Deipnosophistarum libri quindecim;

61쪽

etUm, rursus Tpobsiti dabant mss. . Quis. Est autem is non comicus Philemon, sed Grammaticus. Thooυν-αpιακον φαρμακον. To op s. p. minus commode. Rectius vero videtur, quod idem codex Oα- pio habet, pro repιακον. ore tria es apud Nicandrum, Hesych. Et aliorum. Vide Schneiderum ad Nicandri Alexiph. p. ros sq. .confrichol ad Nic. s. 3s8. Ibid.

v μων δ sp pnc est y Γλώσσαμ. Perperam x nTistic s. O. Ridicule vero ex Cretensibus Glossiis iudiciarias fecerat Dalech quasi prasileeli legisset quem me rit improbans AsAUBONUM s, Olim docti, inquit, mul-di,ti Glossas, id est, obscurarum vocum interpretationeS, n&, Ut nunc vocant, Agilice ediderant in his Amerias,n Seleucus, Pamphilus, Nicaiade Colophonius, Philetas,n Philemon, Timachidas, Hermonac, alii Sed fuere quin unius tantum gentis vocabula susciperent intei pretanda nut Philemon , cuius Triae rei sc sic , Aristophanes,n cuius Glusae Laconicae non mulio ante lati dabantur. Si-

, militer HERMONAX, Creticae talem tantum voces commnplexus opere suo, titulum ei fecerat Γλωσσα ΚpnTικαι,

n cuius libri aliquoties meminit Athenaeus et vide III. 6., L J neque debemus dubitare, etiam hoc loco de eis deinn Glossis eum loqui Quare etiam platapeti, quam Eptatae,n melius scriberetur, nisi fuit iste binominis, ut multi inii literis sacris. c. - Scripturam pμωpaei tenent libri II. 33. c. III. 6. f. Epitaempsti primc pnri ex Chiis ecitatur a Scholiaste Nicandri, ut docuit eurs in Creta lib. IV. c. s. p. 236. In Epμω vero consentiunt hoc loco, VI 26T. c. Rogi μαλα. Constanter sic vocem hanc scribunt edd.ut apud Hesychium , qui in serie verborum areo inci

Animasi Vol. II. D

62쪽

so ANIMADU IN ATHENAEUM p. r.

occurrit ea vox, ibique rustύμαλα scribitur. In s. g. hoc ipso loco, ubi primum Occurrit, o Jύμαλλα scribitur, per o, A deinde vero ter peris initio; constanter per A excepto postremo loco, ubi ex Alcm Ane MoυμαAo citatur. Si κωδίμαλο per tota in medio scriberetur, suspicari potuisses, esse ex,rthop, κώJιost compositum , denotareque proprie malum lanuginosum esse. re Ut λασιὴμ α Aor apud Hesychium , laei op et . op γνούν. Θsbi preceto c. His . Plant. II. 3. non nisi obiter. a

thii agri latim esse ait. Sic mox rursus lit. b. Stephanus ByZ ΣιDυc, Mian Κομόθου, ii MEPaeping πίνειον quae deIlno eodemque vico vel oppido accipienda Cons. Plin. IV. II, Scylax citatus ab Hard ad Plin. T. II pag. 233. Ot as. In s. D. h. I. scribitur . Σιδούντι πάλι ι

Eu*opimp si χύταψ EUPHORION historicus hepictis poeta, saepe Notiro citatus de quo vide Metirs in Notis ad Hellad. p. s sqq. ou Epist Crit. p. 32 sqq.ARCHYTAS , intelligendus videtur Amphissensis poeta, de quo videndus Fabric Bibl. Gr T. I. p. y6. cons Laert. III 8 ff. ibi Menag. Praeteriit ista nomina cum seqq.

cis scripturam per implicem', bonam iudicavit Br. prooχθαι; vero vel 's Ogc, oportuisse censuit.

lirat poema quoddam suum NICANDER, eiusdem fermen argumenti cum Metamorphos Nasonis Versus hic adlabitos videtur poeta de amante cecinisse, qui familiari an-ntiquis more nomen eius, quem deperibat, cortici malidi, insculpserat. τύπουc enim Cadmi quid aliud, quam litera-33rum characteres , uterpretemur Vulgo creditum olim , di, literas inventum esse Cadmi. α CASAU B. Verso. Σι-Jo Emoc ex ed ven. s. A. restitui. OEpit haec non

habet. Temere in ed. Bas omissa est ii particulae pro qua dein Casau bonus , qui Venetam editionem numquam inspexisse videtur, sitio de ingenio ae posuit. Itaque No-tula sit contextu nostro ad h. l. prorsus omitti poterat, aut sic saltem scribi debuerat utae sit. d. Cas. c. Ibid.

Uλείστου. LIAsilaeto fluvius Phocidis, iuxta Cirrham in

63쪽

p. a. IN LIB. LII. CAP. XXIII. si

mare influens multis memoratus, quos nominat eurs. Attic Lee . II. et pag. s. Ver a. ' Aoseo v Tet, iridia. Posio Tet, id est lanuginosa, scribendiim censuit IACOB ad Anthol. Vol. II. Part. I. p. 2o3. tiem vide. Similiter quidem paulo post lit. c. mali arbores nonnullae 'χνοωJiet metri orantur. Ibid. . . m. c. o. Vide Toupad Theocrit. p. as R. ρμέσσαTo ex mss. A. MD adfertur. h, s sipnκs p. 3, Arianus, auctor Upκκλειαι , S est foris

sitasse poeta ex quo profert Pollux lib. I. si So. hunc riversiim, Aυχέpsc e c. Nisi tamen Pistrios legendum: ii quem res Herculis descripsisse quatuor libris testaturn Suidas ipse Ηρακλgi te Ηγακλgistore vocat. Etiam Pi-,, sander, Phaedimus id argumentum tractaverant, 3, Ηpsi Asiati ediderant uterque., CASAU B. - Haud du- hie non probanda solum, sed, adoptanda fuit emendatio Apud Pausaniam l. c. etiam mestor codex Pirecte da

Heyn ad Apollod P. IIIo. In ANTIGONI vers. I. Scribe iit AsAUB χί μοι,-- - μὴ λαν , non si pri lcn A, p.re Interpretationis nihil adiecit vir doctus et nec vidisse videtur, haud sane multo commodiorem esse emendationem , quam ipsam corruptam vulgo scripturam in qua nil mutat in .

q. insilet D. Mihi non ingeniosum modo, sed Unice verum visum erat, quod proposuit IACOB ad Anthol. Vol. II. P. I. p. ros. Eo spectat, quod ex Hesychio paulo ante

adposui: Areo ιδμαλορ, horum Tot dou robur eodemque e tinent mali arbores poti Iiαι , paulo post nominatae. Verset. T*s e i. Dedit hoc s. A. cum quo consentit . Inficet etsiπρ αύ:gTet erat editum. Ephram Dalecam pius de Corintho accepit recte, ut vidintur. Cons. Steph. BYZ ea voce.

*κυλίων ' μὴ λων &c. n Phatilia mala qualia fuerint, ,, non explicat Deipnosophista Hesychiu , magna quaedam n mala sic scribit vocata: quod notandui duximus, nam Maliud prae se fert nomen Sed molem sine sapore in il-Mlis puto fuisse. re CASAU B. - Phaulia mala commemorata vidimus cum κυδωνίοι .c et dubios , pag. 81. a. .c.

64쪽

s, ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. a.

Emimdem quum TELECLIDE sic meminit, ut dicat et AὴTgpοι φαυAiαν μὴ λα'. ista verba si per se spectes, faci-la tibi persuadeas, a vilitate nomen illa mala habere, ut ait Bergier ad Alciphrou. p. 83. Quam in sententiam Da-lech viliores malis Phaulus reddiderat poetae verba: indeque etiam inter Erasmi Adagia istud relatum est, misior vitiosis pomis, .cum Plautino illo verbo collatum, cassa nuce non emendus. Nihil hic nos iuvat Pollux, qui nudedit, *αύλια yὲ μἀλα ινα ἀνόμαζον. VI Sed HesychiuS, cum *αυλια, ἀλα α μά γαλα dicit, & Glaucides cum omnium fructuum, qui ex arboribus nascuntur, optimos

esse , ait, mala caedonia, hausia, ruthias sane neuter horum phauliis malis a vilitate nomen esse intellexerat: nisi vile quod dicimus, non visiosum intelligamus, sed idem i.

TZmUS Rc commune, Muleare, collatum cum eo quod sit paulo

rarius. Sed nec apud Teleclidem etυAocin peeυMoc ad vilitatem referenda sunt, verum ad simplicitatem. Adlusit haud dubie poeta ad illa Euripidis verba, a Laert. III. 63. aliis

de Euripidis Fragm. T. III. d. Mus gr. p. 36 sq. viros

doctos ad Laert. ubi vocem c*ocύAoc pro ocWAoυ dccipi mortuit idem Laertius, itemque Elymologus ins hos .acf. i. maei Lexic Platonic ibique Ruhnk. p. 26 sq. Eustathius vero id Ilata . . Insa , 26. eadem Euripidis verba respiciens, eo etiam progreditur, ut pαυAo idem atque 3α-2o ibi valere dicat: nam in explicanda multiplici vocismae hoc notione mire lascivientes videas Grammaticos.

Quidquid sit , κυλια εληλα, quod iam supra ad II. 6. c. significavi mala reiplicia, vulgaria, dici crediderima ut intelligatur totum illud genus, quod rictiori sensu mala vel poma dicere solemus, quod genus isto nomine cum acydoniis malis, strutheis, tum ab aliis rarioribus, ut Persicis, citriis &c distingui videtur. Nisi forte in praedictis Glaucidae verbis Cpag. i. a. ine. inter vocabula

κυβ ανια --αύλια non erat comma interponendum, sed iunctae intelligendae voces Rupώνια φαύλια, cottonea mala sim-flicta, vel nuda chstruthia, i. e. lanu nos e utri quod eodem redit interposito etiam commate, ita intelligenda

fuerint illa verba, ut Tων κυJωνίων μὴ λω duo statuantur genera, num tap αυλίων, alterum etων στρουθίων. Ad TELECLIDIS versum Ut redeam: cuius ille mensurae sit. aut quodnam momen ex rartis metricae praeceptis ei

65쪽

p. 81. IN LIB. III. CAP. XXIII. 3

sit imponendum , mihi non liquet. Aptus satis modulus ei inesse visus erat, si efferretur ut anapaesticus trimeter; cui tamen illud singulare inesse intelligo, ut primum quintiina pedem pro anapaesto habeat amphimacrum. In ANDROTIONI verbis, rursus et subire dedere Ss. pro trTpoubsiec , quod erat editum. Ibid. Ante verba ob litis opis , in s. p. inseruntur ista , καὶ παλιν. Equidem in parenthesi illa ponenda censui; quoniam, quae sequuntur ire O h ινα , respondere superioribus decμE putaveram. Poterant vero etiam fortasse haec eadem, Tes pota Pirecta per se stare intelligi quae ipsa quidem praetermisit Epitomator Caeterum non debeo dissimulare, paullo superius non rex, p, A. cesse in edd. sed sic ps,ncire crum sic etiam in s. A. quae mea de coniectura correxi, de quo sub contextunatim monere debueram Silet in his s. p. nihil aliud

stum Hist Plant initio libri II. monuit CASAU B.

Bas tenuitque CASAUBONUM sed in Addendis ad Animadv. monuit, antiquos libros visu P n habere, certo indicio intercidisse,ae et praepositionem : in quo sane quid haud fuerit librario, in oculos incurrit Scripserat tamen Epitomator et . P C sed id suo arbitratu fecit, quemadmodum hetia μακα in decinet, et mutavit. Ibid.MαTTιανα. Perperam Bαττιανα m. p. obvio erroris fonte Nomen a C. Matio equite Rom. vide Plin. XV. Id, is aliosque ibi ab Harduino citatos. et . Γα posc. In s. v. superscriptum si dipetis, male. Isidi pec nomen erat illi oppido in sing., a. rex dipet in plur. Et, posteriori forma usum esse Athenaeum tertio libro Deipnosophistarum, diserte adnotavit Steph. BYZ.

aurum, quod ec vulgata apud Theocritum lectione rece-

66쪽

s ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. a.

pisse videtur primit Athenae editor, libri omnes(ut ait Casati in re praeferunt sic sane Cnostri s sti

ubi suspicari licet, tργων σοι fortasse eos debuisse. Praeterea pro . κὴλ moriri, est . Ceb Atroto in s. D.

dii Helychio Nirarentis est Dioscoridi aliud ea vox sonat:,, item aliud G i leno. α CASAU B. Vide Galen in Glossis Hippocr hac voce; ubi mespili genu eo nomine intelligitur. In malorum genere retulit Macrob. Saturn III. Is In Athenaei verbis, ta ante si vita ignorat s. Ep. In vulgata scriptura μήλων, tum in eo, quod olim edi

πνου scriptum fuisse, indeque sιπω factum. Nec vero desunt Timachidae verba sed dixisse Timachidam,

Id inihi probabilius visum erat, quam excidisse verbum μνημονεύει quamquam nec hoc praestacte negaverim.Quidquid sit vitium inesse in illis verbis vix dubitari poteti. Cui sic facillime ac fortasse certissime, medebi

qui sic constituendum de interpungendum hunc locum censuit Exercit. Iun. p. 6 o ex tr. spiracvspiota Ps

terum de Hesperidum malis, quae plerisque eadem esse vi-

67쪽

p. r. IN LIB. III. CAP. XXIV. s

e a sunt sive cuni citriis, sive cum auranilis, quae Medica alias audiunt , consulendus Salmas l. c., Bodaeus ad

Theophr. p. 3s Q.

Reci praetκsJαίμονι Is repetTιθ. Particulam S., quae deerat editis , commode dedit s. . Ibid. ρύοσμα. I Ei- ναι και αβρωτα. , Ex his emendabis Hesychii codices, nubi scriptum perperam , si Aee s rest opi spωTα ινα μό-n Are, Prota Aia REI'αίμονι α pta Toc. cc CASAUL. - Odaetis contrari. c. ex Hesychio corrigendum Athenaeum censebat, minus probans suam sententiam doetis viris. Vide Hesychi Interpr. voce 'Eσπεps P.

stpαστο . Iguvspheta a *υτω i Topiae &c. Quae ex THEOPHRAST hic citat Athenaeus, ea rursuS, Ut multa alia, hodie non reperiri in illius Philosophi libris, monuit Dalech. Salmas Exerc. p. 83 extr. Villebr unius quidem vestigia eorum sibi reperisse visus erat lib. I. c. II. at ibi nihil, quod huc referri possit puto caput 18. Umdicere voluisse quod tamen ipsum quo pacto huc trahi

possit, minime adparet. Nec vero, verbi a Nostro prolatis quaenam sententia insit, satis perspicuum Epitomator haec omnia praetermisit. μυνδαAnis Uidem, non αμυ Π ras, scriptum oportuisse , intelligebatur, quia reliqua nomina, fructuum sunt, non arborum. Post idem vocabulum, sic legebatur in editis, re erepυoυ, - αναλλων &c ubi post repso adiiciendum ex Sstis aerei Est Asero monuit Casau b. Et βαλανι quidem noster etiam vetustissimus coae A. agnoscit, sed et particulam non

Mox, o I cpσι κού non de Persico malo, sed de Perscantice , i. e. nuce iuglande, intelligendum esse, docent alia fructuum genera quibus hic fructus accensetur monuitque iam olim Salmasius i. c. Manifestius vero etiam ambiguitate nominis decipi se passus est Noster in his, quae paulo post de otio ex e scis expresso, auctore PHILOTIMO, subiicita sed ista tam mira tamque imperita est confusio, ut prorsus imprudenti excidisse docto viro videatur. cons Animadv. nostr. p.

68쪽

ANIMADV. IN ATHENAEUM p. 3.

36d ad II. 3. f. ita quidem e nucibus Persicis expresssi supra diserte meminerat, II 6 . a. E malis vero Persitas quo pacto ApDini oleum intellexerit, dissicile dictu est. DIPHILI qui deni verba de malis Persicis perspicue loquuntur. Ibi perincommode in hunc modum vulgo distineia erat oratio: pii et eth. JE' Epαικα λε εμ Esubi AetSc. Haud dubie sic oportebat, ut o correximUS. Paulo superius, in Theophrasti verbiS, λα; en acute erat editim, ubi post correxi. De PHILOTIMO cons notata ad III 8 i. a. In voce κε ti Jac nil variant libri de ea dictum est ad II. a. d. c. εἰού με pla dedit codex noster uterque. πιεζόμsro edd.n Sequitur ex ARISTOPHANIS Glogis Laconicis, ob a

D nempe sic erat in ed. Cas. ripti et Spire in ed.,,Ven. Bas Mirum possit videri, pram duobus non minibus esse appellata a Spartani hcύμαλα ρoTικα; di, praesertim cum Hesychius solam vocem cύμαλα inter-n pretetUr κοκκυμκλα. Non tamen id satis argumenti ad Minducendum . . TremEpαικα. nam, ea voce sublata , n non habet hic locum Athenaei haec observatiuncula. M Sed corrupta sunt Ostrema, pro re ipsi MJpiet quae, Lare Arisi hanes Iahos vocare alia Libro superiore LII. rario A. pruna dicebantur,a Ipυα, quasi μαλοIpυα. Au-Deiore HesychioruJpυ Siculis appellabantur, quae aliis nὰκ ὴJ - In Hoes cheliana Epitome nihil horum. α CASAU B. In nostro s. p. nonnisi tria postrema verba desunt, quae o sic correximu e Tipsc ec Opυα. praeeunte s. A. Sic Hesychius: Σικgλo . . EOptiae Ag oυσι T μnhoc. Wrepres 'ATTικοι , κpSOptire. Superiora Aristophanis verba sic accipienda videntur, ut dicat, quae ab aliis o κύμη HEpσικα vocantur, seu paulo ante ex Diphilo adnotatui est eadem a Laconibus i αλ Hep-

σι α nominari.

Ex initio huius capitis nil aliud habet Ephome, nisi haec:

di, bis inquit CASAUBONUs quae de istis metres sic Drei re dec olim Erasmus scripsit Fortasse tamen respe-

69쪽

p. 83. IN LIB. III. Ap. XXV.

alietum ad sabulares capras, quae Phrygibus quondam orin,,cula edidisse dicuntur Clemens Alex in Protrept. p. d. Ded. Hein s. J op αγγαίου ouc ops re L ασκουσι Mαὶ ε μυθικαί. Et mox t p. . συνέμπopo Tneti a Tnc onmn Teire i s , H ἐν μαντικὴ -τκnμέναι. α Imperite, Ut videtur, ἐπὶ καταγαζ i. e. de exsecraritone interpretantur hoc proverbium veteres Paroemiographi, incum illo Ec κίγα καc conserunt Diogeni an Cent. V. num do. Suidas in uet' res directae pietc. Rectius DALE CAMPIUS cum Erasmo in Ada g. In capras dilυψras ad rem retulit inventu perquam dissi timui quae cum magno labore, atque etiam frustra, investigetur. Sylvestres enim caprae inmnquit in asperrimis, abditissimis rupibus degunt, iari quibus aut vix aut nunquam venatores illa reperiunt. αTnc et Ag istac Tα νυν sive Tανυν θύ μ μνησ)αι. Parinticulam AE absorpserant primores literae voci sequentis AEEEΩΣ. Mox ,sin et i, post i ta a recte dedit s. A. Perperam greet edd. opμωμενο ἐκ τινῶν σκολικω υπομνηματων χνIphc Ueαβίβου Σχ λιχα 'Toμνὴματα. sunt commentariosi, in quibus ado centuli scholasci adnotationes consignant, a magistis in schola dictata, Vide Epicteti Diss. III. I, 6. Ibid i .n- μονευονT To RiTpioυ. Sic recte nassii perperam . l. acripo edd. Patito pos omissa in editis erant sex verba, care grata To uspiJων λεαδμενα μόλοι, quae commode obtulit s. A. re ipsi Aιβυκαῖ ἐί λοι , . et Tarastis AppMyoc πλαναι .,, Proverbii speciem habent ista: χαιpέτω, AUυκ hoic, et eri Apptapo WAαναι ., Si quid horum retulit in libros suos Iuba, dignus est quem obi Miuent Libet libra de erroribus Annonis. Simile illi: Qui Bavium 3 NON Odit, amet tua carmina Maebi. υβυκα βi hoi rei Ap-Mνωνο πλαναι , figura est D διὰ θυο ιν. Iam olim Carthan ginienses navigationem in Atlantico oceano instituerunt,n interrarum aliquas plagas multis postea seculis incogni-nta S, aperuertint Classis praecipuae dux fuit Anno vel si poti US Hanno, e proceribus Carthaginiensium Sed nequentrepiWAoti ab illo editus, neque libri de eodena argumen, to ab aliis confecti fidem apud homines invenerunt. Inden natum proverbium, quod ita videtur fuisse conceptum: ME μs T Toύτων φTops Tir, xip Tmn Aιβυκαῖσι φλο, Tum et' mptapos TAἀγαι .cc

70쪽

s ANIMADV. IN ATHENAEUM p. 3.

36d ad II. 3. f. Olet quidem e nucibus Persicis expresssi supra diserte meminerat, II 6 . a. E malis vero PerHIs quo pacto exprimi otium intellexerit, dissicile dictu est. DIPHILI quidem verba, de malis Persicis perspicue loquuntur. Ibi perincona inode in hunc modum vulgo divineia erat oratio: pneti et si OC Epσικα ε ὴμεiα,nAet Sc. Haud dubie sic oportebat, ut o correximus Paulo superius, in Theophrasti verbis, a Cpenacute erat editum, his ore correxi. De PHILOTIMO cons notata ad III 8 i. a. In voce E A Jac nil variant libri de ea dictum est ad II. a. d. m. ἰού με o dedit codex noster uterque ems ὴμsro edd.DSequitur ex ARISTOPHANIS Glossis Laconicis, ob a

diis nempe sic erat in ed. Cas. s. τινα αppi in ed.,,Ven. Bas ct Mirum possit videri, prima duobus non minibus esse appellata a Spartanis iύμαλα ροσικα; D praesertim cum Hesychius solam vocem :υμαλ interri pretetUr κοκκύμ/Are. Non tamen id satis argumenti addi, inducendum . . et Hapσικα. naim, ea voce sublata , n non habet hic locum Athenaei haec observatiuncula. M Sed corrupta sunt postrema, pro re. ινα αδμια: Vae, Lai Amsi hanes' atros vocare adria Libro superiore PII.)L O. a. ueruna dicebantUr μυρυα. quasi μαλεJpυα. Au- Metore Hesychio QIpυec Siculis appellabantur, quae aliisnet epops . In Hoes cheliana Epitome nihil horum. α CA

Diphilo adnotatum esto eadem a Laconitus de eo Hep-

σι α. nominari.

Ex initio huius capitis nil aliud habet ut me, nisi haec:

,, bis inquit CASAU BONUS quae de istis metres sic Dαὶ α &c olim Erasmus scripsit Fortasse tamen respe-