장음표시 사용
241쪽
potest, non consuli susceptae proli ex libero concubitu nasciturae', nisi arctum sit coniugiivinculum: I aliquas do contingat, puellam deflo ratam hediocris sortunae , nobili dotari,in prolei ditari, hoc plane est per accidens. Attentis ergo variis consitate rationibus, quae circa fornic tionem expendi debent, serio decreuerunt Apostoli,ut patet in Actis, Gentes docere, ut a fornicatione, sicut a sus . secato, dos guine, abstinerent.
E R I I L Sc ithmi vsm, non esimenta ves . N stri tempo is poenirentiae osores , tunc locum obiuciunt contra opera poenalia, satisfactoria, & ita Prophetam explicant Convertimini ad Deum cordis contriticine, non carnis affictione. . REsPoNsI CATHOLICA. Nota prim b, vestiui scissionem, tempore veteris Testamenti, externum signum fuisse doloris, detestationis, de poenitentiae, illa etiam Apostolius sunt, Act. I . Secun- hane scisionem absolui non prohiberi a Propheta, sed requiri , ut ei contritio cordis respondeat q. d. non solum vestimenta vestra, sed etiam corda scindite. Tertio, eum ipsa cordis contritione, conuersione,idem Propheta ieiunium, alia coniungit,quae ad carnis afflictionem pertinent: Convertimini ad me, inquit, in toto corde vestro, in ieiunio, fletu, planctit. Quarto, quamquam mani stissimum sit, poenitentia opera toties in Scriptura inculcari, a Sanistis ea visipata esse, ad placandum Deum non verentur tamen sectatij, varia quaerere effugia, ut ea bo-
242쪽
obiiciunt corporales affictiones, valetudini officere,&vitam abbreuiare is proinde Benedictum , Franciscum, Dominicum, & similes sui occisores fuisse. Respondeo, ut ex intentione, directe, nunquam licet vitam botulare. ita licet ab aliquibus abstineres, vel aliqua agere, ex quorum abstinentia , vel actione, nonnulla vitae abbreviatio in directe , c praeter intentionem sequitur : quod cum multorum sanctorum exemplo probari misit, sufficie hac in parte unus Paulus, qui vigiliis, ieiuniis,4 infinitis laboribus . corpus macerauit, Mextenuauit, vires attriuit.&fregit,in de seipse loquitur Castigo corpm meum. Quo lad vitae breuitatem attinet, quam obiiciunt opponatuc Paulus Eremita, qui adolescentiam suam paucis dactylis aluerat. Adde senectutam, tantum dimidiato pane, omni busque humanis commodis destitutus, aetatem extraxit in
annum decimum tertium supra cente limum Praeterea, Antonius humi cuban pauxillum panis is aquae sub vesperam stinens, de viribus corporis, ad colendum Devnx necessariis, nihil detraxit,' vitam produxit in annum centesimum quintum milarion quoque, in iuuentute
herbis vixit, extremam vero aetatena, pane hordeaceo traduxit, ac tandem tota vita, in poenitentiae operibus d 'summa austerita te peracta, octogenarius animam Deo reddidit Fuerunt cilii Sancti,qui omnia vitae humanae commoda neplexerunt quibus tamen Deus integram corporis incolumitatem, ad nocturnas vigilias, 'pera carni molesta, concessit longissimam aetatem.
Instant molles Caluinistae, ii cap. s. ad Epheso, sea enim unquam carnem si in odis hiauit sed nuirit, essueneam. Respondeo Apostolum intelligendum esse de naturali inclinatione, ad fouendum corpus verum Christiani. . respem irae Dei, poenitentiae operibus assumptis , belliuncarni indicunt: neque tales affictiones amori repugnant, quia ipse Deus homines amat, quos tamen castigat, a-gesia enim omnem um, quem recipit, Prou. . de seipsis testatur Apocal. Ego, quos amo arguo, ct Uest. Quam D. Chrysost homil is in epist ad Hebraeos, ita ait: Non νυ fi festim, qui non casigatur sicut nim in domibu pa-σrum famisens, nothos filios negligunt patres, etiamsi nihil δε-
243쪽
legitimis vi elicet valde verentur, ne eos malum on' mo , negligentiae: Si igitur non castrari , nothorum siliorum oportet nos gauisere, tam castigamur: siqnirim ho Alis propriis adhibetur, proinde propterea nobiscum, sicut cum Lbis , agit Dem. Si itaque , saluo amore, Deus suos puniat filio, cur peccator, saluo amore , corpus suum punire non possetὶ
iustificationem solam fidem sussicere, x veram fidem adilectione non posse separari
Locus hic frequenter ab Apostolo citatus, si istea λdem esse undamentum , c Ribstantiam rerum sperandarum, quia beatitudinem, quam iustus expectat, quodammodo subsistere iraesentem facit, idcirco iustus desiderium caelestis patriae, ex fide tolerat, cor confortat. Porrb viti, de qua liacta itur , non habetur beneficio e iuscumque fidei, sed fidei vivae, quam Apostolus ad G Ialas . Fidem per charitatem operantem appellat, nam est iudes, de qua Iacobus cap. 2. Fide operibi mo . Dui I. π
244쪽
rare , ut a peccatis soluantur. Clim Calu lib.3.Instituto prolationem Purgatorij ex libris Machabaeorum d sumptam, soluendam sibi proposuissed, incredibili arrogantia haec scripsit . a Machabaseum hiareia πό--runt, sonsis non dignabor, ne vin istud idea in eat i sum sacrorum librorum referre. Quam superbiam imitatus Daneus, impudenter asseruit sententiam istam Sancta ergo salubris est cogitatio, non esse de contextu authoris, sed insertam, supposies iam RESPONSIO CATHOLICA. Quandoquidem frequenter de hoc loco ex Machabaris, hoc temporc non sine glaui Spiritus sim est iniuria, disputationes a Sectariis instituantur, pro Catholicae doctrinae
defensione, duo proponemus: Primuni est, de authoritate librorum Machabaeorum Secundum est, de facta deuotione, oblatis sacrificiis, pro mortuis. Quantum ad primit mattinet notandum est,quatuor reperiri libros,qua nomen Machabarorum gerunt tertius citatur in Chronicis Eusebi Olympiade os, iam inuenitur graece in correcta editione Romana Lx x. Interpretum quartum se vidi illa,
estatui nixus semensis , graece Lugduni in Bibliothec in s. X mi
245쪽
xantis Pagnini, ut videre est, libo Bibliotheeat eiusdem Sixti Verum uterque apocryphus est, nec ab ullo concilio probato, vilisque Patribus in Canone librorum sacrorum recensetur imb ab illo interdum reiicitur,ut patet in Synops Athanasij. Obiiciunt quidam, librum tertium Canonicum pronuntiari in Apostolorum Canonea . Respondeo, hunc Canonem , aliosque plures, adiectitios esse teste Bellatin litas.
reseri, Canonem illum laudatum esse a Synodo , quae Trullana dicitur quia cipsa Synodus improbata est, veresert Bellai in lib. i. de Conciliis cap a secundd, scien-giam est duos priores libros , qui, Sixtana editione extant, canonicos esse cita docet Conci Carthaginens III. can. 47. conc. Tridenti in decreto de Canonicis Scriptu-xis, seu Idem docent Innocentius Perist .ad Exuperium cap. vlti e Gelasius in Concilio Uxx. Episcoporum decremto, de libris Canonicis , ubi duo hi libri vocantur unus li- in Machabaeorum, quia scilicet de una,&eadem re agunt. Clemens Alexand lib. i. Stromatum, Cyprian lib. I. epi- solatum sanctus Bacharius tomo i Bibliotheca sacrari ubi ait: Quae de Machabaeis scripta sunt, Christum esse voluisse inter sacrorum librorum loculos . Neque hic silentio praetereundum est , antiquos Patre, hos libros pluriatim laudasse, ex illis tanquam Canonicis, nonnulla initasse, ut vid te est apud Chrysost orat de vir. Machabaris Anabros variis in locis tib i. Ossic cap. o. lib. 2. cap. penult in epist. 19. Prosperum de praedictionibus partea. cap. q. sanehum Antoninum , Constant inae ciuitatis in Africa Episcopum epis .ada Arcadium Martyrem,Damas c. oratione pro delanchis, quibus addi debet August. lib.18 de Ciuit cap. 36. Libros Machabaeorum , ita quit, hon Iudai, sed Ecclesia pro Canonicis habet. Quae verba ut intelligantu . sciendum est sciuolam esse obiectionem Sectariorum,qubalii libri in Canone Iudaeorum non reperiantur quia non minus potest libros Canonicos declarare Ecclesia . quam synagoga Deinde Genebrardus mali , erudite obseruant duplicem Iudaeorum Canonem esse Unus est, qui temporibus Esdrae in magna synodo compositus suit, in illo esse non possunt: quia posterius scripti sunt, sicut etiam EcclesiasticuS.
246쪽
in II. Lib. Machab Cap. X II. sis
sasticus,qui illo etiam tempore nondum suit. Alter est in
quo posteriores libri suerunt.qui non tantam Vt priores au- . thora talem obtinuerunt ut scribit Iosephus lib. I. contra
Appionem. Dicendum igitur est, hos libros a Iudaeorum Canove non simpliciter fuisse exclusos , sed a priore tantum quod etiam moderni Iudaei fatentur. Quocirca His
ronymus ex his libris contra Iudaeos argumentatur , tanquam eorum authotitatem non reiecturosci ricte quidem,
nam Iunilius de partibus diuinae legis, scribit Machabaeonam libros apud Iudaeos, eodem autnoritatis gradu fuisse; quo Paralipomena de Iob. Nunc ad obiectiones, quas se clarij ex August. verbis colligunt, contra authoritatem horum librorumci usust aiunt, lib. 1. de doctr. Christiana cap. 8. 48 de Civit. cap. scribit Ecclesiam illos pro Canonicis habere, propter quasdam Martyrum passiones ehementes, atque mirabiles ergo inquiunt, Augustinus imprudenter propter unicam particulam , totos libros pro Canonicis habet. Respondeo, his verbis ab Augustino indicari , huius scripxurae unum finem inter reliquos qui est, ut gloriosa Martyrum mors, posteris in exemplum propo
Secundo obiiciunt ex lib.a contra Gaudentium, cap. 2qudd Augustinus dicat hanc seripturam ab Ecclesia, non inutiliter receptam, si sobri legatur, et audiatur. Re bo deo, quamuis omnis scriptura non possit suo modo , non utiliter legi haec Augustini verba, ad factum Raziae , res xenda sunt,qui seipsum interfec it ob quod cautionem praescribit,in sobriE legi vult, ac non temeresintelligi ne quis inde colligat, licere sibi ipsi manus inferre, uti collegerunt
Circum cessiones: contra quos ibi disputat, eandem cautionem inculcat epist. 6I. ubi dicit, factum illud iudicandiam esse, iudicio sobriae doctrinae. Terti obiiciunt August. loco praedicto , cuius verba sunt scripturam, qua locatio Mamabam , non habent Iudaei, sicut Legem Prophetas , ct Psalmos quibu Dominus resimonium perhibet , tanquam sibus scis. Respondeo Augustini sententiam esse, Iudaeos eos libros non haberciscitiacet eo loco,quo habent legem,& Prophetas: verum hocm-hil ad Catholicos,qui sciunt etiam his libris Christum, testimonium perhiberequotae Ecclesiae iudiciu , authoritatem com-
247쪽
commendat: licet Ecclesiae mens manifestetur desinit , se Conciliorum , etiam vel ex eo Remonstratur , quod ea empore, 'oco, quo non nisi diuinas scripturas proponi , est in Conc Laodicensi can. V. ex his libris, non pauca Verba, sed in tegras ectiones legit, ut est in Missa Destincto- tum in Missa Sabbathi quatuor temporum Vernorum, toto m n si Octobri in Matutinisci Vide Ruper tum de diuinis ossiciis lib. 12. cap. s. &Rabanum praefation in hos
libros,ubi ait, suo tempore Apostolicam sedem constituis se eos in ecclesia tegi.
Quarto obiiciunt ex fine capitis 1 scriptorem horum libros una veniam petere: Sin a tem minu digne,comedendum
Mi mihi. Respondeo, utitorem hoe non reserre ad res ipsas, reveritatem historiar, quam narrat quasi velit sibi dari veniam, sicut qui salsum, aut minus certum conscripserit: sed ad modum scribendi Mnarrandi, quod manifeste patet ex subiunctis verbis Lumiibi enim inquit si semper exa sit sermo,non erit graim: quae ratio est,cur etiam ipse Spiritus sanctus, qui authorem illum in scribendo penitus dirigebat, noluit eum semper aeque exacte,& commodest cribere; Vnde etiam intelligitur, illum omnino habuisse optimam excusatio, eris quia non tam ille,quam spiritus sanctus initio loquebatur. Cum itaque dicit Coiscedendum est imitii, intel Iigi debet q. d. ita locutus sum, sicut voluit Spiritus
sinctus , cuius bira dumtaxat velut calamus: verbum illud, minus digne, non idem significat, quod male, seu perperam sed minus ex a se, si ii exquis te: nihil enim male,aut perperam spiritu sancto dictante scribi potuit.vel etiam dici potest, aliud esse re ipsa pie is conuenienter scribere: almd ex hominum iudicio, opinione. Item, aliud venia in sdigere, aliud humilitatis causa, veniam petere, ut modestiae exemplum quis praebeat,& infirmitati opinionis hominum quodammodb se attemperet. Nunc de facto Iudae, qui pro defunctis sacrificium offerti
urauit: t delictum, sicux textus habet v. 2 obliuioni tra-ceretur,quod Graece est, ut admissum peccarum penitus do. io etur: seu ut Latinus habet interpres, Vara peccatis blaan ' ur ubi recte monuit Caluis lib. I L. cap. 2I. peccati nomen, quemadmodum Levit 7 &pro poena , quae peccato debe-iendum est. In hunc ergo finem recuruaria suoma
248쪽
in II. Lib. Machab. C:'P. XII. et oi
est collecta, cuius summa in nostris Latinis exemplaribus, dat draginarum millia duodecina: ouam sumimai totam luberaliter ipse Iudas dependi siet, ut per plurium liberalitatem,& eleemosyniam, cles unctorum utilitati magis consule- re,, sacrificium pro destinctis Deo acceptius reddere Ioluisset Primo, iuste, religios de resiarrectione cogitans: secundb considerans qudd hi, qui cum pietate dormitionem acceperant, optimam haberent repositam gratiam adest, iis qui cum vera fide,&poenitentia mortui uiisent, apud Deum grariana ille praeparatam. Quae cogitatio cum fueritetientissimi, laudatoria de approbatoria exclamatione sic cohonestatur: Sancta ergo, Talubris est cogitatio pto defunctis exorare, ut a peccatis soluantur. Contra hoc publicum Ecclesiae,illius temporis pro mortuis sacrificandi, &precandi institutum obiiciunt Sectansludam non aliquo scripturae praecepto, aut exemplo sed humari a cogitatione ductum, id feci ue Respondeo, Scriptu tarn diserte assirmare, cogitationem hanc fu illi iam ideoque in ligni elogio prolata est: Non excogitauWhoc consilium Iuda S, nec VII Ia I cordis sui adinventionem secutus est: sed pie fulciuit idem suam de utilitate sacrificiorum , quae fieret, pro defunctis: nempe dum religiose, de resurrectione cogitauit neque p'imum absque exemplo, de sacrificio cogualle existina an ius est fuit enim ea de re veteris Testamenti viva traditio maiorum. Hoc autem sactum, imitatione dignissimum , re id proponunt Catholici nam licet sacrificium qilodio tempore pro defunctis osse rebat tar, nunc sublatum sit: ratio ramen, ob quam o flerebatur, etiam noua legis tempore subsistit. Hinc Ecclesia noui Testamenti pro mortuis orat; sacrifieium achi isto institutum ossiari, de quo sic August. lib. de Cura pro mortuis cap. I. In Machabaeorum libris legi-mns s pro mortuu oblaturas crificium sed etsi nusquam inscripturis veteribre legeretur, non parto es uniuersa Gusia, quain hac consi eludine clamat authoritas ibi in rem secerdotis, qua Domino Deo ad altare funduntur, locum sium hant eo
iam commendatio morti orum. Et Euseb Alexandrinus liom.
in diem Dominicam, Memento, inquit, in oblatione etiam eorum, qui de vita iam discuserunt, parendium fratrum: hoc si fecero, magnam eis quum praebes . Et Ephrem serm. de sua morte, ait, polle noui Testamenti sacerdote in s obla-
249쪽
oblationibus, precibus debitum mortuorum dissoluete Secundo obiiciunt, Iudam peccasse, quia pro illis, qui in
peccato mortali mortui erant, sacrificandum voluit cum pro illis orandum non erat. Respondeo, Iudam curasse os. jerti sacrificium, non pro illis, qui in peccato mortali obierant sod illis, qui per veram poenitentiam, vel ante moristem, vel iam iam in ipsa morte respuerant. Ait enim Scriptura, quoci inter cetera consideraret, quod hi, cum pietate dormitionem acceperant: Nec Obstat, quod dicitur sub tunicis interfectorum, inuenta fuisse de donariis idolorum, excivitate Ianuens, quas voluissent surto isto idola colere, ut haeretici calumniantur: sed suit hoc auaritiae, Meupiditatis Peccatum: milites aurum, non idola quaerebant.
Finis locorum veteris Testamenti
250쪽
v A, Gu Lis m, Graeca vox est, ct proprie t ex eius etymologia constat, bona m optatam, O faustam annum ita tonem designat nurpatur tamen
i ierdum in prophanis, sacru Sa a pruris pro prooemio, quod latum nun-rimn adserenti dari flet siuaues duo σφου , qui Cicero ad alticum , quibus Euangeli daberi fateor.
Et a Regum oportebar mercedem dare pro nuntio: xx. ei unt, Euangelia dare Deinde extenditur etiam
nuntio mo exsoluuntur. Vnde Platariis in Demoshene
scribit Athoue es , audita Philippi morte Euamgelia sacri sic se Uerion licet qualibet res fausta, Uix,qκὶ noluitur,tho nomen fortiri positi, o dici Euangelium ex consuetudine tamen iustis tum est,test angustuib et ou-rra DUM cap. ἡ- c. ut hoc nomen ad sume tiChristi felici m,infaustum annuntiationem restrictum sit: ita ut per in tonomasiam is excessentiam, illud simpliciter dicatur Euri getium. Ubi obseruandum est, Eua uelium iu-