장음표시 사용
121쪽
et Hegisti. 'LD-εχ. Choerili et Euripidis tempore Iam
usitatiun erat scriptoribus, Asiam uicore 'Anl- τ, νῆnMρον, ut Stephanus Byz. l. l. id est, totam illam continentem, quam nos lare Asiam Vocamus. nitori mundi parii, vel duabus ultoris partibus, Europae Libyaeque, oppositam. Id pro sua quisque notitia. Vnlde tum manca.
Noc igitur sensu. σἰην γαῖων dixit Cho ritus; hoc A schylus, quem videbimus; hoc Euripides in Bae his
v. 64. 'Aσως tino γαρ; II 67. Vel H53. Brunk. ' futtitie Πακχαι; Iphig. Taur. 179. vel 1'2. Seidi. νυ νον υσι ἡ- ωαν, id est barbarum simpliciter; Herc. Fur. 645. 'Aσιη-τιδος τυραννίδες υλi 'ost, siue ibi Midar, siue Croesi imperium, siue Porsas, siue hos omnes in mento habuerit poeta. Qua tamen in re duo totienda sutit. Primum. quod notissimum est, in vulgari luna vitae consuetudine Graecos, ubi Asiam diceroni. mpo Donnisi do aut Pioribus Asiae terris, quae intra Halyn essent, do Ionia maximo, cogitauisse, eXclusa Λsia ulteriori. quam Dontrem uniuerso Ariae nomine complecti, quam singulos populos suis nominibus distinguore solebant. Qui loquendi usus ad recentiores, Romanos quoque, Permanavit. Quo speciat grammaticus Bokkori mox laudandus. Poetae autem, simili quadam ratione, Asiae nomon ab univorsa cora iiDonto in singulas terras transferebant. Honoris quasi caussa, et prout nunc Ia aec nunc
illa terra polior vel laude dignior videretur. Exempli
gratia, Euripidos Ioniae conditorem vocat: κείστορ' 'μι doe χθονος, IOD. V. 74. Conlim, ut in Euripido consistam, Asia appullatur Troas: Troad. 745. ves 765. Seidier. Virgilius: Postquom res Asia olc. Nimirum bellum Troianum, Ut postea. maiore quid in iuro, Persica bolla. imaginem resorobat certaminis intor Euro Pana Di Asiam gesti. Eodem sensu Iuno Paridi promisisso perhibetur Asim Europcrque imperium, id est, Troadis sino Phrygiae, et Griaecia . Certe antiquissimi
nihil voluerunt amplius, veluti Euripides Troad. 927.
122쪽
vol 937. Quod deinde detorquentos alii, veluti Isocrariles in Helem en Omio, iusto liberaliorem socerunt Iunonem. Aeschylus in Persis eo sevo, quo Choerilus, sensu. iam dicit; ita quidem, ut omnes Asiae populos cum Xerxe proseCins, et uniuersam continentem elade illa a liliciam esse sangat. Vitie, Si exemplis opus, v. 92o. quom locum iam adhibui. Add. Vs. 267. sqq.
Qui versus quodam modo reserunt Choeril ea istar Iης απο γαίης ἐλθὸν ἐς θ ρωπην πολεμος M Z ς. Est ubi Porsas ab Asianis distinguit Aeschylus, dominos a seruis; ut distingui voluit Darius illa inscriptione, quae est apud Herodotum I v. 9 . Περσέων τε καὶ Παση ei, e Licebat nutum poeito, ut Davio licuit, ut uniuersam Asiam Persis subi Octam dicerot, ad augendam rei magnitudinem. Ac notiores quidem Asia Populi plerique Ρersis utcumque parobant. De reliquis securus orat Aeschylus. Commodus est . qui huc advocetur, grammaticus Behhori in Ancod. v. I. p. 451.
Ilico oo potissimum consilio a ine dispulanta sunt, Vt illustrarem illum ex Bacchis locum, V. 64. in quo fuerunt, qui 'Aσων γαν idem sibi Velle crederent. quod apud Homerum Asium pratum. Vid. Cella v. nolit. D. n. III. I. p. p. tom. II. Quae opinio eo magis refutanda erat, quo est speciosior Propter mentionem, quam statim inserit Euripides, Tmoli montis, quem Prope abscisso ab Asio Homeri prato diximus. Iam, quonam sensu alibi Ἀσίδα dixerit Choerilus, mox suo Ioco breuis erit Et expedita disputatio. In Choerili versu πόνον exhibuit Barnosius. Nescio
123쪽
an consulto. choerilus scripsit r λογον ἄλλον. Est au-loin vocabulum λογος inter ea, quae historicum politis quam poeticum et epicum sermonem decent. In Iliades mel est λογῆς, sed loco, Vl. Videtur, non antiquo.
Apud Hesiodum aliquoties. Hic quod dixit, ἱμυλίοισι λυροισιν, Theog. 689. memorabile est, idem et in Odyssea legi, I. 56. et in hymno Mercurii v. ni'. Eit τρυ- δρα et μυλέους τε λογους, bis Hesiodus Op. 78. 739. In OP. V. IO6. legitur :. ἐτερον λογον. Verum hoc non nisi speciem habet Choerilo similem. Qui, ut Chocritus, λουν dixerit de argumento totius carminis, nusqua in inueniatur inter antiquiores qui dom poetas opicos. Proximo accedit Batrachomyomachiae v s. 6. Xenophanesap. Diog. Laert. in Ρythagora Pag. 519.
ox' Η. Stephanus in poesi pili los. p. 39. Frequentant Vocabulum λογος poetae philosophi. Sic varia illud significatione Parmenides. Empedocles quoque, et alibi, et eo loco, de quo Butimannus in comment. Soc. Ρb. Lips. ves. IV. P. I. p. 5 . et Sturgius in sua Empedocleorum editione pag. 534. sq. Vbi etsi nou displiceat Buli manni
dam modo possit ullo Empedoclis loco, v. 52.53. onini hus lamen commentis haud dubie praestant, quae nuPer Vulgata sunt ex codice Taurinensi:
Vid. Empedoclis et Parmenidis fragmenta ex cod. Tan- Tin. edita, ab Amadeo Peyrono, pag. 27. Lips. Quamquam quod verbum ὐποχετε-,ν defendere conatur Peyxonus, Pag. 55. non ita secit, ut nullam dubitationem xeliquerit. Nam vocis alicuius originationem et compo-βitionem deson disse, quid prodest, ubi illum metrum espuat 3 Hac de ro nihil suboluit Peyrono. Ego ali-
124쪽
quando coniiciebam, legendum esset eptor/i . Nunc acquiescendum puto in codi Ois i Clitario: νποχε νενων. Exemplum quod Pmrsus respondoat, praeter Homerica satis nota illa, nullum nunc recordor, Si cxcipiam Euphorionis vorsum: Aελτίδες o, hyno καλον Ἱν ἰουν ανεβοησαν, in fragmonio eo, quod bis repetitur in schol. Piud. argum. Pythiorum. Verum ibi restituendum est ανιεβόε - σαν. Cuius eXplicatio est, eX sequerilibus ducta, quod logitur in cod. Golt. ω- ρούνισαν. Est nul oua limo li- conlia, de qua nunc sermo, intre Das. ita quibus ex m-pla augero Periculosissimum. Iam Empodocles quidem, etsi multum abest, ut lauta audacia in versum hoXametrum grassatus 4it, quanta nunc alicui graSsatus vi dyatur, hanc tam on licentiam nil millere potuit: tioe dictio
Empedoclo indigna, qui alibi, non dissimili ratione,
oin ευειν dixerit v. 54O. Stur . quem locum apponero debuerat Poronus: Ia C mira. in hoc maxilue Poeta, composilio verbi paullo, ut nunc videtur , rarior. Ita ut hoc quoque Verbum, υποχοεDειν, dein coPs, EmPU- doctis auctoritate, numerandum sit inter antiqua ut bene
Vocabulum λογορ historicum magis quam poeticum snisso dixi. Id do opica poesi dictum volui. Quaro illo abstinuit, bono consilio, Apollonius Rhodius: qui, si
discesseris ab unico loco III. Ii4i.'nescio an nHsquum vocem Vsurpata rit. Ibi autem est: ωιμιλλιοι λογοισιν
ita ut auctoritatem praetendere posset Apollonius Ho- mori et Hesiodi. Sic, quod Parmonides in exordio illo
Odyssea I. 56. Verum Parmenidos etiam sine Homeri suciori lato ita loquuturus erat. Apud Pindarum frequens est vocabulum χορος, Varia significalioue. Sed ex lyricis nullum propius est PN-
mplum, quam qUod legitur in exordio illo ab omnibus celebrato Stesichori. Qui quum Helcnto II imerensis
125쪽
puellae, amicae quondam suae, perfidiam tecte castigaturus, Helenam autiquam, tamquam mulierem secul ut iam, lacerasset in carmiue, cuius hoc initium, si fidem habemus Ptolemam Hephaestionis: Ἀλίνα εκουσ απῆρεοῦ postea palinodiam ceciuit ita incipiontem: οὐκ εστ' εtυμος λυγος Ουτος' οὐδ' ιβας εν
οὐδ' ta/o I Ιεργαφια Tροίας Sic constituendi sunt versus. Nisi hexameter suisiti a quo non videtur abstinuisse Stesichorus. Fragmentum hoc exstat apud Platonem in Pluedro p. 265. A. Quin Sunt Priora, οὐκ εστ' RDυος λυγος Ουτος, in prouerbium deflexit Athenaeus, non solum lib. V. P. II 6. B. sed et tarn lib. XI. p. 5o5. B. Eadem iterum inculcat in Phaedro Plato pag. 244. A. Platonem imitatus est Maximus Tyrius dissert. XXVII. init. Addo Philostratum vit. Apollon. VI. p. 246. Ibi quae leguntur, καὶ Arιν ε--μος ὀ λογος Ουτος, quum Pendere videantur a particula εἰ, det Sum quidem praebent, sed sensum et nimis detortum ab eo, quo ista verba dixit Stesichorus, et qui mode- aliam inserat ab Apollonio alienam. Quare cum MO-xello putauorim sciri hendum esse Ουκ, non καl: Vt legamus ipsa Stesichori verba. Quae tamen non ab ipso Philostrato adscripta esse censeo, sed a doctiore aliquo librario inserta. Εa alius quum videret non cohaerem cum Praecedentibus, οὐκ mutauit in xui. In eumdem finem nunc video disputasse Gesselingium Probabit. cap.
XXXVII. pag. 5So. sqq. Stesichori verba etiani Cicero ad Atticum IX. XU. vertit in prouerbium. Quod anim Vertit Wessulingius, qui et Λristidem laudauit. Ad Ste-Fichori versum eum, quem ex Ptolemaeo apposui, lar russe spectat Hesychii glossar ἀπῆρεν' αnεδήγιησεν. Κατα-
126쪽
Memorab. Biblioth cae Beguu Dresd. vol. I. p. 446. Ea horo praebel: Vocant finimo VocalJ autem Choerilumqtii in Darii tranaitia cum rate quam ipse construxit Opiliones appellat Sacas origino S thas: Asiam incolentes frugiferam creati ex nomodibus homines ex iustis domibus. Correxit CasauhOuus. PHLterea Pro γενεῆi scripsi γενεῆ, et Post ἄποικοι distinxi. Sacae ex mente Choerili fuerunt cognati et eoloni Scydiarum, quos quidem Scythas noviciles appellatet άνθρωπους νομίμους , id est δικαι παroi ς ἀνθρωπιυν, Vt
Homerus nobili loco, Iliad. XIII. 6. Quem manisosto innuit Choerilus. Igitur hunc adde Ilionii ad Homerum disputationi. Nos breuiter, quid rei sit, exponemus. Nomen quidem Scytharum ignorauit Homerus. Sed ab eodem Varrini ολrων et Ubiίων uomine designta4
127쪽
128쪽
t, adit, id confirmat Hellanicus apud Stθph. Buz. in V. μυργων. Quibus luc'm assundit Clesias apud Phol. pag. Io3. sq. Quippe cognata si ut nomina Amorges et Amorgii. Amanus in uniuersum Scythas distinguit, ut alii, Europaeos atque Asianos; ita vi illos. Europ Pos, potiores Pt maximos fuisse dicat, lib IV. inita in quo hoc notabile, quod Abios Asiae assignet, coiitra IIoni erimentem: nimirum non uno sompur loco constitit lain anceps nomon. Sacas autem commemorat idem luter
Darii apud Arbela copias, IlI. VIII. P. Oέ. Gron. πι-
Ilien, qua dixi, nolim ita intelligi, nosi Scyllias in
Europa aboriginus suisse putem. Id nequo Herodotus voluit, qui lib. IV. xi. eorum opinionem ni Optet . quibus Scumae antiquissimis tempor ibus in Asia trans Araxem habitasse videbantux: ad quum suuiuio est iam Diodorus Scytharum initia rosei t. Verum ea tempora tam sunt antiqua et tam obscura, ut Scytharum historia ab co demum temporc recte capessatur, quo Eur mi, ut
dixi, suerunt, Quod si ponimus, acquiesci poterit in eo, quod Choerilus tradit, Sacas Scytharum colonos, αποίκους, suisse: quum, si ad tempora illa antiquissima et Scytharum initia assurgere Velis, dubitatio subeat, an Patres potius et conditores quum coloni Scytharum sueritit Sa . Vnus, quod sciam, liac in re ad Choerilum accedit testis, Scymnus Chius in versibus iis, quos ex IIolstenti schedis publicauit Bychius, post Holstensi in Stophanum castigationes pag. 573. Ii tamen Doti addunt nouum pondus Choerili narrationi, sed tantum confirmant Strabonis de Choerilo testimonium. Scymnus enim hoc loco ex Ephoro prosecit. Quod et ipso Aletur . et aperte liquet, si Strahonis locu in pag. 465. q. , qui ei.ipse Ephorum etascripsit, cum ScΥmno coii-
129쪽
12 seras. Ephorus autem nullo alis, quam Choerili, testimonio probasso Videtur, Scytharum colonos suisse Saras. Vt quodam modo Pro Paraphrasi Choeril eorum versuum hal, nda sint, quae acripsit Somnus Chius.1u ut vero haec r
Eadem apud Scylacem pag. Io3. ed. Gron. ubi in Co rupta voce a 'ακας frustra se torsit Gron Ouius. Quos Homerus nominibus designat a vitae gener petitis, eos Choerilus νηιάδαο appellat simplicitor; ut solobani Choerili aetato Scythas illos. Aeschylus: Σαυ- έλας νουάδας. Et sic Herodotus passim, veluti lib. I. IS. VI. 4o. 34. Sollemnis apud poetas appellatio. Aoμάδεσσι γόο ἐν Σκυθαις : Pindarus loco propior Aristophanis in Auibus imitationem nobili. Sacae μηλονομοι dicuntur, vel, quod nescio via de Choerilo constabat, Ouiuin maximam curam suisse Sacis, Vel, quod Asiam ouibus abundare recordabatur. Quod de singulis populis testatur Herodotus V. 49. et de uniuersa Asia Aeschylus in Persis: ' σιωδος μολοτροφου. Caeterum quod ad Homeri locum attinet, grammaticorum de nominibus illis, quo modo scribenda sint ac iungenda, disceptationes insigni et paruo incredibili exemplo docent, quam imperiti etiam veteres Homericae dictionis et constructionis
suovint. Hodie nihil ibi dubium esse potest. Quod apud Homorum nomen est populi, Ἱππημολγοὶ, id tamquam MFtharum adiectivum adhibuit Hesiodus, vel potius Hesiodoruiri Vnus, apud Strabonem VII. p. 46o. C. Al- mel. toni. II. p. 562. Taschuck. Qui versus ita scribe
Homeri locum laudatum Cur Libyes inuehendi essent,
130쪽
GDes expellendi, demonstrare debebat II mius. Id unegit ante Hunium Clericus, sed futili do caussa. Populos orbis terrarum extremos designaro videtur po ta. aut ira, Vltima breui, quo modo offendere potuit Ueynium in Hesiodo2 Aliam ration m iniit, in hostnomine licitam, Orpheus Argon. iO73. Atque hanc, quae est Apud Hesiodum, mention in Sotharum habemus antiquissimam.
Bostat in verba Choerili, quantum ad dictionem attinet, obseruatio Vna et altera. Leuia sunt, sed Προ- quo haec privici mittenda. De Vocabulo 'Aσἰς quIo Obseruari possciat, ploraque o hausi supra. Asiam ab Choerilo seusu Iatissimo dictum esse. hic quoque locus demonstrat. Nam Sacae in intima Asia habitabant. μία. 'Asia, 'Aσιας quo modo ad metricam ratiori in
discernantur. Pos nota est. Potest horum omnium a
liquissimum videri 'Aola. Apud Homerum est 'Ac Da. prima Ionga. Qii ira sequutus Virgilius iis locis, ubi Asia prata et simit. dixit s usu Homerico. Elymi, quod timu suit, quantitas nihil decernit: quim maturo cum ipso elymo in Obliuionem abiiL Et 'Aοῖς quidem
tum vel maxime primam pmducere debebat, quum Tecordabantur. in elymo ασις Panidem corripi. 'Aohr, Priama breui, conueniebat epicis poetis; 'Auti e iambico metro.'Mos i qui dem, prima breui. ab iis primum usu pari coeptum est, nisi fallor, qui sibi persuasissoni, hoc Nomen repetendum esse ah Dcimine Asiae seminae Quod mature factum esse suspicor. Asim Oceanitidis nomen est apud Hesiodum in Theogon. 559. qui versu. corrigendus est: ατο in T, 'Acyliet τε. Inanes arguitiae sunt, quae habet scitoliastes Apollonii I.
Vocabulis noti Homericis adnumerandum Pst νομι- ιος, quum ne νόμος quidem uomericum sit, si discedas