장음표시 사용
111쪽
nec parem habere potesta Summum quip-D. ii Urauit, Cui aliquid ad aequatur, citra duo essent summa, de perfectissima me ut mi summum siet ac perfectissimum, quia
neutrum altero niajus esset: Deus aulem,
ex dictis , et id quo nihil maius nihil
melius dari, excogitari potest. Tertios duo essent .dii aequales , utroque meliuSaliuid cogitari posset, adeoq; non e sient illi veri nominis dii . Probatur, quia melius est quidquam non habere parum, luam habere, melius est alia omnia limra se, quam juxta se haberes melius deniq; est solum imperare , quam consortem habete Deinde si pluies essent dii, procul dubio a se invicem dii linguerentur alias plures non essentci at, id per quod distinguerentur sine dubio perse-
ci: o quaeam foret, in eo enim nulla
prorsus imperfectio esse potest. Hoc autem suppositq, ilii dii aliqua vicissimis carerent perlectione , ea bellicet , per quam a se invicem differrent, ac jltinguerentur atque ita perfectissimi non essent, ne consequenter uri dii vcria cnim Deus persectis limus et quo nihil melius cogitari pote .i. Audiatur demum Tertuluanus lib. I. contra Marci- Onem Deus, si avus που es , Deus noues qui. diguius credimus non esse, quoae cunetque non ita fuerit, ut es defc fit. XII. PopuLICANI, dicti eriam Po- pelitani Publicani , haeretici sunt qui late , licet latenter per diversa Gai iliarium loca propagabantur, qu Ururr haeresiarcha fuit quidam nomine Terricus , Iaragnus diaboli laqueus, qui in lspee subterraneo dii latuerat, plures que subverterat: sed producius e latebris re convictus, incensus cst anno II 9S. cum pluria ni sectatoribus , intc quos igni traditae suerunt duaevetulae, quarum unam 'opuli cani vocabant S. Mariam aliam Ecclesiam, ut se judiees aliosque deluderent, sophi ille dicentes, se credere quidquid crederet S. Meelesia, di S. Maria. De hac haeresi mentio habetur in magno Chronico belgico damnata sitit sub nomine haeresis Publicanorum ab Alexand. III in Concit. Generali. Potissimus hujus haeresis error, quantum ex condemnati ne cujuidam sectarii, ai-
naldi nomine constat, fuit sequens I. Credebant Corpus Chri iti mitti in secessiim, quare saeculentissi in haeresis communiter vocabatur . R. Quia Corpus Christi , cum desinunt esse species Eucharisticae , desinit etiam esse sub speciebus a. Omnes tandem fore salvandos quae fuit olim Origenis opinatio R. verbo origenisae. XV. PORCA Rius . De quodam Haeresiarcha nomine Francise Poreario, Senis igni tradito , mentionem facit pomdanus ad annum i 29. heque Etruriar a filisse ab illius hae te sis libe atam Contagione , sed qui fuerint hujus Haeresiarchae
I 11. ORPHi Rius . Pol phirium Philosophum , lecta Platonicum , Christianae religionis hostem insens stimum , atria Tyrium asierit Euna pius in vita philosophorum . . Hieronymus scrini tui si se satane orem , quae citcrvitas ili ludae R. Anno 26 . Romam venit , zim factus e Diu desertor Religionis Chiilianae, quam aliquandii prolestus erat, re abdicavit, eo quod serre non potuerit justam Te prehensionem morum suorum ad iracundiam, o su rem valde proclivis, lico sublimibus tu diis eli et eruditus . O .aecum Plotino, de quo lupra actum , amicitia ima , adversus Chri itianam reli
gionem .. namentat ios edidit, ut eana
everte et Gent: lismum pro viribus dilataret. Qua piopter calumniarum Patrem PorpEirium appellat S. Cyrillus, quod alia aros libros ait S. Antistes in Chriatianos effuderit imposituris pleno . Tres primos illorum eruditissime confutavit Lacta litius a ni ulta contra illure scripsit S. Methodius Tyri piscopus Suida ciles, quindecim labros Polphirius in Christianos vulgavit a Romae , obiisse anno 268, aliqui sentiunt . 1 mpeia tori S sanctionibus Porphiriani libri comburi j iisti sunt. Contra quos etiam scripterunt D D. Hic ronymus , Cyrillus , bc Augustinus . Hic non omittendum , quod Un-
stantinus imperator , Arianos , etiam Porphirianos nuncupari voluit ut cujus secuti sunt IO. es, ut in Omun de fur
112쪽
1 U POTAM lus , secta Arianus , Sirmianae blasphemiae auctor censetur. Fuit
autem dicta blasphemia Sirmiana , eo quod Sirmi seripta sit nova fidei formula ab Arianis, in qua de eon substantialitate Filii eum Patre nuIlam omnino mentionem faciendam asserebant, dicentes, nihil de hac consubstantialitate rescriptum inveniri in sacris Paginis . .
POTr Nus , fuit Marcionis discipulus . De eo agit Theodoretus haeretic. fabul. lib. r. XVI, OvEL Lus, secta Calvinista lib. i. de Alarichristo, probare nititur Romanum Pontificem esse Antichristum . du quo mentio fit in Scripturis
Impietatem istam multoties coni Romanam Sedem evomuit in furnus , quam nos non semel superius detestati sumus dignis reprobationibus . Me est cur tantam injui iam obstupeamus, sciet res quo , quantisque probris membra adiaboli ipsum Christum, cusus Romanus Pontifex Vicarius est , expetierint. Non
enim est discipulus super agistrum. Sed
quod mirabilius cita loquuntur , qui su-quuntur bestiastitas i quae Antichristi ad Ventum praecedere debunt, juxta sacrum textum Ezechielis . Ohvangelistam Joan. in Apocalypsici id est, ita loquuntur praecurioies Antichritu. Sed patienter re RPondeamus , nam dc patientiam docuit nos Dominus . . EigO, Praeterea , quae jam alibi opposuimus. quia, quae Scripturari ci de periona Antichristi verificari nequeunt de persona Pontilicis . Tum quia unuSt autum apparet,it Antichristus, se ut constat ex ipsa Scriptura , in fine mundi: Romani autem Pontificus successive sunt plures: oc de uno sollim deberet posse dici, quod uerit, vel futurus fit Antichristus quis autem hie sit non assignant ipsi heretici qui neq e conveniunt in assignando tempore adventusAntichristi Lutherus enim vult venisse anno 6oo Bullingerius anno 763. Adde , quod omnes Pontifices sempersteterunt pro sustinenda doctrina Christi. Antichris. us vero doctrinam contrariam Promulga Uit ergo dici nequit unde R
manus Pontifex sit Antichristus . Plures alios haereticos , qui ejusdem farinae , sensus fuere cum Ovello citat Bellar- minus lib.3. de Romano Ponti fides, quibus adstipulari possunt Bartho maens Masserui, cujus vitam perstringit re- herius in heatro viro tum illustrium Nasserus itaque scribens in Docat Ipsim delirat Silvestrum Papam insie Antichristum etiam filippus Mormeus in quadam inscriptione ad Paulum V.
magno suorum confodalium applausu, inseri Romanum Pontificem esse Anti-ehristum Simoimco docet , uno dempto Sabiniano, omnes Romanos Ponti-
fides esse Antichristos riuulam hoc asierit de Gregorio Vii. qui Omile una cum aliis ejusdem sensus haereri cis R. verbo Blandrise, oc ex supra dictis comtra Moellum XV. PRAGENfED. Una fuit ex tribus
sectis, in quas lepra Joannismus est dilatataci Pragenses verti mitiores caeteris S minus intolerabiles videbantur . Ex Gualter feci. IS. 11. PRAXEAs, natione Asiaticus, primo Catholicus , Montani haeresis in rensissimus hostis , demontani hae rufi Romanum Pontificem cesti oravit te dioit modii in in Montani haeresim lapsus , detecta ejus raude cadente se et ut secondo erroris poesistens cecinit Palinodiam e sedit erit ad haereticos declinans , a Zephyrino Papa damnatus fuit .mae elici, qui auctore Praxea prodierunt, dicti sunt Monarchici, Patropossunt,
XVII. PRAEADAMi TAE. Sic nuncupari
tu , qui ante Adamum homines extitisse fingunt. De quius supra egimus verbo
Petrerus, qui nomine Isaacus , natione
Gallus composuit librum anno 6Sy. inscriptum Sasema Theolinicum ex Praes-damitarum opules, in quo probare nititur, anto Adam timereatos fuisse alios homines R. Ex Script . tibi Adam primum hominem creatum esse a Deo narratur in Genesi . Quod etiam a sierit Apo stolus ad Corinth. I cap.rs. ver 1-s.Tum quia Eva , quae formata fuit ex costa
Adam , vocatur mater cunctorum Vi Vcntium et ergo ante Adamum non uerunt
cieat alii homines nec est, qui de crea tione
113쪽
tione facta ante Adamum aliquid scripserit. Adamum fuisse primum hominem expresse legitur in pluribus Conciliis. Videatur hac de re Durandus , Fidei vindicatae lib. a. art. a. ubi expresse impugnat Pra adamitarum rationes. Negant etiam Prae ad amitae contra expressum
Scripturae restimonium Genes cap.6. diluvium universale. V. PRAEDEsT1NATIAM . Praedestinatianorum haeresim putant om uino fabulosam nonnulli , quam tamen primitus ab Adrumetinis ortam onachim, e
rius sierunt alii , statimque sopitam ab Augustino, ad illos misi De correptione , erasia, libro . Sed a Lucido quodam in Galliis Presbyteo, aliis nonnullis obseuri nominis circa annum s. infeliciter revocatam, auctam poli S. Augustini obitum iterumque duobus in Conciliis iisdem temporibus habitis, Arelatensini mirum uno , k Lugdunensi altero proscriptam rursusque seculo nono mollescalcho , viro natione Germano, S professione ordinis S. Benedicti,Orhaeensis At bati Monacho recoctam,& iterum pariter a duobus Cone illis aliis , tum in scilicet 6 Carisiae damnatam tandem his non obstantibus per Lutherum renovatam per Calvinum, Calvinique discipulos ad nostra usque tem-POra propagatam novimus illunt praecipui Praedestinatianorum erroreS.
r. Dirunt, quod Dii Deus quosdam
ad Citam aererram , ita quosdam praedestinavit ad mortem aeternam et unde instrebant bona opera nihil prodesse repro- his , nec mala nocere praedestinatis . . Ex Sacra Scriptura rech. 33. Vivo eZo. dicit Dominus: nolo mortem impii sed ut convertatur dolatus , ct vivat . Deum hic jurasse observat Tertullianus ih de
Poecii tentia cap. q. ut nempe Promptiorem fidem obtineat. urans etiam Cimquito viva dicens , cupit credisbi. O beatos uar quarum causa Deus juratu Ο -- ferrimus, si ue juranti Domino redimus t Porro si Deus mortem impii , id est damnationem uo vult , necesse est
velit salutem omnium , nullius damnationem Deu enim , ut legitur Sapientiae I. Martem non fec/t, uec aetaIur iu
perditione vivorum, sed us ait D. Pe trus in sua a. Epiliola Canonica cap. 3. Patienter agit propter vos, nolens aliquos perire , sed omne ad paenitentiam reve ti, ad Rom. a. Apostolus ait Tribulatio, Fangusta in omnem animam hominis os rantis malum. Qua propter merito S.Augustinus lib. I. contra Iulianum cap. 8.d,
cit Bonus es Deus, usus est Deus: ο- te aliquo sine bonis meritis liberare quia bonus es , non potes quemquam sinet malis eritis damnare , quia resus es.
Denique, ut alia multa omittamus, Oncilium Ara usticanum II. an et s. sic statuit Aliquos ad malum Divina potesate praedesinatori, nou fol'm non credimus fed etiam , I unt qui tantam malum credere velint , cum omni detesatione illis anathema dicimus. Idem repetitur tria Concit. Valentino III. N in Trid. sess. 6.Can. I . Ex quibus Omnibus constat quam impium fit asserere cum Praedestinatianis, Deum ex solo beneplacito sine ullo praevio peccato praeviso, nonnullos homines positive reprobasie ac aeternis supplieiis destinasses haec enim tam perversa doctrina bonos a bonis operibus avem
tens , o malos ad mala provocans , a
nifeste repugnat doctrinae Christi dicentis atth. 19. Si vis a vitam ingreaei,
ferva mandata:& adversatur Epist.2.Pet. cap. I. manifeste suadentici Satagit , ut per bona opera certam eseram vocatiovem,
ct electionem faciatis . Notandum est autem reprobationem duplicem a Theologis distingui alteram negat iam , alteram positivam . Prima consstit in sola non electio ue ad beatitudinem c sive actum politivum importet , ve non juxta diversoso quam Deus nemini debet, cui non dederit , nullam injuriam facit; cui dederit gratiam omnino facit, illum eligendo non enim merita possunt praecedere electionem Di Vinam, quae Omnium meritorum est orio Reprobatio a uicin positiva eli exclu-o a regno, o ordinatio Divinae justitiae in damnationem ς scilicet, si destinatio ad poenam sve damni, sive etiam sensus De hae reprobatione loquendo, Catholica sententia est, quod praecedunt illam reprobatorum demerita me reprobati O-
114쪽
ne verti negativa disputant Theologi, an demerita praecedant . an non Disputationis hujus provinciam ingredi mei instituti non est; etsi fateri cogar, sententiam Sanctorum Augustini QThomae quae demerita non praecedere reprobationem negativam tenet, longe videri probabiliorem . Sed ad rem nostram. Sem per haereticum est, & blasphemum dicere, Deum aliquem ad malum praedestinasse. Unde Praedesinati dicuntur electi; reprobi vero , tantum praeferti. a. Dicunt Praedestinatiani , De unia nolle omnes homines salvos fieri, sed tantum eos qui salvantur , quia ipsos praedestinavit. R. Primo, o Sacra Scriptura: Christus Μath. 8. ait: si es oluntas antὰ Patrem Urum , qui in Coelis es, ut pereat unus de pusillis sis. Ibidem vers. Ii jam dixerat Venit lius hominis fulvare quod perierat, di cap. II. I uite, ait, ad me omnes qui laboratis, errauerati estis ego reficiam vor Irrisoria certe non est haee Christi invitatio et Ergo
quantum est ex se paratus est omnes accedentes reficeres, ac salvos facere . Fateor, accedere ad ipsum neminem posse nis vites lapiae naturae ipse conserat te dvies suffcientes omnibus dat, saltem, ut rectae rationis ductum sequantura ut illis contingit, quibus fides non est praedicata nimirum voluntatem roborat, mentem illuminat, ad agendum excitat , in opportunitatibus , o tribulationibus adjuvat; ita quidem , ut nemo nisi propria culpa careat aut agendi virtute,aut Orandi facultate. Qui fidem habent, aut norunt, ad vitam , ad ipsamque amplectendam fidei doctrinam excitantur . Qui il-am prorsus ignorant , si rectam sequantur rationem , vocatione non, carebunt
ad fidem. Non quia rectitudo humanorum hujusmodi operum habeat rationem meriti ad vocationem, aut dispositionis ad illama sed quia misericordia Dei neminem deserit, nisi deseratur. Quamobrem illi etiam , quibus Evangelium non est praedicatum , sunt etiam hujus mise-
cordiae participes quia licet ad Pera salutari potentes non sint, cum credere non possint quod non audierunt tamen si recte secundum naturalem rationem operentur, correspondentes auxiliis Dei, quibus ad hoc sufficienter adjuvantur, piissime creditur, quod Deus illos illuminaret supernaturalium mysteriorum cognitione , elevaret supernaturali agendi saeuitate , quemadmodum docet S. Thom qu .r 4 dc verit. art. ro ad I ubi
ait id certissime esse tenendum et to adosium ' suis , ait Apocal. 3. Tota die ex audi manus meas ad populum incredulum Isai aeris Iu id es quod debui ultrὰ facere vineae meae, ma feci Isaiae s.
23. Demum decreto ita est Apostoli sententia r. ad Tim a Deus vult omnes h mines fulsosrieri , ad agniti uem verntatis evire uae sane verba proprio ac literati sensu aliqui etiam Catholici aliter interpretentur, quibus non a Gsentior intelligenda sunt, de vera interiori Dei voluntate , non de illa , quae dieitur e si meri signi figura metaphorica, quia juxta receptam desint pretatione Scripturarum regulam Scripturae verba ad sensum figuratum , improprium metaphoracum detorqueri nunqtiam debent, nisi sensus litteratis aliquid contineat, quod sit vel Deo indignum , vel pugnet contra fidem, di bono mores; porro nihil tale hie occurrit. Rationem vero di causam hujusce voluntatis Dei pro salute omnium , istam reddit Apollo lusversu sequenti: Duus enim Deus, unus mediator Dei hominum omo trisus ymus , qui deisit redemptionem semel ipsum pro omnibus Pariter hanc Dei voluntatem ad omnes o singillos homines extendi , demonstrato ipsa ratio : sicut
enim Deus, omnium plane, nullo excepto, hominum Deus elt, ita di omnium balvatore Redemptor. ii amobrem D. Tho m. in Joann explicans illud et Eum, qui venit ad me nou e sciam foras Cap. I. quaerit ib. lect 4 qua ratione imputetur non venire ad fidem, S salutem ei, qui supernaturali auxilio non vocatur , aut trahitur . Et respondet: Non imputatur
eis, s absque auxilio Dei ad Mem enireuon possunt; sed hoc ea imputatur qui nouvenit; quia impedimentum praefat, quid
nou veniat, avertensse Vasute culius via,
quantim in se es , omnitas sateria. amobrem etiam Gentiles , niti se a a Deo
115쪽
Deo auctore naturae averterent, Dei misericordia vocarentur ex illa dumtaxat voluntate , qua vult Omnc homines salvos fieri quae dicitur voluntas inessicax de an eredens , atque conditio nata Vide Gonet disp. de voluntate Dei. R. . Duabus rationibus Theologicis m. Petitur ex firmitate spei Christianae, cuius fundamentum est ipsa Dei fidelitas in pro millis , ac pro altite Omnium voluntas: Qeuerauit uos inoem viva u. ait S. Petrus a pi t. r. c. r. per re-
quam debilis , quam infirma crit spes nostra , nisi pro fund.amento certam hanc fidem, ac persuasionem habeata esse in , Deo veram ac sinceram salvandi omnes voluntatem dandi omnibus auxilia gratia saluti assequendae idonea Musiicientia Secunda latio petitur ex providentia Dei . cujus est res quaslibet ad fines suos per media ido te dirigere ac perduccre mor quippe ad Divinam providentiam per. iuet, ait S. Thomas quaest. I . de Verit artis. D. ut cuilibet provideat de uece Curiis ad flutem. Porro qui conser media ad finem conseqnendum apta,
S sussicientia , ille procul dubio finem
l illum velle censendus est intentio quippe finis , movet ad mediorum electionem vult autem Deus media ad salutem , nempe mandatorum suorum , per auxilium gratiae suae observationem . Si viis au ita ivredi serva maudata Matth. I9. 3. Dicunt Praedestinatiani, Christum non esse mortuum pro omnibus, quod ei veluti consectarium ex duabus praecedentibus propositionibus jam confutatis; mum Deus voluntate positiva aliquos
de tinavit ad damnationem aeternam, nec
vult omnes homines salvos fieri , con- se aliens est . ut Christus non fit mortuus pio omnibus. . Asserunt demum , Iiberum arbitrium in homine nihil sies, eo quod sive ad bonum, sive ad malum, Dei praede
stinatio in hominibus operetur. R. Verboya extant, Lutherus, Caseinus. IV. PRECATOR EI. Vide Massatiani si dicti, quod semper actu orandum csse , sustinerent quod cum humanae naturae imhecillitate impossibile esse, nemo non videt.
II. PRIEpON ED, unus fuit ex Marcionis discipulis, qui accepta occasione x blasphemia sui magistri,ctiam cathedram erexit. Idem praeli iter Othon, sim re s , qui omnes diversa uoctrinas protulerunt , quorum impietates plurimi impugnarunt , quo recente Thcodo retus haeret te fabul. lib. I. PRESBYTERI AN . Vide uritani. IV. RiMIANus, secta Donatista cadente seculo quarto creatur ope Donatistarum Carthaginensis Episcopus; sed cum propter obiecta scelera ab ipsi i meri nati itis fuisset depositus , ct in ejus locum Maximianus ex Diacono Donati ita iustectus ciam pridem a Primiano damnatus, a currimum schisma aclum ei in Ecclesia Donatistarum , ad quod sedandum celebrarunt Donat illae generale Concilium in Civitate agat , BaσWeuge di-etum in Provineia Numidiae , trecentorum decem F piscoporum , in quo, cum causa Primiani maximiani definiretur Praeside Primiano , ibi Maximianus absens , sui a laedicto Primiano damnatus sed contra Primianum convocatis alii duo bita Donatistarum conciliabulis, nempe Cavernensi Sc Cebar sienfi, utrobique Primianus retulit damnationem ἔunde tanta dissensio orta est inter Primianistas, d Maximianistas , ut hinc inde caedibus , incendiis omnia replerentur . Dicti etiam sunt Donatistae a quodam Claudio Claudianis quodam Itogato Rugati iis, qui lieet se- et Donati ita , eo quod cum caeteris Donatistis dissidentibus communicare renuerent, multa ab ipsis Donatistis, Maximianillis se ilicet di Primianistis passi sunt ex quo patet, in quot partes inlcisia fit synagoga Donatistica , quarum fingulae assere Dant ut perpetam gloriabantur apud se tantummodo verum Baptismum remansisse. Ex S. Augustino lib. contra Cresi.
116쪽
ai. Ris cc sitit una ex prophetissis Montani , quarum altera erat Maximilla , he idem V minae cum essentopii lentae , Montani ludibria sequutae propheticum piritum se habcre mentiebantur . Sunt ni referant , mulierculas una cum Montano suspendio interii sie. Il. RisCir Li AN . Hoc etiam nomine distincti fuerunt, qui sequebantur Priseam , sive Priscilliam unam ex Ontarii prophetissis h piph haeres. 49. IV. PRisCiLLiANos , nobilibus ortus natatibus, natione Hispanus , facundus sit 5 eruditus, sed vanitatis , captandique honoris avidissimus , magicis artibus ab adolescentia deditus Gnosticolim haeresi imbutus , Hispaniam suis
errori uis corrupit, post medium sec.lli quarti r damnatus proinde in Synodo Caesaraugustana , sed nihilo mimias ad Episcopis sitae perfidiae consortibus F piscopus Abulentis creatus edicto Gratiani imperatoris isti mispania ejicitur . In Italiam se eedens in Damas Papa, WAmbrosio Mediolanens Hemis
iniit sed subre pro ab Imperatore edicto , suae fidelesiae restituitur Mortuo Gratiano , damnatus in Synodo Burdigalensi . provocat ad Maximum , qui Imperium usurpaverat sed cognita i- se illiani perfidia . iussu Maximi tunc Treviris commorantis , ob scelera , quorum
convictu fuit, capite luetitur. Priscillani sectamisantius e Salbicuus Episcopi , facta cum Priscilliano conjuratione susceperant a tiam γωposias Dicti via pariter piscopi sunt secuti.
Prile illianistae videntes contra eos excitatum iustum judicium, ut se occultarent, consueverunt cum Catholicis communionem accipereti sed Euchari iticum panem non consumente , graviorem 1
eris Mysteriis inserebant iniuriam. Itidem familiare fuit Priscilliani itis, ad turpitudine suas oecultandas, hoc dogma aura , periura , secretum rodere voli. Plura Concilia contra Priscillianillas congregata , sunt. Toletanum anno oo Brae arcnse ann. 69. Ex praefato axiomate inferebant Priscillianistae, mendacium , etiam juncto periurio , non esie peccatum. R.ve ibo Pauliciani quoad
IO9 mendacium, ex quo constat a sortior il licitum esse periurium , quod Deus ex presse prohibet Livitici I9. Tum quia magna est irreverentia Deum adhibere te item mendacii , qua Deus falsitatem
telii leari velit, aut critatem non in gnoscat ex quo constat nunquam licere pejerare
r. nam esse Patris, Filii , o Spiritus sancti personam sic rebant. R. e bo Subellius. a. Quasdam virtutes cx Deo procedere praedicabant , quas Deus a Dere coeperit , Messentia sua ipse paercesserit. R. Quidquid enim est in Deo , cst Deus, di est ab aeterno virtutes Dei ab essentia Dei sunt omnino indistinctae M unum&idem sunt cum Dei sientia ἔ caeterum non essunt infinitae, Deus autem in omni virtute est infinitus, alioquin non set Deum, Dei virtutes inlinitae non essent: ex quo sequitur, Deum non pota habere virtutes , quas habere coeperit, essentia sua ipse praecesserit. 3. Christum ideo dici Unigenitum Dei asserebant, quia solus sit natus ex
Virgine, caeterum alios quoque ex summo Patre genitos Filios volebant, quo
rum Christus solus fuerit natus ex mmina , ideo dicitis Unigenitus , quia
hane nascendi conditionem, alius Filiorum Dei nemo susceperit. R. Ex Evangelio , ubi Verbum iugenitum Patris ab ae erno esse dicitur , cic in tempore ac Virgine natum in carne . Unigenitus dictus , quia solus a Patre natus ante omnia secula, sicut solus a Virgine in carne genitus in tempore. Nulliui Scriptura de aliis aetcre Patris illis mentionem saei . Tum quia Verbum et inlinitum, bc totam virtutem Senerativam Patris adaequat ex quo equitur , Patrem non posse haber nisi uiu-cum , aeternun infinitum Filium. . An in iam hominis esse Divinae sit, stantiae , nec . natura Creatoris sui , animae notirae illare naturam . R. Verbo caritae , Apocaritae. s. Animas, quae informant corpora olim in caelis peccasse is pro drvcrstate peccati, diversa informare coipora, virtute aerearum, d siderearum pote
117쪽
testatum Ita ut fatalibus stellis animas , corpora hominum crederent si ad-.trincta. R. Exiis, quae dicta sunt contras Iareflantes , Originem a Caecum. 6. Animam dividebant in partes, qua rum unaquaeque diversae potestati esset subjecta, sicut etiam diversis potestatibus corporis membra subjiciebant, re duo- deei caeli signis respondere corpora
constituentes in capite arietem , taurum in cervice gemino in humeris, cancrum
in pectore cc. R. Ex iis, quae dicta sunt contra Caecum ubi Ottendimus , hominem non esse subjectum fato, cstellis. Animam autem hominis esse indivisibilem
nec parto habere, probatur ex spiritualitate animae, cui repugnat principium exstensionis, o corruptionis, d consequenter nequit dividi in partes; habet quidem potentias, sed sive ab animae su stantia distinguantur, sive non quod Philosophis disputandum relinquimus tamen ipsae non sunt partus animae, sed necessariae persectiones ejus atque ideo anima in illas dividi non potest item ut anima posset dividi in partes, deberet esse composita sed anima et pura subitantia spiritualis, de simplex , alioquin Non posset cum corpore in compositionem homini venire , ergo N. c.
. Diabolum nunquam fuisse bonum, non esie a Deo creatum, sed omnis ma-
corporis non sit congruens animae dignitati. Hinc deducebant, filios promissionis ex mulieribus quidem natos, sed ex Spiritu sancto esse concepto . Cata Ies tanquam cibum immundum rejieiebant
in die Dominico . de Natalis Domini jejunabant, copocryphis Scripruris sua
Probabant commenta, quae deliri potius nuncupanda sic , nemo sanae mentis non videt, ita ut in eorum reprobatione frustra fit immorari Cousule S. Aug. haeresi O. iis. Ri, AT us . Adversus Privatum
haeret leum congregatum est Coucilium , Lambestanum nonaginta Epilcoporum, qui unanimiter eundem damnarunt: quodo praestitit S. Fabianus Papa, qui Pri-Vatum excommunicavit qui nam autem
essent Privati errores , non constat, potius aliae nae haeresis sectator quam novae instituor creditur. Cum adversus eundem S
Cyprianus Carthagincnsis piscopus ea. lamum sirina isset, i ple Privatus congregata Pseudo Synodo eum dein Cyprianumax auctorale ei ausum, o adversus eum creavit Pleudo apiscopum fortunatum Schil mali elim Legationem misit ad Cornelium Papam, quae ab eodem rejeciasti ita
III. Roc Lus , Montani sectator poli modum Ontantitarum dux , EcCataphrphrystum , vixit circa initium ii esse principium . . verbo Munichaei secuti tertit Contra eundem coram cis Diabolum autum esse : Deo creaturi evincitur ratione Theologica nam nihil potest bi dare esse . Assertas soli Dc competit : si diabolus non esset a Deo creatus , est et a se , esset Deus dedunus tantum Deus esse pote it, ergo occ. 8. Damnabant nuptias , bc cum adoptivis foeminis habitabant, dicentes non esse libertatem turpitudinis, ubi servatur pudor Matrimoniici quod in aliquo sensu posset admitti sin sano sensu ab ipsis acciperetur ratio Matrimonii , aut si verum Matrimonium agnoscerent. Item plasmationem corporum dicebant diaboli esse figmentum
id e semina conceptionum , doc moniorum opera in mulierum uteris figurari aD severarunta propterea resurrectionem
carnis non esse credundam, quia creati. phurino Romano Pontifice disputavit Cajus vir eruditissimus , qui plura edi- d. scripta , o Proclum confudit teste , Lusebio Caesariensi , Eccles hist. lib. . cap. S. Adversus Proclum etiam seri- plerunt Miltiades, Apollonius, Serapion Antiochenae Ecclesiae Episcopus. Ex hoc Proclo secta Montanillarum dicta est Kat aprocium. Creditur etiam auctorem sui si lapsus ertulliani. Inter alia docuit Proclus concupiscentiam carnis, reluctante spiritu e si peccatum . R. verbo Calvinus. II. PROCLIANO IE. Appellantur etiam Prodianitae, o Herminianitae Emerserunt circa annum Sa fuerunt natione Galatae, discipuli steuca, o Hermia haereticorum Utebantur ad suos confirmandos errores quodam libro Sapientiae in
118쪽
scripto , a quodam viro nomine SiraeBeoni posito, longe post tempora Salom nis. Ex S. Aue haeres. o. Librum ergo illum , cum libro canonico filii Sirach, qui Ecclesiasti eus dieitur , quod Sapientiae
etiam nomine saepius donatur , haeretici illi confundebant, aut eius loco subrogabant, ut conjectari fas est. r. Negant Christum venisse in carne, Messe de Virgine natum. R. verbo Eu ehes , Alba enses. a. Negant futurum judicium. R. verbo Barboriani 3. Negant resurrectionem carnis. R. verbo BusIidiani. . Illum locum Erechielis de quatuor animalibus crperam accipiunt , interpretantes per Leonem Regem pastorum
per iturium Regem Epyptiorum, per
Aquilam Regem Romanorum , per ΗΟ- in em ero , pilas morum denotari simi- Iitudinem arbitrantur. V. PROCU Lus, licet haeresis inventor non fuerit, sed tenacissimus Atianismi protessor solummodo extiterat , nihilomini is silentio prae eriri non de Dei; siquidem cum odio fidei Catholicae, rapaci sacri lcgaque manu cuncta depopulam ausus fuerit , de pallis Altaris sibi camilias 5 se moralia faciens in tanti sceleris poenam frustatim comeden linguam , in brevi turpillima consumptus est morte. Ex Bar ann. 4S6. XV. Rocopius Asos , Pseudo Presbyter, ac praecipuus Thaboritarum
dux , circa annum I II. una cum
Nicola de Puismon eorundem Thaborensium praetens Episcopo , impias
horrendas lasphemias in sacrosanctam Eucharistiam . Doctores Ecclesiae, S sancta alia Catholi eorum dogmata evomit, quae omnia horrendum hic esset recensere, aperit tamen ,, confundit Joannes de Pereti bram, vir doctus, Magnae quondam apud Thaboritas auctoritatis sed ab ipsis deficiens , ad saniorem frugem veram Romanam Eeelesiam est regressiis, ut videre est apud Coclaeum in historiussit. lib. 6.
I l. Roni Cus. Ex pravo genere Carpo eratis circa an fium Iao propagata est
Adami tuum secta , cu)us auctor fuit
Prodicus , qui inter omnes haereticos -- dissimus , Carpocratianorum is Gnosticorum deliramenta secutus, alia de novo
addidit, de quibus actum verbo Adamitae. Quatuor elementa , Solem etiam SLunam Deo esse dicebat. Ex Thoderet. haeret fati lib. r. PROTO A sc Mi TV Iidem, a Sabbatiani. Vide Sabbatius. XVI. PROTEsr ANTE L. Plura de Protestantibus circa appellationes , revolutiones, conjurationes ab ipsis factas, etiam circa corum ad invicem dissensiones , videre et apud Spondanum ab anno Isa9. usque ad 6o9. hic que ad rem recolendum , quae verbo Consessionsae notavimus. Protestantes itaque , sive Confession istae die uirtu qui sunt de secta Lutheri, vel ex ea pullulantes alii Novatores haeretici, qui Consessionem Augusta nam prolitentur tenent, de qua Confessione Augustanc sub nomine Confes υλη egimus. Igitur cum Carolis V. Imperator pacificandae Germaniae studeret, ut unitas subditorum vires Turcismui gariam invadentibus Opponeret, dura necessitate coactus , decretum edidit in Comitiis Spirae quo praecipiebat, ut ubi edictum , quod promulgari fecerat contra Lutherum , debitam obedientiant , ohtinuisse , firmum ita maneret et hi autem praevaluisset hominumpervicacia nihil usque ad futurum Concilium innovaretur proscriptis interim caeteris errori hus scilicet Sacramentariorum
N Anahaptistarum , injuncto praerepto
Μissas ubique celebrandi.Contra hoc in saris decretum potestati sunt varii princiri. pes cum quatuordecim civitatibus defundentibus conscientiae libertatem, seu liberam religionis electionem, usque ad Concilium, oc ab hoc protestationis actu ann.isa 9 Protesantium nomen ortum habet. Postea in Comitiis Augustanisol,lata fuit Imperatori Protestantium Consessio adherentibus aliiv, Protestantium nonien a
Propagatum. Nam Potestantes dicti sunt
caeteri dei incep, eisdem adhaerentes, 'equentes Melanethonis Confessionera, Au-eusanam dictam , a Catholi eis omnibus
merito repulsam, coe piosam . Quamvis autem, ut innuimus,f'ὸotesiaristes dicti fuerint
119쪽
a Ia Arintra protestatione Spirae saeta Consessione, ut illi vocant, fidei Augustanae postremis tamen hi lce temporibus , hoc vocabulo scriptores appellavere quascumque Littheranorum , ex Calvini starum se-elas, quae licet in doctrina fidei inter se discrepent, ut optime demonstrat apici tisimus Bossuetus Meldensium Episcopus, in sua eruditissmam istoria variationum haeresiam Protestatium in hoc tamen spuriae fidei arti eulo, qui Protestantium cst conveniunt, nimirum , se missos a Deo adro firmandam Ecclesiam. Hinc aliis nominibus vocantur, Novatores Setiarii, Res rauatores, Evangelici seu potius dicendi De Hrmatures eud -Ev Qe- Issae Solemne est illis assere te suam , non illam Catholicorum esse veram Christi Ecclesiam eandem reformatam falso nomine vocant, obstinate defendunt in hoc sundamentali veluti dogmate , si erronis convincantur , utique de nostra ex illorum causa finita eiit, cum enim penes veram Christiae elefiam in fallibile sit comtroversiarum ita et judicium; ac hujusmodi deerctoria pronunciandi potestate polleat; semel admisso solam Romanam Ecclesiam id est: quae sub Romani Pontilicis magiiterio per universum Orbem disiunditur ieram esse Christi Ecclesiam: statim hoc unico ictu omnia illorum per- perversa dogmata corruere nec se cit, utpote quae verae Eccletiae fidei opponui tu . Igitur Opere pretium cit, ut limites praescriptae brevitatis transgi edientes , in hoc undamentali principio paulo longius
immoremur, demonstrando nimirum solam Romanam Ecclesiam, non vero Pro testantium societatem, veram sic Christi Ecclesiam . De vera celosa ejus notis consule Flanciscum Leyram Soc. Jesu in Synopsi de Ecclesia misit ante i os autem minus prolixe, quae satis esse opinamur , subiicimuS. Probatur ergo Romanam Ecclesia mitraam , unicam , ci veram usi Ecclesiam.
Illa sola est vera Christiae clesia , quaeri la habet verae Christiae clusae notas , sive proprietatesci atqui sola Ramana Ecclesia, sumpta pro univcrs Fidelium coetu, qui adhaeret Romano Pontifici tanquam legitimo Petri succesibri, d Christi in
terris Vicario hahet verae Ecclesiae notas inter varias si quidem l diversis assignatas verae Leclosiae Ciari iti notas, insigniores praecipuae oad quas Benarmino teste de notis Ecclesiae lio. . reducuntur caeterae sunt quatuor istae, nimirum quod sit ua, quod sit aucta, quod si Cathaica quod sit Apostatica; atqui solas Romana Ecclesia has habet notas, cum fit Una Sancta, Catholici, AI Uyιtiei, non e societas Proic Itantium , ergo c. Minor , in qua tota dissicultas sita est, si e per istinctos
para graphos demonstratur, hcclesia Romana ua es, non se so- societas Protestantium . Probatur prima pars. Quia unitas, quae est nota caracter verae Ecclesiae, in tribus potissimum consistit nempe in universali idei o Doctrinae consensu, simili ubique regimine,& communione cum uno capite visibili Romano Pontifice atqui haec tria occurrunt in heclusi a Catholico ruina est enim una unitate capitis, cum Omnia ejus membra uniantur sub uno dc eodem visibili capite Romano Pontificu eique patiant, ut Pallori supremo , de legitimo Pristi Vicarior est una unitate, leu similitudine regiminis omnes et Vim particula lium heclesiarum Fideles subditi sunt sui, Palloribus h piscopis , quos Christu potuit regere Ecclesiam suam quam acquisvit Sanguine suo; et una unitare fidei doctrinae , cum in ea ea indem sidui doctrinam, ubi .e semper si delus prolite antur omnes. 'go X Prooatur ecunda pars , nempe Re formatorum Ecclesiam . on fiat,ere harie
uni ratem . Ac primo non habunt illi confestionem in doctrina Nonia Lent quidem in arculis, seu dogmatibus, de . Nam ut de multis taceamus, in quibus infinitae
propc modum fuere variati OPES , turn apud Lur hera nos , tum ipti Calvini ita S sicii erudire de eloque inter de monil avit Bosuetus praelaudarus, unum dumtaxat articulum praesentiae Chri ni calis in hu- charistia, in caeterorum exemplum hic ar-
tingimus Anno 163 i. iii ieudo-Sunc donationali Charentoniana , Oilii Ruformat Oros ueret solumni sanciverunt lie-dus , o pacem cum Lutheranis CG in se Diionis Auguitanae, nihilque esse in eorum
120쪽
cultu, quod perseetae unioni, atque Ortindem a ramentorum participationi obstare posset, declaraverunt. Hinc Dallaeus in Apologia hujus Synodi, eap. 7. χin Epistola admonglatium , fatetur doctrinam de praesentia reali nullum continere venenum, necesse contrariam pietati, ac gloriae Dei. Quae porro in hoc articulo consens, Ante hanc Synodum
palam dicebant , hoc momentum esse uni eam suae ab Ecclesia Romana separationis causam In actis eorum, ut vocant,
Martyrum, quid frequentius legitur quam ob solam realitatem , tot sustineri tormenta , per quam ipsius fidei, pietatis fundamentum subverti existimabant
Qvj saeptiis in eorum libris legimus
ouam horrendam esse Catholicorum doctrinam, quos Crclopas , hoc est carnis
humanae voratores . Autrapophagos, pari ei das , humanae Christi naturae, ejus ascensionis in caelum hostes, inimicos. Id uiolatras vocant Quid etiam , is bis alienos magis unquam fecit, e facit protestantes , quam repudiata ab illis Cattolica doctrina praesentiae realis in Sacramento huchari itiae Ita ut plurimi ex ipsis ingenuo consessi fuerint, facile nobiseum in aliis omnibus consensuros. si praesentiae dumtaxat spiritualis opinio
Non habet consensionem in Conse Ltionibus , quae variae sunt in contrariae apud Luthera nos, oc Calvinistas. Luthe rani, seu defensores sensus iteratis, primam ediderunt anno Is3O. quae Augustana dicta est. Pol te anno 3 3 . articuli Smalcaldenses collecti fuerunt,qui COncilio ridentino quod Mantuae a Paulo 111 indictum fuerat , offerri debebant. Alia deinde , quae dicta est Saxonica, Synodo Tridentinae oblata anno Issi Alia V vittembergensis anno sequenti idem Concilio pariter oblata; quae quidem Omnes,licet inter se in plurimis contrariae ab universa tamen e tormatorum societate lubsignatae fuerunt a ita ut in eadem Saxoniae Provincia, intra decem annos prOdierint contradictoriae sententiae publico nomine, decretisque publieis consignatae de re omnium gravissim . Nam in Synodo Dreldensi anno is a commurusen-
la reiecerunt sententiam Brentii, . Illyri ei, re aliorum de persona Christi, di tamen illam ipsam sententiam , tametsprius a se damnatam , publice receperunt in libro Concordiae e tam Synodus , qu .l ipsa Concordia , vittem bergae impressa fuerunt, publica aucto
Defensores autem sensus figurativi aliam quoque Carolo V. eodem tempore obtulerunt fidei Consessioncm , quae vocatur Argentinensim Partim e illa suis placuit Helvetii quatuor successsive scripserunt. Galli, Gebennenses suam quoque peculiarem habere voluerunt. In Anglia duae etiam eodem Ierme tempore visae
sunt , e duae aliae sub nomine Ecclesiarum Scotiae . In Belgio fuit etiam conseiupta alia , ita in Synod Dor drace na approbata fuit nec defuit ipsis etiam Polonis sua , quae in Synodo endo mi-riensi edita est anno is o Legi possunt
omnes illae Confessiones variae, in unum corpus collectae , Typis excusae Genevae api Petrum, kJacobum Choijet anno
i 6ra. In hac porro tanta dogmatum, Consestionum fidei varietate , quae On-
sensio esse potest Z Nulla plane . Hinc
mirum non esse debet , si Protestantium societas ex variis , innumerabilibusque sectis coalescat Hoc enim contingere solet omnibus haereticis , ut vix nari , in plures sectas se in dantur, ac dividantur, ut observarunt ex sancti Patribus illi qui ex professis calamum contra ipsos lirinxerunt. Sanctus Irenaeus lib. . a P. ar. seqv. narrat haeresim Simonis primi haeresiarchae mox divisam, o inde natas esse sectas Leuaudrianorum , Saturnianorum , Basilidianorum ero. Item libro .capitulo s. scribit de Valentinianis quod
cum essent plurimi, vix duo, aut tres inter se conveniebant in omnibus dogma
tibus. De Donatistis scribit Auguli intis lib. I. de Baptis cap. 6 haeresim Donatistarum in multa minutissima fusta conseisiam fuisse suo tempore. Marcionita mox divisos fuisse, o inde natos Luciani as, Apellianos, ct Severianus docet Epiphanius lib. r. contra haereses montanistas divisos e si in Pepusanos Artι