장음표시 사용
121쪽
quoeumque animo fiant, posse haec essicere, quae Textu, refert, ' . . REsyoNII CATHOLAE A. D. August. tempore fuerunt haeretici, qui afferebant. ει opera nisericordia ad saluten susticere in eleemosynam tanta es virtutis, ut quantumlibet nefari Evivat homo,
suppliciunt aeternum non sit experturus. primus h acerro ris inuentor, ut notat Castro verbo eleemosyna ignoraturi Contra hunc errorem egregie veritatem atholicam destiad i August semio de verbis Domini. cap. 1 anelia se aliis in locis. Respondit itaque, dupliciter ista praeconia eleemosyma intelligenda esse vim o ut caetern quae Hibi scriptura requirit, non omittantur, Fides, Poenitentia, Charitas, ita homil.49. l. so homi Secundo, ut mite Leordia, i' eum priuri qua eleemosynam Leit, conseratur. Ita lib. H. de Ciuit cap. a. 7. His politis prim eleemosyna disponit ad peccatorum moti alium ventam,non est tamen
insallibilis dispositio quasi Deus insessibiliterinon seratio
nitentiam in remissionem peccatorum quia musti qui largas eleemosynas conserunt, damn5ntur. vide Bonavent. 8c Bedam in ca Ii Lucae. Secundo, liberat eleemosyna a peccatorui' pornis, unde Ambrol sermo O. 3I lauacrutri vocat, unde peccatqres emundentur. Terti b, liberat a venialibus,ut patet ex Augustino prius citata homilia Quartb. cu1todit a peccatis suturis quia maiorem Dei gratiam in auxilium accersit. Maioris itaque explicationis gratia, Norandum primo, eleemosynam dispositiuE peceam nomremittere sne poenitentia, ut docet in rhomas in .distas. Secundo, eleemosyna secundum suam sitbstantiam, no reis mittit peccata ut lacramentum hoc enim priuilegium sacramentorum est , nec dic potest illum remittere ex priuia
legio speciali ut Martyrium quia ex sensu Ecclasae hoc habet peculiare , quia baptismus sanguinis est. Tertio, elemmosyna materialiter sumpta. potest fieri in peccato morta ali,4 ab his, qui in peccatis peiseuerare volunt,4 rates per eleemosynam non saluabusitur. Qi,arto, eleemosynamo maliter sumpta , auget italiam, conservatrillam , Missmitti peccata, tuo ad poenam Et licet hoc commune sit Ommbu Neir us meritotiis, ψςωὐ- ramcn hoc in-
122쪽
venit x in operibus misericordiae, uti Tho supra de eles mo*na asserit, inter opera satisfactoria, illam magis sati
factoriam esse. Quinti, cum dicit Tobias, Non patietur animam ire in tenebras intelligendum est, sicut eum
Marci vit dicitur, Qui Messisterit, baptizatus fuerit, se uatis, scilicet seruandis.
VER s. 8. Panem tuum, s -- tuum super fetusturam tam constitoc . Varia sunt commeistifcctariorum in hune lacum. Primo, Munsterus nomine sepulchri, intelligit ora pauperum iustorum 8c probat ex Psal. s. Sepulchrum patens est guttur eorum, ut si sensus: Pohe panem,& distribuem nem, ne pauper iustus, moriatur secu do, Genmani senistri in Bibliis Gallicis notant his verbis contineri admonitionem exercendae benignitatis erga viventes . Tertib, quidam aiunt, hic praeceptum dari de cura sepeliendi mortuos. Quarto,volunt alij haec verba intelligi de epulo, tuo
consolandi sunt amici tristes, post obitum, chatorium Cim pius ille patriarcha Tobias senior, pinione sua
morti proximus, filium ad sevocas et inter alias admonitione', mentionem eleemosynarum feeisset, iri mandatis illi dedit i Panem tuum , c. Quibus verbis commendat eleemosynas pro defunctis, quasi dicat, conuiuium instrue. fideles pauperes conuoca, ut ipsi pro defuncto orent. Hinc nata est illa consuetudo,quae olim in Eceses luit,&etiarn nune est,ut affines defui in conuiuium adornent.&religio..ss ac paupeiribus mittant cibum, totum Eleganter de hac re Clemeus libra. Constitui.Αpostolicarum, CHysost. Eom 32. in Matth ubi sic ait Gurris nu=rtem tuorum paupere ς--- cinpressteros, Vns eis Mint rare, obsecraue 'Fuit ergo mos olim dand sportulas in amicti rum lanere,
conuocandi ad modestum conuiuium presbyteros, pr. ipinquos, pauperes. Nunc ordine ad interpretationem
haereticorum respondendum. Primb M steri expositio falsa estis quia nusquam scriptura vocat sepulcrum, es iusti, sed selum os peceatoris, unde exhalat faeto vitiorum vel ,ας-ticosum, unde, teste Augustino lib.2.cU.i .conxra
123쪽
epistolas 'tiliani, mendacioruio mortes exhalant. Non
est igitii sensu, , ut Munsterus vult, Non occidas iustum, subtrahendo illi panem in uia talis rasis contorta est,iinaudita potius enim Tobias dicere debuisset, super vi- uos, vel in vivos. Secundo, dici,cui potest, verbis Tobiae, contineri admonitionem exercendae bellignitatis erga vi, irentea: si quidem paulo prius multis verbis hoc filio iniun aerat , Fac eleemosynam , ne avertas faciem tuam ab ullo Paupere superest igitur ut locus accipiatur de dotiario, quod offertur Deoci eleemosyna, quae pauperὶbu Gog tur in gratiam defunctoruam. Nam propositis, super, idem lar, quod ii, vel propter gratiam: sic enim loquitur scrux tura, Doleo super te laoc est, propter te. Tertio, non ponsunt haec verba accipi, de cura tepelien' morxuos, nisi d tortis si, verum adaptantur ad eum. Qui am sepulchro: condi us est. Proinde hoc praeceptum refertur ad oblatio Mes, eleemosynas, vi obtineatur pax de furictorum fidelium. Intelligit, inquit Lyxa, quem haeretici, ob eximiam Hebraicae lingua peritiam, maM etiam siciunt: Tobias, quod in mori' iustorum eas endi sunt paupere . pro animabus ebrum. Quarto,peruerse intelligitur hoc praeceptum de conuiuio pto cognaris demortui quotluna enim essent
illa verba, Super feeultur a iusti quia post mortem iniussi hominis, etiam tristes amici conis audi, sitne Deinde, quorsum subiunxit Tobias, Noli ex eo manducare,&bibe
Te cum peccatoribus: namin peccatores tali solatio indigent Loquitur igitur de eleemosyna, epulo parando,Pr anima mortui : ideo in superiori membro mentionem. iusti facit, quia homini ethnico infideli , c manifeste inicelὸre mortuo, nihil post mortem pio sunt eleemosynae, sed tantum iis, qui in purgat otio sunt, Rideo in altero metribro, vetat aptare prandium, peccatores inuitare: qubd impiorum oratio, non fit accepta apud Deum. Quin o norandum est, quosdam olim nun is litteras te Tobiae locum intellexisse, qui gentilitia sit perstitione panem, A virium collocabant super sepulcra mortuorum. Hos repreliendie Augustinus er i D. de sanctis, Supraque sciendum , etiam V Ambros in hunc locum,ut exposuimus intellexisse lib. 8. Ommentariorum in Lucam,ubi indicat, hic etiam figuram
oblationis , quam Christiani xo
124쪽
helanetissae uti erant designans incruentum corporis, sanguinis Christi sacrificiunt optima fane eleemosyna est, quando sacrosanctus Dominici corporis panis, pro mortuis Oflertur, quod unum D. Augustini mori tui a mater a filio poposcit: Tantum, in quit, man inertiis auialtare, ut ipse refert lib. 9. Consess. vltimis tribus capitibus.
Avis αι in hune librum a sacro Canone Caluinusiquem sequuti sunt Ministri illi, qui apud Pissiacum
confellionem fidei ediderunt. M isde burgenses lo-Ios .illos libros recipiunt, quos Iudaei recipiebant, & cum hic liber ab Hebraeis reiiciatur, repudiatur quoque ab illis. Lutherus in Symposiacis cap. 39 audaeter pronuntiat hunc librum non esse eram historia in , sed tantur poeticum quoddam sigmentum,Homerico, Virgiliano simile aten
D. Hieron disertis verbis, sententiae Catholicae Eeelesiae opponit Iudaeorum sententiam epist. Iri. Sed qnia hunc li. .rum, inquit, Nicana Ino in numero sanciarum Scriptur.
Him inisu computas, alium pollulaiisni, stra. Vbi per aduersaliuam particulam, sed indicauit cur sepositis maxumis occupationibus acquieuerit petitioni Clitomatij rac Heliodori, qui huius libri transationem exigebant. Porrba loca, quae haeretici ex Hieronymo contra huius libri a thoritarem obiiciunt, doci e respondit fixtus senensis Bibliothecae suae lib. 8 vidclicet Hieronymum loqui ante Concilium Nicaenum, vel certe post antequam illud le-ψsset. Ali Patres hunc librum tanquam canonicum cutant, ut D August. lib.α. cap. 8 de Doctr Christ. Se Isidorus lib. 6. originum cap. z. bi praeter canonicorum liba orum ordines tres, qui apud Iudaeos iterunt ostendit in Ecclesia Christiana quartum, is hoc esse Iudith I em L7.c8 ea naintaik.Ψhutas non lati ei thil. de Monogamia cap Vir
125쪽
epistolas Petiliani, mendacioruio mortes exhalant. Non est igitur sensu , ut Munsterus vult , Non occidas iustum, subtrahendo illi panem in uia talis phrasis contorta est,i inaudita potius enim Tobias dicere debuisset, super vi 'uos, vel in vivos. Secundo, dici, potest, verbis Tobiae, contineri admonitio item exercendae benignitatis erga vi, i uentes : siquidem paulo prius multis verbis hoc silio inium aerat, Fac eleemosynam , ne avertas faciem tuam ab ullo pauper: Superest igitur ut locus accipiatur de donario, quod offertur Deoci eleemosyna, quae pauperibu Og
vir in gratiam defunctorum. Nam propostis, super, dei'
alat, quod hi, vel propter gratiam : sic enim loquitur scri-Ptura, Doleo super te, hoc est, propter te. Tert id, non poclunt haec verba accipi, de cura sepeliens ortuos, nisi detorto essest verum adaptantur ad eum. qui am sepulchr . conditus est. Proinde hoc praeceptum refertur ad oblatim nes, eleemosynas, ut obtineatur pax desu iactorum fidelium. Intelligit, inquit Lyra, quem haeretici, ob eximiam
Hebraica linguae peritiam: mas' etiam sMiumi Tobias, quod in morio iustorini eas endi sunt pauperes; pro annmabus cirum.Quarib,peruerse intelligitur Doc praeceptum de cola uiuio pto cognaris demortui quorsum enim essent
illa verba, Super sepulturam iustia quia post mortem inius hominis, etiam tristes amici confodiand sunt. Deinde, quorsim sibiunxit Tobia, Noli ex eo manducare,&bibe
Te cum peccatoribus: nam ieccatores tali solatio indigent Loquitur igitur de elaemosyna, epulo parando, pr anima mortui: ideo in superiori membro mentionem
iusti facit, quia homini ethnico infidHi , c manifeste inicelὸre mortuo, nihil post mortem prosunt eleemosynae, sed. tantum iis, qui in purgat otio sunt, ideo in ali ero mem , bro, vetat aptare prandium, peccatores inuitare quod impioruin orati non ut accepta apud Deum Quinio, no- andum est, quosdam olim nimis litteraliter Tobiae locum in te Rexime, qui rentilitia superstitione panem is viniuricollocabant super sepulcra mortuorum. Hos leprehendit: Augustinus serim ii de sanctis, supraque sciendum , etiam. P Ambros in hunc locum,ut expotuimus intellexisse lib. . commentariorum in Lucam ubi indicat, hic etiam figuram
Pras gium eius oblationis . quam Cluistiani r
126쪽
-estinctis secturi erant designans incruentum corporis, sanguinis Christi sacrificiunt optima sane eleemosyna est,
quando sacrosanelus Dominici coiporis panis, pro ni ortalis ofertur, quod nunt D. Augustini mori titia mater a filio poposcit: Tantum, inquit, mei memine uis ad altare, ut ipse
refert libri Consess. vltimis tribus capitibus.
quem sequuti sunt Ministri illi, qui apud Pillia cum confessionem fidei ediderunt Masdeb genses -ios illos libros recipiunt, quos Iudaei recipiebant, cuna. hic liber ab Hebraeis reiiciatur, repudiatur quoque ab illis.
Lutherus in Symposiacis cap. 9. audacter pronuntiat hunc librum non esie eram historiam , sed tantiam poeticum quoddam figmentum, Homerico,&Virgiliano simile Ite
in Praefationesia dixit Bethuliam nusquam exstare. i. EsPON si CA Tito LICA.
D. Hieron disertis verbis, sententia Catholicae Ecclesiae opponit Iudaeorum sententiam epist. In Sed quia hunc li- .rum, inquiti a SDo in numero sanctarum Scripturi .ri moritur compluas , acquieui minuationi τε stra. Vbi per aduersatiliam particulam, stri, indicauit cur sepositis maximis occupationibus acquieueti petitioni Chromatij in Heliodoeti, qui huius libri translationem exigebant. Poridi ad loca, quae haeretici ex Hieronum,contra huius libri a thoritatem obiiciunt, docte rem ondit fixitu senensis Bobliothecae suae lib. . videlicet Hieronymum loqui ante Concilium Nicaenum, vel certe post antequam illud legisset. Ali Patres hunc librum' tanquam canonicum cutant, vim August. lib.L. cap. 8 de Docti Christ ac sidorus lib. 6. originum cap. 2. ubi praeter canonicorum libi orum ordines tres, qui apud Iudaeos fuerunt, ostendit in Ecclesia Christiana quartum, d in hoς esse Iudith. Item L7.ca ean,
127쪽
Origenes in eap. vlt. Iudicum Ambrosuis libo ossicior cap. 13. Rigentiris epist. x de statu viduarum veteris ponamenti Ex Hieronymus ipse cisim ante Concit micaria tententiam, in contraria opinione luisset, hunc librum' pro canonico habuit epist. I o Ruth, inquit , Esther Iu , , tanta glo=ia sunt , visens oluminibu nomina india derint . Postrem ad Luthem nugas respondeo , tabes Eliam in Thisbi eodem modo contra Christum argumen
etatum, dicentem Nazareth nusquam extare quasi quae aliquando suerunt urbes cadere non possint is sui geremouae quam multa moenia in illis tetris excitata fuerunt sost Geographiam Iosue quam multa locorum nominamud Iosepnum, quae in veteri Testamento nushuam. Adde Prochardum, qui orientis loca oculis peregrinationibus lustrauit.&scripsit in haec verba De Abelma est voa leuca ad monte Bethuliae: ubi Iudith oecidit Holofernem, quinetiabili adhue hodie conspiciuntur vestigia castrorum Hol fernis,ut testis est Christianus Adrichomius Delphus in dς scriptione Terrae sanctata.
V URI. . Et habens super iambos suos cilicium, istimabat ἰς umii equenter in scripturis,iccurrat mentio cilicii Notandum est Caluinum eo audaciae prorupisse, ut non verear tui scribere in haec verba Vt saccima, inquit, cinerem, , meremus inter legales ritus, hodie idem manet apud noγacium uius RESP ora Ira GATHOLI A. Cur cilici usus legalis 3 ex quo Scriptura testimonio,as firmationi suae idem haereticus conciliat nullum probabi- se argumentum inuenio, quo Sectarius ad hoc asserendum
inductic tuerit, praeteridium in cilicium Cilicium ergo, seu saccum ad synagogam ablegauit, qu bd aquam molesta
tunica Caluinianae carni, ex diametro repugnet. Proptet
scurriles igitur sacrarum rerum momos,qui cilicia irrident: notandum est varios, eo genere castisationis sos,tanquam
128쪽
Usi non parebat,sed interni spiritus impulsis,& ductu,sacco, ae einere ieiunantes, usi sunt Idem enim est saccus quδd
ciliciunt, ubicumque noster Interpres vertit cilicium, ibi Graecus textus habet saccum Vbi laepe Castalio, centonem vertit, quia istis ut res , ita dc vox ilicss, paruiminamico qua Propter ubi possunt illam extriuiunt,ut audita sarii appellatione, diuersum quippiam a cilicio concipiamus. Hinc ipsi in suis versionibus, ubi Ecclesia in vulgata editione cilicium habet, saccum vertunt. Constat autem x variis scri plura locis, cilici usum apud Deum plurim)m valuisse, vea Paral c. xi 'bi rex ipse, dc maiores natu, vestiti ei liciis se prostrauerunt: non ard Propheta poptatuita monebant, ut propulsandae diuinae indignationi cilicium indueret. aerem . Accingite vos ciliciis: ne quis existimet veteres gestasse cilicium,non proxim supra carnem,sed supra alias vestes ut quidam molles,ri delicati asserunt notandus est locus QReg. 4. Vidit omnis popuIm ciliciuis , quo ex usus . erat ad carnem intria secm. Ex quibus omnibus concludo cilich sum, quem toties sacr e litterae comm ei dant, pium de salutarem esse: proinde sanctos Ordinum institutores,ad iulum,tanquam ad praesidium confugiise, ut carnem compri
cap.6' his verbis, Esther odi in ellem nullbmou. do extare: Qubd stultitiae votum postea damnasse videtur, in Praefatione suae versionis, ubi decim tantum capitis partem, a 'ers 4. quae deinceps in Latino si quuntur capita, reiicit. Hanc sententiam retinent omnes fere Lutherani MCaluinistae, ut pate ex Uttachero con -Eς ς sia, lib. 8.contra Bussorum.
129쪽
RESPONSIO ATHOLICA. Duo hic contra sectarios notanda sunt. Primum, licem priora capit , usque adinti artum versum declini canonica esse patet hoc in primis ex definitione Concili Tridenain sessi ., est sententia Hebraeorum omnium,tam recentiorum , quam veterum , de quibus osephus lib. i. contra Appionem,in Athanasi in Synopsi, Epiphanij haeres Σ'.ubi a Nazaraeis etiam Hebraice legi narrat. Secundum,'u' detiam sequentia capita a versu . canoniciniit approbarunt enim illa Conc Laodicaenum canos'. carthag. 3. can. 47. Item Cyrillus catechesia Damasse lib. . cap. I 8. Hilar in Psal. i. August. lib. de Doctr. Chiili cap. 3. Ruffinus in symbolum, ex iisdem capitibus non secus, quan
E sanctis scripturis testimonia laudant Chrysost homil ad populum August. iussa l. i. epist. 99. Ambros lib.3.
Olfi c. c. is Bah l. lib. 2. contra Eunomium, HIeron. in I. cap.
ad Galat Demque Conc Trident se s. q. his vcstbis: Si quisuros ipsos miros elim omnibm parilbm, prout in Eousia C. rholica legi consueuerunt, oinvso muli in editis, Listina
habentur, pro suris, ct canonicis non reciperit, s traditione
tradici 'sidns, prudens contempserit Anathema sit . Vbi contentiosis ingeniis obstruitur effugium, clim dicitur,prout in Ecclesia legi consueuerunt videmus autem ex illis. praesertim ex cap. Is in Ecclesia decantari, aut legi, ut seria . post Dominicam secundam Quadragesimae, , in Misecontra Paganos,ac Dominica ii post Pentecost.
WA RAE. I . Timui ne honorem Dei mei transferrem ad ho-ν --,is nequemquam adorarem,excepto ς meo. Janc colligunt haeretici Catholicos in Deum peccare, cum colun Sanctos ideo, inquiunt , noluit Mardochaeus adorare Iunm,ne honorein Deo d ebit una, in hominem transferrex RESPONSIO CATHOLICA. Alius est cultus .mitem Christiani Sanctis deserunt, alius, quem Mardochau negauit Aman quia is, ut sus ado sex volniri ita D. Thonias α.z.78 . hi ad I. Se in mi inqui
130쪽
in Lib. Estheri Cap. XIII. ror
isquit, reuerentiam, qua debetur Deo, Mardochaeus msidi ad rare Aman. Qui Oil ne alicii miruti videatur , pauid accuratius inuestigandum, probandum erit diuinos, tanquam
diis,sibi honores Persarum teges vendicasse,iisque,quos ipsi
ollent,aeserti voluisse,etiam Ethnici scriptores tot, sitates testimoniis suis astruunt, ut nullus dubitandi locus esse possit Heliodorus lib. .&9. Senec. lib.3. de beneficiis c.Ι2. Herodianus lib. . Aristoteles lib. i. Rhetoricorum Curtius
lib. s. 8 apud quem ita loquitur Cleo siculus Persa non
solum pi), sed etiam priιdemer,reges sitas me Deos coluntnteni Panegyricus Maximiano Ciocletiano dictus ita hahet, Rex ille Persarum nunquam se hominem confiteri voluit, ε nunc fratri tuo supplicat de Xerxe scribitur, cum Graecia fugeret, grauique tempestate laetaretur, cum ado- Iabant, ut nauis leuaretur, in mare se praecipites dabant. Obiicies, esto' id Persarum Reges diuinos sibi honores deflari voluerint Aman rex non erat, sed secundus in regno. Respondeo, habuit Gentilium superstitio maiores, minoi et Deos: sicut Persiae in regum tuorum adoratione superstitiosi fuerunti ita iis, quos rex voluerit honorari,
tali gradu diuinos honores deferebant. Si igitur indignali e regum Persarum adoratio visa est etiam illis, qui multitudinem Deorum cohaerunta ut cum Persiarum regum auxilio indigerent, adorationem tamen illam resipuerunt. De
Conone scribit Iustinus lib.6.de Calisthene,Valerius lib. 7. cap. z. Origenes lib. contra Celsum narrat: Lacedaemoniorum legatos Mem Persarum adorare ii luisse, timentes unicum dominum suum , Lycurgi si ilicet legem. Non est igitur mirandum, si Mardochaeus Iudaeus, unius; veri Dei cultor, talem honorem negauerit Aman et animo, εc cogitatione ad se conuersses,versu a. ita loquitur, Libente pro salute Istae , etiam vestigia pedum eiu osculari parati essem. Q sit dicat, si hoc tantum ageretur verum quia exis itur,ut Dei honor horitini tribuatur,non ei genua hecto. Obiicies, cap.8 vers 3 Esther procidisse ad pedes regis, ad ei supplicandum. Respondeo, utrumque recte fieri potuit,ut aliqui crederent Persarum regum adorationem, an-
quam ciuiles licere: alij vero magno, 3 constanti animis negarent, recusarent qui tota moralium actionum M nitas aut malitia, immutari selat ex diuerso rerum respectu .