장음표시 사용
41쪽
fimul spiritus Christi, non provenit praecise ex ratione institutionis, sed ex statu corporis , uti diu ne is in aeternum est vivum. Qua propter in triduo mortis, si facta fuisset conlecratio, tunc solum corpus fuisset sub speciebus , sine anima,
quia tunc anima separata erat a corpore; qui autem illas species ueharisticas in triduo mortis Christi consecratas sumpsisset, non sumpsisset animam, sed corpus Christi, ergo falsa est Memorialistarum assertio se ilicet, utid in Eucharistia sumatur solummodo spiritu ex quo patet sequi in fallibiliter , ut qui o sumit Eucharistiam , sumat simul, dc semel corpus , Animam se Divinita
I MENANDER , a quo MENANDRINI,
ortum habuit primo currente seculo , utpote Simonis agi discipulus, easdem cum Simone docuit impietates magicae arti pariter deditus, quamvis Magistro suo se majorem actaret . Fuit gener Samaritanus, ct in vico Caparaten ortus , incredibilia figmenta composuit. De eodem scribit S.Ignatius ad Trallenses rite Meuandrum , O totam collectionem maliguitatis ejus Μenander, se ex Olympo in hunc mundum ad salutem hominum venisse effutiebat ita ut
omnes sitientes salutem , in suo nomine esse baptizandos assereret , promittens perpetuam in hac vita immunitatem a
senio illis , qui suum baptismum suscepissent . Confutavit Menandrinos S. Li
r. Hunc mundum fuisse ab Angelis factum in solius magicae artis disciplina Angelos vinci posse ab hominibus, a Dserebat R. verbo vetita Dixit etiam
suos discipulos nunquam morituros quem errorem mors ipsa reprobavit. IV MENNA , Eeclesiae Alexandrinae Diaconus ex Catholico se Arianum fecit, circa annum Is qua propter una
cum Ario in aliis ejusdem sectae fuit
ab Alexandro Alexandrinae eclesiae Episcopo proscriptus Nomina autem Iusmodi desertorum fidei, qui ab Alexam dro pro seripti fuerunt , funt rius is fili ira thatis , Carponas , alter
Arius , Sarmaces , Luzοjus, Lucius
Secundus , ct Theonas , omne anathemathe jugulati ab Alcxandro, qui, una cum centum Episcopis AEgyptiis MLibycis , convcntu acto , horum praevaricatorum errores damnavit, sunt autem sequentes.
I. Non semper Deus Pater erat, sederat, cum Pater non erat. R. Nam ab aeterno Deus Pater est , cum ab aeterno Verbum genuerit , sicuti ex pluribus Seripturae utriusque testamenti locis constat, ex quihus , generati aeterna , Verbi Divinitas asieritur . Ex jam dictis contra Arianam haeresim, corruunt sequentes Arianorum propositiones, Divinitatem Verbi impugnantes. a. Non semper Dei Verbum erat, sed ex non existentibus factum est , qui enim
erat Deus, eum qui non erat, ex non exissente fecit.
3. Aliquando erat , quum non erat ἔsiquidem creatura , factura est Filius. . Neque vere aequalis substantiae est Patri , neque verum naturale erbum Patris est, neque etiam vera sapie tia ejus sed unus quidem ex creatis,&genitis est, abusive autem Verbum, Ssapientia iactum. s. utationi, ' alterationi natura obnoxius est Filius, ficut omnia quoque
6, Peregrinum quoque, Malienum segregatumque est Verbum a substantia Dei. . Inenarrabilis est Pater Filio neque enim perfecte cernere potest Verbum Patrem neque perfecte, certo
8. Suam ipsius quoque substantiam uti est illus , non novi ; propter nos
namque factus est, ut nos per eum, e luti instrumentum , crearet Deum, ne
que is substitisset, nisi nos Dous reare
voluisset. XV. ME Nni CANTIUM quo RBNDAM PRO post TIONES ERRONEAE Ann. I 3.
Quidam ex ordinibus endicantium Religio homines, Eceles asticae disciplinae prorsus ignari, in Taurinensi praefertim , instensi Dioecesibus erroneas qua Ddam scandalosas, sacrae Hierarchiae
42쪽
perturbatrices propo fitiones docebante praedicabarit, quarum tenorem . Augustinus Patri eius in istoria Cone illorum Basileensis Florentini exhibet c.
ra7. Sunt autem sequentes. r. Parochian non tenentur de sure
Dominicis diebus, solemnibus Missas in propriis Eeelesiis Parochi alibiis audire , sed ubi pro sua devotione maluerint, praetermissis suis Paraeciis neque hae libertas ipsis adimi potest Syn daIibus Constitutionibus a Parochiani, suis Curatis, illis diebus non tenentur ad oblationem faciendam , sed voluntatis dantis est , cui velit, oblationem facere mades, cx praecedens propofitio innoxiae sunt. Vide infra. 3. obnoxius quavis causa, ut Missas celebrari curet pro vivis , e defunctis non satisfacit debito suo , si per Curatum Sacerdotem id fieri curet, quoniam ratione bene fiet ad id est obligatus. . Decimarum solutio, α fi de praerepto fit, non tamen de praecepto est rui fit solvenda liberum igitur est omnibus , cui velint, eas solvere , vel in opera pietatis pro arbitrio impendere. s. orientes in habitu, iro sessione Drdinis inorum , ultra annum poenas Purgatorii non patiuntur quoniam . Franciscus, ex Divino privilegio , quo annis ad Purgatorium descendit, Professoresque omnes sui ordinis ad caelum se eum deducit. 6. Fratres Mendicantes , etiam non diraesentati ordinariis, omnium Conse Diones audire possunt Qqui apud eos
uni confessi , non tenentur, etiam semel in anno , confiteri proprio sacerdoti,aec petere confitendi veniam.
, Episcopi Dicece sani, etiam in sulf,ynodis, non positi ni sibi reservare a Olutiones atquorum criminum, praeter alas in iure expretas Has propofitiones ut falsas Merr reas damnavit Synodus afileenss , de-: reto edito pridie idus Februarii, anno i 34. ut reser Augustinus Patri eius ,ed eum Basileense Concilium , Q le-:itime caeptum, ure etiam reprobatumit, praesertim post indictionem Concilii rerrariens , promulgatam anno 438.
,nescio quid auctoritatis habere valeat
damnario , a Patricio at lcgata Certum tamen est, omnes memoratas propofitiones, praeter primam S secundam reprobari debuisse. Jure etiam antiquo Obligatos fuisse Fideles ad audiendum sacrum in Ecclesia Parochiali . non inficior,
cui S aliquando in uncias fuisse , aut consuetudine inductas oblationes praedi- attamen utrumque abolitum est,& libera manent Fidelibus Oblationes, sicut Slocus audiendimissam pro satisfactione praecepti, exceptis privatis Oratoriis, nisi adfuerit privilegium . Videta Croix lib. 3. Parta I. XVI. ΜEN NON IT E. Secta sunt Anabaptistae, tertinent ad tertiam lassem Evangelicorum , a Mennone ιω nis Frili ortum habuerunt. Hic Ana baptistarum coriphaeus esse censetur, qui seculo decimo sexto emerserunt . Excitato tumultu in Frisia, cum suis sectatoribus, oppido olde closter occupato, is multorum sanguine resperso ibi novam sectam conatus est stabilire, quae per suae perfidiae socios, Holandiam, Frisam . finitimasque regiones contaminavit. Habuit impietatis suae administrum quendam, nomine Tibba, a quo Mennonitae , etiam Tibba fuerunt nuncupati sed , ὁ μι-
Iiapi , quasi stolidi, a stoliditare doctrinae, quam proponebant Mennonitae, dicti sunt; eianon quidem suam doctrinam, adeo certam csse asserebat, ut eandem a Deo se immediate aecepit e profiteretur, di se insuper venturum judicare mundum is Angelos blateraret fictis
miraculis, quae euutiebat confii mare attentans , quem irridet Erasmus , eumdem improbans , quod nunquam se ipsume laudicantem Menno sanate potuerit. Ex Flori mondo lib. 2. cap. I 6.
r. Ad se venientes , licet baptiratos Menno iterum bapti Zabat . . verbo Auahaptis . a. Negabat . Christum ex Virgine nanum , sed coelitus de Patris essentia corpus attulisse dicebat. R. verbo Albanen- . De distinctione trium personarum in Divinis, asserunt Mennonitae nullam fieri mentionem in Scriptura, malu scia a tien-
43쪽
tientes de Trinitatis Mysterio. R. verbo Eo Omilii Deipae. LV. ME NopANTUM, Episcopus EphesinuS, unus eorum fuit, qui Concilii Nieaeni decretis relistentes, Arii dogma probaverunt, vocem Confubsantialis improbantes in Symbolo. A Concilio Nicaeno a nathemate jugulati, iterumque in Concilio Sardicensi fuit Menofantus damnatus ,
ab Episcopali dignitate depositus. Ex Niceph. lib. 8 cap. I . XVII. ME RcERus, diuturno carceri in Anglia mancipatus fuit initio secuti l . Ob sequentes errores. Sanctum Bapti l-mum blasphemabat, tanquam satanae inventum . Non alium regenerationis modum, quam inpedibus admittebat ejus usum in aetate adulta dissercndum exemplo Christi , qui in coena discipulis suis
pedes lavit. XVII. Eri Ap Mo Ris Tae . Metaphoristarum auctor, aut certe acerrimus defensor, sui Daniel Camerius, minister Ontiliensis , loqui utique satis facundus sed ambitiosissimus, ae seditiosissimus, qui, ubicumqtie adesse eontigit, disiensiones seminavit. Praefuit apindensi conciliabulo, celebrato in Delphinatu ab universis Calvinianae sectae ministris , anno I 6οῖ.& etiam alteri coventui habito a Calvinistis apud Privatium , ann. 6I2. de inum in obfidione Montalbana , anno I 6 r. cum quadam die, post injuriosissimam in Regem Ludovicum invectivam eoncione publica habitam , ad urbis muros, e propugiracula cum militibus, furore potius in religionem , quam virtute belli ea stimulatus se conferret , ad firmandos Calvinistas militantes in rebelli propugnatione, subito ictu tormenti aenei et eastris regiis ea ploso, statim miserrime occubuit. Ex Spondan. ann. 6 3.3. Dieebat Filium Desi non esse proprie Verbum . aut imaginem Dei Patris , sed tantum metaphorico . . Ex Evangelio D. Joann. Item ex omnibus Sripturae testimoniis , in quibus Divinitas verbi asseritur. Item , Verbum cta veram imaginem Dei Patris, expresserisIerunt saerae
paginae ad Rom. 8. 29. Conformem fierii, istisi Filii fui. i. ad Corinth. Puoniam iisago, dig/aria Dei est . Item i. ad Cor.
Chrisi, qui es imago Dei. Insuper ha
betur ad Colos. i. diui est malo Dei invisibilis. Tum quia, si Verbum esset tantum metaphorice imago Dei non esset Deus, quod idem est, a sentire cum Arianis. Vide verbo Alli. a. Dixit, veram Communionem fieri non solum in usu Coenae , sed etiam extra Cinnam per quem dicendi modum , colligitur fuisse etiam Ubiquetarium. R. Verbo Ubiqui in . 3. ejecit traditiones non scriptas, cunctas saerae Sripturae versiones exauctoravit. R. verbo Biblisae 4. Dixit, esse veram hane propositi nem et Corpus es Deus is in Coena dixit adesse corpus , quod est Deus. R.verbo Metamorphisae.
XVI. ET AMOR PMrs TAE. Pertinent ad factionem Sacramentariorum prodierunt seculo r6. Ducem habent Sisench-μuium . Ex Staphilo. r. Asierunt Corpus Christi, postquam ascendit in caelum, Deum esse factum ita ut proprie diei possit Corpus Christi est Deus. Qu*d si ab ipsis quaeratur , quin modo Corpus Cristi ad fit in Eucharistia,
respondent, adesi quidem verum corpus, sed tale corpus tamen, quod si Divina eL sentia, meus simpliciter, non caro humanae naturae consubstantialis . R. Nam contradictionem involuit ex omni principio, quod creatura possit fieri Deus, tale est Corpus Christi, et enim creatura Dei: tem , etiam in caelo Corpus Christi est materiales, sicut o sub speeiebus Eucharisti eis ergo non potest esse Deus. um quia, hoe quod est incipere esse Deus omnino repugnat essentiae Divinae, quae semper ab aeterno fuit , is umquam na-buit initium . Tum quia in Eucharistia est vere, realiter Corpus Christi; sed si Corpus Christi in Eucharistia esi et Deus falsa esset propositio a Christo prolata in
coena et Acci'te manducate, hoc es corpus meum . Sed amentiam hanc deseramus nam cuivis in prine ipiis fidei vel leviter inltructo, suppetent efficacissimae rationes ad convincendosmetamorphistas . Vide verbo mesatici. III ME TANGasMo Ni TIE . Prodierunteiri annum a o sub Imperio Eliogaboli.
44쪽
Dicti sunt Metangismonitae, a voce Metantismon, quae significat invasationem,sive mixtionem minoris vasis in majus AD serebant itaque Filium esse in Parte,tamquam vas parvum in vase majori, ac si Filius non esset aequalis Patrici docet autem seclusa , quod in Trinitate totae tres pelsonae sunt coaequales. Confutavit hos haereticos Diodorus Episcopus Nicomediensis. Ex Filastrio. XVI. METHONYMic . Sunt illi, qui verba consecrationis methonymiae, leufigurate accipiunt. Ex Sandero. Volunt, quod panis propositus, car nem Christi ita exhibeat, ut unum pro alio accipiatur et sicut cum dicitur, Petra erat Christus.Hinc illa verbaCorpus meum die uni significare signum corporis . . Ex iis quae dicta sunt contra Berengarium, Du--O cha num Yoautiem Votelestum S alios Sacramentarios, adprobandam realem existentiam Corporis Christi in Eucharistia. XI MICHAEL CERULA Rivs , Patria cha Constantinopolitanus , successit Ale- aio anno Io I. genere quidem illustris, sed genio turbulentus , in Romanam Ecclesiam in pit de bacchari ann. IOSῖ una cum Leone Acridano , tempore Leonis Romani Pontificis, qui Michaelem, Leonem vanitatis insultationis in Romanam Ecclesiam, erudita Epistola redarguit, missisque in Graeaiam a Leone Pontifice Legatis, ad conciliandam unitatem inter Graecos, et ali nos . Legat inrum colloquium Michael devitavit,
eorundem decretis parere recusans, nec resipiscens, multorum convictit errorum , in emplo S. Sophiae , coram universo populo, dc Clero, cum suis sectat Oriti ux fuit cacommiliai catus . Capita accusationum . quae in Ecclesiam inferebat Michael Cerularius , sunt sequentia mimor , partim falsa , partim autem saneta , ct proterve rejecta x, Quod Latini azyma consecrantes, cum Iudaeis communicent, nec aptam a Dstimant Eucharistiae coiifieiendae rate-ciam a Quod suffocata comedant.
g. Quod barba radant. 4. Quod Sabbatis jejunent.
. Quod Latini primam uadragesinae hebdomadam; nec non Qui qua gesimi, carnium esu violent.
8. uti sacro Symbolo particulam Filioque addiderint, o male de Spiritu
9. Quod in sacra Liturgia hae verba
alta voce proferant: uas Iaufius, Duus
Domitius mus Chri us , in gloria Dei Patris per Spiritum annum. io. Quod apud Latinos duo fratres,
ii. Quod in is , tempore Ommunionis ministrorum, alter alterum
ra. Quod Latini Episcopi annulis ornentur, ceu Ecclesiarum sponti.
i 3. Qu9d Latini Episcopi ad bellum
proficiscantur , manus suas humano
r . Quod mersionem unicam in Baptismo usurpent.1s. Quod salem in os baptirandorum
36. uod nec Sanctorum Reliquias,
nec sacras Imagines Venerentur.
XIV. Mic MAEL de CE SENA , de quo disierit vandingus, Generalis Ordinis Alinorum , ob suam pertinaciam in sustinenda propolitione haereticali circa
Paupertatem , ex aut oratu , una cum
duobus iniquitatis sociis , s nempe Bona gratia ergo me iam, Convolso ordinis, qui Procurator constitutus ad defendendum Decretum Pseudo-Capituli Perusini, procaciter ausus est a sententia Pontificis appellare , S Guillelmo Ochamo Anglo, viro caeteroquin docilissimo , Scotidiscipulo, de Nominalium scholae Oriphaeo , utique ob sua studia laudando nisi haee in malum usum convertisset, ad defendendam scilicet erroneam propositionem de paupertate Phaeresim Gerardi Sega relli renovavit quoad illud, quod asierebat, Christum QApostolos nihil habuisse proprium , neque in communi. Fuit a Joanne XXII. damnatus, d a praesidentia Religionis suae depositus Ave
45쪽
nionem vocatus ad causam suae haeresis dicendam , Ludovici Bavari protectione fietus, Pontificem contempsit Saudovico dixisse fertur Susine me eufe, et defendam te calamo . venione recedens . Pisas se contulit, WAntipapae Petro Corbario adhaesit, non desistens consilia , o favores schismaticis continuo praeberes fuit enim auctoria varo , sententiam in Joannem XXII verum Pontificem promulgandi Pisis , eum praemisia se concionem , in qua de haeresi Sum. mum Pontificem aerulabat o Constitutiones de paupertate Christi, inpostoloium a Joanne Papa promulgatas Sustinere contendebat Michael de Caesena , quod Christus, inpostoli nihil iure proprietatis dominii . seu iuris
proprii, neque in speciali, neque in communi habuerintla quae assertio , utpote Scripturae sacrae contraria , tanquam erronea, o haeretica damnata fuit iteratis vicibus a Joanne XXII. Ea hae sier-tione aliam deducebat Michael de Caesena , in qua scilicet asierebat, uti Fratres inores , utpote Apostolicae vitae imitatores , nullum habere possunt dominium quarumcumque rerum, etiam earum quae usu consumuntur, sed habere tantummodo simplicem usum facti dominio, ac proprietate rerum, Ecclesiae
Romanae , ejusque Pontifici reservata quae propositio etiam a Joanne XXII. damnata fuit . Quis enim sanae mentis non videat, uti dominium ab usu facti separari non potest, maxime inesculentis , dc poculentis Quis dicat unius frusti panis . unius ovi, quae ad sui entandam vitam consumuntur a Fratribus Μinoribus, dominium esse apud Pontificena in usum apud comedentes Certum est, quod de rebus, quae usu O sumuntur, dominium ab usu facti separari non potest hanc enim veritatem
evincunt rationes scholasticae merito itaque , propter praefatas assertiones damnationem subiit, ichael de Caesena, una cum sectatoribus suis , ut praeter praedicta futilia paradora mustinebant etiam ea uentia , nimirum, Imperat
rem posse Papam deponere is depolitum declarare . Sed iam verbo eGuille
mus Ocham reprobatam exhibuimus hane
propositionem Hue spectant errores aliorum in
ritarum, qui facii, praecipue in Sicilia a Religione Apostat , sub specie stricti
ris observantiae , observantiam Omnenia
abjecerunt, de quibus agit Spondanus, anno 3IS. quorum audaciam Joannes XXII reprimere curaverat, quiPseu- dominoritae , cum sibi sapere viderentur, sed supra modum inspientes, multis in materia fidei disseminatis erroribus, novam Religionem , seu potius satanae comventiculam instituere praesumpserunt, comstituto sibi capite quodam Apostata ordinis. refuga, cui nomen erat muricus de Ceva . Horum aliqui pertinaciores , resipiscere renuentes . Massiliae fuerunt combusti Crediderim hos Ap statas fuisse germen eguinorum . quos Clemens V in Viennen Concilio jam damnaverat qui duas fingebant Ecclesias, unam carnalem maculatam te ilicet Romanam aliam spiritualem
quae solum apud ipsos esset et asserebant
Sacerdotes , di celefiaeministros . itae si auctoritate destitutos, ut non possent Sacramenta conficere; Evangelium Christi in ipsis tantummodo esse completum quod hactenus fuerat obtectum se solos esse fine peccato is qui eo non sequerentur , non posse salvari . Quibus figmentis etiam addebant sequentes errin
. Nullo pacto , aut eventu jurandum esse . . verbo Catharisae. Tum quia, in lege seripta legimus, Deum aliquando exegisse juramentum. a. Nisi mulier virginitatem in matrimonio deperditam deploret , non posse salvari, quia matrimonium, peccatum reputabant. R. Ex iis , quae icta sunt contra Adamitas ct Encratitas. 3. Simplicem fornicationem non esse peccatum. R. verbo Furinus Adde,quod tertia assertio repugnat secundaeci non
enim minus deperdi potest virginitas per simplicem fornicationem , posito quod
mulier sui juris fit, quam per matrimo. nium, cum hoc discrimine, quod cum
per contractum matrimonialem fiat mutua traditio corporum, uxorati conve
46쪽
nientes non peccant , im tenentur , si
aliud non obstet , reddere debitum et insornicatione vero , contra jura naturae in damnum prolis peccatur. XVI. Μic HAE SERvETU . Ortus est anno IS I .novus Haeresiarcha ichael Scrvetus, Hispanus Tarraconensis. Cum diu Lutetiae Parisiorum commoratus, ope
ram dedisset me die inae, inde in Aisicam
se contulit, ad aquirendam Alcorani cognitionem , deinde primum favere caesit Anabaptistis, mox Samosateni Arii,
Macedonii plures renovavit errores,
scripsitque libros septem contra Sancti Gsimam Trinitatem , hoc titulo De Triuitatis erroribus libri septem, per Michaelem Servet, alias Revet, ab Aragmia, missuum. In aper scripsit Dialogorum de Trinitate , libros duos Dei ultitia Regni Christi , capitula quatuor. Post multos per Europam , iniricam circuitus me nevam appulit, ubi Cal vj no instigante eomprehensus, post multam cum Calvino disputationem , Procurante eodem Calvino, qui Seructi doctrinam tamquam blasphemam, rampiam improbaverat, vivus Genevae fuit combustus. Hinc occasionem nactiis Calvinus, tractatum scripsit, in quo probare nititur, recte a Magistratu haereticos Ena mortis puniri r ex quo factum est, ut Calvinus contra se ipsum, ' omnes sectarios processum damnationis composuerit, cum non miniis Calvinus eum uis sectatoribus, fit Michaele Servet blasphemias , impius, infidelis . Servetidoctrina Oloniam, ransylvaniam , Hungariam iniecit. Potiores Servet errores sunt sequentes. r. Baptismum parvulorum reprobabat, quem privata tantum Pontificum auctoritate niti dicebat appellabatque detestandam in Regno Christi abominationem , trigefimo solii aetatis anno conserri debere asserebat. R. verbo Ana- baptistae, Areostici , accerus, Eleuther Papisae. a. agistratum omnem rejiciebat. R. verbo Anabaptissae. 3. De Eucharistia sentiebat cum Sacramentariis , nimirum , Symbolum tantum esses, Ignum. R. verbo uergici Calvinus, Oecolampadiuta
. In Sancti sumam Trinitatem blphemus, dicebat , solii Patrem esse Deum. R. Pluribus locis in hoc opere
ubi tam Filii, quam Spiritus sancti Divinitas asseritur . Vide Deisi . Autl-
Trinitarii, Arius s. Christum esse personam tunc factam cum homo factus est. R. verbo Berillus. 6. Spiritum sanctum non esse Deum,
sed aliquid ex essentia Dei , levem solummodo, e tenuem aliquam auram
quae in creatione Mundi primit m prodierit. R. verbo Aeriani , ct iraui. . Deum in substantia sua partes ,
partitiones continere , ita contundens
Creatorem , cum creatura , ut diceret,
Deum in lapide esse proprie lapidem , in
Leone sic proprie conem . R. Quia
Dei essentia est indivisibilis a quod enim
est divisibile est mutationi obnoxium non est Deus. Deinde, omne quod partes habet, est mutationi obnoxium,Deus autem est immutabilis , unde ipse dixit: Epo Dominus, Dison mutor lit David
Tu autem idem ipse es . Tum quia, Deus in lapide esset proprie lapis, deberet dici posse ad convertentiam : Deus est proprie lapis Lapis est proprie Deus; ex
quo dicendi modo, patet quot sequerentur absurda. 8. Nunqukm fuisse in lege Deum adoratum, sed Angelos Deum adumbra te . R. Ex pluribus Scripturae textibus, ex quibus evincitur Deum semper ad ratum δε Angelos , ut Dei ministros etiam in lege misi cognitos , ipsisque Olummodo , tanquam Dei ministris, honorem fuisse a Patriarchis QProphetis impensum: quando adorati, tuentio tamen tendebat in Deum , ut ex ip-fismet verbis Scripturae patet . Praeceptum insuper erat Dominum Deum adorabis , illi soli servies. Item in Psalmis, continuo de adoratione Dei exhibenda , exhibita sit mentio. 9. Ob peccatum originis neminem damnari , eo quod peccatum originis
corpus tantum , non animam inficiat. R. Nam decedentes cum peccat Originis, damnari poena damni, constat ex vangelio , ubi legitur et Nisi qui reuatus
47쪽
fuerit ex aqua die. Item reprobatur ex iis , quae dicta sunt contra Armenor
Arconticos , uocerum . ad probandam necessitatem Baptismi Insuper, homines ante redemptionem appellantur
Apostolum . Mantiquos. io. Quod anima ante vigesimum annum peccare nequeat . l. ureas, per orationes suas , promissiones Christi eonsequi posse. a. omines , sine cognitione Christi, sub Evangelio salvari posie. Haec , Iimilia figmenta propagavit ServetuS quae ulteriori reprobatione non indigent,cum satis per se pateat , quantum sint rationidi sibinaci quis enim nesciat, ante vigesimum annum homines magistratibus puniri 2 non autem possent esse poenae
obnoxii , si non sient capaces delicti. Quis unquam audivit , pueritiam . seu rationis non usum protrahi usque ad
vigesimum aetatis annum , cum in pluribus experientia doceat , quod etiam ante septimum annum malitia suppleat aetatem . Capax peccati est , qui 'nis sufficientem habet cognitionem boni , mali se declinat a bono cognito, ut faciat malum. Horrendum insuper est, quod dicit Servetus de Turcis; idem dicendum foret dein libu cumque. Juamcumque superstitionem profitentius . Promissiones Christi non ni iis ,
sui sub lege Christi militant, a Christo
uni factaea quare saepe inculcat Chri .stus , ut ejus mandata servemus suos autem amicos, Christus solum esse declarat , quoscunque praecepta ejus servantes : Vos amici mei eritis, si feceritis , qu praecipio evolin. Quod si promissiones Christi consequi possent, qui Orant extera legem Christi, superfluum fuerat . ub Christus legem Evangeli- eam instituisset , dc satis erat , quod
orationem perci aeret orationem autem
solam non luiscere ad salutem . probatum est contra Ade num. Ex dictis sequitur , falsum esse , quod omnes sine agnitione Christi possit salvari , dummodo sint agnitionis capaces secus est de amentibus , qui post susceptum tamen Baptismum , salvantur in fide Matris Ee-
clesiae, quae supplet eorum cognitionis desectili. Ceterum expresse Christus dixit: ui crediderit, ct aptitatus rit δε Ious erit xui nou rediiserit coπ-demnalitur. Necessaria ergo est fides ad salute ma fides autem haberi nequit fine agnitione Christi ergo falsum est,
quod sine agnitione Chri iti quis possit
salvari , quod argumentum urgentissime promovet S August. lib. I. contra Julian. Pelagian ostendens , quod , si potuerunt aliqui salvari sine fide ite Christum evacuatum erit Mysterium Crucis XVI. Mi Loesus CovERDALus. Fuit eontra Eucharistiam blasphemus, cujussae inus perstringit inal ad ann Isso. II. Mi L LENA Rii , dicti sunt, licet improprie , qui asseruerunt animas praedestinatas ad gloriam, non admi tendas ad visionem , nisi post extermum Iudicium . Hujus sententiae auctor fuit S. Papias ierapolitanus Episcopus in Asiata Minciri, Joannis Senioris auditor, Paulo post initium seculi secundi cujus sente latiae adhaeserunt di plures Sancti viri, sed citra haercsim , nam cum tunc temporis, nondum esset ab Ecclesia definita haec quaestio , scilicet , an animae beatae admitterentur ad gloriam ante, vel post diem judicii , liberum erat unicii, que stare pro alterutra opinanda parte Cum tamen nunc temporis definitum sit ab Ecclesia , nempe a Benediri XII. de in Synodo Florentina se si . ultima Win Tridentina sessi as de invocatione Sanctorum . animas , quae purgarione non indigent, statim post mortem admitti ad gloriam , non amplius liberum est, citra haeresim adventam tenere sententia quae tamen adhuc distat ab errore Chiliaitarum , qui propriae Millenariorum
est, de quo actum verbo Chiliastae, di
Cerinthus, quem aliqui volunt fuisse Millenariorum primipilum , illorum siquidem , qui regnum Christi constituentes in oblectamentis mundi , dicebant regnum Christi cum lectis , duraturum
pol judicium mille annis in Judaec cui
sententiae cum pertinaciter adhaereret
Apollinarius , a Damas Papa damnatus est. Itaque Millenarii . de quibus hic agimus, quorum auctor fuit Papia Sa
48쪽
plas milem secuti sunt plures viri sanctitate , doctrina illustres, regnum Christi gloriosum, spirituale, aeternumque credebant, asserentes tamen, animas post separationem a corpore, quadam laticitate fruentes, non nisi post extremum u- die tum , facta resurrectione corporum, admittendas ad regnum aeternum; Sesquia ante judicium adhuc plures anni intercedent, ideti Millenarii dicti, non nisi longum tempus significare volentes per mille annos animas autem introdud cendas ad regnum , a Christo paratum animabus justis post resurrectionem , inrerim in loco 1 poenis immuni a Deo custodiri aserebant: qui dicendi modus, nunc ab Ecclesia damnatus , ut dictum est, ulterius roprobatur auctoritate plurium Sanctorum , asserentium animas purgatas, vel sine labe separatas corpore, non expectare ultimum judicium , ut admittantur ad gloriam et inter quos aperte S. Berna
dis serm. a. de S, alaehic asserit hune Sanctum introductum ad gloriam et Non immerit lorie S. Marachia in confortium Angelorum recipitur, quando pariccm Augeias gloria, se felicitate aetatur . Sed etiam ex verbis a Christo dictis Latroni in Cruce morientiaue cap. 23. Hodie mecum eris in Paradiso aperte constat animas justas statim introduci ad gloriam, ficut animae reprobae statim introducuntur ad poenam et Legitur enim Luc. 36. Mortu es dives, πIepuitus es in Inferno. Item Psal. Ia6. Cum dederit dilectis fui somnum , ee-e haereditas Domini. Ergo justi statim post decessum haereditatem Domini consequuntur Autoritates autem Scripturae
quae a Mille naris adducuntur , ad probandum animas justas statim non introduci ad gloriam, intelligendae sunt de gloria completa , quae non habebitur quoad copora , nisi post iudicium , quando
etiam corpora per dotes gloriosas , una cum animabus glorificabuntur . Dissimulandum tamen non est, ut iam monui, in primis Ecclesiae seculis, non paucos ex
Catholicis Scriptoribus Justinum, Irenaeum L quibus adstipulatur Tertullianus J Nepotem , Praelialem AEgyptium Lactantium , Severum suptilium Sc virim. II.
deri in ea mente , ac Sententia fuisse nimiium Sanctos non nisi post generalem corporum resurrectionem , ad intui-tivam Dei visionem, si admittendos. In quam sententiam, I 4. Ecclesiae se colo,
plus aequo adhuc propensus fuisse videtur Ioann. XXII.qui tamen nihil ex Cathedra definiens is ad credendum Fidelibus
proponens , solum ut privatus doctorio-eutus est in hac materiainec quidem assir. mando sed per modum privatae interlocutionis insinuando et qua de re vide Joann. Villati. lib. io histor cap. ultimo morti
vero proximus, germanum veritatiss nondum definitaeJ sensum authentice expressit, veritus,ne aut sinistra sententia ejus nomini fieret aliquando injuriosa, aut se ea ni definitivo modo docuisse putaretur. Vide etiam Raynald anno 334. num. 37. Imde tamen non est inserendum praefatos scriptores haereticos fuisses; nam cum
hae quaestio nondum asset eliquata, ultimo Ecclesiae judiei definita, haereseos incusari non debent, quicum qu sine pertinacia cam propugnabant; hae le- sis quippe nascitur ex pertinacia, qua
error ab Ecclesia proscriptus defenditur ut egregie innuit S Augustinus Epistola
tiam uam quamvis famam atque perve fam , nulla pertivaci animositate defrudunt , quaerunt autem cauta filicitudine veritatem , corrigi arati, cum imveπerint, nequaquam aut inter haereticos deputandi.
Quia vero S. Doctor noster Mellifluus Bernardus contrarium alicubi docuisse videtur nimirum justorum animas licet plene pingatas, non nisi post
generalem corporum resurrectionem
aeterna selicitate potiri, ideo opere pretium est tam eximium Doctorem ab hoc errore , licet suo tempore non damnato , vindicares, ne M ipse in erroris patrocinium asium a tur igitur S. DO-ctor ser m. a. in est omnium Sanctorum4 de statu piorum post mortem verba faeieni Pam veris inquit J confu-DMato , militiae tempore , gaudium habent fancti etiam tu Diriι suo ari
tur iugaudium Dominio uterim quiρ-
49쪽
vos doceat, qui, ut scribit in Apocabui, sub altari ipse eorum etiam voces aclydivit. Adue ergo riuatum essuper eos tumeas vultus oti tui di licet non plenam .halunt tamen laetitiam multam tu ordeoo, donec veniat dies Ita, qua implohit eos laetitia eum vultu suo. Interim
inquam , couvertuntur animae illae tu requiem .fuam donec veniat dies, qua introire mereantur tu requiem Domini aria hie dicit S. Bernardus. I. Animas illas Sanctorum , post mortem esse sub altari, non supra. a. Adhuc super eas gnatum esse vultum Domini, quod certe visionem abstractivam, non vero intuitivam videtur designare. 3. Ea laetitiam quidem habere , donec veniat dies illa, qua Deus implebit eas laetitia cum vultu suo , ergo ante diem illam vultu Dei, seu visione
intuitiva non fruuntur. 2. Sermone g. in eodem festo num. i. tres distinguit sanctarum animarum natus a primum in corpore corruptibili; secundum sine corpore ; tertium in beatitudine consumata . Primum in tabernae ulli secundum in atriis ; tertium tria
domo Dei, tum addit Pam multi ex
nee μὰ corporibus suis r id es , nee San- elisue plebe , nec spiritus sine carne ,
ncque enim praesari decet integram eatitudinem , donec sit homI integer cui d rura nec perseetione donari celosam perfector . Animae porro illae . quae sunt in atriis, non in domo Deum imi uitive nondum vident. 3. Sermone . in eodem esto, per altare , de quo S. Joanne in Apocalypsi , intelligit humanitaten Christi, sub qua sancti requiescunt, donec ad claram Dei visionem admittantura si enim loquitur et Altare luim, de quo nobis ιιι eudus es fermo, nihil alius arbitror esse , quam corpus ipsum Domini Salvatoris . Interiis ere jub Christi humanit te miriter auiti quiescunt, tu quam ni mirum des erant etiam Anzen ipsi pro- Dicere, donec veniat tempus , quaudo
jam non sub altari collacentur , sed exa tentur super altare . Sed quid dixi Ἀαὐ- quid humanitatis Chris gloriam , noudicam hominum, sed e Angelorum asse- qu poterit qui , nedum funerare pauo-uam igitur modo oper altare dixerim exaltandos eos qui nunc sub Dare qui icunt misone utique coutemplati
ne non prae latrone . Oseudet enim α-
bis filius semetipsum, non tu formasse vii, sed informa Dei . Ostendet nobis Patrem, itium c Spirium sanctum, e qua nimirum i ne nihil f sceret nolis. Unde Beatus Ioannes in Epia sol sua nunc inquit, ilii Dei fumar, sed nunda apparui quid erimus,fcνmus
autem, quoniam cum apparuerit, semiter ei erimus , quoniam videlamus eum
sicuti es. Docere hic videtur aperte S. Bernardus, Sanctos sub altari, hoc est humanitate Christi quiescentes , postea super altare exaltandos; atque tunc Deum est visuros sicuti est insu, ea nimirum visiones, de qua loquitur . Joannes quae certe intuitiva esta ergo antequam exaltentur super altare , hoc est anteae.
neralem corporum resurrectionem , Sancti,Divino conspectu aperte non fruuntur. Ad hae S. Bernardi testimonia , dico, mentem S. Doctoris esse, animas Sa iactorum perfecta AE consumata beatitudine donandas non esse, nisi post eorporum resurrectionem , ut constat ex Serm. . num. 4. Licὰ sinquit J non pI nam , habent tamen aetitiam multam aEt num 8. emo multitudo dulcendinis, quae abscondita es , magna quidem gua valde , nec dum tamen perfecti; tposte r Ad requiem , exutaera orpor
bur animae functe , protinus admittuntur: ad plenam autem gloriam regni novita: Et ber m. 3. num. I. Neque enim praestari decet uterram eatitudinem , donee sit homo iuregem, cui detura nec perfecti
ne donari Ecclesiam imperfectam . Et nn m. a. Varum siue corpore eompleri laetitia , persici gloria , Oufumari heatitudo non potes . . . . ut nec dum tota earum feeti Iibere pergat in Deum , fedeostrahatum quodammod , et rugam faciat , cum laesinatur desderi, ebr-poris. Vides
50쪽
Vides igitur in his Ioeis, unde o,
jectio petitiir, risulutionem eontineri.
Ex quibus facile est ad singula respon
Ad . itaque Animae sunt quider , sub altari , se non privantur vinolle Dei simpliciter intuitiva, sed tantum gloria perfecta, integra, quae dicit corpus, simul eum anima glorificatum. Ad a. Super eas signatum qui derr est lumen vultus Domini, sed modo longe persectiori, quam in viatoribus: illis abstractiva , illis laia, intuitiva Dei visio conceditur. Ad 3. Post resurrectionem Deus laetitia quidem vultus sui plena , integra , consumata implebit Sancios , seu antea
fruuntur ea laetitia inenarrabili, quae ex claro, intuitivo Dei conspectu nascitur. Ad testimonium ex serm. 3 patet e moxdictis responsio Sancti in atriis , seu sub humanitate Christi collocati, nondum sunt in domo , per visioncm scilicet completam , consumatam, conceditur et per visionem simpliciter intuitivam, negatur. Eadem est responsio ad id, quod ex serm. 4. Opponitura Sancti nempe, qui sunt sub altari, postea cum exaltati fuerint super altare meum visuri sunt modo perfectiori , quam ante, concedo Deum simpliciter visuri sunt , negaturquisio enim illa Dei clara, Mintuitiva plures habet persectionis gradum est autem S. Bernardi sententia, etiam intensive ci quo ad gradus augendam esse Sanctorum die licitatem post generalem corpororum resurrectionem Caeterum S. Bernardum admissseis sanctos plene purgatos, statim post mo te in aeterna laeatitudine donari, colligitur etiam ex ipsius epistola 3 ad fratres de Hibernia, ubi alloquens S. Malachia in , sic ait: Absit ut tua nunc , o Anima sancta, minus e ax esimetur oratio,
quando praesenti ividius opplicare es majesati, neejam in e ambulas, sed innecte regnas Absit ut imminuta, nedum exinantia tua tua, tam per a Charitas reputetur, cum adfontem Hum Charitatis aeternae procumbis, pleno hauriens ore,
post cladem Ierosolymae , in Borraeorum regione Decapoli, di Baga nitide e mei sit; isti Christo redebant is Evangelium
Matthaei adhibentes, circumcisionem retinebant. Dicti sunt etiam Naxaris , ut testatur D. Hieronyni ui epist. 89 contra quos scripserunt Iustinus,arenaeus Origenes 4 plures alii. XIV. Mi LLECTus quem Illirietis inter Luteri antesignanos conitituit, fuit Pragensis Canonicus por vicinas provincias cui stans, ubi q. predicabat natum anti-ehristum a extinctam si veram Ecclesiam , ipsiq. soli viam spiritus fuisse a Deo
revelatam , contra cujus insanias Gregorius XI excitavit Germaniae Episcopos ut Milleti insolentiam comprimerent. XVI. Mi NisIR CALVINIANI , unde
se dicti. Inter tres primos discipulos
quos ad dissem in angam suam hae Lesam Calvinus adhibuit, unus fuit, cui nomen 69nus homo . te in Pictaviensi Acca demia institutiones juris in in ill raria legebat Ministraria nuncupabatur juris auditorium, in quo praefatus suus h mo institutiones explanabat . Qua propter non alio , quam Mini ri nomine , ouas omo a Calvin appella ha turri ex quo factum , est ut irines Calvinianae haeres disseminatores , Miui-ηri nuncupari caeperint, Musque in hodiernum diem , Miniseri nuncupentur.
Ex Spondan ann ly34. Ili Mis ERICORDE , fuerunt quidam haeretici Origenillae, qui in alium extremum errorem , Praedeltinatianis e diame-
metro contrarium lapsi sunt, de quibus S. Augustinus lib. 2 i. De Civit. Dei cap. 18. haec ait Illa muli majorem misericordium Deo trisnuut, ersea hominum ge
bus ominibus divinitus uiaeem verum
praedictum esse , qu)d digni An paenua sed
cum ad judicium ventum juerit, misericordiam esse operaturam donasit tenim eos, Dinquiunt ymi ricors Deus precibus, ct intercessDuibus Sanctorum fus-rum. Extendebant ergo illi Diviniam misericordiam , ae hcneficium mortis Chiusti ad damnatos homines , quo a supplieiis suis aliquando liberandos ira aete a vita donandos esse confidebant, contra