M. Tulli Ciceronis Opera. Ex Petri Victorij castigationibus. His accesserunt castigationum eiusdem Victorij explicationes ac Ioachimi Camerarij Pabenbergensis annotationes Petri Victorij Explicationes suarum in Ciceronem castigationum

발행: 1579년

분량: 593페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

521쪽

dagasset.

Parmenidem Zenonem: UetMIectio potius κn No 33

P Η A N E Μ : sed cr hoc ipso in libro se sermoni Luα culti cicero respondet, eosdemq; ueteres pissicos, quos

ille nominatim exposuerat, appellat, post Parmenidem Zenophane ponit. Parmenides, Xenophanes minus borums quas am uersibus, sed tamen illis uersibus increpant eorum arrogantiam,quo irati: qui cum sciri nihil ρομβt, audeant sie scire dicere. Praeterea scimus ex Laertio in vita PFrrhonta, qui huc philosophiam acerrime definis si it,er nouae fanulis a se nomen imposuit olitos eius sectae Garulos Xenophanem colophonium hune in suis numerare. - his uerbis certi aliquid homines scire posse negasset, Mu π MD-σαφ ἰsοἔπι-ὐIί m 'litiae M. Sed illi etiam Zenonem Eleutem pro se stare alli mabant. quid enim hic habere explorali potui cum morituri fustulisset' auditor autem fuerat Parmeniris hic Zetanon. Quare si colophonium intelligas, er non citis illum principem Stoicorum, cuius crebra est mentio, poαtest etiam uulgaris lectio destndi. cicero itidem alibi iuhoe libro Zenonem Parmenidi subiungit: ego tame priustam scripturam sinceriorem iudicaui.

Quia nobismetipsis modo ceruleum videbatur, mane 7sDuum: Nonnulli existimauerunt in bis uerbis mendum esse, quὸd animaduertissient apud Non. Marcellum in Milione a AvvΜ, citari ciceronis e libro quarto Aedae demicorum locum qui eandem penitus sententiam retianet, aliquantulum immutatis uerbis er maxime quod ibi RAVvΜ pro C L A V v M semptum esset. maiorem

enim fieri Nonio habendam ese censebant,qui ea parte

522쪽

uix deprauatus esse poterat, Cr qui Miso exempla illud Ciceronis adposuisse existimandus non est, quana

contamnatis, Cy laceras Ciceronis exemplaribus: nemo tamen receptam ciceronis lectionem abolcuit,quam ego quoque conservavi, quia in cunctιs manu exuratu ita

scriptum esse obseruaueram. Ut tamen hanc sciri puratum, qui multu molestus fuit, coner auellere, quid bentiam de hac re exponam. Planum im 'ctum est bis ori innem Academicum qu enionem ciceronem libris suis explicase, primo duobus, iterum quatuor libris de ea conjictu: in quibus tamen eaedem res, sententiae que tractmrentur sed in posterioribus, ut ipse refert,brevius,meralius, stleiididius. Potuit igitur fieri, ut cum idem locus in ambabim editionibus tramndus esset, aliquantulum udoriatis uerbis expositus lucrit, ex ut hic locus qui est in Lucullo e quo disserimus, quemadmodum est in omniabus nostis,ucteribus f codicitas, ita legi debeat, Cr Noonius eum citet,qui in illis, quos ad Varrone misit, incluvisus fuerit. nam si ulla fides haberi potest Marcelli ipsius

migdiu exempluribus, in IIII Academicorum ex emae

pluU, quod ipse adducit, e se traditur. Sic puto defindi posse receptam in Lucullio lectionem, Cr testimoniam Nonii non improbari. sq,Sed ubi Socrates, ubi Aristoteles Uti tetigit: Nullo modo socRATEs legi potest: aduersatur enim ei, quod

paulo fiupra dixit, Non quod inibi dii liceant,fiunt enim

Socratica pleraque. Nihil autem Socratem scriptam reα liquisse quis nesciis Quare eum antiquis libris se Noa CRATEs legendum est: hi enim duo Platonicae disci, plinae uic rii extiterunt. Academici ab hoc, ab Aristotele

Peripatetici cognoriinati sunt. Aperit ad huc magis hoc,

523쪽

c AsTIGATIONES. ευ quod inquit, Hos enim quasi eosdem esse uultis: nam stis

ex eodem fonte ortos leuiter inter se dissentientes mutiti idem re sentire existimabant. Cicero in hoc libro de Platone loquens, AIter quia reliquit persectifimam diis sciplinam,Peripateticos, ex Academicos nominibus difamentes,re congruentes.

D LIBRIS DE FINI

BUS BONORUM ET

Naee uerba libri i iii. de finibim sic liguntur in codiis torribis ab Uulano impresu, qui putantur ceteris emendaritiores,cums duae sint artes,quibus perficte ratio, CT Oaratio compleatur,una inueniendi, altera disserendi bane posteriorem Cr Stoici, Cr Peripatetici, priorem autem illi egregie tradiderunt, stoici omnino ne attigerat quia dem. cum in cunctis manu scriptis er in reliquis fere forismos exeusis ubi illi habet s TOICI ΟΜ NIN O, Crc. Mi OMNINO Iegatur: quod ab illis A in arbitror qui libros eos correxerui. Cum enim alibi nes apud La . tinos, neq; apud Graecos fortaste autores hanc locutiotanem obseruassent,Cr duriusculum iudicassent,deprciuata esse existimarunt, quod scilicet per i L L i,Peripateticos intellexerit: quae dictio propinquior erat, Cr de quibuis postremo locutus fuerat:per Η i vero Stoicos, quae remotiori cum contra plerunque feri soleat. nam quin ita uerisba illa intelligi debeant, dubiam esse non potest. Quis Onim nescit Stoicos disserendi rationem, id est dialectitavi diligenter persecutos esse: inueniendi uero artem, id es hiopicum tota reliquisses docet hoc etiam cicero in initio stitim Topicoram, ut alios nunc autores taceum. Ego

524쪽

1oo IN CICERONEM e rectam ese iudicem, antiquum lectionem in ut locum reuocaui. animaduerti enim sepe sic luculentos scriptores dixisse, ut ciceronem pro Roscio comoedo, Quid est quod negligenter scribamus aduersarius quid est quod diligenter conficiamus tabulas ρ qua de causas

quid haec sunt menstrua,illae aeternae: haec delentur Hiim, illae feruantur sancte: haec parui temporis memoriam, ille perpetuae existimationis fidem, Cr religionem amri plectunturi haec sunt deiecta, illae in ordinem conmae. Et Terentium Phormione, Quia non rete accipitri tenditatur,nes milvio, Qui malefaciunt nobis:illis,qui nihil βαciunt, tenditur. Quid enim in illis fructus est,in his opera luditur. Graecos uero autores si diligenter attederis,pasusim inuenies ita esse locutos. duo nunc Aristotelis exemta pia prostrum, quae ncti notaui d- libros eius de uniama quos Franciscus Uerinus doctifimus,er sanctifimus senex interpretabatur, studiose audirem: libro secundo,

αεs Qvcm TFberina decursio sisto illo die tanto gaudio

oecit, c. Meliores codices DISSENSIO, no DE

cvasio habent. sed quid prodest hoc animaduertisisse,cum locus sit adhuc corruptifimus Quare recte fuit in lana editione,ut deprauatus,er mancus,notula fiugnatuε. agitur autem de re ut opinor obscura, er ponab antiquis autoribus quod sciam pertractata. Quid erinta iuxta Tγberim,quod tantopere delectaret, gaudios

rimeret,

525쪽

casTIGATIONE Lasceret, gereretur, non mihi uaue compertum est. De

claratur autem uerbis ciceronis magnu omnino corpo

ris uoluptates eo loco capi solitus , Creus quidem certo quodam die, quem tum ob eam rem agebat. Exinimo

sane posse fieri ut aliquis qui maiore studio, diligentias

ritus, Cr mores antiquorum obseruarit iliquid quod Helaeum illustre inuenerit, Cr haec causa illi cur adnot rem: proposita enim hac quaestione, aut qui hoe depreis benderit, alios docere animum inducet, aut aliquorum ingenia ad id inuectigandum excitabuntur. Epigramisma quoddam ut quod ego hactenus indagavi, in mediupro ferum satis argutum, Cr elegans, sed parum intra grum er purgatum Virgilij nomine legitur: in quo sitagnificatur turpes quasdLCI obscoenus uoluptates prope TFberim exerceri solitas esse, ut de eadem stridissere Ne intelligi debeat, quod tamen non adfirmo: nihil enim nubi de hoc compertum est. versus eius epigrammatis in quibus de obscoeno hoc luctu mentio fit,bi sunt, N on me uocabis pulchra per coottia

Ad striatos fascinos:

Nee dein mouere lumbos in ratulari Prensis uidebo altaribus FIduum prope TFberii Cr olentis nauticum Vocare:ubi adpulse rates stant in uadis coeno retentae sordido, Macras lactantes aqua.

co tria autem sacrisicia fuisse a dea cooe, quam

Thraces praecipue coleban a Politiano quondam declari ratum est,cui nocturnis peruigilationibus operabantur. Fuerunt autem ea ab Atheniensibus recepta:nescio tamen

an Romae quos coli,celebraris sint solita. Paulum aute1 s Aemilium

526쪽

rox IN cIcERONEM Aemilium ab expeditione contra Persen Macedonum regem redeuntem, Romam Tγberi intraste eum omni pompa, tanquam si triumphum ageret, diligenter docet Plutarchus extrema parte elas uita: quatillis locus idemutilus,stactusque sit.

EX LIBRO PRIMO

Tvs c Via αVA EST. - Emori nolo, sed me esse mortuum nihil aestimo. Graeaeum uersicuti Epicharmi, qui no ualde disimi senatentiam habet, repperi. An autem sit quem bie cicero exprefit, alfirmare non audeo: nee minem uehementer negauerim. is est apud Sex. Empγrici cap. quo disseis

pars no potuit elegantius,aut fidelius reddi:priora verabori intellectus aliquantum a Graeca sententia diuerissim est. Potuit eum sententiam Cicero magis amare, ut Abi tunc aptiorem: nec enim tanta religione e Graeco ille uertebat, quῆta sciui huius aetatis interpretes,qui ita senatentis,er uerbis eius autoris, quem in Latinum conuer tun addicti er consterati sunt, ut tantulum ab illis dea clinare nefas esse putent. ex fortasse recte in multis auritoribus: quanuis non in omnibvi nee enim omnia eodem modo tractari debent.

asst Si aer est ortasse disipabitur: Sermo est de animo, id est πιρὶ As . Exponit autem varias diuersorum opiis mones de elua natura. Qvanuis igitur sententia eade sit:

527쪽

c AsTIGATIONES. Iosquia tame alia ab hac recepta, uetum est lectio, uictum est

hoc non praeterire. Pro AB R enim, A Ni Μ A est in malanu scriptis: quod sane sincerum esse puto. animaduerti . enim in luceris tas partibus quae restant libri de uniuersitate,dnimam etiam pro aere s inpiam esse: sed hoc in aratiquis exempluribus perstexi: nam in uulgaribus idem

quod hic mendum in olcuerat. In istis autem sic legitur. Quod tum exenici,cιι ista qux ex igni,aqua, anima,atcbterra turbulenta,σ rationio expcrtia insederint, ratione depulerit. cupi autem ibi animum pro aere dubium 4be non potest, cum quatuor ca quae appellantur elemen notaminenturi.sed ex Graeco praecipue codice mani Itumst, tibi ista eodem ordine exponuntur :er non insilio instain ksdem,Particulus ignta, Cy in , Er aquae,CT animza mundo, quas riιrsus redderent, mutuabatur. cum auteser Graeca uox sit, quanun usu recepta post siuerit a Laotitus,uerisimile est suum etiam,Cr propriam quadam eos habuisse,qua laud et eritu appellarent ante quam hanc

a Graecis mutuarentur . eam autem ego existimo hanc

ille, cuius ymse uario multiplicique signiscatu Olyn

s,Graeca uti maluerunt. Quantus autem omnibus notum esse posit aerem Graecim nomen esse, ut tamen ceratius hoc sit, docet Cicero libro i i. de Natura deorum his uerbu, Principio enim terra sim in media parte inutidi,circunfusa undique hi hac animali, stirabilis natura cui nomen est aer. Graecum illud quidem, sed receptura tarnen usu a nostr :iritu est enim pro Latino. Item tu paraticula primi Iibri quae regat librorum Acaden corum ad Varronem. Itaque aer quoque iιtitur enim pro Latiano ignis,aqua, Cr terra prima. Adeo autem iam tunc inualuit Graecum huius clementi nomes, ut epius GraeαI co,qum

528쪽

c AsTIGATIONE Luenenum, ut lieni, obbibisset: cuncti ueteres codices o novκ Iss ετ babent:quin er Germani is quoaque or ipsi aDount,ut qui ex aliquo antiquo exempla ri id hauserint. Tanta est autem varietas huius uerbifiagnificatorum,ut mirum etiam videri non debeat, Me pro celeriter absorpsisset ut puto, positu esse.cur enim creadendum Acile sit omnibus libris idem mendium instrissa alijs autem frose locis eadem uim habere verbium id inaeuenietur. nam lib. X v I. ad Atticum, nescio quid simile omnino sonat, cum inquit, v II i. cail igitur ad sicam, ibi tanquam domi meae scilicet: isque obduxi posteram diem. T atopere enim se ibi delectatum escCr tam commode dicit mansisse, ut posterum etiam diem pene conaera uoluntatem suum ibi consumpserit . omnino exinimo locum is legi debere, Cr hanc rectam esse lictionem: olet enim ea quiddam, nam prorsu CT elegans, quanauu aperte vim er rationem tirus explanare non posset. Hie autem mistrabilis Theramenis exitus accurate nararatur a Xenophonte lib. II .de rebus Graecorum,nam Criae hominem admiratur, qui 'ti, er lato animo deuici discesserit, ut iocari etiam in extremo spiritu potuearit. Quare non inutile esse arbitror eum eundem locum ambo hi praeclarisimi autores diligenter pertractent, uerba hic Xenophontis apponere, quae sunt haec, vi

χηs. Quod aute Graeci uno uerbo coprehendunt τοῦ α ascilicet nam propter hoc etiam non incoma I modum

529쪽

ctus hi pluribu3 uerbu exprimere. Erat autem Iulius qui dam in conuiui s Graecoriam, quem κρτlacnss appellabant tali, , collocabant uus in medio, Cy reliquum uitii quod erat in poculo erum biberant, ita in illud proi)ciebant, ut magnum sonum ederet. Plani sunt Graecorum libri huius nona vis,Cr moras. Ain eus libro X. δεπιρ6piast a staculu hoe genim lusus fluxise tradit: inquit enim, ,si '

αγηνλη ς iisti . αγηολί- autem poculi genus fuisse ad hune lusium exercendum accommodatum docet Hebcbius, qui ctiam exponit quanta industria, Cr artificio id acerent: inquit enim, Qui cottauos e ciebant, dextrum manum curuabat δε orbem ipsam quammaxime feri poterat deα center 'rmantes:ob hoc tanquam ob praeclarum, Cr hora notim quampiam rem sibi placentes. Libabant igitur a primo hoc merum pueris quos amabunt: unde Theromenes ut opinor inquit, Pulchro hoc crithe propino. nam Athenaeus citat etiam eo loco Pindarum, qui ἁγαθωνιώ καλὼ κοτl i dixit: quatiuis cicero videtur aliter hunc lotum intellexisse, caem morem eum exponens diacui,Graeci enim in coitiaiijs solent nominare cui poculim

tradituri sint. sed si attente consideres Xenophontis,ta Pindari uerba,Cr primum ortu huius lusus a Theophis sto traditu,non inelegantius fortasse putabis a lusisse et heu

ramen ad antiquam consuetudinem amoribus, Cy d

lici s sui, hoc merrum libandi . cur enim er Theramenes

530쪽

Die hostes stari. σGGraecos simonidis uersus quos sta ico o sic interpretatus est, legimus in oratione qgadam

sed er in uolumine epigrammatum sunt, qudnuis pago Irum,immutati,in uerbta quae sequutur, Quid ille dux Leonidas dicit s Vereor ne mendam sit num manu scripti codices LEONIDAs non habent, sed pro illa uocem parum sincerum ut arbitror fBM 1 DE A scilicet, equa sane ego nihil elicere ulla ratione potui quod hic a commodatum uideretur: nec tamen occulere uolui hane omnium quos uidi paulo antiquiorum librorum icet inis quinatam lectionem . nam er per se recepta verba, non parum mihi fustecta sunt. si enim proprium nomen poαnere uolulpet, non dixissiet ut opinor ILLE Dv κ. cum autem sic loquatur, uidetur potius illum describere, Cr innuere uoluisse, quam nominare. quare adpositim 'potuit tertiam illud nomen elbe,quo certius Leonidas fisgniscaretur: sepe enim claras, er i uctres personas fieinnuit cicero. Non poterat astem obscurum esse, quem intelligeret ex eius dicto, quod subiimgit a plurimis autoribus celebrato, in quibus Plutarchus sic illud exponit in Ioctio quo Spartanorum apophthegmata complea

αδυ δ' ηνεηοικ su os , Est cmnino quiddam quod fremseexprimere nescio, quod me ualde dubitare facit, ne locus contamnatus sit, cui accedit ueterum librora fides non dami apud me ponderis. Saepe enim er illiqgan

SEARCH

MENU NAVIGATION