장음표시 사용
311쪽
tas , non deberi legatum. Et ideo iussu legatarii non posse adire hqreditatem . Ac per hoc verum est Stichum hi redem non esse : & ex sequentibus verbis libertatem illi competere et cum unus gradus videatur. Quid ergo si non adierit Titius' Incipiet ex substitutione Stichus liber,& heres esse. Porro quamdiu non adiit iussu legatarii, nec ex causa legati intelligitur legataris esse effectus . Et
ideo certum est. illum lis redem non esse . Ac per hoc ex his verbis,si hares no erit,Stichus liber,bae faque esto.Stichus liber,& haeres existet.Hoc autem,
quod sentimus, Iuli anus quoque in libris suis probat. s v M M A ILI v M.
2 Tria praemittuntur pro intelligentia buius β. a Species huius β.3 uuae solent quaeri ex sententia Scaeuolae ad beetem huius β. λε Λ D huius intellectum tria praemittenda sunt.
L Primum, si seruus legatus instituatur,haereditatis huius dies adita demum haereditate cedit : quem ad mo- du & legati seruo legato relii mi.Ibaered.aditio.quando di. se . ced. I vnrca. .libertatibus, de caduc.tollend. Λlterum, cum seruus legatus haeres instituitur, verba haeci, Si binres non erit hunc duntaxat casum recipiunt, si alitim haeredem non secerit. id quod per hunc β. manifeste probatur. Tertium, cum seruo legato libertas eodem te lamento adscribitur, libertatis causa praeualet, & le-a gatum ademptum intelligitur. Secundum haec, de proposita specie consideremus, Titius barres esto: Stichum Maevio do, Iego: Stic iras haeres ecto: Si Stichus haeres nyrerit, Stichus ἶber haeresque esto. Ex hac scriptura a Titio haereditate adita,Stichum ex causa legati peteret Maevius, nisi Stichus liber esse iussiis esset. Quare iusia
Maevij adire Stichus haereditatem non potest. Et per. hoc
312쪽
hoc verum est Stichum haeredem non esse. Ide6que exsequentibus verbis Sticho libertas competit. Uti enim in principio potuimus,Verba haec, Si haeres non erit, quae in seruo alieno plures admittunt casus, i. paterfamilias, de haered. inst. in seruo proprio legato, & instituto,hunc duntaxat recipiunt intellectum,si legatari j iussu non adierit. Titio autem non adeunte, ex substitutione Stichus liber, & haeres esse incipit. Neque verendum est, quia ex institutione Stichus libertatem consequi non potest, non adeunte sici licet Titio: ne legatari j factus interim Stichus intelligatur. Neque enim legatari j Stichus fieri potest ante, quam adeatur haereditas. Stichus autem ipse, nisi legatari j iussu,adire non potest. Iubere porro legatarius qui potest nondum dominus e Gfectus Certum itaque est, non adeunte Titio propter hanc iuris inexplicabilem perplexitatem, Stichum ex institutione haeredem non esse: quemadmodum in superiore casu propter libertatem eodem testamento adscriptam . Quare ex iis verbis, Si Stichus biseres non erit, Stichus liber,baeresque esto, liber & haereserit. Ad ea
quς in proposita specie Scaeuola quaeri solere scribit, nsi Igradus vus sit: &nu causia institutionis in substitutione mutetur,sic responde Duos esse gradus, cu Stichus legatus instituitur, & sibi substituitur. Proed enim esse t cum alij acquirat haereditatem, alij substitutus videatur. qui si legatus non esset,vnu duntaxat gradum faceret insiti tutus,& sibi substitutus L sed lares. g. vlt. Ur.eo. Verum adeunte Titio, cum libertas legatum tol lat, unus gradus intelligitur, ac si testator Iscripsisset, Titius haeres e tor Stichus liber esto. Non adeunte vero Titio, duo gradus sunt, & intelliguntur: Cum hoc casia ademptum legatum intelligi nihil sit necesse e ad quod
propter iuris, quam diximus, perplexitatem,legatarius Peruenire non potest, seruo etiam liburtate non relicta. Quaeri autem de causae mutatione in duobus gradibus nihil est necesse. In uno gradu ea quaestionecestaria est: Cum citra causae mutatione nemo sibi utiliter substituatur. d. Ie V plures. Quo in loco unus gradus esse dicitur,siue is qui sibi substituitur,cohaeredehabeat sive nia
habeat misi hoc modo substituatur,r tω bueres eno. St.
313쪽
ehus biseres em: Nitius haeres non erit; Stichus fiber, haeres in eius partem esto. Illa quaestio praetermittenda non est, quamobrem adeunte Titio, Stichus haeres non sit ex institutione λ cum libertatem eodem testamento accipiat,per La de manumi C.test. Et respondenduest, ideo fieri quia si Stichus haeres sit ex institutione , falsum erit Stichum haeredem non esse. Itaque Stichus liber non erit: cum ita liber esse iubeatur, Si haeres non erit. Ruriam si liber non sit, haeres esse non potest. Sequens illa quaestio est, cur ex substitutione haeres non est/Et dicendum est,a Titio in hac haereditate Stichum anteuerti: cum in primo gradu Titius haereditatem a cipiat, in secundo Stichus. Et haec sententia mihi videtur u. huius longe obscurissi m i.
. S. Vltim. AIt seauola, si pupillus substitutum sibi ser
vum alienaverit, eumque emptor liberum
haeredεmque instituerit, numquid iste in substitutione habeat statum uniuersumi Etl si quidem pupillus ad pubertatem peruenerit, necessarius ex testamento emptori haeres existit. Si vero intra pubertatem decesserit, ex substitutione quidem liber, & haeres fit, & necessarius patri pupillii emptori autem voluntarius haeres existit. s v M M A R I v M.
et Summa huius β.a Haeredes necessard statim sunt btredes, orsuo tectatore. i r, E sententia huius β. diximus ad L lemus commui I nisJupr. eod. Summa haec est: Seruum pupillo
substitutum cum libertate,necessarium fieri, non solii in pupillo, verum etiam patri. Alienari tamen interim posse , pupillo; sed eam alienationem non obstare quominus eueniente conditione pupillaris substitutionis
314쪽
liber, & haeres necessarius fiat. Itaque a nouo domino institutus, ei necessarius haeres non fiet. Egreta sane pupillo pubertatem, nouo domino necessarius haeres existit. s paterfamilias de biser. inst. Illud praetereundum non est, alijs in libris legi, statim. Et sane hae- aredes necessarii, statim haeredes sunt mortuo testatore L I .gpraetermitteresi quis omis- .sa causis. Et haec ad titulum de
vulgari,Φpupillari substitutione dictabat ANTONIUS GOVEANUS Ua-Ientiae Delphi
315쪽
Ad Titulum De Iure Acerescendi.
1 Ius accrescendi comparatur alluvioni.
Coniunctionum tria genera. Re, o verbo coniuncti. 6 In parte coniuncti caeteris anteferuntur. - γ verbo coniuncti ab initio partes faciunt: at re con iuncti concursu. 8 Iimitatio praecedentium. 9 a. Re contumcti: hi Imp. disiuncti dIcuntur. 1 o 'e couiunctus in parte coniuncti potior nou est. ix Olim re in eadem duobus legata per damnationem, mu ebas concursuΙ.L 12 Votatur recursius. 13 Vera sententia. l. Re coniuncti. Is ι. Verbis coniuncti. Et inter bosius accrescredi locum non habet. rs Contrariis respondetur. I 6 Inter cob eredes ius accrescendi reperitur. 7 cρ No v Naas pars cum onere ac rebit.
316쪽
8 Cur inter cohaerede', quibus proprietas deducto U fructu legata est, in is ructu ius accrescendi non sti. 19 coniunctio inter cohaeredes praelationem inducit rati te
haereditatis. ao Non ratione rei. a1 Substitutus coniuncto praefertur.
a1 Nonstanι inter haeredes tectamentarios ius accrescet di reperatur, sed inter igitimos. 13 Etiam inter bonorum pGesores. a Et in quaereta inofficios tectamenti. Σue Inter legatarios ratione conjunctionis quoque ius acerescendi est. a6 Coniunctio rei,, verbi,item rei tatum inducit i accrescendi: jed non coniunctio verbi. a uuando inter plures dominos ius accrescMi reperiatur 18 Ius Uufructus individuum.
as uiιid us ructus aproprietate in iure accrescendi differat fgo An inspecie. l. si duo de iureiurando. reperiatur ius accrescendipat Ex salse auctor, quare interdum a Bariolo recedat. 3a Et cur ipse non senex infudio iurisscribat. VOD per alluvionem accedit, accrescere dicitur. l. insula. I. ergo, de acquiri x rer. min. Itaque alluvioni comparatur ius accrescendi. l. Titio in Ucfruct. Neque id abs re : nam ut alluvio tacitum, latensque est augmentum .' ita
quod accrescit, tacite, latenter,ip que iure accedit: hoc est, sine nouo ullo iacto nostro. I. Ies- eum patrono,de bon*6C. Vnde fit, ut minore, qui haere- aditatem adierat, restituto,ei datus cohaeres possit accrescentem minoris partem acquirere. l. siminor.de acquir. Her.Substituto autem Vulgari locus non fit post aditami minore haereditatem, quamuis postea restituto. l. post aditam C.de impuber. Excepto seruo haerede necessario. Lissis e. sed quod Papinianus, te minor. De quo plura scripsimus in cometario de subititutionibus. usaute hoc acciescedi reale interdum est,interdii persionale. Personale
317쪽
di 88 Antoni= Goueant Comment.
nale in usu fructu. Linterdum. de Uufra. accres. Isiritis. de ufru. l. is an eadem.de excep.σι iud. De quo plura suo loco. Quod autem Iureconsfaccrescere dicunt, interdum Imperator dicit non decrescere. Lis nomen. I. Ubi aute C. te caduc.toll. Quod ius in coniunctis duntaxat 3 reversatur. Reperitur autem ius hoc inter coniunctos cohaeredes tam testamentarios, quam legitim6s bonorum possessbres: eos, qui querela inofficiosi agunt:legatarios: plures dominos, quorum seruo usu sfruct us legatur 2 de quibus omnibus eo, quo proposuimus ordine, 6 dicemus. Dicemus autem ad modum. Primo igitur de coniunctis . Et coniunctionum tria genera facit Iure-
consultus in L triplici, de verbAgn. l. re coniuncti. de leg. 3.3 Rei, & verbi: rei tantum: & verbi tantum. Re, & verbo coniuncti sunt, quibus ita legatur, Titio, Minuiofundum Sempronianum do lego. Re tantum, quibus ita legatur, nitio fundum Sempronianum do lego: eundem fundum Sempronio do lego. Verbis tantum, quibus sic legatur , Titio, is, Maevio fundum Sempronianum aequispartis bus dolego. Re, di verbo coniuncti eiusdem personae
vice funguntur. Lplane, de leg. I. d. l. in nomen. gubi autem. de caduc.tollen. Itaque in parte coniuncti caeteris anteferuntur. Neque obstat quod partes ab initio faciunt. l plane. β coniunctim, de leg. I. Qui enim partes faciant ab initio, partes non habent. Vt autem ius accrescendi excludatur, necesse est partes habere ab initio legatarios et ut habent, qui verbis duntaxat coniuncti sunt. y l. reconiuncti, deleg. 3. Facere ab initio partes eo dicatur qui re, & verbo coniuncti sunt, non quia pro parte ab utroque legatum vindicetur: nam solida res stingulis legatur: sed quia concursu, hoc est utroque solidum vin-d j cante legatario,res inter eos scindatur. coniunctim, dele .ue . plane.β. coniunctim.deleg. I. Et quia unius personae vicem substinentre, & verbo coniuncti: ideo quod
Coniuncto accrescit cu onere accrescit d. l. et nomen. .ubi autem. de caduc.toll. Et qui partem non capit , partem lacit. g. coniunctim, iam citato. Lbuit modi. Is Titιo,de legat. I.ι. I daobus eod.tit. Nisi cum vel ei, qui in rerum Natura non erat tempore testamenti,& Titio legas. d L In nomm. I. in primo.de caduc. tollend. Vel Titio, & et, quem
318쪽
Ad tit. de Iure Accrescendi. 289
quem solum,& haeredem scripsisti. l. plane. . I duobus. deleg. i. illud enim legatum pro non scripto habetur, quod ei, qui in rerum natura esse deiij t , rei Inquitur.
hoc autem inutile prorsus est: cum eundem haeredem, re legatarium elle iuris ratio non permittat. Seruo autem tuo si leges, euenti e pote it, ut Vtile legatum fiat. Potest enim, cedente die legati, seruus liber reperiri. Item si mihi rem meam leges, resque legati die cedente mea non sit: utile fit legatum. vi autem mihi a me legetur utiliter, id vero euenire nullo minio potest. Cum igitur tibi, & ei, qui in rerum natura cile deiij t aut tibi, re haeredi rem eandem lego, partes non fiunt ab initio. Itaque tu solidum legatum aufers. In omnibus autem galijs speciebus coniuncti re, & verbis partes faciunt ab
initio,non concursu exceptis his, qui in usu fructu coniunguntur: qui, nisi concursu ,partes non faciunt. l. I. i.
Ollite usu fruel. accresc. Idque Propter propriam quati dam usus fructus naturam: de qua infra dicemus. Propter quam illud quoque euenit in usu fructu, ut ni si partes concursu fiant, iure accrescendi in eo locus non sic. l.ide PVeratius sic enim legendu est, non ude erat Habs de usus, . accr. Et haec de primogenere coruuctionum. Re autem coniunctus quem disiunctuin Imperator appellat. in L is nomen. .is ita, γ . ubi aute . de ycaduc.tollend. Et Iurecons. in liri . . interdum.de Ps: r. accresc. locisque alijs compluribus) in parte reconiuncti potior non est, L re conmucti, de leg. 3. Nam si idem
fundus duobus coniunctim legetur, dc duobus rursum separatim, hoc modo, Titio, is Amitio fundum Sempronianum do lego: eundem fundam Caio lexo: eundem fundum Lucio lego: Si Lucius legatum repudiet, non Caio solum , veri im & Titio, re Mamio accrescit: quibus omnibus eadem res sine partibus legata est: fiuntque trientes in parte Lucii. Quamuis autem potior non sit re , ID coniunctus in parte coniuncti, his,quibus eadem res legata est coniunctim: ius tamen accrescendi in hac ruiduntaxat coniunctione locum habet. Et quidem sine onere in legatis d. nomen. f. ubi autem. de caduc. toli. Et quia concursu duc taxat,non ab initio partes faciunt ditiuncti , non concurrente legatario alterius legatum
319쪽
non tam auReri videtur, quam non diminui : ide5que ius hoc non decrescendi vocat Impe. d. is nomen. β. ubi
x I autem. de caduc. toll. Qui concursus olim non fiebat, cum res eadem duobus per damnationem legabatur. Tum enim alter rem, alter aestimationem auferebat,
uti Caius test turlib.d. tistitur.de legat. De quo legati genere intelligenda verba illa sunt Imperatoris in d. g.
ubi autem, In uno tantummodo genere legati eam ac siens. 11 Quem locum male Accuri de legato vindicationis intellexit. Quam legatorum differentiam eo ioco,quem citauimus, Imper. iustulit. Itaque hodie quocumque modo res eadem separatim legetur , partes concursu fiunt: nisi constet de contraria mente testatoris, II 'pluribus, de leg. et . Neque vero existimandum est , solos hos djci coni uinctos, qui concursu partes faciunt, quibusque singulis solida res relinquitur. Nam quod Iure consuli. scribit in I coniunctim,de leg. Coni unci i m legari, esse rem lidam singulis relinqui, & inter eos concursu partes fieri: non sic est accipiendum,quasi soli colunctiunt,qui redula Xat iunguntur, de quibus Ia- recons. loqui constat: sed ut hi etiam coni uncti dicantur , qui tamen proprie disiuncti videntur, G dicuntur. Porro autem si eadem res duobus separatim legetur, &eadem res alijs rursum duobus per partes, hoc modo, Trimo fundum Sempronianum do leaeo: Secundo eudem fundum do lego: Tertio,inquarto eundem fundum aequis pari bus Eo lego. quaestionis ait esse Iurecons. in L re coniuncti.
an ad partem primi descientem Tertius, & Quartus una cum secundo admittantur : &respondet , secun-; dum duntaxat admitti. Caussa illa esse videtur, quod quibus res pro parte legatur, ad portiones eorum , quibus sine partibus res eadem legatur. admitti non debent. Et haaesententia est leg. re coniuncti. Quod aliter se habet in haereditatibus: quemadmodsi mox dicemus. Tertium . & postremum coniunctionis genus est, cum per partes pluribus res eadem relinquitur : qui cum partes neque ab initis, neque concursu faciant,
se . habeant semper a restatore costj tutas d. l. re coniun-δι. iure accrescendi non utuntur, Qui enim ita scribit;
qu fundum aequi Farnibu1 do ozo, non tam coni ungere
320쪽
Ad sit. de Dre Accrescendi 2 9 r
videtur , quam dicere celeriter velle, i s ita quis haeredes in oler .in stit. Ius autem accrescendi inter eos,qui ita 1 coniunguntur,non e sse icribit Iurecon L in Lctim singulis. de v, ' .accreso. Cum n gutis ab haeredibus singulis eius grai et seu ructus legatur, fructuariis arati Tidentur . non m nus, qu in si aequis portionibus duabus ei: dem rei j ructurlegatus fulset: unde fit, ut inter eos ius accrescendi non sit. Adiuuat hanc sententiam Imperator in j. si eadem res. Insiit delegatis. ubi inter coniunctoSre,& verbo,&conis iunctos item re duntaxat, tu S accrescendi versari docet. De coniunctis verbo non idem scribit . Neque obstat. i s
ter Titiei,& posthum si, quibus aequis partibus res legatur , ius accrescendi versetur: ea ratione fit quod legati posthumo relicti dies non cedit, nisi nato demum post humo: quemadmodum, sit quid ei, qui apud hostes est, legetur: cuius legati dies ante reueissionem non cedit. Item, si quid seruo suo data libertate leget testator. Neque enim legati huius ante haeredis aditionem dies cedit : de quo scripssimus ad i. I. g. sed , feruo, ad legem Falcidiam. N on obstat praeterea LM euio dimitam e Pt. a. ubi non coniunctio verbi ius accrescendi inducit sed ipsius Iu reconsulti ratio Quia, ait, cami separatim is partes fundi, is totus jundus legatusfit, neces e s, Pt ea pars, quae cessat, pro portioue legati cuique eorum, quibus fundus separatim legatus est accrescat. Haec Modestinus. Eo autem cessans portio Sei 3 penes haeredem non relinquitur : quia Titius,cui totus sundus legatus est,haeredi obstat, & obijcitur. Sed cum is trientem duntaxat serat, Seij portio oro eadem parte ei accrescet, aequisque partibus inter Maevium, α Titium Seij pars diuidetur. N Oobstat postremo re coniuncta . cuius sui iam diximus) illa sententia est: eos, quibus eadem res per partes legatur, ad portiones eorum non admitti, quibus eadem res sine partibus legatur. Nam quod Imperator scribit in d. ii , nomen.f.bi sita, de cadisc.tollend. verbis coni uacios propter unitatem sermonis in unum qua sit corpus v ideri redactos: accipiendum est, ubi coniunctio verbi ad rei coniunctionem accedit . Et haec coniunctis suffciant. Sequitur , ut de cohaeredibus videamus e inter is