장음표시 사용
601쪽
NON enim tam obest audire superuaeua, quam ignorare ne- 'uae ob cessaria. Frequenter autem & vulnus & remedium in iis Ora. seruandator inuenter, quae litigatori in neutr a partem habere momen. In discendium videbantur. Nec tantas tacturo memoriae fiducia,ut suba caus-Υcribere audria pigeat. Nec semel audisse sit fatis; cogendus eadem iterum ac tapius dicere litigator, non solum quia effuge- 'rie aliqua prima expositione potuerunt, praesertim hominem quod saepe euenit)imperitum: sed etiam ut sciamus an eadem dicat. Plurimi enim mentiuntur, & tanquam non doceant caussam, sed agant; non ut cum patrono, sed ut cum iudiee loquuntur. propter nunquam satis credendum est, sed agitandus omnibus modis,&turbandus,&euolandus. Nam vT .
medicis non apparentia modo vitia curanda sunt, sed etiam inuenienda quae latent ι siepe ipsis ea qui sanandi sunt oculen- . tibus. ita a duoeatus plura quam ostenduntur, aspiciat. Nam eum satis in gudiendo patientiae impenderit, in aliam rursus
ei personam transeundum est, agendusque aduersarius; proponendam quicquid omnino excogitari contra potest, quicquid recipit in eiusmodi disceptatione natura.Interrogandus quam infestissime, ae premeridus. Nam dum omnia quaeri. inus, aliquando ad verum , ubi minime expectauimus, peruehimus. In summa, optin sisest in dicendo patronus ici credu-Iust. Promittit enim litigcitor omnia, testem,populum, para-erssim xs-eon signationes, ipsum denique aduersarium quaedam non negaturum. Ideoque opus est intueri omne litis in strumentu-rquod videre non est satis,perlegendum erit. Na i frequentissime aut non sunt omnino quae promittebantur, auu minus continent , aut cum alio aliquo nocituro permissa
sunt, aut nimia sunt, & fidem hoc ipsoaetr ctura; quod non Labetat modum. Dehique linum ruptum,aut turbatRcem', eat,aao sine amitione signa frequenter inuenies: quae nisi domi exesssetis iά fbro inopinata'decipient: et usque nocebunt de- anstituta, qtiam noli promissa noeuissent. Multa etiam quae liti- tore. ator nihil ad eaussam pertinere crediderid, patronus eruet. lodo per omhes quos tradidimus argumentorum locos eat: quos vi Hrcunspectare in agendo, 3e attentare singulos mini- ωρ. tibis me conuenit, propter quas diximu, caussas: ita indicendo Ii- e.io. mali necessarium est,quae pessona ,quq tempora, quq loca,tu stlista I inmumenta: caeteraque ex quibus non tantum illud
quod est artificiale probationis senus' colligi possit, sed qui metuendi testeu, quomodo sat retellendi Nam plurimum
602쪽
M. F A u. QI INTI L. INSTIT. refert , inuidia reus,an odio, an contemptu laboret: quorum fere pars prima superiores, proxima pares, tertia humiliores premit. Si caussam perscrutatus, propositis ante oculos omnibus quet prosint noceantve;tertiam deinceps personam induae Iudieis, lingatque apud se agi caussam,& quod ipsum mouitaset de eadem re pronuntiaturum, id potentissimum apud quocunque agetur, existimet: & sic eum raro fallet euentus, aut culpaIudicis erit.
st sim ti in agendis caussis oratori M.
ο torem in agendo eautum. non ambitiosumasso m-nes sed dissimulandam ariem in erit, tiluatisreuiandum. ullam ea lam υel tenuem illi repudiandam: nequa si res nonsum peditat dicendi materiam, extra petεndam: ct tum υelmaxima a maledicendi petulantia,qua odiva est,nec ea a tantum, sed etiam pareono notet, abstinendum. Piare caussa , quam agereptio, non su)eipiandati. er in his qua dicturuUt,scribendastequamar,valetiam Mari possit , sculpenda: hoc est. Orator se omni rationa ad me. moriam comparabit: cuiuo tamen f .ltatem nonsemper futuramaiι, nec eam, ubi deerit, tentaniam, quod obsuplurimum:sed em potius omni algingenis conιendendum; σui doctrina,studiume' axercitatis suffragabuntur.
CVae sint in agendo seruanda, toto sere opere executi suismus : pauca tamen propria huius loci, quae non tam dicendi arte,quam officiis agendi continetur,attingam. Ante omnia,ne. Lquod plerisque accidir, ab utilitate eum ea usta, praesentis cupido laudis abducat. Nam vTgerentibus bella, non semier exercitus per plana & amoena aucendus est; sed adeundi plerunq; asperi colles, expugnandae ciuitates quamlibet praeelsis imposita: ru pibus, aut operum mole dimet levita Oratio gaudebit quidem occasione latius deeurrendi,&aequo congressa campo , totas vires populariter explicabit: at si iuris anfractus,aut eruendae veritatis latebras adire cogetur, non obequitabit, nec illis vibrantibus concitatisque sententiis,velut missilibus utetur: sed operibus,&eunteulis, dc in Gdiis & occultis artibus rem geret.Quae omnia, non dum fiunt,
laudantur, sed ciΗ-sunt tunde etiam cupidis minus opi-
603쪽
P ORATORIAR. LIB. xli. CAP. IX. oratorinionis, plus fructus venit. Nam cum illa dieendi vitiosa ta quae Ob-ctatio inter plauseres suos detonuit, resurgit verae virtutis fςxu/nda sortior fama:ne iudices a quo sint moti dissimulant,&doctis ereditur: nee est oraetoni vera laus, nisi eum finita est. veteti--caus bus quidem etiam dissimulare eloquentiam suit motist idque M.Antonias praecipit, quo plus dicentibus fidei,hain usq; suspectae aduocatorum insidiae forent. sed illa dissimulati quae
tum erat,potuit. nondum enim tantum dicendi lumenaecen .serat, ut etiam per obstantia erumperet. Quare artes quidem di eousilia lateant, & qui equid si deprehendi tur, perit. Hacte, nus eloquentia secretum habet. Verborum quidem desectus, grauitas sententiatum, figurarum elegati tias aut non sunt, aut appareat, sed vel propter hoc ipsu in olientanda no sunt,q io dapparenteaut si unum e duobus eligetidum,caussa potius lauia detur quam patronus. Finem tamen hune praestabROrator, ut 'videatur optimam mussim optiese egisse. Illud certum erit, N LM i N E M peius agere, quamqvrdispliciente caussit placet. necesse est enim extrata uuain sit. quod placet. Nec illo nitidio laborabit orator, non agendi caussas minores, di aqua triinfra eum sint,aut detractuia sit opinioni minus Eb tra is ateria. Nam &suscipiendi latio iustilliindi est, ossi ei ui& cprar dum etiam ut amici quam min imas litin habeant:& abunde dixit bene,qui rei sati,seeit Ar quidam etiam si forte susceperunt negotia paulo ad dicendum tenuiora, extrinsecus a dilactis ea rebus circunliniunt: ac si descierint aflia,cc Hrii sim plent vasi a caussarum: si cotiugit, veris: si minus, fictis: modost materiai venit, mereaturq; LI'morem .azar digitur. Qiro ego adeo longe puto ab Or torφ perfecto, v eum P e vesa quidem obiecimum, nisi id caussa ex git,cred am. Eχ est enim. prbisus canini, ut ait Appius, eloquentia, censuram.maledi. Eisqueu
eendi subirsi qua acientihus, eti m male audiendi prae suetia canina menda patientia Idam & in ipsos fit impetus frequentet qui egerunt, &certe patroni pexulantiam litigator luit.. sed
haec minora sent ipso illo vitio animi, quo maledicus ama- 'Iefieci non distat,nisi Oeeasione. Turpis voluptas, S in hum inna, & nulli a Vesentium ben gra . alitigatoribus.quidem Deo uenter exigitur, qui ultionem malunt, quam de sensione. Sed neque alia multa ad arbituqm eorum facienda sunt. Hoc
qui gem quis hominum liberi modo cinguiuis sustineat, pe- 'it ah 3 eΗe ad alterius ar uiuini ligui etiam in aduocatos putii uerte libenter nonnulli inuehuntur: quod nisi forte
604쪽
sga M. F Α a. oes I N T I L. I N s T I T. meruerunt, & inhumanum est respectu eommunii odela tum, de cum ipsi qui dicit, inutile ; snam idem iuris resρρόω ris daturi tum caussae contrarium . quia plane & adgessarii. fiunt, & inimici: & quantulunc utique his virium est.xὀnt. melia augetur. Super omnia perit illa quae plurimum Qisto; & autoritatis & fidei affert modestia, s a viro bono larib
Iam latratoremque conuertitur, compositus non ait animini.
iudicis, sed ad stomachum litigatoris. Frequenter etiani A.
eies libertatis deducere ad temeritatem solet, non caustam 1 .do, sed ipsis quoque qui dixerunt, periculosam. Nec inunόilio Perietes solebat optare, ne quod sibi verbum in mei ve. niret , quo populus offenderetur. Sed quod ille depol illo. id
ego de omnibus sentio qui tantundem possunt noeeie. N uix quae fortia, dum dicuntur, videbantur ; stulta cum Iasierunti vocantur. Nunc quia varium sere propositumasqntWinfuit, α quorundam cura tarditatis, quorundam facili sterierita tis erimine laborauit: quem credam fore inhoeinaxbris modum tradere non alienum videtur. Afferet ad die dum inradi semper quantum plurimum poterit.Nε ova enim silum neglia
gentis, sed de mali,& in suscepta caussa perfidi i moditoris est, peius agere quam possit. Ideoque o e quidem sunt caussae plures, quam quibus suffecturum 1esciat. Dieeescripta quam res patietur plurima: & ut Demosthenes ait, icontinget,&sculpta. Sed hos aut primae actiones, aut quaeia publicis iudieiis post interiectos dies dantur,permiselint: at cum protinus respondendum est, omnia parari non possitiit: adeo ut paulo minus promptis etiam noeeat scriptae, si alia
ex diuerso quam opinati fuerant,occurrerint. In tuti cedunt a praeparatis, & tota actione respieiunt, requiruntque num aliquid ex illis interuallis,atque ex tempore dicendis inseri possit. quod si fiat non cohaeret, nec commisthris modo, ut in opere male iuncto hiantibus, sed ipsa coloris inaequalitate detegitur. Ita nec liber est impetus, nec cura contexta vir unque alteri obstat. Illa enim quae scripta sunt, retinent animum, non sequuntur. Itaque in his amonibus omni, ut agricolae dicunt, pede standum est. Nam cum in propositione aerefutati ohe caussa consistat, quae nostrae partis satir, scripta esse possunt, quae etiam responsurum aduersarium Certum est; est enim aliquando certum; pari cura refelluntur. Ad alia unum paratum afferre possumus, ut caussam bene nouerim us et alterum ibi sumere, ut dicentem aduersarium diligenter
605쪽
U R A To R I A R. L I n. XII. C A P. x. Dedicen genter audiamus. Licet tamen praeeogitare plura,&animum di genere. aa omnes casus componere . idque est tutius stylo, quo facilius & omittitur eogitatio ,& transfertur. Sed siue in respon- dendosuerit subito dicendum, siue quae alia ita exegerit ratio, nunquam oppressiim se ac depreliensem credet Orator, cui diseiplina, & studium, & exercitatio dederit vires etiam faci. litatis: quenque armatum semper, ae velut in procinctu stau tem, non magis unquam in caussis oratio, quam in tebus quotidianis ae domesticis sermo deficiet, nec se unquam propter hoe oneri subtrahel; inodo sit caussae dicendae tempus: nam eae tera semper sciet.
Θfatuis, ostrum varios isexcellentes Artifices commemorari. qui Am ija A.,ad Orationis similitudinem confert oratoresLatinos, uisanus interse aedi miles: in quibu3 tamen Ciceronem unum , amni anteponis, is defendit contra obtrectatores. Deinde expontigenera dicendi, is ex tribus optimum facit, quod Atticu voca- 'bant: in eos reprehendit pra um quorundam iudicium qui ornaa. 'rumctamplitudinem ab hoc genere remouentes, aridi at se uec ἐ' eνantis Graeorsi autem facundiam Latina anteponit:qstodosono Beerarum dulcior, is copin verborum uberior'. In quo tamen m detur Latinorum inopia, quod dotes Gracorum aliis virtutibuι aiaquaispi C. non verborum modo tractatisne,sed Θ rebus, illorum . opes eo anseundo, pr ertim in magna'ornata oratione: nam in subtili Graeas superiores σε. Eodemque in loco rursus impνobae Atlieos aridos issos aluo ieiunos, qui omnia ,ropriis ac necessa=is modo verbis diem putabant: ornata negans min- aptum, Θρ- cundum naruram esse in magna o tiones quam propriεtatem, in
subtili: addisg eodem modo voluptati auditorum seruiendum esse, dum id Guia , modicinat, ne ossaiatur caussam utilitati. Quasionem quoq, Lam inducit Me isco de dicendi Oscribendi rationei quam viati standem esse oportere in utroque opere:Nec aliteνθνipta, quam qua dicenda forent a poseros tradenda esse; exeeptu iis tibi ,
actio ad te in is auitorum voluntatem aecommodatur , ut in.
Us. In infinitis quasionibi natura remsicut in dicendo, ita in . N. u. L . scribendo
606쪽
rionia, ingeni sistito,graue,ue medium. -νumprimum addocendumseeundum ad mouendum, tertium ad delectandum ae mismodatum sitian subtili acuman eis iis in narrandoprobandoquamalere. Medium,am,num,soνidum, verbia aesententiis mediocνirer ornarum. Graue, magnum,uehemens, copiosum,quod non δε-
ear,sed vi trahat auritorem, dr in quamuu partem auferat. Dossi in eo esse personarum fictiones liberiores , amplifieationes ,sublata sonsrodem, isomnia afctuum ganera,non tam ad docendum δε-
lactandumve quam ad inaltandum audisoνem ae ommodata.
Addit deinde histrib--alia quadam genera media intra ista, ipsorum quodammodo gradibm temperata: ut in musteusonis' minus maximo, se ruram minimo maius,quodiame medium intere. utrunq; nondum sit,sedcitra ton ai. Aret in his omnibu/geneν hm vult oratorem instructum aeparatum esse debere, ut unoquoq; πρε-decenter matur,vel in tota,velin aliquaparte causia, cum alia alio modo dicen sint: vigrauiter, aeriter severe, vehemen orer, concitave, inpiose, amare,comiter,remisse,subtilito,blanda,ι niter,dulciso, breuiter,urbane . eosque reprehendis qui intemperaro quodam ct lausibili maguquamsano νnera in caussis utebantur,qu hoc set aptumqpopulare. Pυνεmo hae omniaprariis cta farisia esse bono'exercitatooratori iudiear:quitamen hoc tu. Heium-modum adhibere debeat, ne intemperantia prelabatur. CVperest ut dieam de genere orationis. Hie erat propositus. Oa nobis in diuisione prima locus tertius: nam ita promise , ram me de arte, de artifice, de opere dicturum. Cum sit autem Rhetoris atque Oratoris opus oratio, plurescia eius se mae, sicut ostendam, in omnibus his & ars est. artirex ; plurimum tamen inuleem digerunt. nee solum specie: ut sisnum signo, & tabula tabula , &actio actione; sed genere ipso, ut a Graeeis Tuscanicae statuae,& Asianus eloquens Attico . suos
autem haec operum genera quae dico, ut autores; se etiam amatores habent. atque ideo nondum est perfectus Orator, ac
nescio an ars ulla, non solurn quia aliud in alio magis eminet, sed quod non una omnibus forma placuit, partim conditione vel temporum vel locorum, partim iudicio cuiusque atque proposito. Primi, quorum quidem opera non ve istumiis modo gratia visenda sunt, elari pictores fuisse die untur Polygnotus atque xglaophon, quorum simplex coloniam sui studiosos adh ac habet, ut illa prope rudia, ac velut futurae
607쪽
turae mox artis primordia, maximis qui post eos extiterunte genere. autoribus praeferantur, proprioqirociam' i melligendi ut mea siti feti opinio ambitu post Zeusis atque Pharrasius non multum Histoxaetare distantes eirca Peloponnesia ambo tempora. nam cum Intellig Parrhasio sermo Socratis apud Xenopia ontem inueniturin plu- di, roi rimum arti addiderunt. Quorum prior luminum umbrarum' dieandique iuuenisse ratione ira, secundus examinasse subtilius lineas bylia traditur. Nam Zeusis plus membris corporis dedit, id am-si a=tim inplius atque augustius ratus, atque lut existimant) Homerum
ieeutus , cui validissima quaeque forma etiam in D minis pla- idea, quoiacet. Ille vero ita circunscripsit omnia. ut eum legumlatorem modo im ' .voeent; quia deorum atque lieroumefigies quases ab eo sunt,nιηι-Itraditae, taeteri tanquam ita necesse sit,sequuntur. Floruit au-eatium
temet rea Philippum,&vsque ad succestores Alexandri, pictu plano ex-xa praecipue, sed diuersis virtutibus. Nam cura Protogenes,primaturi ratione Pamphilus ac Melanthins, facilitate Antiphilus, eoncipiendis visioni basi quas vocant Theon Iamius ingenio & gratia quan in seipie maxime iactat, Appelles est praestantissimus. Euplaranorum admirandum iacit, quod& a Eu caeteris optimis studiis inter praecipuos,& pingendi &angen. phranore. dique idem mirus artifex suit. similis in statuis differentia. Nam duriora, & Tuscanicis proxima Calon atque Egesias, iam minus rigida Calamis, molliora adhuc supradictis My- 'ron fecit. Dili sentia ac gecor in Polycleto supra caeteros, cuiq uanquam a plerisque tribuitur palma; tamen ne nihil detrahatur, deesse podus putant. Nam ut humanae formae decorem addiderit supra verum; ita non expleuisse deorum autoritatem videtur. Quin aetatem quoque grauiorem dicitur refugisse, nihil ausus ultra laeves genas. At quae Polycleto desue-
runt. Phidiae atque ΑLameni dantur. Phidias tamen, diis quam hominibus efficiendis melior arti sex traditur: in ebore 3 vero longe citra aemulum, vel si nihil nisi Minervam Athenis, aut Olympium in Elide Iouem Deisi ex cuius pulchritudo ad- iecisse aliquid etiam receptae religioni videtur ι adeo maiestas operis deum aequauit. id veritatem' Lysippum & Praxite- Idan,- . Iem accessisse optime affirmant. Nam Demetrius tanquam rarum νε- nimius in ea reprehenditur , &-similitudinis quam pul- is formaε - chritudinis amantior. In oratione vero si species intueri ve- extra siste. lis, totidem pene reperias ingeniorum , uot eorporum foris, mas. sed fuere quaedam genera disendi conditione tempo- irum horridiora, alioqui magn/m iam ingenii vim praese&N n 3 xentia,
608쪽
166 M. F A B. Q v INT L. INSTIT. Horum o-rentia. Hinc sunt Laelii, Africani, Catones. Gracchique quosmnium ge- tia licet Polygnotos vel Calonas appelles. Mediam illam for-nera dice. mam teneant L. Crassus. Q. Horsius. Tum deinde efflorese ti expri- non multum inter se distantium temporum oratorum tuis
it Cic. de gens prouentus. Hinc vim Caesaris,indolem Caelii, subtilit Claruina tem Callidii, grauitatem Bruti, acumen Sulpitii,acerbitatemioribuου. Cassii, diligentiam Pollionis, dignitatem Messalae , sanctitatem Calui reperiemus. In his etiam quos ipsi vidimus, copiam Senecae, vires Africani, maturitatem Afri. iucundita' rem Ctisprisonum Trachalli, elegantiam Sicundi. At M. Tullium non illum habemus Euphrano em circa plurium artium species praestantem , sed in omni ou quae in quoque laudan
sur, eminentissimum. Quem tamen & suorum homines temporum incessere audebant ut tumidiorem,& Asianum,&red undantem,& in repetitionibus nimium.&in salibus aliquando frigidum, & incompositione fractum, exultantem, ac penet quod procul abiit; viro molliolem. Postea vero quam triumuirali proscriptione consumptus est, passim qui oderant, qui inuidebant, qui aemulabantur, adulatores etiam praesentis potentiae, non responsurum inuaserunt. Ille tamen qui ieiunus a quibusdam & aridus habetur, non ali-' ter ab ipss inimicis ni ale audire , quam nimiis floribas & ingenii assinentia potuit. Falsum utrunque, se i tamen illa
mentiendi propior occasio. Praecipue vero PIesserunt eum, qui videri Atticorum imitatores concupierant. Haec manus
quasi quibusdam sacris initiata, ut alienigenam, & virum superstitiosum, deuinctumque illis legibus insequebatur. Unde nunc quoque aridi, dccxucci, &exangues, hi sunt enim qui suae imbecillitati, sani tatis appellationem , quae est maxime contraria , obtendant:ὶ quia clariorem vim eloquentiae
velut solem ferre non possunt, umbra magni nominis delite- in Bruto. scunt i quibus quia multa, & pluribus locis Cicero ipse respondit, tutior mihi de hoc differendi breuitas erit. Et antiis
qua quidem illa diuisio inter Asianos atque Atticos fuit, . cum hi pressi & integri, contra inflati illi & inanes haberentur : S in his nihil superflueret, illis iudicium maxime ac modus deesset. Quod quidam quorum & Santra est, hoe putant accidisse, quod paulatim sermone Graeco in proximas Asiae ciuitates influente, nondum satis periti loquendi, facundiam ςoncupierint: ideoque ea quae proprie signari poterant, circuitu coeperint enuntiare, ac deinde in eo perse
609쪽
A R. I B. XIL C A P. X. 167 Dedieen - , lihi autum orationis differentiam fecisse&dieeu-di genere, audientium naturae videntur, quod Atti ei limati qiii ' ' 'Asianaeum idior aliὀqui, & iactantior, vaniote etiam dicendi: gloria iussatas ae ,Tertium mox, qui haec diuidebant,adieces enus Rhodium: quod velut medium esse atque ex v- . . que ustum volunt. Neque enim Attice pressi, neque AH acies abundantes; ut aliquid habere videamur gentis,a-aschines enim, qui hunc exilio delegerat
laeum lim si eo studia Athenarum, quae velut fata quaedam
foeto re due degenerant, saporem illum Atticum p cregri notaiscaex . Lenti ergo quidem ac remissi, non sine pondo e tanteii que sontibus puris, neque torrentibus turbi disseisiens s stagnis similes habentur. Nemo igitur dubi iaraueritiosi esse optimum genus Atticorum. In quo ut est aliquid inter ipse seommune , id est iudicium acre, tersum ustru a iis in in plinmae formae. Quapropter mihi falli mul-
. solos esse Atticos credunt tenues, de
xantes; sed quadam eloquentiae frugalitate , ac 'mper manum intra pallium continentes. Nam quis exit hic Atticus i r it Lysias. hunc enim amplectuntur ama- toto ii ius positisis modum. Non igitur iam usque adcoc.. risiqeiaem remittemur Z Interrogare tamen velima -Attice dixerit. Nihil enim tam est Lysiae diuer sum. Negabunt eius schola Principes Oratorum dedit. Quaeratur similius aliquid. Hyperides Atticus Certe. Aeplus indiuscypluptati. Transeo plurimos, Lycurgum, Ariststogitum , visis priores , ita lim, Antiphontem: quos ut ho-
. mines, latet segetieres miles disserentes dixeris specie. Quid
ille) cui modo fecimus mentionem , AEschines' nonne his latior Α,*dentior, Se excelsior Quid denique Demosthenes 3 non cunctos illos tenues, & cirrunspectos, vi, sublimitate; impetu, cultu, compositione superauit I non insurgit Iocit non figuris gaudet 3 non translationibus nitete . non oratione ficta dat ear .ntibus vocem non illud ius. iurandum per caesos in Marathone ac Salamine propu.gnatbres Reipublicae, satis manifesto docet praeceptorem eius
Platonem fuisse Quem ipsum num Asianum appellabimus,plarunque instinctis diuino spiritu vatibus comparandumst Periclea similemne credimus Lysiacae gracilitati, quem minibus Ac lesu fragori eomparatuComici, dum illi con- Nn uicianturε
610쪽
36s M. F A 3. QI INTI L. INSTIT. uietantur Quid est igitur cur in iis demum qui tenui venuli
calculos fluunt Atticum saporem putenti ibi demum thyc. mum redolere dicant Quos ego existimo. si quod in his finibus uberius inuenerint solum . fertilioremve segetem, ne-
saturos Atticum elle, quod plus quam acceperit seminis red- dar; quia hanc eius terrae fidem Menander eludit. Itaq; si quis LMeetui- nunc ad eas Demosthenis virtutes, quas ille summus Orator raris, q*a habuit ; tamen quae defuisse ei, siue ipsius natura, siue lege ci-σώνεν ve uitatis videntur, adieceri qui affectus concitatius moueat,au- itabatur E- diam dieentem; non feeit hoc Demosthenest& squid exie- piri uti, ri t muneris aptius, forta me non possit 'led tamen siquid exie- ne sectu. ite, non erit Atticum Melius de hoc nomine sentiant cre- πρωσreri dantque Attiee dicere, esse optime dicere. Atque in hac tamen opinione perseuerati res Graecos magis tulerim. Latina mihi facundia, ut inuentione, dispositione, consilio , caeteris huius generis altibus similis Graecae, ac prorsus discipulae- tua. videtur: ita circa rationem eloquendi vix habere imitationis locum. Nanque est ipsis statim sonus durior quando v&e uto de iue undissimas ex Graeeis literas, non habeaὶus, vocalem at teram, alteram consonantem, quibus nuBae apud eos dulcius spirant: quas mutuari solemus, quoties illorum nominibus utimur. Quod cum contingit, nescio quomodo velut hilarior protinus renidet oratio, ut in Zephyris &-; quae si nostris literis scribantur, surdum quiddam &barbarum efficient,& velut in locum earum succedent tristes&horridae, H quibus Graeeiacaret. Nam illa quae sexta est nostrarum, peno non humana voce, vel omnino non voce potius, inter discrimina deotium effanda est: quae etiam cum vocalem proximam accipit, quassa quodam modo, utique quoties aliquam eonsonantium frangit, ut in hoe ipso stangit, multo fit horridior. aEoli eae quoque literae . quaseruum dicimus, etiam si forma nobis repudiata est, vis tamen nos ipsae persequitur. Duras Milla syllabas Deit,quae ad eoniungendas, uu demum subiectas sibi vocales est utilis,alias superuacua, ut equos ae equum scribimus ,eum ipsae etiam hae vocales ηuae e
ficiant sonum, qualis apud Graeeos nullus est, ideoque scribi illorum literis non potest. Quid, quod pleraque nos illa qua-Μ si mugiente litera eludimus M, qua nullum Graece verbum N eaditὶAt illi ν iucundam,&in fine praecipue quasi tinnientem, illius loco ponunt, quae est apud nos rarissima in clausulis.. ἐν Quid, quod stllabae nostrae in B.literam,&D.innitatur adeo aspers