장음표시 사용
41쪽
p. r. IN RIB. III CAP. XIII. si
familiare librariis, in quo illi halucinati sint. Illud nomen
est 2 ioυ, quod loco et oi φύλλo apud Nostrum repos tum velim; quemadmodum apud Theophrastum l. c. pro ita . ii sta p, ω dpita legendum iam pridem a viris doctis monitum est vide Robertum Constant in Bo-daeum ad Theophr. p. i. Est enim vocabuli pio proprius usus in sculneo solio insic habes apud ipsum Theo
2pios Plinius sub folio reddidit; ubi Hartaintis: Hoc est, di, nee soli m. inquit. Grossos vero pos solium , hoc est,
i, a tergo foliorum, , Uti O loquimur, supra folia. c. Nempe in eamdem sententiam iam Dalecam pius in versione posuerat O eum quidem scit olynthum, sive grossum supra folium , cum vero sub folio Idem Dalech vocem iEπισ2εν olim de tempore accipiens, in versione sic posuerat, statim quidem post exortum folium nasci, cum tempestuum sub solion Oubi mireris , non perinde .. μνpo-σSs de tempore accepisse: tum in Emendandis demum monuit, pro pos exortum folium ponendum supra folium. Et ego quoque aliquando suspicatu eram, .vi arpo et dap. Eοπισθε de tempora accipienda quam in sententiam apud Theophr de Causs. v. i. p. 323. accipienda esse illa
ista ibidem, Epουφι I. ον λυνθον πισθεν ο 2piου, declarare videtur totius disputationis connexio, quae illo capite instituitur. Rursus vero eodem lib. V. cap. a. si in illima verba his, quae ex Hist Plant. II. q. huc spectare di
2pio et op repvop, haud dubie de loco de tu accipienda sunt. Sequentia verba , i Og λω εκ ου νου c. apud Plinium non magis, quam apud Theophr leguntur: quae ne ipsa quidem carent dissicultate. Si vera est scripturasti ta intelligi debebunt i συκα , cus arbores nescio
utrum eaedem, de qui bia modo dixerat, cum ait reλλο έ-νο συκri ', an aliae Sententia postulare videtur, ut cum
Dalech Villebr de Asdem arboribus haec dicta intelligamus; sed tunc non convenit, quod verbum dein figi sequitur iisngulari nuuaero. Quare pro re it villebr αλ-
λὰ legi voluit quod nemini facile fecerit satis Dale-
42쪽
aes e natum sic vero, quod Vetum enc es, id est, quod Enno Adtum sit qui superiorem est Etem praecedebEt Et sic fere induerum cultore, germanico ieiomve in Elmstibus voces ut hol in ah hol: memini usurpure. Fuit cum staspi chrer, intercidisse apud Athenaeum nonnihil in
sent vec ipsa sti In Ata celata abstiue ulla in verbis mu- tutione in paretithes o sta intelli et fucillimam emendationem explicvtionemque Ebitura essent lige de quibus nunc
mendosum id est fruaturque illo, qui id probavit, viliebrianius; cui net reliqtius emendutiones hic b illo propositus invidemus. - CZeterutra mphis ortu si in planum e duci hic locus posset, si quid sit quod s=υγὴ si dixerit Theophrustus, planius constaret. Nec enim, ut Hesychius
Suidus locis supra ad p. s. e. adiutis indicure vicen
44쪽
s, ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. T.
campius aμφω S. cogitaverat, sic reddens, O utrum-fque nora ex OUella ac recenti germine, sed ex annotino. Cum
esse recens germen huius anni, Evo vero anni superioris , monuit Bodaeus p. 68. νεον =ασTc vocari germen superiore aestate natum .po Vero , quod annis exce sit, id est, quod anno natum sit qui superiorem aestatem praecedebat. Et
sic fere vinearum cultores germanico idiomate in palmitibus voces iunchol hali hola memini usurpare. Fuit cum suspica ier, intercidisse apud Athenaeum nonnihil in
tatione in parenthes posita intelligi facillimam emendationem explicationemque habitura essent haec de quibus nunc
sae si id est , O idem genus tincri grossumo ante cos maturam habet Mox accre et op παρ' μ ν bene habet, nil mutat optimus noster s. . Quare si in s. D. i. e. in Coae Paris Hermolai Barbari pro To scribitur et o tar, mendosum id est si uaturque illo, qui id probavit, villebru-nius; cui nec reliquas emendationes hic ab illo propositas invidemus. - Caeterum magis fortasse in planum deduci hic locus posset, si quid sit quod Au pilo dixerit Theophrastus, planius constaret. Nec enim, ut Hesychitis& Suidas locis stipra ad p. 6. e. adlatis indicare viden-
45쪽
setur, praevis imm .rtur sic, ghur de dicitur: nam pleriimque non atti res clint i λυνθοι, interdum vero maturi fiunt
esculenti. Theophr de Causs. v. I. p. 23. sub med.& rursus sub n. Nec, ut Eustathius videtur significare,. λυγρο nil aliud est nisi vitas ea prisci arboris trueliis enim caprifici arboris est pipop. cum quo quidem hactenus contertur o A tat, ipse etiam interdui h piph adpellatur, velut apud Theophr. p. et ex tr. quod sit ut plurimum acerbior, quam ficus eadem vero ficus arbor tam etυκet quam hλύνθου ferre potest sunt contra aliae συκα arbores, quae non ficus, nil nisi Aυνθου &runt. Theophr de Causs. p. 23. Quare quid differatoλυreor, Uem possum latine Vocant, a pico, haud satis adisparet: videndumque , ne in eo insiit differentia, quod ficus
quod ex Theophr. His . Plant. I. 3 collato ipso hoc loco colligi videtur.
que verum fuerit. Ibid. In vulgatis olim, λευκὴ*ια, μελανόφια, nil mutant libri. CASAU BONO tamen ad senissus sum, scribenti: n Mendum nihilo minus inesse huic si scripturae censeo, inscribo λευκώ*αια, μελανό- n*αια. Pullus color inter album Cnigrum est medius; ii quae pulli coloris sunt, ut ficus, prout ad albedinem aut 'nigredinem accedunt, leucophaea dicUntur aut mesanophaea, ni desst, albutilla, de nigropulia Doctis , qui Asυκὴ*υα coris urigunt, ii quinam sint, mihi incompertum acce-3idei non possum. cc vocabulum A υκ stetis habes apud Polluc. VII. ias .apud Plinium habes leucophaeam aca .rm dc hucophaeum pannum. Vox pmere deest in
Συκῶα ε; et Tiph ων ιTαγωγ c. Eadem adnotavit Steph. yZant in uerei Magnam item Litus Capitis partem ex Epito me repetiit Eustath ad Od., . pag. 83s lin. b d sqq. Ibid. Συχραν πολιν Συκli nomen illius scribitur apud Steph. ubi Συκἀ saltem oportebat. Nec vero idcirco necesse est, ut apud Nostrtim uent pro Συκget scribamus,
ut voluerat Evi in His deta Acad. de Inscript T. III. pag. 3T q. Animadv. Vol. II. C
46쪽
s. ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. p.
G, g ee p. Nil mutant libri nec vero nota ulla arbor il blius nominis , Omam in versione posuit Dalech. id est,
ornum: in ora vero fasti scripsit Ioili , i. e. malum tintiscam, malogranatiam, OdaeUS maluit ad Theophr. p. 38 I.
Sic II. s. a. hb. III. f. b. Apud Eustathium quidem,
hunc locum ob oculos habentena, gυpnμre editur. Did Tυκι Tu p. Tinxi ni scribe. Sic s. D. Eustath ut suaserat Alberti ad Hesych in ΣυκsαTi c. 'Apo iraeoc. ANDRISCUS scripserat Naxiaea, cuius hias, floriae meminit Parthenius cap. f., s.c CASAU B. Ibid. Ad vulgatum olim 'Aνασθέ pnc nihil ex s. A. adis rotatur in s. p. autem omissum utriusque auctoris nomen Haud dubie vero A; Aego et s. pinc fuit corrigendum de quo scriptore, praeter visum de Historicis Graec. lib. III pag. 318. videndus Thomas Gale in Notis Ad Parthen p. et s. iem stertius ad Polluc. IX. 83.,
in Addendis ad Polluc. p. of d. Ibid. ριλίχιον καλε et deti v aιονυσον. Consentit codex uterquem Eustath. l. c. Sic mox rursus in M ιλιχι υ in eius nominis veri- verbio. Quare nil opus erat, Ut Bodaeus ad Theophr. p. g8o ex Suidain Zenobio Mὴ υχor corrigendum censeret. Utrumque Baccho cognomen esse potuit.
detur . perperam ex litera , in quam desinit vox praecedens restiJiων , adhaesisse Epitome quidem ea in voculam recte ignorat.*EpsκpαTnc . s. Particulam, quae deerat editis, dederemssti A. . . Et s. h. quidem etiam . et i EpEκp. Og. Ibid. πεποιηκου; Tob; Hipetae. . n De auctore eius fabu-
47쪽
dulae dubitatum fuisse a veteribus Criticis, palam facit, Athenaeus; qui tameit alibi non ieme Pherecrati eant tri-nbuit, sicut etiam Aristophani vetus interpres aliquam-,, multis locis Pollux lib. II. c. a. Oseest. s. ocps- DR siTii . LIρpetetic. Ad Ranas vero Comici sus 36s. M Scholiastes dubitationem suam prodit satis, laudans sine
Ηpit Giμων συκόν τι &c Metrum expeditu haud sane facile. In edd. primiis versus ab 'R; . ' μω Usque sopetror excurrebat; ubi posteriora verba, Osoc pol o piopetroeta, speciem habebant posterioris heini stychii etiametri trochaici scd non conveniebat prius hemistychium Tentavi iambos, qui ne ipsi quidem bene procedunt; .
circumfl .iota subscripto sed T θαλμω in accus dual indei et ob et scribendum recte monuit CASAUB. et c*θαλμω habet s. A. verbum E ιμαTTga ad lustrationis vel expiationis caerimoniam pertinere, docuit idem CASAU B. ad Theophr Charact. pag. 3od tum hoc loco monuit tangermanum ei superstitioni, de qua hic agi-situr, morem ex Zoroastre doceri in Geoponi c. lib. XI. D c. 8. Spondebat ille Magus, oculos integro anno illi
ελου . o σύκα . . ἐχ apud Herodot. Ista omnia quae
48쪽
sic constanter ille, ut iam dixi, rix σύκο penacute oυ ἀλλ otios ae et Sp. Quae indidem repetiit Eustathius, ad Od. V pag. 3s, o R. non ipse ex Herodoto
Non ex duodecimo, sed e sexto declino POLYBII libro desunt-ta esse ita hic adferuntur, valesius censuerat. Vide no-urum Polyb. XVII ad os inad eum locum notata.'Apecpιoc y αμβοποιὴ . , ANANII, Uea Iambopoetim fBauctor vocat, qui proferuntur versus, non sunt iambici, ,, sed Hipponacte scagontes iambicis tamen potissimum D claruisse, cognomen declarat Aristophanes in Ranis Meius Scholiastes, hos illius tres iambos nobis servarunt:
At Hipponacti versus sunt etiam ipsi tot iambici, nisi quod ultimum pedem pro iambo spondeum aut trochaeum habent; unde caesi opire dc χωλίαμβο vocantur, id est, claudicantes iambi quorum inventores Ananitisi Hipponax perhibentur, ut ex Hephaest TZelge docuit Fabric. BIbi Gr. T. I. pag. 3 o num XIII. Sic ille Hipponactis versus, supra lit. c. citatus, Συκἀν μέλαιναν c. pariter scaeton vel choli ambus est eiusdem vero Hipponactis choliambos, qui IX. 3 o. b. adferuntur, nude iambos vocat Noster. Hi autem veri US, UUS Unc ANANIo Athenaeus tribuit, iidem HIPPONACTI tribuuntur vulgo apud Sto-haeum, Serm. XCV. de Comparatione paupert Divitiarum: cf. Schol ad Aristoph. Ran. 6 d. sed in optimo Stobae cod. s. Paris quem olim Brunckius noster in omnibus locis quae e Poetis adducta sunt, diligenter cum Grotii Flori legio contulit, non adiectum est auctoris nomen quare GrotiuS, AthenaeUna sequens, Anamo
tribuit, in Florii pag. 3so sq. In Epitomem nomen
versus desunt. In ANANII vers. i. Ei ιβ καθ sipisti. Sic recte no-ser s. A. In fine eius . em teneri fortasse poterat Co- bis ex eodem s. .. vulgata apud Stobaeum scriptura ne etaim opus est ut in carmine scaZontico omnes versus sint scapontes. Sic quidem IX. 3 o. h. post duos
scaχontas sequitur tertius legitimus iambicus, in saepμακου
49쪽
desinens: quare ut ille in pedem iambicum, sic hic desquo quaerimus, in pyrrichium desinere poterat. Unde et o op arripuerit primus Athenae editor, nescio et tenui tamen , Ut ionicum quoniam inus 3 ionica particularas occurrit. Apud Stobaeum quidem moti in ex Sthadscivi Grotius, quae est forma Ionibus & Atticis poe
a . maeoAo surrepetor videra. 23. a. Qibi not. QSupplem. Notar ad pag. do. f. Ibid. ιλόTιμoc CT TMTO. Sic edd. Sed in m. . est tυλότιμο et pi po iis vide in L ad pag. i. f. I id. α απαλα αυχα, sunt sta recentes, quibus opponuntur Tli inpre pag. 8o. b. C. Paulo post Toc dipsi videntur eaedem dici atque Tre. α να- λα Ibid. OG αμ sic ca rata Elypti p. COH f. pag. I. a. Ibid. πονιTpcopsic etc. Non aliter in suo exemplo legerat Epitomator , qui alta opιTpsos, scripsit. Idem , praetermisso huius capitis exordio, disputationem hanc
enotatum est Em ι πινόμενos, notandum ob literas oc cum e confusas, caeterum i ἐπιπι p. conveniens. Quo pertim
ne CASAU BONI animadversio , Quia soliti veteres ficos
minus, ac sere etiam frequenti US , quam de potu surpari pro eo quod est deglutire, devorare tamen ἐπι et ipsi p
50쪽
non puto eodem modo usurpari. Hoc quidem verbum in fra X. 38. d. non aliter nisi de potu accipi potest, denOtatque rursus. bibere, vel P coenam bibereri potare , Potui indusi re similiter . I . . si vera ibi scriptura, commode Caiati holui interpretatus est poscere maioribus poculis sinit coena. Nec tamen . l. ausus essem verbum in ipso contextu contra librorum consensum miliare nisi paulo
inferitis, lit . . sub taeni cap. ubi ad verba hic posita manifeste respicitur, in ipsum id, quod hoc loco posui,
libri omnes consentirent ubi ait, αλυκωTEps et vos noegi ii
Jpil tu priscit et Ao Tω ἐν ιν ιν ομ ένων , id est, ex his quae ad illa accedunt, quae illis adiiciuntur. Sed hoc quidem loco illud utique incommode factum , quod
uti condimenta adiiciuntur. νινι νομενα dici debuissent: quare videndum ne aliud qii id hic lateat. Commoderare. Tet..egri poμspre conte elaverat URSANUS, quod etiam in animo habuisse alecam pius videtur, cum devoratas latine reddidit. ἐπιπιλωμέ: VILLEBR. propos tali, Ut ἐπιπε- φιλωμἐνα AU ἐπιπιλούμενα cogitans, id est, consipatae.
καθ' υπsp ολ- . Cum perperam ista accepisset Dalecampius, haec monuit ad hunc locum CASAU BONUS: Sen-ntentia uel oris eae fctis in retridulo dissolui facile , hoc
MEst, oebi re esse s πάντα; id ex eo consare, quod P quam Dillarum titias O magnas moles in ventriculam conrecimus,n non multo post mus hae repol, id est, libera ab Impedimento D ventrictili O laxi quod evenire non posset, s manerent ina digesae ficus Apud philosophos inmedicos multis diver-Msiique modis vox g;xoc accipitur; hio fuse probamusi, alibi, nescio ubi: plurimis Theophrasti, Galeni, Maliorum id genus magnorum scriptorum locis illustratis. Dinteretim 'o koc est cibus in somachum admis us, qui suari istote illam impedit, si maiori copia sit sumtus Galenus
Mo κω ETAS*ων ex Erasistrato labes in libro Galeni den Missione Sanguinis contra Erasistrateos in eo albo po-Diiuntur de caricae Simon et hi de anetho, Pire et op nTι- BR Tι, και μων' κων πεπTικὴ : id est, crudos in veri.