장음표시 사용
201쪽
tes, in eos, quos dixi incurrentes, morsu affigunt quas repellere ne cesse habent, aut ab his demorsi cruciabuntur, in quibus repulsandis totus urinandi & natandi labor perit. Haud dissimilia de iisdem scri bit Oppianus. Iulides hominibus faxa rimantibus, ore venenato infestissimas esse: denso enim agmine faxis erumpere & circumdare, nec morsu petere desistunt, quantumuis illi pedibus manibusque excutere a se conentur, easque muscis comparat, quae messores sessos &sudore dissiuentes cateruatim inuadunt, nec nisi sanguine plenae abigi possitnt.
Cum aliquando Antipoli & sanitatis & voluptatis causa, corpus in aqua marina lauare & pisciculos capere vellem, vidi equidem pia sciculos istos non aliter quam fucos ad proterare, & morsu tibias petere ne calce quidem,etiam si pars callosa sit & dura,abstinetes.Idem mihi narrarunt, qui in comitatu erant Gulielmi Pelicerij episcopi Monspeliensis viri in vario doctrinae genere excellentissimi, cum
Niceam nauigaret, ad conuentum trium summorum totius Europae principum FRANCisCI GalloruRegis, literarum alumni, CARO LIquinti Imperatoris, & P AvL 1 tertij Pontificis Romani. His adducor,ut credam tulidem veterum eam esse quam hic exhibemus.Cum
Pisis Portius magni nominis philosophus eundem piscem affabre atque egregio artificio depictum mihi ostendisset, stistitatusque essem quem pilaem existimaret, ille tulidem responditanon, ut aiebat, v terum scriptorum deseriptione aliqua persuasus, sed suspicionibus quibusdam & communi consensu. Sunt enim qui iuretam ali, lulam
nuncupent,quae magis ac magis opinionem meam confirmant. Huius obiter tantum meminit Aristoteles,inter gregales recensens. Galenus quarto loco inter saxatiles collocat. Oppianus & Artemidorus in libro de somniorum interpretatione inter varios pistes numerant. Plinius nullam omnino mentionem facit. Est carne tenera & fragili Sed quae litorum & portuum saxa frequentat deterior est,quae procul inde vivit in saxis melior.Ius ex ea aluum subducit .Paratur ut reliqui saxatiles,sed melius farina conspersa coquitur in sartagine.
202쪽
V I De rebus citra disputant, eos saepe labi , errare, & de rebus perperam iudicare necelle est. Quod cum in aliis artibus tum maxime in Medicina perniciosum est. Sic enim & venenum pro medica- mento , & noxium alimentum pro salubri proponi aegrotis potesti maxime vero in alimentorum delectu imperitos fallicostat,ut in perca:quam cum & a Galeno & veteribus Omnibus commendatam esse sciant, aegris omnibus stuviatili ut vescantur, imperant,nec marinam cognoscentes, nec a fluviatili discernentes, quae tamen succo substantiaque plurimum dissident: fluviatilis enim dura est, dc glutinosa, marina tenera εἴ fragilis. Duae igitur sunt percarum diXerentiar: altera marina est, altera fluviatilis. De marina nunc loquimur. Περκου a Graecis dicitur, aliquando Vr ις , a Latinis perca. Graeci etiam hodie antiquo nomine utuntur. Α nostris perchedemar dicitur. Piscis est marinus saxatilis, squamosus, rufi coloris; ore mediocri, dentibus acutis, lineas multas in lateribus habet a dor . se ad ventrem destendentes, alias rubescentes, alias nigrescentes, siue purpurascentes. Vnde percas η soλας vocavit Epicharmus apud Athenarum, id est,uvias. Pedali est magnitudine, Branchiis , pinnarum numero, cauda saxatilibus aliis similis. Ventre est prominentiore. Podex in medio fere est corpore, a quo pinna longa protenditur. Venter ex albo purpurascit vel liuescit Ut toto reliquo corpore , ita capite est vario. Ventriculo magno cum appendic1bus mul Η - tis, id quod etiam testatur Aristoteles. Intestinis satis latis, in quia i f. . '' bus vermes frequenter reperiuntur. Athenaeus ex Aristolole , bE; πευ ριχίν scribit se γραμ. ικιλων, πλαγια ε Α τῆς ραβδbs κεχρη-
perspicuum fit nos percam veram hic depinxisse: ubi per
203쪽
legendum est κε fω Gων, id est,percam ex iis esse piscibus, qui lineis
variis & transuersis colorati & depictissent, estque prouerbium, Se quitur melanurum perca: & alibi, φλελευθον, id est,percarum ducem melanurum appellat Numenius: quod fortasse pertae prudentiae tribuendum est,quq cum melanurum callidum esse praeuideat,vixque capi,ut capite de melanuro dictum est, eum ut tutior sit,sequitur.quaquam Erasmus de infida societate parcem iam interpretetur.Percam in veris saxatilibus numerat Galenus quare mol- δευli fragiliq; carne fuerit,optimiq; succi,sed de marina loquitur. Athe 'naeus tamen gobios similes esse percae scribit, qui succi bonitate veris saxatilibus pares non sunt.Ius ex percis aluum mollit. Coercent car- Cinomata, percarum capita salsarum, essicacius si1 cineri earum mi 'sceatur sal,& cunila capitata,oleoq; subigantur,inquit Plinius. Opti- Vb.ai. cmbo ma redditur,si farina conspersa in sartagine frigatur, vel in craticula assatur:nam elixa tota dissiuit.
P EV SIPPUS apud Athenarum percam, han- Isi ρ 7-nam,phycidem similes esse dicit: quamobrem cognita perca, reliquae facilius cognoscentur. Dicitur a
Graecis & χαώνη, utrumque enim nomen re
perio: nam a verbo M. quod significat hio, deducitur. χωυος, & per pleonasmum τοῦ υ, vel ν dicitur χάμος vel χα Aves & Vtroque enim genere pro pisce sumituria verbo autem mcis deducitur, quod semper ore hiante sit, unde a Gara hiatulavertitur. Eandem ob causiam ab Epicharmo dictas fuisse channas μεγαλο opinor,id est,multum hiantes.a Massiliensibus, nostratibus & Hispanis serran dicitur, a quibusdam thanna. Channa piscis est pelagius,autore Aristotele,nihilominus saxatilis similis,& cum faxatilibus ab Oppiano numeratus, lupum corporis habitu reserens,&. oris scissitra. Maxillam inferiorem superiore prominentiorem habet, ob quam causam ore fere semper est aperto. Dentes acutoS, OcUlos paruos. Pinnis, cauda, aculeis, branchiis, internisque partibus
204쪽
caeteris saxatilibus est similis, sed ventriculo est maiore & laxiore, colore est vario, dorsum ex rubro nigrescit, lineae a capite ad cauta dam ductae rusae sunt. Cauda maculiS rufis notata, item pinna a podice ad caudam .Pinna dorsi1 rufa est. Inde Aristoteles, citante Athe naeo γπικιλνυθρον μιελμνευ appellauit,& Ποι λοῖσα esse, quod partim nigro, partim rufo, siue rubescente colore variata sit. Adhaec cum permultas viderimus &dissecuerimus, omnes Vuluas habere compeiarimus,& s plus ouis,sed non multis plenas,quod omnes taminς sint, Iisi debi', ut annotauit Aristotcles. Quae omnia mihi fidem faciunt nos chan v ς' nam veteriam hic proponere: quantiis Massilienses piscem alium isti similem channam vocitent,& stagni quod lingua nostra mangue dicitur, accolae pisciculum alium canadeste, quod fieri propter similitudinem reor,& hos pisces cum channis confundi, quemadmodum in
turdis,quorum plura genera recesuimuS,Vla Uenit: quOS omne S com-
Iib.de scib. muni nomine turdo appellant. Dechanna Ouidius: Et ex se semcipiens channe gemino flaudata parente ens. Et Aristoteles Pliniusque locis capite de erythrino citatis prodiderunt, channas Omnes foeminas esse, quod omnes vulvas habeant, nullae seminis vasa, quibus mares a taminis discernuntur, quod omnes grauidae capiantur. Verum qui fieri istud possit, non sine causa quis dubitauerit. quemadmodum & de phoxinis,de quibus Aristo teles LIB. VI.de animalium historia .Formantur ova per coitum in iis, qui venere utuntur sunt & sine coitu ostendunt id fluviatilium quidarinnam statim atque nati sunt prope dixerim, & parui adhuc pho xini oua habent. Iam vero perdices non solum hypenemia oua, sed etiam foecunda concipere aiunt, si quo tempore gliscunt, & ad venerem incitantur,aduersis maribus steterint, vento inde flante Et equas quasdam in Lusitania sine coitu parere,sunt qui affrment. Quae naturali & insigni animalium istorum foecuditati tribuere oportet. sunt
S mulieres tam foecundae natura, ut primo statim concubitu concipiant,unde prouerbium,τύγδ οτ' -ι sis' cpεouparit puella etiam si male adsit viro. Novi equidem matronas integerrimas &castissimas ex senibus & prope effoetis maritis ob naturalem tacuia ditatem liberos suscepisse.Ex quibus essicitur,ut minus mirum videri debeat in mari, in quo tacu dissima sunt animalia,erythri nos chanas ex se concipere,& sine mare oua parere, quae postea mare diuina procreatrice sua vi perficit,masculique vicem gerit qua de re pluracv 3 q. legere potes LIB. IIII. Dicet fortasse aliquis erythrinos & channas utriusque esse sexus, quod de leporibus terrenis credunt aliqui: quod etiam in quibusdam comperiri aiunt, ut in mugilibus, in quibus modo oua,modo lac videri ferunt. s Semen autem lac vocant) idque mihi afirmauit Ioannes Laurentius vir iam senex, & in piscandi
205쪽
arte exercitatissimus, utpote quam & in nostro litore, & in Hispania,& in Italia exercuerit. Eam nunc in insula quae martegue dicitur non procul a Massilia exercet. At huic opinioni refragatur Aristoteles, qui oua semper in iis reperiri assirmat. Verum de hac re nihil statuo. Sed liberum cuique iudicium relinquo.Caetera que de channa dicenda sunt persequamur. Channa ex sarchophagis est teste Aristotele, 1; - M'.
cui de synodonti euenit,ut quu minores insequuntur,venter excidat, p. .
propterea quod piscium ventriculus iuxta os positus est, nec gulam habent. Et alibi. Pisces magna ex parte gula carent, Vt qui coniunctum statim ori ventriculum habeant, quocirca sepius euenit grandibus nonnullis, ut dum per impetum insectantur minores, ventriculus in os procidat. Sola igitur causa cur ventriculus in ore channae& synodontis,& aliorum quorundam saepe reperiatur, non est ventriculi situs ados,omnibus enim piscibus qui pulmonibus non spirat, quique ob id, & arteria aspera,& gula carent, id accideret. Sed voracitas & tanta cibi appetentia ut ventriculus, cui rectae sunt fibrie adtrahendos cibos, sursum feratur & tum ob propinquum situm, tum ob laxitatem in os procidat, id quod declarat Galenus LIB. I I I. de facult.naturalibus,quo etiam in loco Aristotelis sententiam profert, imo verba ipsa adi cribere videtur longe quidem diffusius quam in nostris exemplaribus legantur. Sunt haec Galeni verba: Ergo ex iam dictis patet, internam gulae & ventriculi tunicam,cui rectae sunt fibrae, quae ab ore in se attrahat, esse institutam, eoque in deglutiendo tantum agere, externam vero cui transueris sunt fibrae, quo constringat ea quae continet, ac protrudat talem esse factam, eandem tamen non minus in vomendo, quam deglutiendo operam suam nauantem Clarissime subscribit iis,quae dicimus & quod in channis, &quod in iis qui Graece irru/oAms appellatur,accidit,Vt quorum Ventriculus interim in ore inueniatur, veluti Aristoteles in lib. de animal.
histor.prodidit,reddita etiam causa, prae gulositate id inquiens illis
contingere. Ita enim scribit.In vehementiore appetentia, ventriculus
omnibus animalibus sursum procurrit,adeo ut nonulli cum primum incipere manifeste eum affectum sentiunt, foras repere sibi ventrem dicant: alij vero cibos quos adhuc mandunt, nec dum satis eos confecerunt, eripi plane inuitis. Ergo in iis animalibus quae natura sunt gulosa, quibusque oris laxitas est multa,ac ventris situs propinquus, veluti in synodonte,ac channa cernitur, nihil mirum est, tum in admodum vehementi esurie, minorum piscium aliquem prosequuntur,ac iam in eo prope sunt ut comprehendant,si auiditate perurgen te venter corum in os sursum rapitur.Fieri autem id aliter prorsus nequit nisi venter cibos per gulam veluti per manum ad se trahat. Sicuti & nos prae studio aliquando nos totos una cum manu CXtendimu S,
206쪽
quo promptius corpus quod petimus apprehendamus, ita & ventri culus cum gula,Veluti cum manu una extenditur. Proinde in quibus animalibus haec tria simul incidunt, vehemens nutrimenti auiditas, gula parua, dc oris laxitas ampla, in his paulum extensionis momentum totum ventriculum sursum in os agit.His verbis Galenus & Ariustoteles aperte ostendunt causam rei, quam quaerebamus, cur scilicet channis & aliis piscibus ventriculus in os excidat. Hoc loco me etiam inuitum cogit veritas ut lectores admoneam,virum alioqui doctissi mum,& mihi amicissimum qui his Galeni libris annotationes ali quas in margine aspersiit, lapsum esse cum channas, id est, hiatulas concharum genus esse annotauit, similitudine nominis, ut opinor, deceptus. Sunt enim chamae conchulae quibus channae nomine tantum similes,re valde dissimiles sunt,quippe quae squamosae sint,expedlagiis vel litoralibus piscibus, ut initio huius capitis diximus. Channa tenera est carne, ut scribit Athenaeus,durior tamen perca, paratur vereliqui saxatiles.
mole, fortasse ob carnis mollitudinem , Hispanis motalere, Romanis phyco. Audio a Neapolitanis quendam ostendi nomineputara,pro phycide,quem Graeci huius temporis phocida , Veneti lepo nominant. Phycis piscis est marinus ex saxatilium genere, colore rubescente &Vario percam & channam referenS, quam ob causam ποικιλοχρος tibis. dicta fuit ab Aristotele, ut autor est Athenaeus. Anteriore corporis parte tincam fluviatilem imitatur, posteriore soleam ob tenuitatem& pinnarum situm,quibus veluti cincta est. Unde codem Athenaeo teste, cognominauit Aristoteles, id est,spinis coronatam. fri Gib. 8. Quae tamen appellatio illi cum multis aliis piscibus communis est. b ιι Mutat colorem pbycis, reliquo tempore candida, Vere varia. Nam summum caput ex nigro rubescit, pars inferior ventrem spectans,
207쪽
tincar colore est. Pars corporis posterior nigrescit. Pinnae duae, quae sunt ad branchias, rubescunt.Ore est magno,dentibus paruis. Labiis caret,ut chana. Oculis est magnis,aureis. Barba ex Vnico pilo ex summo inferioris maxillae propendet. Paulo infra pili duo longissimi pendent loco pinnarum ventris. In dorso primum pinnam habet paruam & diuisam,mox sequitur altera,membrana connexa,quq ad caudam usque protenditur , huic similis est alia, a podice magno, &in medio fere corpore sito, ad caudam usque. Ventriculum longum habet,appendices quindecim,hepar magnu lactci coloris, a quo longa fellis vesica pendet.intestina lata, replicata,branchiaS magnas. lapides in cerebro,quemadmodum asellus aut lupus. Ex his ego colli go veram phycidem hic expressam esse:quae quanquam ad faciedam fidem satis esse possint, tamen multo magis sententiam hanc meam confirmaui, cum in media alga nidificantem vidi,id quod sola phycis facit testibus Aristotele & Plinio. Phycis piscium sola nidificat ex lib. sae bist alga,atq; in nido parit.& id certissimum esse piscatores multi obser uarunt.Quod autem solam nidificare aiunt in alga,id falsum esse co- cap. in. perit Gulielmus Pellicerius Monspeliensis episcopus,vir in rebus per- uestigandis diligentissimus & perspicacissimus, qui gobiones 3c hippocampos in alga oua ponere & parere animaduertit. Est & h1c cor rigendus error illius,qui Oppiani αλιι Iocα versibus Latinis expressit.
Quam ineptecontra mentem Oppiani tributum sit phycidi eunuchi epitheton, sciunt omnes, quibus Dycis penitus sit cognita: nam &parit,& partus huic maiori curae est, quam reliquis, quippe quae nidum in alga sibi paret & struat: qui igitur eunuchi nomen recte competere potestZ Quare ne per somnium quidem id Oppiano in mentem venit. sed recensens pisces, qui circa fixa,vel in saxis versantur, phycidibus subnectit eum quem initio libri huius e M ustio a Graecis, a Plinio cynaedum nominari ostendimus, quem per periphrasim cum aliis fixatilibus numerat Oppianus, ut sit is sensus:
Piscator mollis nomen dedit esse I L. Nunc superstini duo expendenda, sit ne idem piscis *wck Sc φυκί- qu, lio & φυκις. Ac primum qωά, is nihil aliud esse quam par- uam phycidem nomen ipsum indicat: unde Gaza LIBRo v I. de historia animal pusillam phucam vertit, neque iis assentior,qui phy-cidion cum piscem esse putant, qui a nobis capelan dicitur, ideo R Σ
208쪽
quod is veluti phycis e mento pendentem barbam habeat. sed qui dili entius verba Aristotelis expendet,selli istos iudicabit:sent autem ibi ς e Aristotelis verba. Pisces qui oua edunt, semel pariunt anno,prς- ter pusillas phucas, quae bis pariunt anno. Differt autem mas phycis afoemina,quod & nigrior sit & squamis amplioribus. Atqui is qui vulgo capellan nominatur,piscis est lamis, & minime squamosus. Ex quibus necessario essicitur phycidion siue diuersa siit a phycide species, siue eadem,non posse esse eum quem capellan dicimus. Ergo phycidion a phycide aetate tantum,& magnitudine differre puto.Deinde io, φυκρνα &-diuersos pisces facere videtur Athenaeus, cuius haec
κρωμα S Mns. Ex saxatilibus phycen & phycis tenerrimi sunt pisces,virus non resipientes,& corruptu faciles. Phycis inter saxa degit, non solum alga vel musco, sedetiam carne: nam squillas apii hist petit autore Aristo.& in eius ventriculo non squillas modo, sed & lo tirantia. ligines,& pisciculos alios inueni .Phycis eadem bonitate est,qua caete- έμηα rnaxatiles autore Galeno, simili quoque modo praeparatur.
NTHIARVM diuersa genera apud veteres autores reperio, manifestam vel integram descriptionem nullam,sed notas quasdam duntaxat , dc harum nonnullas inter se pugnantes,ut ex sequentibus perspicuum siet. Ad haec de anthia alij ita scripserunt, ac si unica esset piscis species. alij quatuor species constituerunt. Ex quibus sit ut nominibus abundemus, rerum vero notitia nobis desit Nihil est autem in omni genere perniciossius quam nominum tantum peritum esse , rerum vero ipsarum inscium. Quamobrem
quanta maxima potui diligentia,anthiarum species diu pervestigaui, easque quae mihi notae sunt, hic exhibeo, ei qui certiora & meliora
209쪽
inuenerit,magnam habiturus gratiam. AHwάς dicitur a Graecis & ὼγύς ἰχθυς teste Aristotele. quo loco, inquit,anthias sit ibi nulla beluam es - δε bist. se quo indicio usi spongiarum piscatores urinantur,& ob id sacrum ir piscem hunc nominant. At haec appellatio illi cum multis aliis com
munis est.Nam Pompilus,delphin, mullus,& plerique alij pisces sacri dicti sunt Dicitur & G λίχθυς, id est, pulcher piscis, &-, id est, pulchri nominis. At uranoscopus Athenaeo & Plinio testibus sic d' cognominatus est. Vocarunt alij sed est etiam piscis alius, 'Dλωψ qui squamas ad os versias habet. Hicesius a quibusdam λωον dictum fuisse ait, nisi quis pro legendum csse censeat Est
enim species anthiae alba, neque enim nomen λυ υ cuiquam piscium tributum reperias. nam qui a nobis Latine lupus dicitur, non λυυς, sed λαβρύξ dicitur a Graecis. Postremo dicitur ab Aristotele cci λο-ας, Zδσ.δε hist. quem locum non satis expressit Gaza. τί;θῆ b N 6 ἀυλοπ bυ υλουί, 7 ανθM J S κρους.id est,parit etiam aestate autopias,que Vocant anthiam. Oppianus vero cλλω ν quartam speciem anthiarum facit. Sed de nota 1 rai minibus satis. Nunc eum anthiam quem primi generis esse suspicor describamus.Is est colore similis pagro,vel cynardo,scilicet rubescente. unde Oppianus Oδον appellat,eadem significatione quakia ς. Pinna statim a capite ad caudam fere unica, rufa, Cuius aculeus primus longus & robustus, ad branchias pinnae duae rusae. In ventre duae aliae multo longiores & tenuiores eiusdem coloris a podice ad caudam fere alia etiam rufa. Cauda rufa in duas pinnas longas desinens, caput rotundum, non compressum, Varium: rostrum non prominens. is est qui a nostris barbier dicitur. Oppianus scribit ibidem. Anthiarum genera in saxis habitare, ea tamen aliquando deserere explendae gulae gratia, voraces enim & gulosos esse, dentibus tamen
carere .eiuS verba sunt. Sora γαρ προι 'παν ς αδηγέ ς οἷπος ελ-νqΚώως aues νωδον-r x BP Cum Quae sic conuerto: Supra alios omnes ciet insatiata libidos enim ion etiam munito dentibus ore.
Nωδος enim inquit Suidas, est ὁ εχιν οδόγὼ s. At his repugnant quae ex Aristotele profert Athenaeus lib. v I I. A- λυ 3 καρχαροδον μειναs τ se φάσον - αγελαζομ ον. Aristoteles ait anthiam snam ex praecedentibus liquet κάλλιχθω hic pro anthia sumi serratis esse dentibus,& carniuorum & gregalem. Carniuoros dentibus praeditos esse constat,caeteros qui luto,stercore,aqua vivunt minime. Quare si Oppianus qui anthias voracitate alios superare scribit, eosdem etiam intelligat carniuoros esse, ut reuera sentire vide-
210쪽
tur LIB. II I. cum scribit anthia, capi percis & coracinis in antra,
in quibus latitant demissis, ipse secum pugnare videretur, nisi quis
aliam Oppiano interpretationem a fingat ut per νωydraru . . Iro Eo αχωρον θοφω, regionem oris internam dentibus vacuam, id est, palatum & linguam quibus infixi sunt dentes in multis piscibus,caeterum in maxillis serratos i nesse dentes reliquorum saxatilium modo. Quae interpretatio mihi curiosior quam verior videtur esse : nam idem Oppianus scribit L 1 p. III. anthiis' ecesse αοπ' io,id est,inerme. Vtertiis verum dicat,is quem depinximus serratis est dentibus & paruis. Est& alius scrupulus qui non minus nos torquet: nam Ouidius
de anthia haec prodidit in halleutico suo.
nihlas his tergo quae non idet titur armis,
vim spinae nouisquefiuae era quesupino forpore lina secat, lxumque intercipit hamum. Idem Oppianus L 1 A. 1 1 1. Plinius autem & alij capto anthia non id tribuunt sed aliis non captis. Eius haec verba sunt. Anthiae cum unum hamo teneri viderint, spinis quas in dorso serratas habent, lineam secare traduntur, eo qui tenetur extendente, ut praecidi possit. Et AElianus. ut homines fidi & commilitones Veri, perinde pisces inter se ulciscuntur, quos anthias nominant,ex his quilibet cum nouerit conuictorem suum captum esse,celerrime adnare festinat,ac dorsi sui nixu ad eum inhaerescit. Idem Plutarchus in libello cui titulum fecit. An terrenς bestiae aquatilibus sint prudentiores, scribit anthiam Captiuo arithiae succurrere,reiectumque in humeros funiculum surrectis aculeis resecare, spinaeque suae asperitate refringere. Plinius seriaratam spinam anthiae tribuit, alij non serratam, sed asperam & acutatam, quam Oppianus-appellat. At serratam spinam siue aculeum in paucis piscibus obseruaui,ut in pastinaca, & eo quem elephantem vel ibin vocant.Noster vero anthias non serratam sed asperam & acutam spinam habet. Quanam arte capiantur anthia fusius
disces ex Plinio & Oppiano. Hicesius apud Athenaeum scribit an thiam esse es λον, ἡ κηρ ,- ομαχον 5. Qui locus aperte mendosus est,quid enim significare potest Ebδρ 3Ne que in usari,id est,cartilagineus dici potest: nam anthiae ex catilla gineis non sunt.Puto igitur legendum ἰ vel se ok: est enim erythrino vel pagro colore similis,& eiusdem cum his generis esse autor est Hicesius. Est igitur anthias rubescens sive rufus, boni succi, excretu facilis, stomacho non gratus.Quae notae huic nostro an thiae competunt. De An