De regulis iuris vespertinae omeliae in commodum pp. lectorum ecclesiarum proprio doctorum officio fungentium, ... Authore f. Io. Baptista Fino Laudense, sac. ord. Praedicat

발행: 1620년

분량: 563페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

261쪽

etini, Doctrina,& Charitate caeterisquevirtutibus aertes,Infimi ueroplebei lutheid vilesuinis comipti,tori Coniniunitati minae occasioneni tributuit. Sic fingebant Antiqui echilem ex nulla corporis parte occidi posse nisi minerandoipsum in pedibus Italariis Ciuitas cum recte Nobiles Adminiitratores sint,uiuad perminens manet, tum expedibus&infiniis quandoque ex plebe morsae exterminium intrare cernitur Et fratres Non debet alb salterius odio 'egrauari Non debetquis alti odio&c dum magnus aulicus abdic tuto gratiam principis amittit, Adherentes omnes cadunt. ad Tyranorum est, quemadmodum inter sythas solent evin Regila sepelire placernas , coquos de pellices , ita iis quosipii interficiunt uel pellunt amicos adiungere plures etiam nullam obcaulam M. Non debetM. Caro ut dicebam, aggravat spiritumi, nepe mittas,si iustus visdici Iudex, hoc grauamen Docetoribaeenes quodcum Deus precipiebat in lege ut ei Tauri saetis arentur, significabat velle vinos Camis superbias, mortificaremus, Hoc agamus, ut Deo spiritus seruiat,dceius amore perstui mereamur Amen,

O MELIA XVII,

Inauditij non est acceptio personarum

habenda. .

Nomarus omnipoti unigenuus, pro hominibus quibusvis Patrem aliquando sapientii

musalloquens in eam prorupittanta Maiestated gnam perorationem , dicens. Rogo pater ut fini unum, sicut ac nos unum sumus uo, i .

262쪽

tas ei qui est in militum cohorte Duci eidem sub uno v xillo parentium ac militatium similis esset prasinime responis det saluator, sed sint, num sicuti nos sumus Nunquid non

sussiicit tantam inter homines esse unitatem, quanta inter corpus Animam,: ex quibus compositum fit, num p N quaquam dicet ipse, sed sint unum sicut, nos unum sumus. Annon sum ceret Redcmptor hanc unitatem similem fore unioni us in te reperitur, nempe inter Diui vel bum csacr.humanitatem, que adeo est areia, ut nec morte dissolui potuerit Absit, sed sint unum sicut& nos unum sumus. At quomodo hoc fieri potest, ut homines inter se ita unum sint sicut Diumae personaea Cirillus. ii iis . c. Eo sup haec uerba, hoc sic exponit, quod scilicet quemadmodum inter Pa-.tremm filium unus est intellectus , voluntas est una, ac consequenter idem intelligere, Midem uelle uel nolle; sic etiam uult inter nos nulla esse opinionii diuersitatem Caradinalis Tolletus in huius loci coment. inquit. Quemadmodum unitas Trinitatis non confundit ordinem , sed alius est Pater, alius es filius, alius Spiritus Sanctus, filius a patre,

Spiritus Sanctus ab utroq; Pateri neutro procedit, Ita haec unio Charitatis non constandit ordinem fratrum. In omni n. bene constituta Republica tam Ecclesiasticorum quam laicorum, discrimen eli personarum, offitiorum, aliis tern confusio pulchritudinem ordinis obscuraret. D. uero Athanasius sic explicat. Rost pater ut sint perseueralites in unione charitatis, sicut sinos Persei erantes sumus vult enim Chri ilus inter suos atriorem esse perseeium, Charitatem firmam, permanentem dileictionem , quae ad tempus non sit, ac mutabilis, uaria. Elicere ex his perinde possumus, ut roget Dominus dicens, Rogra pater ut unum sint sicut& nos unum sumus, Exoptans, ut quemadnaodum in Diuinis personis acceptio personarum minime es sed aequaliter essentia Diuina in illis reperitur, Ita in hominibus Nulla sit personarum acceptio Iure teritur merito statuitur ut Diuine consormem n uoluntati, Non est acce prio personarum habenda, quod locum habet In paenitentia exhibitione. F. . Sacerdos. In fide Christi suscipienda . De eon. di. q. nec quemquam. In aliis etiam bacramentis. De coniur ser c. i. In pauperum receptione

CC et cum

263쪽

cum lassicere possimus , a dis quiescamus isdem in alisa

pietatis operibus ici. q. i. si cupis Desertur tamen digni tati persone ut o. D. lc. I. N S. D. cum Beatus. ST. Nobilissimus. Idem in sedendo diasturgendo. D. M. noportet. not. 1 q. s. c. vlt.

In Iuditiis non est acceptio persunarum habenda ut animaduertit Archiep. Flor hoc in loco Iuditium diuel simode suis mitur, Interdunt pro eo quod sententiam praecedit, Interdum pro condemnatione. De consec. Di is timorem. Mandoq; pro discretione 3. q. 2. S. tria Quandoq; pro ultima volutate.De sepuLc.pen. li. Hac in regula ludicium sumitur, pro eo quod sententiam praecedit, Et etiam pro sententia, In eisn aequalitas est seruanda, Qua uis in arbiistrariis Iudex gratiosus esse potestini magis quam alteri, ut insinuatur . De ossi deleg consuluit. Personam vero hominis accipere ait D. Gregor est hominem,

non quia homo , sed propter aliquid quod circa ipsum est.

honorare , propterea iure dicitur, perlanae acceptionem quandam esse saluam reuerentiam alicui , non causa debiti, sed ex timores, vel propter utilitatem exhibitam Porro in Iudiciis haec personarum acceptio habenda neutiquam est, Iudicia etenim iam non Iudicia essent, cum fatue se haberent, Non est igitur in Iuditus personarum acceptio habenda .anique igitur errant Iudices a Veritate sententiae Isidoris . de sum bono. dum intendunt qualitatem personae reexulcerant saepe iussos , dum improbe deflendunt iniquos, unde Acceptores personarum sinit contra uos Inno lib. a. de vii condolium. clamat dicens si torte parum nim cauta suscipitis illos remisse lauetis, cum autem diuitum causam suscipitis illos pertinaciter adiuuatis. Pamperes despicitis, Diuites honoratis istis reuerenter assura quis illis despicabiliter comunicatis clamat paupero nullus exaudit, loquitur Diues des ilibet applauditu Diues locutus est,&omnes tacuerimi,& verbum illius usque ad nubes perducunt pauper brevius est, de dicunt quis est hic si offenderit subuerunt eum, clamat vim patiens, nullus exaudit, vociferatur, non est qui iudicet Diuiti

licunt,tust hic bene, Humi vero tu illic

264쪽

Ampliari potest regula ad quaecunque Iuditiari sed scias quod personarum acceptio tantummodo locum habet in his quae quis ex debito dare habet. Quare si quis aliqua non ex debito sed ex gratia distribuit magis uni quam altari non per hoc acceptor dicendus est permis

narum a

sus queri potest, An scilicet ecceptio sit personarum super contrahendo matrinionio dispensare in prohibitis gradi. hus ratione diuitiartinis Dacinius breuiter, hoc profecto acceptatione in t si e personari: m. Etenim ut docet Siluesti in Su. U. accepi pers. S. &el doctrinam Th. Dispensati, ista . propter faedera pacis fieri consueuit, quod quidem com num i utilitati magis censetur neccessarium, circa excelletes personas. Exqtio icitii Hyreo diuitiaru causa sed causa pacis , nec quarumlibet sed ex celentium personarum est dispensandum . Si igitur Causa diuitiarum fiat dispem latio, Acceptio incurri videtur personarum. Contrata les dispensatores uidetur inclamare Innoc. lib. a. devii cond. sum dicens , Pauperum causam cum mora negli.

gitis , Diuitum causamn cum instantia promouetis , in illis rigorem ostenditis , in istis ex mansuetudine dis pensatis, illos cum dissicultate respicitis . istos cum faccinore tractassii, illo negligenterminis , istoisubtiliter

auscultatis

Sed iam queritur Casus alius. An Deus scilicet Ius ista, ceptor sit personarum Cum vni gratiam municet quam alteri nequaquam impartitur 'reuibus vero responde ri potest, Non utique in hoc Dominum accipere perso. nas, cum supra dictumnieritAcceptionem personarum lota cum dumtaxat habere in his quae quis ex debito distribue re habet, Deus autem nemini est gratiae Debitor , Iam n. gratia non esset gratia si ex debito daretur. Caeteriunbenignissimus est Dom. ac Diues in misericordia, sing lisque volentib suam dat ipse gratiam Quare eleganti metaphora in sacris litteris ves gratia vel Deus ipse discitur fons hortorum putes aquarum viventium, Quippe Hortorum Aquae in varios ductae sentes ad singulas mad

inundas herbulas fluuntie planta ui plantamcurrunt, ita

265쪽

ut placida irrigatione totus dicatur hortulus omnino madefactus irati plane Gratia Diuina fons hortorum puteus aquarum vi uetatium appellatur; ut siquidem agnoscatur Nulli iplam diuinam denegari gratiam . At quemadmodum hortorum Aqua fluens, ibi mane tibi concauum, si sum reperit imminens vero non attingit Ita pariter Diuina gratia in omnes ex se fluit , vult n. Dom omnes nomines saluos fieri, in humili vero firma consistit. Ita. 66. super quem requiescet spiritus meus.lusi super humilena,quietum timetuent Deum pQueritur Menefitiorum vel ecclesiastic dignitatum distributor acceptor sit personarum cum reiecto meliori, ditiorem praeficit Respondeo quod si ex causa ad Dei honorem recommune bonum spectante Ditiorem tamen bonum

praesere, Non est quidempersonarum acceptori At si ea sapraeferendi ad hoc nequaquam pertineat, profecto A ceptores personarum.quare ausus'. est inal lac is sum illud fratres mei nolite in personarum acceptione &c. Nubanquit , strueligi diuitem ad sedem honoris Ecclesiae contempto paupere instructiore de sanctiore Et in qu dam serim Isdem Augustiavit. Absit Domine ut in tabern eum tuo prae pauperibus accipiantur personae Diuitum, aut prae ignobilitanobiles , Quando potius Infirma mundi et sistisco inderessertiag D. Ambiauper Malach. Inter

omnia, inquit, peccata sacerdotum,est maximum quod non

causas sed personas considerant, de specto Iustopaupedire, In iustos diuites honorant. Qiid ero melius, collocare benestium apud Diuitem, vel apud pauperem p Huic apte respondet quesito Seneca de Benefic- dicens. Melius puto apud pauperes bonos quam apud Diuites Magnos ollocari benefitium, nam qui locupletes sunt, beneficio obligari nolunt, imo cum acceperine beneficium quamuis magnum,aut benestium se prius dedi starbitrantur aut a se aliquid expectari suspicantur . Cum vero Inopi bono benefacias, spectatum se non suam so

nam putaris ideo si in contentione res venerit, sequere Te

mistoclem , qui de nuptiis filia suae consultus, ait. Malo virum rum qui pecunia egeatiquam peccuniam quae viri laec ille.

Fibulchre habemus semper meliores inrendos, de quo

266쪽

quo Apuleius in laede dogm Platonis. Haec est , inquit,

iusta causa ex aequitate veniens partitio, ut meliores semper in ollitiis praeferantur, pessimi autem Cives , vel minus boni luce careant dignitatis propterea, ut scribit August. lib., de Cita. D. Regnum gentium nationumque Imperium penes reges erat, quo ad altigium honoris, non ambitio popul ris, sed spectata inter bonos moderatio prouehebat. Queritur an acceptor personarum dignus sit iudicare,&rea spondetur quod non, Inquit n. D. Gregor. in morat Iudiis care digne de subditis nequeunt, qui in Subditorum causis vel odium vel gratiam sequuntur. Propterea , ut Herodor, lib. 6. refert, Cambises Persarum Rexit uniuersi regni I dices a personarum acceptione cauerent , uno Iudice in crimine deprehenso, eum excoriari iussit, quo facto praeceis

pit illius pellem in iudiciali sede extendi, rex inde Iudica.turam illam, ossitium excoriati filio contulit, qui prior ad sedendum esset pro tribunali , In quo undequaque Patris, praedecessiris Iudicis pellem aspiceret, ac ita a personarum

iniqua acceptione territus omnino caueret. Qireritur,quaenam est causa acceptionis personarum' Respondeo non unicam huius criminis esse causam sed plures, inte quas eminet munerum acceptio, Ideo D. Amb. in epist ad cor. r. ait. Munera ex cecant oculos Iudicum,&vim aucto ritatis inclinant, libertatem n .arguendiam mittit,hpeccat qui ab eo accipit, qui ideo dat ne corrigatur mirandum vero est quod docet D. Chrisost in trata de sim l. dicens Iudicem acceptatorem munerum se ipsum negare, ossitium perdere, meum vendere. Hoc est quod canit Petronius Episc. Bonon. dicens. 'adam Brepitumq; lucri ferula vertit, Venalis populus , venalis euria primum , Ipsaq; malenas . auro corrupta iacebit. disquis habet nummos secura nauigat aurata Fortuna me, si temperet arbitrio , carmina componit, declamat increpat omnes, Et peragit causas , fitq; cathone prior . Tarua loquor, quoduit nummos prehentibus optata, Eueniri elausum pessidet archa Iovem.

O maxima rara, o merito pietas homini mitissima virtus

Casus

267쪽

R eondet D. Gregor in uatiet emiges dii. .sunt non. nulli , dc ait. Cum viriliniustum propheta describeret, aliuqui excutit nimiis suas abomi minure, non dixit a munere, sed ab omni niunere, quinaliud est minus ab secisio, aliud a manu, aliud alingua, sonus ab se est servi.tus in rite impense , munus a manu est precunia, munus

lingua G Haecine. qui igitur obsequia vel tauores a cis mire ripit. laterroga, vero peccarium neest recte iudieare spe re-

merationis Respondet D. Gregor xi. q. 3. qui recte iud cat, praemium remunerationis expectat s audem in Deo Perpetrat, quia iustitiam quam gratis impartire debuit, a ceptione peccuniae vendie, Tales quippe ad veritatem , non dessensio iustitiae, sed amor premis prouocat. Haec

Gregor.& D. August. Republicam, inquit, gererectimin

sum non est , sed ideo agere Republicam, ut diuitias augeas

peccatum est

si vero Curiosus scire contendis a Iudex aliquis Acceptorsit personarum, vide si acceptator sit munerum, D. mChri-fosi aleri Sicut matrona non est Castata quaecum rogatur munera accipit. Ita nec Iudex munera accipiens immunis a

corruptione iudicati tr.

Alia etiam potens acceptionis personarum causa existit. Haec vero et adulatio ipsa, de qua Petrus Rauen ait, Adulatio eliminat a palatis veritatem, &illi soli in magillia tu admittuntur qui palpant blanditiis, calice babilonis inebrianti, infra . Ampliant eos belle fit iis quos torqtiere dem huerane Propterea a Uen. Bedas . Luc.lib. a. Adulatio, Peccati nutrix appellatur. B. Greg. de Rectore loquens ait. Sit Rector discretus in silentio, villis in verbo ne aut tacenda proserat aut proserenda rEriceat, Nam sicut incauta locutio in errorem Pertram hit, ita iii discretum silentium hos et erudiri poterant ine rore derelinqtiit Sepe nanq; rectores ut dicitur, improuidi, hurrianam ammittere gratiam formidantes loqui libere remcta pertimescunt, quos Domitius in Isa. increpat, Canes,

inuti non valentes intrare , quibus imperat, Clamare

268쪽

i cesses, quasi tuba exalta voce tua, Praeconis quide ossitiunt suscipit, quisquis ad Sacerdotium accedit haec Greg.Adde vero, quid facit praeco 3 proculdubio indifferenter in omisnium aures insonat quae a principeri iubentur, Ita ergo dc praelatus facere habet, disercnit aduersus subditos non Acceptor personarum.

Mysterium tandem illud est adnotandum quod signatur Hieri

cap. I. cum dicitur , Peccatum Iuda scriptum ei stylo ferreo in ungue adamantino exaratum super latitudinem cordis eorum . Iuda tribus erat ex regia Sacerdotali commixta, Video itatus Principum praelatorum praedicta simgnificatur, Horum vero peccat uni quodnam sit notatur

per id in quo scriptum fertur , nimirum scriptum dicitur inungue Quid autem perungues potentum significatur nisi colum potentia, etenim dici solet, Princeps longas habet ungues, per quod intelligitur muli a posse Peccatum ergo Potentum dicitur in eorum potentia consisterea ungues vero illae adamantina dicuntur. peccatum Iuda scriptum eshin ungue adamantino. Distiti& manus ornantur si quiden adamantibus auro vinctis, sed quis unquam principem vidit ungues ipsas adamantinas habere Dictum est per ungues posse vel potentiam notari Principum, praelatorum , quae quidem potentia adamantina dicitur, quandoquidem Illi

super quos eorum potentia exercetur Adamantum propriem vates experiuntur, Deserentem ornat Adamas, sed seruiae

huius naturalis proprietatis eskilla ominem Adamas inse-licem reddat. Ac insuper dicitur per eum gemarum caete-aarum virtutem non parum hebetari Sic igitur potentum Praelatorum ac principum precipuum peccatum in hoc maxime notatur quod cum suam exercent potentiam, alios quamuis perornent honoribus , in elices tamen reddunt cum minime habile vel Idonei existant, alios vero qui pluribus virtutibus tamquam praestantistimis gemmis ornantur operatione, meritis priuant. Hoc vero peccatum in multis scriptum videtur super latitudinem cordis, Hoc est, quod id agunt ex lata conscientia , super id enim largam vel pro sam,ut dicitur, fecerunt conscientia nec scrupulit sentiunt cauete omnes nersonarum acceptione praelati praecipue t

veste etenim Hyacinthina Summi Sacerdotis in qua in San-

269쪽

Sani torum ingrediebatur , in extremitate tintinatalicum malis punicis intextis posita erant, Ad significandum quod quemadmodum Campana aequaliter omnes vocat,ita

Praelatus aequaliter ad omnes se habeat,Mala granata etiam, in quibus multa grana sub uno exterius cortice uniuntur,univitatem significant fidelium significatur ergo , ut innuere videtur D. Gregor quod Praelatu, querere unitatem suboditorum debet& Charitatem in eis nutrire non scandalorum materiam seminare, Rogo Patet ut unum sint sicut nos unum sumus. Significatur, quemlibet teneri ab accepistione personarum cauere, ubere autem unum omnes exim Dimare. Hoc idem curent Patres ac Matres tam circa filios , qui sint in circuitu mensae , omnes scilicet aequales et qualis meriti habentes. Hoc tandem Pietas expollulat. ut omnib omnes Profectui sumus , Pietatem amplectamuri de qua docet Ambros Pietas amica parentibus, grata Deo, Dominum conciliatanecceilit udines foueri Dei cultura,merisces parentum, filiorum stipendium , Iustorum tribunal ,egenorum portus, miserorum suffragium, Indulgentia peccatorum. Hanc det nobis omnium Redemptor Amen.

O MELIA XVIII,

circa eandem Regulam.

In Iudiiij non est acceptio personarum

habenda .

uamquam omnes simul amplectatur virtutes Iupitia. I Duae tamen omnium principales sunt qui ab ea diuelli, s yel separari minime possunt 3 Pietas,d aequitasa

270쪽

Nam fides, temperantia, probitas, Innocentia, Integritas. hceterae huiusmodi litorales virtutes,vel natura,vel institutis parentum, saltim imperfecte inesse iisdem homini, qui iustitiam nesciunt, possunt. Quippe vel Romani, qui iustitia gloriari solebant, iis utique virtutibus quae proficisci a Iultitia possunt hab ipso fonte secerni, gloriabantur. Sant Pietas, Maequitas venae sunt perennes iis duobus fontibus Firmianus constat tota Iustitia . sed caput eius Morigo in illo primo est , in secundo vis omnisi ratio. Porro Pietas ovi Trimeg. definit nil aliud est quam Dei notior Si ergo pietas est cognoscere Deum, cuius cognitionis summa est ut eum colas , ignorat utique iustitiam qui religione Dei non tenet, quomodo enim potest ipsam nosce qui unde oriatur ignorata Plato quidem permulta de Uno Deo locutus est, a quo asserit constitutum esse mundum, sed nihil de religione, somniauerat enim Deum CLactant non comgnouerat. Quod si iustitiae destensionem vel ipse vel quilibet alius implere voluisset, in primis Deorum religiones euertere debuit, quia pietati contraria existunt quod quidem quia Socrates facere temptauita in carcerem coniectus est, ut iam tunc appareret quid esset futurum iis hominib. qui iun stitiam veram deffendere Deoq; singulari seruire cepissent. Tandem Firmianus lib. s. de Iustitia,ostendit omnem virtutem absq; Dei cognitione tanquam Corpus sine capite fore ait Agnitio Dei neccessaria est quasi Caput, virtutes Omnes quasi Corpus, Ita fiet homo perfectus ac vivus sed tamen summa omnis in capite est, quod quamuis constare non possit sine omnibus, sine quibusdam tamen potest , Sc erit quidem animal vitiosum ac debile, sed tamen vivet, sic his qui Deum nouiti in aliqua re peccat, dat enim peccatis veniam Deu S.

Altera Iustitiae pars est Equitas, Haec vero duplex,& bene id

dicandi, secum caeteri coeotiandi, quana Cicero aequalitatem vocat, Deus n. qui hominem producit hinspirar, omisnes equos adest pares esse voluit eandem conditionem via uendi omnibus posuit omnes ad sapientiam Venuit omni, immortalitatem spopondit nemo enim bene fit illi eius camlestibus segretratur nam sicut omnii, unicum suum lumen

Rqualiter diuidit, emittit omni sontes, victu subministrae. Illi a quietem

SEARCH

MENU NAVIGATION