Deipnosophistarum libri quindecim;

222쪽

mst expressum repererit Vir doctuS, an vocem . Igi, mendos ibi Osicut in edd. in nostro m. A. scriptam, pro non acceperit, non possum confirmare illud certum habeo, in nostris membranis nos hoc loco ex scribae illius more nihil aliud valare nisi id ipsum quod Brunckius

voluit probavitque P remus versus eodem modo, quo aBr ex s. B descriptu est, in s. A. exhibetur, nisi quod .etri plene scriptum, cum et et per apostrophum meistri ratio necessario requirat pro vulgato EMTὴ ια , α λι-eti pia oportuisse ex coniectura iam olim viderat GROTIUS; monens, morcm esse contemtim loquendi apud inferiores. Quod autem idem Grotius ait, NigATnpiet vul-yso scriptum fuisse , id imprudenti magno viro excidit rnusquam enim illa scriptura in nulla certe Athenaei editione reperitUr. Veri . . Oi cs;Tιν υρὶ, o voγειν σοφώτερον. In fine versius perperam comma adhaesit nostro exemplo ex ed. Casa ub cum fortitis interpungenda esset oratio. Subiecta Grotii versio refertur ad Graeca ipsius, diversa a nostris. Ex nostra coniectura ita reddendus fuerat hic versus A -hil sapientius est, quam naturam elaborare, id est, excolere, O operam dare ut eam sequamur. Quam vim habeat vulgata scripturario res patv non percipio Quo vero CASAURONUS in Animasi ait: i Scripti, o mois p. suns praxi. c. suo rursus more docti cuiusdam viri emendationem ro codicum Ingstorum lectione videtur accepisse nostri certe mssii A. CB. πονρὶ tenent in Eph. vero desunt omnia a vers. - Ia videtur tamen Gr tius, Casau boni auctoritate commotuS, verbum osciuadoptasse. Ves. 3. nn μὴ κpi Topris sipeta Sic mssti a hsauboni, nostri . . . . cum ed Ven. Grol. μὲ an μοχ ico D et Ed Bas. Cas. - , Hunc philoso-,,phum Democritum potissimum coquus nominat, tan-nqUam praecipuum naturalis philosophiae auctorem,

ii quem Epicurtis in multis erat imitatus Paulo post tis usi Linnuit poeta, de Saporibus fuisse scriptum a DEMO.

223쪽

p. ror. IN LIB. III. CAP. LX. xys

hn CRITO; quod verum esse sextus de Caussis Plantarum, docet itemque Galenus libro II de Elementis e alibi. αCAsALBONUS. Versum id sic sonantem in editis,

in eorum numero versuum notavit HERMANNUS, de Metri Poetar Graec. Rom. pag. iis . nqui procenteusinaticum acrius rueantur. c. Quod genus ille, utpote legi ab ipso latae repugnans , minime quidem probat, corrigendumque censet bycumque in proin tu esset emendatio; at in hoc tamen versu nihil tentavit, ferendumque iudicasse videtur. Proceli maticum dilicet vocat Vir doctus non modo quatuor brevium syllabarum in uno pede concursum, verum etiam quatuor syllabas ita concurrente , ut par ad praecedentem pedem , par ad eum qui hunc sequitur, pertineat. Ac ne mihi quidem prima specie, satis commode fluere ille senarius visus erat, nempe ob dactylum cum anapaesto in secunda dipodia comcurrentem sed postquam versum ita ut fieri semper de-het, breves syllabas leviter perstringendo, longis paulo diutius insistendo, tentavi pronunciare numerum in eo re ingratum, nec ulla ratione incommodum percipere mihi visus sum. Nec vero idcirco ratem, qualem cuni superioribus omnibus editionibus exhibui e poeta stylo exiisse hunc verstim praestabo: quin potiuS, cum mi voculis os ambo nostri oditas A. . . eumdem sic exhibeant,

viderint artri magistri, ne qua alia commodiore fortasse ratione succurri laboranti metro potueri . Vem is sit. Cum sic vulgo legeretiar, consentiente m. A. nani in Esu omisi verSS. IS

is a latine sic reddidit DALECH. Acilium mercede conducho, qui Epicuri canonem usu plane didroerire adieeia adnotatione ex Laert. X. o. de Epitatri amne, qui erat libellitii diu usquo ea pars philosophiae tractabatur. qude Ao i ii veloicie A Letio, aliis dicebatur. Inde CASAU BONUS: dii Dalecam pius upciσθωσαι corrigehac vel iαθωcop. Sed versus desiit Mopus est, si volumus eam esse, quam expressit ille, M sententiam. ast in extremo veri mihi satis sic aesas.

224쪽

is 6 ANIMADV. IN ATHENAEUM p. Ioa.

nta .rra tibi Canones Epicuri, tamquam unus aliquis ex alti,-n trinis eius disciplinae. α Adnotavit BRUNCRIUM, inms B diversas personarum partes ita indicari, ut verba Nισθωσω - - ατρι ό alteri personae tribuantur, tum rursus ista coquo sotieto Osiria sιJέναι. videtur HERMO, LAUS BARBARUS, qui illum descripsit codicem, in dramatum fragmentis ab Athenaeo citatis, pro suo sensu partes personarum distinxisse. In vetustis membr. . nihil tale comparet. Nos GROTII emendationem, μισθώσασα*s subiecta eiusdem interpretatione, adoptavimus. Et est quidem mutatio, a magno viro scripturae libro-rtim adlata, ita levis, ut re et adhibitam fuisse, nemini dubium videri deberet, si modo sententiam satis lucidam commodamque funderet haec emendatio. At fateor, in sententia ab ipso Grotio expressa eam desiderari lucem

posse, quae ipsa per se fidem faciat sui hemendationem adhibitam extra dubitationem ponat. Quod si μισθώσω (acti.va voce posset mercede conducam denotare, aut si μισθού- μα legeretur, quod idem valeret ac μισθώσομαι in futuro tunc ex parte veram esse suspicare illam partium distributionem , quam e s. D. Brunckius adnotavit, scit. hactenus, ut duo verba μισθ. σα* s ab altera persona dicta intelligi deberent, quae responderent istis superioribus

re Tα ἐλα α κενου. Sic nempe, pro eo quod gloriosus coquus ridendum talem illiterarum dixerat, alter dein dixerit , immo talem ego lubens mercede conducam significans scilicet, se literatum potius coquum ridere, eique liliratum praeferre. Cuius responsum non curans gloriosus ille, ac ne

audiens quidem, pergit dicere et Uc . Jιατριβὴ τούτο 'ρι α glyεναι, c. quod videri poterat nude hoc sonare , Nam usu cognitum hoc habere debet. At doctior est huius hominis sermo; vox Iιατ ι scholis philosophorum petita est, .modo scholam ipsam denotat, modo indium scholasticum, eruditum studium, indisputationes doctorum hominum. cons. III. Io 3. d. Itaque praeponit tac particulam in hoc dicit, Nam, uti ex erudito studio, ex doctorum hominum commercio notum hoc debet habere, &c. Vers. II. Tip . μι δια*opli vpta Top. pla Toc edd.nec aliud enotatum e s. q. pMTo ex coniect correxitGrotius id ipsum vero etiam in s. B. legi adnotavit

Brunck. Quod unice verum iudicavi suspicatusque sum,

225쪽

p. ior. IN LIB. III. Ap. LX. is

eamdem fortasse scripturam in s. A. diligentiam nostri

exploratoris effvoisse. Ves. I S. λαυκίσκoc. De glaucisco nonnihil dictum ad II. a. d. Animadu T. I. pag. I8. Conti mox pag. 2 3.

d. Est autem haud dubie Adeo isκοψ nil aliud nisi iuvenis glaucus, confimesner pag. 388. de quo pisce vide II. 68. a. iv I l. asi sq.

recte dedere nostri sati A. D. De HλειαJο δύσει videsis notata ad Polyb. III sq, I. Veri . o. i sti in sing. cum circumflexo exhibent h. l. scripti .edd. Poteranti aes c, ut alibi nam insic ultisna longa foret. Ibid. etro poetret; et ccreti Coniunctivam particulam GROTI Us ex coniectura adiecerat: nunc eamdem perspicue etiam expressam video in s. D. Cur vero

Grotius, non modo caussa nulla adparet, sed .perincommode id factum videtur Esse autem consulto a te hoc mutatum, ipse in Notis declarat. m. 21 - 23. Vicissitudines t. temporum, inquit, O mo-ttis solis maximum inferunt hominibus malum fiscisiicet, si illarum mutationum rationem hi non habent, xvitae suae

rationem ad illas non adcommodant: tum O diversitatem esiciunt in eis rebus quibus in cibum uti nilr. . Tm 'po- να temere scripserant librarii, cum e superioribus versibus povia; adhuc in animo haberent et po*rei in meo exemplo iam ex coniect correxeram, Una idemGrotio placuisse vidi . Postra Aλοιώματα vero, comtin Maparticula nonnisi mea de coniectura adiecta est, qua non carere posse visa mihi erat oratio Latebat vero etiam

fortasse eadem particula et in scriptura codicis D. in quo αλλοιωμαet raro ἀλλοιωματα 2 ConiuneViva particula opus esse rotius etiam iudicaverat sed eam propius initium versus posuit, .cum reliquam verborum distinctio

226쪽

isS ANIMADU IN ATHENAEUM p. Ioa.

Quae qui dein ratio narum probabilis mihi visa erat cum praesertim in h. iv Top, ad aestae, nulla interposita distinetione refelen dumo consentiant libri omnes Est tamen eiusdem versus priori hemitrichio dissensus librorum , qui turbare nonnihil nos possit. Aiseeio . μανθρώπ otari p. sicut nos edidimus, sic legitur in superioribus editionibus:

sed so T c pa taetro sic habet s. a. quod percommodum videri posset, nisi sic pes spondeus in quartam senarii sedem incideret. Itaque omisso verbo GT', utpote ex interis pretatione adiecio, sic oportebat, a. is eccos, sepia Coi s v. Quod , ανθιώ moriri scripsit primus editor, id ex Epitomesumisisse' idetur, in qua est, x Ai ae vcM ἐν ' ανθρώποι, αλλοιώμαT . At hi s et istud haud dubie ex cet corruptum et nec omnino opus hic erat Era particUla, quam delitam velim . Eamdem voculam alia ex caussa, ne scilicet quatuor breves syllabae concurrerent deleri iusserat HERMANN, de Metris pag. iii. Veri s. Tia arrepreeoAta gy αυTex D Quis coquorum ad uisa attendit Sed Trebetet pro Tot et . non est ferendum. αCASAUB. - GROTIUS, alteri personae verba ista tribuens,

Quotus is quisque observat interpretatus est. Ac sane. sequi .mente adsequi, in testsigere, inmente persequi, id est,

attenta re, observare, significare potest istud verbum arrepti. - κολουθει sed, quocumque significatu, nusquam cum accusativo casu, constanter clim dativo constructum reperiis tur. Et tamena quoniam TobTou non fert metrum Tolet Og, utpote nimis receden a scripturae vestigiis, quam tenent cum editis ambo nostri codice , non sum ausus in contextu ponere sed, donec melius aliud certiusve occurrerit, ferendum vulgatum, quamvis suspectum, iudicavi. Nihil enim promovere Sam. PETITUS visu est, cum l. c. pag. 8 sq. statuit, nove sed eleganter dictum esse reαγα-

κολουθc re, pro Insuper habereri negligenter exsequi praecepta; fere ut recepti κούειν. Nam etiam sic dativus casus desiderabatur, ut taceam, pronomen i postponi debuisse embo ea notione accepto. Ibid vos etpου Tp φοι- cons. III. I id. a. Adde Hems erit ad Plut pag. 32. Veri . O. os vel .ώ πανT Magis placet, trans si diis verbis cum ms. D. legeres oμα Atas of πανT. -

227쪽

p. ror. IN LIB. III CAP. Lx iss

i PETITUS pag. s. orati hoc malebat, ut adluderem ad illud Es cur dictum in libro us logλουc, apud Athen.

inde ibi de saporibus loquitur Epicurus , sic vero de succo nutritio agitur.

Versus i. O et sic in editis legebantur:

Ibi CAsAURONUs , versiis XXX sphinx est, cui opus D Oedipo Legi potest, vita Ac sis anμὴ κριτο ουj lv. MTαυTre On ινομ. &c. Prima verba tint illius quam abii loquebatur cocus. c. Vidinius supra, Casau bomim existimasse, cum muliere colloqui coquum L, Admirata enim,n quod vocabulo philosophorum ac medicorum χυμoc mu praeced. versu esset usus hic cocus Quid ait 'metien tu nosti, o de iis loqueris p iam ergo Democritum hae ictimn nihil e cur miremur. Pergit deinde coquu&: Haec , in-nquit, quando ita sunt, acutum reddunt litim qui cibis ita DParatis escatur. EppnTIR, vel ad aciem oculorum, vel nacti me ingenii, potes referre. c. Sic ille cui in prioribus verbis adseritiens fere PETITUs; verbaque illa, an-μὴκpιToc utarum, reddens, Nihil ad te collattis Democritus gdeinde empet M. et Tet legit, inreliqua tenens, sic interpretatur Nihil est quod mirans eventa nos cautos fecerunt. GROTII emendationes sub contextu indicavimus, Natinam eiusdem versionem subiecimus. In cuius ratione illud utique violentum, quod vulgatum iubiaspe in Tia. I ανώμαλα mutavit; respiciens illud oμαλω , quod paulo ante praecessit. Sed istud praeclare viderat, incollato praesertim veri seq. intellexerat, Aspi Tleo ex Apppi Tικὶ νesse corruptum. Ipsum vero hoc reo praικον perspicue exhibet noster s. A. Epitomator quidem duos istos pra termisit versus. In reliquis verbis nil mutat idem s. A. nisi quod non post A. m, sed pos anμόκριτο inrer ungit orationem. Cuius rationem Unc demum, cum iterum expendo vero proximam esse, mihi videor intelligere. Itaque sic rescriptum velim B. Xυμου; Ac gis ina: μὴκ ιToc A. OZI E π α μα. Teo

Hoc sensun Achaemum tu dicis p Ipse mihi videris esse Dein

228쪽

eso, ANIMADU IN ATHENAEUM p. Ior.

mocritas I A. Id quidem partim est. - Quae vulgo fiunt , ara dethriticos facilent comedentes. Nempe postquam alter sive serio, sive per iocum potius ob id quod de chaemo dixerat

CO IUUS, cum Democrito eum comparavit obiter respondet vanus homo , Partim hoc est icilicet, hoc quod de naturae o Dirione , qua imbutus ego sum , adhuc audivisti longe etiam maiora audies.stim propere pergit de morbis dicere, quos efficiant cibi a vulgaribus, ignaris naturae erit coquis immFerite parari. Veri . q. sic o c*υοrgoes veto c. Nil opUs erat, Ut Toc in rumpotic mutaret Grotius Quemadmodum Ah ω ἐκToc dicitur illiteratus, & ὴ γων ἐντὶ , lam O doctrina Imbutus qua ratione Plutat chus dixit, res Artarei Tl μη; α; ἐχi nc. et cc subus poc Ocitante Budaeo in Comment Ling. Gr. dg i s. eadem rationes,υ stac petoc perapte dictus fudiri is, qui co tione naturae imbuttis ac velut initiatus est,

neque a lini ne solum philosophiam naturalem salutavit.

Vers. 36. et laetis . Sic cum Grotio correxi: Paret; epropotuerat Casaub Debuerat saltem P ἐστίν. Ferri a. ne non poterat oia et ii ' quod habebant edd. multominu o p np, quod est in s. A. Nec vero obscurum est quid deceperit librarios, iii nempe haec cum sequemti voce cet taurum coniunxerant. In ore inde aberi. I omissa pleraque aut brevissime contracta sunt. σμvν mutare non sum ausus quamvis commodius videatur1Jωδὴν, quod a Casa ub propositum adoptavit Grotius. Versu seq. vero, necessario ro; obpetet fuit corrigendum , quemadmodum dein reset ii opTre consentientibus libristagebatur. Ibid. αυeto et idem valet ac ocυToώι; nec Opus

erat, Ut ceto et cum aspero spiritu scriberemus, quod voluit Casau b.

Vers. s. 'sic μοι κέχ netaei. Sic s. . cum Edd. quae si vera est scriptura, siserant illique alterius verba , conis querentis de coquo, quod nescio quo modo contem tim insolenter ipsum tractaveris quem etiam αλιτάοιον -

pra nominaverat. CASAU BONUS, O μοι ἐχ pn Tret legendum proponenS ait: Sensus est et otiones videbis alianque coqtium ex iners S contrariae naturae piscibus tintimn taliam Parare, eumque Iesam res .et rari oppedat ad illorum: rmumquodque , hoc est, aestim litus, improbet atque aspem

229쪽

p. ios. IN LIB. HI CAP. LX. stoi

Perperam dispora et edd. eris da Pro συαπλεκομέν- , quod clim edd. tenetms A. corrigendum συμπλεκομένnc recte monuit CASAU B. Et hoc ipsum habet noster ins O. Adnotavit idem

CASAURONUS : Translatio est a lucta. συμπλέκεσdaei Dἀhres, Pro iα εσθαι μi sic. α - Samties PETITO vero idem vocat, li*cti ex musicorum arte adicitum videbatur, ut plura quae deinde occurrunt. Veris,s . . co et Ela ToυνTανιον υ p χομαι. Clim Ela ToυπTrepE ops quod h. l. tenent libri omnes, m tro non conveniret; GROTIUS P, α o 'crevis ora correxit. At Toti' et si pio penultima brevi scriptum

oportuisse oportune monuit ALCRENAR. ad Phoenissas PB g. 232. , sic omnino usurpasse Atticos, ex Phrynicho pag. Eo. Herodiano Grammat apud tymolog. Magnum, iam pridem docuerat BENTLEI ad Menandri Fragm. pag. iis vide Athen. IV. I o. f. ubi membranae nostrae verum tenent, WVII. aso. c. d. ubi eamdem scriptiaram metri ratio necessario requirit. es. ID. et Ahoe, i, dgωpω πλησίον καρὴμspoc

αλλα ιορωγώ c. scribunt vulgo. Ego et interrogative scribendum putavi S duobus commatibus intercepi voculam, quo significarem, tali quodam modo intel

optarii ποιουσιν. Quod si cui pro hac sententia paulo intricatior videbitur ista verborum structura non dubito, alias similes, si quis hoc egerit, apud dramatico poetas reperturum. Sed nunc, dum haec relego, alia occurrit ratio, ut expeditior, sic fortasse etiam verior scilicet,

ut sic dictum intelligamus:

B. Tubero quid A. Specto, prope adsedens alii vero opus faciunt. Um vero rursus instat alter: B. b JE; quemadmodum, pro vulgato Oi PE CASAU BONUS ait no b δὲ, n velis P. eti scribi malim. Dixerat cocus, se in contem-n Platione occupatum alios sinere manum Opera admovere. Quae-Mrit foemina , , O τι; tu interea quid facis Respondet

230쪽

,o, ANIMADU IN ATHENAEUM Io 2.

33ZUtem, e M α; αιTIαφ. - uam posteriorem interos rogationem cum responso in unum contracturus Epitomator, quaestionem omisit responsum sic nunciavit, 'Edi j λέ ω etaec aetatur. Sic cum accipienda mihi nunc videatur ista scriptura Epitomes, nossem eam in contextum a me adoptatam N, b Pg; elim repositum Confusio vocalis , diphthongi Cest in requentissimis bbrariorum erroribus. Quod si Eoi et tenendum, intelligendii in fuerit, tibi, tui simillibus , tuae conditionis homini-εtis scilicet, qui pio in rant At, cuius conditionis homo fuerit quicum haec colloqui fingitur coquus, liaul satis adparet.

Ves 8. Iungunt vulgo cum superioribus :

DALEC AMPIUS quidem ad verbum'. inretulit, Ego caussas actite enuclios CASAUBONUS vero ad Tανο α νον , caussias expono metrum eventus statim apparent. Equidem GRo-TII secutus sum rationem; cuius veritatem tamen non

praestabo Aliter sane accepisse Epitomator videtur; qui

eamdem vocem siti, ut ad sententiam minus necessariam, prorstis omisit nude Torispiκομμ' α*s scribens. Vocemo b de sequenti vesti verbum 3σεiνειν, consulto ex Musicorum ratione adscita esse PETITUS existimavit. Vers. o. Versus huius principium conclamatum est, D nobis quidem 'O αλι ET TOTUM TAX E σι. eam Drahamus tamen, Oμαλιζέ et iis έσχα αν. Nam hoc vult Diste imperator, curet aliquis, ut toto foco D ignis aequalis: dii vel Planum aliquis mihi faciat hunc focum. α - OUPIUS, ad Longin pag. 8a qua sententia probaverit scripturam proxime ad vulgatam accedentem, μαλιζέT Tic Toισ Tα μαι, exputare non possum nam spicis aut ariss qui sit hic locus, non video GROTII emendatio, μαλι ET-To ctps Iac, Aequetur falsamentum, nec per se satis esse commoda, in vestigiis veteris scripturae nimis recedere mihi visa erat Ass. . nil mitat, nisi quod si Easi

h dbet, pro cetsi GL Epitomator, ut solet in locis dissicilioribus, prius omisit huius versu hemistichium. In volaetetsi et videri debebat alid obsciare To e si X seri latere. Itaque ova a scit. T νυ et os o O ἀχε- et i legebat Samuel PETITUS , intelligenSet coquum, cum dii validiorem ignem fieri iussisset verbis praecedentibus, Mnunc his verbis cavere, ne remissior aut etiam largiorii fiat, .imperare discipulo, videat ut aeque validus perm

라틴어 텍스트