Deipnosophistarum libri quindecim;

441쪽

p. Iso. IN LIB. IV. CAP. V. 3b

em tentia. Quam scripturam ex coniect emendaverat vir doctus, eamdem nobis uterque codex dedit. Caeterum setiJEJωκαμε habet etiam cod. S. Hermol. sed QTEA ωκ. tenet alius cod Paris teste villebr.ecise et go X hae i. p. n Scyphum Oscit qui congium ea-nperet. Haec priscorum Sstorum, haec Eustathi lectio: n non, quod visum interpretibus, XIυσούρ. c. CASAU B. Corrupte Uresi edd. vett. nec alIterms. A.NUOd in Iussi obrmutandum censuerat Dalech. Recte vero stomorum Epit. cfinde Eustathius. Mox des', verbis istis G πλείστα πλαγ&c quae veluti prosaica vulgo scripta erant, legitimum contineri senarium adparet cuius autem sint poetae,

n Si verum est convivas non fuisse plures viginti, putemi, scripsisse Atheliacum, ita ' pp. καὶ δέκα παντε ανε-M Tetrum. Iam enim unus ex eo nUmero exemtUS erat, Pro-i,teas, de quo dictum est. CASAU B. - At vox arsipTEc

non spectat ad omnes praesentes, sed ad eos, qu mutuum

rexerunt, haud pauciores quam novem Cons Clark ad Iliad. l. c. Rotundo quodam numero, ex veterum mente, novem nominantUr, pro magno nil mero, qui cuncti simul poculum, quod secundo loco offerebatur, arripere con ti sunt, alter alterum praevenere studentes Rursus in Odyss. 8'. is 8 similiter , εννέα πανTε ανἐ Tαν. εσκευα σμεναιrapsvo NinpMOων. Hoeschelii Epitonae,

Commodior haud dubie vulgata scriptura, quam cum, edd. .ms A. tenet etiam noster cod. D.

To et To Psispoiὴpetor Vulgo WoTo edd. .mssti, cum . l. tum paulo post lit. c. Recte vero CASAUR. monuit, utrobique 'beto scribendUm: nam aliud, inquit, M'oTὴc aliud, ubToc. c. Ons ad pag. Ias. d. particulam S commode ex Epit adscivit primu editor P repsis

n ipsum, ubi coenabam vel in ea coenatione separata

442쪽

s, pars quaedam instar cellae . Etiam latinis oeci, ut ad ais Theophrastum ad Charach. cap. νεpi 'Apreter RupTia , .n et ad Lobservabamus. cc CASAU B.

et piaincinc , Vetus inventum est mechanicorum, parva Mnaolitione varias rerum species exhibere in loco eodein , M aut subiectorum, ut loquitur auctor libri De Mundorum cap. 6 sect 6 pag. 8a ed Batteux πανTOIαπα απο-MTελεὴν δέetc. Id totum peragebatur ope illius quam Graedici et deterTirpicer itan Evn appellant, designatam Hippolo sicli voce σχασθέντων. Auctor libri De Mundo Libid. Jn inter artis illius mirabilia cum neu ros pasta ruin solertiam n refert, tum eorum industria in , qui Og μια δὴ ανου

i, rant. Sic interpretatur Apuleius. Sed non laabent, opi- binor, Latini propriam vocem qua exprimant Graecam

,, simile ii id in eleganti oscillorum descriptione. Harum,

dii inquit, vertibularum artas coagmentis simulantur species mirum, te formartim elephantus h. tia, aut per bestas anser Omlans, c. Petronius Larvam argenteam attulit se pus , scdi, aptam ut articuli eius vertebraeque in omnem partem si AD- sirentur. Est a Uigm, nisi fallor, et Retetnpiet mechanicis DGraecis, quod nobis tin re fort. Huic etiam optime, quadrat quod tribUunt Graeci Tibae et metipiet, continenta, di vim , impellentii aut laxandi hoc est, motus M quietis quasi principium Cincentivum. Ergo haec ver-

, hoc significanta tabulata illa se pluteos, qui obiecti erants, fabrefassis caninabris , quae postea apparuerunt, artificio indi, mos O mechanico fuisse motos *psi MetTec appellat Hi p. mpolochus, quae Plato aptius in non dissimili narratione,,(initio lib. II. De Republicax repre*pα μαTα. Erotesis, Panes, Dianae, Mercurii sunt lucernae vel candela-mbra ad similitudinem Cupidinis, Panis, Dianae .Mee-M curii elaborata. Et si autem quod hic conamemoratur a di,tificium, mirabile admodum nihil habuit aliis tamen in-s, ventis subtilioribus ansam praebuit. Non enim dubium dii est, quin ab hoc principio ventum sit ad coenationes il-

443쪽

p. 3o. IN LIB. IV. CAP. V. 3ss

anias versatiles, quarum Seneca, Suetonius MLampridiusn meminerunt. Porro autem fieri solitum olim, ut in no-Meiurni luminis instrumentis artis suae peritiam ostende-nrent mechanici cuius rei nobile exemplum suppedi-ntat historia coenae illius quam in Cilicia exhibuit Cleon patra Antonio, Ut narrat PlutarchuS. Huc etiam pertinnet machinosa illa lucerna, quae ipsa sibi oletam mini-M strabat, teste Sogomen lib. I. Sigillis Cupidinum vati ratam, quae ait Hippolochus lucernarum usum praebuisse , D respondent simulacra iuvenum heroicis temporibus, rundi adhuc seculo, Cincognitis lucernis, in angulis coe-,, nationum destitui solita, ut facem tenenteS lucerent. Hon merus de Phaeacitas canit: Odysi . . . oosqq. J

n baliter lib. I. s. ad sqq. J

Aurea sunt iumenum simulacra per aedeis lampades igniferas manibus retinentia dextris, lumina nocturnis epulis Ili suppeditentur. αCASAU BONUS. - De NGTiipiet quam dicunt Graeci .

conferri potest Polyb. VIII et io. VIII 8, 3. quae ibi ad priorem locum a nobis adnotata sunt.

σο υνα ιc edidit CASAU BONUM: dei in Animasi , Ni ,,hil interest, inquit, sive σι υναι scribas , sive Vi ύναιc, di, ut in Epitoma Venabidum ita vocant, teliam AoetiInpertan aprorum venationibus aptum De eo multa in com-Mmentario nostro De Venatione Amphitheatri. Caeterumn hic locus superiorem nostram de convivarum numeron coniecturam vide ad pag. 28 et labefactare nonni-nhil videtur. Nam ut cuique convivarum sutis aper asp-nponeretur, tro scribitur esse factum CXX apros an triclinium illatos oportuerit, si stat illa nostra emendantio Lector igitur eruditus statuat, utrum liorum simi-nlius vero debeat videri aut convivarum celebris adeo, convivii tantam fuisse paucitatem aut tantam aprorum 3, copiam potuisse reperiri. α - Diceres, scripturam σι υ- regi in superioribus editionibus reperisse Casau bonum, eamdemque auctoritate codicum mistorum , qui plenius

444쪽

do ANIMADV. IN ATHENAEUM p. 3 .

Athenaei opus continent, confirmatam vidisse. Quod si bita esset, teneri fortasse ea scriptura potuisset quamquam nusquam alibi tuo sciam Lis a vocis forma, ii . spn, certo occurrit. Nam quod apud Uidam legitur, E . spii, id quidem vitiosum esse ex ipso subiecto exemplo intelligitur in quo cum Li Og ον σι υν legatur, rectus casus illius nominis non σι υrn, sed oras e pii fuerit caeterum in ipso etiam exemplo illo perperam σι υνn proci oris scriptum docuit Brcinc ad Antipatri Epigr. XIII. vide Iacob Animadv. Vol. II. Part. I. pag. 23. Apud

Oppianum vero Cyneg. I. Isa obliquus caiu σι υνην, sit-ne ad rectum i σι υνγ referendUS, an ad C i spi incertum est. Diversa terminatione ceti Upoc, velisi υν-γoc ex Apollon Rhod. II. ys a Grammaticis adnotatum

est aliudque eiusdem formae exemplum a Suida citatur. Eustathius ad Iliad. pag. 26o, 3 . pag. 288, 38. DeUtro genere et oei umorum dixit: qua forma, sed simplici literata Aristoteles usus est in Poet. cap. I. Caetertim vulgatissima nominis forma, inubivis occurren , , σι υ-rn est. Ut alios taceam auctores, vide NostrUm V et os. h. .XII. 3 . e. Quodsi docuisset lectores suos Casuu- bonus , σι υναι; istud hoc loco nonnisi ex ipsius emendatione esse positum, cum σικύμαι; dedissent superioreseditiones; sic enim habent ed Ven. Bassi multo pro. habilioli ratione suspicari licebat, ac paene fidenter promnunciare, mendosam istam lectionem non ex et i stare cesse ortam, sed ex σιβύνα , per eamdem literarum . confusionem , de qua paulo ante ad vocem 2άκκ, Pag. Iab. e. monuimus. Neque sane aliter res habet:

nam in cissure, cum p. consenti Unt vetustae membr. A. Quod paulo ante ait re Treb πινα κω , in lancibus, vel per

lances disribtit apri, paulo insolentior videri poterat ista praepositionis etet constructiori quae quidem eiusdem est generis cum ea, cuius exempla haud pauca in Lexico Polyb. p. 322. num. 2. a nobi collecta sunt. Cons. Not.

CORAT. - At equidem festivum euetv H; aegre cum isto

445쪽

p. 3 o. IN LIB. IV Ap. V. dor

commutem De vocabulo res etcu, quod sequitur, paulo ante dictum. Ibid. mgpicc gιν κάλευρ. Cons. XI. Od. a.

opo . De Mandrogene, urbicario mimo, adi librum XIV., CASAU B. - At ibi nempe XIV. id. d. non nisi duobus verbis ad hunc ipsum loctim ablegatur lector Did.

n rum virorum fuit Aristotelis & Theophrasti, discipulos

nexercere proposita ad defendendum aut oppugnandum n quaestione aliquata quae dicebatur e re disic Constat auis istem fuisse in illis disputationibus non minus facundiae ii certamen, Uam acta Dinis .ggipseMλο iae e. Ideo dicebat

, Strabo lib. XIII. pag. 6os b. j solitos Theophras i dis-

huc faciunt pertinent enim ad eos ex Peripateticis, qui aliquanto post Theophrasti obitum scholae praefuerunt. 2 disic hoc loco simpliciter intelligenda sunt praecepta, placita philosophi, quemadmodum VII. 28o. a. Ac ne aliter quidem apud Strab. l. c. ubi hoc dicit veteres Peripatetici, qui post Theophrasti obitum , priusquam e latebris suis producti essent Aristotelis, Theophrasti libri, cum carerent magistrorum scriptis, nesciebant quo pacto illi placita sua, ita ut decet philolaphos, apta quadam ratione connexioneque e suis principiis caussisque derivassent:

quare eo erant reoaeti, ut, quae praecepta principum illorum philosophorum ex scholis eorum olim es olericis iam non amplius nisi nuda per se cognita essent vel quae in exotericis eorumdem libris exposita exstarent, ea nunc in scholis, quas ipsi habebant, oratoria magi arte exornarent, quam ratione philosophica explicarent. Συμα κ sύζωμα 'ai Tobs necnous Ec iω στεεπτοί .

446쪽

3, Membranae , α συζωμον. Erticae sit inter tenuiorum di, lautitias, aliquanto etiam in beatiorum mensas admissae;,, ut in Nasidieni coena apUd Horatium. Tpgeteto σTp-nμαTet, operis pistoli nomina sunt, a figura sic dicti,n qua fingebantur. Eadem nominis ratio est in ea quam la-3, lini spirain vocant, cultis fingendae modum habes apud n Catonem cap. I. M CASAU B. - Nostrae membr. g. nil mutant. Sed in membr. D. est 2ύμον και συζωμον. Derer ea herba Plinius XX ia,ns. In condiendis obsoniis, in-,iquit, tanta es suavitas, ut Graeci eur Omon appestaverint reget smeto in panibus vel placentis rursus nominantur XIV. 6 s. h. auctore Demosthenes unde etiam Harpocration

Amettet co XυTpoticos; ων. De Chytris supra dictum ad pag. ias. d. quibus sicut Comicorum poetarum certamina agebantur; sic Lenaeli, poetarum Tragicorum. De

utroque est , sed praecipue de Lenaeis consulenda quae disputavit Ruhnkenius iura uetario ad Hesychii Tomum I pag. yyy ubi etiam Athenaei hunc locum tetigit.

In ANTIPHANIS vers. I. *ihoragdis habebant ed Ven e Bas quod CASAUBONUM, auctoribus libris chirographis, Cui ait ipse in v AAOT pH γ ac mutavit, id est

oliristis solus ti herbarum ictuantes Eamdem scripturam firmant nostri mssti. Vers. 2. μι p o oho per apostrophum scripsi, ubi exserte μικ α βοAc vulgo in edd. .insstis legebattir. Veri . . Pro Epecc inquit CASAUB. scri-fs,ptum inveni et UTTαprec: Uod non concoqUO. α - Veram scripturam haec nostri tenent libri postremi versus spectant ad id, quod ex Herodot. I. 33 adfertur infra, IV. Id extr. Id 3. a. Sunt autem versus manifeste anapaeitici quos ita digessi, ut primi quatuor essent trimetri, quintus dimeter, sextii paroemiactis. Rec itis

vero me facturum fuisse intelligo, si quatuor trimetros in sex dimetros distribuissem, hoc modo:

447쪽

p. Iar. IN TIB. IV. CAP. VII. Di

casau bonus sic distribtierat:

Ibid. 'pieteto*ανnc J εν χαμεύσι. Articulum qui deerat editis adieci ex s. A. Aristophanis versus leguntur in praedicta fabula, num 8s sqq.a De IPHICRATI cum Thracum regis Flia connubio, cons. Cornel Nep. XI. 3.

ANAXANDRIDA versus de Nuptiis Iphictatis, pro tetrametris habuerat Casa ubonus, praeeunte fere Editore Veneto sed distributio versuum partim non nisi confuse in is dicata erat, maiori vero ex parte prorsus neglecta. Nos totum ludicrum carmen perdimetros anapaesticos, quoad fieri potuit, distinximus ei. a. Pέχρὴ ἐμαc erat editum. Ibi CASAUB P, Scribendum O. esὴ ' μaec, ut in D membranis; vel fortasse P c. Si haec feceris quae dixiae, tibi , s stridido convivio excipiemur. α - Et Jaegb' usi e dedit nobis etiam s. A. cum quo consentit codex Hermol- quem nota B. subinde designare consuevi. alius codex Paris deterioris notae, quem C. insigni vim VS nμα. habet, ut docet villebr unius quod Casaub maluerat,&Villebr probavit. Sed probuni esse oμ sic intelligi videtur ex s. I sqq. quo ex loco cum hoc collato colli-pitur, loqui hic garrulum .petulantem servum cum aliis quo parasito, Ut videtur, qui ab ipsius hero coena exiscipi cupit Metri caussa st te Tre plene criptum malueram, quo esset pes dactylus. Sed quoniam optimus etiam codex A. quamvis raro alias elisione utens, g fg cum apostropho tuetur, nil mutare ausu sueti ac potis

uerit in verbos ccb illi ima syllaba longa haberi ob vocem sequentem ab aspero spiritu incipientem. In Epiri deest piimus versus cum priori hemistychio secundi atque etiam mox deinde plura praeterm illa.

449쪽

IN LIB. IV. Ap. v II.

metrum ter M.

450쪽

o. ANIMADV. IN ATHENAEUm p. 3 i.

Quam scripturam, quamvis Wo distionis insolentiam, ob versum iusto minorem, suspecta esse debeat, tamen

restituendam potius, quam tenendam editam lectionem iudicavi, quae nec ipsa metro conveniebat, nec nisi exprimi Editoris ingenio erat profecta. Vocabulum quidem

sic si, a quo formari stυ ακα; posset, nusquam reperitur; at potuit nihilo minus olim in usu esse, ut multa alia , quorum memoria periit. Interim servarunt nobis Gram. matici vocem, quae aut ipsa olim hic obtinuerat, aut cum ea quam hoc loco posuerat poeta, cognata filii Ely- in OlogUS pag. a I 6 ex tr. και Σώφpmp inquit, βυβα, peti

Toυ μεσTet aere πλὴν κα sthae. Quod ibi adiicitur occip, id puncto separari debuit a με ἀλα,3 ad sequentia verba referri; nempe ait auctor, de usu verbi sύ si videndum esse infra sub voce nμα. Eamdemque vocem Bb re Hesychio restituendam esse, ubi vitiose vulgo Bec-s i scribitur, iam pridem a viris doctis monitum est. Versus noster integer foret, si sic legeretur,

aut aliquid in eam sententiam Venetus editor unde suum*ιλοκαλωc iunxerit, obiter ex villebrunio didici, qui docet in codd. Par. . u. βυβακαλουc scriptum esse. Quod si nostrae membranae tale quid dedissent, haud cunctanter equidem s es et Ovel rectius fortasse i- ceti creabaec rescripsissem. Hunc verium , ut solet eiusmodi salebrosa, praeteriit Epitomator.

s. . o Tpώμαθ' Aoυp si Opi Tinc pκTου. Quod consentientibus vetustis membranis editum erat. TpώμαTα χρ α Aoup α, id metri ratio omnino respuebat Ut taceam laesi particulam, Um modo praeceilisset, perimportune repetitam. NeqUe vero Ut ex.peditior ulla aut certior huic versu medicina adserri potuisse videtur, quana quae a nobis adlata est. Quod ait poeta, με ι etsi repκToυ, id quo spectet haud satis perspicuum Dalecam pilas, Ursae adusque exortum, reddidit; ad temporis diuturnitatem referens, quo mansere Constrati tapetes. Quam interpretationem merito improbans

CASAU BONUS: QuemadmodUm, in nisi coprepota re illandicimus, coelis tangere ac ferire vertice, quae sunt praedii alta sic Anaxandrides, ut significaret ingens illud ine

라틴어 텍스트