Deipnosophistarum libri quindecim;

291쪽

p. 1io. IN LIB. III. CAP. LXXIV. diss

si nobis factum, distribuendae visae erant; in eam sententiam, quam in versione expressi nempe ut eosdem panes eadem mulieros ita clicis pisaepisae dixerit,m continuo tenore ista verba pronunciatura fuerit, nisi interpellata fuisset a sene recocto Initio eris et 'ALA ii ex ed. Cas. iii nostrum exemplum irrepsit Peius etiam AAn habet cod. a. 'AAA ii volueram, ut recte runc in Notis edidit .sic correctum velim Quum verba sir Asυ- κού , quae leguntur in editis, prorsus ignoret noster s. A., existebat aegitimus senarius, Gem talem repraesentavi, quale in exhibebat idem codex Epitomator nil aliud, nisi haec habet: pι ανίτα ἀε συκob; ecpTOD Apsc To-

ipsi Dis ousniri. Ex quo suspicari licebat, legisse eum in suo Athenaei exemplari Asυκου; pro eo quod dρ μουσhabent nostri libri. Sed Venetus editor, sive aliquis ante eum librarius, Epitomen cum pleniore Athenaei opere

conferens, utrumque tenere voluerat vocabulum ideoque vocem sirum ex ingenio ut videtur adiecit, quo scilicet prodiret senarius huiusmodi,

quibus verbis deinde ista, τέκνον, quae repetita dabant Athenaei libri, adiecit veluti extra rnetrum, Iat tamquam verius sequentis initium. Ego re et ius fortasse eram facturus, si adscititia verba prorsus abiecissem sed cuin haud satis tamen certus essem, unde ea arripuisset primus editor, veritus sum delere. Itaque tamquam initium s quentis versus adieci, ted inverso ordine, prout desiderabat iambici metri ratio. 'Edie Ocpieci . Rursus recte accusativum dedit s. A cum ed Ven. ias quod temere rursus, tacite in 'E ,-κpugiet mutavit Casau bonus Hesychius 'E epti: hec ,

caussa nulla erat, cur illud et Ain sipae solicitarent interis pretes; nam idem valet a Jια To,n ε μαι. De re vide

quos laudant Interpretes Hesychii, praesertim Hieroni Mercurial Var Leci. II. . tum teli Novum Thes Philolog in 'Eὲκ υctieec, Mu Cange Glossar in Tobpetae

n Panis subcineritte, sive 'cryphiae, etiam Hippocrates fa-ncit mentionem, Popularitim Morbor lib. VII. pro mei iaμιχoipi eo . κδυ*hre., CASAU B. Ibid. 'Ap scrpileto ,

292쪽

,go ANIMADU IN ATHENAEUM p. IIo.

Poterant his poetae verbis iungenda videri sequentia, IJινυροι δ' ει ιν ι pax; quae cum istis unum legitimum senaritim esticiunt nisi, verba proxime apud Nostrum sequentia, 'AAκαὶο ΓανυμὴI Ei, in quae apud Pollucem VII. 23. leguntur , aliud suaderent. Quare recte ad hunc locum CASAU BONUM monuit: De diraro, sive nauticos, pane, afferuntur testimonia EUBULI, Ganymede WAL-53 CAE item e Ga mede. Sed aut intercidit penitus Eu-nbtili locus aut illius sunt ista solum, aιπυγου TE 2 smMμobc Sequentia, i J-υ icio' ει ιν τι εc; ApToι' υ*ων-netac, velint nolint docti viri, Albae asserimus nos Pol-n lux lib. VII. cap. o. 'AAκὰtuo; p ΓανυμήIs D πύγουσ

MD ALCAE Comici fabulis superiore capite dixi nitis. ccs Animadu ad pag. io . . Eiusdem fabulamma medem iterum laudat Athenaeus lib. X. pag., i. e. EUBULUM D quoque Gan medem docuisse testis Athenaeus lib. Vt res pag. et S. c. L Alcaei nomen sua auctoritate prorsus omiserat Dalecampi US. Contrari omnia ista verba, aιπυγου; grasmosc. O Oiπυγοι θ' sicis iras;

uni Alcaeo tribuit ToUP, in Curis Noviss in Sti id pag. 16o. Et possunt quidem illius esse ista omniau sed videtur

utique Athenaeus priora verba Pιπυpου; TE 2 Epμου c. ex EUBULo voluisse proferre quae ne quidem eodem modo scripta fortasse apud Alcaeum exstabant. Quae autem sequuntur verba, haud diibi Alcaeum habent auctorem. Asi expopinc Nil aganti . anthracis, inter placentasn vulgo censentur: neque video caussam cis hic inter pannum species eorum fiat mentio 'Aνθεακistet Graeci voca- γ, runt, ait enarrator Aristophanis, ad Acharn 6 o. id MAv. is s. omne cibos super prunas os cc CASAUB.

De Lagano vide Hesych in Aredirepop., quos ibi auctores laudant Interpretes Vitemque Latina lexica Sed ipsum

statim consule Nostrum, pag. II 3. . ubi EpTOAsi expopvocatur. In transcursu memoratur etiam lib. XIV pag. 6s6. e. Caeterum varia placentarum genera perinde et lain

Panes , Graeci certes Tos, dici solebant. In ARISTOPHA.

293쪽

p. rio. IN LIB. III. CAP. LXXV. dist

NIS concionatricibus vers. 8 3. d. r. al. 838. hodie non AA ανα πέTTETre legitur, ut ait Noster, sed πόπανα πέττεται : ubi mireris, nec aliis ero, nec a Brunckio adnotatam esse hanc Athenaei lectionem. Porro , παν- 2 preei legas, an meciis reicic, perinde est vide Hesych in utroque vocabulo .Lenne ad Coluthum, pag. 18 sq. Hoc quidem loco, ut sub contextu monui, ms. A. . . et si 'πανθ pae Ric et Ao . habent, eamdemque formam deinde etiam tenet p. sed s. A. Oxb in in . 'α,παρθρακι poc, dein rursus in a P α π α ν- θρα κ cum editis consentit. Quare hoc loco eamdem scripturam tenui, quam hic pariter exhibebant editi. CORAT Us quidem ubique commodius vegpbpege scriptu in fore censuit, ob id quod mox sequitur, ξοικε Isκ uToc π ανὴ, α κω iνεσθαι : sed id quidem non tanti videtur; nam parantur quidem tales panes . π αν μα- κων , sed comeduntur et v ανθρακων . quin de de ipsa paratione ciborum , qui super pruni torrentur, verbum,παν-d reici(Mu usurpatur VII. 32y b. Sic Tot Tec n prirTec, quae fi Tre diripe vel vi in iis o (aut Tn ανου frixa sunt, dein ubi ad comedendum adponuntur, si eo h et mm Puellan sipou aut a cetae lipa dicuntur. Denique suspicari licet, fortasse sic h. l. scripsisse Athenaeum , n ἀπανθpα

ad Herodot. VIII. i. Cons. Nostrum V. 3T. e.

tam longa est quam docta CASAU BONI Animadversio, ad quam saepe lectores suos ablegant alii viri docti, ubi de semcartim Fabularum Ite et aes inuic agitur. Sic igitur ille: n Quid hic sit iures A , intererat fidei interpretum quaen rere diligentius vel eo saltem nomine , quod non paucini hoc auctore similes sunt loci, quos eadem opera

294쪽

j6, ANIMADU IN ATHENAEUM p. o.

Momnes exposuctis putariint docti viri, Jιὰ σκευὴ ap b, pellari fabulam ita alteri velut praeluderet, Essetque M posterioris apparatus, disposito, ut illi vertunt. Sic h. sit. Datecam pius. Nos contra libri primi cap. XXIII. ad

Mμέ:/α β αματ solita appellari dicebamus, fabulas semel Diam scriptas editasque , sed, quia non steterant, nos a limanis impensiore diligentia correctus Morem hunc fuisse veteris, hus Comicis, ut idem argumentum saepius tractarent. M emendatas fabulas pro novis in scenam deferrent, testis DComici Scholiastes, ad Nebulas , si s 6 scribens, aο-

dii et ccbισα si ipsiματα. Has fabulas proprie appellarunt M nTκρυα μέμα ἐγαματα , ut loquitur Athenaeus lib. XV.,, immo lib. XIV pag. 663. c. J vel e II: Esrκρυασμένα. M Galenus docet clare, in Hippocratem De Salubri diaeta:

steri Aristoph. pag. r. i, Perspicuum ex his est, quid MAthenaetis intelligat quoties aliquam fabulam alterius Mappellat i et obii p. Quod verbii diverso sensu usurdi, pant interdum Critici iit, cum scribunt discrimen misso si inter veteremi novam comoedia .ratione Alic,

,,άκgii is Isi. c. Vide nonymi brevem commentationem respi Κωμωβία , Aristophanis Comoediis praemitti

295쪽

p. lita IN LIB. HI CAP. LXXV. 63

b solitam, cum in aliis editionibus, tum in edit. iis eripag. XII seq. J Sed aliud est , βιασκcti tu attribuere fabu-nlae aliud, ipsam fabulam appellare Oιασκρυὴ alterius.n Athenaeus lib. IX. pag. 3 d. a. b. J,gTασκευα ει veri, bo appositissimo usus est, de istitas ossi fissularum emen-

Midatione loquenS. Anaxandrides, inquit, o TR μὲ νικωn, λαμβανα α ωκε sic Thy λιβανωτον καταT gypta rei onPETETκευα εν ω πεp ι πολλοί quoties victoriam non rem,iserebat , fabulam in manis sum tam tradebat discerpendam ad n thuris cucullos neque, ut seraque Olerat, .rna corrigebat hi, Porro ista recentata dramata interdum nomen diversumn habuerunt a priore cuius rei exemplum est isto lioc i, loco. Nam prior EPICHARMI fabula nomen habuit Hebes dii Nuptiae: posterior, Astisse. Sic lib. VIII. L pag. 3s 8 d. Jn Butatio Antiphanis dicitur fuisse Des σκευ γ TO 'Adipsiscoopnhὴc quae verba ibi expendimus Libro I. p. s6. f. Jn Diphila Miles, appellatur Jιασκευὴ o A tetragi et Uc , ii fabulae prius ab eo editae Interdum commune fuit utri-n que fabulae id nomen sed prioris Myosterioris cognominiae invicem distinguebantur. Sic et o et paec QPευTEpασ3iΘε μο*opire os et interpretamur libro I. p. as. a. Sicu eiusdem Comici et praetes em JEυTspees g*EAet , Se prioret sua posmorem Pacem, nec non lutum priorem alterum,nlaudatum invenias Eupolidis Autol cum emptaToν καιJρύ-nispo Galenus, Pollux, aliique chant Archippi prioremii. simorem A ait onem. Neque solum Comici hac ,, diligentia usi verum, Tragici iloque nonnumquam .n Exemplum est in Euripidis Hippol to, de qua tragoe

Npo die pαμμ poc' o repra fres; κα καTn opice alio pM E TobT -θωται opώματι. Phryxum etiam poetis dii eiusdem priorem, poseriorem laudat Aristophanis Schontiastes Non semper autem utraque fabula producta est, D sed tantum altera qua de re plura erunt dicenda libron I. cap. v I. uri Dixit de ea re lib. VI cap. vii sub finem cons Athen. VI 2 o. a. in Ab hac notione verbi διὰ σκcessi ai manavit assinisi, alia, cum pro librum corrumpere accipitur Galenus Den Dogmatis Hippocratis, Platonis libro sexto : Te p

296쪽

,6. ANIMADU IN ATHENAEUM p. Iro.

n esse huiusmodi membranas ; sed ab Erasistato si fas aes,, iactas , fluae defiadendi sui dogmatis. Apud euiridem na-,,gi Lim scriptorem saepe legas, νόθον καὶ διεσκευασμενον, M tamqUAm C repre Au Ao posita vocabulari in Hippodi, craticis Commentariis. αn Porro autem, quas vocabant dramatici poetae I ια-net, sυlic, alii auctores et vel JgυTvet; κδοσει . Sae-npe enim accidit, Ut scriptores accurati editos a se libros M sub incudem revocarent , serio calligatos denuo eden rent, , ut de se ait Tertullianus , properatum opus dii pleniore scriptione rescinderent. Unde eveniebat alinquanto, ut in doctorum manibus scripti eiusdem duaei, diversissimae editiones versarentur. QVo ex fonte erron res multos manasse non dubitamus , observatos saepen nobis etiam in antiquissimis veterum auctorum manu-

nscriptis. Eiusmodi est, quod de Euna pio scribit Photius;

D Biblioth. pag. oo edit. Hoeschel. cuius verba non

n sequuntur. Similiteri ossimus, alter Christiani nomi-ainis hoscis, historiae prius publicatae Eet cκJoci postha

297쪽

p. io IN LIB. III CAP. LXXV. 6;

bnedidit, auctore eodem Photio. α Haec CASAUBONUS. δμω pop. Quid appellat panem oμopo Auctore, ii sychio , μουpe vel oμo et dixerunt similaginem cum mellens jam coctam. Inde .panes quoidam oμοpiTαc appel-nlarunt, quorum meminit idem Hesychius. Non dubi-nto, de his sentire Olaharmum , .mox quoque Sophr nnem. α IDEM. In scripturam oμopos cum editis consentit s. D. Codex M. vero de hic o μω po habet:

paullo post in Sophronis verbis sequae omisit Epitomator Loμώμου c. Quae scriptura non modo congruit cum eo , quod Hesychius habet , μουρα, dorico more vocali, pro diphthongo o posita sed est etiam apud eumdem Hesychium vicinum vocab. αμωpoc, quod ille

quidem nude πλακουνToc Iris interpretatur. Eodetii autem pertinere utrumque hoc vocabulum, cum ex anal

gia grammatica colligere licebat, quoniam, coniunctivum initio vocis idem valet ac μού tum ex collatione duarum glossarum apud eumdem Hesychium μου α'σsμiβαλι 1t ii, μέλι γουσα καὶ σησαμ/p . μὴμα αε-μi yαλι ἐ* n συ μέλιτι. Caeterum hoc posterius vocabulum habemus apud Nostrum XIV. 6 6. d. ubi quidem

breve tenent libri omnes. re Veiis, p. n Hegralan in Excerptisi quibusdam n msstis, Tee Ti Tns dicitura Hesychius, nisi est men-ndum, Στατια sipeto a I c. Eustathius Iliad. e . p. y63, ii 3 i. J legit, ut noS, σταιTietne. In Glosiis Hesychii cetast-n Tisnc placentae cognomen . . CASAU B. In nostroms. . est quidem h. l. Tu et is p. mendos haud dubie sed paulo post retαιTirni recte. Utrobique verum tenet s. A. cons. XIV. 6 6. b. ubi recte codices nostri emerareres , non .e Tict Toc , ut vulgo editur Glossam TExTirn apud Hesych frustra quaeras sed retreetiae , quod apud eum legitur, haud dubie ex Tremietes c corruptum est, quod&literariim series arguebat dorice pro 'TαιTiTnc. Ibid. v κpin. 'E Epis' κασμα ἐξ ἐλαιου AepEC, interpretantur Hesych. Suidas Vide Hesychi Interpp. Bielii Thes Philolog. h. v. sed praesertim ipsum Nostrum,

XIV. 6 s. d. e. si Asirum e Ti Tn p. Sic s. p. cum edit. Et ex Epit. habet Eustath. Iliad. e . pag. s63 , o diserte monenS, AbαAsi*αp,NAsi*αTos , Otinguentum, oleum formatum esse nomen Videndum vero, ne verum si tritio habet s. A.

298쪽

16 ANIMADV. IN ATHENAEUM p. II

αλι*κTi Tnp, cui speciem conciliare potest glossa He

didicisse illum mentionem, ait Athenaeias, quorum modo, Epicharmus meminit. Sed reperi nostea in Huraidino co-Mcfice eam vocem, cuius in libris aliis tenues solum ex-Mtant reliquiae Ita igitur scribe, και αμ ιαρτιο .RTi g-MTαι. α - Totum Sophronis testimoniuin praetermisit Epitomator. In vetustis vero nostris membr. . nulla hic lacunari sed perspicue , si et in scribitura quod pro constante illius codicis usu κατ re valet, dorica forma pro Eκατ s. Neque aliud quidquam quaerendum videtUr. Quod mox de Atticorum usu monet Noster, pitapocoicentium , non RAHZes poc, id non praeteriere reliqui Grammatici Qui das, Etymologus, Phrynichus, Thoma Mag. docentes etiam, rectius sic dici, quia xpi repo valeat ι-2ns saeti pop. HERODOTI verba, EA sep noc*ανε , leguntur lib. II cap. s 2 ubi interpres in fumo lucusento, paulo commodius quam quod ex Dalecampi versione adhaesiit nostrae, perlucido Intelligendum fumum bene candentem

et ni docuit ibi Nesseling. Sic Erotianus in Lexic. Hi

In illis SoPHRON is verbis, Tu Taetet aes c. antenμirepeti deerat editis .msto A. particularii, quam commode obtulit s. p. Quae mox dein sequuntur eiusdem Sophronis verba, EG νύκτα &c omisit Epitomator. In his qUum,s, Ti legeretur in edd. .ms A. quod in et ii mutatum in ed. Cas. a. W3. corrigenetini, set et si perspeete monuit CASAU B.

crit. Id. I. 8 ibique Interpp. de Eustath. Iliad. e . p. '63, 3 o. Est panis sive hacenta, cui mixtus caseus. Amabanh hoc genus Syracusii OSyracusius autem Sophron fuit, sicut Theocritus La quibus cibos omnes corrumpi ait Ar-

299쪽

parro IN LIB. III CAP. LXXV. ac

chestratus, caseo miscentibus vide VII. II. h. c. In d SOPHRONIS verbis, quae ibi sequunt tir, pro di .pTi, quod erat edittam, perspicue dabat s. A. quod ipsum etiam ex s. . adnotavit Brunck. Eadem verba quae prorsus omisit Epitomatore editiones veteres finiunt in voce regissiοισιν. de sine lacuna continuo sic pergunt, Ni -κανἀpoc y' Κολοφ. CASAU BONUS, quum ex codicibus puto Italicis sic edidisset, rectissiοισιν. . . . An in Animadverss. deinde ait : Scribe Toy παι βίοισι σαλἀ , receΠ-3 temta ut tollatur lacuna. c. - Mihi in scriptura codicis A. quae sic habet, παιnorinae Ag, pro quo est militiοσι αλ . in s. D. latere id videbatur quod edidi, reissio, i αλλ s. Initellexi autem iecλλs, imperfectum verbi lαλλω, mitto e quod verbum non modo Homero, Hesychio,

sed inaliis poetis usurpatum fuisse, plures apud Hesychium glossae evincunt. OUPIUS, in Addendis ad Theocr.PZg. 38s suo more declarans, nihil in illis verbis vidisse viros doctissimos qui has Mutis tractarunt, ac rem se tetigisse persuasum habebat, cum ait, ita corrigendum

ndendus est. Quod pueris recte praecepit Sophro. α

n Comici fabula, cuius index erat Nox longa, laudatur DPolluci lib. VI cap. 33. O sect id a J Videtur non dissin milis fuisse argumento Amphitruoni Plauti Nox enimn longa fuit illa, qtia satus Hercules. In ea fabula, Plato

Minquit Athenaeus. Operae pretium sit Eustathii verba Mascribere, de collabis & Ciliciis panibus disputantis ad

riopTE . Et mox , superiora Athenaei verba respiciens:

nasilo uc re E p. Sed errat Eustathius, cum panes cilicios

300쪽

,c ANIMADU IN ATHENAEUM p. IIo.

di, collabos eosdem putat. Imposuit illi suus code Athenaei, dn in quo sequentia aliquanto post pag. ita. f. J Athenaei

n errore. ta CASAU BONUS. Eustathium sola Epito me Athenaei usum esse, laepius monuimus passim vero etiam observare nobis licuit, melioris notae esse hunc Epitomes codicem, quo nobis uti contigit qua in fuerat illud exenn plum, quo usus Eustathius est. Noster quidem s. p.

no loco omnia recte habet, pag. II a. i. veram scripturam Eo AMRita tenet. In Platonis verbi S. καθαμ υλλων cum accentu in ultima editum erat rectius putavi cae-θαρύλλων , quod habet s. D. .ex eo Eustathius i. c. ubi etiam monuit esse diminutivum Toυ καθαμὴ . ADTo Topo P repeto &c. AqTίπυpo panem cibaritim intel eligunt , cui nihil usuris ademttim. Vide, Steph. The LIII. 63s Salmas in Hyle Iairic pag. 6s .Harduin ad Plin. T. II pag. 288.

illam, libro X. pag. et . c. puto intelligi scriboque

si etiam ibi Ioae etTpistic, non Uα -Tpistis fueram scriptu-nram tenet ibi noster s. A. Nam Phrynichi Poastrias non minant Pollux VII. io Lis s. in X. 36. Ois s. .Har-,, pocratio in Tiobhnc Reperio, Aristophanem eodems, titulo fabulam docuisse: nam auctor commentarior iam ni Aves ad us ias . mores et ire Aristophanea laudat. dii NoseirTpire sunt mulitares farritrices, quae herbas nocivas , de hortis tollunt vel segetibus Archippus comicus et

sapud Pollucem, VII. I 8. J

Hesychius scribit, omnes in universum mulieres quae Opus 33 ruri faciunt mercede conductae, sic fuisse vocitatas inpol. M lux docet, erro si Tpio vetere appellasse arculum, aut di, aliud sarritionis ini rumentum, quod eius aetate voca

Scholiaste Comici l. c. per errorem librarii Aristophani tribui, cum ad Phrynichum auctorem referenda ea fabula esset, suspicatus erat BRUN N, in Fragm. Aristoph. p. dii et Cultis suspicionis nullam fuisse idoneam caussam re cite iudicavit CHARDON-la ROCHETTE in Notiae de Sco-

라틴어 텍스트