장음표시 사용
31쪽
CAPUT II.lis augentium ignorantiam ipsorum: et mullo verior his Lex invenietur, maledictum dicens omnem, ' qui in errorem, mittat caecum in via. Qui enim ad inventionem missi erunt Apostoli, et ad visionem eorum, qui non videbant, ei ad medicinam languentium, utique non Meundum praesen lem opinionem collinuebantur eis, sed Secundum veritatis manifestationem. Nec enim quilibet homines recte facient, si
caecos jam jamque per praecipitium ferri incipientes adhor-
lentur insistere illi periculosiSSimae viae, quasi Vere rectae et quasi bene perventuri Sint. Quis autem medicus Volcim curare aegrotum, faciat Secundum concupiscentias aegrotantium, et non Secundum quod aptum est medicinae PQuoniam autem Dominus medicuS Venit eorum, qui malo haberit, ipse testificatur dicens: ''n0n eSt opus sanis medicus sed male habentibus: non. Veni Vocare justos sed peccator ad puenitentiam. Quomodo ergo qui male habent confirmabuntur 2 et quom0do peccatoreS p0enilentiam agent utrum perSeverantes in eiSilem ipSis, an e contrario magnam commutationem et tranSgreSSionem prioris conversationis,
accipientes, per quam et aegritudinem non modicam, et multa peccata sibimetipSiS importaverunt 2 Ignorantia
autem mater horum omnium per agnitionem exacuatur.
Agnitionem ergo faciebat DominuS Suis discipulis, per quam
et curatvit laborantes, et peceat0rre a peccando coercebat.
Non igitur jam secundum pristinam opinionem loquebaturcis, neque Secundum Suspicionem i terrogantium respondebat eis; sed Secundum doctrinam Salularem et sine hypocrisi et sine perSonae accepti0ne.
32쪽
LIBER LN Tandem compendio haec alibi argumenta repetens, illaque eonfirmans concludit: Superfluus autem et inutilis adventus Domini parebit, siquidem Venit' permissurus et Servaturus uniuscujusque olim insitam de Deo opinionem. Adhuc etiam et multo durius erat, quem hominem Vidstrant Iudaei et cruci assxerant, annuntiari hunc esse Christum Filium Dei, aeternum ipsorum regem. V 7. Imo Patres tanto ferebantur odio in hujusmodi ae commodationis speciem, ut et reliquas haud serendas traderent. Hac mente atque h0e consilio praeueam accommodam tionem reiecerunt: quam Sane pluribus ' Augustinus explo- Sit, neque paMus ullatenus est, ut Cephas a Paulo sim albi reprehensus putaretur. Qua in re consonant Tor . tiun μ' , Cyprianus, Hieronymus, et Divus Thoin 3-.. nast meti statque hoc consilio ne historicam quidem aeri uia..dati'ssidui serendam esse tradiderunt: quare 'M Julius 1 Iridur iis pr o
sese dissentire professus ab iis, qui Salvaturis gen 'alcgium non tam ad histariae veritatem, quam ad conciliandum Christo splendorem conciunatam arbitrabantur. Jam vero ex his omnibus, quae nudusque protulimus , liquido prossuit nullo modo Christum potuisse, Pentaleuchum tamquam genuinum Moysis opus suscipere, ut praejudiciis tune temporis vigentibus cum maximo xeritatis Stipendio, vidulgeret.
μὶ tren. adv. haer. lib. iii. c. xii. n. s. I in August. ep. xxviii, xl, et lxi. Mi Tert. adv. Mari lib. V. e. 3. ὶ Cyp. ep. lxxi. ad Quint. Hieron. in dial. adv. Pelag. 45ὶ Thom. Cominenti ad Gal. c. s.
33쪽
Praeterea Colenso docet Christum eoelestem doctorem a Patra hominibus datum ignorantia quoad Pentatevehi genuinitatem laborasse;- Consensua hac in re eum Gnosticia, aliisquareterihua haereticis retegitur: -praecipuae tum ignorantiae tum scientiae classes Melaranture anima Christi primo ἐnae inspeeta, dein Divinitati conjuncta relate ad has sarias tum ignorantiae itim scientiae species consideratur: bibliorum testimonia ab Adeersario relata et in manum sensum detorta
18. Negata Christi in hominibus instituendis sinceritate, Seu quod idem est, negato morali Christi charactere, Colenso,
ne, caura, quae conclamata est, penitus cadat, et alium characterem, qui scientisicus audit, quique eum morali conjunetus summam testibus conciliat a toritatem, fronte adoritur sane pervicaci . contendit enim prorsus consonam
esse plenae et devo ae in Christi Divinitatem fidei, pluri-
m0rum Sententiam, qui docent eum, quando humanam sibi codulavit naturam, sponte omnes naturales infirmitates, s as inter et illi: m, quae limit alam, et novis in dies accessio inus S iecr4. dentem rerum et gnitionem inducit, susee-bm,e e lante Luca: esus proficiebat sapientia et aetate '
34쪽
S LIBER 1. Hine colligendo insert ', inspecta humana natura, christum haud majori cognitione quoad Pentateuchi genuinitatem praeditum, quam reliqui Judaei, qui et pietate et doctrinassuruerunt.
19. Verum reqvorum est tam Speciosa doctrina, quae Christum tamquam Deum honore pr0Sequi c0ntendit, estpS0, quo Sumina illum injuria assicere haud vereuiry nare est impia Gnosticorum, aliorumque primis Ecclesiae saeculis haereticorum doctrina ab univibus Patrihus proseripta, urgumenti Sque peremptoriis consutata. Nam Gnosiici apud
nus cum puer esset, et disceret literas, cum dixisset magister ejus, quemadmodum in consuetudine est, dic A. respondit A. Rursum cum magister jussisset dicere eum B., respondisse Dominum, tu prior dic mihi quid est A., tunc ego dicam tibi quid ost B.V uiriusmodi vanissimii Gnosticorum
commenta saeculis insequentibus restaurarunt Ariani, et Nestoriani: hi omnes enim Christum pro mero homine habentes ex sententia docuerunt eum, prouti celeri homines, ignorantia lab0rasse. ' Si vera sapientia, ratiocinabantur illi, et propria sapientia erat Patris, cur quaeso Scriptum est Jesus profecit sapientia et proceri tale, et gralia apud Deum
2 Loc. eit. It is not supponod, iliat in his human nature, hemas acquainted, more timen any educated JeW os thse age, xvii lithe mysteries os ali modern sciences; nor Wiui St. Lithes expressions heiore us, cari it he seriousty maintainod illat, asan insani or young elii ld he possessed a knowledge, surpassingiliat os the most pio us and learn ed adulis of his nation, ii ponthe subject os the authorship and age os the disterent portioris of ilio Pentateuch. 3l Iron. adv. Gnost. lib. i. cap. xvii. 4ὶ Apud Athaia. Orat. iv. contr. Arian. Disiligod by Cooste
35쪽
CAPUT III. 23 et homines ρ Et progressus in sines caesaraeae Philippi, liercunctatus eSt ex discipulis, quemnam ipsum homines dicerent: progressus item in Bethaniam, interrogavit, ubi Lararus situs esset: quaesivit itidem ex discipulis, quota ampanes haberent ' Quomodo igitur hic sapientia suerit, qui in sapientia crescit, progressusque saeise Eaque ignota habebat, quae ab aliis voluit condiscere 2 ' uisee similia urgebat glorius apud S. Cyrillum. Nec mirum: distracta enim unione hypostatica Verbi Divini cum humanitate, quae isti reprehenderunt, liquido suerent, necesse erat. Verum latenso horum vestigiis insistens novum in Christo deprehendit prodigium, ignorantiam nemi e se reperisse blanditur in humano intellectu superna Divinitatis luce illustrato. Quod, quam salsum sit huic innuere decrevi. 20. Ne vero debiles mentis oculos in lucem inaccessibilem
temere figentes caeculiamus, orationem nostram in brevia et vada caeca conjiciamus, quin secundis statibus ad veritatis portum perdueamus; caute hac in controverSia incedendum nonnullaque in anteeessum praemittenda statui. Et sane :humo ex ipsa sui natura omni cognitione orbatus nascitur, nil quam pudelentim comparandam iud tria, labore, sensuum ministerio, alque Sedula mentis cogitatione indiget. Est hinc ut non parva temporis intercapedine, dum adolescat, rerum sere omnium ignoratione teneatur. Deinde cum sit aetate provectior et ad scientias appellit animum, nonnullarum veritatum cognitionem aequirit; sed ratio limitum, quibus mens humana coercetur, et defectu experientiae, ex qua scientia hominis exorditur, ad plurimorum objectorum, et quidem praestantiorum notitiam non assurgit, imo quandoque ne oMurgere quidem potest. Hinc sit ut
36쪽
2 LIBER I. homo, qui solis naturae viribus vult sibi scientiem comparare, primo ignorantia totali non modo supernaturalium, Verum etiam Veritatum naturalium, dein harum ignorantia partiali illarum vero 'totali detineatur. 21. Verum homo illarum veritatum, quas siVe rati0ne limitum menti humanae inhaerentium, sive desectu evperientiae cognoseere haud poterat, cognitionem acquirit,
ubi haec illi liberaliter a Deo, modo limitatae intelligentiae
proportionalo, conceditur. Quae Seientiae species, a m ο, quo acquiritur, insum nudit, et opportune dispescitur in insumin per se, et infusam per accidens. Allera ea eSt, V0eaturque quae in objecta sertur pure Supernaturalia, quaeque non aliter quam insusione com p arari haberique potest. Altera vero illarum rerum c0g nitionem importat,
quae licet aliunde comparari possit, liberaliter tamen a Deo
Higee omnibus scientiae speciebus illa praestat, quae Scientiae comprehensivae nomine donatur, illaque eSt, qua objecta quantum sunt cognoscuntur, et tam perfecte e0gno-Seuntur, ac cognosci possunt et postulant: si Ve ea est, quae iam extensive quam intensive objecto est e0mmel Surnia. 22. visee praestitutis non exquirimus, imo ultro damus, animam Christi,iuspecta nativa humanae naturae conditione,
ac praecisione facta ab unione hypostatica, nullam Scientiam infusam iure, ut ita dicam, suo habere debuisse, sod illam tantummodo, quae propria industria, sensuum ministerio, atque Sedula mentis cogitatione acquiritur. Nam scientia insum a libero Dei beneplacito pendet: et natura humana Variis instructa est mediis nil rerum cognitionem modo Sibi proportionato capessendam. Hinc S. GregoriuS Magnus aperie declarat: μ' Unigenitus saetus pro nobis homo pei
37쪽
CAPUT III. 25seelus, in natura quidem humanitatis novit diem ei horam Iudicii: sed tamen hune non ex natura humanitatis novit. Quod ergo in ipsa novit non ex ipsa noVit. Non exquirimus, imo ultro damus animam Christi non modo in se inspectam sed etiam Verbo Divino hypostatice consociatam, nulla sive Dei, sive omnium possibilium scientia comprehensiva donatam fuisse. Nam comprehendere Deum, et in Deo omnia possibilia, actus est infinitae virtutis. At anima Christi creata erat; ac proinde hujusmodi aetus prorsns incapax. Hinc damnata est in concilio' Basiliensi sententia illa Augustini Romani: Anima Christi Deum videi tam clare, et intense, quam clare, et tutense Deus videt
Seipsum. Vomnis igitur nostra contentio cum Adversario huc redite an Milicet Anima Christi a Verbo Divino assumpta, scientia
omnium rerum sive naturalium, Sive Supernaturalium quam
per se habere non potuit, speciali Dei privilegio donata
suerit: deque ea statuimus ac vehementisSime contendimus animam Christi persee Lissima humana rerum omnium Scien- ita luisse donatam.
25. Idque suadet, luculenterque demonstrat l' vaticinium Is ae: Egredietur virga de radice desse et sos de radice ejus ascendet: ei requieseet super eum Spiritus Domini, Spiritus sapientiae, et intellectus, Spiritus consilii, et sortitudinis, spiricus seientiae et pietatis. Et replebit eum spiritus timoris Domini. Non Secundum visionem oculorum judieabit, neque secundum auditum aurium arguet: sed judicabit in justitia pauperes, et arguet in aequitate pro mansuetis terrae. V Quo vaticinio diserte praedicuntur in Messiae
38쪽
m LIBER I. humanitate permansura Spiritus Suncti dona, et praewrtim ea quae ad tutellectum pertinent Spiritus sapientiae, et in letleelus, spiritus Mnsilii et scientiae. Itemque praedicitur lare ut ejus tribunal prae ceteris omnibus sola justitia, Sol
que aequitate regeretur nullis humanis, terrenisque cogniti nibus commixta. Quae omnia rerum omnium scientiam insusam necessario subaudiunt.. idque suadent, lueuienterque demonstrant 2 semel atque iterum repetitae Aeterni Patris voces: μ' uic est Filius meus dilectus, in quo mihi bene complacui, ipsum audite. V uete Christus prae releris hominibus Putri acceptus pruedicatur; ae proinde prue eeleris majoriinis donis, quae inter non pudivum scientia infusa obtinet locum, auctus. Ileic elium solemni Patris declaratione omnium doctor et magister con- stituitur. Hela demum illuni audire, docilemque omnibus ejus verias ac doctrinis fidem habere jubemur. Quae omnia omnem ignorauliam a Christo remoVeant, neceS-
Mque suadent, luculenterque demonstrant 5 quae suo ipwinet ore Christus protulit, inquieus: ''Vos autem nutile Mari rabbi: unus est enim magister vester, Christus.'' At Iiminisi summa impudentia si hi soli vindicaret omnium magisterium, ubi aeque ne reliqui huminos, iique etiam doctissimi, aliqua ignoriantia laboruret. Vel quae alibi aD lirmavit: Mea doetrina non est mea, Sed ejus qui misit me: quia ego ex meipso non sum loquutus, Sed qui misit me Puter, Ipse mihi mandalum dedit quid dieam, et quid loquar. Et seio quia mandatum ejus vitii ueterna rel. Quae
39쪽
LIBER III. 2Iergo ego loquor, ueut dixit mihi Pater, Sic loquor. Verba quae ego loquor vobis, a meipso non loquor. Pater autem in me manens, ipse facit opera. Quae quum ita Se habeant, ecquia adhuc contenderet Christum aliqua ignorantia laborasse eramque Pentateuehi originem haud illi perspectam fuisse3 idque suadent, luculenterque demonstrant 4. promissiones de Paracleto ab ipso Apustolis sucinae Paraclitus autem Spiritus Sanctus, quem mittet Pater in nomine meo, ille Vos docebit omnia, et Suggeret vobis omnia quaecumque dixero voltis: Vet alibi: Cum autem venerit ille Spiritus veritatis,
docebit vos omnem veritatem: non enim loquetur a Semetipso; sed quaecumque audiet, loquetur, et quae Ventura Sunt, annuntiabit vobis. Omnia quaecumque habet Pater mea sunt. Propterea dixi: quia de meo accipiet, et annuntiabit voltis. V llete igitur promittitur lore ut Apostoli a Christo per Spiritum omni doctrina, omnique veritate imbuerentur, Scientiaque tu sum donarentur; at prorsus incredibile, ut qui tanta liberalitate sertur erga alios homines,
Summa regatur susteritate erga sui humanam naturam, uu laque scientia insum eam ornet, augeatque.
idque suadent, luculenterque demonstrant 5 splendida hujus scientiae specimina a Christo edita. Non alia scientia enim quam infusa cognoscere potuit Secreta cordium, resque suturas aperte ac definite praedicere. Sic nequitiam Pharisaeorum 'cognovit in dolosa quoad liceitatem census Solvendi quaestione: cognovit etiam plus vice simplici discipulorum quoad nonnulla ejus dicia animi perplexitatem,
40쪽
LIBER I. Eorumque inde ortas quaestiones, Varia ue inter Se dissentiones. Itenique evangelium Suum per universum orbem
promulgatum iri, ac futurum ut mulieris, quae caput ejus unguento delibuerat, pietas ubique μeelebraretur: gentesque omnes legibus evangelicis se Vsubjecturum praedixit. Ad versitatum fluctibus perpetuo jactatam reclesiam uriue ad mundi exitum ac Petri successorum regimini obtemperantem perseveraturam esse Uvaticinatus. At quid plura persequary Si enim alia vaticinia deficerent, sat nobis esset clarissimum de derosolymorum excidio Chr sti oraculum. Adhuc enim stante secundo templo atque hierosolymitana urbe, christus eum omnibus suis adjunctis temporis, pereonarum, modi, Signorum, e0rumque omnium, ea, quae praecedere urbis templique eversionem debebant, eamque SubSequiusque ad mundi exitum, 'praedixit. Quae quidem omnia adamussim partim adimpleta novimus: partim adimplerinos ipsi cernimus. Jam vero omnium horum scientiam Christus, ut putet, non propria experientia, neque proprio labore, et Sedula mentis cogi tutione sibi comparare potui uliberaliter igitur suisse illi a Deo coiicessam, dicamuri oportet. Idque suadent, luculenterque demonstrant si, disertae Apostolorum hac de re testificationes. Juxta Apostolum enim in Christo iuvetii untur : ' Omnes themuri sapientiae et scientiae absconditi. Johannes de Christo praedicabat: ''Non ad mensuram dat ei Deus spiritum: Sed plenus suit gratiae et
I9ὶ Math. xxiii v. 36, xxiv v. 2. Mar. xiii '. 2, Luc. xiii v. 36,