipsis liquescentibus carnibus eliciturq). Idcirco facile sustinet Ob exterioris corii dolorem pro dolore corii propinquioris, hanc rei familiaris direptionem pro corporis afflictione. Quamdiu ergo leviorem dolorem sustinet, illo usque a te non discedit, ne-
158쪽
que negabit te immuta, inquit, Oria, hoc est, inintuta dolores, et continuo immutari eum ad blasphemiam senties. Corium Τ), inquit, pro corio. Huius rei exemplum etiam in nobis videmus. Nam cum percutitur quilibet, vel caeditur, frequenter manum pro toto porrigit corpore, et protegit caput et dorsura manu, et videtur illi, ut in ianumagis percutiatur quam in dorso, vel capite, et dat corium pro corio, corium Ianus Pro corio capitis. Haec itaque universa desiguans nequissimus callide dicit de ob Acorium in pro corio. am sicut hi, qui vapulant, corio
manus alterum corporis Protegunt corium, ob hoc tantum,
ut corpus integrum habeant sic , inquit, et ob exteriora rei familiaris detrimenta conteriinit universa, tantum ut corporis effugiat poenam. Sic namque et hi, qui in mari navigant, eum periculum passi fuerint, Onania, quae in navi habuerint, contemnunt atque in mari projiciunt ob hoc, ut ipsi evadant. Sic et quicunque divitum cum iii eorporis infirmitatem inciderint, omnem substantiam suam libenter offerunt, tantum ut corporis incolumitatem recipiant. Sic, inquit, et ob omnes divitias, et ortinem temfamiliarem facile contemnit, tantum ut dolores non Ontingant carnes eius. Quo autem proposito dixerit haec universa nequissimus daemon, per haec, quae sequuntur, ostendit dicens: ,omnia' quaecunque habuerit homo, da
bit pro an inia sua. Sic, inquit, et Job Imma quaecunque habuerit com erosit, tantur ut corpus conservaret
illaesum. Sed adhuc, inquit, corium pro corio. Quis
dixi hoc Diabolus. Ad queui dixit Ad Deum. De quo dixit De Job. Quo proposito dixit Superius
multipliciter demonstrato. Super haec autem universa,
adhuc audi de his quae dudum in principio facta sunt. Comitio nefacit istic nequissimus diabolus, quia rideri quando ob pater atque patriarcha Adam meis, ait, Se -
159쪽
dii tionibus obediens te conteriisti, ob lio pelliceis uni eis a te creator indutus est Pr Vindicta abnegatoris, eo quod te dereliquerit, ad me autem erit, et ex hoc huius rei niihi debitor exstitit, merito nunc, inquit, corium procorio Corium, inquit, ob pro corio Adam da milii. Vexaturus eram Cori iam Adam, et non me permisisti. Da ergo milii corium ob pro corio Adam. Da mihi corium filii pro corio patris. Exigam, inquit, a filio debitum genitoris. Persolvat, ait, pellem et Corium ocissimus illinc prioris, tunc debiti. Ulciscar peccata prioris patris ejus, atque Patris Omnium. Hae itaque universa memoratis atque de his Τ universis admonens nequissimus, malignissime dicit , , corium ' pro corio. Corium ' Job pro corio dae Corium silii pro corio atris Corium posterioris pro corio prioris g). ta scilicet diverso demonstratur a memoratur hoc, quod ait: pro Ovio.
Et adjecit dicens: omni quaecunque habuerit honio
dabit, et eruet animam suam. Verum est hoc, quia cum ad periculiani, vel discrimen pervenerit homo, omnem rem fa-iuilitarem contemnit, uniVOI Sana SubStantiam Suam spernit, tantum ut Ialmam eruat, ut animam suam incoluimem liberet. Et Di in cum speras, quod adversum Job loqueris, pro Job loqueris, inimice omnium bonorum diabole, et non intelligis. Evidenter enim Job plus quam ceteri plurimi omnia quae cimaque habuit, despexit atque contemsit, et divitias, et possibilitatem, et filios, et rem familiarem, ob hoc tantum, ut animam acquireret atque lucrifaceret, ut animam suam illaesana, et incontaminatam atque illibatam custodiret. Haec scilicet dicendo, o diabole, et teipsum confundis, ob vero propositum ostendis , Omnia )
160쪽
quaecunque habuerit homo dabit, ut eruat animam suarii. Ob quam rem Quia redemtio 3 viri propria est substantia. omnia' quaecunque habuerit homo dabit,
ut eruat animam suam. oc egit ob propterea animam silarii inviolatam conservavit. Hoc egerunt beati martyres, idcirco postquam omnia corruptibilia atque te rena contemserunt, post hoc nihilominus proprium corpus in poenam atque in incendium tradiderunt, ignem atque gladium sustinentes, tantum ut animas suas mundas atque castas De exhiberent. Sed interim videamus adhuc post haec quae bene digesta sunt. Nam saepe etiam a malo aliquid boni prosiciscitur, non quod pessimus et malignus ita voluerit, sed quia bonus ac benedicius Deus maligni malitiam in bonum convertit timentibus atque diligentibus se, sicut Job, vel martyribus atque credentibus, qui omni tolerantia superantes nequitiam eius aeternae vitae atque gloriae haereditatem capient apud Deum. Sic etiam nunc istic sermo, qui maligne a diabolo dictus est: omnia ' quaecunque habuerit homo dabit, ut eruat animam suam: Pro pietatis commemoratione diligentibus Deum proficit. Verumtamen, ut diximus, post haec universa maligni ipsius diaboli ex ipsius iseirnonibus ejus notam ostendamus, cum iniquitatis eius arma in eum convertimus. Dic, o nequissime diabole,
adversum te ab initio de re familiari atque divitiis oblocutus es, nunc ver animam Proponis, animam Ominans ). Ob quam rem, nisi ob hoc, quia iam maligne de anima ob tractas quia callide animam ejus quaeris Necdum corii ejus potestatern accepisti, necdum pellis eius, hoc est, corporis ejus, constantiam approbasti, etiam animae ejus quaeris supplantationem: omnia'), inquiens, quaecunque habuerit homo, dabit pro anima sua.