장음표시 사용
71쪽
eas ruelesias. Quinta in hIs verbIs. Veses Bris a vinam babehistis stib vina rasori . ne a linea δε ιιν. Nee hoe in Eremitas quadrat . qui uni ea contenti tunica non habuere vestea mutat fias . Sexta in his verbis. Vestimenta te is seram
ritus. Quia Eremitieus siems non egebat latio. ne. Septima denique in his verbis . Lamacramos amorporis minim/ denege υν, neque eant ad basma minas quam daa Bel aras . Eremitae enim non
balneabant, unde sanctus Fulgentius etiam rufine vitae suae re savit balneum tamquam a sua professione alienum. Verum Pennotius quaerit nodum in stirpo .
Ad primum , peto unde didieetit pennotius Eremitis interdictam suisse eommunem bono. rum immobilium possessionem san/ Angusti. Epistob nus palam dieit eontrarium in Epistola ad Ast.239, pium, agens de patrimonio fiat tis Honorati εTagastensi Erem; torio assumpti ad Presbytera. tum Eeelesiae Thianensia. Palam ibi Ateit tam Tagastens quam Hipponensi Eremitarum mona serio eommunes suisti sundos. Et in Epistola gy;stos. Albisam testatur paueulos suos paternos aget.
Ioa a se donatos ibisse, non Hipponensi , sed Tagastens Eeelesti, id est, monasterio Eeelesiae
Tagastensa . Hi ne namque in sermone populari
Ser. 49. dieit se nihil Tagasa Hipponem attulisse, nisi
de diver. vestimenta, quibus tune induebatur e quia nem eap. I. pe omne patrimonium monasterio Tagastens jam donarat, non elerieorum . quod adhue ibi nullum erat, sed monaster;o Eremitarum. Patet itaque Pennortum hie miseia hallue nari. Ad Deundum ἡ leo, ea verba omnino cadere in vilem Eramit eum habitum . Fatetur nam.
que Pennottus eiusmodi vilem habitum gestatum fuisse a sancto Fulgentior Et tamen de ipso di. Cap. II. eit iam isse eitatus ineognitus Auctor , casm
Et quivis Augustini sedulus Lector novit ab Illo, non sol hin hie in Regula, sed & alibi si
quenter argui eos, qui in sareo de einere nimiam munditiam quaerunt & nitorem . Eodemque modo respondens ad sextum, remitto Pennot. tum aA fratres Minores, rogaturum, num ipsi
vilem suum habitum nunquam sat eoo sueti la.
Ad tertium Aleo, ea verba quam optimὸ di. rigi ad Eremitas. Solebant namque de Eremis suis siequenter egredi. Testatur enim tam ΑΦ gustinus quam sanctus Sal. ianus Episeopus insfliensis eos stequenter apparuisse Carthagine ,
caussa pietatis aut aliorum negotiorum . Item
Epi. 46. Crestonius & Felix Adrumeto Hipponem, frater 47. 236. autem Florus Adrumeto Utatim,Uυli Carthagi.nem ambulauit. Evodius monasterii HIpponen-ss Pitot passim frequentabat eives Hipponenses, atque in eorum domibus non semel eum Hi p.
p ' γ' ponensum Donatistarum Episeopo proentiano disputavit. Eustatius & Andreas Ae Caprariens Ep. 81. Etemitorio egressi sunt in eampum mIlitarem , socuti Maaemii perduellis Gildonis fratrem, eius gladium suis orationibus adiuturi . Hoste ergo a Christ. Lupi Opera Tom. XII.
UGusTINI. σ3 aliosque id genus Etemitatum suorum in publi.
eum progressus respieiens Augustinus in Regula sua edixit iam adducta verba. Ad quartum respondeo, ea Regulae verba non intelligi a Pennotto , suam Eeelesiasti eae antiqui, talia impetitiam nimium elate illie professo. Ea verba nequaquam cadunt in Regulares Augusti. ni ea noni eos. Hi namque dum in Melasa s. mul essent, non in ambone, seu atrio populi eum taminis erant, sed in seeretario intra ean. eellos, quo nullus omnino lateus, ne quidem ipse Romanus Imperator intrabat, uti patet est ea repulsa , quam Mediolani in ejusmodi imgressi, Theogosius ab Ambrosio est passus. Ita, inquam, fiebat in omni Eeelesia Latinar Grais ei veto Augustum admittebant intra eaneellos Hune enim Eeelesiarem diversum morem igno. rana Theodosius . quia Constantinopoli intraeaneellos adstare solebat Episcopo Nectatio . putabat & Mediolani sese Ambroso astoeiare. Hoeque diserimen Episeopi Graeci post lex tam
Synodum congregati in Trullo redegerunt in hune eanonem. Nian omnium , qui βι ιn tium Cap. εγ
Canonicis Regularibus, dum simul erant in M. elesa , nullum penitus erat perieulum adspieiendarum seminarum. Dim itaque Augustinum Io. qui eonformiter ad hane Apostolieam eonstitutionem Clementis Romani . Eueharisiam pri. mo sumis Episcopas, deinde PrasMieri, 9 ma. Lib. 8. c. rens, ct mmdiazom . oe an ensis , ct caηιο. 2O. . νιι, ct ascetae , ct ex mulieribus Draconigis , oviu an Θ D duae , pes a pueri, o omnis postulas,
Hoe ordine antiqui fideles Eueharistiam eo mu- meabant. Neque vero omnes isti in eodem loeo, sed iuxta praeseriptum quartae Synodi Toletanae.
exara eborum popalus. Atque ita servatum suisse in omni penitiis sub exIo Eeelesia , fidem faciunt eonei lium Laodicense, primum Braeh rense, seeundum Turonense, aliaque plura, da quibus suo tempore. Monaehi itaque atque Etrmitae, quia domi suae non Melesias, sed dumtaxat oratoria habebant , statis temporibus ad Paroe hiales ae Cathedrales Eeelesas sumendae Eueharistiae ae audiendae Epistopalis missi gratia
eonveniebant ae eonvenire debebant: Dumque eonvenirent, quia meri latet erant, non in eho. ro Intra eaneellos, sed soris eum taminis in atrio populi permanebant. Hos itaque conventus re
spieiens Augustinus dieit Eremitis suis in Reguisla Dtim finia esis is Ecet is, εου ubicum a fae.
Dum smui estis in Eeelesia, non propria, quam oratorio eontenti non habebant Eremitae , sed in sat hiati aut CathedraIi. Ad quintum respondeo Pennottum augurarI. Unde quippe novit Eremitis non fuisse vestes mutatorias. At inquies, sanctus Fulgentius eas non habuit : Ergo nee alii Eremitae. Deus h ne, qualis sequela. Similemque sequelam ober
72쪽
dii nobis Pennot tui eIrea balnea Eremitatum . Lieri namque Fulgentius volens omni balneo abstinuetit, nequaquam tamen Augustinus Ere. mitis suis imposuit istius abstinentiae necessitatem. Eo namque tempore balnea erant omni hominum geneti usitatissima, etiam Sanctimonialibus atque Episeopis . eensebanturque non miniis necessatia , quam esea & potus. Hi ne ex praecepto
iis abstinebant soli saeeo . cineri , rigidissimis ieiuniis, aliisque id genus amictionibus adjudieati Poenitentes. Cuius rei lueuientissimis testimoniis, quoniam in saeris ea nonibus sunt passim obvia , nolo Lectorem onerare. Proinde ne quaquam vero est simile, quod ea Eremitis suis interdixerit Augustinus. Quia immo sunt quaedam Regulae puncta , quae videntur nullo mogo quadrare Canonieis Regu. i - Iaribus. Primo haec vel ba . In Malaria nemo ri .
'' stiid uisa. Aliud namque esse Eeelesiam seu Ba. blieam , aliud oratorium . patet ex ea nonibus Mitis in Trullo post sextam Sydogum genet Iem i Canonici porro , quia Episcopo cohabita. bant, habebant Basilieam seu taetream , non
non iei quippe suberant immediatἡ Episeopo, quaquam alicui presbytero, longeque miniis ali. eui lateo Ptaposito. Tertio hae verba . Nullus ias aliquid op/νιιών . sed opera vestra in unum Mai. Etenim eletici, quoniam altari deservie. hant, non de suis manibus, sed de altari vium hant . Nihilominus omnino eredo Regulam etiam Cationi eIs suisse ab Augustino communicatam r. Etenim se eommunieari potuit , ut tamen ab illis non servarentur quaepiam puncta eis non penitus concinna. Λt inquies, quo tempore Augustinus Regulam seripst , quango Eremitis , quando Canon tela, quando Monialibus aedit δAn statim ab electione monasterii. an ex inter.
vallo . & qua Measone λ Respondeo nihil hieine eerat, solisque eoniectutis agendum , quas, quia longa sunt, ct ego ad snem propero, no. Iim enumerate. Η tamen certum videtur. Regulam eommunieatam Monialibus, non statim, ptima earum institutione, sed dudum post .
post monem sanctae Perpetuae, Oetasone istiussimos tumultua.
FUnum istud, quo nestio qui obseuri tene
titiones nomen invadere eo nati sunt alienum, atque eo tamquam grato omnibus colate vel errores vel nugas suas tingere, tal terque tinctas senum exponere, est in Eeelesa admogum ntiquum. Huie namque sulto debemus varias, quae sub sancto tum Λpostolorum atque aliorum ea noni eorum Auctorum nomine prodietunt , seripturas apOeryphas, nec non plurimas nugas, Patentesque immu uras , quas ei reum serti sei. mus sub nominibus plurium sanctorum Patrum.
Et tale quidem surtum quidam passi sunt dum taxat post mortem suam. sanaus reto Λugustititia id passus est etiam In sua vIta. Testatur ul; E in libro de gestis Pelagii se seribens. Nam
- a x-ιM In Hispaniam venisse dixerant . quin vidis ab ris, qui ad a nostra legisseat. non ingua senensis, ab altis tamen usina esse crederentur .
Estquὰ surtum istud eommissum quandoque ab Ipsis istorum opustulorum Auctoribus. quando qua ab aliis nestio quibus impostoribus. Fuerunt namque quidam in ignotis quibuscumque opustulis Augustino adseribendis adeo impetiti aeneiles, ut ipsi adseripserint sermonem de Ami. ehristo, in quo multum extollitur fides Regum Galliae, eorumque languidum ius ad impetium Romanum i Et Epistolam ad Demetriadem vir ginem . quam eonstat esse Pelagi i aut rares euio 3am insignis Pelagiani, quamque Augustinus ex professo tentat: Et librum de vera ct salsa poeni. tentia, eruditum quidem . euius tamen Auctor in eapite finali sancti Λugustini sententiam resertae reseit: Ae quaestiones in vetus ae novum te. stamentum. Opus varia haeresi leprosum, quod putatur esse impuri Hilarii, Mei seriani, quem sanctus Hieronymus lepidὸ voeat cithis Deum. lionem . Adeo versita fuerunt proxima sareula In sancto Augustino. Dieo itaque ae eonstanter assero praefatos istos ad fratres in Eremo sermones non esse Iugust, ni, sed esse opus nestio euius impetiti impos ris , qui Deit id ipsum , quod suo tempore a quopiam simili factum esse testatur Cassiodotus in libro de Divinis Lectionibus. D E svis m. dctim μὴRI Potiti anno at oves conscriptas is 1 a
73쪽
nus ergo Ille Istorum sermonum Auctor Imἱtatus
est nestio quos nostri saeculi homines, qui eon Scta mἰtaeula, aliaque id genus salsa ad ali ius Religios ordinis laudem ae mmmendationem in vulgus spargere, esse putant sta es lieitas aepias. Est praeatum glande : Inter omnia perni. Cap. 12. ciosa mendae a primum, igeoque haud dubie II. I 4. culpa mortalis. Quod porro Auctor iste eulparea .aa eam admiserit, jam statim sum abunde demon-
Audiamus primA, quod de istis sermonibus sentiant Mail stti nostii Lovanienses . ms sis.
exel maris/m Gallo . Fiandrum. Subduntque eos
olim Rhegii a Conservatote Apostoli eo fuisse reprobatos atque damnatos . Quam censuram aeriter impugnat magnus Theologus, Basilius Pontius Legionensis . Et primo quidem laugat vanienses, quod duos de communi clerieo.
rum vita sermones tamquam vetum Augustini L. . e I. latum admiserint, si e dicens. Eas autem frema. Mum. S. nes is diabium νetoe re vel ipse Erasmus ausus non est . Agηοseu tit anusini Gratianus, qui quas r
mones Λugusini esse nemo sanus dubitavit un. quam , interim tua Doctissimi viti verba ego eoneiliare non possum eum his ejusdem aliis.
nee se est fateantis invitor etiam Iadustiatas Meas, ns sermones 44 eo usa agnosci , suti rim non eoram omnium sermonem fecit , quod absuνdu tim M. Nee irid oles quod in evibusdam sermonibas eorum . Gobus scilices aue tribus, aliqua reperiamin qua obsinda Jud υηιὼν r er heu demvis ira rem se habe νε , non iude esitis omnes alios spinias esse madiatretaos. μιν aequus Is ea non censebir ω quum esse eis modi Iad etamst Addit ex istis sedimonibus desumptas esse quasdam sententias S. Prosperi r nempe sententiam septuagesimam primam ex sermone trigesimo ae septuagesi mo primo, ac sententiam trecentesmam octua. 'gesimam Octavam ex sermone quadragesimo octavo . Re tandem adductis plurimis recen tioribus Μag stris , qui istos sermones tam. quam Λugustini agnoseunt. se eoneludit. De niqua ιHenis nostri Fremi am inmitiri adve Mitis Ioannes Nabu - . Canonicus Regia ris . rate νsrimoris bos esse C rota magna anti Iares. Musis,M Me sina. Possim is sonu Idri sermonum soram lateaimas , ειώ ut sermones in albatias am Dion s Dertina comperis δε quodam Iibra a Press tria Ioanne Capeliana Eeelsis sanctorum Gem ι ω pro si te Me Regis Psim conscripta .
De hae itaque re volo libeth dieere quod sentio. Adeoque dio Lovan Ienses non rem diee. re , Hum dieunt sermones istos non agnosti fratre nostro Battholomaeo Episeopo Urbinate, ut elareos endit Magister Basilius Legionensis . Ueteque idem dieit Censuram Lovaniensem non esse ubique a quam de iussam . Ut namque taeeam de sermone luci , quem ei tat sanctus Germanorum Apostolus Bonisaeius, patet id ipsum ex sermone sexagesimo primo de tempore r Est enim, nos Augustini, ut putant MinuanJenses, sed nestio euius famosi Pelagiani. Primo, quia citat his Pelagii verba ex Episto. la ad Demetriagem. Nee ι Usbile at quid potu e Deus nare, qui is a es; nee damnaturas es hominem pro eo, quia non potati v rara Οἱ mases. Deinde totus est in eo, ut probet chari. tatem, quam assidu4 Augustinus elimat ese ex Deo, esse intra vires humanae voluntatis. Ter tio, ponit hane definitivam sententiam ab Αωgustini sensis longe alienam. In potes res ea potum es, quis ure ιa d Iad et Iad remaν. P tet id ipsum ex sermone eentesmo nonages m primo: Est enim etiam totus Pelasianus. Ea
mera pio sessio fidei quoad omnia ei similis.
74쪽
quam ad Sedem Apostolieam misit versipellis Pelagius , quamque sanctus Augustinus refert in libro de gratia Christi ae de peeeato originali. Est, inquam, professio ea ipsa, ut in nuper editis Augustini ios gnioribus opustulis docteta P a adverterunt Moderni uanienses. Λudi enim in symbolo isto varios attieulos insigniter Pelagianos. Primus est hie. Boptisma unum tene. mus , quod iisdem sacramenti herbis, In issent . p 2I. Hs , quibus ridam in majoribus . clmus esse celebrandum . Hoe est , lieet baptisma insantibus ab ori. onali eontagio liberis non eonserat remissionem peccatorum, quam confert adultis, est tamen in utrisque sub eadem Ritualium verborum lat. mula eelebrandum. Meundus est hie , animas a Deo dari erisImas , utique per novam quotidia nam eteationem . Hoe namque erat solemne
Pelagianorum dogma, visum illis longὸ aptissmum ad subluendum traducem peccati originalis . Non dieo arti eulum istum esse Pelag a
c p. AEy commune posse servari. Hie artieulus est pelagii in Epistola ad Demetriadem i Et quoniam am biguae signifieationis est, eum potins exponit 'Λugustinus, quam impugnet, in libro de na
ma in orthodoxos, quibus pelagiani, ut quidem Augustinua ad sanctum Pontificem Boni. Leium seribit, imponebant hune blasphemum
Et hane enim insaniam nobis isti malediei im
Damnantur de hie Orthodoxi . Eos namque erga hominem nee3um gratia fidei illustiatumem Mantehaeos , erga hominem vero regenera--i ς γ tum esse Iovinianistas, blaterabat assiduε Iulia ι Ιοι nu, , ut testatur Augustinus in opere impetia Io. Septimus est hie . Exαν-ων hiasphemiam
Lib, i, ad isti,Mm e caetim a Diabolo esse νeprelam. Etenim ct istud dogma nobis appingebat Iulianus. ΕΟ- 'I' eo, quam monstrosi sermones adstribuntur san.cto Augustino. Male item ei adseribitur sermo p I. ducentes mus nonus. In ejus exordio se legi.
quem eonfiat dudum post Augustini motiem fuisse detectum . Obiit namque Angustinus sub Pontistatu Coelestini, dum Eeelesae Constan. tinopolitanae praesideret impius Nestorius; im. petitus autem Senex Eulyehes delirare eaepit ubpontifieatu Leonis, dum Constantinopoli post ejecti Nestorii sueeessorem sanctum Maximia. num se/eret gloriosus Doctor ae Martyr Flavia.
nus. Malὸ quoque ei tribuitur sermo quadragesimus sextus . In eius namque exordio legimus varia , quae clarum est esse penitus ab Angustino aliena. Sermo autem centesimus septuagesimus Cap. I. sextus malὸ rei ieitur in appendieem. Eum namque tamquam veri Augustinianum agnoscit Bre' obfi;, viarium Romanum. At inquies, agit sermo iste . -
e i inst. U. a cluetius errorem Orientalem , errorem utique t
Eutychetis. Respondeo ibi agi adverslis erro. rem Agili, Λ pollinarii, ae Valentini, ut malam est omni, qui sermonem istum legetit vel oscitanter. Estque, ut mihi quidem visum est, ita erratum in sermonibus aliis multis . Et quidem per omnem appendieem sparsus est error omnino eorrigendus. plures namque ibi elegati. tisimi sermones adstribuntur Eusebio Episeopo Emiseno, homini qui/em, ut in virorum illu strium ea talogo seribit sarctus Hieronymus,
nequaquam Auctori. Sermones isti, si Augusti. ni non stit, sunt sancti Euehesii Episeopi Lug. Aunensa, adeoque . ut seri4 monet Cardinas is Batonius , sunt illi sine mora restituendi. Eodem modo erratum hine inde est in aliIstomis. Etenim libellus de fide terum inVisibblium retieitue in tomi quatit appendieem, eum tamen sit verisimus sanus sancti Augustini . De eo namque se seribit Augustinus ad Nobilem
seripta dieitur Honorato Coepiscopo r Quod est omnino salsum . Setipta namque est Hon rato lateo & adhue Catheeumeno, isti ips, euito selinus est liber de utilitate eredendi. Patet id eae hisee Epistolae verbis. rene arariar ulmus
semiso Deo nostra , quod est magnum ne mearum
ιη μοι eis nisi resamentir Is ad abι, es quando, o quomodo offeratuν, eum feris baptizaras, in. venies . Perperam putavit Indifex hune Hono. ratum esse eum ipsum , ad quem seripta est Epistola rentesima octuagesima. Hie namque
75쪽
pus Melestae Thibennensis, vel parius , meo quidem iudieio . Thiannensis . Credo enim hune esse Honoratum istum , pro euius Tagastens Alipi, Monasterio ad Moesiae T,Ianensia Presbyteratum assumpti patrimonio lis ista emestst latis Λlipium dc Λugustinum. Puto enim ex Presbytero esse tandem promatum in ejusdem Eeelesae Episeopum. Puto Idea firmis eonfecto. ris. Deinde , in Epistola ad Comitem Μaeedo.
nium male ponitur haee annotatici marginalis: D. Uιa Hora lana polina . sani debet Bisam ma is civitati mi. Tertio, plurium Epistolatum ordci est plane praeposterus a Quaestio amque pluries in tomi fine, responsin autem ponitur in ei a mordio. Quarici, per breues illi Augusti ai ad Comitem Ramnetum ae Bonitieii ad Λugus annm Episoldi videntur perperam esse rejecta io Upengieem. Recte namque de illis di. eit Cardinalis Barcinius. De rasua istis a Ia ise ea ικυν augustιηωn est Ba facitiis eoassactissa Λι , an avi peis mea am qua Misalis amae iraque daris, sed ι. appe ira eo eata . e sgormasas es, m D Derint, rerum aestarum
re Alipii . qui eo tempore is mobierat; Hecique
penitus eredo em ΛugassiMi et Nuiquam enim imgimus s. Aurelium usque ade. intim8 suisse G. miti Banisaeici familiarem. Neque vis miretur istos laeonismos alias ab Λugust inci alienos. Em rum quippe neeessitatem ae mutim seribit Augustitius in Ita ad eumdem Bonineium longiori Epistes a. missa per hominem utrique fidelissi. mum Diaconum Paulum. Naise eeta udin. selisin pis Iu eras isti fremacinantem . Mas
ad pera, as uvascar. ma puras mas ρια. g. Misis in s. lanmea δαι oa tia . Eo quippe tempore ob nuntiastam perduellionem atque adversus Romanum Imperium eum Barbaris E, Hispania in Aseleam evocatis conspiratioclem eriti Comes Bonineius laesae Maleuatis teus, ideoque non audebat Augustinus msi paueissimis .er a. idque me nuntios lodio fidelissimos, eum ipso, quantumvis long8 amitassiua . communicare . Ea est eausta istorum laeonismorum. Et quidem ad hoae ipsum Bonifatium extant tres lo agi res Rumstitit Epistolae . ideoque Lovaniensis indise 2 perperam ex utici feeit duos. Istotum Doctissimorum vitorum in Augustini opere eorrigendo, purgando, atque ordinando. utilissi nos labores veneror atque admitor; ubi tamen ipsum de uotypia mangari contigerit, opus erit nora revi. gone. Peagamus nune ad sermones ad statres
Eremitas. Et quilem in ulli nullam ego reperio
sanientiam s. Prosperi. ideoque eonstanter dimeos. aut satia ipserum multos, non esse S. Au gusti ai .
HOC argumentum penitas frivolum esse matat Μagium Basilius Legion oris, Sie
argumentum istud non esse eo temnendum . l
mui illud sensis. omia m. QMd edi flus Gaalalet quamdam μυνι faciem . qua 'οέω agnosci, ere. Reee, qudimodo quisque propriam faelem, ita Et quisque Dactot proprium stylum habet. ex quo a bonis oeulis Deile possit agnosti. Et quidem talem propriam faelem eae etiam in stylo sancti Augustini, testatur ipse in libro ge gestis Pe. lagii sie seri hens . Nam ω -bι Idam fratres Cap. 6.
hisee sermonibus. Ut enim nihil diram de ite i quentissimis eorum halbuisivis ae solaeeitati abi Angustino penitus alienis, sani quis .is Λαα, stitio assuetur lectae statim ciliaeit eos non pro
sanire ab Augustina . Quia itaque Augustino in assueti de hae re iudieare acta passunt . appello afl quoisis asinetos. At inquies, u modiat in brevibas istis ad Ccimitem Bonifaeium stiteris Augustinus propter istius temporis eireumi stantias mutavit stylum, deseeaditque is istos ase
76쪽
se penitus alienos laeonisines ; ha quoque adsintres istos Aleens destendit in istos sibi peni. tua insuetos solaret suos ae Barbarismos: Fratres quippe isti, uti ex istis set monibus patet , grant solidi ae rustieani . Respondeo eam esse ins .gnem istorum sermonum imposuram, Etenim ex uno isto tum stat tum Hipponensi monastetio simul de sem l assumpti suete deem Episton plurimique ex omnibus aliis passim eletieio Qui, ergo ei edat eos fuisse solidos ae rustieanos Fateor omnes non misse legis Christiam. sectores t Λ tamevi dieci eoram stolidissimos - licio filisse latea plebe solidiores . ad quam ta. t men dieenx Augustinus Mon utitur sermoni aissis vitiatio. Deinde i ad fiat tes Issos imperitiores serimis in liber δε agone ratissiano , Iti quo eii 1m tales Latinitatis urumae nullae sunt. Er adi omnes fratres ictoa fuisse aethee stadiosos, abunda patet exigisputationi hos monaste
Sem. r. π Rimus error eo tinetur in his verbis. Ope
dim iam satis ostendi omnes istorum Eremitte brum monasterio um sta tres , etiam ipsum Diae- postum , suim meia lateos, neque vivo Augustino ullos ordinatos 1bisse, nisi dum evocaten. tur ad alleuius Melesidi ministetium. At inquies, Epistola Angustini dentesima trigia; ma quinisse Ima est ag Λbbatem Sererum, quem Auginsinus appollat suum Consaeerdotem 1 Ergo reo.., tiorum vi positi erant Saeerdotes. Responis deo Severum ictum non fuisse Abbatem seu Eia. init ei monasse ii Praepositum. Dieti ipsum esse cinctum vverum Episeopum Mileuitanum . Pa. tet M tum eu eo utextu Epistolae, tum ex eius epigraphe, In qua Augustinus ipsam vocat iameissimum ae venerabilem statrem di Consacerdo. - . Presbyeter namque numquam Consacerdos,sia dumtauat Complesbyter vocari solet; item monasteriorum Ρωposui numquam Beatissimi. od dumtaxat Dilectissimi per ea tempora voeabantur. Neque refert, quod Severus iste in su. pterea supersetiptione Epistolae vocetur abbas: Ea namque non ab Augustino es , sed a nescio quo alio , quem Dentus Epistolatum logiisti unam Sesertim malἡ divisi in duos. Fateor ta. Ren Eu/ciuium monactorum Caprariensium Pa. item fuisse.Presbyterum . Haud dubie ex disponantio M. Cum enim in deserta ista insula nullu, esset populus, nullusque par hus, indulsi Au. gustinus, ut propter Eueharistiae res steria Eudo. xius in presbyterum ordinaretur . Notanda est illie vox in am iace--I- . Voea ut Iue realia ab icto lueemario , de quo di. eit stimum Concilium Toletanum . Laeon νι isos ιη Ecu fis non tiga/is. Aut s legatuν in .u. tu, Maestate E seops , veI Presbmero, vel Dia. .na lalaiar. Hoe est istud lucetnarium, de quops 113. selibit mora Hieronymus. Bora tertia Hamvis,la a lex a Mamus. - Δων νIum De M. tanti a Basilius magnus io libro de spitii. sancto . Visse est Pinrisas noris . more tim la-I- i Is gratiam lavid ε quam Mentis arripis. . su t
Et Nicephotus Calliati. si uvis in Q a ci C. Lib ii serieis Cappidisca in salbarboci ia Dam mea die . cap M.tes νι post lucrenarum aerensionem , Episcosi erritisseteri Disas scripsinas popuIa expautina . M. eernatium itaque in istud Divinum ossietum . liuod vesperi fieb t ad oe sim dolis post aeeen as lucet aas : Ab his lueernis vorabatur laeetna. tiam . Nos hodie voeamua Gmplaeotium 1 Quod di ipsum in quibusdam monasteriis diei non soler, nisi post aerentis lueernas. Et ex his patet istorum
sermonum Auctorem esse hominem antiquum, qui eredi possit senior aut eoaevus Carolo ma. gnor Etenim tueoninium vox antiqua est, iam
pluribus saeculis obsoleta. Quod annotassa viniat adversum illos, qui institutos ab Augustino Eremitas iam pridem exstinctos putant. nequanos ex illia esse, utpote qui primo apparere ea, petimus sub Pontifreatu Aletiandri quatit. Hos ego eonvinco ex isto Auctore. Palam namque est hune adeo stnem auctorem fuisse Eremitam Λngustinensem. Meundus extor est in his verbis . Gul ades se n. 4.
Evadis , simpulia , Nesrito; o Ati . . Quia namque est iste Simplicius. euius nusqitim Om. ino meminit Angus imisy Quis iste Neruidius Amitissimus quippe Nebridius eo habitavit A. fustino suci Catthagina ἐά istudiu , videt utque ei quoque cohabitasse Tagastae , dum Ibi Amgastinus profiteretur Rhetorieam . Item eohab, i a. t ei indiolani in Italia. Testat ne id Auru ltinus in suis confessionibus sie dirans . Nebνι.
At veto ex Irelia in Asileam refluem non ecthabitarum, neque Carthagine, noque Tagastae. lonisge miniis Hippone. Tradit id Augustinus sic di-.eens in iisdem libris de suo Nebridio. Eoas im
CAsiaua facta ess/ι , cinna fiatisi , ct suae illatim a in uti ab lae . Ecce . Nebridius mox post reditum in Asileam gelati s est, adeoque eum Augustino per triennium moratus non est in agris Tagastensibus, ut eum ipso inde miglatet Hlyponem . Deinde . Nebridius in Mitea servivit Deo, non cum Augustino in vita communi, sed ad suos, totamque domum suam utique agi duis domestieis eoneionibus seeit Chiistianam e
Habitavit Carthagine . seu potius prope ipsim in
77쪽
rure paterno. Et quoniam August; ni foetetatem amabat argentissime , Obtulit ei rus istud , aiens Dp Iη se e ussa matris non posse venire Tagastam seu ad ius Tagastenser Cui se respondit Augustinus
Ep. Iis Restare unam Uris, ut Iu quoque in coinmune consulas . qtio vitamas fimul. Iaod enim eam marre agendum sh, quam certe farra VH2M non insessa, tu inia 3 melius colles quam ego. Patet ergo hoste duos amieos in Asilea non eohabitasse. Di. visi fuere, dum ex Italia advenere Carthaginem: Tune namque Nebridius lares paternos petiit, ringustinus veto ae Λlirius hospitium aeeepere apud Innoeentium Exadvocatum vi eariae Piaese
s 1. 6 Tertius morest in his verbis. Valerius is is sq. ποδι hortulum ιη Eremo agentilus semerarum , ubi
tantes . Falsum quippe est holium Valerianum fuisse in Eremo segregatum a gentibus r Erat namque in agro suburbano, intra limites paro. ehiae Hipponenss. Falsum quoque est eollectos suisse ab Augustino ser. os Dei Hr nemora habi,
tantes . Etenim usque ad Augustini tempora nullos viderat Asti ea monae hos, adeo ut Donatistareum introductorem Augustinum de introductis novis monstris sint ea lumniati. Hi ne falsa sunt r. II etiam hase verba. ali ι sunt ex totis, qui per annos octoginta ct amphus ιu in mo suas sanctis me ravores e . item hare verba de eisdem Etem Itis . Serra. s. Namqvid veia fratres mei es Patres sam ρ Numquid pre eMum exempla ad viam voltaris peν Deus λNumquid eos se re ditias, o eoνum sanctam con- .rest onem semper infido Uὸ Eu his patet Au.cto em istum Augustinianae eonversonis ae Au .gustinensi monastiei instituti fuisse penitus im.
imperita est . quod Λugustinus disputarit eum Atio. Deinde, salsum quoque est, quod Augu- sinus jam Episeopus, ut quidem di eunt hi Le. mones . disputarit eum Fortunato. Patet hoe ex ipso Augustino se dieente in libris suarum ReLib. I. e. tractationum . Eodem tempora Pres triti mei, eanas. tra Fortasatum Demdam Mandes orum Presbyterum spina , qui plusimum temporis apud Hipponem aerear, seduxeratque tam mvitas , ut μυων sitis
eam ibi delis per labit me . Tettio, salsum est, quod Fortunatus iste fluxerit Λugustino in Ere. mo insidias. Patet id ex ipso Asgustino se ibi. dem dieente . Consequenti dis tand/m confisus es nuιI se a restis vos noenise quod diceret. Nee sinri eis sol eas factus es , sed tamen ab Hippose di. p. 6. Iecst. Et elatius ex sancto Possidio. Foratinaraside iens responsione , uti mὸ eollaruνtim s. eam sis, majoribus ea, quae refellere uos potuit, prosecutas
ε se profectas, ad eandem amplius non remeavit .
In ejus tamen locum venit alius quidam Ptesbν. Esessotiet, euius nomen ignotamus. Proinde ab isto M . timido ae fugitivo Fortunato nullum sui perieu.lum tam erudelium insAiatum. Quintus error est in his verbia. Cavere ergo sineerdotes , ne ahquis tegram auri r insurgese contra Pν tum vel PresbWratim , qui omn=um vestim
curam ger I. Ita loquitur ibi Augustinus Episto. pus ad suos Clericos Regulares. Ita. inquam, ibi loqui dieitur. At pessime, Laieus namque Piaepositus ae supra ipsum omnium curam gerens Plesbyter . de quibus Augustinus in Regula , erant pt.secti monachorum , nequaquam cleri- eorum . His praeerat immediatὰ sanctus Augusti. nus . Quod porto Episeopus Augustinus in Do. mo Episeopali nullum sub se habuerit Deeanum P a aut elaustralem Priorem, satis patenter eolligitur ex saneso Posidio, ex actis in des gnatione E 1io. Eragii stituti post Augusinum Episeopi, ae praesertim ex motibus illorum temporum necdum agno entium eiusmo/i subsὰiarias Praefecturas . Sextus emtor est In his verbis. ssmiluo accedιι - χIanuinio Bosro . Paupertarem servare pν mi Α, o
possibas. Ea si ιnatus in sua sensu, nobis unoram ιιbus , t es amentam feeis, o AP - , qtiem habebar In semia, iuravit. Falsum est, quod Presbyter sanuarius sibi oreulia retinuerit vineam & agrum
patet id ex ipso sancto Augustino, qui in primo
de eommuni clericorum vita sermone, Ianuarii easum feeuratissime refert , di dieit se . riti a Cap. a. etiam ad nos Hesisto Ianu ν tis , qui Udebatιν
suis Mare se reuando , quas consumpsisse, sed non tonsa fit. Remansa uti quaedam pars pecua is , id est . auentam , quod Hereri esse Miae suis . F.δε υβι , Dea μπιιιo, in monoerio ram n eam efflouae spes est. Eeee, Ianuarius don in vinea aut agio oe Ise possesso , sed in pecunia , quam filiae suae esse dieetet, ideoque eam tamquam filiae depostum palam servaret, e mmist peceatum proprietatis. Falsum quoque est , quod Ianuatius testamento suo filium, quem habebat in s eulo , ditarit. Etenim , ut ibidem dieit August, nus, Eeel fiam seripsi saeνedem. Deinde, Ianua. 'rius nullum habuit in taeulo filium , filius qui'pe ejus erat etiam in monasterio . Tantumque abest ipsum 1 Patre pet testamentum suisse dita. tum , ut & ipse & soror ejus fuerint expresia ex.
haeredati . s e namque dieit ibidem Augustinus j F lia υβι ιη monasteris fam ηaram es. Illius Ipsius
Iam rem Lude, stim cum Homo, id est , cum vir perastine. Constat rem istorum sermonum Auctorem non esse sanctum Augustinum , sed nostio quem impudentissi tria mendacem, aut pio. sisti dissiua imperitum.
78쪽
Setin. l. Eptimus erior est in his verbis. Ut bene na. s. o sis , fratres chais mi , aria monoeνιὰ apud
da terram Iudicant, Iigaκi o solutina , oe Primo namque salsum est . quod Augustinus aedificar; tmonas et tum in ne leto qua solitudine Hipponen.
si, atque in ipso habitarit. Patet id e2 sancto Possidio . Dieit enim Augustinum eum amieis de Italia redueem in Asileam, habitasse pertiennium in agro Tagasteris, quoad Hippone, ubi Agentem in rebus in istam suam foetetatem lucrari quaerebat , a populo apprehensus est, factusque Presbyter Σὰiseavit monassetium in horto Valeriano . Deinde nisum est, agrum istum Valerianum atque aedis ea tum in ipso monasterium fuisse satis dissitum ab uibe . patet id ex eodem Possidio. Dieit enim suim ιηινὰ GH am, id est, intra limites Paroe hiae ei vitatis Hipponens s. Tertio tandem salsum est . quod Augustinus fratres ordinarit ad miti in Erium verbi ae audiendas fidelium eons mones . Est mera fabula , Eeel εs assicae istorum tempoium disciplinae palam adversa , ideoque ridenda ,
Serm. 23. Octavus error est in his verbis. Ad visum Η.rum si Besantim , qui a juventate sua detor ove
per assumpseram, ilios , quoram famom esiam san Etis Presbster neron vitis mihi deseripserat, o se
potens ad Ase eam . Primo salsum est, quod lAugustinus ex Italia in Asrieam seeum duuerit listos monachos Italos . patet id ex sancto Pos l P 3 sdio. Dieit enim Augustinum regressum esse.
facta mentione istorum Italorum. Et ex ipsust
Augustini eon sonibus . Dicit namque se reis
gressum in δε Dieam eum stat re Navigio, Filio L 9. c.i. Adeodato , Alipio , Evodici , ae Nebridici. Dicit se et ne eum Simpliciano ante auditum L 8 Ea
Potnianuae, adeoque antequam monachos sci' ret, aut de monachismoeogitaret. Et sane si lia.
l. isti Rugus inum ad Alios comitati sint, eurnulla penitus apud ipsum de illis mentio aut meis moria ρ sio inde eomitatus iste est inter fabulas computandus . Deinde salsum est , Severum fuisse Italum. Constat ex ipso Augustino . D, Ep. 2 Leit enim fuisse suum concivem Tagastensem. Tettio salsum est, pauperetilum istum pecuniae repertorem venisse eum Rugustino In Asileam . patet ex Augustino. Eum quippe in sermone de sem. 19. verbis Apostoli mitisce laudat, de monachismo ea PI. autem eius aut in Asti eam adventu ne vel verisbum . Quarto denique falsum est , sanctum Hieronymum pet episcitas communieasse Augustino, dum hie adhue esset in italia. Patet ex ipso Augustino. Dieit enim primam ami ei-tiam nasei coepisse tempore sui Presbyteratus,
idque opera sancti Λsipii , qui nescio quisbus de eatissis prosectus tune fuit in terram
Et quigem de poni; ano isto reserunt nobἰs sermones isti mirabiles strophas ae sabulas, men.
munis a ae ficiis ci opeνa P ganesum . An hre omnia dieantur de eodem Pontiano , ne seio: Inielim sue de eogem, si se de diseisis, sunt omnia fabulosa ae plena mendaeiis . Primo Aquis iste poni ianus inter Eremitas una cum Λli. pio ae Evogici adeo doctus, atque eum illis dudum commoratus Romae Augustinus , qui eiusmodi sodalium suorum allidue meminit, istius Pontiani nullam omnino memoliam facit,
ideoque eredo ipsum esse foetum sesum ab isto Auctare . Secundo, salsum est , Alipium eo tempore, quo Augustinus erat Episeopus . ha bitasse in monasterio horti Hipponens s. Eten; mante Λugustinum Episeopus iactus est, ideoque
79쪽
prigem nee eesserat Tagasam . Tertio, sa sum est , Etemitas istos Hipponenses suisse
gressos ae Idiotas . Eremus namque ista erat quasi quasdam Theologiea Reademia , e qua
plutita ad omnem passim Herieatum. ae simu I& semel decem foete assia mpti ad Episcopatum. Quarto, salsum est, Euodium Romae eohabstasse Augustino. Patet id ex libris eonsessionum
ejus. Sie enim ibi dieit de se ae foetis suis jam
bapti ratis ae habitantibus in rure Cassaeo Gratia-L9. c. g. maiiei .eieeundi. Eia hab/tare facis anan mea lurima, eoasciasti nobιs-ED Iam, Iuvenem ea
nostra muniripta . sui tam agens in rebus mutiaret.
lani simul eo habitatu tit . Quinto, salsum est, quod Romani Λugustinum Rhetoricae Professo,
ii. 4pse id recusarit . Elanim ipse eo tempore adhue totus .anus vanis inhiabat honoribus , ae per po tentes , qui ei non deerant, amicos ambiebat Belaici quem Praesidatum . Quomodo ergo a habus manibus non a tripuis let lupiemum istum
Tribunatum λ Sex id, salsum est. Romae para. tam ips fuisse uxorem. Neque enim homo sed usu tem tone, sed suae libidinis sitietatem quistebat , expitque uxor prias quati Mediolani,
's a. - haptis a salaι νυ ablueret. Septimo , sabium est, ipsum tune divitias abhorruisse, ullo. remque non quaesisse, Meogitasse nihil essepe. ius mulierum consortio se societate. Ea quippe issima se tenaeissim eupiditas in ipso postre
ina mansit, suitque longὰ miserrime sub ipsa ea ptiuus . quousque audita voee. τώ νιν, solularo, legetet in Apostolo. Non in cubilisvis effL 5. II. - duos D. Oe avo, salssim est, i plum Romaeesiisse Meuli . Exi .it enim eiectione ρ Muis, per suos praesertim tune Man Ieharax sollieii, ta Sampetiata. Falsum tandem est. Praef.ctum istb a, dum apud ostia Tiberina esset. su i se quom piam pontianum . Etenim dum Augustinua sto. ma Med)olanum ad Rhetoriis professionem abiit, Ut nam Prasectu tam gerebat Symnia. L ehus, isque Λugust in uni dictione mos ta moba. rum misi Mediolanum: Eamque gessi plurimis adhue post annis. Eam quippe adhue gessi, dum sanctus Bonisaei os assumptus fuit ad Sedem Am. stolieam , atque adversus ipsum aeriter Avit hisma Eulalianum. Abstergo, ut hi fabulo. sissimi ae mendaeissimi sermones lint sancti Au. gustini. Adeoque lapsus est Magister noster Ba.
filius Legionensis, dum ex isto omnium menda. eissimo sermone quadrages octavo postremam
sancti Prosperi sententiam putavit esse desumptam
Duos alios errores habemus in sermone viges reci ptimo. Primus est in his verbis. Ego i qui Episcopas suis, fiammὸ eavere debeo , ne res paupestum divitibus uulantuν , quod bene feci hae usquae . Nam confantu neoi labes , ω nobilei se esse ..u erisbestuat , ω - - Ερέω , Halant duoles: Lupi cses. Opera Tam. XII
J Da nati OB Ud Patre, e rastri as . Fabsum quippe est Augustinum fuisse divitem aue Nobilem . Pater id ex ipso Augustino , qui iaseemone seeundo de eommuni viti cleri eorum
bominem paveram de pavis bas . sum. Et alibi
se voeat filium l. In a pavo δε Tara an s. Hi ne Patre vita functo sudia sua nequiti prosequi. Usi adiutus a te Romaniani, viri Nobilis ae diis vitis Tagastensis. Tesatur id ipse tam in suis
eonsessio bus, quam etiam in libris eontra Λα- gemi eos, se selibens ad istum Romanianum. Tu me ad escens tum pauperem adpreurinasia AE L apreaemem er δε-a ct summa ει animo excepi l .
Ecee. Augustinus non erat sangui ne elarus seu nobilis, sed ex iamia Romania ei amieitia aeeommunione propemodum talis evasit. Et baud dubii pater eius patrieius fuit nestio quis opifex: Hine namque de se lentitas operis eius ne. quiit pia mater vidua filii studia de eatem sinisnete . Alter istius sermonis error est in his .eibis sanctas Episcopus Uistri us de bonis E scoparur .
dieit Augustinus in Epistola ad Albinam , & in
set mone primo de communi vita cieri eorum . Dieit namque illie, se omne suum, quantum is tenue, patrimonium effudisse in pauperes. aliasque pias caussas Meleta Tagastensa . aevenisse Hipponem eum unien, quo tune indu batur, vestimento. Tertius error est sors tan in his vertis. sia suus flare non poteram Episco. pus . deo νυμι onctum se. - sopum Vati.
l eorum esUutieram . Ea maeult Dufia Episcopa m til ι-docendos. Stipia namque ostendi eis ' admindum piob. bile, quod eleileorum Dionasteriumi Augustitius eoii itist; iterit , ni sti post mortem l valet iii Tune namque prius nactus fuit plenam
l administrationem , sol sit an di prauiam habita- tionem domus Episeopalis. Alium errorem sanctitati sancti Augus Ini ad . modum iniuriosum habemus in sermone trigetamo sexto . in illo enim de uxore, sareulati honore, aljisque id genus agens sie dieii Augustu
uenteν . Plen8 . inquam , hlasphemum est , t Augusinum Episeopum talium tentationum motibus adhue suisse impetitum . Non stilum enim ab ejusmodi e sensibus , sed etiam ah ipsis moti bos suit alienus statim a lecto Apost i lo, Non is es, I bas er impude sua . Patet iss ex ibi Mis soli loquiorum , quos utique scripsit cathem .
80쪽
eam mentis sanctitatem in ipso suil e quotiὰρ auctam , ipse testatur in libro Aeeimo sitarum cor sessionum. Proinde istorum sermonum Auctor est non solummodo mendax , sed etiam in Augis sinum faede iiju ἰtistis. Alia adhue menda ei a habemus in hisee uerbis. s. m. Ecco ego Iam visorus B spon/Ms re m , o cum uibusdam servis C ινιηι ου Erijspiam μννοι, ut
non mala quis forsan colligit Auctorem istum suisse Gali ira aut maiorem di Hi namque viros voeant homines . verum os endamus mendaei a. Prim4 salsum est , talia unquam monstra visa
suisse ab Augustino. Testatur id Ipse in libris de
civitate Dei, ubi omnia hominum monstra enu, L Iε. e. meram , se dieit. Ferun3 qaesdom sns eri uocitis halere In humeris, est catos hominum vel tias hominum genria . qua in misit ma platea
caritaginis minis picta stim , ea obsti sumpta eritii curiosarn is, a. Mee , talia hominum monstra dieit a se visa, non in AEthiopia , sed in opere musivo Carthagis eos. Neque Ateit ea monstra esse, sed dnui μνana es. Et iterum.
lita itaque mendae iis statere. San de te bus , se visis non ita loqueretur Augustinus . Neque quis aleat libros hoste scriptos ex intervallo: Constat namque eos in senio eius esse seriptos. Λlterum mendae tum est , Augustinum Episeopum gratia praedieandi Evat gelii pros ctum fuisse unquam in Mauritaniam Paganam . prosectus quidem fuit in Mautitaniam Caesariensem e Attamen non gratia piaedieationis, ea quippe Provineta erat plena Christianis ae Episeopis; sed ad eompo..enda quaedam negotia Eeelesiastiea, legatus eo raumo, Pontifice Romano. Scimus ibi ua. tia suisse per ipsum praeelate gesta: veram flemonstris istis auisjus ad istas remotissimas genies Apostolatu aihil seimus, ideoque in meo Haetis
eomputamus. Et quigem esse mendae in m testa.
melosae Salonitanae . Existimabat Hesyehius totum unde quaque Oibem esse per Apostolos im.
pletum saetosancto Domini ae D. ostri JESUCHRini Euar gelio, ideoque novissimum di.
teruallo r Seripsi enim Augtistinus Eristolam hane iam senex , uti patet edi alia ejus Epistola ad Et, η eundem Hesychium. 3
IN Sermone vigesimo quatio se dἱ eit iste I
mum itaque huius sermonis mendaeium est , sanctum Hieronymum fuisse Sanctae Romans Eees: sae ordinalem . Sanctus namque Hieronymus. liret sancto Pontinet Damasci eo habitarit atquel in eo nio ibendis D. retalibus Epistolis servierit,l neqoaquam tamen suit in Romanam Eeelesiamae R Nanam eleri eorum tabulam adseriptus.
Ad setibi enim noluit in ullam ejusmodi tabo iam , adeo ut sancto Paulino Eeelesiae Antio. ehenae Episeopo, ipsum importune ad presby
terium urgenti. eonsentire ae manus sabiimpo ni noluerit, nisi ea lege, ut non referretur in
tabulam Antiochensem. Alieui enim Ecelesiae adseri pius eleri eus libertatem suam amittebat. neque ab illa poterat migrare, fiautus alibi do micilium: Quae omnia Hieronymo . peregrina' tionem atque orthodoxatum Melesiarum aescholarum lustrationem amanti. penitus displicebant. Atque sub ista suae libertatis lege a pantinosait Hieronymus ordinatus. Patent hae Omnia ex ea solemni ini et Hieronymum ae Joannem Hierosolymitanum Episeopum the, qua Ioannes Hieronymum ae Vineentium. eo quod in sua Dieeeo si fixi ha hilarent, neenon Hierony mi stat rem Paulinianum, eo quod in sua Diomeesi apod saltem sequens esset, volebat potestatililae subiieete, atque referre in eano nem ae laba iam Clericorum Hiercisolymitanam . Etenim in Epistola ad Pammaebium se istum I in nem alloquitur sanctus Hieronymus. Pois dic ιι si . re perim , si sis tenoris Ecclesiae mi , ω πηn 16 e. sim