장음표시 사용
141쪽
minus anxie versari decebat, ut poetam. Al ano Ilio OPporiune quaeratur, quo modo militiae apud Iudaeos consuetudinem Prohout Choerili versus. Quam qiuP-εtiouein Grotius ad Lucam attingit quidem , sed incertam Pelinquit. Idque sapienter. Certe ego nemini au-stor sim, ut Choerili testimonio fretus Iudaeos in exercitu Xerxis cantra Graecos militasse scribat. Fieri enim
potuit, ut Choerilus pro Iudaeis haheret alium quom dam populum, et pauca illa. sed memorat, ilia, quae Undecu Inque comperisset do Iudaeis, afungeret iis . qui
nou essent Iudaei. Iam de singulorum lectione versuum monebo. Quatimul occasione . quae sorte adhuc praetermiserim, addam, Vel quae incerta reliquerim, clarius oloquar. Cae
terum Eusebius. si ex losepho deprompsit Choeril ea, Vt deprompsissε videtur, codice Iosephi passim meliore,
Vs. I. Tιῆ δ' apud Iosephum dedit Hauercampius,
Varietatem annotans nullam. Et sic Coloniensis siue Li PS. a. 1693. TH δ' habent, viii Choerili versus ex Iois Bepho etacitant, et Bochartus et Grotius. Male. γων δ Eusebius p. 4ia. Colon. et qui ex Eusebio hausit Choerili versus, Turnebus in Advorsariis, loco supra laud to. Hoc et Salmasius I. l. pag. 5O. nescio an eX CON ea tura: Eusebium enim dubito an non inspexerit Sa masius. Non omnibus viris doctis innotuit, Choerile illa et apud Iosephum et apud Eusebium exstare: Vnua ex Iosepho illa protulit, alter ex Eusebio. Vorsu sesundo et tertio conficitur ea quaestio. ἀο qua Virarum doctissimorum suffragia audi uimus. Quum Cnim eX Versu 2. appareat, de populo Phoenicio ngere Choerilum, versu S. euineitur, eum populum imu P S. Blium esse, quam Iudaeos, apud quos Solymorum mori'tium Vestigia supererant, vel potius superesse videbantur in Domitie Hierosolmorum. Hic iterum discrepant
142쪽
et in eodicibus Big. et Hala. dicit esse: iaria r D. H
in Iosephi Coloniensi. virum ex antiquioribus ex om-plaribus an ex Eusebio, nescio. 'ακέεt u Salinas ius quoqne, et sic, nisi fallor, Grotius ad Lucam. Bochartus, Ωκia δ' D. Sed Eusebius habet: Ἀδικουν δ ἐν. Atque hoc prosectum fuerit ab Iosepho, ut paullo post ἐφορουν, vulgares forma: Pro Poeticis. Choerilus scripserat: ωκεον ε έν. Prorsus ut Homerus Il. XIV. 116 ἄκων δ' ἐν Πλευρῶνι CL Il. XX. 2 8. xia' Ωκ Dπωρείας tuκεων πολυπIδακος Ἱδω- Quamquam hoc quidem exemplum ei dubitationi obnoxium, quam iniecturus sum ad versum quin lum. Deinde Μεσιν scripsi, qui usus certe ante Choeri-Ιum, et Choerili sola te, et saeculis proxime sequentibus communis suit. Mox apud Iosephum est: ἐνὶ λέμων.
Quod quamuis per se ipsum serri posse concedo, at non bene iidem ἔν ορεσιν et ἐνὶ λίμνη habitare dicuntur. Subveniunt Eusebius, qui παρα praebet, et apud Iosephum codex Hauercam pii Hata. qui μί. optio datur, utrum praeseras. Ego hoc praetuli, quod alteri lcctioui, ἐνιpropius. Παοά Eusebio exciderit in describendo. Ne- quo Propter hiatum aliquid timendum est. Si Eum hiatum dicere velis. Illum quidem, qui vere hiatus dici tur, modico admisit Choerilus. Quod alibi signifieatum est. Caeterum quod dixi, apud Iosephum legi DI, non ab omni parte verum est, quandoquidem ibi Coloniensis editio praebet πορα. Quid antiquiora exempla-xia, nescior at ἐνὶ habent, si fides Hauercam pio. Quare quod παρῶ est in Coloniensi, fluxisse id existimo ex Eu-aebio . emendatoris ope. Paullo grauior erit de versu quarto disputatio. Vbi quae leguntur de tondendi modo. magnu In momentum
habuisse vidimus, ad di iustic'ndam quaestionem eam,
143쪽
quae est depopulo. quem describere voluerit Choerilus. Ea maximo pendet do vocabulo τροχοκουρωδες siue πο- νοκοεριδες. Ac Primum Teinouere licent Samuelis PetiliomeudationEm, IIec necessuriam, quantum equidem
iudico, nec tolerandam. Nimirum ille ii 1 Animadue sionibus αν κατοις pag. 446. Iegelidum censebat: τριχο- κούρι υρ id est omnino tonso capite. nem cognoui ex
Ilauercam pii ad Iosephum monito. Librum Potiti studioso hic quies tui et illic, deprehendere noti potui: ita ut ne hoc quidem cognouerim, an illo diuulgatus suexit. Sed vel sic parui facio istam coniecturam, nisi argumentis prorsus inexspectatis illam muniuerit: quod nescio an non potuctvit sacere. CDrte Iudaeis non conuenit hoe, τριχοκουριδερ. Et de Iudaeis tamen loquitur Choerilus. Praeterea, quum τριχοκουρίδες VOX Sit nus Piam Obvia, et roοχοκουοίδες Siue τροχοκονρωες semel tantum, apud Choerilum, ex Iosophi Eusebiique a ctoritat . maior habenda orit horum virorum auctoritas, quam Ρetiti. Pri seitim quum haec compositio, qua est in τριχοκουρίς, Non magnopere se commeridet. Quaro mallem, hanc vocem omisisset in i xico givoco Schneiderus, quamquam is non plane hoc, sed τρι νοκοιρας, recepit, et paullo post, parum sibi constatis, oliam alteram Vocem , τροχοκουραρ . agnoscit. Igitur hanc lemotionem, τρυχοκουοαδες, Vel τροχοκονο δες, primim' Peti, tum retinuerunt et probauerunt viri docti omnes: B chartus, Cutiaeus, Salmasius, Grotius, Iunius, Casau bonus. I idemque omnes in eo consentiunt, V in or
hem tona Os interpretentur. Quem tondenti morem apud Phoenicea ct apud Arabes fuisse docent, et hi noquoque apud Saracenos. Francos quoquo eodem modoso totondisse, exceptis regibus, et Siculos Andronici
Comnoni temporibus. Graeci quoque, epilebi facti et Viri, in orbem tondebantur. Quod probatur Ρlutarchi Ioeo de mulierum virtut . pag. 26 i. F. et Dionis Chry3ο- Stomi do regno orat. II. emendati a Salinasio pag. βλ
144쪽
Coniam intonsam soruabant, qui delicati videri vellent. Hoc totum tondendi genus a Graecis appellatur: πιρι-
rendo, Plutarchua l. I. et Nicetas Clion. ubi de Siculis
quem ibi laudant, Photius. msis χα Agathias, ubi
de Francis. Idem περικ/ίρεσθω dicunt Di O l. l. et Iulerpretes septuag. in Ieremiae IX. 26. XXV. 25. Cum nomine περιτρόχαλα manifesto cognatum est, et Ovigiue et
significatione, quod Choerilus dicit, τροχοκονρυθες. VC-Tum quum περιτροχαλα et quas alias protuli appellationes. Valde sint ambiguae, et omne id tondendi genus indicare possint, quo caesaries tu sormam orbis redigitur, non unum genus, sed plura singi possunt, quae Omnia recte περιτροχαλα appellati cris. Qitae res de eo PDudst, qua capitis parte inceperit tonsura illa orbiculata. Quaru populi illi omnes περιτροχαλα, in Orbem, tondebantur, hed diuerso modo. Id quod noti sugit Salmasium, qui de Isis robus doctissime disputauit. FObis hic Pauca quaedam et satis perspecta attingere sufficit, 5epositis iis, quae altioris sunt indagationis. Graeci --tiqui , si communi plerumque usu πιριτροχαλα tonsi suisse dicuntur, cogitandum est de caesariei habitu simplicissimo et maxime commodo, quo ipsum CBPut, et praeter caput nihil, togitur, capillis fronti immine tibiis, tempora obtegentibus, ad colli initia usque pertinentibus. Praetereo, quae in Iloc genere apud Graecos fuit, varietatem: fuit autem multa. Exempli gratia σκαφίον, quo meretrices usas esse scribit Hesychius, non prorsus idem, quod περιrροχαλα, sed potius tonsurae Oso IMOD SPeciem suisse puto. Nimirum epheb rum habitum assectabant meretriccs. Arctior est voca-
145쪽
huli significatio, ubi barbarae gentes π/ρ00οχαλα tonsmnppDllantur. Ibi quo non solum do capillis decurtatis cogitandum est, sed do tondendo. quod propriρ dicitur. De Arabibus memoria dignissimum et ad Choeritum explicandum est grauissimum, quod Herodotus
χαλα, περιξυρρυντες τους κρυταφους. Vbi περιτροχαλα communi iam consensu, ut videtur, legitur: Olim Dπο- τροχυλα legebatur. At quae para terea coniecit Valhenarius, eorum nihil verum, nisi πεοι ξυρε rQ. Herodoto de Arabilius assentit, vel certe non ropugDat Plutarchus
in Theseo pag. 2. F. Cuius verba detorsit Grolius ad Leuiticum XIX. 27. Hoc quidem apparet ex Plutarchiloco, suisse, qui putarent Arabes osse on ιθεν κοιιόωντας,
ut Abarites. Quod repugnat Herodoto. Nos in Herodoto
acquiescimus, cuius sententia clarissima est. Si enim tim Pora circum et caetera n/ριτρόχαλα tonsi fuerunt Arabes, Soquitur, vi frontem liberam et occipitii partem inferiorem, sere ad summas nures usque, cultri Upe, caluam habuerint. Atque hoc modo, a Griocorum, quem descripsi, more, Prorsus alieno tonsi fuerunt populi Arabibus Herodoti confines, qui πεοικειρη ενων Pt Πεοι κεκυsμένοιν nomine designantur apud Ieremiam. Et hoc
senSu ego τ9οχοκουραως credo ab Choerilo appellavi, licet iniuria, Iudivos. Poterit sic hoc n/ριτρόχαλα, qu usi sunt barbari, satis distinctum et separatum videri ab illo, quo Gravi. Verum alia ros osl,' iii qua utri v.' quo generis discrimen ot discrepani iam ponit Salmabius pag. 59. Sqq, et Psg. 243. sq. Quaeritur unim, quo modo illos barbari adornauerint capillos. qui, rasis tempori bus et rasa occipitii pnrte, in vortice remanerent. Tri' plici autem modo adornare potuerunt. Aut illos cale'nus d Ccurtaverunt, ut nuda esset et appareret occipitii, quam dixi, caluities. Aut Promissos emuere iusserunx Digiti od by C
146쪽
In eollum dit certi Icem, ita ut caluum occipItium obtegeretur . et ipsi similes essent iis, qui ἄπιθεν κομοωνrες dicti sunt a Graecis. Hac ratione explicari posset , quomodo quibusdam apud Plutarcliuin in Theseo Arabes
videri potuerint om θεν κομόωντες. Vt Abantes. . Aut de nique illos verticis capillos, De essuerent, religauerunt et in nodum coegerunt. Id quod statuit Salmasius loco laud. Atque hunc morem apud quosdam barbaros suis se non negata Crim, inutio credo. Sic Thraces eiusmodi
nodum secisse crediderim. de quibus Salmasius pag. 62. In eamdem opinio nona incidit Heynius ad HOm. Il. IV.553. Et propterea illi ia&ρόκομι dicti fuerint . quamquam ncque in ii ac Voco eat, quod nodum intelligi necessario iubeat. Vorum quod eum morem apud barba-aeos illos omnos, qui περιτροθλα lo usi dicuntur. valuisse
innuit Salinasius, in eo, puto, sullitur. t in Herodoto et Choerilo consistam , dubito, an ncque hic neque ille de eiusmodi nodo cogitauerit. I ain hoc si voluissent, aliquid addituri fuisse ut disertios, quo describeretur Nodus iste perquam mirus. Id vero non faciunt, sed simplicitec hic περιτρόraλα scribunt, ille τροχοκοι ραδες, in quibus vocabulis nihil inest de nodo capillorum. Itaque nescio an Herodotus et Choerilus m modo adornatos volu Ditit verticis capillos, quem paullo ante commemornui. Vt vel promissi denux rint trans rasam occipitii partem; vel, quod malim, Ut promissi quidem
fuerint, sed ea lentis docui tali, tuo minus trans rasam illam occipitii par leni essuere possUnt: qua ratione clarissime apparobat totis ura capitis orbiculata. Huno igitur capillorum in vertice relictorum or- hem. densum Di incomtum. Et reliquarum partium, frontis, temporum. occipitii insorioris, nuditatem caluitiemque Choerilus denotauit his verbis:
147쪽
tius examinanda sunt. Quod ad lectionem pertinet,
Eusebius hic malet κε αλας. Magis poeticum est et aptiua ad sensum, quod Iosephus r κορυτός. Illud exhibet C sauhonus ad Suetouium, Unde colligitur, hoerilea in Eusebio tu prompsisse Casaubonum, Iosephi certe tune immeiu Ovem. Deinde idem Casau nua comma habet
Et sic editio Iosephi Coloniensi ar
Quae interpungendi ratio contortior ea, quam nos tum, plurimis aliis exhibuimus. Sed cur praeferendum sit κο φώς, οXPOnundum est. Nimirum κ/ψαλάς nimis amplam pro hoc loco haberet significationem. Qui πον-
nim κορυφνi, etsi interdum ita Vsurpatur, Ut verti possit caput, Proprie tamen est vertex capitis. Sic, quod hymni Homerici in Nineruam XXVIII. 5. auctor et II siodus Theog. V. 925. dixerunti ἐκ κειναλῆς, id hymni in Apollinem auctor v. oo9. paullo ad reni significantiust ἐκ κορυφῆς Qui locus propter hanc vocem memorabilis, quum ne sciam, Rn κορυς de Vertice capitis humani non sit Homericum, si ab hoc uno loco discesseris. Frequenta tum in hac fabula vocabulum κορυφή ansam dedit miri cuiusdam commenti, quo Mineruam quamdam finxerunt Neptuni, Vel etiam, ut quidam, Iouis et Corrahea Oceanitidis filiam. V. Harpocri in v. 'μπω 'Aoηνῶ, et quos ibi Iaudat Valesius: add. Clomens Alex. Protrepti pag. 17. C. ed. COl. Cum Etymologico M. in v. 'onM prorsus conspirat Iolcon rhetoricum a Behhero editum Anecd. vol. I. p. 2O7. sq. Vnde Κορυφῆς restituendum est alteri grammatico pag. 55o. Behh. quae iam Vulgauerat Monte falconius in Bibl. Coislin. Contra hic graemmaticus alia quaedam habet meliora et accuratius
148쪽
seripta: primum hoc, quod Mnaseae meminit; deinde.
nium , Homericum hymnum intclligontes haud dubio at in hoc nihil est de curru Mineruae. Ciceroni do nat. d. III. XXIII. Coophat iam Minermiam reddendum putabat pro Coria Victorius Vax. Leci. XI. XV. Quom vel Pausanias redarguit VIII. pag. 639. Omnino si audem secerunt Iictorio Pausaniae locus is, qui legitur in Messenicis pag. 5 a. et Clemens AleXandrinus. Quod non mirum, quum Clemens ille ipse l. l. et hinc Arnobius, quem Valesius laudat ad Harpocrationem, circa
eam rem errauerint. GryPhaSia neque a Coryphe matre dicta est Minerua, neque a Mertico Auis: qui enim
hoc fieri potuerit 3 sed a Coryphasio Promontorio. Eorum narratio, qui Mineruam eX Neptuno et Goephe Oeeani filia genitam nobis tradiderunt, quam sit antiqua, et an sit an liqua, incertum relinquimus. Hoc utia quo certum Pst, COOPhes nymphae nomen ex altera
fabula, quae 3s neruum ex vertice Iouis progenitam praedicaret, deductum esse et deberi iis, qui mγthologiam
ad historiam Descio quam TCuOCare studere ut. Mnaseas
quidem quale mythologiae genus Venditauerit,Aetiam aliunde cognoscitur; Veluti, Ut proxima et simillima arripiam, quae docemur a solioliasta Apollonii Rhodii ad I. D 29. II. Io54. Dactylos Idaeos suisse Dactyli et Ida,
filios, et Stymphalides Stymphali et ornithis filias. Idem
illud studium tertium quamdam Mineruam si uo Athe nam peperit, Iloni filiam, Ioda inae siue Iodamiae sororem: cuius sponsor Simonidos sonealogus. Vid. Etym.M. in v. 'δεωνίς, TZctetes ad Lycoph. v. 555. Saniora et antiquiora Pausanias IX. p. 773. et scholiastes nu Apoll. Bliod. I. 55 i. Hac quasi per deuerticulum. Choerilus aptissime coniunxit et sibi opposuit duo ista, Merticem capillis horridum et tonsuram orbiculatam: ciDχμαλεοι κοί- ας, τροχοκουρυδες. QuN tam egregie se inuicem ilia Diuiti by Cooste
149쪽
Iustrant, ut non potuerit melius describi tondendi illud
genus. Iam, Puto, a PParEt, quonam sensu ogo accipiendum puteur vocabulum αυχμαλέοι. Quo nihil aliud signis vit Choerilus, quum verticem capillatum, Palioneliabita earum capitis partium . quae non essent capillata . Densos autem intellexit capillos, ut dirit, et promissos. et
' ratentis lantum tonsos, ut ne d fluerent supra vasas ca-
Pitis Partes. Ox αὐ χμαλεος, quum hoc solo loco obuia sit, quid significet. tantum diuinari potest ex nexu loci, et colligi ex vocabulis cognatis: ανυο ιις, in hymno Pa nis Homerico, αυχμ υς, αυχ μωδnpi. Quae omnia quia in conuolaiaut in communi notione bac, ut significent id, quod horridum est, ut et αυχμῆ horrere, SIngulis locis dispiciendum est, quo modo unaquaequC res horrere dici possit. Qua Pe ut dii iii, ειρ Pan horridus est, id est, squallidus puluere et aliis rebus; ut αύυι ρα κόμην apud Lucianum semina est capillis non unctis et incomtis: ita αυχμαλίος xos Det ν is Est, cui VertEX, prae aliis capitis partibus, horret et densus est capillis. Disputaui haec maxime contra Salmasium, quem illud ipsum ανυιαλεοι commouit, pag. 63. ut de cirro in Do dum collucto, squallido et impexo, Choerilum cogitasse scripserit. Quod licet pervicacius negare Dolim, at ni hil tamen ea de re est in Choerili verbis. Vocem αυχμαλδει in Choerili versu tomero sollicitauit Lamb. BOsius Animaduers. ad scr. gr. cap. XXVIII. Pag. Ii 8. Ipso αυχαλεοι scribendum censet Ilesychii auctoritato. Qui Bosium recto reprehendit, Alberius ad Hesych. V. ADDλεοι, sallitur, quod voco tii ναλεοι etiam Xenophanem usum esse scribit apud Athenaeum XII. p. 526. B. Imposuit viris doctis Casau bonus. Librorum ibi et priorum ante Casa ubonum editionum Omni iam lectionem αυχαλέοι restituit, et recte quid ei Sehweig
Notandum etiam ut Choerileum ot alibi, quantum adhuc quidem constat, non obuium, tροχοκουραδες. Sic
150쪽
niensis et Haia vcampi anar τροχοκοε ριδες. Quod hinc et Cunariis exhibet de Pep. Hebr. l. l. At vivi docti pleriaque, etiam ii, qui ex Iosepho Choeril ea desumpserunt, Salmasius Pag. 22. p. 5ο. ut P. 6. . Bochartus, Grolius ad Leuiticum et ad Luram, exhibent rροrυκοιραδ/ψr si vo Eusebium hac in re sequuti. siue ex coniectura: nisi Io sophi quoque editio quaedam lioc habenL Nec Selinei
deriis in leNico gr. V. τριχοκουράς, et V. ryοχοκωρ , aliam sorma in agnoscit, nisi hanc, quae est per Oo. Quibus ego obtemperaridum duXi. Dori Vna de caussa.
Denique quod de Iudaeis illis suis Praedicat Choerilusa
idem in recensione copiarum Xerxis de Aethiopibus Asiaticis Herodotus VII. o. ootoι δἐ οἱ ἐκ τῆς ' - Κὶς --
inepte r ἀργἀ in Iosephi ins. Eliensi apud Hauercam
Pium. vox non ubique obuiar sed νεοδαρ o Homericum, in Odyssea. ΜOx προσωn' eiusmodi elisio, nisi sensus me sallit, quae auribus non alde blandiuntur. Nonacsi hoc a Choerilo prosectum esse nΡgem: Rod scholmHomericae poetae, qui accuratissimi, hanc syllabum sortasse non suissent elisuri. Accusativi ona. quod non dissimile est, ultimam syllabam aliquoties elidit Home- se quae tamen exempla omnia unius tantum exempli vim habent, quum non sat haec elisio nisi ante verbum Aouis. Praeterea his eliditur ea syllaba ante verhum ἱε αι. In hymno Dianae Homerico v. 18. Hermannus scribendum censeti ἄμβροτον ἔσσαν ἔν αι, ex Hesiodo