장음표시 사용
231쪽
ao DE M TII RA. CAP. V. erorum traditio pernecessaria esset. Poterat etiam farra
initiato ostensa & ipse videre apud Themistium , qui
Orat. 2 o. in Patrem pag. 23y. edit. Harduini , ab Antistite simulacrum Dei initiato conspiciendum praeberi refert;& Dio Chrysostomus orat. I a. pag. 2o3. edit. Paris initiandum multa videre arcana spectacula ait . At vero quamvis iis nominibus initiari novitios sacrorum Mithrae,& figuris animalium indui, ex Hieronymo & Porphyrio,
non negaverim, attamen Leontica, Coracica &c. de quibus
nostri lapides, non initiandis, sed populo, cum sacra Mithrae & sacrificia publice agerentur, osens & tradita fuisse arbitror. Suadet quod privata hominis alicujus inauguratio publicis monumentis,& sollemni Consulum adnotatione, non fuisset exsculpta. Praeterea statis diebus, & quidem diversis, singula haec i pecta cul a peracta fuisse observo . In inscriptionibus pag. 3o3. & Io 87. tradiderunt Eliaea XUI.KAL.MAl. Persica PRI. NON. APRIL. Leontica XVI. KAL. APR.&V. ID. MART. Coracica VI. ID. APRIL. Osenderunt vero CrUos uno & altero anno VIII. KAL. MAI. Quo patet haec sacra fuisse stata & sollemnia, ut vocat Festus, quae singulis annis peragebantur, ut Eleusinata, Isiaca, & alia quae notantur in veteribus Kalendariis , &passim apud Scriptores. Hinc Langius lib. I. de annis Christi cap. II. quod haec sacra anniversaria essent, & singulis
annis instaurarentur, demonstrare contendit, annos Lunares ex 36o. diebus a Graecis usurpatos fuisse. Nam cum in saxis indicatis tradita dicantur Leontica XV l. Kal. Apr. Daciano ct Cereale Coss. & iterum lU. Idus Martias Eufe-hio Hvatio Cost . priora scilicet anno Christi 3 18. posteriora anno proxime sequenti 3 9. a die i7. Martii primi anni ad I a. ejusdem mensis anni sequentis, evoluti erant dies 36o. Ar praeterquam in Gruteriano lapide, quem ipse Langius laudat, non dies IV.Idus Martias, sed V. signatur,
unde ab uno ad alium annum decursi erant tantummodo
dies 3 19. vix induci possum, ut credam post Julianam cor-
232쪽
DE M I.T R H A. CAP. v. 2 os rectionem Romanos unquam annos ejusmodi Lunares, &menses tricenarios in usu habuisse. Nostri enim lapides non in Graecia sed Romae scalpti sunt. Praeterea apud Gruterum duabus inscriptionibus p. 3o3.2. & p. Io 87. q. nota
tur eodem ipso die VIII. Kal. Maij ostensos fuisse Cophios, anno 338. & 376. unde patet evolutis annis octodecim ad eundem diem haec sacra peracta fuisse . Quod si anni fuissent Lunares , non ita accidisset. Hinc stato annuatim dietam Cryphii ostensi, quam Leontica tradita,& haec quidem semel & iterum, videlicet undecimo & septimo decimo die
Martii. Non praetermittam omnia, quae memorantur in saxis, sacranea Mnhrae, Eliaca, Coracica, Leontica &c. Martio & Aprili tradita fuisse, vere scilicet decurrente, sub Ariete & Tauro, quae Mithrae sunt signa dicata , ut ex Porphyrio didicimus cap. 3, quia tunc Sol omnia ad generationem aperit & provehit.
Porro sacra Mithriaea praescriptis diebus peculiari rutu & pompa publich spectanda ab Epoptis, & reliqua sacerdotum & ministrorum turba ducebantur. Nostra inter haec esse censenda, videntur palam facere praesertim inscriptiones, quibus ofensos fuisse Cophios memoratur. In Bacchanalium pompa,quam ducebat Liber, alter erat, inquie
Firmicus de error. profrelig. cap. 6. nigro amictu teler, at ter OSTENSO angue terribilis, alter cruentus ore et c. EodUmodo osenses Cryphios, eorum scilicet figuras, publice festis diebus Mithrae arbitror. Nam Mensio proprie de pompa & publico spectaculo dicitur. Isidorus lib. I 8. cap. 2. Pompa dicta es Graeea Aniscatione ἀ πο-r Ebειν hoc es pu blie OSTENTARE. Et Statius Theb. 8. v. 239. - nigri vexilla triumpbi
Liber O ignoras populis OSTENDERET Indos. Apud Lampridium in Alex. Severo cap. 33. OSTENSIO NALES milites sunt qui ad solam pompam & osensionem
adhibebantur, uti explicat Salmasius; qui subdit sensionem idem esse ac Graecis φαπασών , quae vox publicam pompam signat.
233쪽
ae 6 Da M 1 T RH A. CA P. V. signat. Quamobrem Leontica . Coracica &c. per sacerdo tes Mitrae publice spectanda populo exhibebantur. Et sane diverso ceremoniarum ritu : nam diversis diebus & nominibus commissa sunt. At quaenam eae ccire moniae fuerint, praesertim in Eliacis, Persicis, & Patricis non ausim divinare . Tantum constare videtur, prima a Sole denominari, secunda a Persis , unde religionis Mithrae origo , postrema a Patribus vel Patratis qui Mithrae sycophantae & digniores sacerdotes erant, ut in lapide pag. 28. a.& 3 .9. Et ideo distincta nomina, quia quodque sacerdotum genus sua sacra distinctis diebus celebrabat. Cetera sacra, quae ab animalibus nomen accepere , ut Coracica, Leontisa, & Gopbia,
nullus dubito, sub figuris eorundem animalium traditata fuisse . Et quidem vel sacerdotes vestes iisdem simulacris ferarum depictas & figuratas gestitabant, ut de se ipso,cum initiaretur , refert Appul ejus dicto libro non longe a fine rNam iisdem & postea usos vel ex hoc patet, quod sacerdos quam vestem in auguratione induisset, nunquam postea abjiciebat. Vel etiam sacerdotes ipsas imagines animalium assumebant, cum Porphyrius asserat omnimodis ferarum Auris indutos fuisse,& ita sacra peragebant. Unde ea fluxerunt sacrorum nomina, ut scilicet quae ducebantur a sacerdotibus formis Leonum indutis Leontica dicerentur, de ita de aliis. Quod sane ridendum spectaculum , & histri nicam repraesentationem , nonnisi insanis Gentilium oculis diaboli fraude obcaecatis in re sacra tolerandam, sapiebat. Quo respexisse puto Archelaum Episcopum Mesopotamiae in disputatione habita cum Manete , ubi eum peregisse ait mysteria Mithrae tanquam ludionem & mimum: cum scilicet Manes illius Sacerdos, sub huiusmodi ferarum imaginibus scenicam personam repraesentans , ludicra sacra exhi buisset. Egregium hoc testimonium in nostram sententiam, acceptum fero Laurentio Zacagnio , doctrini & omnigena ecclesiasticae eruditionis peritia Praefecturam Bibliothecae Vaticanae promerito, qui eam disputationem, una cum aliis
234쪽
DE M i T R H A. CAP. U. 2o 7 Patrum ineditis monumentis , nuper vulgavit. Verba sunt haec ex pag. 63. Barba editor recte restituit Barbaro Sacerdos Miurae ct collusor, Solem tantum coles Mithram locorum mulcorum illuminatorem, ut opinaris , ct conscium, hoc es quod apud eos LV DES, O tanquam elegans MIMVS perages msteria. Amice ferat Cl. Zacagnius, me manum in ejus messem ponere . Legendum arbitror ludus,vel ludius, ut sit casus nominandi respondens sequenti vocabulo mimus. Veteribus enim ludio dicebatur etiam ludus & ludius. Juvenalis Sat. 6.vers. 82Nupta Senatori comitata es Hippia ludum.
ut legit Salmasius: & Satir. I I. v. 2 . - veniunt ad misellanea Iudi.
Ludium usurpavit Cicero pro Sex. ille ipse maximus Ludius, non tam pectator ed actor. Et Ovidius de Arte lib.
Ludius aequatam ter pede pulsat humum. Porro licEt Juvenalis Ludum pro gladiatore accipiat , frequentius ea vox his onem ac mimum significabat, ut in ceteris exemplis, idem quo erat ac Ludio. Manetes igitur Archelao est Ulcimus, & Ludus, qui sub ferarum formis more histrionico mysteria Mithrae peragebat, unde & ejus colluserdictus . Conjecturam hoc loco addam, quoniam de Mane. te sermo est. Narrat Plutarchus de Iside & Osirid. pag. 369. Persarum Magos ex Zoroastris sententia, duos L eos statuisse inter se contrarios, Oromazan & Arrimantum , quorum unus mala, alter bona conficeret, interque eos medium esse Mithram, quem idcirco πισιτο, idest mediato rem seu intermedium nuncupabant. An non igitur a Mithre Sacerdotibus nefaria Manetis doctrina de duobus principiis, uno bono altero malo , fluxit, quam primum Scythianus, deinde Terebinthus, e cujus libris Manes ipse hausit, impie docuerant λ Mithra certe Deus ille mediator idem est ac murus, quem fingebat Manes intermedium inter bonum
dc malum , de quo plura in memorata disputatione Archelai
235쪽
4168 DE M I T R Π A. CAP. V. lai pag. 3 ρ. Porro Terebinthum , seu Buddam sermonetae, habuisse de duobus principiis cum Mithret edituis & sacerdotibus refert Epiphanius haer. 66.de Manichaeis num. 3. Si quis modum quaerat , quo sacerdotes Mithrae animalium figuras induebant, dabo exemplum non dissimilis spectaculi apud ipsos Romanos , quod describit Halicarnasseus lib. 7. pag. 77. amicti erant, inquit, tunicis villos,
quas quidem appellant sorteas, amiculisque consertis ex omnisorum genere: qui vero fatirorumspeciem induerant hircianis se pellibus incinxerant, horrentesque in capite gerebant fetas . Propius expressere S S. Patres , dum Christianos increpant, qui morem insanum nondum cum gentilitat exuerant. S. Augustinus serm. a II. de tempore, qui in edit. Monachorum S.Mauri tribuitur Caesario in appendico serna. 26 4tOm. . partia. Si adhuc agnoscatis aliquos illam fordidissimam turpitudinem de hinnicula vel cervula exerce re,ita durissime casigate, ut eos paeniteat re acrilegam com-nit . Induebantur enim horum animalium figuris,ut idem Caesarius explicat sermone I 29. ejusdem append.quis enim sapiens poterit credere inveniri aliquos fana mentis , qui ce vulum facientes , in ferarum se velint habitum commutare
Alii vesiuntur pellibus pecudum, alii assumunt capita besiarum, gaudentes ct exultantes, β taliter se in ferinas species
transformaverint, ut homines non esse videamur . Bollandus sermonem hunc adscribit Faustino Episcopo, ad diem r. Januarii tom. I. pag. . Agebantur haec laruatorum ludicra Kalendis Ianuariis, ut ex hoc sermone & sequenti I 3 o. apparet. Unde in Concilio Antissiodorensi Can. I. statuitur :Non licet Ralendis Ianuariis vetula aut cervolo facere. Videas etiam, si lubet, Burchardum lib. I9. cap. I. & epistolam S.Bonifacit Episcopi Moguntini ad Zachariam P. c. 6. Quae Conciliorum & Patrum monita frustra sunt, dum eadem larvata deliria per licentiam dierum bacchanalium
adhuc in nostros mores invadunt .
Verum ad Mithrae initiationes redeo, quae impio mysterio.
236쪽
DE MITHRA. CAP. V. Σούsteriorum ritu perficiebantur. Iis quippe ad imitamentum sanctiorum Christianae religionis Sacramentorum compositis, per gradus profanae augurationis teletae ad sacra capessenda informabantur. Nec ausim secus ea describere, quam ipsismet verbis Tertulliani de Praescription. cap. 4 o. Tingit ipse diabolus quosdam , usique credentes ct Meles suos, expositionem delictorum de lavacro repromittit, in libro quoque de Baptismo cap. I. initiatos fuisse per taυaerum commemorat) ct Fadbuc memini, Cuithrasignat illie infrontibus milite uos celebrat panis oblationem, imagium resurrectionis induit, ct sub gladio redimit coronam. Ut vero Eucharistie imago luculentius adumbraretur,panis di poculum aqua ponebatur, verbis quibusdam additis , uti refert Justinus Martyr Apolog. a. pag. 98. edit. Graecolat. Parisiensis 16 Is .Qtu rursus in Dialogo contra Tryphonem pag. 295. Sacerdotes Mithram e petra natum docentes , &suos initiantes tu pecu, imitatos fuisse ait prophetica verba Danielis & Isajar, ubi ille cap. r. lapidem absque manibus de monte abscissum memorat, hic vero cap. 33. de Christo prophetat: Habitabit in excelso specu petra fortis. Panis dabitur ei, ct aqua ejus elis. Iterum Tertullianus de Corona mil. in fin. exprobrans fidelibus, quod caput, Christi diademati reservatum , rosis & auro damnarent, initia sacerdotum Mithrae eleganter sic exponit: Erubescite commilito-ens ejus Christi) jam non ab ipso judicandi, sed ab aliquo
Mithrae milite, qui cum initiatur in pelaeo, in caseris vere te nebrarum, coronam interposito gladio sibi oblatam, quasimiamum mar0rit,de hinc capitisuo accommodatam, monetur obvia manu a capite pellere, ct in humerum, se forte,transferre dicens, Mithram esse coronam suam . Huc refero egregium locum S. Augustini , qui victum Leonem diabolum sanguine Domin ci Agni enarrans haec
ait in cap. I. Joan. tract.7. num. 5, edit. Benedicti n. tom. 3.part. 2-pag. 3qq. Ergo nescio quid simile imitatus es quidam spiritus, ut sanguine ulacrum Dum emi vellet, quia nou
237쪽
αio DE MITHRA CAP. V. rat pretioso sanguine quandocumque redimendum esse genus humanum . Deus Mithra hic est impius spiritus , qui suos
milites mimos martyrii cogebat Iedimere coronam interposito gladio, ut ait Tertullianus; & sanguine inter immanes cruciatus, quos inferius describam, timulacrum suum, iplis ita initiatis concreditum, emi volebat. Nam & apud eundem Septimium Mithram, eo cruento pretio emptum,
dicebant esse euronam suam . Sequitur Augustinus: que adeo ut illi ipsi qui seducunt per ligaturas, per praecantationes, per machinamenta inimici miscent praecantationibus fuisnomen Christi: quia jam non postisntfeducere Christianos , ut dent venenum , addunt mellis aliquid, ut per id quod dulce es, lateat quod amarum est,ct bibatur ad perniciem. Nomen Christi magicis praecantationibus immixtu arguit designari Basilidianos & ceteros portentosae artis magistros, &diaboli discipulos , qui divino illo nomine aliisque ex Sacra Scriptura depromptis abutebantur in amuletis suis &telesmanicis praestigiis. Porro illi & Mithram invocabant colebantque. Cujus quoque Sacerdotes mel initiatis tradidisse, ex Porphyrio mox ostendam . Tandem Augustinus digito monstrat Mithram his quae statim subdit: Usque
adeo ut ego noverim aliquo tempore illius Pileati Sacerdotem
flere dicere:ct ipse Pileatus Chrisianus es. Quis iste Pileatus nisi Mithra , quem passim pileolum seu mitram aut tiaram gestare videmus & legimusὸ Haec enim vocabula idem
sonant vel uno Hieronymo teste ad Fabiolam: auarium genus es vesimenti rotundum pileolum ..... hoc Graeci nos i Iιαραν nonnulli galerum vocant. Augustinus vocem Latinis frequentius usurpatam scribere maluit, quam alias barbaras & peregrinas. Imo & Pileus Persarum fuit, atte-sante Herodoto lib. 7. cap. 6 a. ubi hac ipsa voce πὶλων utitur, & Strabo lib. I s. pag. 733. Itaque Pileatus Mithra est. Cui enim alio ex diis , quos pileatos confinxere antiqui , ea omnia quae suo Pileato tribuit Augustinus, aptari possint non video . Pi leo donatur Mercurius, Castores pileati
238쪽
leati incedunt, Ulysses cum pileo seu galericulo pingitur .
Attidem Phrygia tiara quandoque exornat. At nusquam in eorum sacris & mysteriis vel simulacrum sano uine emptum , aut mel exhibitum, aut magica incantamenta, seu denique Christi symbola & nomen usurpata simul comperimus . Porro si hoc Augustini cum ceteris, quae produxi, sanctorum Patrum testimoniis conferas, ita omnia Mithrae mysteria ad Christianorum rituum & Sacramentorum imitamentum ficta & composita reperies, ut mirum non sit, sacerdotem illum, ad seducendos impia nominis profanatione Christianos, suum Pimium seu Mithram Christianum vocasse. Imo Manici i, quorum nefarium ducem Mithrae addictum vidimus, Solem, qui Mithra est, ipsummet Christum putabant, teste eodem AuSustino in JOan.can. 8.tr. ΤαpaS- Sq. - V MPQuae sequuntur militum Mithrae initia, non ad timo-xis sipeciem comparata, sed sincera & vera martyrii ar umenta sunt. S.Gregorius NaZian Zenus oratione Stile utain Julianum pag. 7. t m. I.edita Paris. I 63 o. in scris ui- tbrae adhibitos, ait cruciatur, jus que, aut etiam msicasusiones, & orat.32. in sancta lum. pag. 6z6. vocat iustum
eorumsupplicium qui Missea Dcris initiari fusinent. Nullus quippe lacris Mithrae initiari poterat, nisi plura probationum genera & cruciatus corpore suo excepisset, fortitudinisque in perserendis laboribus specimen, & se functumo pertubationum immuuem esse demonstrarit, ait Suidas in verb. Mi in pag. I 6 a. tom. z. Eo spectae ritus ille, ut qui
Leontici acris initiabantur, aqua loco mes manibus lavandis
affundebant, quo jubebantur, inquit Porphyrius de antro
Nymph.pag. 26o. manus ab omni malo noxioque Icelere pseras babere. I mmo & linguam metis ob omni peccato expurgabant . Gradus tormentorum octuaginta enumerat Nonnus
non Elias Cretensis, uti male citat Barthius ad Statii locum saepius laudatum in collectione historiarum ad eanduin vectivam Naziana. advers. Julian. num. & q. s. Hi
239쪽
vero serie quadam suscipiebantur, primum quidem levioribusfuppliciis, deinde atrocioribus inflictis . Nam primum ei diebus multis aperienda es aqua . CDeinde necessario ipsi faciendum es, ut se in ignem coniiciat: postea insolitudine versari, sibique ipsi inediam imperare necesse habet; atque ita ad alia pergere quousque LXXX.suppliciorum genera defunctus fuerit. Quibuss supervixerit, tunc demum facris Mithriacis
initiatur. Sunt verba Nonni num. 3. Immanis tamen hicuum erus corrigendas videtur eidem Barthio & ad duodecim probationum gradus arctandus , ex Elia Cretensi irta oratione 3.ejusdem NaZianzeni num. 6 . & 83. At is eum numerum ad tormentorum genera, ustionis , famis , flagellationum & hujusmodi definivit , quae potuerunt repetitis Uicibus usque ad octoginta gradus iterari, ut sic Non no cum Elia conveniat. Nam & Nicetas Episcopus ad eundem Nagianaenum, in ipse probationis ingressu, inquit, per quinquaginta totos dies eos fame cruciant, deinde duos dies sagris caedunt, tum in nivem viginti dies immittunt. Imo in antiquissimo m s. Codice septingentorum annorum , qui in Bibliotheca Laurentiana Serenissimi Magni Ducis asservatur, hic ipse Nicetas octoginta probationes recenset , quo Nonni testimonium amplius fulcitur. Cum hisce jam scriptis praelum prope immineret, clarissimus Montiauconius, quae ejus est humanitas, & in hac nostrii lucubratione, cui aliquando calculum suum detulit, exornanda studium,dum Florentiae moratur in itinere ab Urbe in Galliam suam suscepto , textum ipsum Graecum ex eodem Codice descriptum ad me datis literis transmisit, addita eleganti interpretatione Latina. Haec autem Scholiastae sunt verba : Mi-Gram alii alium esse arbitrati sunt: quidam silicet Solem, alii insectorem seu moderatorem ignis, alii propriam quandam virtutem . Hujus autem MiIbrae Oseriis quaedam in nationes funi maxime apud Chaldaeos. aut uithrae inseriis initiabantur, quibusdam ceu gradibus cruciatus probari solebant: is aut primum leviore panarum genere ad erentur , ac
240쪽
DA MIΥHRA. CAP. v. III deinceps vehementiore. Exempli causa , primo initiandos fame ad stebant quinquaginta diebus, ae si hgc constanter tolerarens, illos biduo egri curabant, rideinceps eodem pgnggenere fletulos exercebant viginti octo diebus t eoque pacto auctis cruciatibus, se qui initiabantur hςc patienter ferrent, tunc demum perfectiora osteria edocebantur . Si numerum colligas probationum, quinquaginta scilicet famis, duo flagellationum, repetito eodem genere parnae per alios viginti octo dies , ipsosmet octoginta gradus Nonni deprehendes. Videas praeterea Mithram aliquibus fuisse insectorem seu moderatorem ignis , quem Renem ignis in vulgata Nicetae versione vocatum alibi diximus . In Codice Florentino est , quae vox corrupte potuit immigra sic in MRis, hoc est renem. Et sane ca lectio magis arridet; nam inspector & pros ignis terreni est Mithra seu Sol,qui eum conservat & fovet, uti putarunt veteres maxime Persae . Quos inde nil mirum ejusdem ignis cultum retulisse ad suum praesidem & conservatorem, Solem videlicet seu Mithram, ut observabam capite secundo. Polluisse haec profana mysteria sacerdotum sanguine per tormenta & cruciatus non satis fuit, nisi & victimarum humanarum crudeli & immani sacrifieio contaminarentur . Homines enim mactatos Mithrae innuit Porphylius de abstinentia lib. a. cap. 36. ubi ex Pallante, qui collegit Mithrae mysteria, narrat, Hadrianum Imp. prope omnes huma-ng bosis mactationes fusulisse. Nonnullis placuit cruentum morem instaurasse Commodum, qui teste Lampridio in ejus vita cap. 9. Sacra Mithriaca homicidio vero polluis.
At cum historicus subdat, eum illic aliquid ad speciem timoris vel dici vel gi soleat, quo videtur respexisse , ad metum & fictum pavorem, qui militi Mithrae initiando, interposito gladio , injiciebatur ex Tertulliano , ideo magis est
ut credamus, Commodum vano timore in verum traducto,
ipsum initiandum gladio transverbera me. Non obscura tamen alia patrati humanae hostiae sacrificii testimonia ea-