장음표시 사용
291쪽
ab incertis authmbs s in quibusdam codicibus immissis; qeta cum ves dubiae vel aliis Euangelistis contram videren tur a P de Gracis libris inbuciabunt, ut videre est apud eundem lib. a. contra Pelagianos. Ouinto Hieronynas puri, de authoritate huius capitis dubitauurae pondeo impudens se mendacium, caput illuda Hieron 'no dubiι ante, reiectum esse inamat hareticoram mos est, Hieronymi detruncatam producunt sententiam: Omilla panicula aut qua in principi verborum illivi legitur; si enim ait Aut non recipimus Marci testimoni ima, aut hoc re: pondendum est: scilicet iuxta nostram sententiann Non reiecit Hieronymus huius capitis Scripturam, quam in sum Ecclesia, e Graeco traduxerat, peculiari expositione compres bauerat. ne indicat sita bitasse, sed sementiam dubuantium refert sicut selet Pomphyrii, se ἰurui mantium dogmata referre. Dubitatiso opinio , de qua Hieronymus cit euanui; quia Ecclesicommuni , caput isset si ut penam Euangelii partem indubitanter amplexata es.
Sexto obiic. Multa propoIDrὸ, ct confusicas inordinate in Marci Euangelio referuntur τι qua Matth, prius dicta, τι facta scribit hic tanquam posterius gesta commemoret: Oe contra, nulla seruata eruporum a rerum gestarum ratione inrefacile indicatur Euangelium istud, ho ardine prima digsum non fuisse sed magis siecundam ordinem Matthai, quem tanquam abbreuiator, in ordinem, compendium contraxit. Deinde pali aliquot tempus, aliquorum negligentia, aut malitia, inconfusum aceruum, absque pilo ordine congestum esse. 4'ondendum eadem narrationis serie, qua nunc legitur a Marco inpositum fuisse qui
non ordinem temporum, sed narrationis veritatem an Is --
et nodo curauit τι testatur Papias, Ioannis Apostoli di pu in libris exιlamationis perborum Quorum, cui ri
292쪽
verba refert usib. lib. 3. hiis cap. 33. Maum, qui fuit interpres Petri, quaecumque tenebat memoria, scripsithridem accurate sistamen non eo ordine, quo era it a Domino dicta, factave Negae enim Dominis audierat, ille quid mneque erat eum comitaris sie postea, pt dixi, omes Pιtri
fuit, qui quidem non Domini sermones sepracepta, ea nam-randi ferie, quam Dominus in illis tradendi tenuisset, d cebat: si eam in praedicam rationem seqetebaturus malauditorum animos in stituendos oportunam, accommodatami censisset quare in eo, notiquam era m Λωτί quὸ quaedam, sicut memoria ea ante mandalia mire, litteris prodidit quandoqmdem hos num mente e 'cogitati0 ε
sedulo prospexit, ut nec qinquaru Orsim era audim fiet, pratermitteret: nec falsi aliquid iisdem omnino interpon ret Ista a Papia narrantur de Mi rco. Septimo, ill refutanda est temeraria Domi cmiectura, qui in voluta contra loci re Carpo si mirmipem, propter styli imitaritonem, triplis eundem inem scri pro rem tri que Euangelii Marci hil t. ct Marebanrerum, eundem utrissique Euangelii amborem .isse, sal sime a feritur Mattham enim Eu gesti m teste Irendes hebraice conscripsit, is ipsum authqris Lebraicim exemplar, in Bibliotheca Cafariensi quam impi 'lin Mart exstruxerat, suo tempore satur Hieronymi eruatum.
λωicus Vero, t Irenatu, Clamens, Ensebius is alii PP.
firmani praesertim Hieronymus lib. de viris illuctribus, Petri in baptismo filius, atque in diuino sermone dissipulus, interpres iuxta id quod Petrimi referent/m audiust, ο-gatus a fratribus, breue scripsit vitigesitum. Si Hieronymus. Qua autem lingua scripsierit, tradunt Augustinus Ab ude consensi Euangelistarum cap. i. ct Hieronymus in praefatione Euangeliorum, aperte graeca lingua flutim edid si
293쪽
Explicatio Catholica Nausis a Petro euangeliet indi gratia destinatus si ali
xandriam, qua etiam codicem a siesriptum teste Hieron' ni lib. de viris illustribus, detulit. lexandrini aute; η ιm , ct petitiam gratis linguae, non Romani sermonu,
I IT Ioannes in deserto but ens, prae ans. Ex hoe loco, conantur euincere Aduersari sacramenta, verbo F praedicatiqnis sic esse coniuncta ut nec absque , administrari debeant, ab eo vim suam, O omnem essica .ciani accipiant. Sacramentum, inquit Calvinus in haec verba, non es nuda caerimonia, qua pompam nescio quam, sine δε- Arma octentet sed habet verbum Dei annexum riuale verbum
intelligat, seipsunt explicat Verbum, incitiit, intedigi non: quod magicis susurru exorcista quispiam demurmuret: sed quod. clara die is diserta voce pronuntiatum , ad fidem disicandamRESPONSI CATHOLICA.Grauissianum, d constantissimum Ecclesiae dogma est, ex materia certi elementi,4 verbo, velut forma, quo aceedente ad elementum, sacramentum fieri detrahe . in quia et Augustinus tract. 8o in Ioannem, verbum, quid est aqua,
Bisi aqua Verum aliud est erbum sacramentale, aliud praeis dicationis, uo fitin ex sacramentali verbo, praescripta materia , tanquam duabus partibus necessariis completur,& conficitur. sacramentum qudd credidit hactenus Ecclesia, ε Conciliis generalibus, Florent. Trident definitum est. Contra docent haeretici asserentes,verbum prKdicationis illud esse, quod accedens elemento facit sacratarentum.1 scitur,inquit Caluinus, Ioanneip
294쪽
utilitaι ut ex verbo praeditato esseax esset signum Verum ex tutius antiquitatis consensu manifestum est , verbum quo consecratur baptismus , non esse verbum concionatorum, quod illi vocant verbum priedicationis. Euangelicae do- ct cinae sed formam illam verborum, Claristo praescriptam: Baptizo te in nomine Patris. Filij, Epiritus sancti Caietan eηi , in ciuit Ambrosius de iis, qui initiantur myst a iis cap nis baptioim fuerit in nomine Patris, sc remissionem non potes accipere ρε ccatorum. Et Chrysost hom so ad Ephesios exponens illud Pauli: Mundans am licclesiam lauacro aqua, tu verbo vita In quo, inquit, verbo In nomine Patru ct iiij, o Spiritu sancti Notandum hic illud verisbum vitae a D. August. vocari verbum Euangelicum:. Deus, inquit , aderi Euangelici eterbis sine quibus baptismu Chrisu, consecrari non potes. De baptilmo contra Donatistas lib. c. cap. 2s. Nequis autem existimet per verba Euangelica,apud Augustinum designari Euangeli praedicationem ad aedimeandam fidem au clientium, ipse seipsum explicat lib. .c. isdde baptima, Si Euangelicis verbu moromine Patris es Fili, eg Spiritu sancti Marcion baptiVmum consecrabat , integrum erat sacramentum. Vbi apertesdocet sicramenti integritatem, non a verbo praedicationis, sed ab ipsis verbis Euangelicis, tanquam sorma praescriptis,&debite pronunciatis,dependere. Videant erso Aduersari totius Eeclesia iudicium, praxim, idem dominae quam ex huius loci corruptela,
V EAE S. I. Poenitemini, se credit Euangelio. Ex hoc Io- eo , fingunt haeretici duas poenitentia partes animi terrorem, seu contritionem ut vocatat, fidem Lillum ob gehennae metum, hanc conscientiae consolatricem quae omi- tum animum erigat. REI PONSI CATHOLICA.
Bis non miniis turpiter, quam imperit peccant. Pri , perturbant verum ordinem deinde fidem statuunt poenitentia partem: cum eius sit fons Morigo: perinde quasi dicat, Lumen est pars discretionis illius, qua per isioneia atra, candida discernimus. Porro quod rerum perturbent ordinem, inde liquet quod hanc, quam destribunt contritionem, in animum suum nemo inducere potest , nisi ante
295쪽
aerediderit gelsenna stimul os Mirati Dei aculeos, non ει-κiunt Epicuraei, athaei nisi illi qui aute crediderunt Deum malorum iudicem,& iii licem delictorum Prior est ergo fides, quam illa qtiam suspicantur contritio Fides quidem conscientiam ametam, dolore agi tatam eon*aatur, 'ues emplastro apposito demulcet non aianen Propturea boenixeratis pars collocanda est,& illa est iand
mentum, sine quo poenitentia non suscipitur , nec agitur: quemadmodum sine lum isae, nec res videntur aut δsce aiuntur quam ergo absurde, tuis apud Physicos lumeo serit, discretionis rerum partem tam apud Theologos idem poenitentiae partem statuunt portb fides tanquam sundamentum sternitur omnis actionis, imo tot us vitae Christianae. Si igitur hae statuatur poenitentiae pars, omnium Laeramentotum, omnium operum Christianorum eritia χolloeanda quia sine fide nee desiderantur, nec suscipiunetur, neque gerunturi Hoc autem propter absurditatem, eciam Aduersari abon inantur.
Vae s. 33. Ua 63 mater mea. ρην quisunt fratres εἰ 1lo loco abutuntur, ciuia Virginem,invulgariam muli
REsPON si CATHOLICA. Non abnegat Christiis matrem, aut propinquos et qui sancte coliti si ominum ordinem, legitimis erga parem te ossiciis sum iis noscitur Duram linii., in sterieri r . ponsionein sic explicat Bernodiisses . Mi quisermonem Euangeli', parentes anu,ntiando, interrumin ebat melius resφonderi non poterat τι sestice stiritualia a mali.mpraferen πιν Uz--οUraret. Absit ut m iram a*e Natin sit, po tanta cura, de post Um honora vos,oga ternata sum 1 de Nuptiis Canae, timὸ nos docuitu mnium, ne se iii simu si e propinquis carnis nostra, p quam religio pontulet Dedit igitur praeclarum ocumendum, dum diuina,& spiritualia negotia parentibus, consanguineis Uonenda docuit. '
296쪽
υμ, inmini. Hunc locum Acuersari oblinunt, contra caerimonias, traditiones Ecclassiae asserentes domitias esse domandata hominum. RESPONSI CATHOLICA. Locum hunc, Maximinus Arrianus protuli: cum Augustino congressurus me, inquit, oces consubstantialis Trimitas qua extra seripturam sunt: Milo casu a nobis suscipium tur, tam ipse Dominu maneat nos, o, dicat Sina causa colunt me, docentes, e . Verum quid Augustinus Si ipsa, inquit
mul omnes traditiones , pro octrini hominum haberi debent:
quibu in vanum Dem robiis , idem quoque lolii necesse inreum a potissimi in raditu ibi inobis relicta sit. Quod&in ipso Apostolorum symbolo contemplati licet,quae scilicet scruptura, docet hos fidei nostrae articulos, in unum conciliatos ab Apostolis fuisse unde symbola dicerentura Vide Augustinum lib. I. contra Maximinum Docet etiam Basil in Ethicis, nil aliud his Christi Verbis intelligi quam ouoa linmanis traditionibus, ad mandatum Dei reprobandunt, obsequendum non sit traditiones autem illas non abiicit, quae a Spiritu sancto, Christo aeceptae, a discipulis Domini commendatae, nobis per manus communicatae sunt. Hae maim eum a Deo authore pendeant, non hominum, sed Dei censenda stitit. Ad propositam ergo obiectionem, breuiter respondendum : reiici hoc loco traditiones Scribarum&Pharisaeorum: non quidem omnes, sedilias, quibus irritum faciebant mandatuni Dei qualis inter alias erat , de nefando parentibus subfdio, pinei tu oblationis in templo faciendae. Non reiiciebat oblatio ises, aut decimas Christus, sed sucum illum Pharisaeorum. Prae terea abiicit Christus friuolas traditiones Pharisaeorum , α - rem, id est, eor in Deum excitandunt, , ample tatem nil lentes qualia erant baptismata eallxiiiii,
S. s. es introiens extra hominem is eum, rod post eum emi, a G. Hic sibi triumphare vigentur narretici, contra delectum ciborum diebus Vetuis , apud Catholicos quod intrat, inquiunt, in os, non coit Nuina; hominem oparne intiant in reo.
297쪽
Eidem,seu simili argumento iespondit olim Hieronymus
in cap. s. Matth. Opponat autem prudens Lector dicat: Si quod intrat in os, non coinquina hominem quare idolo- rotis non vescimur Sciendum igitur, quod ipsi quidem cibi, is omnis creatura, per se senda sit sed idolorum, ct amonum inuocatio , facit immunda . Intellige apud eos , qui eum conscientia idoli, idolothytum manducant, conicientia eorum cum sit infirma polluitur . Quis dubitat mos , rebus alioqui bonis, imo sanctissimis abuti posse abutimur cibo, vino, iisque omnibus, quae intrant in se non ea rati0ne, qua intrant, sed in ratione excessus . aut praeuaricationis Maia inquit Iustinus quaest. ψ6 ad Orthodoxos, seu vitioso mala sunt, non natura rerum ergo usus bonis est, nisi obfuerit praeceptum , aut traditi, aut scandalum proximi, aut excessiis aliquis.
serunt, contra merita bbn 'rum .perum. RESPONSI CATHOLICA. Aliter PP. Quemadmodum, inquit Chrysos in Psal et s. Lina messenini, qui sellam aliis comparatam, lucidam vocat quam sole fulgente , lucidam nemo diceret, quod exceliens θυηδεν solis fulgorem seri obtegat ora ct hominem veν
cem, O bonum esse dicimm , quando eum cum alit homini- confertam Caeterum quando eum cum De comparamus , non est verax Omnis enim homo mendax. Et homil. 64. Matthaei locum explicans: Nemo bonus, nisi solus Deus Nullum, inquit, hominem esse bonum annuit. nec omnino genvi humanum esse bonitate priuatum a matryed eo aratione diuina bonitatis , neminem bonum ess asserit. Et Hilarius ua Psalm is Incomparabili illa diuinitatM,ceptio in non interclusit secundum comparationem hominum , inter homines , boni nemo sis. Et Cassianus aliquot
enumeratis Scripturae locis, ubi homines boni appellau
298쪽
tur, se ait eollat. 23. cap. Vil bonum . nisi Deitvistic omnes em creatura, ut beatitudinem aeteritatis, vel imm sabilitatu obtineant: hoc non per suam naturam, sed per Crea- roris sui participationem,s gratiam, consequuntur.
V s. a. De di amem illa, vel hora, nemo scit. Non solum in generali asserunt, nostri temporis Sectarij, Christum ignorantiae se subiecisse nosti causati verum etiam ad plurimas accusationes priuatas descendunt, Inter has quod extremi iudici diem,in horam penitus igno
RESPONSIO CATHOLICA. Hoc est Dei sapientiam , ad hominum scholas ablega re crassus error est Arrianorum . Gnosticorum. Nestorianorum olim a P. reprobatus , damnatus votissime docent Scholastici Christum , ex humanis desectibus non accepisse peccatum, concupiscentiam , ignorantiam squia non decuit Christum mediatorem, prodesie non poterat, sed magis obesse ad homines redimendos Deinde si diuina Verbi per na, sibi assumptum hominem ita coniunxit ut et aam communicauerit deitatem , omnipotentiam . omniscientiam : tam vera, stricta communicatione, ut propter unitatem personae, verEdicatur, Homo est Deus, Homo est omnipotens cur non
eodem iure, Christum quatenus etiam homo est, profit bimur perfecte nosse diem iudicij scientia sibi a Verbo collata, indita' Probatur hoc Catholicum dogma. Prim b, ex Scripturis, ubi Christus sibi a Patre communicatam, omnium rerum scientiam affirmat omnia mihi tradita sunt a Patre meo, Matth. II. Omnia tua mea sunt .
Ioan 13. Cum ergo Pater probὸ norit diem adicij, ipsum Christo suo pro certo reuelauit idipsum testatur Paulus, Colos et In ipso , inquit, inhabitat omnis plenitudo diuinitatis corporaliteν, id est, ut homo est, cur non ergo Vna.&plenitudo sapientiae futuri iudicij Iecundo, ex PP, ante Iloo. an os, Irenaeus Martyr lib.
299쪽
eap. 7. os insentam, V serint ararium tortores retistim, iisti isti in hominem a quopiam aliquid didicisse, aut
quippiam ignor alle existimarent Athanasius etiam serm. . . Contra Arriano S, ex praed3ctione signorum, quae iudicii
diem praecedent: probat fieri non posse, ut illum diems hristus ignorauerit: Drst pulis, inquit,recenset Christin qua diem illum anti cedunt, dum isa, cti futura sunt , in ''quit, a rum denique finiου. Iam qui , qua diem ilium antecedunt. ---r, musis diem in sua cognitio--ηην Cuae Εἰ aus retu senescire Respondendum 'notat Clemens . Io. Recognitionum Omne quod erat, quod habebar, quod iaciebat, quod sapiebat, adu aliena veluti sontem, di auctorent,CHistus retulit proinde dixit, solum Patrem illum dimi nosse, nimirum a se, & per seipsum: Filium intem non eo modo . sicut hoc sensu dixit Ioann m Maadoctrina , mon es mea . Aut quae est Basilij, Ambrosi j Hi rotaymi Augustini, hi sostomi, Gregorij, magis vulgata interpretatio Filius dicitur nescire illum diem, quod Iunc reutuare, nec decuit, nec debuit sed unisurio evire , tanquam rem ad tini omius in ossicio ei, misit: --. 4R s. 7. DPM-- rica , omnibm dico. Ad instit itionem Euchariniae violento tractu aceoni dant Sectae
s Dbo verba, quasi praeceptiniuini sit cinnimum fissu que specie respectu omnium fidelium.
Vrgentor verba Matth. eap. xc Bibite ex hoc in L e rum quidem est, uniuersalem esse illius partieulae signifiearionem , sed in certo genere , nempe sacerdonim moni mi rimo me ad Apostolas illa verba, is erant tam vir illi Muni ne ii iero duodecim , ut euarii futuri ministri Eeclesiae, atque adeo pertinent quoque ad eorum , iis eo munere successores, nempe sacerdotes Vrseitit de hunc laeum ex Mareo, sed insit E illa enim de iis obust intum intestigi debent quae elim ad Christici, a vi -
φνω rurium institutionem pertinerent, communes ChrL-isse voluit omnibus fide Iibus, cum Apostolis: qud'; γ
300쪽
Possini auctoritatem pertineae, Quae Apostolis dicta sint.'ine min-ὸ dicta esse volitu iniquis iidelibus, via ἀμπι- remiseritu peccata , initi inim ii, Ioarum. Millia
VER s i . Ex Graius incredulitatem rarum . ino Eeelesiae pastores, mul errare posse quia inci utunt inines Apostoli, tempore Passionis , a Gum: t Patet ex hac increpatione,
surrecturuin ipsi tamen putauerunt eum figurare loqui,&uo u intellexerant, neque creduleram. Cum enim dixis Lucas, is ipsis. nihil imitarare se lorauia et dicuntur Petrusin Ioannes cucurrisse ad monumentum, cum a
Magdalena corpus Domini sublatum intellexissent: Nam, - -- mndum fiebant Scriptura et quia vor π M-- - - ior ra. Repr ho si ergo sum pr*di s verans Exprobrauit, sicut , discipuli , o Atilii is ianu rde ad crevindum Oua reprehensio , non significat eos amissi fidem, quam habuerant: sed rardos fuisse ad c 'dendunt, quod nondum crediderant qubd quido tum aliquod fuit, sed non proprii intactitatis nocilam. natur in illis pertinacia voluntaria , sed tarditas ginta ex stupore , quod attoniti , fidem resurrectionis ammis litis insculpi, haedinus non permisissent non qnim illi pro 'stum erat masstri glorim quae o uiri Munguem,sed induci nonpoterant, ut crederem, ii haesim qui maxim desiderassent. -- α' S. I. Nicota Euaπε --ni, --MX Nd hunc locum contra morem Eccl- Catholim, i, q*κ si quibus ovi'--- lectio Bibliorum venisciuae transiliis alis, diquibus verbions urgent singulis Euan Mi 3 -