장음표시 사용
81쪽
- s. s. Non in Derti quasi ho , ut mentiatur Piopter eos qui Deum authorem peccati constituunt, diligenter annotandum est,an absolutipotentia mentiri yqssit,&possit mentiri praesipposta promissoner RhsPON si ATHOLICA. Asserendum est, nequidem per absolutam suam poten
tiam posse omnino itieum mentiri, aut allere. Docet hoc. August. lib. I. de Symbolo ad Cathecum enos in Anselmus lib. i. cur Deus homo c. Is in quibus locis uterque scribere Mon dubitauit, non magis Deum mentiri posse, quam Deum desinere esse. Si enimvllo modo posset fallere, non possemus penitiis esse certi , abso ue omni formidine, de Chiistiana doctrina veritate , atqui certi esse debemue, unde ex contrario uincitur absolute Deum non posse inentiri Harcaenim mentis hinnano natura est, ut nisi nobis persuadeamus aliquid insallibili niti sundamento, de etare nitus certi ite non posti naus. Si autem Deus potentia absoluta pollet Allere ova ratio suppeteret qua nobis persuaderemus doctrinam fidei fallibili niti sundamento si dixeris quod fundamento claro dc euidentis demonstratio nis At hoc falsum est: est enim doctrina fidei teste Apo solo Hebr. 1. de rebus non apparentibus, id est non manifeste notis. Si dixeris tundamento verae reuelationis. Resp'ndeo, di quaero xnde persuadebimus nobis ipsam reuelationem doAtinae, ac fidei Veram ac certam esse3Si enim. Deus nat ra sua at solute falsum afli mare posset rurae etiam de ipsa reuelatione dii bitare possemus, an videlicet tunc Deus potestate nientiendi usus sit. Praetora sicut hoc loco dicitur, Non est Deus quasi homo,ut mentiatur; ita dicitur Romo exisse huis, Deu verax, onan cautem homo mendax, dchorum locorum leus is est, quod Deus absoluta fallςre, aut mentiri non possit, non auxem quod actu non mentiatur, nam de conditione, discrimini utriusque n. turae Dei, scilicet, hominis, ibi sermo est, ut intelligamus Deum omnitio est elissimo li natura lua homo vero contra Cama uia Praedicusn Ile vcmentiri, sollere possit,quod
82쪽
sepius facit. Nunc quaeritur,ai, Deus cx hypothesi silae pro- . missionis non mentiatur Quod si hoc tantum concessem Deo, Tuid illi dignitatis tribues cum tonnulli homines reperiantur, qui tali modo a mendacio abstinent. Dbinde quid solati j haberemta. verere nili enim ne ipsa rc uelati ne qua talam promissionem cognoscurius , Deus nos se
quod in hac parte scriptura sibi non costet, cum ait Deum fio mutari, alibi legitur pluna mutas lententiam, quani antea protulerat, vilerem. 8 Si poenitentiam egerit gens illa , oc. ρη- s ego paenitentiam super mauo quod cog taui, dona 3. de Niniuitis,&Isaia is ubi Erechiae dictum est Dispone domui tuti, qui tamen tunc mortuus non est, sed quindecim annis si ervixit. RESPQUS1 CATHOLICA. Voluntas Dei, inquit D. Thom omnino immutabilis est, sed considerandum est, quod aliud sit mutare votantatem,&aliud velle mutationem aliquarum rorum potest enim aliquis eadem voluntate immobiliter perinianente velle, quod nunc fiat hoc in postea fiat contrarium : pro- pterea cum voluntas Dei sitxausa pSima non ex eludit causis medias, in quarum virtute est, vi aliqui effectus rω cantur; sed quia omnes causae mediae non adaequant virtutem cauta primae, multa sunt in voluntate diuina quae non continentur in ordine causarum secundarum et vult ergo
quandoque Deus, quod aliquid sit futurum secundumaea iam inseriorem , quod tamen futurum non est secundum causam superiorem, praenuntiat Deus aliqualido aliquid
futurum secundum quod continetur, utpote secundum dispositionem naturae, vel meritorum quod tamen non fit,
quia aliter est in siperiore eausa diuina , se non eueniemors Mechiae Vnde eleganter Gregorius, Deus immutae
sententiana, non tanten mutat consilium , scilicet, volu tatis suae, videatur D. Thom 1 parte q.s9.a. T. Verum bre .
uiori compendio ad praedictam quaestionem elegantissime respondent,quod prophetia sit duplex. na cum rei futurae impressio fit in mente Prophetae, secundum aeternam Dei ix .cognitioncm , haec infallibiliter euehu . haec
83쪽
Τheologis Oeatur prophetia praedestinationis. Alia eum suturae rei impressio fit in mente Prophetae . non prouo est in mente diuina , sed quatenus ab ordine causarum seeundarum dependet: ε haec non semper euenit, quia causae
variantur. 3 hane Theolog p phetiam eomminationia avellanti
Ioeo al, utuntur qui ex eo colligi in omnia necessario fieri. non esse ullam rerum contingentiam , aut actionum taberialem 'Si nificatur hoc loco Deum fidclem esse in promissis, de fidiim suorun i ro Histor zm qu Π cum ali.qui a coluntate beneplacui decreuer: x sacerc, e qua dicitur, Omlita fio cunque voluit fecit quod hoc certis euelaret,non ameri per Sibani 3 id quodcunos natu a tostum est , sed pro
modulo con 'illo nisi unis denI: sic tu utauit animum Balaam,
x on necelsitando, sed ut libet)corientiendo, benedicti nem prostam loco maledicti'uis.
IN vvRA 'ηRA PNηisu Demapiritum Sehon. Hunis locum in patrocinium sui eiroris proserunt, uti tuunt Deum peccati aut rem RESPONS O CATHOLICA. Sciendum est in scripturis saetis causam indurationis ali quando tribui a M. eam o Dei patientia sumit occa sionem
84쪽
fionem ipsem contemnendi, & obfirmandi eo suum in proposito non obediendi, ut Exodia Virim Phiniso ad ista sset requies, ingrauauit cor suum. Et Exod.' Videns P --ο quo rassesset pluuia iranis e tonitrius, auris peccatum, O ingratistum es cor rim quia videlicet flagella Dei cessis. bant, putabat Pharao sam nihil esse periculi Mirandinem, ac tonitrua casi accidisse, ideoque eonfirmabat positum non parendi. Aliquando vero tribuitur in scripturis ipsit Deo, qui cum indurare dicitur, id facit tanquam iustus iudex, tu aliquos iusto iudicio deserit, aut obdurat, nec ipse peccat, quia iustε deserit, nee eausi precati est, quia non excitat Sathanam ad tentandum, aut hominem ad consentiendum , sed utitur nequitia utriusque ad puniea dum, ita tali poena dignus est.
V m s. a . Non addetis ad verbum quod loquor obis, ned 'in'ui ex eo. Hunc locum obiiciunt Aduersarij, primb. contra traditiones Ecclesiae,prorsus reiicientes verbum Dei non scriptum secundo, contra sacras caerimonias, tertiti contra spontaneum cultum siuelium. REsPONSI ATHOLICA. . Non prohibet hoc loco Dominus quamlibet additionemra nam siue per verbum intelligas libros sacros. Post Deuteronomium,ubi haec prohibitio ponitur additionis ad Verbum Dei scripti sint omnes alij libri saeti,tuti hin uia ei, tum prophetales,in totum nouum Testamentum siue intelligas praecepta moralia, multa videntur addita Pent teucho in Propnetis, xlibris Salomonisci siue intelligas praecepta iudicialia, etiam David addidit aliquod iudiciale praeceptum a Reg. 3o de praeda in bello eapta aequaliter diuidenda inter pugnantes, sarcinas custodientes: vel etiam caerimonialia, posteriores Iudaei addiderunt caerim
niales leges de nouis festis, in membriam beneficiorum qui meo Meeperant, institutis, ut Esther, Iudith vita
PAhibet igitur Dominus additionem, qua eorrumpitur verbum Dei, vel, t breviter in D, Thomas, prolubet alia quid
85쪽
quid acidi contrarium , seu extraneuin verbis suis, de vili hoc lom ne alicti Wdsu peraclit:Hur, quod ad altum gentu aium spectat, ainxio populum hic deterret, ne videlicet impia gentium facta addantur cultui Dei, ne aliquid fiat quod legi Dei repugnat. Hoc etiam sensu dana nat Cliristus trailitiones ui ὶanas, Macili. S. Sine calsa colim me docen- so doctriina o mandata hominum, illas scilice quae legi diuina erantacontraria, cuius generis crat illia, de qua Christus Quare os tr ansgredimina nouautim ci propter traditionem et ostram, Nam Deus dixit Honor pat Gnis matrem. Praeterea agi. Christus contra humanas ordinationes, illas videsicet, in quibus Pharitat praecipuum cultum ponebant. contemptis diuinis: Non vetat autein quo ni inu: addamus
aliquid ad cultum diuinitus institutum, si hoe legi diuinae non repugnet cetinim tanquam prudens paterfamilias peregre prosectus tu caelum, reliquit seruis suis, ut Marcus ait cap. Ir cuiusque operis potestatem , c. postolis ac
in tu imis Petres, eius oue succelloribus acultatem fecit ut salua scia aperirninacione diuina, ea constituerenI, quae pro ratione temporum ad Ecclesiae aedificationem expediunt, . qua potestate etiam caeteri Apostoli inpor cine, gradu, α Paula ipse ius est circa hiiDptionem Eucharistiae, utivo hii Titum, ut ipse ic statur, eius gratia reliqui te Cretae, Sc. Et luemadmodum Oariaticale ministerium Petri,
Episcopale reliqι o um Apostolorum iii Petro. apostolis non expirauit, sed ad successores, quamdiu durat Ecclesia,
pertraini; zi ita noli illis tantum ut Aduersari somniant.
S successori bus ea potestas attribuitur, cum Omni tem- pote sit occcssarta Itaque si Pontifices diuersis temporibus quaedam aῖdiderint, ad exornaudum sacrifici cultum, ossicio fundi sunt suo, nec testamentum Christi mutauerant; quia actiones illa superadditae, testamentaria institutione proli ita non sunt, sed imodum praescripserunt, quo voluntas testamentaria Christi cum decore, dignitate adimpleretur quod iam fit tota actione Mista secundo loco pro intellectu huius textus notandum est , Sectarios nul- Iam scripturam libentius urgere contra Vpluntariun chaliarum, quasi Deo hoc ipso displiceret quod expresse praec plus non sit sed hic obiiciendurn est, quod devotis om-mςmo δtsctar tura Vo ucse enim et non vovere Iiberum
86쪽
.esr, c tamen Deus vota citra praeceptum nuncupata ap probauit, imbis in scripturis praescripsit modum Deo illa exsoluendi . A . . autemsanctis eruis oueri Domino toiatis, , emes a. cum quem eouit Dominulis, Deut ii Deinde Numer ς longo sermone explicatur institutum Nazarae itam, qui se sponte absque ullo praecepto, Domino consecrabant. Ex quibus locis peripicuum est spontanea iusto . rum ora Deo grata existere, ac proinde stolidum est aduer .sariorum figmentum , hoc ipso cultum voluntarium vitio- sim esse, qu praeceptus noli sit Tertio,'ubd ad caeriuronias attinet, dicendum est nullam actionem , aut caerimoniam in cultu Dei ab Ecclesia adhiberi, quae in scripturis implicies non eoismendetur nam etiamsi nihil aliud haberemus, quam quod Ecclesia sit columna firmamen
tum veritatis, ad fundanaen tum harum rerum sufficeret. Scripturarum , inquit August. lib. I. contra Cresconium c. 23. α nobis tenetur veritas , eum hoc facimu quod uniuersa ap
. ER s. pr. Non Eoncupisces. Haeretici linoem temporum 'itae suae voluptuosa excusationem undique conquiren xes, concupiscentiam, qua remanet post bapti sinam in omitibus fidelibus, dicunt esse reccatum, ut hominem peccare faciant non libera voluntatis malitia, seM ex necessitate na turae: unde aiunt eum semper manere in peccato,in perpetuo ex se esse inimicum Dei. RESPONSIO CATHOLICA Noh est sensas, noli, o caro concupiscere clim concupiscentia motu suo pe rationem praeueniat neque rursus iensus est, o bomo, noli habere fomitem, cum quisque rideat eum Apostolo,Rom. . in membris sitis legem repugnantem legi mentis sitae; Sed sensus est: Noli, o horrio, regenerate actibus, motibus concupiscentiae tuae acquiescere, aut illis blandientibus, de allicientibus rationi con
sensium praebere i quod alias inrtur paucis effert '' μncupiscem iuua- ε, Non in itaque a omisio e sem
87쪽
lax data, sed hoi ni, cui cauendum est ne consentiat. Varus autem modis praedictus error consulatur. Primb, ab re ficta baptismi, quo dimittuntur peccata omnia, iuxta it Iud I postoli: Nihil ergo damnationis es sis, qui sunt in Christo Iasu. Nullatenus ergo in baptizato remanet aliquod peccatum secti dii, ab utilitate concupiscentiae in homine, quia incliti alio illa ad malum , quam scholastici som mitem peccati appellant, relinquitur in Christianis bapti- .etatis obi onum finem ideoque in seipsa non est simpliciat ex mala bonus autem finis iste est occaso exercendae spi ritualis pugnae , quae est in homine inter carnem spiri lium, ut carnis desideriis sopitis, spiritus liberius seruiat Deo de qua pugna A postolus Galat. s. Rom. 3. Carnis curam ne fecerit: in desideris obiiciunt Sectarij, concupiscentiam ab Apostolo reccatum appellari Resipyndeo, vocabus in peccati in scripturis variis modis accipi. MApostolum arge usum utile voce peccatici non enim hoc sensu peccatum vocat, quasi verE S proprie in renatis peccatum sit,ied quia ex peccato es.&ad peccatum inclu
nat, ut explicat concit Trident sessi, in fine de peccato. originali, videatur August. lib. l. de Nuptiis concupi C. 24. lib. r. conti a duas epistolas Pelagianorum c. lib. de persectione iustitia insipe, ubi docet motus inuoluntarios concupiscentiae, aded non est peccata, ut non sit opus dia, cere pro eis. Dimitteruobis debita nostra.
cis . . . Dominum Dei ominx ex tot, corrisuo. Hunc locum perperam intelligunt haeretici, qui ex eo
docent praecepta imp bilia esse me inde contra consilia l. Euangelica ex hoc loco se argumentantur Deus iubet sediligi ex toto corde, ergo nihil superest, laebitum, pr inde vana est doctrina de operibus superobgationis. Cit
uit. pro se Petrus a tyr D. Thomam,qui 2.2. qu. 44.art. 6.esta Praeceptum dilectionis in via impersecte implexi, mi . arridicus Hoc praecepto ita imperari dilectionem sine menta a, ut, non remaneat haritatis gradus, qui se in eonsilio Si igitur in hae vita perfecth implere non posse mus prvceptum dilectionis,multo miti Possumus amplius sacerς, 'uga sit prataeptum. Sic ille.
88쪽
REsPONSI CATHOLICA C a magni mo ni sit haereticoruni dogma hie in parte conuellere. Prim ad D. Thomam respondenduin erit. Secundo ex scripturis &PP. declarandum, quam bla- sphema si sententia de impossibilitate seruandi praecepta Dei. Solum doc et D. Thomas hoc praeceptum imperi e Estru ri, quatenus indicat finem ob quem ser iandum est,α eo sensu dicit nullum gradum dilectionis esse in consilio, sed omnes in praecepto fiuis enixa sine mensura appetitur, ideo nyihil add i potest ad eam dilectior em, quae ut finis Proponiturn emanet tamen locus consiliis Euangelicis,& optatibus sueererogationis; nam licet nihil addere possim hule
praecepto , quatenus finem indicat, possum tamin addere, quatenus indicat medium aliquem, videlicet amoris gra- dum, qui exprimitur his verbis : Si vis perfectu esse, vade, s venderi,niis, quem ει Apostoli addi unt. Hinc Petrus: Ecce nos reliquimm Mnnia Deinde ex toto corde , non signi ficat omnem cordis actum , vel omnem intentionem possibilem, quasi inmeretur ut nilii corde agamus , nisi Deum diligere, idque inina amoris vehementia, sed Lhimsm-ficat , ut amemus Deum praecipuo' niore, lihilque illi in
amore anteponamus, vel aequemus ac proinde solum in hoc praecepto continetur id.quod faciendum est, non etiam
finis ob quem faciendum est: hoc sensu potest seruari in hae viti, quia non exigit nisi ut amemus Deum susquam cteaturas, perspicuum est variis gradibus hominem pia stare, inter quos gradus numerari debent con filia Enange- hea. Nunc ad secundam blasphemiam , qua dicunt praecepta eruat impossibilia Prim, ex scripturis manifeste conuincit esse in potestate hominis legem seruare Tollite.
inquit Christus Matth. Io iugam meumsuper vos. Et I.Ioan .s.
Hae σι -- Dei vinumdata eis μ' -- , mandat' ritus' - - t Secundd confirmatur idem exemplissanliorum, qui praecepta Dei custodierunt,ut David: insmandatorum tuorum cucurri cum dilatasti eo meum, Psal. II 8.
89쪽
t 'rimoth. . ut multoriun aliorum ais veteris, quam Testamenti sanctoriim Tertio probatur idem ex PP. Basil. in regula Monachorum cap. 8ι sic ait, scribens de dilectione inimicorum. Nunquam praciperet hoc iusi cliniens
D.u , nisi uti κη ρσὶν tatem nobis donasset. Et D. Hiere ,ist. M Damasum Huraisu ori- blashemiam, qui dicunt impossibile aliquid praceptum spe , es m-data non a singulup est seri vem D. August. destiatur, gratia contra Pelagianos cap. 3 Non g.tur Deus inpossibilia uber, sed iubendo admonet,ac facere quod possis, merere quod
non possis. Quarto confirmatur haec catholica assertio euia dentibus rationibus;& in prunis ex contrario absurdo . Si praecepta Dei essent impossibilia nemo ad ea obligatetur, iuxta regulam iuris nemo tenetur ad impossibile.nec obli gati ubi autem nulla, bligatio, nec potest esse negligenaiae cul a , vel poena Deinde ex blasphemia contra eum, quam haereticorum doe ripa tacite conti et Si enim prmcepta Dei impossibilia sint, iniustus est Deus postulans ea obseruati, atqui vult illa seruari, teste propheta: Tu manadas mandata tua cunodiri nimis. sal ii 3. Praeterea imis. nore ad maius, omnium hominum iudicio,iniquus est Dominus qui subditis mandat id, quod imp0ssibile est,quanto ergo maiori iniuria redundaret in Deum, si quid impoD
sibile mandasset Postrem dex multis aliis absurdis. Si enim praecepta Dei non possent obseruari, se ustra oramus, Fiae voluntas ua, sicut in coelo in terra rustra essent omnia sacramenta,per quae datur gratia ad obtemper udum man datis Dei frustra conuius nostri ad mandata .bseruanda. Quare non immerito Concit. Trident sessa can 8 sic destinuit sesquis dixerit Dei pracepta hominicitiam iustificatrias
g H. illam tuam non μι M, EA . Lutheriisse . de matrimonio i agens de coniugio fine parentum consensu contracto, sic scribit: Si nondum nata proles ita in potestate parentum etiam erit confirmare, vel irritare uiuiuan. sue s in cap. 9. Matth optat reuocari in sum
90쪽
lana leges ciuilas, qvibus cauetur ne nuptiae ratae in sinς consensu patris, aut aes, aut proaui . Caluinus enumerans leges komanoriam Pontificum de matrimonio,dicit eas vel in Deum impias, vel in homines iniquissima δε primo loco statuit illam, quales, inquit, sunt coniugia inter adolescentulos parentum iniussu como , ut firma ac rata
ma, ac ra a esse, ut neque unquam inter impedimenta matrimoni enumerauerint defectum consensus, arentum, nuper Concit. Tradent sess L .hatuit in haec verba : Sancta SMod ad anathemate Lino ras,rim sese a mant, matri, o--- familia sne consensu parentum contracta, irrua e stri Peccant quidem iiij quando sine iusta,& rationabili causa, parentibus insciis, vel inuitis , contrahunt quia filiorurn est sinere seduci, ac regi a parentilius, sic Genes 4. Isaac accepit orem, quam dedit ei pater. Genes 18 apertEiussit Isaac I bcilio suo ut non acciperet uxor de fili bus P alaestinorum, sed filiam Ladan, quod δέ ille obedienter fecit. Deind*lia parte ut futtimum parentes sunt prudentior es, neque ita peliculum est, ut filiis malesco 1ultum velint, hanc ob caiis in prae pium de matrimpia
hoc linco Deuteronomi parentibus potius datur, quam L. liis, ne videli cet iungantur cum Chananaeis ut omnes in- rellis iit adcu n, prouidentiam parentum etiam hoc
pertinere. His .men Ouia i ntibus filius, vel filia,cum δε statu vitae suae disponunt,de re sita, non de aliena disponunt remque suam, non alienam donant quate eiusmodi
dispositio, ac donatio rata est Sc firma, etiamsi aliquando piacatiam interueniat. Nec potest coniugium contractum, isne consensu parentviri, a patre vel macre, vel gistratu
irritari. ' Vrget emnitius quartum Decalogi praeceptum, quoslij iubentur parentibus obedite. Res deo, illud praec pium ad iii Armandos mores pertinere, non ad n amenta adii inistranda quare parentibus obediendum etiam in coningio contrahendo , tamen si id non fiat, ratumin nranum iubsistit matrimonium,non tantum ut sacramen um,