장음표시 사용
481쪽
Do Eorelae . 'bἰl-em eoutra verusalem. Hieronymus epist 61. Henoch, & Eliam Paradisi colonos appellat. Demum. S. Thomas 3. p. quaest. ε'. art. s. ad a. haec habet: Henoch raptus est in radisum terrestirem, ubi cum Elia simul creditur vivere Uque ad Adμentum Antishristi. Ex hoc conuellitur praecipuum fundamentum adue fae sententiae, quae idcirco asserit non extare
amplius Paradisium terrestrem, quia aquis diatu iij obrutus est, cum illae altinimos montes, quindecim cubitis, ut ait Scriptura lupergressae sint. Nec enim magis inconueniens est , Paradisum ab inundantibus diluvii aquis suisse
miraculose seruatum, quam quod Henoch ab eis liberatus fuerit : praesertim cum Conu nientius miraculum fuerit, prohiberi aquas ne Paradisum obruerent, quam Henoch in aere supra aquas, aut in terra in medi7s aquis, per annum integrum, instar piscis, conservari. Dices primo cum Pererio: Si Paradisius imramis fuit aquis dilimia,frustra Noe arcam fabricasset, cum facile in Paradiso , cum sua familia, & animantibus, tutus ab eluuione con
seruari potuisset. Respondet Maluenda, Paradisum genusenum esse locum , hominum innocentiae , &felicitati in terris destinatum, nec ullo pacto conuenisse Noe, eiusque iiiijs , qui erant peccato Rc morti, aerumnisque vitae huius obno-λij: par dero ac congruum esse , illic degere Henoch, & Eliam , utpote puros , aeternita tis candidatos, miseriis vitae huius exemptos, maximisque mysterijs consecratos: donec in nouissimo tempore in hunc mundum redeant,
482쪽
Ioquitur Temilianus, sanguine stio extingtia Dices secundo , si extaret adhuc Paradisius integer, ab aliquo fuisset inuentus, cum uniuuersus orbis notus fuerit hominibus , & per
omnes partes eius aliqui discurrerint. Respondet D. Thom. I. p.quaest. Ioz. an. I.
ad 3. ideo hunc locum post tot peregrinationes nondum fuisse inuentum, quia fecit ut est
re nostra habitatione aliquibus impedimentis, vel montium, vel marium , vel alicuius aestum.
'sae regionis, qκα pertransiri non potes. Ex quo intelliges, fabulosa, & commentitia esse, quae in quibusdam apocryphis libris leguntur de Macario quodam Romano , & alijs tribus Monachis, qui crim omni studio sese ad inuestigandum Paradisi locum dedissent, peragratis longinquis regronibus, tandem ad ipsius Paradisi aditum peruenerunt , ab eius tamen ii troitu prohibiti sunt, nec illuc accedere au fi, horribili Cherubini , gladium flammeum, ac versatilem tenentis , custodia perterriti.
STatus naturae integrae constituitur per quendam vigorem rationis, seu Pperioris partis animae, appetitum sensitiuum rationi perfeci e subiicientem, & facientem ut homo in nullo suo actu, vel affectu rationi dissonet. Hunc autem vigorem Caietanus dicit, nec ese se naturae simpliciter, quia non fuit ex naui a
483쪽
nec simpliciter gratiar, quia ad nihil se extendit, nisi ad bonum naturae rationali proportia natum, sci licet vivere secundum rationem;sed esse quodammodo naturae, α quodammodo ir tiae, inquantum homo numquam habet,nec abere potest ex naturalibus hunc vigorem,tid ei aduenit ex coniunctione ad iustitiam originalem. Ex hoc patet,statum naturae integrae diue V sum esse a stata naturae purae, quia praedictus vigor appetitum sensitiuum rationi perfecte sibijciens, naturae humanae non debetur con- naturaliter, unde homo potuit sine illo creari. Vt cap. 6. ostendemus, & constat ex Bulla Pliv. & Gregorij XIII. qua haec Michaelis Babdamnatur propositio : Falsa es Doctorum fen-renti a orimum hominem potuisse a Deo creari, O institui, fine iustitia naturali. Vbi per iusu. iam naturalem , donum integritatis, quo
Adam in sua creatione dotatus fuit, inte, ligit. An vero idem status a statu innocentiae,seu originalis iustitiae, rea liter distinguatur, dis- semo, & controuersia est inter Theolo os, alijs affirmantibus, alijs negantibus. Sed sente tia aifirmans videtur probabilior, quia status innocentiae, hunc quidem vigorem, appet, tum rationi perfecte subiacientem , includit, sed pi aeter illum plura alia importat dona , ocpriuilegia, nempe immortalitatem, indole tiam, immunitatem, ab omni errore, & dec Ptione, & alia quae c. x. declarauimiis: Ergo status naturae integrae distinguitura statu innocentiae , per modum inctu si ab includente.
Vado litatun primis parentibus natura huma
484쪽
stitiam originalem habuerit, subindeque stistus naturae integrae, & status innocentiae,mi quam separati tuerint , sunt tamen ab inuiceni separabiles : potest enim homini communica-
t x aperte ex Scriptura colligitur , dicitur' enim Eccl. io Initium Omnis peceati superbia. Et Thobia: . Superbiam nunquam in suo sen- P, auς in tuo verbo,dominari permissas : in ip- . fa enim inisium sumpsit omnis perdirio. QEiae verba de primo Adarni peccato , a quo omnis nostra perditio, & peccatum oraginem trahit, intelligunt Augustinus I . de civit. cap. I 3. de Gregorius Magnus lib. 3 . morat. cap. II. ubi habet: Seriprum est , initium omnis peccati I; perbia per hanc enim Diabolni succubois , ρεν hanc se sequentem mininem stravi ; etenim telo salutem nostrae immortalitasis imperiit, quatam suae beatitudinis extinxit: Id etiam con- istat ex primo motivo quod Diabolus propc- suit primis parentibus ad comedendum de liano vetito , quod fuit inordinata sui excellentia, quae est proprium obiectum su petiae , de simil1tudo cum Deo: Eritis sicut Dν. Vnde Augustinus in Psal. 6 . Adam , O L ia rapere
485쪽
voluerunt diuinitatem, O perdἰderunt felici te=n . Non quod appetierint omnimodam cum Deo aequiparantiam,& voluerint mutare naturam, & ex hominibus di j per essentiam fiericalias in errorem,& infidelitatem, prilisquam in elationem , & superbiam lapsi essent) sea quod optauerint esse dii per imitationem , M imilitudinem , primo quidem quantum ad scientiam boni,& mali, sicut serpens eis suggessit, ut scilicet per virtutem propriae natu rar determinarent sibi quid esset bonum , ω quid esset malum ad agendum: vel etiam ut Perseipsos 'raecognoscerent quid sibi boni, vel mali esset euenturum, ut Docet D. Tho
ad potestatem operadi, ut scilicet virtute pro-Priae naturς operarentur ad beatitudinem mi sequendam, ut ibidem ait S. Doctor, & innuit Augustinus lib. o. de Genesi ad litteram cap. 3 o. ubi dicit quod menti mulieris in ero Gmφη pruris potestatis, O quaedam de fefvei presumptio. Et in Enchir. cap. 4 s. ad quod Aer 'perbiam homo in D a potius esse quam in Dei potestate dilexit . Idipsiim non obscure indicat Prosper in carmine de ingratis cap. 3. his verbis . Hoc parribus primis mortis sator insinuatus consilio est daac arte Omner prostrauit in v ιν, Dum sua ες mut o presatius esse, quod ipsir 'm tribuente liceς Domino sponderet habe
Vnde aliqui non inconer id obteruant, pri mos parentes su isse primos Pelagi anae haer sis Patriarchas, & tamen bene Protopelagia-- τοmAL T nos,
486쪽
43 affatus VIII. nos, quam Protoparentes, merito appellari
Adami peccatum, ultra superbiae deformutatem, liabuit etiam duplicem aliam malitiae speciem, videlicet inobedientiar, & gulae. In primis euim propriam excellent ana vi finem,&motivum primarium inordinate appetijt, deinde voluit id quod sibi proponebatur,Vt medium ad talem excellentiam habendam,ia, mirum non subiici diuino praecepto de non comedendo de ligno vetito, & tandzm tale Praeceptum de facto violauit , & de fructu proh bito comedit. Datione primi ille actus fuit superbiae,cuius obiectum est propria excellentia, sine debita mensura . Ratione secundi fuit ibi malitia specialis inobedientiae, haec enim consistit in contemptu, & violatione diuini praecepti, ut expcesie volita . Ratione tertij adem a tus constitutus est in specie gulae, quia esim praeceptum esset de non comedendo, affectus tale praeceptum violandi, fuit inordinatus appetitus cibi, in quo gula consistit. b. Peccatum illud fuit grauissimum , ratione triplicis circumstantiar. Primo ex circunstantia personae peccantis , quae gratia, sapientia, Virtutibus, aliasque priuileg ijs sepia explicatis,praecellebat . Qui enim inquit Bernardus serio .2. de Annunt. ei deerar quem mise
si ia, ρaa fouebat Qui eras Paradisi accola, terrg dominus, cor i eluis , domesticus domini, frater bearopum spirituum , O cae estium cohseres virtutum . Secundo locus Paradisi , quem
Adamus scelere suo dehonestauit, notabiliter aggravat eius peccatum; siquidem eo loci nub
487쪽
di incitamentum; quin imb plurima, & acerrima ad laudandum , colendum , amandum Deum, eiusque iussis obtemperandum excitamenta . Tertio grauissimum fuit tale peccatum, ob damna ex eo secuta , id est iacturam tot tantorum lub bonorum, nunquam deinceps recuperandorum , & tot tantorumque malo- rum quae peperit necessitatem. Neque tale damnum in solitui Adamum redundauit, sed sito casui,& ruina, omnes stios posteros, quot quot deinceps iuerunt, suturique sunt, in peccati, & mortis exitum pertraxit . Unde Ber- nardus homi l. i. sit per Missus est, alloquens Adamum, & Euam, sic ait : Sicut omnium prentes, Ota omni Min f istis peremptores; O q od infelicius est,prius peremptores, quam parentes.
Huius peccati grauitas magis constabit, explicando priuationes desectus,ac vulnera,quae an naturam humanam isaduxit. In primis ergo eam spoliauit iustitia originali, &dono integritatis, quae Adam pro se, & suis post
ris a Deo in stu a creatione acceperat. Vt enim discurrit S. Tliom. opusc. 192. DNia tam ordinata integritas causabatur ex subiectione hu- mane vot ucatis ad Deum , consequenx fuit, subducta humana voluntate a subiectione
diuina , deperire illa perfecta subiectio infe-
riorum virium ad . alii uem O eorporis ad ani
mam ude consecutνm est , ut homo sentirer ini inferiori appetitu , concupiAentiae , ct iraecae erWrum passium inordinatos mstius. Quam
doctrinam desumpsit ex Augustino, qui 13. de ciuiti cap. 13.4ὶaec scribit: Postea quam ρως et i fgcta es ransgresο , confestim erati
488쪽
is Tranatus VIII. deserente dῖuina, trimi parentes de eo or uni suorum nuditare confusi funt: senserunς enim
motus inobedientis carni r suae, tanquam recipro-
eam paruam inobedientiae suae , Similia habet Gregorius 26. morat cap. 13. ubi de Adamo loquens sic ait: quia Authoris ο esse subditus noluiis,ius carnis subdi e quam regebat ,amisit' t in seipso Oidelicet inobedientiae fur confusio redundaret, O superatus discerer, quid elatur misisse: Secundo peccatum Adami naturam humanam reddidit morti, morbis , doloribus, &alijs miseriis corporalibus obnoxiam : licet enim mors, morbi, & aliae miseriae corporales, naturaliter contingant homini, vip te ex quatuor elementis , stibindeque quatuor primis qualitatibus contrariis inter se pugnanti bus comuosito: quia tamen iustitia originalis, persectὰ subiiciens, & subordinans corpus animae, hos desectus impediebat, non minusquam palus, qui nauem in medio flumine co- uitlitam retinet, ne in mare deuoluariir s ideo sicut qui palum auferret, causa esset per accidens ,& tanquam renanuens prohibent , descensus nauis in mare ue ita & peccatum Adami
quod sustulit originalem iustitiam , est causa Per accidens mortis , & aliorum desectuum corporalium, qui sunt inedia ad illam . Unde
Augustinus 13. de civit. cap. is. Constat interebristianor eraciter Catholicam tenetes sidem, ex rem ipsam nobis mortem corpo i is , non tege. naturae, sed merito inflictam esse peccati : Hinc
Isid ii iis in libro Ethymolviarum ait quod
mors a mordendo dicitur, quia cum primus arens, pomum vetitum momordit, per morsum mortem incurrid. Te
489쪽
. D Homine'. 43 Tertio, natura humana per Adae peccatum,
non solum spoliata sitit iustitia originali , do no integritatis , ac immortalitatis, & impasi sibilitatis, ali)sque donis gratuitis, sed etiam
vulnerata in naturalibus, ut constat ex parabola hominis descendentis a Ierusalem in Ierico , qui incidit in latrones , qui expoliati runt eum, & plagis impositis abierunt, semiuiuo relicto . Ubi Uenerabilis Beda : Peccata dicunςur pluae, quia bis naturae humanae inte
Haec vulnera per peccatum Adami naturae humanae inflicta : egregie explicat S. Thom. I. v. q. 8 s. art. 3. Vbi ait, quod sicut in humano corpore vulnus dicitur, quando inter partes continuas, &vnitas sit aliqua ruptio , vel diuisio; ita in anima merito appellatur vulnus
ruptio illa , vel diuisio , quae per peccatum in eius potentijs facta fuit, duin ab ordine ratio. nis, cui per iustitiam originalem , donumque
integritatis, erant perfecte unitae, fueruntdiuisae, & separatae, per destitutionem praedicti ordinis. Unde clim per peccatum Origina te quatuor praecipue potentiar, ordine ad pro. pritim obiectum destitutae smi ; nimirum in te i lectus , qui destituitur ordine ad verum; oluntas, ius destituit ir ordine ad bonum honestum, & rationi consonum; concupiscibilis, quae destituitur ordine ad delectabile moderatum ratione; Sr irascibilis , quae destitu tiir ordine ad arduum, dissicile , ne prompte, ac expedite feratur in illud, quatuor sinit vulnera homini per tale peccatum inflictarnempe vulnus ignorantiae , quo hebetatur rario ad cognitionem veri ; vulnus malitiae , quo
490쪽
3ν Tranatus V II. 'voluntas retardatur a prosecutione boni honesti; vulnus concupiscentiae, quo appetitus concupiscibilis exardescit, & immoderate sertur in bonum delectabile contrarium rationi;& vulnus infirmitatis , quo irascibilis ad prosecutione na boni ardui languet, & torpestit. Ipsium vero peccatum originale, non dicitur, proprie vulnus, sed potitis infirmitas, vel languor naturae, quia per illud totus homo in si matur, & languescit : S icut non appellamus Vulnus febrim qua totum anitnal laborat, sed languorem, vel infirmitatem. Adamum per 'o nitentiam peccati sui veniam fuisse consecutum,& in eratiam Dei restitutum, de fide certum est, oppositum ut . erroneum damnant Augustinus, Epiphanius,& alij SS. Patres contra Encratitas, negantes Adamum ita isse per poenitentiam a peccato suo liberatum . Fauet etiam Scriptura sacra, nam Sapient. io. Sic dicitur: Haec cid est sa pient i a illum qui primus formatus es a Deo
Pater orbis terrarum , cum solus esseς creatus,
custodiuit,o eduxit illum a delicto suo . Qtii bus Verb s Scriptura aperte testatur , Deum a peccato suo Adamum liberasse, & in prist, nam gratiam restituisse. Vnde Tertullianus
lib. I. Contra Marcionem cap. et s. ait Deum
non maledixisse Adam , nec Euam , sed benigne e0s tractasse post ipsorum Iapstim , ως resti-
Similiter Irameus lib. 3. cap. 37. dicir quod
Adam is transgresuesionis fecit psni. entiam P ps nirentibus autem largithr benignitarem suam 'De s. Et hanc poenitentiam asserit ostendisse