Lexicon polemicum in quo potiorum hæreticorum vita perstringitur ... inserta conciliabulorum omnium, schismatum, & controversiarum ... addita demum pro operis complemento Bibliotheca Polemica. Auctore D. Joanne Sianda a Monteregali ...

31쪽

Magdeburte esci esse Primatem totius Ecclesiae , o superiorem potestate uis dumque Episcopo , conica Armenos rnaui H Pontifici Romano quem-

cum uiae Christianum esse subditum, contra Dulciuum posse ferre excommunicationis sententiam , contr1 Gerberium:

esse Christi Viearium, contra IoanNem Osphalum esse aput Ecclesiae jure

Divino , contra Hussita Pacobum Praepositi probatum est, ct cxibi dictis

reprobatae remanent sequentes Marsilii, &Jandunt propositiones. et Christus in Caelum ascendens, nullum in Ecclesia eaput visibile constituit, Vicarium. 3. S. Petrum plus auctoritatis, quam reliquos Apostolos, non accepisse . . Ad imperatorem spectare Pontificem constitueres imperatorem succedere Pontifici Ecclesiam regere Sede

vacante.

s. Omnes Sacerdotes, etiam pila O-pos, ei se aequalis auctoritatis. 6. Ecclesiam neminem punire posse,

vel excommunicare, nisi Iniperato concesserit 7. Ecclesam bona temporalia possidere non posse. 8. Dispensare in matrimonio , scutetiam legitimare purios, ad obtinenda bene fieta Feelesiastica , spectare ad Principem quemadmodum judicare de idoneitate pron ovendorum ad sacros Ordines , beneficia Ecclesiastica conferre Religiosos ordines approbares, jejunia indicere dies restos praecipere 9. Dixit, Pontificem posse ab Imperatore judicari, neque habere auctolitatem condendi leges . R. iij ex Epistola Honori Augusti , scripta a uno IO. ad Bonitae tum Papam Item ex alia epistola . scripta ann. 4so quae extat in Concilio Chalcedonensi , ex epist ola Vale tiniani , 5 Martiani ad Leonem Papam, Me alia Anastalii Imperatoris admor-misdam Pontificem , data anno sto. Exupistola Athalarici Remi, scripta annosa o. ad Clerum Ecclesiae Romanae ex his inquim pluribus aliis epistolis , coimitat quod imperatores Reges semper Ronianum Pontifidem , tanquam suum

superiorem agnoverunt ipsi se sub

miserunt a ergo Imperator nequit pro seri e udietum supra Pontificem , utpote Imperatori superiorem . Plura Cone ilia hanc veritatem declarant, quod prima Sedes nemine judicatur, inter quae Romanum sub Silvestro , item Romanum

sub Adriano, innuunt, quod Papa .equit iudicari a Concili, ergo a sortiori neque ab Imperatore, quia Papa est supra Imperatoiem is supra Concilium, quod probatur e . Congregato Cone illo, vel Papa adhuc remanet caput Ecclesiae . vel non primum, adhue est superior caeteris membris, etiam in unum collectis; sicque non potest ab Episcopis etiam in Concilio congregatis

judicari Sin autem congregat Concilio Pontifex non remanet caput Eccle-sae, ergo Fcclesia congregata erit Orpus sine capites sed utrumque dicere impi at, crgo asserendum Papam semper esse superiorem caeteris Episeopis , sive seorsim sumptis . sive in Concilio congregatis, consequenter nequit ab iisdem judicari.

Hic opportune notandum, mox superius dicta , etiam mea citer probare quod Concilium non sit supra Papam quod adhuc ulterius probatur,nam si Papa non estet supra Concilium , diversum esset regimen Ecclesiae congregatae in Coi ei lio , ab illo quod habet Ecclesia, quando non est congregat aes qui , quando

non et congregata , cst sub regimine

unius capitis , sub quo sui initituta a Christo si vero quando Ecclesia est congregata in Concilio Papa non esset supra Concilium , tunc regimem Ecclesiae non esset sub uno capite : Sed actenus inauditum isti Od vivente eodem capite Christus dederit diversum regimen Ecclesiae extra Concilium , di tempore Con-eilii Adde , quod spectat ad Papam congregare Cone ilium , praesidere Concilio per se , vel per suos legatos, Sprobare acta Concilii ergo Papa semper est supra Concilium, quia semper

est caput Ecclefiae. Quod Papa habeat auctoritatem condendi leges, probat ess caciter Samctus Bernardus libro De Praecepto, dispen

32쪽

fici. iam qui , in poliri temporali est poto stas condendi leges pro bono regimi-m temporali ergo idem asserendum insolitia Ecclesiastica , pro hono regimiri spirituali sed haec potestas esse de- laetori eo, qui constitutus est caput, Pa torraeulesiae, scilicet in Pontifiee, euies est Christus munus pastorale munus aiat cim pastorale , tradidit Christus Pe- ero , non verti eclesiae Petro distit, non Ecclesiae Pasce oves meas, si enim dixi Lin Ecclesiae Pasce oves , iam praecepi Dset ovibus , ut pascerent se ipsas . Demum , summus Sacerdos in veteri lege habebat potestatem condendi leges pro homo regimine Synagogae , ut probavimus ex lacra Scriptura contra Lutherum, ergo pro bono regimine Ecclesiae , Summus Pontifex debet habere potestatem

eo ridendi leges. Ex quo sequitur, quod Pontifex sit supremus judex in causis religionis quod expreste asserit sacra Scriptura in Deuteronomi r , v. 8 Paralipom. lib. e. cap Q. quod etiam , cum creteris Sanctis Patribus, asserit S. Bernardus Epist. 89 ad Innocentium III MARTiAMs piscopus Asturice'

sis,' assides Episcopus Legionensis

Novat haeresim schisma per Hispaniam propagarunt . a Bar ann. 2sO.S . S8. IV. MARTiANus Dissidium,eit Ma tianus cum Sabbathio Episcopo Novatiano, circa celebrationem Paschatisci erat autem Martianus Novatianorum sui ipsi asserebantJ Summus Ponti se . Ex Bar.

Dicebat , unicuique ieere Paschaeelebi a re pro suo arbitrio, id est, vel Iudaeorum more , ut contcndebat abbathius, vel more aliartim religionum. R. verbo uartodecimaui , contra quos, Pa-khajelebrandum die Dominico ab Ecelesia indicto Ostendemus. IV. ARTYRIAM . Dicti sunt Martyriam haeretici Euphemitae , qui , cum plures eos a sic rerent, non nisi unum tamen adorabant , quem dicebant omnipotentem, cum a provinciarum praefidibus vexarentur, artyrianos se se nuneupaverunt, quasi martyrium patientem. To m. II. Fuit haec secta ex Gentilibus congregata, circa medium saeculi quarti .Agit de artyrianis Baronius ad annum 6 r. MARTYRi AN Novc. Sic sunt nuncupati, qui Petri Martyris dogmata sequebantur

XI. ART tui . Dicti sunt Martini , a Martino Iuris Consulto, quicunque Obstinate tuentur aliquam opinionem , quamvis erroneam . Tanta tribuit Martinus adulatorie Imperatori, ut riderico tunc regnanti asieruerit Imperatorem eri de jure Dominum terrae. Ita cervicosus erat

ad defendendam quamcumque OpiniOnem , quam semel suscepisset, ut in vulgare proverbium ejus durities apud iuris consultos in hane usque diem pertra inferi ita ut Martinum appellent quem eun quem suae sngulari lententiae pertinaci studio inhaerentem . Ex Spond. ann.

XIV. MARTINus GoNsALvus sve Gondi salvus Conchensis , in ispania multa fatua asseruit prim quod esset germanus Sancti Michaelis , quod pro ipso servaret Deus locum desertum Luci-ieri, uti dipse esset prima veritas , scala caeli, ouod singulis diebus scanderet caelum is oscularetur illud , quod advenientem Antichristum ad fingulare

certamen provocaturus esset Cruce

Christi, dia dentate spineo ornata , foret eundem prostratu iis . Hunc Archiepiscopus Toletanus igne damnavit . Ex Spond. ann. I 3s9. I. ΜΑs BOTHEus, a quo Masbotheni, unus fuit ex primariis haereticis, in schola Simonis Magi enutrit . qui propri RS inducere opiniones enixi sunt paulo post Christum passum , Ecclesiam dilaniarunt, ut plurimum soli ambitione inducti, ut scilicet etiam nova religio uisaucro re apparerent. Ex Nicheph. lib. 4.

IV. MAssALi AN . Inter multiplicia haeresum monstra , quae sul Constantio Imperatore Ecclee fiam acriter vexarunt, Μ asia liani numerantur , qui irrepserunt in Mesopotamia , circa annum 36I tempore D. Epiphanii. Plura nomina sortiri sunt postmodum Massaliani, dicti etiam Pitaliani, Euchitae , reeatores, Spiri

33쪽

tuales, Euphemitae, Mar riani , at nisae, Adessiani, accinori, ter Eutu se in is diversis nominibus , habito respectu ad eorum errores , Orcs , 5 ha

bitum, sunt nuncupati Massalianorum primarios lices, asserit Epiphanius fuisse Dadoem, Subbam , de um , Sime nem Haermam. A pluribus Conciliis , o a Theodosio magno Imperatore exagitati fuerunt isti Nebulones , ob ingressu Ecclesiae in Concilio celebrato sub Theodosio junior . penitus rejecti, eo quod saepe relapsi , Ecclesiam delus sient: iterumque damnati in Concilio Oecumente Ephesino nito 3 i. De Massalianis

seribunt TheodoretuS, Hieron=mus, Damascenus, Aligustinus massalianorum errores , verbo Euthusas reseruntur & repelluntur. XVI. AssAL 3 AN Novi . Illi sunt, qui veterum Masialianorum renovarunt errores inter Antichristianos , a Gravina numerantur, ex schola Lutheri, Calvini progenti. Asserunt, Baptismum non sanctificare homines , neque sordes expiare, ideoque in baptigato remanere culpam originalem . . verbo Arccutiet , ArMeni, laeutius IV MATHEMATi Ct mathematicos inter haereticos adseribit Philastrius Bri-1iensis libro, quem de haeresibus conscripsit . Non esset tolerandum a scientiata. adeo nobili , haereticos homines nomenclaturam sortirici sed tamen eo nomine significantur , i teniporibus etiam

Ethnicorum sit tapius aster Titus Livius 3 illi, q a ex varia siderum observatione , faeilius in errorem prorumpere solent , qu Id etiam observat D. Augustinus lib. a. de Doctrina Christiana XV. MATTHAE PALMERIUS , a tione Florentinus, vixit currente seculo decimo quinto . Litterarum scientia celebris , plura opera seripsit. Sed cum de Divinis scientiis etiam librum ediderit, circa naturam Angelorum , a sensu Catholi eo defecit, qua propter hujusmodi opsis igni traditum fuit. Ex Bellar m de

Seriptor XV MATTHAEU GRAEON. Regula

ris professus Conventus viis ariensis

Μerseburgensis Dioecesii, Provinciae Saxoiit. Fratres vitae communis , lati e rum institutum impugnando, in plurimos errores lapsus est, quos , edito libello expressit, Mad Concilium Constanti ense delatos, Martinus V. Pontifex Maximus.

eorum examen , ac censuram commisit

Cardinali Aquil ejenfi, Petro de Alliaco, Cardinali Cameracensi, aliisque Praelatis,

G Doctoribus , quorum unus erat Ioamnes Gersonius Parisiensis Cancellarius. Judices duputati Fratris Matthaei propo- sitiones damnarunt, quasdam ut narreticas , alias ut erroneas , nonnullas ut scandalosas, d piarum aurium offensi-Vas ipsumque r. Μatthaeum rabona illarum abjurationem , lata sententia, Ompulcrunt, quam Summus POnti sex confirmavit. Erant autem hujusmodi, propositiones ex Grabonis libello

excerptae

l. Proprietas temporalium rerum statui se eulari essentialiter est annexa. 2. Nullus fine peccato notest illud abiicere , quo retento , potest convenienter vivere secundum statum suum.

3. Omnes peccant, qui bona sua mpliciter in eleemosynam largiun rur prinpter Christum . . Abdicationem omnium propter Christum , nullus faeere potest , extra veras Religiones manendo, sine peccato mortali r o dico veras Religiones , per Sedem Apostolicam approbata . s. Papa non potest dispensare cum secularibus,tat omnibus in singulari careant. 6. Si Papa posset alicui concedere ii in posset ei concedere propriae vitae subtractionem , quod est contra praeceptum Decalogi Non occider. . Religiosus non potest fine eecato mortali abdicare voluntatem habendi communia , quando actualia non habet. 8. Quod aliquis sit voluntarie pauper propter Christum , in seculo manens, Umnino nihil habendo ita fingulari, nec etiam ipsam voluntatem habendi, propriamincludit omni tempore contradictionem. 9. Nullus potest paupertatis consilium meritori observares, nisi fuerit initatu spirituali perfectionis sue verae Re tigionis. Dico autem veram Religionem

secum

34쪽

sociando modo dictam eligionem Io. Reputantes se bene faeere, assum Crido paupertatem , quae est Salvatoris eoi silium , remanendo in statu seculari, PCCCant mortaliter, Ir. Abdicans omnia , etiam propter Criristum, nisi veram, o approbatam H eligionem ingrediatur, Mn , di suis Rciorum cura sibi incumbit , vitam subtrahit, quod est homicidium committere tot hominum , quo ejus curae suta

citaritur.

I a. trander Omnes opes simul , ab iis qui volunt in seculo manere , reducitur quas immediate ad illud praeceptum Non occides. II. Credentes se mereri vitam aeternam tali abdicatione , credunt se posse mereri vitam aeternam mortaliter Peccando.

I 4. Dicens, omnia esse meritorie abjicienda propter Christum , remanenti in seculo, cithae icticus judicandus Is Nullus potet meritori , .secundum Deum , Obedientiae , pauperta tis cailitatis consilia , extra Peras, approbatas Religiones manendi, adimplet e I 6. Tria Salvatoris consilia , se sunt

Concatenata . ut ibi paupe ita merit Oria, in quantum cit Salvatoris consilium, invenitur, oportet , ut necessario alia

duo , scilicet altitas , Δ obedientia in- Veni alitur , quae a paupertate separari non possunt i . atronae , seu mulieres, communem vitam ducentes , simul commorai tes , Beguttae vulgariter nuncupatae,quo D

eumque error non tenentes , aut prae

dicantes, seu alias cte erroribus , vel haeretica pravitate non suspectae, aeternae damnationis sunt filiae , earum status est prohibitus, di damnatus.l S. Peccant , qui propria sua resignant , non intrantes Rc Iigionem approbata mai9. Non lieet Presbyteris . . c Cleri- eis omni unem vitam ducere , nisi in Religione approbata , sub poena Peccati mortalis. 2 O. Peccant omnes , qui fovent consilio, re auxilio communem vitam du-

centes extra Religion ei approbatam 2 . Similiter excommunicati sunt illi , qui vitam communem extra Religionem approbatam ducentibus, praebent eleemosynas Et qui tales fovent consilio, α auxillo vel detensione, similiter stant, S sunt in statu perpetuae damna tionis: nisi de ejusmodi excessibus eorum , magna contritione poenittierint ad vitam aeternam non pollunt pervenire, neque salvi permanere a a. Omnes vitam communem ducentes extra Religionem approbatam, iunt illi is quibus Salvator no ter praecipit esse abstinendum , e tanquam a falsis prophaetis attendendum. 23. Quilibet faeiens contra jura Canonica , peccat mortaliter.

24. Nullus corpore validus, absque communi utilitate, iecessitate , potest extra veras Religiones ne peccato eleemosynas Christifidelium tollere . Istae propofitiones, cum censuris Petri de Au liaco , Gersonii ejusdemque Fr.Matthaei Grabo revocatione , objuratione , habentur inter ipsius Gersonii pe

XVI. ΜATTHAEU DREssERO , vixit circa medium lectili i Dixit no creari novas animam, sed pei generiationem propagari , ex patentibus in 1Obolem in verbo ori eues. II. ΜATERi AR 1 , dicti sunt Hermogenis sectatores ab haeren , quam pro Glebantur de materia ingenita . Vide Hermogener . Ex Tertuli contra Hu

mogenem a

XVI. AT TMi As Eio . indavi ensis minister , secta ut heranus, vixit circa medium se euli 36. Hic, ut suum populum a culti Mariae alienaret, Canticum: Salve Regius, virulei,to scripto impugnandum suscepit. Ex occio R, verbo Guallelmus Bidemhachius.

IV. MAXt Mus, Ephesius dictus, quias myrnae natus, Philosophus Cynicus, di magnu Praeceptor impietati Juliani A-POitatae, ingenti honores, ab eodem ad imperium siti mpto , excipitur . Constitutus inlapn a Juliano , qui totus ama-aim pendebat, censor scriptorum suorum, falsis vaticiniis ulianum ad bel-

35쪽

l lum Perseum impulit, in quo Imperato misere de ecflit , sub valente dire

exagitatus est Maximus ob magi eam artem , quam exercebat cla anciem capite plectitur. Ex Bar ann. 337.1V. Axi Mi Nos . Adversus aximinum gravissime seripsit S. Augustinus Fuit aximinus Arianorum Episcopus circa annum Domini 423 Dixit, Patrem potentiorem esse Filio, eo quod Filium genuerit Deum Crcatorem Filius autem non. R. a D. Augustino tribus libris contraiaximinum editis. Vide etiam hae de re Magistrum sententiarum , Iibro primo distinct. . Tum qui , si Filius in Divinis non esset dicendus aeque

potens, ac Pater, quia non generat, deinberet in sensu aximini generare Filium, qui iterum generaret, es se in infinitum; nee posset perfici in Divinis generationis

series, si semper alter ex altero generaretur , ne eam perficeret ullus , si non

sufficeret unus Omnipotens Musa ergo Filius infinitae persectionis adaequat infinitam Patris virtutem generativam

non est possibilis alius Filius , qui generetur in Divinis , alitis Divinus Filius ii, finitus non esset, si ipso genito, adlluc alium generandi Filium , in Divina natura manere possibilitas . Nec propterea Pater potentior est eandem enim ac Pater Filius habet potetitiam generandi licet modus illam habendi, idem non sit in Patre, ac in Filio, quia Pater habet generandi virtutem, sumpto active ver-ho Generaudi Filius autem sumpto passive eodem verbo modus autem haben- dici non varia rei habitae substantiam Nec diei potest Filium non habere potentiam activam generandi , sed tantum non habere actives, ita ut differentia sit omnino in modo , nullatenus in re IV. AxIΜiANus , secta Donatissa , creatur piseopus Carthaginensis

contra Primianum, etiam Donatistam ex quo ortum habuit inter Donatistas ingens schisma. Ex Baron anno 39 . DO- cui malos Saeerdotes non conferre vera

Sacramenta , S ideo asierebat ab illis baptizatos esse rebapti Zandos . R. verbo 'aticelli. II.ΜAXI, DLLA.Habuit Montanus duas

mulieres , quarum una Prisca, altera, cabatur Maximilla mas , ex Paracleti inspiratione prophetare serebat , ut suam doctrinam stabiliret . De his mulierculis, quae vixerunt circa annum I 8

in impietate , haeresimontani pedisse quae seribit etiam Eusebius lib.3'. Eceles Hist. cap. s.

IX. MAEC HIANI , vocantur quicumque adhaeserunt Conciliabulo Constantinopolitano, convocato ab Imperatore , Nicephoro, anno So9. in quo, ex Prod

scripto Imperatoris, un. cum Episcopis, confederunt Magistratus quare non mirum, si pernicios Canones in eo Conciliabulo sanciti fuerunt , quibus adhaerere recusantes, exilii poenam subiere.Ηujus Cone iliabuli decreta sunt. r. Anathemati subjieiendos omnes, qui illius Conciliabuli errores non reciperent.

a. Conjugium Constantini Imperat ris , cum Theodote, vivente adhuc Maria legitima priore conjuge , tamquam legitimum esse approbandum R.Ex Mat.

3. Leges Divinas adversiis Reges nihil pos . . Ex sacra Scriptura exemplo Davidis , qui saepe de Divina legetermonem instituens, eidem hi obtem perandum , ejusdemque se subditum esse gloriatur . Unde S ille dixit Et nune Reges intelligit , erudimini Dc.ue quam ae irascatur Dominus. Tum quia Reges sunt creatura Dei, ergo subditi Deo , ejus legibus. . Episcoporum unum quemque ita sacros Canones , praeter ea, quae in illis statuta sunt, dispensandi potestatem habere . R. Nam illius est dispensare in lege, cujus est legem promulgares, sed solus Ponti sex leges Canonicas in universa Foerlesia promulgat ergo solus Ponti sex in lege Canonica potest dispensare. Tum quia, lcx Canonica illa est, quae universum Christi gregem in unanimi ubique continet ordine,, disciplina , quae decus est Christianae Religionis AE ornamentum , quod adeo magnificant ipsi-met Ethnici sed hae uniformitatis gloria privaretur , quandocunque ex suo beneplacito possent piscopi in lege Canonica dispensare. XUI.

36쪽

richris i ii politici, qui anno is 8. incita an artes divisi , volebant ut herata es Amata, cum principiis fidei con Porior , d se quodammod mediam PGIi A1orium stabilire . Ex Gravina. r. Solam Scripturam ad fidem sufficere a mincunt, per traditionem solii , , t a Ui ad ea , quae scripta sunt, intelli-Ωuricta in verbo Biblisae a Hanc traditionum differentiam es la x fieri in Conciliis ab hominibus irit QT quos est eontroverfia . R. Quia in Coriolitis soli Episcopi sunt judices, ne-Wcio illi, inter quos ei differcntia , poli vox Hecidere nemo enim in Propria statata potest esse Gudex. 3. Interim , dum remanet de tradie, O mitius controversia , licere Christiano framendere iudicium, etiam in illis arti- erilis , sub anathemate ab Ecclesia propositis ad credendum . R. Nam in Ec-Clesia nulla est de Divinis traditionibus , Ma , ut tales illa docet recipit, comtroversiaci cum Ecclesiae doctrinis, sanctioni hus omnes Catholici obediant. Sedo omnes, qui Christiano nomine gloriari

voluerint, obedire tenentur , ut probatiam est contra H stas acobum Praepostici erro non potest aliquii, nisi

infidelis, judicium suspendere in materia sidet, qua indo articuli sunt expresse abraeelesia propositi ad credendum, caeterii non esset in celesia una fides inficiat una tantii esse potest vera Ecclesia , ita etiam una tantum potest si fides apud eos , qui esse volunt de corpore verae Ecclesiae ; quod stetis esse , filiceret suspendero judiciam in arti vilis propositis ad crede udum. Neque esse posset potior ratio de suspensione judiciis quando liceret in casu , de quo agitur, judierum suspendore 3 circa unum ari

culum , quam circa omnes, re sic in haereticorum sensu , etiam qui habet et iudicium suspensum circa Omnes aerticulos,

diei posset verus Catholicus , quod patet esse absurdum 4. Tollendas esse illas inremonias quarum observantia apparet noxia , ut jejunia, delectus Ciborum. R. Ex verisbo Dei, in quo saepe commendatur e-

junium. Vide verbo Triavi Agapetae,

s. Tenendam esse religionem, absque

offensione Catholicorum Protestantium. R. Cum enim in purribus Catho. lieorum Religio ex diametro opponatur Protestentium instituto, vitae, di moribus , impossibile est religionem, absque ostensione Catholicorum Protestantium, stabilire

. Cultum Virgini exhibendum , sed

Rosaria esse Dominicanorum nugas . R. Ex antiqua Christianorum praxi recitandi Rosarium, multis a Deo commendata miraculis , ad comprobandum , quam accepta sit Deo, QVirgini devotio recitandi Rosarium Se Deinde , utilissimum est memorari ' quotidie celebrare Redemptionis nostrae mysteria , ut sit in recitation Rosarii. 8. Sanctorum animas honorandas sed non eorum Reliquias in verbo Eudoxius. De qua etiam re vid. S. Thom.ῖ.

9. Impensas pro Templorum ornatu non spernendas , sed per haec sensibilia

homi nom avocari a devotione. R. Nam Delis promi fit Salomoni se facili iis exauditurum preces orantium in Templo; expedit autem vel maxime, ut locus orationis, Deo specialiter sacratus digna majestate , bc decore ornetur non solum propter cultum Dei, sed etiam, quia cum nos sensibiles homines , facilius a sensibilibus moveamur, inde fit ut animus magj excitetur ad devotionem propter sacras imagines , Reliquias Sanctorum , dc enfibilia reveremiae , bc majestatis argumenta . Deinde Deus voeat templum, domum suam ergo tantum

abest , quod aedificatio templorum,

Ornatus avocet devotione , ut imo excitet ad devotionem , liandoquidem, qui facit expensas pro aedificatione templorum, rem Dei a Deo gratam, quae adeo commendata est in sacris Paginis in Salomone, qui aedificavit templum Altissimo cujus etiam ornatus magnifi

37쪽

centissimus, meo gratus in sacro textu describitur. Quinimo, Moysi praecepit

Dominus eximia ornamenta pro loco Orationis . Videm Thom. 2.2 qu.84. O. Orationem non spernendam , sed repetitionem eius, c ccrtum numerum

non admittendum . R. Ex instituto Christi , qui docuit Apostolos repetitis vicibus orare, usque adeo quidem, ut commendaverit instanter petentis importunitatem Luc.cap. r. Ipse Dominus oravit secundo, & tertio in horto euudem fermonem dicens: nosque etiam circa repetitam Orationem monitos voluit, cum

dixit : Petite , ct accipietis . pulsate

Ierietur . Per verbum pulsate, intelligitur instantia orationis, quod enim ad plumam petitionem non obtine muc, per repetitam petitionem , crescente in nobis devotionis , c desiderii ardore saepe a Deo aecipimus sicut etiam inhumanis contingit, ut quod ad unum supplicem libellum non consequin ur, per

repetitas supplicatioties accipiamuS repetitio enim eorum , quae humiliter Poscinius, inclinat exoratum ad hoc , ut exaudiat, licet in primis petitionibus repulsam tulerimus , vel ad exercitium patientiae, bc humilitatis, vel ad majorem Divinae bonitatis cognitionem . Certum autem numerum superstitiosum, neque Ecclesia approbat, imo improbat Certum Veria numerum propter ordinem ad mysteria , seu expressam proteitationem si dei, ut ter aliquam orationem dicere in honorem Sanctissimae Trinitatis, di alia id genus , quae ex vera devotione Prinde uni Eccletia collaudat. Unde etiam Apostolus Paulus commemorat se ter

Dominum rogasse, ut discederet ab ipso

Angelus sata Dae.

XVI. ΜEis NE Rus , secta Lutheranus, plura scripsit , multumque defatigavit ut probaret Lutheri vocationem , , mi Dsionem ad praedicandum fuisse legitimam,& consequenter sanam promulgasse doctrinam , quem impugnat Beccanus in

Manuali controveri lib. I. cap. a.

XVI. MELANC THONICI. Melanct honin oppido Palatinatus ortum suum habuit, cum plurium artium cruditione

praeditus esset, vitem bergae publice do.

euit , Lutheri doctrinam pro semis ita

ut annum agon 24 apologeticon publicaverit contra centuram Doctorum Pa

risiensium , qui Lutheri doctrinam condemnaverant : sed postmodum 1 Magistro suo ut hero deficiens , novas opiniones Luthero contrarias docere caepit,

ejusque sectatores dicti sunt Melanethο-nici, molles Lutheraui risiinrisae, ad secundam Evangelicorum speciei , spectantes Illyricianorum , qui strictius Luthero adhaerebant, cide rigidi Lu- therani nuncupabantur , inimicissimi Dicti sunt etiam Melanethonici Confus- sonissae , quia Melanethon Consessionem

Augusta nam omposuerat . Fuit autem hi haereticus in suis astruendis erroribus adeo inconstans , ut in solo articulo justificationis , quat ordecies sententiam varias seratur, qua propter ob suam inconstantiam vulgo Cothurnus , appellabatur. Dum prope esset moriturus, interrogatus a matre , quae religio melior esset, relpondit novam plausi Viliorem sed antiquam tutiorem esse ad salutem Ex uxore, quam duxerat , duos filios, di duas filias suscepit Francisco Primo Galliarum Regi propter suam multarum

rerum eruditionem acccptus . Tandem

Uvitem bergae, relistionen ipsam , quam inconstanter profestiis erat , pertae ius occubuit a qua religione , revertit rus ad veram Ecclesiam etiam deiecisset, si non fuisset morte praeventus anno S6o. aetatis suae 6 . moles , in quos potissimum impegit, sui. sequenteS: i. Hominem posse solis naturae viribus se praeparare ad Dei gratiam. R.Nam ad supernaturale donum , nulla potest esse naturalis dispositio a non enim est supra tuturam id , quod attingitur a na- naturali dispositione. Unde nec Proprie esset gratia , cum non daretur ex solata gratuita Voluntate donantis , Si vero gratis non datura quare gratia vocatur Tum quia Deus cit, qui producit gratiam in anima , illam elevando . Si autem praecederet naturalis disposito persiceretur animae per gratiam , sed non elevaretur. Nihil elevatur , nisi ascendat

lii pra omne id , quod attingere possunt

38쪽

'E tmque dispostiones , sed quas gratis uia caiisa in animaci quin ad has aliae Hispositiones prae requirantur e Caeterum ciar Ctur processus in infinitum : disposit ira Cnim non prae requirit dispofitione in ruini quia, dispositio ad gratiam saepecialiariis qui hin omnino a Deo avem sici ergo dispositio ad gratiam , satur im- me citate a inlo Decia ergo naturae Viritaris Don potest homo se praeparare ad ei gratiam. a. ominem non esie liberi arbitrii.

3. In toto negotio praedestinationistat ea, prout non solum dicit ipsam Dei

electionem, S mesia auxiliorum , sed etiam actus humanos in finem J humariam Voluntatem non esse liberam , sed omnia evenire iuxta praedestinatione a Divinam. R. verbo Daunes Oecolia' pa-uius Lutherux.

4. Equaliter proprium esse opus Dei,

Perditionem Judae, ae vocationem au li R. Nam ad mala opera , Deus sinitim concurrit permissiue is tanquam Prιma Causa , quae sinit causas secunda Sagere motus suos ad bona opera Vero Concurrit effective , dando gratiam ad bene agendum . Deus nequit effective Concurrere ad malum, cum potius hominem per sua praecepta, o consilia avertat a malo, o id e mala opera nullatenus dici possi in Dei opus, eo modo quo dici debent opus Dei opera bona Nue propter. dico, Deum non concurrere essective ad malorum peniim esse Pnysicum, seu ad entitativum quia hoc esse, bonum est, sed dico, non concur rere effective ad deordinationem . hononiae, in qua consistit ratio mali morali&Imo, ideo malitin est , quia actio bona pnifice, in finem debitum non ordinatura quamobrem malum nihil aliud est, Quam privatio boni , nce est e 1sectus, sed desectus. Vide, quae jam dicta sit ut contra Manichaeos. s. Per Baptismum tolli solii peccatum originale , non vero alia peccata, cum remaneat concupiscentia quam dicit esse peccatum. R. verbo f Deutius,

Jacobus Praepositi

o Nostra bona opera mereri bona

temporalia, non vero vitam aeternam

Rep. verbo Caizinus , ubi Ostendimus, hona opera meritoria esse de condigno

vitae aeternae.

. Nulliina esse eeeatum , praeter Incredulitatem . R. x sacris Paginis , ubi murmutationes . adulieri , furta , caeter hujusmodi exprobrantur . Deo, tanquam opera , suae Divinae legi contraria a semper punita fuerunt Cena , aeternae saepe etiam praeventione poenae temporalisci ergo falsum est, solam incredi ilitatem esse peccatum. Vide verbo Calvinar . S. Nullum esse diserimen inter praeceptum M Evangelium, S consequenter in Evangelio nullum esse consilium, sed omnia esie praecepta . . In Evangeli a enim plura sunt consi Ita, quorum o servantiae non est necessaria ad salutem sed solum sunt de meliori bono, conducunt ad obtinendam facilius salutem cinerum, si ni illum esset diserimen inter

praeceptum Evangelium , Omnes tenerentur overae pati pertatem, servare

virginitate ni quod per se patet non posse tubsilere Meti magis, cum pluribus magis expediat nubere, quam uri aliis magis expeditioμ temporalia possidere qtiam illis se abdicare ia9. Negat Evangelium esse legem, jux-tii vera ni propriam rationem legis Potest mitriis aeripi hae sententia, quatenus, non sub servitute, timores, ac terrore, ut lex vetus , nova lex coercet, sed

filios allicit, charitate nutrit, instruens nihil dulcius esse , quam placere Deo

conferens etiam fac lutatem, Patrem appellandi ipsum Deum , unde vere novae legis mandata Patris , ad filios sunt Sed tamen lex est , quia facienda , Scimittenda communitati praescribit, multique adhuc sub ea sunt durae cervicis quos terrore concutit, 'uibus , ex humana miseria, praee Uta Patiis dura sunt, ac potius tanquam luti servitute constituti , quam paterna directione ducti agunt , si tamen agunt, proptere P. R. Ex

Seripi Isaiae a. ubi Messias promittitur ut judex , o legitur noster ex illo Evangelii Maudata mea fervate Christus jubet Apostolos , ut doceant omnes genicu

39쪽

gentes servare omnia , quaecumque mandavit ergo Evangelium habet propriam rationem legis , ad cujus observantiam omines obligantia . Continet autum lex Evangelica plura praecepta, tam positiva,

quam legativa , quae omnia in duobus praeeeptis charitatis solidantur Continet etiam plura vetera mandata , quae Dominus Iesus renovavit, iraeter mandata, continet etiam consilia. Io Evangelium nihil praecipere, sed solum mani sellare nobis bonum nuntium

de Christo, quod ipse solus, merito suae

passionis , sit peceatorum nostrorum expiator redemptor noster . R. Ex his quae dicta sunt ad nonum , ubi ostendi

mus , Evangelium habere veram ratio.

nem legis, licet ad solius dilectionis praecepta totum reducatur.

I i. Eos, qui vitiosis indulgent cupiditatibus , non rctinere sidem. R. Nam peractus contrarios virtutibus, Ilae solum virtutes possunt amitti, quibus contrarii sunt. Hinc per transgressionem legi , amittitur charitas, cui peccata hujusmodi contrariantura sed non amittitur xi- dcc cui solum contraria sunt peccata infidelitatis Ide O vix est invenire Cath Olicum , qui, quantumvis sit peceatis coinquinatus , si interrogetur an credat quod docet, ct credit Ecclesia, statim non respondeat, se paratum esse pro veritate Catholiea mortem subire ergo peccator non amittit fidem .

a. ominem justum obligbatum esse ad redendum se essi in gratia is qui

hoc non credit, non esse justum , nec fidelem. R. Nam nemo se it, an odii, vel amore sit dignus , A consequenter , nemo

potest obligari ad credendum, se esse ingratia . Verum quidem est, omnem hominem, qui faei quantum in se est, Divina lex praecipit, debere in Divinata, misericordia confidere. Sed nee illa fiducia est fides, nec in ea potest consistere justi fleati, sed in dono gratiae Dei, cum cujus adjutorio exequimur adimplementum Divina legis. Adde, neminem posse credere se de facto e sie in gratia, nisi Deus illi hoc revelet Deus autem hujusmodi privatas revelationes de statu animae, non nisi raro facita ut in timore, cirem Orcssemus semper, de nostra salute anxii Ssolliciti. ἔ3. In consecratione non esse adhibenda illa verba: Ioc est corpus meum , sed istaci mees participatio corporis mei. R. uia cum olus Christus possit Sa eramenta instituere, in Saeramentorum confectione standum omni niti, talia circa materiam , quam circa rmam, institutioni faetae a Christo, qui expresse docuit ver-ha adhibenda in consecratione exemplo suo postquam enim prolatis verbis cillud esse suum corpus ostendit, addidit, ut id ipsum in sui memoriam faceremus Unde tota Ecclesia Orientalis , c Occidentalis illa verba in consecratione semper adhibuit Hoc es corpus meum. Μiranda Novatorum homunculorum impudentia, qui non sunt veriti universalem tot seculorum auctoritatem infringere, ut non verentur Calvinistae , Ormam etiam consecrationis immutantes. MELCHIORI T. Vide H ma usMelchior. II MELCHIs EDECHIAM . . Epiphanius hae est si videtur Hieracem quemdam , virum eruditione piaeditum , comstituere propagatorem hujus haeresis quam a Theodotianis avulsam asserit hae. re 6 . Viri autem Theodotus, opifex

trapezita, seu argentarius , circa an. ISo.

I. Dicunt , Melchisedech non fuisse purum homi inem , sed quandam Dei virtutem , quia Apostolus ad Hebraeos . scribit de Melchisedech e Sinὰ patre, IANe matre , sin genealetia. R. a Dionysio, erosolymitano piscopo , qui huic haeresi Occurrit, asserensi elchisedech patrem habu si , e matrem nihilominus Apostolum dixisse . Melehisedech non habuisse patrem , matrem , quia ipsius genealogia paterna , se ut etiam materna prosapia , non habetur in eo ordine, in quo ex Hebraeorum est adscripta. Vide eruditam disiertationem Calmeti in Epist ad Hebhaeos a. Dicunt, Christum fuisse purum hominem, S longe in seriorem Melchisedech. R. verbo Cerinthus , contra quem probavimus , Christum non esse purum hominem , sed etiam Deum

XVIII. MELc Hi TIE, vigent in Syria

40쪽

ercatholicis facti schismatici, nune e rores Graecorum , ritus profitentur

si dicti a Melech , quae vox , Arabice imperatorem fignificat . Traditur ipsos appellatos misi Melchitas a schismaticis

per eontemptum , quoniam adhaeserunt

decretis Concilii Chaleedonensis Unde ipsi et chitae , bc merito, de hoc nomine gloriabantur, & usque modo gloriantur . Sed neque omnes Melchitae nunc schismatici sunt quin imo, omnes Catholici sub Patriarcha Antiochaen d gentes, communiter Melchitae appellantur . In sacris peragendis , utuntur Partim Arabica lingua , partim Graeca,juxta morem regionis, quam inhabitant.1V. ΜELETIANi a Meleti Lycopolis in AEgypto Episcopo orti sunt, ineunte ineuio quarto . te, cum a sede sua propter sacrificium idolis factum , merito fuisset expulsus , aegre ferens hanc expulsionem , schisma suscitavit contra . Petrum Episcopum Alexandrinum, a quo

condemnationis sententiam acceperat,

Maximiano tyranno adhaerens . Contra Μeletianos actum est Concilium secundum Alexandrinum , cui praefuit Osius Cordubenssa piscopus anno 3 9. Concilium generale Nicaenum clementer egit contrameletium nihilominus Concilii dispositionibus non acquiescens , novas in Ecclesia disiensiones moliebatur. Oppugnatorcm habuit S. Athanasium electum pii copum Alexandrinum quapropte Meletiani acriter D. Athanasummiectarunt . Scripsit contra Meletium

qui anno 326. cccsiit , . a filius Epi L. Opus Cappadociae . Negabat Meletius Irandum esse cum poenitentibus , qui in

erlecutione timore perterriti, aps nostmodum Poenitentia ducti, ad Ecclerum piam matrem revertebantur,R.Chri. tu venit quaerere peccatores, reduce

oves dispersas ad ovile ergo poenitenes, qui ratione peccati infidelitatis ab vili recesserunt, statim a reconciliati id ovile iterum redeunt , cum caeteris' hriit ovibus iterum debent communi

are , ergo cum caeteris possunt De ora-iones suas ol ferre qui mos semper tim aluit in Ecclesia , quae, utpote pia ma-er, neminem non modo rejiei rever- Tom. II.

tentem ad gremium per poenitentiam post lapsum : imo , de reversione peccarum a poenitentiam , exultat quod expressit Christus per parabolam filii, qui

post dispersum patrimonium , cum reversus esset ad patrem , iterum stolam Veterem recepit a patre , o cum patre in eadem mensa accubuit. XVI MEMOR tALisTAE ad Anti-Lu- thera nos spectant: ortiti sunt hoc nomen a dogmatu, quod circa annum Isso. praedicabant. Ex Gravinat Eucharistiam nihil aliud esse quam

memoriale, aut signum ad xcitandam devotionem . . Ex iis quae dicta fiant contra Berengarium, Benedictum NI-

et Eucharistiam nihil aliud ess qnam

credere , non esse necessariam sumptionem signorum. R. Ex supradictis . um qui ad nihil aliud esset, quam credere

quisquis credit, conficeret Eucharistiam, bc frustra ordinarentur Presbyteri pro consectione hujus Sacramentici neque Christus in coena dicere debuisset Accipite, hoc es corpus meum , sed simpliciter dicere debuisset Credite, di manducatis corpus meum . Sed Christus instituens hoc Sacramentum e coepit panem, benedixit, fregit . dixit comed te . Ex quo sequitur, necessariam esse sumptionem signorum , quandocumque quis vult realiter sumere orpus Christi. 3. Animam, corpus ex earne Christi pasci , non quia corporaliter manducatur, sed quia per sidem quandam putativo modo imputatur . R. Ex iis quae dicta sunt ad primum ad secundum 4. Omines participes fieri in Eucha ristia non alicujus tangibilis corporiS, sed spiritus. R. Etiam ex iis, quae dicta sunt ad primum, secundum. Verum

ruidem est, quod corpus Christi, cum

Sacramentali modo in Eucharistia, non est tangibile, falsum tamen est , sumenteSEucharistiam , sumere spiritum , non cor pus, cum realis existentia corporis Christi in Eucharistia probata sit contra Sacramentarios imo ex institutione sua est Sacramentum corporis, nam quod sumatur