장음표시 사용
261쪽
inteIligi de sola dimissione quoad horum,&habitationem: quia, inquiunt, non esset ad rem Christi responsio pharisaei enim de dimissione quoad vinculum , quam ἔζpudium .ppellabant, interrogauerunt Porro Catholica veritas,st, nequaquam dissolui matrinionium quoad vinculum commissum adulterium atque uaneutri coniugi licere, ad alias nuptias alio superstite, transire. Hanc veritatem starderunt unocentiu I epistola s. ad Exuperium cap.6 quae habetin tomo a. Conciliorum Alexander III. Capitulo Ex parte, Concit Africanum cap. 69. proiuliense can. I
Nanam et ense can. I 2. Florentinum, in instructione Armo
aiorum, Tridentini. seis M. cyn Io Christus itaque non loquitur de dimissione quoad vinculum, es tamen Phari orum interrogationi satisfecit quia dimissio quoad
vinculum , includit in se potestatem aliam ducendi seiun acit ergo duas dimissiones: nam, quoad habitationem: Alteram, quoad vinculum: priorum 'ncessit, ita tamen ut cun ne illas causas , ob quas Iudaei uxores dimittebant restrinxerit ad solam sornicationis causam: Posteriorem vero dimi ilionem, quoad vinculum, seu libellum repudij.ut patet' ex Textu, omisino sustulit. Vndeja verba, cum Augustino
lib. d idulterinis coniugiis cap. s. explicari possunt nega liue, ut significetur eum esse adulterum, qui uxore dimisia,
aliam duxerit. Secuncto , exceptiue accipi possunt, at tunc exceptio ad priorem partem, tantum referri debet, ut sit sensus: Quicumque dimiseetiti cxtra causam formicationis, uxorem. moechatur qui dimissam , quacumquς ex cau- etiam fornicationis, duxerit, moechatur . Sic explicant D. Thom in . d. 33. Bonaventura ibidem articulo ni scis, quae t.
saeres h lite ligantur ver Christi, de dimissione
quoad habitatiohem , quomodo ex illi, quis est moechiae reus Respondeo, quia, teste Augustino contra Adimantum V 3 Theophyl. in cap. I9 idat haei est uxori ornica
0nis causa, quod eti/m lixistus explicat dimiserit
torem iam, nisi ob fornicationem, facit eam moechari. ' Breuiter itaque dicendum est, Christum non exceptis causam fornicationisci quasi ob hanc , libelius repudi in suo igore pernianexet sed repudio quoad vinculum omnino
262쪽
tioMin:4 hoc, ob blam fornicationis causam Mine Apo-kolus i. c orint . . Prisipio , non ego, sed hominiu, et orema viro non discedere quod si discesserit, manere innuptam , aut Oro sua reconciliarn Vndc patet, non solui matrimonium per
adulterium , alias libesius repudi omnino sublatus non es set oui ob cordis duritiam Iudaeis fuit concessis Cum igitur ndeles sciant, post diuortium , aut continendit in , aut reconciliari debere, ab illo abstinent: per militui e sietr in diuortium , ad aliud matrimonium traiasire, multa admitterentur adulteria, ut matrimonium dissolueretur. Qua ratione utitur Hieronymus in cap. a'. Matth. Textus Capitulo, Quanto de diuortiis, Manet itaque matrimonium inter fideles consummatun , omnino indissolubile propter indissolubilis unionis Verbi, cum humanitate significarionem s. 34. Ego autem dico vobis, non iurare omnino. Hinc
colligunt Wiclephsista iuramenta, quae ad contractus confirmandos , commercia ciuilia Salia adhibentur; esse
R Espo Ns Io ATHOLic A. Hanc opinionem damnauit Conc Constantiense, nee immeritb: quia iurisiurandi actus, virtutis religionis est:
proinde ex se licitus. Sciendum tamen est,iusiurandum non esse, sicut bonum quoddam per se appetendum sed eo , In sola necessitate uti licere, ut monuit Augusti lib. I.dc serm. Domini in monte cap. ῖς. quia iuramentum est , tanquam remedium quoddam imbecillitatis humanae,&ad sidem rei faciendam necestarium instrumentum. ut scribit D. Thonias 2 2 qu. 89.artic s. quin etiam habet ad instar medicinae: sicut ergo frequens medicamentorum usus noxius ella λ-let, ct tantum Vtilis necaessitate exigente ita frequens ius Murandi usus pernitiosus est, ac tantum utilis, appetendus, quando grauis subcst causa, quae cum se offert ex parte modi iurandi, tres requirit circumstantias iure diuino naturali neceHarias, quas exprimit Ieremias cap. . Iuria ui ivit Domini si in veritate iudicio, in iustitia. Ratio hareassignari potest quia si desiit veritas, iurans,Deum salsitatis testem facit: Si iuuitia, facit Deum operatorem inali, quod
sub illius testimonio promittitiar si desit iudicium cc lic
263쪽
in Dei irreue ei itiam, cum absqtie iusta causa inducitur in testem. Nunc ad verba Chi isti, diu genera luer, lina pliciter , iuramentum non damnat sed iur id fonsuetudi- hem, iacilitatem officilitas enim consuetudinem,consuetudo periurium parat, hoc antea monuerat scriptura, si Uesiastici Diationi non arnesicat os timm quia multi sunt casus in assidua iuratione: alluetus en in iurationi, aliquando iurat falsum, aut dubium hanc interpretationem deci randi consiletudine secutus est Augustinus ii de Mcndacio cap. 1 f. lib. Quaestionum in Deuteronomium quaest. 2. bi docet periurium , quod a Christianis omnino caueridicitur, securius vitari non posse, quam si omnino non iuretur.
V s. 6. Tu autem cum oraueris, intra in cubisula' ttium,s clause ossis, ora Patrem, c. Hunc locum obiiciunt ictephsistae, conria publicas orationes: qitas praeceptum estet ut ab omnibus secreto oraretur. RES1χoNs Io ΑΤ HOLICA. Huic obiectioni respondendum, Christum non probi buisse publice orares sed ne hac intentione 4 hoc animo, at utilis orct, ut ab aliis vidi a tur quod patet ex antecede Ω-ribus vel bis, ubi dicitur, is oratu, non eritu sicut hypocra/AE,' qWi amo in s inagogu, a n tu platearim stantes orare, ut et ideantur ab hominibis. Praecipit itaque saluator bonani intenti Oncin, ut videlicet oremus hac sola intentione, I Videamur a Deo quis autem hac intentione, etiam publichorauerit, clauso ostio orat severi orans ab aliquo. optet videri iuxta Christi mentem, in publico orat quantumlibet claudat ostium cubiculi, in qu orat. Respicit ergo Christus dum ait, intra cubiculum tuum , anim una SUHentionem potius, quam opus quod 'el ex eo pater,
qudd ipse locunt, publicis precibus destinatum, domum Patris Leonium suam, domum orationis appellauerit.
' Vt R ei. I. Orantes nolite miιDum loqui Intuebit turbo croco Caluinus, in totaim Ecclesiam Cataolicani R hoc errore
264쪽
errorePapatum imbutum esse asserit, ut praecipua orationis irrus credatur esse loquacitas. . RESPONSI CATHOLICA. Contra hanc calumniam, Primb notandum est, Chri- 'stim non simplicite prohibuiis in orancio mulium loqui; sed addidisse, sicut Et lanici faciunt Superuacaneam ergo,&inanem, nimioque studio affectatam, verborum copiam reprehcndit, ut ait Greg. Nyssenus nec longas preces damnat, qui perpetuas imperauit, cum dixit Oportet semperorare, nunquam deficere: ucque vetat repetitionibus uti, chim ipse preces undens ter eandem radionem iterauerit,
Marthi r 6 P to,sipossibila Actc. Secundo, notandum de
graeco extu ubi ponitur A ΑΥ Torocii Zim , quod est Barium quendam poetam imitari, qui versus quosdam conscripsit, in quibus eadem frequcnter inculcat Hinc Rbetores, ineptam repetitionem eorumdem , attologiam vq-cant. Reprehendit ergo Christus morem Mimitationem Ethnicorurn, quorum erat error, qudd facilius se audiri existimabant, quo plaira, alii ori voce loquerentur quem ritum irrisii Elias, 3 Reg.c.48. Clamate voce amori Ethnici,
inquit Glossa, pluribus verbis orabant, putantes quod scDeum magis flectere possient, ut let orator Iudicem:
quo Iam daemones, non aliter assequere iri u quid ipsi peterent quippe animi arcana per se non intelligentes, erat
illorum oratio mera battalogia is incondita eiusdem rei repetiti , verbisque prophaliis a semetipsis inuentis, idola sua inuocabant. Atqui Catholicorum longe , preces ex diuinis Scripturis, maxime lalmis Dauidicis , depromptae sunt quicquid publice oratur , ex formula ab Ecclesia Dei praescripta,oratur quo cum Ethnicorum Battalogia nihil commune habet. Porrb de Psalterio, pro Catholicorum instructiones, ita Rabanus de institutione Cleri8oruin cap 6. Psalterium, in Viti idcirco cum melodia camilmarum
I. um ab Ecclesia fetqueniam , quo facilius animi ad co-- punctionam liciantur. Hoc expertus u gustinus, de seipsis
ita tellatur lib.9. Consess 4 6. ω . Symanrum fleui in Θmnta, ct canticu tuta, suauesonantis Ecclesiae tua vocιbu commotm, acriter currebant mihi lacryma , dena hi erm cum idis. Consulitur ergo in publicis orationibus, itinua alma pro-
265쪽
ptieseuiussibet oranti utilitatici verumetiam aliorum a .dientium, orant asternis vicibus Clerici, ut se inuicem au dienteis, de Dei lauge sanctu quadam aemulatione conten- . dant sicut scribitur Isaiae 6 Seraphin clamSabant alter ad L-um,Sanctu , nciiM,Sanctim ita luc,in militante Ecclesia, in publicis orationibus, alter ad alterum clamat.
VER s. 8. Non potes arbor sena malos fructara facere .c rassa fuit olim haeresis Ioviniani qui asseruit fratiam semel in baptismis recep am , postmodum amitti non pbsse. Hunc errorem diu sepultum post mille S amplius annos suscitauit Lutherus, cuius verba ab Echio in Catal0go errorum eius citata, haec sunt Prors non dubitenm , s es
Duo inter caetera loca, in sui erroris confirmatio Uegarunt stimus est Ioannis ep. i. cap. omnis qui natim est ex Deo, peccatum nonfacie . Verunt haec obiectio statim corruit, nam subiunxit causam eius,cludd dixerat isoniam semen ipsia , in eo manet semen vocat, teste Ecunaenio post Didymum, spiritum sanctum, vel gratiam in baptismo acceptam gratia enim, Aescharitas, semen est aliarum virtu-mm,ε donorum, quae veluti ex capullulant semen etiam me litorum, quaeves eliciuntur a charitate, vel imperan- μα seimen denique gloriae, tanquam fructus irimi, cuius quantitas, charitatis quantitati respondet . Indicat ita 'que Ioannes, possibile non esse, ut quis ingratia existat, dc peccet , quatenus talis qui autem ad diueri tempora reserunt ut quissioneid gratia fuit,in posterum peccare non
possitis faciunt Ioannem secun pugnantem:Nam ineatam epistiola cap. i. dixit: Filioli mei haec scribo vobis, et uonpe cetis. Si omnis, qui natus est ex Deo, non possit in posterum peccarea frustra monet, ne peccent. Secundus locus est Matthaei,lii citatus id quem sic Hieron libri. contra Ioui Harium Taundis,nec, o bonat amat fructi facit me malabo - νει qu*mdiu vel in ia tale sua.vel in malitia perseuema
266쪽
vetas Confide fit is utuntur tibi peccata tua. GWam s. i. Confides , fido tua refluam fecit. Cum asserunt Aduersari, blam fidem iustificate, haec testimonia
Importune haec nobis obiiciunt, pro bla fide iustificante: quia malio modo accipi possimi, de illo acti Caluinistico,
Quo quis credit, certo sibi peccata esse remissa, per Claristi mortem: VeIumst patet ex contextu, de illo actu intelli-fvnxur, quo qui a Christo sanati sunt: credebant eum haeretanandi potestatem, Ne posse ab eo iuuari. Quid vis, inquit Chiistus caeco, ut faeiam tibi aespondit Domine ut videam. Tum Christus: Respiee, fides tua te saluum secit. Notandum est strio,varios inueniri actus apud Caluinum, dum agit de iustificatione. Primus est, apprehender momtem Christi huic totam vim iusti fieandi tribuit lib. linit. c. II 3. 2. Iustificabitur, inquit, issi fide qui Chrsi iustitiam, ρεν em a rehendit. Secundus est credere promissionem Dei Patris, qui promisit se sere nobis propitium, propter Chris mortem ..Ad hunc actum recurrit lib. . Instit cap. a. Ex
eo salutem consequimur, inquit, qtur ido Deum Patrem agnos mu nobu propitium Tertius actus est, hanc promissionem
sibi applicare,in certo edere a P onania sibi peccata remissa Hunc actum requirit ib., st. c. et .s u. Pecc*--, inquit, remissionem virlim sanriim prori in solis elim . Inat, ut eam speciali dis in Uumsιum applicent. xyrtus actus est, credere se iustum mansurum, &non posse a iustitia, semel adepta, excidere. Hunc actum exigit ibidem 3 16 Ver munitis duis non s,nisi qui confidenter,se regni calestis haerede in gloriatur Incertum est apud Calii quis tandem ex his a stubus iustificet: an'nus,an plureson simul omnes 'uandoquidem invaria si rees ita severtat Oste'dant ergo Caluinistae eos omnes, ad quos Christus talibus verbis usus est, hos actus hab iisse. V E R S. 3. μ' veni vocare iustos, sed peccatores. ET CAPITE XV. v. a. Non sum missm nisi ad eun
267쪽
Christium videlicet pro solis praedestinatis mortuunt esse: Glos praedestinatos habere fidem, dum haec conantur stabilire praedictis locis abutuntur REsΡoNsI CA T HOL Ic A. Manifesta sunt scripturarum est monia cor. s. Pro
omnibus mortum es Christim. i. Timolia 1 lui dedit sieme ipsiura redemptionem, pro omnibus. I. Ioan. 2. Ipse est propitiatior peccati noctris, non pro nostris autem tantum, sed etiam promimm di. O ibm inquisit Ambros serm 8 in Psyi8 pi liuis omnibus resurrexit. Maerunt Caluinistae, si pro omni .
bus mortuus est cur omnibus non prodestὶ Gentiles, Turcae. Iudaei, multi paruuli manent expertes meritorum Christi. Respondeo, Christus ψrnnium est Redemptor, quoad preti sufficientiam quia omnes merito sanguinis esus, a peccatis liberati possent si crederent: non est autem onitini una Rei emptor secundum es icientiam : Ideo ergo non
inibus prodest, quia ipsius merita, non applicantur: licet enim potentissima sitit, ad animarum sanitatem non prosinx, nisi applicata si medicus pirarmacum parat pro decem aegrotis, praesentissimum ad morbum depellendum, nemini tamen , nitatem adfert, nisi sit matur, Sc applicetur. Porro Christi merita variis modis ayplicantur. Primo per sacramenta secundb, per gratiam praeuenientem Tertiti, per gratiam cooperantem , in exercitio bonorum operum. Qui ergo legitimessacranient a suscipit,vel praeriten lente gratia excitatur, vel cooperante,bonis operibus vacat,iit particeps meritorum Christi: hoc non solum contingit praedestinatis, sed etiam reprobis ad quos Caluin istaedicunt Christi meritum is gratiam nihil pertinere Vertim quidem est, quod Christi iecitum non si essicax, respecti reproborum quoad vitam aeternam quia re ipsa ad illam non perueniunt: esttamen re ipsaefficax,tespe iureproborum,quoad dona gratiae in hac vita, qua; duplicia sunt, alia advocatio-Dem, alia ad iustificationem spectant. Nunc ad Script uias obiectas Sensus, Non veni, oc laic est Christus, quia naedicus erat, sanabat eos,qui se aegros fatebantur,&mcdicinam admittebant alios vero, qui se sanosirmitebantur quales tunc erant Pharis,i non sanabat,in sua medicinam respuebant suculidus locus, Non sum missus, sc hunc habet en . sum:
268쪽
sum Quia Claristus Messias erat, Iudaeis in Abrahimo, dc Dauideli omissus dicit lem illum ad solos Iudaeos, quod inultum valebat ad eorum benevolemiam captandam nec tamen ideo gentes a sua gratia exclusit: 'inimo Matth.18. dirit: Elistes, docete omnes gentes.
V s. s. Nolite usidere aurum, neque argentum. Hunc locunt obiiciunt colura pro uelutus Ccclesiapicor uiri , quos omnes in diem, A stolorum more vivere volunti RE SPONSI CATHOLICA. Notanda est summa Sectariorum leuitas seculatim se-cerdotum susteartationem ex decimis, ct fundationibus ca- Iumniantur religio ibrum vituperant mendicitatem, nec
volunt Clericos aliquid seruare in crastinum, Iunctiones Ecclesiasticarum per narum , cum labore manuum non consistunt,ut inde tuum victum lucrentur: quid ergo restar, nisi ut alve pexeant Pro responsione itaque tria notanda sunt. Primit, in eollegio Apostolico agnoscendam esse cru-tiadas procurator loculos habuit Ioan 11. Dictipuli aliquando in urbem profecti sunt, ut magistro, toti
collegio cibos coemerent, Ioan . . Secundo, nolite possidere
aurum , apposite Apostolis dictum est quia oportuis eos, Euangelicae praedicationis gratia, diuersis regiones perim strare nec alicubi figere sedem donee post inesto, labores.sub finem vitae, hoc eis visum esset. Tertio, Apostoli exemplosito debuerunt ostendere, fidelibus contemptum diuitiarum. obiicies, pium lanctum erit, illos hac in parte imitaria Resi mideo hoc quidem vel mi esse, sed ad illud exemplum.. neminem obligari ex praecepto: Furere, inquit D. h. 2.2.q. 18s art. 6. sin proprio,spererogatio/m est ad ea aurens, quas . pereroris tu suAt, ns is te uin nisisestialiter ad istud volo
269쪽
Vrses. 8. omnes, qui labbratis. Merarisu Frequens est hic locus in ore sectariorum,contra Sancto rum inuocationem. 'REspo NsI CATHOLICA.
Duo Isic explicanda sunt. Primum, quod venite ad Christum aliquando significet credere inusiam quo sensu dici
tur Ioannis 6. Ous enit ad me, non Uuriet. Et Onane quod
mihi dedit Pater, d me venit. Hoc modo tui emur ad blum Christum venire quia noti est aliud nomen , in quo opor teat nos saluos fieri hoc autem iiqn obstat, quo minus ad sanctos, per orarionem accedere possimus, ut postquam venerimus, ab illo non recedamus; sic non obstante sufficientia Redemptoris, recte a viventibus iideles inter se petunt, vi pro inuicem orent secundo sensus verborum Christi et
iam hic est, quod significet se unicum Redemptorem, qui
peccatorum Onusa abores,ac poena ex peccatis eontra istas,
possit auferre cum sit gratiae, aegis Euangelica author, qui ab oneredegis veteris nos liberauit. Voca ergo Christus omne, ad Graisquam medicunt, falutis authorem:&hoc modo, verum est ita Christum nos ad se vocare,ut ad bullum alium abire permittat per hoc autem non prohibet nbbis Sanctos ii suocare, ut intercestores ad ipsum: nec ullus San rum Patrum hancinationem fecisi ut videre est apud Hieron in hune locum, Chrysestomum hom 30 in Matth. Augustinum fer. 9.&io de verbis Domini, quos alij expositores Latini, Graeci imitantur.
vi Rs L, aut mixρω contra Spiriι sanctum, non remistetu es, neque in hoc sera, is, que in θωρ. Ex his verbis argumentati sunt Armeni,aliqua videlicet esse peccata,quae nullo unquam sacerdote icinitti possunt RESPONSIO CATHO 1ic Nullum est peccatum, quod emitti non possit potest': clauium quamdiu enuit ivit peccator Dei patientia ad
270쪽
poenitentiesu expectat Ru poenitentiam egerit, atque accerdote absolutionem recipere non contempserit, peccatum eius quantunalibet glaue, ei in hoc saeculo remitteturi
Christus enim non dixit:Siablueris hoc et illud: sed, Quota cumque solueris super terrant,exit solutum Rin caelis Deli de Christus non est locutus de omni peccato in spiritum sanctum,sed de aliquo, cordis videlicet duritia, in qua peecator usque ad finem vita impcenitens perseuerat: ita Aug. Christi verba ep. so ad Bonifacium interpretatur.
V s. o. Sinite utraqua crescere sique in messam. Ex hac parabola, omnium temporum Sectarij,vsque in hodie num diem, docuerunt haereticos non esse vi extirpandos: nec hominum, sed Dei iudicio puniendos in extremo die, qui messis erit totius orbis. REsPONSIO ATHOLICA. Variis modis hic error consulari potest. Primo, authorra: tatis ipturae veteris Testamenti. Deut. 73. Deus rauissim Epraecipit, ut salsi prophetae, qui populo a vero Uε cultu auertebant, interficiantur. Ex quo capite Cypn lib. se erihortatione Martyrii cap. .ita ratiocinatur: Si hoc in Testamento veteri fiebat, nunc magis faciendum est Secundo, authoritate scripturae noui Testamenti in epistolis Pauli extant aliquot loci, ad hanc materiam pertinentia Ap .stolus ille, itanibus haereticis anathema divit,Galat.i.quos..dam Sathanae cruciandos tradidit, I. Timoth. I. orauit uvabscinderentur, qui fideles conturbant,Galat.S.docuit, gistratum,non frustra portare gladium,Rom.u. Terti authoritate s. PP. in primis Hieron in epist ad Galat cap. s. ad hunc locum, Modicum sermentum totam massani cor--mpit igitur, inquit Ille, scintilla statim ut apparueritie tinguenda est ει germentum a massae vicinia semouendam est: secando putridae carnes, scabiosum animal a caulis
ovium repelleo dum, ne tota domus, massa. corpus, pecora ardeat, corrumpatur, putrescat, intereat. Deinde Aug. qui variis in locis liac doctrinam inculcar,ut La.Retra c.s.