Deipnosophistarum libri quindecim;

발행: 1801년

분량: 774페이지

출처: archive.org

분류: 문학

191쪽

μIR IN LIB. HI CAP. LIII. 36s

b, O inseritis quae eo mense dabantur manibus desunnorum, exi, latinis scriptoribus, Plutarcho nemo hodie nescit. is Latinorum Scriptorum testimonia collecta habes apud vossIUM in tymologico, voc. Februa CFebruarius. Plutarchum vide in Numa , p. r. d. Francsi in Quaest. Rom. pag. 2 a. ii Id vero institutum a Graecis manassen ad Romanos, paucis fortasse notum est. Observamus ii tamen nos in diversis Graecorum urbibus eadem sucran eodem tempore solita celebrari. De Atheniensibus tellisu Hesychius : ιαγα ὴμεpaei, inquit, To ἀνὴρ Tnμωνoc n-

n Anthe sterion inter menses Atticos, Februarii Romani MMartii partem complectitur. Similiter Apolloniatas menseu Anthesterione solitos et pψιμα συντελεiuriose gAEUTnno rem scribit Athenaeus lib. VIII. pag. 33 q. e. Porro, i, quae hic de Expiarionibus moratiorum dicuntur, non alion spectant, quam ut totius anni frigidi mos fuisse illos dies

ii sciamus ideo ait C Toυ χειμωνόc so TVT ακμαιὴTα- si Top. Cum igitur haec anni tempestas esset, hic coelii litus, tamen ita loquitur Pompeianus otiae d.; με πολ-Dλων μεμω θια α καύμαTre Plures sunt dies cum non vindisti me propter cavmata. Quid appellat catimat, Non ais, ne quod somniavit DALEC AMPIUM: cuius subtile com-n mentum prorsus est a vero alienum ... Mense Februario, dixerat ille, accendebantur certa, immolataeque hostiae urebantur id nimirum es quod μαTre vocabat Cau-umata Graeci Latinique auctores dies anni ferventissi-nmos nominant. καίριμ enim rere est. Infra hoc libro,M κθαTαιου καυμαTos,pαμ, validi aestis tempore. Lib. XIV. n(6s6. a. ιι περισκελ καύματα, disicissimi ad toleran-ndum ardores ClemenS: κιθαρι Ep p καύμαTo , dcp-s nyoc Aita Hieronymus ad tertitim caput Isaiae Dicunturn Graece 2έγισTpet ab eo quod a 2 pat, hoc est in aestate, an catimate corpora protegant foeminarum s Cons. Indic Graec.., Epictet Sed putidum est pluribus id velle probare, dei, quo nemo potest dubitare sanus. Insaniam igitur illorumn potius notemus, qui contrariam . Dαμέτρου significantionem huic nomini attribuerunt. Non enim solus Pom- M peianus hoc morbo laboravit Luciani Lexiphanes: cap.

D-Tοι. Nunc erroris huius fontem aperiamus Calor

192쪽

,66 ANIMADU IN ATHENAEUM p. 'S.

M frigus etsi contraria sunt, diversis tamen viribus eos lemam esse eius ediant in corporibus animalitim, gerininibus, nil otibus, fructi litis, taliis Flacciditas primum exhaus, si succo aut corrupto , deinde aridita S, casus etiam lae-npe, postremo color ater Frigori enim vehementia nam turalem colorem intus compellente, fit illa ita Aristo. uteli 'heophrasto dicitur, peti 'rspi Tασι , Galen O να-33νακλncs , recentiorum nonnulli circumo sentia. Et ca-Mloris Lirigoris effectum eadem voce Reties p urere, Grae-,,ci Latinique scriptores expresserunt: nam frigus rere aut Mnitiem dixerunt Aristoteles, Theophrastus, Xenophon, n Virgilius, Plinius, Lucanus, nemo non Proprie tamen Meth uisi ignis est: qui autem re isχn reisi dicunt, Deo oυψαλ,ibn At si pronuntiat Theophrastus libro Denigne Nescivere harum locutionum diversam esse ratio-nnem isti imperiti, qui Ditimum fragus ae et censueriint

n matrua essetque propterea iustitium , dixit CPompeianus : si Natalis in innuptae Minere ae , O hic sis ne fastus est. Remn gestam Romae narrat auctor itaque Ict να ναίων ο Tun festum est Quinditiatriorum Romanorum, non PanathenaeODrum Athenientium re dic solitos Graecos scriptores, de rebus Romanis loquentes, Graecis titi nominibus docuit Metus in Panathen cap. q. pag. s. J D Eius solemnitatis D prima dies censebatur Minervae grεθλιο . Ovidius:

n Sanguine sena vacat; nec fas concurrere ferro:M carissa , quod est illa nata Mineri a die. D palladem vocat αλ κTo est , hoc est, .sιπαγὴ ενον , semper D virginem. Sic Electram volunt dictAm quasi .hcerpo aut nccMκTopoer quo allusum maligno animo ab Helena isto

n primum notandum in Pompeiani verbis, ut aeινὶμ Dκsph simul Alterum non minus insolen S, .Pικoc Mipet,

ii dies erasus, i hium i Lexiphanes etiam insolentius:

193쪽

p. 'S. IN LIB. III CAP. LIII. is

b, cap. s. res,tικox μέγα κα αλο oc Tertium dii prioribus parin inrite, is Ag ὴμ spee, pro dies hodie rentis: nam et ires de praesente anno dicitur, non de mi, dierna die. c. CASAU B. εκαAE E PE OT si siletetor. Voluit dicere si re-nx Top sic enim solent Graeci auctores loqui Fortasse si .se niacteticeto licet u CASAU B. - Haud dubie nunc Aran To pro re ii rest Tis To dieituri intelligi debet. Θαυμαστὲ β' 'Pωμαίων - χ n leti rbo Tores . Pro naptimo T. Palmeritis Exercitat pag. dyd. καὶ ἀνυποσT. scripsit. Sed in consentiunt edd. omnes inambo nostri Ssti. DMirandum es Romanorum imperium, cesius Nim S impetum Minem fusinet. Illa nota controversi iuris est Athenaeon non probatur hac notione usurpari vocem, pυ π στα- nToc. Non desunt magni scriptores, quorum iudicia cen-nsurae Athenaei opponamus. Ita enim saepe usurpanti, Polybius mionysiius Hallicarnasseus, scriptorum cen-nsor severisisimus, verborumque diligentissimus verba, illius sunt lib. IX. immo lib. XI. c. et . et re om

nauctor libelli de Machinis bellicis, in descriptione ari

3, men significatione usitatius hoc nomen Glossarii auctor M cum Dipnosophista eam solam agnoscit ApυπὴσTαTos , meto, ita*as Tec, si re subsanoa. Didymus sive quis alius Mest auctor libelli de Proverbiis: Zenob. Proverb. Cent.

nTωρ. Etiam Hieronymus, vir longe doctissimus, ambi-nguum esse apud Graecos hoc vocabulum fatetur. α CASAUBONUS. -- Polybius, de eodem Romanorum imperio loquens, quod ανυπὴσTαTo Pompeianus dixisse perhibe-ttar eodem vocabulo eadem notione , quae immerito ab Athenaeo nostro improbatur, usus et , istor lib. VI. cap. 8 d. Plura loca Ubi eadem notione apud eumdem Seriptorem vocabulum illud occurrit, in Lexico nostro

Polybiano indicata iunt. Intelligi par erat ex hoc ipso io,

194쪽

, 8 ANIMADU IN ATHENAEUM p. 8.

eo antiquatam ea notione istam vocem Athenae aetate ciuisse. Usus tamen etiam Lucianus est, in Iove Trisgoedo cap. I. p. ET E ed Bip. σύ; , dicens , ανυπόσT Tometh EAκην, aprum cuius robori nihil essere poterat.

oυλ πιανειοι. Sic commode s. D. ut editi. In eodem Uero,s. D. vox χιλιαριο ita decUrtata est, ut iurares, nil aliud nisi μιλιο voluisse calligraphum. Mox autem idem . pro sic sp μου δα. Tos percommode sic virum tapta I si Tuis habet., Reprehenditur PompeianUs , quod assa actendaenaquae parari solitum Romae miliaritim appellatum , Grae-n ce nuncuparet impoA. nTα. Miliaritim in Glossario verti. 3itUrra; unpὴν quae vox corrupta non est, ut docti pubitant; bis subaudiendum et dio c., ita accipiendum ut si cum ait Hesychius, ahs irmesse voTnpio si Iocospita apoυ.n Vocem Ara Ag ne damnath Lucianus facit enim Lexin phanem ita loqui, cap. . o μἐνTo ivpoAsβnc Wspπα-

di, hoc genere vatorum, in quibus aquam a faciebant, Uaei, dat adnotabamus ad Theophrasti Characteres, capitedi, De Impudentia. c. CASAUC LatinUt nomen μιλια-

io tenuit Nicarchus Epigr. d. T. II. Anthoi Brunck. pag. 3s . ubi vide quae docte, ut solet, adnotavit IA-cops Animadv. Vol. . P. III pag. 3.

DA Pompeiano transitur ad DIONYSIUM Frannum; di, quem narrat auctor etiam in verba saevitiam suam exi, tendisse , novas significationes multis eorum attri-nbuisse mirginem , inquit, vocassiat, prepopo , quia virum dsi expectat talumnam , μενεκpὰ Tn sic Edd. cum ms A. vel

nμενεκpsiet sic legi potest in Epit ubi terminationem n non expressu calligraphus quia manet, neque loco m M vetUr, eademque, αTay id est, continet sive sustinet aedi

n quia contra iacitur, id est in hostes, qui sunt e regione, di, vana est quam afferunt distinctio, quod fecit Dalech. Dcu βαλλαντι op . . scriptum esset in ed. Ven. ii Bas. quasi βαλαντιο cum unico A crumenam significe ;ncum duobus iaculam Meliores libri hic unum A agnoti scunt quemadmodum edidit Casa ub consentientibus

195쪽

p. S. IN LIB. III. CAP. LIV. 6y

d, mss. A. &Ep. J, in Glossographorum commentariis ita

nένανThuc quae illorum observatio paene persuadet minini, etiam alios praeterquam Siculum tyrannum SecAἀν- nTio pro iaculo usurpasse. Murium latibula, vel, ut vo-licat Plautus, cubilia, μυστί re, quia in iliis post muriumn falas. Sed legenduin est ex Epitoma Oιεκβ υ sic non et 33sκ tos sic. c. CASAU B. - Haec postrema cum scriberet vir doctus, rursus simile quid ei acciderat quale supra ad vocem itan Tith oAre pag. y6. e. notavimus Exemplum suae Editionis ob oculos habens, in qua P .RIbo sic expressum erat, nunc non ani in advertebat in ed. Bas iam recte is Jυσsis legi nec recordabatur, unde ista mendos scriptu, ra suam in editionem intrasset. Nempe eam ex Italicorum codicum excerptis in contextum suum adsciverat ipse in illos autem codices propagata ea erat ex nostro vetustissimo coae A. in quo ita plane scriptum, cita Tres TM μυω

δ' έκδύσcu. Moc dein in ed. ven imperite in P 'ἐκ2ύσει; erat mutatum, pro quo recte Pigerisai scripsit editor Bas quam scripturam, cum Hoescheliana Epitome, etiam

n Alixarcho rege condita, ea est cuius Plinius meminit in D descriptione Macedoniae cc CASAUB. - Plin. IV. Io, 3 . Nec vero rex fuit Alexarchus, sed frater regis. NpακλsiInc o Aέμ oc. De huius vocabuli significatu, vide Iunium, adagio, emphos. MALECH. - , HERACLI- iiDES Calatianus, historiarum conditor, unde embi cognon me invenerit, frustia satagunt hodie docti post Diogeniem Laertium , quem potius consule in Heraclide Pon-ntico cc CASAUB. - Vide Laert. V. d. e quo tamen nec ipso satis planum sit id quod quaerebatur. Ibid. p po βίαν μὲν ον λεκτρυίνα καλέων καλῶν suo exemplo Epitomes commendaverat Hoeschelius; cum Uo consentit noster s. . At in καλεων, quod habent editi, consenti tri ni fallunt nostrae notulae ins A. ut ionico idiomate scripssse videatur ille Heraclides. pδο- βία edebatur ante CASAUB. quod ille correxit monuitque etiam in Ammasi M'Op po Est scribendum, non pθο- n oup significant prope idem , ἀλεκτρυων, ψεγὴ οβία . α Eamdem scripturam o 8po . iam ex sua Epit commen claverat idem Hoesch. .consentit non modo noster A

196쪽

1 o ANIMADU IN ATHENAEUM p. R

telligere possis argenteum iamialum. Tres Tota te; et g Eων δε α χουσι. Perperam Dalech.

at Cassandri diices. - , Certum est inquit CASAU B. n epistolam missata fuisse magistrauibus Cassandrensium. Casei, sandrea oppidi Macedonici nomen omnibus notum. c. Ibid. 'Ap .ces dic o, si,' p, arpίμοι αθείμ. μα'κων,, legitur in vindelicianis id est, Hoeschelianis Excer-nptiS, pro sepμωp. videtur correctioni favere quod nn Glossis Hesychii scriptum est, se Res , EpTNisi: Z in-aide sipaeta p, imperator, rex. Sed cum fateatur Athenaeus,' Ita Obscuram esse hanc epi solam , ut ne Apollo quidem illami possit t. inre , morari ista nos non debent. Inter-npretes conatos esse ista vertere , demiror equidem nam

ii quid est operam ludere, si hoc non est e CASAU B. Falsum esse spissilit, cum huc facere nonnihil glossam istam Hesychianam existimavit, docent ea quae a docto Hesychii editore ad ilium locum monita sunt. In μαγ- μω cum Edd. consentit non modo s. A. sed etiam noster cod. u. Si cui bono esset coniecturis hoc loco indulgere , suspicari posses, una voce M Amta scriptum oportuisse illamque vocem sequicumque fuerit nativus ei is significatus, aut quaecumque vera scriptura, a qua aberraverint librarii pro reo caedi yp ta positam fuisse ab Alexarclio Posses, verbi caussa, μαψ tapes i. e. fratrum consanotirneorum hariolari nan .alias subinde literas QP in vetustis codicibus inter se permutatas vidimus. Cassandrea urbs a fratre Alexarchi Cassandro condita civibus frequentata fuerat. 3δμοι; idem valebit ac Tola Ap χουσι, mas fatibus, Praesdibus, curatoribus Hesychius et

ουμέpore. Trebs p valet i s p. i. e. χαipeir. Sed quid ago demens Nullum verbum addam, ne velle videar

Apolline esse solertior Qui tamen scire cupit, quo pacto DALECAMPIU Graeca ista, quae scripserat Alexarchus,(si Graeea haec dicere fas esto latine reddi posse existimaverit, ei non invidebo. En eius versionem Alexam

197쪽

p. s. IN LIB. IN CAP. LIV. x r

e eluis ellator primipilas solis sios Disere hibet Blum novi

qui divinorum gestorum auctores fatali sorte oppressos deseruit, eras, iraquam Deorum fontes ut hauserant, O tuendis montim Is erant praesecti vis ville unianam interpretationem iEn, illam , sex.irque Marmoti oti primipiles salut An Votis regiarde comme lis enfans si soleti sebais qui araban-n donne ceux m avo ni fuit decasion dignes de Dieux, O dii quVont per p.rr, fortiata , ire decurras de in Pinite,

dii tant Our elix que nota tis ardes ne dans lis montagnes cc

In graeco- barbaris verbis, tantum non exactissimectini impres iis libris convenit codex noster uterque ET fms. A. nil adnotatum, nisi quod prorapαTn Topees ,repetTiTompre habeat, quod ipsum c s. O. exhibet. In eodem ms. O. Porro, pro Metrobetetras TM , est Aιπουσαθεω TM una voce absque accentu deinde pro hσου νὴ αι , rursus una voce Eoinaro reic absque accenturi denique *ύλα s , pro *υλακαc. Cum Alixarchi nomen, tum fori ac se etiam vox Aio Eppla ex , Aioc, nescio qua alia composita, in memoria in alicui revocare possit illiim Aiaxa'-ehum, quem Clemens Alexandrinus, auctore Aristo Salaminio, ἐαυτὶν κατεσχυ αTi re sic Aio refert, in Protrept.

pag. et . d. Hein s. Sed professione Grammaticus fuisse ille Alexarchus perhibetur, ut cum hoc Cassandri regis fratre nil nisi nomen commune habuisse videatur; si modo recte in vulgatis Clementis libris nomen editur hominis, quem codex Stu a Poltero laudatus T. I. p. o. 3

Anaxarchum vocat.

In ANTIPHANIS eri . . quis locus sit verbo Upανεὶν , expUtare non possum mirorque eo nec Casauhonum nec Grotium fuisse offensum. Ille , cum priora poetae verba in ed. ven. Bas consentiente s. . continuo tenore in hunc modum scripta legerentur et ost Tυ-

prima verba intacta relinquens, sequentia sic edidit ob

In Animasi vero, duos priores versus sicco pede tran .

198쪽

ira ANIMADV. IN ATHENAEUM p. 8.

iens ne mentione quidem facta particulae a veri et ais fulciendi metri caussa insertae, ad vers. . . . haec monuit , vocem διαλέπTω divisimus metri gratia, ut M saepe in comicis. c. Quod tamen in iambis apud Comicos fieri soli luna non memini equidem. Di, Sed illa dis-niunctiva ii ante Juαλέπτω cedo quo pertineat. Sine dum bio vera est coniectura nostra de isto versia uena ita

terpretatu erat:

Tyrannis es Auli nam sit honestum ac sequendum, In Lyceo cum sophistis altercari, vel cum dialessitas Altinis, O sculneis rixari, ac dicere: c. GROTIUS in Excerpi pag. 6il adoptans Casauboni emenis datiot:es, aliasque insuper adhibens, Graeca sic digessit: A. Lo . . TU Mepyti praetTis, et in moeth; I. Th, πουJesuop ακολουθε p. A. palis

Hac adiecta versione latina: A. Hoc bonum, regnum, et quid est aliud p i. Imo operam rebus dare honestis. a. Ain B. Inter Sophisias in Lyceo. a. me macra gens es, sculna , famelica. Ibi quid dieitur B. Res ista non est. c. Ad haec in Notis, idem GuoTIUs monuit ista T Osriois, dii pro Ti mT NUOd apud Athenaeum. κολουθε ν πακολAυθουμncum caligero O cuius Emendationes msstae praesto eranti, Grotiis non mutem , qui pro hic recte ipsi c. .senquente versu re ni pro ii aiae. At nos appositis per-nsonarum notis sensum adiuvimus, si e posuimus in-nterrogative. α - Codex noster . in quatuor istis prioribus versibus ab ed Veia nil recedit, nisi quod suo more Auaei pro Aυκsi scribit. Idque ipsum etiam ex eiu dem codicis more est, quod veri . . . t petet ante T absque elisione scribebatur; quod Casaubonus in i orbi OT muravit rectius faciens, me iudice, quam Grotius OTVinii mutans. Mihi adoptatis meo iudicio virorum doctorum emendationibus, ita hic locus constituendus vi-

199쪽

p. so. IN LIB. III CAP. LIV. 1 3

s sus erat, ut in nostro exemplo fecimus nisi quod ver- , m Atiae strum, tametsi fere persuasum habeo substituendum esse pro in rem a p, in contextum recipere non tum ausus. In vers. d. operarum errore in expressum est in nostro exemplo , pro et Ruptam,

quod corrigat diligens lector Omnia verba eiusdem esse existimavi personae, exceptis fortasse istis, si Aiα - - συ-κntop quae potuerint esse alterius Epitomator, omissis quattior prioribus versibus, ab illis verbis incepit, Oete

Vers. 6. v I g α πω νινίμspc hvίγεται. In hanc scripturam recte consentiunt mss. . . . cum ed ven. Bas. Quorum librorum auctoritatem praeter rationem deserens Casau bonus, metrum etiam corrupit, cus viis paetet scribendo. GROTIUS norari ipsiTet pro stygTαι,, posuisse se ait, propter illud 'τω, quod praecedit. α Scilicet ipὴlacro accepit pro et 3 3ινίμενον , in eam se tentiam , quam his verbis expressit: Id quod si, cum sit, esse iam nondum potest. Percommode id quidem per se at in eam sententiam, si TC ipeetae legas, necessario ad dispὴμ ρνογ adesse articula, seu mihi quidem videbatur debuerat, nec poterat omitti. Eamdem vero prorsus sententiam verbis ita scriptis, ut exhibent libri, subesse putavi Scilicet ipsum illud diibὴμguo idem valet ac tet virgetaei quam ut indicarem illius vim duobus commatibus illud participium intercepi .constructionem naturalem verborum talem intellexi, o ινεται, δνόμενον, i. e. TC ipsTαι ουπωέστί. Quod fit, id, dum si nondum est. m. . t T si vporepo i p. v. ' scripsit Grol. Ibissio e pυ ipsται. Sic ed Cas. Grot cum msstis. 8 νυν ιν. d. ven. Bas. Ves. 8 έστιν α obcti otii p. Haec verba id sonare putavi, quod in versione posui: Est erum nihil, quod non sit. Spinae hae sunt vitricae scholasticae, in quibus vix operae pretium erat, ut tereremus tempus. Sed semel in.gressis videndum erat, quo paeto nos expediremus. Grotius Nam nihil est id, quod non est. Id Graece sonaret,

Versum s. cum nihil satis certi haberem, intactu nare

liqui:

200쪽

m. ANIMADU IN ATHENAEUM p. yy.

Sic quidem s. A. cum edd. Nec dissentit s. v. nisi quod a J. omisit. Utique vero oras videtur oportuisse . c. opacante vocalem debebat scribi, ut est in eodem ms. . Grotius sic re finxit:

CASAUBONU in Animadν. sic scribendum cerastierat: obe .cTιν T τε o sp, TE An Te op πω. Vers. a. Ei Trevetbha voios opsp. Recte )έbors mss. έ ope edd. o idem valet ac Tn, quodammodo, nescio quomodo. αυτί3c valet Vecti Toυ, id est, et exueto , ex se , ut recte vertit Grol. Ibid. ου ΘTαι παλιν. Particula παλιν ex ingenio veneti editoris adiecta satis, ne recte, an aliud potius oportuerit, nescio. Ves. 3. in . sp, pro si vo par quod erat editum, dedit ins A. qui caeteroquin mendoseres roi ita reo habet, pro κεινοι β' πω. Pro toto isto versu, in s. u. nil aliud est, nisi ποθεν α spmTETαι. Umbers. q. uterque codex sic metou, si sic obe lip sic ueri direps et Uris gTαι. Ego id, quod editum erat, repraesentavi: quamquam nec hoc, nec istud me percipere, profiteor.

GROTIUS suo ex ingenio duos illos versus sic constituit:

Quae sic interpretatus est Hic quaeriri aliquis, id quod non est denique quid fer ' an quo non est ' id fieri haud pote .

eris Is tinc versum Grotius personae A. tribuit, bcum superior, inde ad vers. s. personae D. tribuisset. Ibid. vestiri V orbem Cedd nec aliud ex s. A. adnotatum: quod tenens Grotius, divisis voculis o et tereti scripsit. Ego ceti corrigere non dubitaveram L quod ipsum nunc sic scriptuni in s. D. video. Ibid. obit' 'πίλ- An v μαθοι. Sic recte Grotius, quod flagitabat metrum: .ita, pro nudo Avίλλων , scribendum inonuerat etiamCASAU B.

SEARCH

MENU NAVIGATION