Lexicon vocum Platonicarum

121쪽

των Ισπερ Εἱλώτων, τριάκοντα μυριάδας. Sed prior ratio nivis 'lacet. t i λα-ρῶται si luis inali Mνωῖται, nil ii ii pugno. Utrumque eniti nomen Cretensibiis usitatum fuit. Sic O nihili Κορυνηφόροι

confirmant II, llux et Steph. Buκ quorum loca statim incitabo. Κορυν φδροι non intelligendi sun et iv ut , quale erant Pisistrati Κορυνηφόροι pud te ro-d Ol. i. s. Nihil enitu Periculo ius Poterat, qualia servis arma committere. Qua de caussa Cretenses, ut uaria Aristoteles Polit ii 5. τάλλα ταύτα Ois

δούλοι αφεντεs, μόνον απειρηκασι ταγυμνάσια, καὶ την των πλων κτησιν.

Sed Κορυνηφόρου accipe pedum Pia,tumlle, vel baculum rusticum Vestantes Theocritus id vii. IS. ροικα δ' ἔχεν αγριελαίω Δεξιτερα κορύναν. idem Sicyoniorum sive Servi, sive mercenarii, Κατωνακοφόροι appellati sunt, quod vestimento pellem vinam subsutam habebant Theopo in pus et Menoechmus apud

Athen. l. c. tradunt, παρα Σικυωνlsis Κατωνακοφόρους καλεῖσθαι δούλους τινας, παραπλησίου οντα Ἐπευνάκτοις ut

Piersonus ad irrid. p. 225. vulgat in Κατανακοφόρους rectiSShue emendavit. Ex Polluce vii. 68. intelligitur, Sicγoniorum Frannos, sicut in Attica Pisistratidas, O iuities agrestes, Sed amantiores libertatis, tiam ex plebis urbana esse Solet hoc talia vili et contemto vestituento insignes secisse, ut eos puderet urbem frequentare, et urbanis esse ludibrio. Syracusanoruiu Καλλικύριοι ab aliis et iniuΚιλλικύριοι dicuntur. Vide Ierodot. vii. 155. et ibi alc Lunari uin Pliotius Lex. s. Κιλλικύριοι ἐν Συρακόσσαις τινε ἐκληθησαν, o Eiπὶ των Γεωμόρων

μερο καταβάλλοντε του πολιτεύματος ola Erλωτες, καὶ Πενεσται τινε S. Ubi

Pro καταβάλλοντες Scribendula καταλαβόντε s. Bene alckenarius i. c. in ili sychio legi : Κιλλικύριοι οἱ ἐπεισελθόν τε Γεωμδροις. Sed eadem Ope ra in Zenobio iv. 54 com i una erat: Οἴτιος ἐκ Συρακούσαις κληθησαν, ἐπεισελθόν- τε ζ Γεωμόροις Καλλικύριοι. 'illieyrios

non bracusis, sed reue tribuit Le icon

Rhetoriculi apud Rubiath. l. c. 'Ωσπερ Εἴλωτε εν Λακεδαίμονι, υτ Πενεσται μὲν, παρα Θετταλοῖς, οἱ μη γόνν δουλοι, λα πολεμω Κιλλικύριοι δε ἐν Κρητη Mαριανδυνοὶ δε ἐν ρακλεια ν Ποιπικῆ. καὶ Ἀρότται, ν .i ρακουσαις. Sed, ut Lexici auctor ceteri scriptoribus cotaneus Sit, traiis positioru et in Duilatione iuvan tu e Stra ιλλi κύριοι δε ἐν Συρα

tici Κλαρωται ilia in tu mentem vorat , i ii.

lux iii ,3. εταξ δε ἐλευθερων και δούλων, οἱ Λακεδαιμονιων Εἴλωτες καὶ Θετταλῶν Πενεσται καὶ Κρητῶν, Κλαρωται, καὶ νωῖται. καὶ Μαριανδυνων, Δωροφόροι. καὶ Αργείων, Γυμιχτε S. καὶ Σικυω

apud Allie n. l. c. et II b c litus v. dicunt. St ph. FZ. V. Moι Ουτοι δε πρῶτοι ἐχρησαντο θεράπουσιν, οὐ Λακεδαιμόνιοι τοῖς Uλωσι, καὶ Ἀργε ιοι τοῖς Γυμνησίοις. forte Γυμνησι καὶ Σικυώνιοι Κορυνηφόροις καὶ ταλιωται τοῖς Πελασγοis, και Κρητε Mνωἴταις. Quem locu in sum isse videtur a sileolio tu PO apud Atllen. i. P. 265. B. Multa, qua huc asserri POSSCnt, sciens Praeter initio, quod bona in eorum

partem occuparunt JO. Me inius Misceli. Lacon ii. 7. Creta iii Id. et L. Lactau-bon ad Athen. l. C. P. 458. Ceterum, alite luam hujus disputationis sinem facimus, Platoni locum, quem Supra POSui imis, iterum inspiciamus. In eo vir eruis ditus Misc. Obs. Nov. l. c. legendum Sus, picatur : ἐλάττω δε η τε Κλαρωτῶν

δουλεία τη των M. Sed locus obscurus Potius, qua in corruptus, interpretationem, non correcti Ortem, deSidera : praesertim cum Athena tis . c. vulgatani tectionem str et Ἐλάττω ton ad τη των Μαριανδυνῶν καταδουλώσεως re se itur, Sed ilantec deli Εἱλωτεία sensus est: Lagna in dubitali Oilein afferat Lacedi in Oniorum in Helotes imperi uiu in utramque parten diu putantibus, benene an Secus iustitutum Sit nititu dubitationis praebeat dominati cu in Heracleotarum in subjectos Mariandynos, tum a bes loruimin unotas. Δουλεία furit ipsi Ser, i, ut Saepe θεραπεία, θεράποντε s. Apud Ari-Stotele in . . non in Odo δουλεία sic dicitur, Sed etiam ἱλωτεία pro Hel Otibus, ut hic a Platone, et Πενεστεία Pro P ni Ergo δουλεία Ἐρακλεωτῶν τη τῶν Μαριανδυνων καταδουλώσεω stitit Servit ivlusive servi ueracleotarum, qui exii erunt ex subjectione Marianda norum. In hacentia me valde confirma sit On,

buo, quantuita eruditorum, qui r in Fu i, nemini. Περια rei 3μενοι νικηφόροι I Pi

122쪽

μετρια λεγει.

D. 52i fili. καὶ ἐπειδὰν τα θλα αύτης δικαιοσύνης κομιζώμεθα, σπερ οἱ νικηφόροι περ ειρόμενοι, καὶ ἐνθάδε, καὶ ἐν et ν χιλιετε πορεία, ην διεληλύθαμεν, υπράττωμεν Optime Timaeus περιαγειρο - μένου exponit περῶόνταs peSsime . Stephan. Ind. hes a circumsuentium turba circumdatos. Hunc Platonis locum laudat Suidas . Ωσπερ οἱ νικηφδροι, et V Περ-ειρόμενοι, quae posterior glossa, singulari eruditione roserta, iis leni verbis legitur in Photii Lex. M s. et Apostoli Pro- ver h. v. 97. atque Onan in v l ex Boethi, vel ex alterius Lexico Platonico derivata videtur. De ἐπαγερμφ, sive more illo, quo ludorum gymnicorum victores circumeuntes munuscula a singulis spectatoribus exigerent, alniaria est annotatio s. Casau boni ad Sueton. Neron. cap. 25. Hac autem in re proprium Si ἀγείρειν, ἐπαγείρειν, περιαγείρεσθαι. Elius Dio-nγsius apud Eustath ad Od. B. p. I 430. Ἀγείρειν το περιῖέναι καὶ περινοστεῖν ε ὶ νίκ ' τερω τινὶ τοιούτω quod etiam habet tymol. M. p. 14 33. Lexicon Sangerm. s. v. 'Aγύρτης τ δε γείρειν καὶ Περιαγείρειν, o περιῖέναι καὶ περινοστεῖν, επὶ νίκη, ' τινι τέρω σεμνύνειν Philostrat. V. A. Lib. v. p. 193. de Nerone : ω ἀντὶ του νομοθετεῖν νόμου ἔδειν, καὶἰγείρειν ξ θυρῶν. Ibi d.

αξιουμένων ανταγωνίζεσθαι τ* Νέρωνι, ἐπέει τὰς εσπερίουs πόλειs ἀγείρων Apud AElian H. A. Lib. vi cap. 10. InOCephalus, saltare et tibia canere doctus, μισθον ἐπράττετο πὶ τούτων, και τοδιδόμενον ει φασκύλιον ἐμβαλὼν ξηρτημένον ἔφερεν, ω o των λειρόντων δεινοί quem locum Mne explicat . Vales Linendat. v. s. Vide Sup. v. Ἀγείρουσαν. Ad nninuscula hieronicis ingesta, de quibus Casau bonus i. c. pertinet glossa Photii Lex. s. Πελληνι καὶ χλαῖναι διάφοροι καὶ τοῖς νικοσασι τὰ Ερμαια ἐδίδοντο. Qui locus hanc etiam ob caussam notandus est, quod firmat lectionem, inter Ερμαια et Πραια fluctuantem, apud

Lib. i. 73. Is του Σκύθας τούτους τ μεν πρῶτον περιεῖπε εἶ, ias ἐόντας ἱκέτα s. n. I 81. καὶ μὶν ἐπεδείκνυσαν ἐκπαγλεόμενοι πάσ τ στρατι περιέποντες ευ Contra τρηχέως περιέπεσθαι, Lib. i. 73. i. I l. viii. 7. Haec ipsa Herodoti loca, aliaque aliorum collegerunt Leo pardus Enien lat. vii S. et alckenarius ad Sciri l. Euripid. Phoeniss. 342. Pro περί τινα Pli Oi ius Lex. IIs prave exhibet περιέτειναν. Sui das vulgatus, καὶ φυλακτικῶς. prariCrmit

tit Sed habet ejus Cod. Letu. Πεττεια Polit. i. p. 470. D. καὶ

Ισπερ - τῶν πεττεύειν δεινῶν, O μη, τελευτῶντε ἀποκλείοντα, καὶ οἰκ ἔχουσιν, , τι φέρωσιν Ουτω καὶ σφεῖ τελευ- τῶιπε αποκλε ζεσθαι, καὶ Ου εχειν , τιλλωσιν - πεττῶα α ταύτης τινος ετέρας Ου ἐν Φηφοις, αλλ' ἐν λόγοις. Legg. ii p. 640. E. προβάλλοντά τε λελοιναεὶ, διατριβην τη πεττείας πολb χαριεστέραν πρεσβυτῶν διατρίβοντα, φιλονεικῶν ἐν ταῖς τούτων αξίαισι σχολαis.

ubi vide Scholia. Erγx. p. 742. E. αλλ'

τι προ ταλα ἁντιφέρουσιν ubi φεροιτο vertendum moreat Orion Tliebanus Etymologico M s. Πεσσοί. πεσσα δε η γρα

μη καὶ η ψηφο ὁμωνύμως πέντε δὲ ἐσαν oli χρῶντο κατα Σοφοκλέα Καὶ πεσσa πεντάγραμμα. Fragm. Brutich. P. 22. iκαὶ τάχα η πεττεία πεντεία τις Ουσα. εὐρεδ αύτην Παλαμεδης, s ἴρηται παλαι ' Ευρε σοφος λιμοῖ με παραιφασίην Παλαμηδης καὶ ἐστὶν ὁ στίχος γραμμάτων Hισάριθμο τάῖ τόποιs h παρὰ, πέτω, ου ὁ μέλλων πέσω, πεσos, καὶ πλεονασμOS πεσσος ὁ πίπτων ἐν φ βάλλεσθαι. iii de Eustathio ad Od A. p. 396. Scribe. πεσο κατὰ διπλασμον πεσσός Orionem cum descripserit Etymologus M. P. 666.16. utriusque loca comparanda sunt, ut

alter ex altero integrior fiat. Sed haec levia sunt. Illud gravius, quod Timaeus ait, πεττείαν aliquando pro geometria

123쪽

Hudsono iid curidem p. 307. in que inh;t caim: i glossa cuin paucis aliis nigra it Pro γεωμετρίαν Ulnere γραμματείαν coiij cil. In Ris ni Platonis iocors Phaedri p. 35G. C. τουτον δε Θευθ πρωτον ἀριθμόν τε καὶ λογισμον εὐρεῖν, καὶ γεωμετρίαν, καὶ ἁστρονομίαν. ετ δε πεττεία τε καὶ κυβείας, καὶ δ καὶ γράμματα uic veteres quidam interpretes,

nunc deperditi, ni a mi emini, noli illam vulgarem Apud Graeco πεττείαν a Platone igni licari, sed i thematicam l .gvpliorii iuri qua tabula erat, duodecim

lineis conscripta, cursum Solis et Lunae per duodecim odiaci signa ostendetis. Cit jus rei notitiam uni debemus Eusiathionis d. . . t 397 qui ad Platonis lo-Cum n e laudaltim iii terpretandiani hic subjecit : Καὶ τι ι του Πλάτωνos o. μνηματισταὶ ου την παρ 'Ελλησι πετωτείαν σημανθηναι φασὶ - Πλάτωνος, ἀλλὰ την του λεγομένου πεττευτηρίου καταγράφεσθαι γάρ τι πλινθίον σπερ ἐν τ πεττευτικν παιδια, δί' υ τὰ κι ματα του λίου καὶ της σελενης, ἔτι δε και τὰ ἐλλειπτικα, πραγματεύονται DA γύπτιοι.

vide Saturis in Vopisc. Procul. R P.

I 3 p. 7 is Herinias tamen Scholiis M.f. in hunc Dialogum πεττείαν de vulgarioticula in ludo accepit. Verba ejus haec

sunt Επειτα πεττείαν καὶ κυβείαν κατηριθμ σατο τ οντι λοιπον περὶ τὰ σ-

τὰ καταγόμενos, ἄπερ χαριεντι οὐ χάριν παραδεδυται, καὶ αυτὰ χρεσιμα ἴντα, καὶ δυνάμενα Φελκειν μα τω ελλων ἐπιθυμιῶν, εν λογιο παιδια ταττόντων li' l. Lur c legit τάττοντα τὶ ελογον. Διττη δέ ἐστιν αυτ η παιδιὰ, η με κυβείας χάριν η δε παιδείας χάριν παράδε - δομένη ἐν τούτοις δε καὶ τύχης χρεία ἐκεῖνα γὰρ ὁ μόνιμον καὶ σταθερον των μαθημάτων εἶχε. Recte IIermias. Veterunt Onini interpretia in subtilitas inulta in Platone, de quibus ille ne per Omni uni quidem cogitarat, quam ivit. At Sallierius ad Moerid. l. c. πεττείαν Progeometria capi posse ari,itratur in Platoriis Politi c. p. ISI. F. φὶ πεττείαν. φὶ ξύμπασαν θριθμητικην ψιλhν, στε ἐπίπεδον, εἴτε ἐν βάθεσιν, εἴτε ἐν τάχεσιν ἶσάν που Fateor, hic πεττείαν cuin arithn

lica conjungi erum una ibidem alia

gravissi inae artes ite ni cum ludicris, ut στρατηγικὶ cum θηρευτικ9, Onjun n-tur, nullam caussam video, quare nor cepi vocis πεττεία Significatione recedatur. In Timaeo pro πεττία, πεττεία, et l)rca λ ειν scri simus λ ει, scit Plato.

Πλέθρον Critia P. 63. . πλεθρουμεν γὰρ βάθος ὀρωρυκτο τ δε πλάτos απάντων, σταδίου ubi vide Scholia. Ibi d. p. 2. '. D. ii diei. 3. 28. A. I . I 40. F. Alci h. i. p. 33. I . t Jac Peri-Zon in E lian. V. H. Lib. iii cap. I. Gl Os arae more irrepsit in Moeridi libellum de Vocc Atticis. Πλημμελεια Clitoph. p. 255. .

καί τοι διά γε ταύτην την πλημμέλειαν καὶ βαθυμίαν - στασιάζουσι. APOlog. p. 36l. A. καὶ αὐτῶν αἴτη η πλημμελεια ἐκείνην τὴν σοφίαν πεκρυπτεν talia. P. 52. sin. AEgg. iii p. 59 I. A. Saepe etiani apud Platonen πλημμελὴς et πλημμελεῖν legitur. Suidas ii v. laudat locum ex Lyside p. II. . quod minus animadversum Octissimo usi ero errorem objecit. Reliuuam ii: ius glossae partem ex Photi Lex. s. restituit Albertus obter Misceli Crit in Suid. p. 286. Πνύξ Critia p. 560. G. καὶ περιειληφυῖα ἐντος ἰν Πνύκα καὶ τον Λυκαβηττδν, ἔρον ἐκ του καταντικρυ ἔχουσα.

tihi vide Scholia. In antiqui Platonis Edd. pro νυκos legitur πυκνως, quod

ex Genitivo Πυκνος, veteribus item usitato naturi est Lexicon Ith t. s. Πνύξ. τὶ δικαστηριον. καὶ εστιν η γενικηΠνυκός διὰ δε την υφωνίαν ἐστὶ Πυκνόs.cujus glossae partem descripsit Umol. M. p. 677 44. De hac metalli est Cornarius in Eclog. p. 777. et usi crus ad Aristoph. Thesnioph. 65. Hac quoque glossa manus stulte liberalis IIcerida locupletavit. Ποικιλτικε Polit. i. p. 427. G. αλλὰ την τε ζωγραφίαν κινητέον καὶ την

ποικιλίαν, καὶ χρυσον καὶ λεφαντα sin. iii p. 438. C. πλερος δε φαντικη, και ποικιλία καὶ οἰκοδομία, καὶ πασα αδ των αλλων σκευων ἐργωτία. In horum locoruin alterutro Timaeus ποικιλτικη legisse videtur. Ποίκιλσι est Logg. . .

ii 2. F. illi od inde excerpsit Pollux vii. M. Fr ποικίλων R. habet ποικίλω I.

124쪽

F. αυτό μοι πομπην παρασκευασειν φη. Lugg. V. P. 10. D. ἐκπομπη ποικιῶν

φίλη γιγνομεν παρα φίλων Glossam deseripsit Photius Lex. s.

Πόπανα ΡOlit. v. p. 458. F. καὶ την των ποπάνων τε καὶ ψημάτων θεραπείαν ubi vitie Scholia. De eo Platonis loco erudit Cainobon m Athen. v. 2 l. p. 305. Orpheus Arinon aut v all. υ-τὰρ επε κραδίην θραυσας ποπάνοισιν θηκα Λείψα υγρὶν λαιον Philippi Epigr. editum n ustero ad Suid T. i. p. 289.

Σοὶ γαρ περ σχιδάκων λαγαρb ποπάνευμα πρόκειται Alciphron Lib. iii ep. 35. ὁ δε πενηs συνεισηνεγκατο) πόπανον, ὁ δε τι πενεστερο λιβανώτου χόνδρουsευ μάλα εὐρωτιῶντας Philostrat Lib. i. Icon. 34. P. 59. Luxi con Rhet. s. Πόπανόν εστ πλατυ μάλα τι στρογγύλον απο στεατος, εἰ θυσίαν επιτηδειον Plura de hac aliisque placentis, in Sacris Praescrii in offerri solitis, Spanhom ad Ari-Stophan Plui. v. 650. et I Oupias Ernend. in Suid. i. p. 36. I imaeum compilantes, Photius Lex. s. et Suidas, πλακούντια Draebent pro πεμματα. Sed πεμματα

legit quoque is, qui Moeridi p. 307. hanc

glossam inseruit. Πόρκos Sophist. p. 150. C. Κύρ- του δη, καὶ δίκτυα, καὶ βρόχους, καὶ πόρκους, καὶ τα τοιαυτα, μῶν ἄλλό τι πληγέρκη χρη προσαο ορεύειν ; quem locinii laudant Suidas et tymol. At in v. Plutarch. Synipos L. viii. S. P. 730. C. Ουδαμοῖ καθηκαν ἄγκιστρον, Ουδε πόρκον, ουδε δίκτυον Pollux . 97. vii. 137. X. I 32 et Ilio m. M. in . Glossam a Timaeo mutuati sunt Photius Lex. s. et Suidas. Eaden nescio quis Moeridem interpolavit.

Ποτνιώμενos Si Helladium Chrestomath. P. 18. audia S, ποτνιῆσθαι tantum

de muliere dicitur, 3ταν κακόν τι πάσχη, καὶ θελειαν ἱκετεύη θεόν. Quod fortasse de verbo λολυζειν crum suetii de quo Polliri . 27. ὀλολύζαι, καὶ ὀλολυγ χρη 'σασθαι, ἐπὶ γυναικῶν At ποτνιῶσθαι

pronii Scue dici, mullis ei uia testim nil in tolligitur. De multimi Alciphron Lib. ii Epist. 4. p. 258. τὰ σὰ ἀπισατία κλαίουσα καὶ ποτνιωμε . Ari 3tides Iolii. H. p. 93. ἀκούων παίδων καὶ γυναικῶν ποτνιωμενων A, linii. V. II. Lib.

xii cap. l. p. 72 l. m δε κουσα nisi

malis κωκύουσα καὶ ποτνιωμενη, καὶ δακρύουσα. A de viro, Luci an de terc. conduci. p. 673. πεντε υδ' ὁλων ἡμερῶν Oψεσθε αυτον ενταυθά που εν ἡμῖν τὰ ὁμοια ποτνιώμενον Maxim Turi Diss.

xi. p. II 5. Aristaenet. Lib. ii Ep. l0. P. 238. una p. ChrFsanth. p. 206. aliique plures. Ad de Polluc. i. 20 I. I lio m. M. in . et pari hem in Callimach. H. in Dian. v. 259. In Platone rustra hoc

verbum qua Sixi.

Πρανεs Nescio, an respiciatu PO lit. iii p. 433. A. Πάλιν ἡ μηρου

δεησόμεθα μη ποιεῖν Ἀχιλλεα, θεῖ παῖδα, Αλλοτ' πὶ πλευρῶ κατακείμενον,ελλοτε δ' αὐτε Υπτιον, ἄλλοτε δε πρη 'ex Il. n. I 0 HesJchius, depravato Odice usus, dedit : Καδρανε s. κατωφερεS. Emendandum : Καταπρανεs. Ipse alibi Καταπρανους κατωφεροῖs. 'lacem προ- νη satis ornarunt Interpp. ad Act Apost. i. I S. et Piersonus ad Moerid. P. 3l8. GlOSSulam nostram transcripserunt Photius Lex. s. et Suidas.' Πρόσχημα l Protagor. p. 96. B.

φοβουμενου τ επαχθε αυτη S, πρόσχημα ποιε ισθαι καὶ προκαλύπτεσθαι τους μεν, ποίησιν, &C. Ibid. μουσικην δε 'Aγαθo-κλη ὁ μετερο πρόσχημα ποιησατο. Mox πρόσχημα eleganter vocat παραπε

τασμα. Lycis apud Iamblich. . . p. 64. τοὶ δε πρόσχημα ποιησάμενοι τὰ

τηνου διδασκαλίαν. Lysias contra Andocid. p. 120. καὶ τουτο πρόσχημα ποιούμενos Plutarch. FSanis r. p. 444. F. τοι δε πλείστοινεδόκει πρόσχημα ποιεισ- θαι τον θεόν. Sed modus non SSet exineni Plorurn, quae in omnibu sere scriptoribus reperiuntur Globsa totiden vertia

legitur apud Suidam.

125쪽

μιδος δηλοῖ.

Πρέμνον I Glassae sedes quaerenda.

δια ταυτα προσεπαισάτην τε καὶ ου ἐσπουδασάτην. in ur. P. 3. 2. E. t θικόν τινα μνον προσεπαίσαμεν ubi ire ne Hermia Scholiis II sq. Προσεπαίσαμεν, ἀντὶ του ἐπαίξαμεν λεγε δε μ σαμεν.

oin tu metebrare tiani dicituri iniri n. P. 700. I . θεου προσπαίσαντι, καθαρίτερόν τε διαγαγόντι τον βίον tibi vult

Scitolin. Euripid uere. Fur. v. 460. Alciphron Lib. iii Ep. 65. Et innus Apud Suid. v. μεδαπbs, et Ti. u siemus. ad Aristoph. Plui. p. 39u. Eadem forma xtticis liam in aliis quibusdam placuit.

Πρδ τὶ της Ἀγρας Pliae tr. p. 337. F. αλλὰ κάτωθεν, ἴσον δύ' η τρία στάδια, ν πρὸς της 'Aγραία διαβαίνομεν. ulli

variat scriptura libroruni veterum. I trimis iiii raminatico tuo laudando,

indoti legunt της Αγρας. Viugata Etliti et Scholiastes Platonis, ite in Pausanias apud Eustalli ad Il. D.

σφορον εἶναι ταύτην την θεα παροδ τουαγρίου, καὶ πῆν ci εγριον καὶ ἀνήμερον καταστελλε tr . Longii His Art, Illi et P. 71 l. lam laris locum Plat iis, τῆς Ἀγ- ρίας haud diuite pro τη 'Aγραιαν legii καὶ τὶν ias διαβαίνομεν προ τὸ τῆς Ἀγ- ρίας διαβαινδμενον ubi ulti in uni verbulia, repetitum, expunge Ἀγρας, n'Aγραίας scribatur, nihil illic rest. Dianaetiim triplici noluinis Otina Aγρα, Ἀγ- Hα et Αγροτερα dicebatur. Ἀρτεμιν ν

stath. l. c. ut videtur, ducia, quam Montiaticinius prodidit Bibl. Coisi. p. ,03. ' Aγραι χωρίον ἔξω τῆ πόλεωs

Si me noluimini, Κλείδημος, Δημοy, Δε- μων, nulla POSSenius, si sociis intUr tui, in incilium alter re lidenti fragmetit trita, turpiter v iciatu in Corrigant culiolae S. Facile inuleii separet vel ex Platon l. C. Err του 'Iλισσου λέγεται ὁ Βορέας ἡνἘρείθυιαν αρπάσαι pro iλήθυια, Ωρείθυια lege riuuin i

Vs et Suida rescripSi κτησι pro viti d. lictione κτίσις. Vox πρόβασις nihinon aliunde nota est, quam ex uom Od. n. 75. Προβατεία eade in Significa huic uis puci Strabon. u. P, --

126쪽

ορθρου βαθεος

lin n. I. R. Lib. D. cap. 32. Liban opp.

Toni. i. p. 50 i. I . liosque. Neutra

Nq. Προβατεία τα χωρία τα ἐπιτηδεια προ νομην προβάτων, καὶ αιγῶν, κα τωναλλων κτημάτων Scribe Προβάτεια, et βοσκημάτων Pro κτημάτων.

την προβολην η τον ιρούμενον ἐκ των ἐμπειρων ποιητέον. exicon Rhet. s. Προβολη καὶ Προβάλλεσθαι, το παράγειν eis την εκκλησίαν τον βουλόμενον, καὶ kποφαίνειν ως δίκησεν. εἴ τι δοκοίη

αδικῶν, και τους συκοφάντας, καὶ Ουs

περὶ τα μυστηρια η Διονύσια ἀδικουντας. Quae glossa mutilata est in E amos M. p. 699 30. De hac actione erudite disputavit uris Attici consultissimus Tay lorus ad Demostheti Midian. p. 168. Glossam linc sumpserunt Photius Lex. M s. et Suidas. δ Προτελεια Τελos, τελεῆσθαι, et inde derivata a latiore initiandi potestate ad nuptiarum sacra, quae marem senat- namque, velut novae vita iiiitiatos, conjungunt, transierunt. Poetarum arenSOd. . 74. Κούρησ' αἰτησουσα ταο θαλεροὶ γάμοιο. In Eschyli Eumen. v. 838. γαμηλιον τέλos Scholiastes exponit γάμor . in τελειοι, οἱ γεγαμηκότεS, καὶ τελειωθηναι, το γημαι Pollux iii. 38. Eustath ad Il. Λ. p. 881. Cujus signiscationis pravam rationem reddere ΕΣ. Spanhemium ad Callim Η. in Jov. v. 57. et ac Pori Zon ad Elian Var. His t. v. . monuit ni ὁ πάνυ, T. H. quanquam iis prasi verat Hesych. v. Προ- τελεια, et Schol. Pindari ad Nemeor. Od. I. 32. Sic ex ejusdem emendatione legendus ἔστι δε ὁ γάμο τελο διὰ το τελειότητα βίου κατασκευάζειν. Dii, in quorum au Spiciis et tutela erant conjugia, θεοὶ τελειοι dicebantur : in quibus praecipue cultam Scimus ' Ηραν τελείαν, Latinis Iunonem pronubam dictant. Di Odor Sic. v. 73. προθύουσι δε πρότερον απαντες τροχι τ τελείω, καὶ Ηρα τε-

λεί . ubi vide esset in gium. Δωos ημιτεληs in Homero Il. B. 701. quomodo capiendus Sit, inter ipsos veteres dubita-uin est Sed ex hac ipsa ratione Ominode poteris explicari δόμο χηρο s. in lei naritus hierat ad mltim Proj num. Videm istobus ad Luci an Diui Mori. xlx P. 10. Satis jam intelligi arbitror

po e cur Ascra in te utiliti dici sint προτελεια. 'at Ibegg. i. p. 623. A. ὁσα δε προτελεια γάμων η τις ελλη περὶ

τα τοιαυτα ρουργία μελλόντων η γιγνομένων, η γ Oνότων, προσηκουσα ἐστι τε -

Κάπειτα δαίσεις του γάμους ἐσύστερον Plato Coinicus apud in m. I ib. X. P. 44 l. F. προτέλεια δεῖ Υμὰς ποιησαι πολλα πρότερον τοιαδί. Acti illes lat. Lib. H. p. 89. Εθυεν οἶν τότε ὁ πατηρ προτέλεια των γάμων. Himerius orat. Nupt. p. 599 Themist. r. xiii. p. 168. C. s. Casau bonus ad Athen. ix. 4. P. 49. Sed cum προτέλεια etiam ante alia reS sacras fierent, vox tam late patere coepit, ut cujusvis rei gravioris primordia significaret Lexicon Rhetor. II s. Πρηελειάεστι τα θύματα τα προ του Ο l.

Odi δήποτε πράγματο θυόμενα Philo

T. i. p. 294. τα προτελεια τη σοφίας αναδιδαχθέντα T. V. P. 14. ταυτα του θεοφιλου τα προτέλεια. Maxim. I ST.

Diss. xiv. p. 159. Aristides Quinctii de Musica iii. p. 164. ThPmiSt. r. XX. P. 235. C. Synes Dion p. 53. D. Sed haec satis, vel potius nimium multa. Si quis is inen plura de his sacris cognoscere velit, adeat Pausaniam apud Eustath. l. c. Meursium Gris. Fer. p. 237. et quos laudat Wesse ling. ad Diodor. l. C. Πρυτανεία Gorg. p. 292. A. ἐπειδhη φυλη ἐπρυτάνευε.

lim anten Πρῶ. ετ ορθρου βαθέος ut Photius Lex. s. et Suidas Ejusdeni Suidae locum, a ustero frustra tentatum, ita correxerim Πρύ. ἴτω μονοσυλλάβωs, ετ ορθρου βαθέος Moν φ ἐνέρα του πρω συναίρεσί ἐστι το πρώ δδε ὀξύνεται. Sed quod sequitur: το δὲ πρῶν περισπαται Ου πρῶν μὲν μα ὁ τραγω -δo η γε ε Καλλίμαχos vi caret errore. Nimirum aut ν in πρῶν ex ma- tum est apud Callimachum, Aut scribendum προυον, do ex πρύῖον contractu lu

127쪽

καὶ τ Πρὼ μεσημβρίαν δηλοῖ, και δ πρb

του καιρου, και θαττον του δέοντος, ἄσπερ

υψε, καὶ τ εσπέρω, καὶ το βραδέωs. Ad RCcentum quod attinst. Scribitur πρω et πρωi πρὼ et πρῶ. Eustalli ad Il. . P. 142. tym Ol. M. P. G92 4 Aristophanis loca, ubi πρὼ et πρ cum iota subscisi occurrit, retulit . Stephan. Tli. r. L. Om. iii p. 578. et Append. p. IS9. xenii, la Platonis, luibus nunc uti inur, ubique πρω habent. Sed Brunckius, Atticorum poetaru in sc itator, nil Aristoph. Lysis tr. Gl2 suturuin Platonis editorem monet, ut Semper πρψ una Syllaba edendum curet. Protagor. p. 193. F. Μεπα ἐκ - μεμ πρωt γάρ ἐσπιν ἀλλαδε υρ ἐξαναστῶμεν ει την αυλην, καὶ περιῖόντες αυτου διατρι ψωμεν, ias αν φωs

ἀνειργετο γαρ υ πρωt quem locum laudat Thom Mag. in . Rarius significat timis muture πρ του δέοντο χρόνου. Paranen id. p. 58. B. Πρω γαρ πρὶν --ν- ναι, ὁρίζεσθαι ἐπιχειρεῖ καλόν τε τὶ καὶ δίκαιον. Pollux . 69. πρω της ηλικίας. Contra πρωιαίτερον et πρωιαίτατον rarius de viis trie, pleriarnque de tempore dicuntur. Quas voces cur Thonias Mag. mimis elegantiae, quam t- τερον et πρω&ατον, habere dicat, nihil me est. lato 'heae t. p. III. G. απηλθον πρωῖαίτερον του δέοντος. Pro ista g. . I99. H. καὶ οἱ τούτων 'μῖs, πρωῖαίτατα εἰ διδασκαλίαν της λικίας αρξά

μενοι φοιταν, ψιαίτατα παλλαττονται.

Phaedon. p. 376. C. καὶ δ καὶ τότε

AIs. Πυρώνων. φλλων και καίων VC-ra in lectionem Suidas conservavit Plato Tilia. p. 35. F. την δε γενησεως τι νην, οραινομέν ὶν καὶ πυρουμένην. Ibi d. P. 11 D. συνεκπυρούμενα, καὶ πάλιν αυτ αντικάοντα τὼ διαθερμ)ῆναν Axioch. p. 732. Λ καὶ λαμπάσιν ἐπιμόνως πυρούμενοι Ποινῶν. Videos. Casauboli. ad Sueton August. cap. 98. Πυρουν ignota exicis potestatu Pro accenΑ igne lustrare es apud Tlieocrit. Eictvll. xxiv. 94. Πυρεύειν την λην ea Legg. iii P. 64Ν. . Πύθιοι Ε Herodoto Lib. vi. 57. οἱ δε Πύθιοι, εἰσὶ θεοπρόποι ἐς Δελφους, σι τεt μενοι μετὰ τῶν βασιληων τὰ δημ0σια. ubi vide osse litigium Xeno Plion ili' Rep. Laced. p. 69u. D. Muster etiam ad Suid laudatus: ἔδωκε δ' αἶ καὶ συ σκηνους δύω κατέρω βασιλεῖ προσελεσθαι O δη καὶ Πύθιοι καλουνται. Putido mendo apud Photiunt ox. s. et Sui-dain scribitur oίθιοι Alaud prior a

etia in deest vox σύσσιτοι.

'Pαψωδοἱ Hipparch. p. 2. F. Phaedr. P. 357. F. Ione . I 43. . ubi vide

128쪽

P. 355. et Liban Epist. 3l6. Legg. vii

P. 636. F. και τινα ὁλα Hσει ει ταὐ-τ ξυναγαγόντεs εκμανθάνειν φασὶ δεῖν. Du posteriores Platonis locos, ab interpretibus nainus perceptOS, explicuitos. Casau bonus ad TheopliraSt Characi CAP. xvi. p. 286. Aristophan Acharia. V. 415.

Δει γάρ με λεξαι τεχορ ργησιν μακράν. ubi vide Scholiast Philo T. i. p. 235. 453. . i. p. 37. et Dorvili Critic. Vann. p. 640. Apud Photium Lex. s. et Suidam rectius legitur cum copula, διεξ λόγος καὶ μακρός. Ρῆτραι Legendum vel συνθηκα διαλόγων, ut Hesychius, vel συνθηκαι, λόγοι, ut alii Glossographi Forte glossa huc invecta est ex Odyss. E. 393 ubi vide Eustath. p. 1765. item ad Il. . p. 1245. 'PικνόH Polit. v. p. 457. D. ταν βυσσά καὶ μη δεῖ την ψιν. Tim P.

543. F. παρορυσσον και τραχυ ποι i. qui

bus locis imaeus ικνbs, quod postea gloSSpe βυσσο locum Suum ceSSit, legiSSevidetur Philo T. ii. p. 432. Oc elegantissimo, Sed male interpuncto : πῶς οἱ πρ μικρου πίονες εύσαρκοί τε καὶ

μόνον idem erat, quod αὐτόχρημα in Alciphrone iii I p. 29. ubi vide Bergloruiu aut quod λricos, supra P. I99. R Obi Sexplicatum Alciphron Lib. i. p. 26.

Bergierus. Sestioliastes Nicandri ad The

Alciphron Lib. iii. p. I l. ὁποίαν σε δυδωρ φ τουωμα το πρὶν ἐκάθηρεν. bid. Ep. GI. iiiit Aristides Oua. i. P. 293.

επειτα βυμματα εττα, διὰ σταφίδων τε και τερον μικτά Themist. r. xxxii.

P. 359. C. Moeris p. 336. Thom M. v. 'Pύπτεσθαι, et angelus in Philon. T. i. p. 643. 'Pυμβεῖν Hoc verbum neque a Pud Platonem inveni, neque apud ullum veterum Scriptorum. P βοναν ex Elian Oaffert Suidas v. Ἐρυμβόνα, ubi videndus Κusterus. 'Pυμβεῖν Atticoruin suisse videtur, βομβεῖν ceterorum Graecorum. Scholiasies Theocrit ad id bl l. i. IS. Pόμβος δε ιν οἱ Ἀττικοὶ βύμβον καλουσι. Sic pro vulgato κόρυμβον scribebat Juvetiis doctis, imus atque edito Verisimilium libello iunibus, qui recte in his literis sapiunt, commendati SSimu S. O. Piersonus. Vide Ualckenarium Dia tr. in Euripid. cap. v. p. 39. In Apollon.

Scholiastes Sic emendandus 'Pδμβυς.

εν Βάπταις καὶ Διδυμois Eupolidem etiam auctorem notum a Scholiastes adi v. o. et tymol. l. c. teni ustath. ad Od A. p. 1387. Ρόμβον Bitie ex eodem Comico :nudat Photius Lex. Iq. Pόμβος. - χουσιν o ἀποθειάζοντες sτ τυμπανον. ἴτως -Oλis. Sed hic quoque υμβυ rectius uerit. Ceterum de hac voce multa congeSSit

Loensis Epiphyli. Vii. 23. noStram descripsit Suida s. Jac Nic.

129쪽

Σατυρικα δράματα ' πλείονα ην θος ποκρίνεσθαι, εν ἰς μεταξυ ταυτα μίγνυον προς διάχυσιν.

Ἐν πεντε σισυραις εγκεκορδυλημενος.

Σαρδώνιos γελωs Polit. i. p. 4 II. G. κουσα ἁνεκάγχασε μάλα σαρδόνιον. quod excerpbit Pollux vi 200. Vide Scholiasten, hoc Proverbi uni copiosissime

enarrantem.

Σατυρικα δράματα Sympos P. 336.

B. αλλὰ το Σατυρικόν σου δραμα τουτοκαὶ Σειληνικον κατάδηλον ἐγενετο que nil octi in illustrat Dionys Italicarii. Τε, p. l. O litic. P. IS9. C. τουτο μὲν ἁτεχνῶς μῖν, ωσπερ δρῶμα καθάπερ ἐβ-pέθη νυν h, Κενταυρικον ὁρῆσθαι καὶ Σατυρικόν τινα θίασον, etc. Πλείονα, scit. δράματα Titi LPus intelligit Tetralogias, vel tres priores Tetr ut eri Psubidus deri libus viderat ire Olum Is Casauhoni lihellitii de Satir Poes p. 26. Timaeum exscripsit Photi iis Lex. Jus ubi mani

v. p. 460. F. λαβοῖσαι εἰς τον σηκον οἴσουσι παρά τινας τροφούs. Lexic mulietor. s. Σηκός ὁ Σηκος σημαίνει ποτε μὲν περίφραγμα ποτὲ δε τηI επαυλιν καὶ τοὶ καταγωγ ὶν των προβάτων αλλοτε δὲ τὶ ηρφον των σωμάτων ελ- λοτε δε την ἐλαίαν την πολύκλαδον. Ex

quo in Et3niol. II. P. III. 5. Pro παραγωγ, scribera clum καταγω V, Pro πολύκαρπον, πολύκλάδον. Ianc vocem pluribus ornavit alcheliarius Animadv. in Amnion. p. 153. Pro τριγχῶ malim θριγκο' etsi non ignoro, Saepe reperiri forinas, θριγγbs, θριγχbs, τριγ by τριγ-

cos, στριγχόs. Vide Epist. Crit. i. p. 208. I linari lava temere migravit in Plut Tim Lex. Moeridis libellini de Vocc Atticis. Σισύρα Eryx. p. 45. C. οὐδ αν προτιμε- Σκύθης ανγὶρ οἰκίαν αὐτέ τὴν καλλίστην εἶναι μῶλλον, περ σισύραν δερματίκην ubi vide cliolia Aristophani, locus, quem Timaeus assert, si

Nub. v. 0. cui compar et geminus est ille Platonis Pro lag. p. I95 P. τι κατέκειτο, ἐγκεκαλυμμένος ἐν κωδίοις τισὶ και στρώμασι, καὶ μάλα πολλοis Is ἐφαίνετο. SI DIPUS P. 355. H. ἐνεδειγμενων Tob πόδα εἰ πίλου καὶ ἁρνακίδαs Dio Chrysost Orat xxxv. p. 433. A. σισύρας, καὶ πίλους, καὶ τοιαῖθ' ετερα ξυββάπτοντες. Clemens lex Pindag. . . I90. ταὶς δὲ σισύρα ἱκανωτάτης ἴσης υπεστρῶσθαι, ἄστε μη δεῖσθαι πορφυρίδωνε φοινικίδων quod, ut alia plura, Patrunt eruditi Ss inuis, ne verbo quidem mutato, descripsit ex Musonio apud Stob. p. 595. Id cum aliis etiam locis secerit, furtum a nemine dum deprehensum esSe nitror. Polyaenus viii. 6. p. 722. ἱματίω δε χρησθαι σισύρα Γαλατικη. Rhenon ean . illicii in vocat Varro de L. L. v. p. 40. Longus i. p. 42. πρεσβύτης σισύραν ἐνδεδυμένος ubi vide Jungerm. Oppianus Κim γ. 1. 332. Προπροκαλυψάμειω δέμας λκιμον δε σισύρησιν, 'H αὐτοῖσιν, etc. De altera forma, σισύρνα, alckenar. Anim in Ainino n. P. 205. et I Oullius Emend. in Suid. iii p. 32. Tiniae ixi Ossa Sic scripta reperitur pud Elyria Ol. M. p. 7I4.2ου Σισύρα. αἴγειον στ αστρον, alii σκέπαστρον, quod idem est τετριχωμένον δέρμα qua lectio Delior est. Hanc quoque glosis in nescio quis

intrusit Moeridi.

130쪽

Σκιωρῖται J Apud Photium Iaex. s. et Suidam ubi hare glossa totidem verbis occurrit Σκιωρεῖται scribit it r. Mendoseoliam Dio Chr3 s. r. i. P. I9l C. τον

Σκυρίτην λόχον Alio modo peccatur in Lexico Rhot. Us. quod cum ipso vilio descripsit Elymul M. p. 716. i. Σκίρτης

τί στι; kόχος ανδρων o αυτοὶ καθ' αυτου εστρατεύοντο, καὶ ὐχ αμα τοῖς ἄλλοι Λακεδαιμονιota. Omnino Scribendum, Σκιρῖται, a Sciro Arcadiae M ox Κusterus pro 'Aρκαδικος reponit Λακωνι κοῖ, Propterea quod ea cohors ab aliis Scriptoribus sic appellatur. At primum refragatur Hesychius, ab eodem laudatus Σκειρίτη λόχος ουτω καλ0ύμενος, προκινδυνεύων ην δε Ἀρκαδικός. I ininihil impedit, quo minus ille λόχos duplici tio in in dictus sit, 'Aρκαδικ , quod

Arcadibus constaret, Λακωνικos, quod eo uterentur Lacedaemonii. Vide Jo Hudson ad Thucyd. Lib. v. 67. et recondita cruditione praestantam virum, P. eSSelingium ad Diodor Sicul. v. 32. In Platone των Σκιριτῶν nullum est vestigiunt. Σκηπτόμενος Jolicis t. p. 115. . ἀλλα μη αναδύου τα μολογημενα, σκηπτόμενos παίζοντα λεγειν τόνδε Sophist.

P. 149. A. ταυτα περ και προ σε νυν, καὶ τότε σκηπτετ προ ημας Sympo S.

D. 334. A. σκηπτόμενος μι ψε εἴη. Herodot. Lib. v. 102. Lysias P. 95 397. ed. TaFl. aliique Centies. Σκληφρός Euthydem. p. 214 init. αλλ' κεῖνο μεν, σκληφρος, υτο δε, προφερηs, καὶ καλδ καὶ αγαθος την ψιν. ubi vide Scholiasten. Egregie Pollux i. 10. huc sine dubio respiciens Προφερηsta λεγεται ὁ τω με χρόνω νεώτεροῖ, τηδε σφε δοκων πρεσβύτερos. Σκληφρος

δε, ὁ τούτω πεναντίος, ον καὶ νεοειδ ανεσποις. Θεόπομπο δε ὁ κωμικος επὶ γυναικos, εἴρηκεν αὐτό. Hesychius : Σκλη- φροί. οἱ ισχνοὶ καὶ λεπτοὶ τῶ σύμασιν. Pliolius Lex. s. Σκληφρόν. τὶιν κατεσκληκότα την δε αν

ροντα τον σκληρόν σκληφρόν. quamvis beat Eustath ad II.

νον ubi vide Scholia Platonis loco usi sunt Pollux . S. Etymol M. P. I 8. 39. et Eustath ad Od Δ. p. 515. Ad Pollucem fuse atque erudite de hoc sca bello disserunt Iungerman et HemSter inhusius. Σμινύην Poli l. i. p. 426. F. υδε σμινύην, οὐδε τἄλλα υργανα ἴσα περὶ γεωργίαν ubi vide Scholia Aristophan. N lib. v. I 4SS. 502. et alibi Aristid. Tom. i. p. 418. Max Tyr. Di S'. XX ix. p. 349. Julian. r. iii p. 125. A. Δίκελλαν et σμινύην Alciphroii Lib. iii. Ela. 24. unxit Aristaenet. Lib. i. Ep. 3. P. 26. 15ngens locum ex Il. . 259. pro μάκελλα posuit σμινύη Vide ibi Jos. Mercerum, et Schol. Nicandri ad Theriae. V. 386. μινυη etiam pro σμινύη scribi ex silio Dion io, et Lexico Rhetorico docet Eustath ad Il. B. P. 2 7. Timaei glossam a Photi Lex. s. etiam descriptam, Moeridi intulit manus inepta. Σπαργωσα J Si primam et nativam verbi vim spectes, quam Timaeus Ommode declaravit, de luxuriante humorum, ad excretionem prurientium, impetu dicitur, v. c. de lucte, quod ubera dis-