Manuale thomistarum, seu Breuis theologiæ cursus, in gratiam & commodum studentium editus, ab adm. reu. patre F. Io. Baptista Gonet Riterrensi, Ordinis ff. praedicatorum, ... Tomus primus sextus

발행: 1681년

분량: 514페이지

출처: archive.org

분류: 철학

31쪽

PRocessiones Dei ad intra , sunt fundamen

ta diuinarum relationum , quibus constitiiuntur Personae r unde priusquam de relati nibus & Personis Diuinis disseramus , de pr cessionibus diuinis agendum est An ct quo/sint νn Deo processionesΘ

Dico primo, dantur in Deo Processiones reales ad intra . Constat ex scriptura , dicit enim Christiis Ioan. 8. Ego ex Ueo Poces ,16. Sphirus qui a Patre p. o edip. Ilcm lia scriptura , prima persona scpe voratur Pater , secunda Filius : Atqui de ratione Patris est generare es Filio generari, Ergo in Deo eli realis processio, qua pater generat, α Filius gener atur .

Patio etiam sitffragatur : Tum quia Personae Diumae, non nisi oppositione relativa distinguuntur, ut dicitur In Florentino: opposistio autem re latiua Diuinarum Personarum fundatur in origine. Viraris ab altera et Tuiri etiam quia vidis tirrit D Tliom. liic quaest. ari . I. Quicumque antelligit, ex hoc ipso quod intelligit, producit verbum : unde clim Deus

sit intelligens, imo & in supremo intellectu

32쪽

De uastorio Ss.Υrinisatis. Iitatis gradu debet in sui cognitione verbum PrCducere: non quidem ut intelligat hoc enim stippomtur habere per cognitionem esia

sentialem sed quia intelligit, & ut ex infinita

Imcunditate intellectuali, suam notitiam alteri , nempe ipsi Verbo , communicet, eique loquatur. Vt autem vis huius congruentiae melius percipiatur,& soluatur instantia quae fieri solet in conti alium: Aduertendum est, quod quando D. I homas ait : Quicumqγe intelligit , ex hoet iso quod inret Uir , producit verbum , hoc. . non debet intelligi do quacumque intelleetione non enim de ratione intel lectionis ut sic est verbi product io, ut constat in visione bea- triri a In qua beati nullum veroum producunt , Ut traei. a. ostendimus ) sed de nidi lectione connaturali , qua quaelibet cretatura intellectualis seipsam intelligit. Unde vis huius con-x ruentiae in eo stat , quod cum creaturae intellectuales, etiam perfectistimar, in omni sua connaturali intellectiove verbum producant, ut de Angelis dicemus tractatu sequenti; congruum est,quod Deus, qui est in sipremo gradu naturarum intel ligentium, per tuam intellectio em connaturalem , quae est sui ipsius Cognitio, etiam verbum producat, non ex indigestia, sed ex foecunditate.

Oaijcies primo , enti a se repugnat ab alio procedere , sed quaelibet Persona Diuina est

ens a se: Ergo nequit un1 ab alia procedere . . Resipondeo distinguendo maiorem : enti a Ie reptigzat ab alio procedere , processione ab alio , Vt a causa , concedo maiorem, Vt a Pri .

sipi' originis, omni dependentia & causa li-

tate

33쪽

dicitur quod quaelibet persona diuina est a se; vel habet esse a se, hoc verum est ; si ly esie a

se, vel habere este a se, excludat principium cxtraneum , seu alterius naturae: falsum vero, si excludat reale principium eiusdem naturae,

sic enim soliis Pater cst a se, citin illa solus sit

inpenitus & improductus.

Obijcies secundo ; Non potest intelligi

procesito, sine dependentia procedentis a producente: cum procedere ab alio , sit non posse ecte sine illo : Sed una persona in diuinis, non potest ab alia dependere: Ergo nec ab illa procedete. Respondeo negando maiorem , & ad eius probationem dico , non suisicero ad dependentiam unius ab altero , quod non possi este sine illo; nam unum relatiuum sine alio esse non potest , & tamen ab illo non dependet, clim relativa sint silinii natura ; sed an ii per 'requiri quod virum non possit sine alio esse, ratione subordinationis, ad quod necessario requiritur diuersitas in natura ; unde licet in diuinis persona procedens non possit este sine producente, non tamen dependet ab illa;qilia eadem est essentia viritisque , cum solo diuerso modo illam habendi; nam persona producens habet illam ab alio. ' . . Obijcies tertio: Inter personas diuinas non potest esse prioritas de posterioritas, cum allae fiat coaeternae: sed processio necessario inuol uir ordinem prioris & posterioris inter pers nam producenter & productam: Ergo non potest dari processo inter pedonas diuinas. γRespondeo quod . licet inter rei ollas ditib

34쪽

DO MI stirio PS Trinitat . . et nat non possit dati prioritas durationis , potest tamen dari prior itas originis . quae sussicit ad processionem vultis ab altera: nam lux soli emittit ex se Γplendorem , & tamen sol non prius tempore, quam et tis splendor , sed totum prilis origine seu natura . Vnde Verbum Diui . num dicitur splendor Ta rir , quia procedat a Patre, Ut lux a sole, eique coaeternum est. Dico 1ecundb, duae tantum sint processi nes in Deo altera per intellectum , qua gignitur Verbum: altera per volunta qui spiratur Amor. Probatur : Processio in diuinis non est secundum actionem transeuntem, sed immanentes reperiri, scilicet intellectio & volitio , distincitae virtualiter : Ergo processiones diuinae non possitiat esse nisi duae , altera per intellectum, altera per Voluntatem. Dices, hoc argumento inam probari quod in Deo tantum esse p8sit processio per intellectum & per voluntatem , non tam in quod in diuino in tesse tu non possint dari plures c gnitiones , ex quibus oriantur plura verba; vel plures volitiones , ex quibus spirentur plures

.Sed contra : si essent plures processiones in intellectu diuino,ex quibus plura orirentur Velit lae essent specie vel numero tantum diuersiae pNon primum , cum diuina intellectio & dictio sit una unitate specifica. Neque secundum,tum quia distinctio tantum numerica sumitur a materia, vel a subiecto: processiones Vero diurnae, atque illaram termini, clim sint per se subsistentes,carent materia & stibiecto. Tum etiam, quia diistinctio tantiim numerica, ex limitatiQ

35쪽

rie prouenit ; unde natura diuina, quia limitat, non est , non potest multiplicari numero: sed processiones diuinat, & illarum termini , non fini quid limitatum : ergo non possim tiolo numero multiplicari & diltingui Addo quod , cum Verbum Diuinum sit infinitum & compraehensivum , ac terminus adsc- quatus cognitionis diuinae, & per illud Pater aeternus essentiam,attributa,relationes, & Omnes creaturas possibiles cog noscat, non pote inesse nisi viam ri, ut egregie declarat D. Thomassii per c. I. Ioan his verbis: Haec es diderentia inter verbum diuinum,ct humanum, q od verbum

no rum est imperfectum sed verbum diuinum os perfectissimum: quia enim nos non possum s

omnes nostras conce tiones uno verbo exprimeDE,

ides oportet quia plura verba formem iis , per quae divisim exprimamur omnia quae in scientia nostra funx . In Deo autem non est sic ς cum enimo fetuum o quidquid intelligit, per est entiam

suam unico a fi i in telligat, unicum verbum diuinum es expresta m totius quod in Deo es,nec solum tersonarum,sed etiam creaι rarum, alida

es et imperfeEium. Confirmatur: inter Angelos , quo magis ali qui dignitate praecellunt, eo paucioribus speciebus & verbis ad enunciandos proprios conceptus Utuntur: ergo cum Deus implemum intellectualitatis apicem at pingat , unico Verbo perfectissimo, omnia sitae inlinitae sapientiae arcana mani festat. Unde ait Propheta: Semel locutus est Deus Atio haec audiui . Semel enim loquitur Deus, quia 'nicum verbum ab aeterno protulit,& continuo profert sta duo audit Pro' pheta,quia hoc Vnico verbo omnia declaiauit.

36쪽

g. II.

euodnam sit principium qVo proximum Diuinarum Proce Onum ci Durandus existimat, naturam diuinam esse nedum radicate , sed etiam proximum & in mediatum principium diuinarum processio- num,ob suam foecunditatem,quae ipsi conuenit ratione infinitatis. Alii docent tale principium esse solatia perfectionem absolutam ; alii solam relationem . Pro explicatione verae sententiae . Dico primo , naturam diuinam, Ut praeintellectam intellectui Se voluntati, non esse prin- Cipium quo proximum Sc immediatum diuina-inim procesiionum, sed intellectum & volunt tem Dei. Probatur primo ex eo quod Scriptura, Concilia ,& SS. Patres, passim appellant secundam sanctissimae Trinitatis personam , Verbum Sciapientiam genitam ; tertiam vero vocant charitatem & amorem : Sed haec nomina ad interulectum & volturiatem pertinent: Ergo Intellectus & voluntas sunt immediatum principium diuinarum processionum . Neque valet quod ait Durandus , locutiones illas este metaphor cas: Tum quia Cyrillus lib. .Thesauri c. s. ait, nomen γerbi eligiς Deus , quia es maxime pr.-i prium. Unde S Thomas infra q 36. arc. I. ad I. appellat Origenem , sontem Arrianorum , eo quod diceret lilium Dei, non esse proprie Ver bum,sed metaphorice . Tum etiam, quia si liaceret ea scripturae loca , in quibus secunda perilana appellatur verbum , in sentu metaphorico

37쪽

, 3 Tractatur interpretari, etiam ea in quibus dicitur filiuς possent ad senstim metaphoricum detorqueri:& sic praeberetur arsi haereticis , Omnia sicci P-t irae testimonia, sensibus tropicis & m taphoricis eludendi.

Probatur secundo : De diuinis philosephari

debemus , per analogiam a similitudinem ad res creatas, seclusis impersectionibus: At in rebus creatis latelligere & velle , non sunt immediate a natura , praeintellecti a sitis Victutibus & potenti js, sed ab intellectit ru voluntate: Ergo & in Deo . Nec valet si dicas, hoc inter Deum & creaturas discrimen intercedere , quod creatκrar, cum sint naturae potentialis &fuitae, indigent principijs proximis ad operandum ; Dei autem natura , cum sit inlinita , Mactus purissimus, non eget concursu principij

proximi ad operationes . Non valet inquam , nam licet conculsis principij proximi, realitera natu ra distincti, infinitati d puritati naturae

diuinae repug net, non tamen concursus principi; proximi, virtua liter so iii ni a natura diuina distincti, realiter cum ea identificati: intellectus autem & voluntas in Deo, virtualiter se IH in disserunt a natura diuina : Ergo infinitati tu puricat i diuinae naturae non Przeiudicat, quod diuinae processiones sint ab intellectu & voluntate , ut a principio proχimo EM immediato,& a diuina natura, radicaliter ta uim & mediate. Probatur tertio ex inronuenienti quod sequitur ex Durandi sententia: si enim diuina natura ut praeintei Iecta intellectili & voluntati Dei, sit immediatum principium diuina-xu m processionum , nulla poterit assignari ra-

38쪽

De a sterio sy Trinisat λ. 0 tio, quat e in Deo sint tantum duae proceis De S, cur Vna praecedat alteram, & cur Verbum ab una tantum persena , Sc Spiritus Sanctus a duabus praecedat Denique nulla esset ratio,citrvna procesito sit generatio , non vero altera , cum utraqlle persona ex eadem natura proczdat,& eodem modo:qtiae omnia veritati Mysteri, Trinitatis prorsiis repugnant. Respondet Durandus, quod ficut licet proprietates immediate emanent a nariira , nihil c- minus Una ein anat prius altera, & Vna mediante altera, a natura restillat; ita pariter si di- . Dinete proce ssiones ex foecunditate diurnae naturae immediate oriantur , poterit tamen suis- ciens ratio assignari ordinis illarii in & cui unaal εam supponat , & mediante il la Deo conueniat. Sed haec solutio non valet, tum quia proprietates non petunt med ijs principijs pro ximis a natura dimanare,sicut operationes; Vnde licet ut assignetur ordo dimanationis in proprietatibus , non sit necessis ad principia proxima illis priora recurrere , bene tamen Veassignetur ordo prioris & posterioris inter operatimes. Tum etiam quia etsi natura finita possit esse radix finitarum perfectionum, qua rum una sit prior alia,qtita est eius cati sa, ut ristionalitas eli radix admirativi &ris bilis; tamen si natura sit infinita, nulla potest reddi ratio,cur non exhauriatur per unam processi nem, bene tamen perditas: Ergo ex natura Dei praecise sumpta, quae infinita est , oi iri nequit diuersitas procesjionum,sed recurrendum

est ad privicipia proxima, scilicet intellectinu

Dico secundo . intellectum & voluntatem

39쪽

o Y Qtatu e Dr. Dei,nm esse principium quo proximum & im- mediatum generationis Verbi, & productionis Spiritus sincti, nisi ut modificantur relationiluis paternitatis & spirationis activae , talesquCrelationes cCnn tant.

Probatur conclusio ratione fundamentali et

Si principium quo proximum & immediatum . tenerationis Verbi, & productionis Spiritus

Sancti:, in intellectu & voluntate, seti imperfe- .ctione absoluta , adaquate consisteret, nec VI-

Iam relationem exigeret, aut con notaret, clana

Omnes persectiones absolutae , toti Trinitati communes sint, sequeretur potentiam genera n-

di, & sp,randi in omnibus perscinis Sanctissimae , Trinitatis reperiri , subindeqtie Filium postealium filium generare,&Spiritum S. spirare, se producere alium Spiritum Sanctum , unde cuni in Deo omne possibile existat, Filius de facto generaret alium filium dsssi iustum, & Spiunt is Sanctus alium Spiritum Sanctum spiraret,& sic in Deo piti res essent peisonae, quam tres, 'i qiiod fidei catholicae reyugnat, E naysteriunt Trinitatis penitus destruit. . Quod diximus de intellectu & voluntatet ei dicendum est etiam de natura diuina , proportione seruata : illa enim non est principium primum & radicate diuinarum proceΩtionum, nisi ut modificata per relationesi alio quin ut est in Filio , haberct rationem potentior radicalis generandi: R rout est in Spiritis Saneto , rationem potentiae seti principi; radicalis spirandi. Sicut ergo in rebus creatis videmus quod eadem forma, prout est in diuersis

stib1cetis & diuersimode in illis modificata , diuersos praestat effectus z n. m calor v. g. m

40쪽

De Masterἰο Ss.Tγῖn Italia. iir i animali generat carnes non in igne & in immina producit lac, non in viro; & gratia in nobis, qui sumus persona extranea , constituit Filium adoptiuum , non in Christo , qui est persona diuina . Idem cum proportione sentiendum est in proposito: nam diuina essentia, ut est in Patre, & relatione Paternitatis modificata , habet rati'nem potentiae generativae radica lis , & principi; quo primi & remoti di- .rtinae generation ut eadem vero essentia , ut est in Patre & Fil io , & ut modificata per relatiorum spiratoris,est potentia spirativa radicatis,& principium quq primum & remotum productionis Spiritus Sancti. Unde D Thomas de potentia quae si . z. art. I. sibi hoc argumentum

proponit: Si Pater generat in dii in s , osortet quod hoc ei conueniat fecundum nat. ram , quae est generat tua potentia , O radicate 'rinciρium generandi : sed eadem naιBra est in Filio O Si ritu Sancto : Ergo eadem ratione Filiui O Si is tus Sanctus generabunx : Cui argomento sieres pondet : Due'dum quod licet sit eadem natura in Patre O Filio , es tgmen secundum alium modum , scilicet cum alia relatione ; O

Dico tertio , principium quo siue proximum siue remotum , diuinarum processionum, non esse solam relationem . Ratio est, quia prini Gipium uiso actionis. generativae alli productu uae , est id in quo genitum aut prsductum , generanti aut producenti assimilatur; cum inten

tio agentis ea sit,ut productum sibi assimilet in principio quo agit: At in diuinis personae productae, non in relatione, sed in absoluto, assi-

SEARCH

MENU NAVIGATION