장음표시 사용
131쪽
ab Itymno Apollinis V. m. Talia, etiam sine Homeri
aucto ii tale, Partim ab Hesiodo aliisque monstrata, partim ab aliis poetis et eX Sermone in immuni accepta, sed haec quidein modice, Vsurpauit Choerilus. Est tamen in vi et usu vocabuli νόμιμος, quod Probe notes. Homerus δικαιοrατους diXvrat. Eosdem Choerilus νο ιμμους appellauit, eo iere sensu , quo Strabo illos εὐνομε σθαι προς αλληλους dicit. Infrequens est haec vocis νόμιμος signiscatio. Sed vel hoc exemplo defenderim, quod logitur in Xenoph. Memorab. I. II. 61. νομιμοι ἄνδρες. Quo loco Schas ei a ait Gregor. COP. Pag. 5. νυ uxor restitui voluit, si bene capio Viri Praestantissimi se
Iam vero domonstrandum est, quam recte hoc, quod tractaui, Choerili si agmentum a me collocatum fuerit in Persicis, et quonam illud Persicorum loco lectum fuisse videatur. Simul agitanda est quastio, quam bu pra ottingere satis habui, grauissima. Ea vero est tris
partita. An Choerili carmen hoc, quod appellamus Persica, Praeter XerAcm, etiam Darii contra Graecos bellum continuerit. An Darii bellum graecum singulari carmine cecinerit Choerilus. An Scythicam Darii expeditionem descripserit Choerilus. Apparebit, ex libomnibus nihil Verum esse. ossius, quom Supra laudaui, de historicis si iocis IV. VII. P. 205. Postquam carmen Choerili illud de victoria Graecorum a Xei e reportata commemorauit, at in eiusdem opera recensens: Inter ea, quae Midas innuit
potius, quam indicat, fuit carmen de Oictoria affuersus Darium. Cuius rei testimonium affert illa ipsa Strabonis verba: λαλεῖ δἰ Mιρuον είποντα ἐν τῆ διαβασει τοῦ ρ σχ/δίας, iis Cevis Λαρεῖος. Et ex eo carmine esse hos Choerili versus: μηλονόμοι εε Σάκαι. , Ossii Sententiam, sed paullulum deflexatu atque immutat rem,
adoptauit Schellent, ergius ad Anti m. pag. 59. qui, Vt uve certa: Choerilua, inquit, qui bella Graecorum cum
132쪽
127 Dario et Xerxe, uobili carmine celebrauit. Liqne securi repetierunt alii: Harlesius in bibl. gr. vol. ll. p. 295. Bulilius ait AristOL. vol. IV. P. 555. sq. Has opiniones operose resutavo, et dissicultatos Osto ad e, quiae insitit, praesertim in Schulleu bergii colaiectura, prorsus superuacanouin foret, quum Strabonis locus, quo unice
nititur Vossii et Schellen bergit opinio, tantum absit, ut illam iuuet, ut omnia alia probet. Quid cuim nil nide bello Darii aduersus Gra)cos loquitur Ephorus 3 Minime vero. Quamnam luuc vatem struxit Darius 3 Manifestum est, ratem ab Ephoro spectavi eam, qua Darius, Scythas debellaturus, iunxit Bosporum Thvucium. Possit etiam Ephorus loqui videri de ponte, quem in eadem expeditione Istro iniec uiat, iussu Darii, Iones. Sed de rate Bospori Thracii loquitur. Hinc cogitur,
Choerilum non, quod volue Puni VOssius et Scia ellen bergius, ginecum Darii bellum, sed quae est sententia Casau boni, eiusdem aduersus Scythas expeditionem siugulari carmine descripsisse. Casa ubonus ad Strabonem: Nisi sequerentur illa, σι ν AasHυς, CI Ederem eodem ex Opore Choerili e6se lurc sumpta, ex quo Sune illa, quoes aPud Ramhum leguntur, quin ex catalogo copiarum Xerxis Griareiam petentis εunt deacripta. ne dicendum est, et de bello Xerxis aduersus Gria cos esse scriptum a Choerilo, et de ea Darii expeditione aduersus Sothas , quam narrat Herodotus Mel
Verum hoc quis sibi persuaserit 3 obstat aliorum
scriptorum silentium. Obstat argumenti ipsius tonuitas, poeta gracO ViX digua. Obstat, itoti una de ratione, Choerili fragmentum. Quod quum eX recensione populorum a Persarum rege Per Pontem traductorum,
eaque longa et uberiore decerptum esso paleat, duplex difficultas Oritur. Quum enim ex Iosepho et Eusebio abundes constet, in carmine de Xerxe a Choerilo copiosam et bene lonSam PoPulorum trana Hellespoutum
133쪽
missorum recensionem institutam esset quonam Choerilus consilio similem recensum instituisse Videatur in
Soythica Darii expeditione describenda, quae quidem,
si cum Xerxis expeditione contendatur, ignobilis, et a v xietate et multitudine populorum non valde laudanda 1uit 3 Et quo modo, si secit, sibi cauere potuerit, ne alterutro loco in ieiunitatis vitium incurreret, cui iidem populi bis enumerandi essent 7 Accedit, quod nescio an nullo testimonio liquont, Sacas, do quibus agit Choerilus, cum Dario contra Scythas Profectos esso. Sane Darii tempore eatenus a Persis Perdomiti craut Sacae, ut, testo
Herodois III. 95. legitimum tribulum penderent. CLeumdem lib. VII. 9. Atque commemorantur illi in pugna Marathonia, VI. DI. Verum vel sic periculosum erat Dario, contra Scythas ducere gentem origine Scythicam. Igitur si Choerilum de Scythica expeditione
scripsisse, et per se Paruin probabile est, neque aliunde, nisi ex uno Strabonis loco colligi potest; si porro illud Choerili fragmentum, quo ibi utitur Ephorus, tale
est, Vt aegre tantum ad Scythicam expeditionem rese ratur: quis est, quem non subeat dubitatio, an numquam de expeditione illa scripserit Choerilus 3 Sensit Casaubonus, ac sentit quisque, Choerili fragmento, si
ipsum spectetur per se, aptiorem sedem inueniri non posse, quam in ea carminis de Xei Xe Parte. EX qua versus nonnullos seruaue ut Iosephus et Eusebius; nimirum 'in recensione populorum Xerxis in Graeciam traiectorum. Atque ita est. Quae refragantur, Strabonis Verba laaec: ην ε DAαρεῖος , quum nou Vno modo deflecti atque expediri possint, ita ut vol Straboni is, qui
inest, error tribuatur, vel ipsi Ephoror Nobis haec ratio facillima visa est. Ephorus nihil scripserat, nisi haec: πιιρuoe εν τῆ διαβασει τῆς σχεδίας ' Μηλ-OMοι est. Vel similiter, non addito Xerxis nomine, quum Cho rili carmen de Xorxe tum in manibus esset omnium, Ut Proindo nemo de alia quam XerXis rate cogitare POSSeta Diuili od by Goo le
134쪽
Strabo, qui Choerili carmine vel plane non utebatur, vel certe tum EphODi disputationem Excerpere Saris habebat, Choerili verti in invia emor, dum Ephoium excerpebat, parum OPPOrtune Darii illam vatem rccordatus, inseruit verba: ἐν Ati ρειος. Potuit autem Deile hoc accidere Straboni, ut animo Scythicis rebus repleto, in quibus totus Ephi vi locus vorsaretur, etiam Scythica Darii expeditio male occurreret. Quam recte auteni in catalogo Choerili locum suum obtinuerint Sacae, ex Herodoto liquet, ll. 64. Etiam classiarios milites praebuerant Sacae: VII. 96. 13 i. Et in memorantur Saca in Pi Oelio Plataeensi, lx. St. 71. et apud Thermopylas, a Diodoro XI. VII. Prsseterea id quoque memoria dignum, quod sine hoc fragmento nousatis constaret, recensiouem Populorum Persicorum ibi insertam suisse ab Choerilo, ubi 'exercitus pec Helles- potitum transitum describeret. Qua in re discessit ab Herodoto. Ac bene discessit, Vt poeta. Quippe nihil dabatur aptius et mngis magnificum, quam Asiae Popu
immensum et Plus quam humanum opus, ex Asia tu Europam transirent, SPectante e littoribus rege. Cf.
135쪽
Iosephus lib. I. contra Apionem pag. Αθέ. vc
136쪽
In cotistituendis Choerili versibus nunc Ioseptio o sequutus sum, nunc Eusebio, delectu instituto. De quare infra ratio reddetur. Nunc attingenda est ea quaestio, quam declinare nolui, quum et magnos illa viros excireuerit. et ad rem pertineat satis memorabilem. Praeterea ea ad DXplicandum Choerili locum multum faciti dimicum lis est. viruin de Iudaeis. quod statuunt Iosephus et Eusebius. loquatur ibi Choerilus, nec ne. Assii mariant intor eos, quos ad Iosephum Hauercampius excitauit, Salmasius et Grotius; negauePunt, et erroris Iosephum accusauo runt, Bochartus et Cun ous. Quibus accedit Bartouius. Praeter illos Hauercam pius laudat Scaligerum et SalmPetitum in Animaduers. ανεκδυτοις. Hi quid habeant, nescio; nec videntur noua attulisse. Verum etiam Iunius nominandus erat, de coma Ca P. VI. Et Casauhonus ad Sueton. Aug. XLV. Turnebus quoque ex Eusebio
proferi Choerili versus, in Aduers. Xλ. IX. Qui quod
a Clemente laudari Choerilum scribiti scripsit aberrante memoria r Iosephum dicere voluit. At quod controuersiam illam ullinet, inter omnea. Grotius disputauit accuratissime, et ita, Vt caussam suam. me quidem iudice, victricem secerit. Sed iuuat
audire partes. Quare ego utriusque sententiae argumenvita Et capita, ut breuiter tam H, et summam tantum proponam.
Boeliartus lib. I. de Phoenicum eoloniis cap. II. p. 56 i. sqq. in Geogr. S. edit. III. a. t 692. ubi Pisidiae incolas commernorauit Pisidas. Solymorum sobolem 1 M-bmos, inquit, porro Phoenicum esse colonos Rermo Palam arguebat. Choerilus - γῶ r o πιθεν διέβαινε γε- νος etc. Nempe Strabone teste lib. I 4. prope Phraelidem est λθινη; υπερκ/ααι ν αυτῆς τα Σολυμα υρη. Soly
mos Lyciis fuisse vicinos; id colligi ex Homero. At I a
137쪽
138쪽
- 153 nere. Phoenicum autem illi oma latissime patuisse. Quod de stagno monet Curiaeus, Strabonis locum innuit a Bochario indicatum. Qui est pag. 982. B. ecl. Alm. Neque Bari Ouio ad Iosephum Choerilus de Iudaeis loqui videbatur. Caussam ille non declarauit.
His contrariam seu tentiam Primus, Pulo, praeivit Hadrianus Iunius de coma c. VI. pag. 339. M. Ba,il. Vbi ex Eusebio laudat verba Choerili haec: ωυρ ιι λεθι κε'αλαρ τροχοκουράδες. In quibus quum animadvortisset, τρον in ἄδας non recto dici posse Iudaeos, primus coniecit, fortasse Vicinarnm gentium morem Iudaeis poetico tribuisse Cliocritum. Eum autem morem suisse apud Arabes, testo Herodoto. Quam sontentiam uberius exornans Salmasius in epistola do caesarie et coma Pag. 46. sqq. et Pag. t L . si
et pag. 32. illud tondendi genus rem suisso lege Iud is
prohibitam docet, atque Mosen m Praecepto Comae m. orbem non tondondae voluisse, ut Iudaei sopa valentur
diuerso capillitii habitu a vicinis gentibus Chananaeis sivo Phoenicibus, et Arabibus; sed absque dubio Ch ritum poetam tondendi modum. Phoenicum Arabumque proprium, attribuisse Iudaeis. Rem breuiter altingit Casaubonus ad Sueton. Aug. XLV. sed de Iudaeis Choerili verba accipit sitio haesitatione. Deniquo et GPotius, Anno tau in Lucam III. IL pag. 27. tona. I. ed. Hal. et in Leuit. XIX.;27. pag. in4. edit. Hal. de Iudaris loqui statuit Choerilum. Auli quis quidem Solymos montes Lycios fuisso, concedit Bochario Grotius. Sed tactum esse, Ut et Iudaei, propter Hierosolyma, truncato nomine, Solymi appellarentur. Id quod Taciti et aliorum testimonia probant, ab ipso B charto prolata. Add. quos laudat Pinedus ad Step'. Byg. et Valerius Flaccus I. i5. Et quod τροχοκουρμως dixerit Iudaeos, Choerilum, ut homi uem Graecum, Conmfudisse eos cum Arabibus vicinis eorum et tu uc fortasso
commilitonibus. Solymos Lycios intelligi posse negati
139쪽
Grotius, qua de ro lisse sunt eius verbat sane Deios lingura Osos Phoenissa, id est, Θriaca, aut ad eam accEdente, quia credat 3 Recte omnia. Bocharti disputatio quum tota Pendeat de ea coniectura. qua Solymos Phoenicum iiii sunm VSurpasse statuit . ruit ot Halla est, quandoquidem ea, quibus coniectura in illam sulcire studuit Bochartus, infirma sunt et nulla. Εteitim ut credamus, Voces illas Solymorum, quas ex phoenicio sermone re Petit Vir doctissimus. phoenicia origino osse omneβ PrOPterca non usi sunt phoenicia livgua Solymi, DUR
cum nOStra miram quamdam similitudinem intercedero firmant, qui perfice sciunt: at nΡmo sanus Germa n . Persico loqui dixerit, vel Persas germanice. Iam Periculosa res est etvmologiae studium. Sed ad exornandam eam sententiam . quam meam seni, adspergenda sunt nonnulla. Euimuero, etsi IO' Ph. Eusebio ius ea tonus adstipulamur, ut de Iudaeis J qui Choerilum ponamus. multum tamen Rbeat, curatam Iudaeorum notitiam .habuisse videatur Cho
Viiuβ. Qui primum in eo deceptus est, quod tonsam Orbem comam tribuit iis, qui hac ipsa re distincti es- nni a vicinis suis, Arabibus, quod comam haberent D n tonsam. Quem Choerili errorem notaro debue- Ri Iosephus, ut monuit Salmasius i. t. pag. 51. Simodo Iudaeis nihil aliud compertum habuisso videtur Choο- us, quam hoc: populum esso Phoenicium in interi Ut οβ iri . miro quodam habitu ; montes ibi esse, Solymo Vri simili nomino, et lacum quemdam insignem, nimi Asphaltiten. Solymos montea quod vitinet, non iubitandum est, quin in Iliado Homerus Solymos in vinia Lyciae posuerit, eo sero loco, quo a Strnbon' PD itos videmus. Quamquam non incredibile est, iam Humeri aetato vagum fuisse Solymorum nomen: SL que m quaeritur, an Sobmos Hontes is, a quo est Ody.
140쪽
liber quintus, V. 28. . non Prorsus eidem regioni assignauerit. cui Solymos Iliados auctor libro sexto. Qua de re aliquid suboluit Straboni lib. I. pug 9. et Pag. 5m
M. Almel. Sed ea aetuto, quae sequuta Ust Homerum,
Sobnitis haud dubie idem accidit, quod aliis populo
rum apud Homerum et regionum nominibus. I, mri rum quum aucta et amplificata orbis terrarum lac tilia, regiones eae, quae ignotae et subulosae suisse ut Homero, ignotae sabulosaeque osse desinerent, tactum est passim . ut ea, quibus illas rogiones appellauisset uom rus , nomina longius longiusque remouerentur ot ad terras Populosque longinquos relegarentur. Sic quum ad Gri cos Obscura quaedam peruetiisset de singulari quodam populo, Iudaeis, et do Hierosobmis notitia: coeperunt,nc fortasse primus coepit Choerilus, ad eos referre/O- Irmos illos montes, sabulosos et antiquis Poetis celebratos. Nomen autem Iuclarorum ignorasse videtur Choe
ritus. Quod nometi quidam in ipsam Iliadem in se in occinati sunt, insando iacinore: v. Heyn. ad B. N. 7
Porro Clioerilus propter mancam et obscuram, quam habebat, harum rerum cognitionem, Ilula is , SmU PUPerrorem siue poetica libertato usus, quaedam adscripsit, quae Herodotus fortasse rectius aliis populis. De conuo
habitu, quem illo ab Arabibus perpeiam transtulit aclIudaeos, certa res est. De capitis tegimento, quo Iudaeos illos suos usos esse tradit Choerilus, certe dubitari poterit. Omnino hoc repulari velim, quam variete et quam confusae, post irruptionem Xerxis, apud Graecos esse debuerint tot populorum imagines; quam variae econsusae narrationes. Simile quid nostra aetas, qui oorbe terrarum quanto meliora cilocli eramus, quamlum GHuci, experta est, quum ultimae barbariae Surpibus Europam peruagandam dedit insolens sortis voluntas. Diuersas illorum temporum de barbarorum gentibus ot cultu auditiones diligentissime omnium, , t Ciu-dere par cst, distinxit Herodotus. Choerilum in ea r