장음표시 사용
511쪽
c AsTIGATIONE L set sula connecti posse de tabessarios ferino adhuc esset, istasse non peccaretur. certe uetustiori scripturae magis proripinqua haec castigatio esse exfrrasse sententi e non miri
Husti ea aegre me tenui. Nos aliter hunc locum legiae 46 smus, Cr nil assimur uerius, ut sic custaremus, inducti non paucta argumentis, Cr tamen non sῖne ueterim litabrorum auxilio, qui etsi aliqκantulum buc parte corrupti sunt, nus tamen sunt, quam ceteri inquinati. quomodo autem alij ementare conati sint, qui uesent facile uideribunt: omnes enim hunc locum uitiosini esse exintinuit, runt. Probat Attici iudicium de Sicca,polliceturque se non alite quam ipsi uictim sit acturum: fatetur tamen,uix potuisse se conlitiere,quia,sim Antonij uitam,mortas permyringeret, Siccam quoque accusaret putamus enim de oriratione aliqua intelligere, quam in Antonium scripstrit: Cr quam postea in ii. Philippicam iniecit: licet ne ematanaret omni diligentia tunc caueritinanque in ea Antonio exprobrat quae hic se in ilium dictura m esse comminutum,
ut eum inquit,Sed hoc idcirco commemoratum a te puto, si te infimo ordini commendares, cum omnes recordarentatur libertinum generum,cr liberos tuos nepotes Q . Fara
dij libertini hominis *isse. Quiuis in praenomine,quod uitio librariora potuit accidere,in ulterutro erratu fit. Sed etia in iiii. eunde rem,ut arbitror,etsi obscurius,tugit, Cus porro anaetis sunt, ea dime aliquid de uxorii ignobilitate cuius pater Nunlitorii Fregellana proditoris silia
habuerit uxore,ipse ex libertini filia susceperit libreossTantum ut sciam πῶAi παὶ ωρ sine vallo Lucullais 46sno,Cre. Pluribus maculis hic locus inquinatus era quas
quantum in nobis Fit, deicuimus, atque id antiquorum H codic
512쪽
.ss IN cIcERONEM codicum autoritate sulla agante : NMIεs παδον pro pora steris 'equenter usurpari ab optimin scriptoribus notigiamum estinam Plato plurimis locis eo prouerbio utitur, Arictoteles primo libro mram γοῦν. Originem autem duaxisse ex Homeri hoc versu λ. γ. arbitramur, ud argos πάδων ἡ κε μετοπιδι γορ τω . quem fortasse Virgilius inferpretari uoluit,cum inquit, Et nati natorurni, Cr qui
nascentur ab illis. Lucilium autem in suis Saoris fiamma Iibertate nobiles etiam homines maledictis inflectatum esse quis nescit unde ab eo qui illωm aemulatus est, dictum jit, Jecuit Lucilius urbem Te L upe, te Muthσα Discit igitur cicero nihil opus fore stilo Lucilii, ut posteri sciunt Antonium ex C. Fadj, filia Iiberos suscepisse: sine
eo enim orationem siuam esecturam ut hoc futuris gentiabus innotescat. Eadem forma dicendi utitur Varro in sese monibus de agricultura, Nonne item L. Albutius homo ut scitis,adprime doctus, cuius Luciliano characten e sunt lia belli,dicebat,σα In antiquioribus codicibus v ALLO
quoque legitur ut in impresu, quod solam mihi molestia
am exhibet: reliqua nostrae lectioni conueniunt. id nos quam potuimus parcis e ca ligauimus. Ibidem. Moriar niliscere. Locus uti uidetur,mancu π dominutus. I ii veteribus fla legitur, MORIAR FACE TRN Isi. Ab ijs destitutus,quorum ope in dubijs rebus plarimum utor,quid ficium non habeo. optandiam uidetur ut integriores aliqui codices reperiuntur: aliter non video quomodo huiuscemodi loca restitui posset. Ibidem. Ei ρεμοι- Sincerior lectio est, quam ego ex ovii quis exemplaribus haustis recte in illis construatam ut prorsus omni macula uacet. Eadem duim haec sentemtia 6t atque i quam lib. 11. harum epistolarum Latinis verbu
513쪽
c AsTIGATIO NES. 48 uerbis sic exprimit de Catone loquens, Qui mihi unus est pro centum milibus. Quod uereris ne,CN. Diu uox Graeca bis desiderati Ibidem
est, uacuas illi sedes relicti quo recipi posset, siquando
inueniretur. Graeci characteres, qui in antiquit libris reis periuntur,coturbati,et peruersi sunt. Eo de quos nos aut ualde s lassus icor Germanos in suo antiquo codice habuisse ex his uocibus quas scripserunt: nec tamen probo illorum castigationem: sic enim legunt, Ozi I Uepotius legi debere iudicaui: ita enim loquax, nugax s appellaturi timebat enim Atticusne Ciceroni Io quo uideretur quod langiores epistolas scriberet: quod negat Cicero. Veruntamen quia ueterem scripturam alia quantulum deformatam emendare opim fuit, uolui illam, ut est in antiquioribus trudere:mque cum fide eam descripsi,ut si forte in hoc deceptus estem,posset ab alijs doctioribus hie locus silicius corrigi est autem haec, ΔΙ Δ Ο AE CXO C. Quomodo a librari s peccatum esse iudicarim,nunc omnes uidere possunt. Ualde autem similis est prima: Isterae forma quartae in antiquo nostro exemplari: nec mirum in hoc Graecae linguae rudes librarios errasse: si enim quae media latera sica lineat ad extremus ipsorirum partes deduxeris, sics latera ipsa coniunxeris, ex alpha triquetrum feceris,qua figura quarta apud Graecos Istera notatur, si maiores literis quibus prisci illi usi sunt, quibuscii semper in antiquioribus Latinis libris Graecae uoces secriptae inveniuntur,consitires. Quo Rubriana potius, quam quo Scipionis. Locus valde obscurus,Gr ut arbitror deminutus sunt autem,nia si allo plures maculae in his paucis uersibus,quae vix elui possunt sine incliorum codicum auxilio: nam ubi paulo
514쪽
ηyo IN CICERONEM post CONTRA Civis IN ACIE, in antiquis exemplaribus PER CONTRA scriptum est quod potius urguit laceros, T male habitos esse omnes hac parte libros, quam ullam opem aberat, quo scilius uera lectio inueni ari posit. N on ueritus sum hoc etiam notum scere, quam: rs absurdum,ei mansito deprauatum sit: raro enim inueni in antiquiore, Cr probatiore illo huiuscem
di Iabes lapsusq; quin aliquid in uulgari lectione uitis eo loco sit: nam alioqui est etiam interrupta, Cr in quas fuste tu recepta lectio. 463 G Tite tibi prodesse laetor Nihil dis repant ij, quos
vidi antiqui codices ab excusis,nec aliquid desiderari a - bitror, quanquam alij ante haec uerba tres dictiones addiderint,sic legente Librum istum meum ὀ Tite,Cre. Integram igitur ese receptam lectionem puto: siententianis hanc ex ea elici non inelegantem,nes inctuarem: ut cum ab eo Atticus quaesisset qui essent illi qui tantopere Antonio semiliares essent,bu uerbis ipsi r pondeat,O' T ite tibi prodesse laetor, id est magnam cupio voluptatem cum aliqua ratione tibi prosum, Cr uoluntati tuae morem geri rohiatinis expona quod Atticus scire cupiebat de Anais gnitus illi3,de quibus etiam loquitur in ii Philippica his verbis,presertim cum duos secu Anagninos haberet Nuis stelam,Cr Laconem,quortim alter gladiatorum est prino
6 Victum est non ἀ- γ sic legendum fine dubio est.
Olim hic etiam locus den nutus erat Graecae uocis defictu: quam primi Germani rectituerunt, Cr nos quos in nomyro antiquiore libro inuenimus. di κῆοr proprium,accomi modulares signiscare nemini ignotum est, contrarium autem Hent ρ . quare hoc loco, Victum est non ἀρικὶ ν,
515쪽
c AITIGATIONES. 4yr Visum est accommodatum significat, er maxime coliri
graef.Aristoteles etiam libros de moribus ad Nicomachaslium nubi Graeca hac uoce utitur Phitarchus in commentario, quo Apollionium consolatur de obitu filis, pro incomodum,m importunum c enim inquit, τλε-.3 ἰπὲ
De M. coecilio dilucido Veteres codices o B M Y R Ibidemino: quod etiam Germani obseruarunt. De hoc ipso,
ut puto, in antecedente libro agit, Sed perscribe quaeso quae causa fit Mγrtilo:poenas quidem illum pepedἐbe audiui, c. nihil autem de eo amplius inueni. Si Ualerius Nitres ad me nomina gratiosorum misi Ibidem rit Sunt sanc in hoc etiam nomine antiqui codices demiα, nuti, ita tme,lit no paruum sincerae lectionis uestigia retineat:sic enim habet, IN TREs: quare interpres emedaui. De Ualerio hoc interprete etia primo libro hara epistolarum agit, De eo ni hi Valerius interpres nuciat, παMe, Torquato,er. Hic locus deprauate in impre 'S os iligitur,sed in manu scripta non recie,sta tame ut si prima litera tantam permutes,cum lecti ione qua in nostro uides, eoru scriptura coueniat na Torquati fecundo casu in illis etia est. nubi sic castigare tutius uisum est, quam ut alii sto rut,qui totis premutatis dictionibus si retia Ioge diuersum cxcogitasiit,cν ut arbitror no valde hic accomodata. Bonam evim unde Cyc. Nos B O N V M 461. A N i Μ v Μ accedentibus nostrae opi 'ioni eruditis quia
busdam uim emendauimus: nam quae sequuntur,ut inuenimus in antiquia libo,ina si rip mus. appellat aurem negotiasus plena salιS,CIIacet larum.
516쪽
4ρα IN cIcERONEM os Ecce tibi altera, qua orton ames in uouis Almurat Primi Germani locum hunc rectituerunt,cum antea inane statium relictum in impresis esse ubi Graecae uoces esse debebant. quo frmius aula credantur uera esse verba quae restituta fiunt,cr huius Ioci legitima, testamur Cr nos ea in nostro codice inueniri. Sumpta sunt ex O seae libro I ii, libi a Nestore pronuciantur cum Telemacho loquete. narrabat autem ille reditum Graecorum a Troia. Ea nunc ciccm,ut mos ipsi est, ad suam sentetiam accommodat,non seruans ordinem quo apud Homerum dicuntur, sed ut commodum sibi fuit pronunciatis. uerba Nestem
υnlioθε χοn---ντα ιι φντα. Descripserat auteciceroni Atticus iter quod tenere debebat, cum Romani uenire ut pericula uitaret. V bi autem in Homero ο- ου'
est,ipst Appiam posuit. quae autem loca intelligat per ea nomiia,didicit ut arbitror est scire.
46' Nos autem eius uoluntatem ante I d. Decemb.sciemus Cre. Antiqui codices uulgatis mendosiores uidetur: cum tamen quamuis aliquantulum contaminati sint sincerae Iectionis uesiliano parua retineant. PER SCIEMUS enim haben cum P ERs Pici EMus nisi allor legendum sit. quod qui diligenter attenderit, acile animadvertet. Quod autem sequitur, IN CA sc A: male alii cum insequenti clausula coniungebant, cum huic haerere debeat. Nos,inquit, uidebimus Octauiunt uoluntatem in Casca,id est in negotio cascinamsi cascae Aulbet,ut tribunatum,quem a caesare dictatore habuerat,gerere brane omnino de isso existimari posse iudicabati magnu enim
517쪽
c AsTIGATIONES. esse putabat cicero regi ratum,hminis praeclari eius in remp. animis hoc 'cisset na paulo supra dixit in hane sententiam, certifimum esse uideo discrimen Cascae nosti itribunatum. indignum autem uidebatur caesariana et partium boimnibus Cascam bonores illos gerere,quos ab eo obtinuerat, in quem postea tam ingratus, ct crudelis fuisset. Exprobrauit aute hoc Antonius in epistola, quam
scripsit Hirtio, r Caesari,quod calicum scilicet Tribunatum gerere pasii essent. Non potui ut consueueram res Tibere Antiqui hic co
dices CoNsv ERAM habent hoc enim uerbum non
solum poetae,sed etiam qui prosa oratione scripsierunt, saepe in ri σοκε πί- pronunciant. id ego non semel in manu scriptis libras obstruaui. Sunt etiam proxima uerba puria purgata, integra ut putorea multi multis modis concati sunt emendare. ipse uulgatum lactionem,quamuis fustem mihi sit,retinui, iidem enim in munuscriptis inueni: quare non tenim reiciendam censui.
AGNVM ingeniam L. Luculli,circ. PQ. subtilim, Cr eleganter distulatum est a diserto, Cr eloquete uiro in epistola quadam sua, quomodo inscribcndi sint libri ciceronis,in quibus quisiones Acadensi eae explicantur. Quid autem ille postea de eo statuerit, ori mnes s ire arbitror. ego tamen non udio concertandi ductus,nes quo ab aliquo libram dispentium,sed urei inueontendi
518쪽
4y4 IN S cI crRONEM niendi cupiditate incensus, non ueritus sim ab illius iudi cio leuiter declinare: Iibmn,quem ipse primae ediationis secundum appellauit, Lucullum uocandum cer ui: me autem hoc non temere scisse, nunc conabor ostedere. Primum non solum omnes manu scripti codices pro me
sunt, sed etiam multi imprefi, in quibus Lucullus hie liaber nonanatur: eorum autem magni apud me ponderis
semper autoritas luit, non cotemnendis praesertim ratioαnibus coprobum. Praeterea cicero ipse te1titur se librum, scripstye Lucullum appetratum:cuius prooemium laudesipeus contineret: qui locus eum, cum studiose plures epi
pesarum libros ob hoc euoluisset, praeterhi: na si ab ipso animaduersus esseet, pe lucue uidiset hoc lcgitimuri esse huius libri nomen, icc ci opus fulset primam Cr siccudum
editionem excogitare: haec enim ciceronis uerba seunt lib. XIII. ad Atticum,Torquatus Romae est usi ut tibi daretur,catulum Cr Lucullum ut opinor antea: his libris noua prooemia sunt addit quibus eorum uterque laudatatur. Quomodo autem uir aliquis magniscentius laudari posit quam Lucussus his paucii paginis, existimare non possum. Quod uero catulum Cr Lucullum dicit, ambos hos libros coniungcs,catu :q; ante Lucullum collocus, cognoscitur ex multis locis ex hoc libro, quem Lucullum
debere appellari adfirmamus,hunc posteriorem sermon fuisse: alium autem, qui hunc praecederet priore die a catatulo in sua uicta esse habitum,quem item cicero literis midauit,er catulum ut opinor appellauit:interkt umen ille, r grauiore ortunae conditione usos est,quam scrinamnus suus frater. I nscripssse ratem multos libros Cicerone more platonis, er omniam De ireterum,nmine corura qui in lιbrio issu distulabarrit, compertum omos bub re
519쪽
casTIGATIONES.putomam omni ratione qua potui, semper amicos sibi bomines,necessarioss celebrare, Grillustrare non destitit: quin Cr a mortuis etiam laudatis viris,nec Romanis mota do, sed etiam Graecis, eos quandos nominavit. nam cita ceronem testem citatum in Protagora memini me legise Plutarchus autem in uita Luculli apertius adhuc, maniaemiusq; totam hanc rem docet: narrat enim eum vatide uetere Academia delectatum esse: summaq; diligenistia anticum sibi, similarems sicisse Antiochum illum
Ascalonitam, qui ualde scriptis Ciceronis celebratur: quem tunc ea ratio, Cr disciplina acerrimum desti sorem, Cr patronum habuerit, Cr a quo instructusLutaeullus Ciceronis,ceterorums Philonis auditorum in diis stulitionibus impetus sustinebat. Philo enim novie Ac
deiniae amore tenebatur, quae tunc maxime eius ingeaenio florebat. Ciceronem etiam pulcherrimum librum idem scripsisse tradit , qui bas distulationes completacteretur, in quo induxerit Lucullum suscipientem deis snsionem inmληψ iri, quam ipse perceptionem aut cognitionem uocat : quam sibi contrarias partes imis posuisset, nomens isti Lucullo esse apertistae declatarat. Esse autem hunc de quo distulamus, librum,quem Plutarchus intelligit, dubitari non potest , nisi ab coqVi eum non legerit : multis enim Gr persticuis aragmentis id mani um est. Quintiliani quoque testiaemonium non mediocriter hanc rem confirmat: cuius in I it. libro haec sunt uerba, Et M. Tullius non dubiae
reuit aliquos suos Iibros iam editos, alijs postea scriptis ipse damnare, sicut Catulum, atque Lucullum, Cr hos ipsos e quibus modo sum locutus artis Rhetoricae. Sperauit aure se cicero duos hos posse extingucre er abolere.
520쪽
4y6 INI cIcERONEM Q vare cum illos antea catuli Cr Luculli nomine inseriis psisset,posteas ad Varronem mannulisset,inquit, caruislo σ Lucullo alibi reponemus. Videbatur enim sibi illis iniuria cisticum id quod iam eis tribuerat, quods eorum quasi iuresectum erat, eripuisset. quamuli enim alij quoque in illu libris nobilisinu homines inducerentur, ut ipse de Hortensito testitur: hi tamen duo praecipue in hoc nouo ciceronus consilla damnum 1aciebant, quibus deostonsi,Cr consecrati libri ipsii erant,eν a quibus denomia nabantur. sed aut disticultate illos abolendi uictus est Ciacem,aut non incommode quoq; eos inuit posse uersari cogitauit. quare nihil necesse sit nouos libros scribere, quibus catulum σ Lucullum compensaret, sed illos potius concinnauit,ac quibus rebus potuit, expolivit: nam noua illιs prooemia adtexuit,quibus eoru uters ut ipse inquit laudaretur. Voluisse autem primo cicerone duos illos libros,quos non probabat,tollere, nemini dubisi esse
potest: nam ipse ad Atticum sic scripsit, Tu illam id tuis
ram feres aequo animo,quod illa,quae habes de Academiacis, frustra descripti sunt. cum ipsemet tamen non mulisto pose, lato consilio eosdem illos nouis tantum prooeorijs ductos,describendos dare non dubitauerit: quod in nis stum sit ipsius uerbis quae supra adduxtam. Haec oramuis mea est de hac re opinio i magna autem laude, meo
iudicio dignus est quicunque ille fuit qui tam erudite,πbelle de his libris in epistola siua distulauit.is enim primus studio, er diligentia sua ordinem Cr tempora illorum
aperuit,atque explicauit: cum antea omnes in turpi eius rei ignoratione versarenturi quod si tria trium locupleti αfviorum tectium iam notast et,quae a me recitata fiunt, Crquae persticue docent quod in eius distulatione desiderari